အခန်း (၁၂၇-၁၂၈)

စူပါ-ဖမ်း(SFS)

SFS 127

အခန်း ၁၂၇ ။ ဆာဗာ ကျသွားပြီ!

လင်းရှောင်ဝူ၏ လုပ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ လင်းယန်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ပါချေ။ သူက အေးချမ်းသော ဘဝကို နှစ်သက်သော်လည်း၊ ရှောင်ဝူကမူ သူမ၏ ကိုကိုအား လူအများက ပို၍ အသိအမှတ်ပြုလာကြသည်ကို မြင်ချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိနေသော အင်တာနက် အသုံးပြုသူများကို မြင်ရသည့်အခါတိုင်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဂုဏ်ယူစိတ်များ အမြဲတမ်း ဖြစ်ပေါ်နေတတ်သည်။

'ဒါ ငါ့ရဲ့ ကိုကိုပဲ!'

သေချာသည်မှာ... လင်းယန်ကို ဗီဒီယိုရိုက်ခြင်းမှာ အင်တာနက်ပေါ်ရှိ အချို့သော ဝေဖန်ရေးသမားများကို စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ အချို့လူများက သူမ ကိုကိုနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောသမျှကို နောက်ပြောင်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူမကတော့ အလွန် လေးနက်စွာ သဘောထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဤဗီဒီယိုကို ရိုက်ကူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဗီဒီယို တင်ပြီးနောက် သူမကို ဆဲဆိုခဲ့သူများမှာ လင်းယန်၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဒူးထောက်လာကြပုံကို မြင်ရသည့်အခါ သူမ အလွန် ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။

“ကြည့်ကြစမ်း... ငါပြောတာတွေ အကုန် အစစ်တွေချည်းပဲ။”

“ဦးညွှတ်လိုက်ပါပြီ၊ တကယ်ပဲ ဦးညွှတ်လိုက်ပါပြီ။ နောက်ဆိုရင် ကိုကို့ရဲ့ ဗီဒီယိုလေးတွေ ခဏခဏ တင်ပေးပါဦးနော်။”

“နေစဉ် လူနေမှုဘဝလေးတွေ တင်ပေးရင်ကို ကျေနပ်ပါပြီ။”

“ကိုကို့ရဲ့ ဘေးတိုက်မျက်နှာကို သေချာ ရိုက်ပေးဦးနော်၊ ဘေးတိုက်က အချောဆုံးပဲ။”

ထိုကောမန့် များကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ဝူလေးသည် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ခေါင်းလေးကို မော့လိုက်သည်။ သူမသည် မကြာမီမှာပင် အင်တာနက် စွဲလန်းသူ မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မည့် အတိုင်းပင်။ အင်တာနက်၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မည်သူမျှ မတွန်းလှန်နိုင်ကြပါချေ။

သို့သော်... သူမသည် လင်းယန်၏ အကောင့်ဖြင့် ဗီဒီယို တင်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ အင်တာနက်လောက တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“မုန်ညင်းစေ့ပဲ ရှိသေးတာလား? ဘယ်မှာ ဝယ်လို့ရမလဲဆိုတာ မပြောဘူးလား?”

“ကျန်းနန် စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်ရဲ့ သတင်းတွေကို စောင့်ကြည့်ကြရအောင်။”

“မမရှောင်ချီကို သွားမေးရင် ပိုမကောင်းဘူးလား!”

“စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့တင် လူကို ရူးအောင် လုပ်နေတာပဲ၊ ဘယ်လို ဝယ်ရမလဲဆိုတာ သိချင်လှပြီ!”

“ကံကောင်းတာက ငါ့မှာ လယ်မြေရှိတယ်။ ငါ့အမျိုးရဲ့ ကလေးက ကျန်းနန် စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်မှာ ကျောင်းတက်နေတာဆိုတော့... နောက်ကျရင် မျိုးစေ့ နည်းနည်းလောက်တော့ ရမှာ သေချာတယ်။”

“အဲ့ဒီ ကျောင်းက ကျောင်းသားတွေကို မြန်မြန် မေးကြည့်ကြစမ်းပါ၊ သူတို့မှာ လမ်းကြောင်း ရှိမှာပါ။”

“မြို့ပေါ်ကလူတွေ အုပ်စုဖွဲ့ပြီး ဝယ်ကြမလား? မြေတစ်ဧကစာ မျိုးစေ့ဆိုရင် လူတစ်ရာလောက် ကိုယ့်အိမ်မှာကိုယ် စိုက်လို့ ရနေပြီ။”

“ကျွန်တော် တစ်ယောက်!”

“+1!”

“+2!”

ခဏအတွင်းမှာပင် မုန်ညင်းစေ့များ မထွက်သေးမီမှာပင် လူများမှာ မည်မျှ ဝယ်ယူကြမည်ကို တိုင်ပင်နေကြတော့သည်။ ကျေးလက်ဒေသတွင် နေထိုင်သူများမှာ ထားပါဦး၊ မြို့ပေါ်တွင် နေထိုင်သူများကပင် ပို၍ ဝယ်ချင်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။ အခန်းထဲရှိ ပန်းအိုးများထဲတွင် စိုက်ပျိုးပါက သေချာပေါက် အများကြီး ထွက်မည်မဟုတ်သလို၊ ဆီကြိတ်ရန်လည်း အဆင်ပြေမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည် မုန်ညင်းစေ့အပေါ်ထားရှိသည့် သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မလျှော့ချနိုင်ပါချေ။

စိတ်ဝင်စားမှုမှာ အလွန်မြင့်မားလွန်းလှသည်။ မည်ကဲ့သို့သော အရာမျိုးဖြစ်သည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့ချင်နေကြသည်။ ဤအခြေအနေမှာ ကျန်းနန် စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများအတွက် အခွင့်အရေးကောင်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် မျိုးစေ့ ကြိုတင်မှာယူမှုဂရုများကို ချက်ချင်း ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြတော့သည်။ သူတို့တွင် မျိုးစေ့များကို ရောင်းချပိုင်ခွင့်လမ်းစ ရှိနေသည် မဟုတ်လား။

နောက်ဆုံးတွင် ဤကိစ္စမှာ ဝူယင်းမှတစ်ဆင့် လင်းယန်ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဝူယင်းသည် ဂျင်းဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အလွန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လင်းယန်၏ ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ရေနွေးကြမ်း သောက်နေ၏။ မနေ့ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အနေရခက်သည့် ကိစ္စများကို သူမ မေ့သွားသည့်အလားပင်။

“ကျောင်းသားတွေက ကျွန်မကို လာမေးခိုင်းလို့ပါ။ မုန်ညင်းစေ့တွေ ထွက်လာရင် သူတို့က ရောင်းပေးလို့ ရမလားတဲ့၊ အင်တာနက်ပေါ်မှာ ဝယ်ချင်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေလို့။”

ဝူယင်းသည် ဤစကားကို ပြောရာတွင် အနည်းငယ် လိပ်ပြာမလုံဖြစ်နေ၏။ တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် ဓာတ်ခွဲခန်းမှ လာသူဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အရောင်းအဝယ် ကိစ္စများကို နားမလည်ပါချေ။ ဤသည်မှာ လင်းယန်နှင့် စကားပြောရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့လျှင်၊ သူမသည် ကျောင်းသားများ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သေချာပေါက် ငြင်းပယ်မိပေလိမ့်မည်။

ခွေးလေးနှင့် ဆော့နေသော လင်းယန်မှာမူ အလွန် သဘောကောင်းလှသည်။ “ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျောင်းဘက်က မှတ်တမ်းယူဖို့ လိုလိမ့်မယ် ထင်တယ်၊ ကျောင်းကိုပဲ စီစဉ်ခိုင်းလိုက်ပါ။”

“အင်း... ဒါပေမဲ့ ကျောင်းသားတွေက ကြိုတင်မှာယူမှုတွေ လုပ်ချင်နေကြတာ။ စစချင်းတင် ဧက သောင်းချီစာ မျိုးစေ့တွေ လိုချင်နေကြပုံပဲ။”

လင်းယန် မေးစေ့ကို ပွတ်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ရှောင်ဝူလေး လုပ်ထားသည့်ကိစ္စကို သူ သိရှိထားပြီး ဖြစ်၏။ အင်တာနက် အသုံးပြုသူများမှာ မုန်ညင်းစေ့အပေါ် အလွန်စိတ်ဝင်စားနေကြမှန်းလည်း သူ သိသည်။ သို့သော် သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ စစချင်းတင် ဧက သောင်းချီစာ မျိုးစေ့များ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်လား။

ဝူယင်း၏ အမူအရာကို ကြည့်ရလျှင် ဤကိန်းဂဏန်းမှာ ဆက်လက် တိုးပွားနေဦးမည့် ပုံပေါ်သည်။ ဤသည်မှာ ကြိုတင်မှာယူမှု အဆင့်သာ ရှိသေးသည်လေ။

“မမရှောင်ချီဆီမှာ နည်းလမ်း မေးကြည့်လို့ ရတာပဲ၊ Online Shop တစ်ခုခု ဖွင့်ပြီး ရောင်းခိုင်းလိုက်ပါ။ သူတို့ အပင်ပန်းခံနိုင်မယ်ဆိုရင်ပေါ့။”

“တခြားပြောစရာ ရှိသေးလား?” ဝူယင်း ပါးစပ်လေး ဟလိုက်သော်လည်း ဘာဆက်ပြောရမှန်း မသိတော့ပါချေ။ ရေနွေးကြမ်းမှာလည်း ဘာအရသာမှ မရှိသကဲ့သို့ပင်။

အကယ်၍သာ အရက်သာ ဆိုလျှင်မူ... နောက်တစ်ခါ လင်းယန်နှင့် အတူ သောက်နိုင်ရန် နည်းလမ်း ရှာရပေဦးမည်။ မဟုတ်လျှင် သူမ၏ စရိုက်နှင့် လင်းယန်ကို သိမ်းသွင်းရန်မှာ တကယ့်ကို ခက်ခဲလှသည်။

လင်းယန်သည်လည်း ဘာမှ စဉ်းစားမရဖြစ်နေစဉ်၊ ချင်စုစုမှာ အလွန်ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အပြေးရောက်လာခဲ့သည်။

“ကိုကို... ရှောင်ဝူက မျိုးစေ့ရောင်းဖို့ Online Shop ဖွင့်ချင်တယ်ဆိုလို့ ကျွန်မ အကုန်စီစဉ်ပေးလိုက်ပြီ။ ဈေးနှုန်းကို ဘယ်လောက် သတ်မှတ်ရမလဲ?”

ချင်စုစု၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ဤမျှအထိ လျင်မြန်လိမ့်မည်ဟု လင်းယန် မထင်ထားခဲ့ပေ။ Short Video Platform တွင် ကုန်ပစ္စည်း ရောင်းချနိုင်သည်ကို ချင်စုစုနှင့် ရှောင်ဝူလေးတို့မှာ ကြိုတင်၍ ဖွင့်လှစ်ထားပြီးသား ဖြစ်ပြီး၊ ကြိုတင်မှာယူမှုများကိုပင် စတင်နေကြပြီ ဖြစ်၏။ လင်းယန်သည် ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကြောင်သွားရသည်။

“စရန်ငွေက တစ်ယွမ် (၁ ယွမ်) တည်းလား? အခု စရန်ငွေတင် အော်ဒါပေါင်း ခြောက်သိန်း (၆၀ သိန်း) တောင် ရထားတာလား?”

ချင်စုစု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် 'ကျွန်မကို ချီးကျူးပါဦး' ဆိုသည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေ၏။ လင်းယန်ကတော့ သူမ၏ နဖူးကို လက်ကောက်ဆစ်ဖြင့် ဖြတ်ခနဲ ခေါက်လိုက်သည်။

“မင်း ပင်ပန်းရမှာကို မကြောက်ရင်တော့ လုပ်ပေါ့။ အထုပ် ခြောက်သိန်းကို ပို့ရတာနဲ့တင် နင် မောသေလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ လူတော်တော်များများက မြို့ပေါ်ကလူတွေဆိုတော့ နည်းနည်းလေးစီပဲ ဝယ်ပြီး အိမ်မှာ စိုက်ကြမှာ။ မျိုးစေ့တန်ဖိုးထက် ပို့ဆောင်ခက ပိုကြီးနေလိမ့်မယ်။”

ချင်စုစုသည် နာကျင်သွားသော နဖူးလေးကို အုပ်ကာ မျက်နှာလေး ဖြူလျော့သွားသည်။ “ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ အော်ဒါတွေက ဒီလောက်အများကြီး ရထားပြီလေ။ ခြောက်သိန်းဆိုတာ တစ်ခုချင်းစီ ပို့ရင် ကျွန်မ သေသွားမှာပေါ့။”

လင်းယန်က ရယ်မောရင်း- “ကိုယ့်ဘာသာ ဖြေရှင်းပေါ့။”

“ရှင်က ကျွန်မရဲ့ သူဌေးပဲလေ၊ ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေပါနဲ့ဦး။” ချင်စုစုသည် အထုပ်ပေါင်း ခြောက်သိန်းကို ပို့ဆောင်ရမည့် အလုပ်ပမာဏကို တွေးကြည့်ကာ ထိတ်လန့်နေမိသည်။ အော်ဒါစာရွက်တွေ ရေးရုံနဲ့တင် ကမ္ဘာပျက်မည့် အချိန်အထိ ရေးရပေလိမ့်မည်။

လယ်စိုက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်အရာမဆို... ၎င်းသည် အသေးစိတ် အနုစိတ် လုပ်ဆောင်ရသည့် အလုပ်မျိုး မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်လျှင်မူ လူကို သေစေနိုင်သည့် အလုပ် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဝူယင်းကတော့ ရေနွေးကြမ်းကို သောက်ရင်း ပြုံးစိစိ လုပ်နေ၏။ သူမကတော့ သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်သည်ကို ကြည့်ပြီး ပျော်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟို ကျောင်းသားတွေကတော့ လူများသဖြင့် အော်ဒါ ဘယ်လောက်များများ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ချင်စုစု အတွက်မူ လုံးဝ မတူပါချေ။ ချင်စုစုနှင့် ရှောင်ဝူလေးမှာ ကျောင်းသားများကို ခိုင်းစေပိုင်ခွင့် မရှိကြပါချေ။ ရွာထဲမှ လူကြီးများမှာမူ 'Delivery' ဆိုသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော အရာဖြစ်ကြောင်းပင် နားမလည်ကြသေးပေ။

ချင်စုစု ချွဲနွဲ့နေသည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းယန်လည်း ဆက်ပြီး ပြက်ရယ်မပြုလိုတော့ပါချေ။ “မမရှောင်ချီ ဆီမှာ သွားမေးကြည့်လိုက်လေ။”

ချင်စုစု ချက်ချင်းပင် လက်ခုပ်တီးကာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ “ဟုတ်သားပဲ! မမရှောင်ချီမှာ Online Shop ရှိတာပဲ၊ ရောင်းအားလည်း အရမ်းကောင်းတယ်။ ကျွန်မ သူ့ဆီကနေ အတွေ့အကြုံ သွားယူလိုက်ဦးမယ်။”

သို့သော် သူမသည် ဖုန်းထဲမှ အော်ဒါ အရေအတွက်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ လက်များမှာ သိသိသာသာ တုန်ယင်သွားသည်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပင်...

ရှစ်သိန်း ဖြစ်သွားပြီ...

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားလျှင်... ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ?

တကယ်တမ်းတွင် အင်တာနက် အသုံးပြုသူများမှာလည်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။ လင်းယန်သည် သူတို့၏ တောင်းဆိုမှုကို မြင်တွေ့သဖြင့် ဤ Online Shop ကို ဖွင့်ပေးကာ၊ စိုက်ပျိုးနိုင်သည့် မုန်ညင်းစေ့များကို ရောင်းချပေးသည်ဟု သူတို့ ယူဆထားကြသည်။ စရန်ငွေမှာလည်း တစ်ယွမ်တည်း ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းက ဝိုင်းဝန်း ဝယ်ယူနေကြခြင်းဖြစ်၏။ အဆုံးသတ် ဈေးနှုန်းမှာ မည်မျှ ဖြစ်မည်ဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် အရေးမကြီးပါချေ။

“ဖရဲသီးကိုကိုရဲ့ စရိုက်အရဆိုရင်... သာမန် မုန်ညင်းစေ့ထက် သိပ်ပြီး ဈေးမကြီးလောက်ပါဘူး။”

“မင်းတို့ တကယ်ပဲ မုန်ညင်းစေ့တွေ ဝယ်ပြီး အခန်းထဲမှာ စိုက်ကြမှာလား?”

“ကျွန်တော်ကတော့ အော်ဒါ ၁၀၀ မှာလိုက်တယ်၊ အိမ်ရောက်ရင် တိုက်ရိုက် ဆီကြိတ်ပစ်မှာ။”

“တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒီလိုပဲ...”

“ကျွန်တော့် အိပ်ဆောင်က သူဌေးလေးဆိုရင် အော်ဒါ ၆၀၀ တောင် မှာလိုက်တာ။”

“အော်ဒါ မှာတဲ့သူတွေ ပိုပိုများလာပြီ၊ ဖရဲသီးကိုကိုမှာ ဒီလောက် မျိုးစေ့တွေ ရှိပါ့မလား?”

“သောက်ကျိုးနည်း! ဝယ်တဲ့ Page ကြီး ကျသွားပြီဗျို့။”

“သွားပြီ... ကျွန်တော်လည်း ဝင်လို့ မရတော့ဘူး။”

ထိုအချိန်တွင် Douyin ၏ ဆာဗာ စီမံခန့်ခွဲသူမှာ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း- “ဖရဲသီးကိုကိုရဲ့ ရောင်းအားက... Live လွှင့်ရောင်းတဲ့သူတွေထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းပါလား!” ဟု ရေရွတ်လိုက်လေတော့သည်။

***

စူပါ-ဖမ်း(SFS)

SFS 128

အခန်း ၁၂၈ ။ တန်ဖိုးကြီးလှသော မုန်ညင်းဆီ အကြော်စုံ

လက်ရှိတွင် ပြည်တွင်း၌ ဆာဗာပိုင်း အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ Short Video ပလက်ဖောင်းများပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်းယန်က ကုန်ပစ္စည်း ကြိုတင်မှာယူမှု ပြုလုပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ဆာဗာကို ဒေါင်းသွားစေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ ဝန်ထမ်းများက အလျင်အမြန် ပြုပြင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤသည်ကပင် လင်းယန်၏ ရေပန်းစားမှုကို သက်သေပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

“လယ်ယာထွက်ကုန်တစ်ခုက ဒီလောက်အထိ အာရုံစိုက်ခံရတာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။”

“မြန်မြန် စောင့်ကြည့်ထားကြစမ်း၊ နောက်ထပ် ဘာတွေ ထပ်ဖြစ်လာဦးမလဲဆိုတာ။”

ဝန်ထမ်းများမှာ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာမရှိစေရန် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လုပ်ဆောင်နေကြရသည်။ လင်းယန်၏ ရေပန်းစားမှုက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေခြင်းကြောင့် ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုး ပေါ်ပေါက်လာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤစိုးရိမ်မှုများက အကြာကြီး မကြာလိုက်ပါချေ။

“ကြိုတင်မှာယူမှုကို ပိတ်လိုက်ပြီ။ မှာယူထားတဲ့ အရေအတွက်က လေးသန်းကျော်တောင် ရှိတယ်၊ တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာပဲ။”

“ကြည့်ရတာ... အကြီးဆုံး အော်ဒါတွေက ပြည်ပကနေ မှာထားတာတွေပဲ။”

“ဒါ ဘာအခြေအနေလဲ၊ နိုင်ငံခြားသားတွေက ဘာလို့ ဒီပစ္စည်းကို မျက်စိကျနေတာလဲ?”

“ကိစ္စက မရိုးရှင်းဘူး ထင်တယ်၊ အထက်ကို အကြောင်းကြားရမလား။”

“တင်ပြလိုက်။”

….

မကြာမီ ဤကိစ္စမှာ လူသိရှင်ကြားဖြစ်သွားခဲ့ပြီး လင်းယန်သည်လည်း သက်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိခဲ့သည်။

“အဲ့ဒီ ဂျပန်လူမျိုးတွေကတော့ လက်မလျှော့သေးဘူးပဲ။”

“ဒါပေမဲ့ သူတို့ မုန်ညင်းစေ့တွေ ဝယ်သွားလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။”

“သူတို့က ဆက်ပြီး မျိုးပွားလို့ရမှာ မဟုတ်တော့၊ နောက်ကျရင် ငါတို့ဆီမှာပဲ ပြန်လာဝယ်ရမှာလေ။”

ချင်စုစုကတော့ ပြုံးစိစိဖြင့်- “ဒီဂျပန်တွေရဲ့ အော်ဒါတွေကို အဖတ်မလုပ်ဘဲ ထားလိုက်ရအောင်၊ ပြည်တွင်းက လူတွေနဲ့တင် လုံလောက်နေပြီလေ။” ဟု ဆိုသည်။

“မင်း အဆင်ပြေအောင်သာ စီစဉ်လိုက်ပါတော့။”

လင်းယန်သည် မြင်းလေး ဝူးယာ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်ပေးနေ၏။ ယခုအခါ ဤမြင်းမှာ ပိုမို သန်မာထွားကြိုင်လာပြီး၊ အရေပြားမှာလည်း ပိုးသားကဲ့သို့ ပြောင်လက်နေသည်။ ခြေလက်များမှာလည်း အလွန် ကြံ့ခိုင်လှသဖြင့် စီးနင်းရန်အတွက်ပင် အဆင်သင့် ဖြစ်နေချေပြီ။ ဤသည်မှာ လင်းယန် ကျွေးမွေးသော အစားအစာများ အလွန် ကောင်းမွန်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ သို့သော် လင်းယန်မှာမူ စီးနင်းရန် အလောမကြီးသေးဘဲ၊ ပိုမို သန်မာလာစေရန် ဆက်လက် ကျွေးမွေးနေဆဲပင်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မကြာသေးမီက ဆိုင်ကယ်အချို့ သူ ဝယ်ထားသည် မဟုတ်လား။ ထိုအထဲတွင် သူ အကြိုက်ဆုံးမှာ 'ဟာလေ' ပင် ဖြစ်၏။ ဤအရာမှာ လူသား၏ အသွေးအသားက သံထည်ကို ပတ်ထားရသည့်အလား အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ အမေရိကန်ထုတ် ဆိုင်ကယ်၏ ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါဖြင့် တောင်လမ်းပေါ်တွင် မောင်းနှင်ရခြင်းမှာ တကယ့်ကို ခံစားချက် ရှိလှသည်။ ဤသည်မှာ ခံစားချက်သက်သက်အတွက် မောင်းနှင်ခြင်းပင်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် တပ်ခွဲမှူးယန် ရောက်ရှိလာသည်။

“သတင်းပို့ပါတယ်! မကြာသေးမီက သူလျှို ၁၄ ဦးကို ဖမ်းမိခဲ့ပါတယ်။ တစ်ဖက်က လွှတ်လိုက်တဲ့သူတွေက ပိုပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လာကြတယ်၊ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ဆိုရင် လက်ဦးမှု ရတော့မယ့် ဆဲဆဲပါပဲ။”

“ကျွန်တော်တို့ အရာရှိကြီးအတွက် အန္တရာယ်ရှိမှာကို စိုးရိမ်လို့၊ သက်တော်စောင့် စစ်သားတွေ ထားပေးဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်။”

လင်းယန် အနည်းငယ် ကြောင်သွားရသည်။ ဂျပန်လူမျိုးများသည် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားနေကြပြီး သူ၏ မျိုးစေ့များအပေါ် လုံးဝ လက်မလျှော့ကြပါချေ။ ၎င်းမှာ ကိစ္စကြီးမဟုတ်သော်လည်း၊ သူတို့ကို မပေးခြင်းမှာလည်း အပြစ်ပေးမှုတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ... ဤဂျပန်လူမျိုးများသည် အလွန် နားထောင်ကောင်းကြသော်လည်း အမေရိကန်၏ စကားကိုသာ နားထောင်ကြသူများဖြစ်သည်။ သူတို့ ပစ်မှတ်ထားသည်မှာလည်း ပြည်တွင်းရှိ လူများပင် ဖြစ်၏။ လင်းယန်အနေဖြင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန်ဆိုသည့် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် မိမိ၏ အကောင်းဆုံး အရာများကို ပေးကမ်းရန် မလိုအပ်ပါချေ။ သူသည် ထိုမျှအထိ အနစ်နာခံလိုစိတ် မရှိပါချေ။

“ဖမ်းမိတဲ့သူတွေကို ဥပဒေအတိုင်း စစ်ဆေးပြီး အလုပ်ကြမ်းနဲ့ ထောင်ဒဏ် ပေးလိုက်ပါ။ ဒီဘဝမှာတော့ အပြင် ပြန်မထွက်စေနဲ့တော့။ ကျွန်တော့် ဘေးနားမှာတော့ သက်တော်စောင့် မလိုပါဘူး။”

နောက်ဆုံးတွင် လင်းယန်က သက်တော်စောင့် စစ်သားများ ထားရှိရန် တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူသည် ရွာထဲတွင်သာ နေထိုင်သူ ဖြစ်သဖြင့် စစ်သား နှစ်ယောက်နှင့် လိုက်ပါနေခြင်းမှာ တမင် လုပ်ယူနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ သူ၏ လက်ရှိ ကိုယ်ခံပညာဖြင့်ဆိုလျှင်လည်း သက်တော်စောင့် မလိုအပ်ပါချေ။

ထို့အပြင်... အိမ်တွင် မိန်းကလေးများစွာ ရှိနေသည့်အတွက်၊ အမျိုးသားများ ဘေးတွင် ပါလာပါက မိမိအနေဖြင့် တစ်ခုခုလုပ်ဆောင်ရန် အလွန် အနေရခက်ပေလိမ့်မည်။

တပ်ခွဲမှူးယန်၏မျက်နှာမှာ ခါးသီးသွားရသည်။ အထက်မှ သူ့အား လင်းယန်၏လုံခြုံရေးကို အသက်နှင့်လဲ၍ ကာကွယ်ရန် အမိန့်ပေးထားခြင်းဖြစ်၏။ သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေအရ သူ မတတ်နိုင်ပါချေ။ တစ်ဖက်လူက အခက်ခဲဆုံးသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ တောတောင်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဤနေရာသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာမည်လား ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပါချေ။

ကံကောင်းသည်မှာ လင်းယန်သည် လျှောက်မသွားတတ်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် ကင်းလှည့်မှုကိုသာ တိုးမြှင့်ထားမည်ဆိုပါက လုံခြုံရေးမှာ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါချေ။ သေချာသည်မှာ... လင်းယန် ဖောက်လုပ်ထားသော ထိုလမ်းမကြီးကိုလည်း သူတို့က အပြည့်အဝ ပိတ်ဆို့ထားကြသဖြင့်၊ ၎င်းသည် လင်းယန်၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်း တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။ လင်းယန်၏ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ မည်သည့် အပြင်လူမျှ ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်ပါချေ။

အေးချမ်းသော နေ့ရက်များသည် အလွန် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားတတ်ကြသည်။ နှစ်လတာ အချိန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။ လင်းယန်အနေဖြင့် ချင်စုစု မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း၊ သူမသည် များပြားလှသော မုန်ညင်းစေ့များကို တကယ်ပင် ပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

……

အင်တာနက်ပေါ်တွင်လည်း အသုံးပြုသူများမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။

“ညီအစ်ကိုတို့ရေ... ငါ ပစ္စည်းရပြီဗျို့၊ မုန်ညင်းစေ့ ၁၀ ပေါင် တောင် ပါတယ်၊ မြေဧက ၂၀ လောက် စိုက်လို့ ရတယ်!”

“ဖရဲသီးကိုကို ပြောတာ တကယ် မှန်တယ်၊ ဒီပစ္စည်းက သာမန် မုန်ညင်းစေ့ထက် သိပ်ပြီး ဈေးမကြီးဘူး။ ဈေးကြီးကြီးနဲ့ ရောင်းနေတဲ့သူတွေက အကုန်လုံး လူလိမ်တွေပဲ။”

“ကဲ... အခု ငါတို့က ရိုးရှင်းတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ဒီမျိုးစေ့ ၁၀ ပေါင်ကို မုန်ညင်းဆီဖြစ်အောင် လုပ်ကြတော့မယ်။”

လင်းယန်က ထိုမျိုးစေ့များကို စိုက်ပျိုးရန် အကြံပြုထားသော်လည်း၊ အချို့သူများမှာမူ မုန်ညင်းဆီ၏ အရသာကို ပိုမို သိချင်နေကြဆဲပင်။ Influencer များစွာမှာလည်း လက်ဦးမှုရယူကာ ဗီဒီယိုများ ရိုက်ကူးနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် Traffic အမြောက်အမြား ယူဆောင်လာပေးသောကြောင့်ဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် အစားအသောက် Influencer များမှာ လီရှောင်ချီ ဤမုန်ညင်းဆီကို အသုံးပြုသည်ကို မြင်ကတည်းက မနာလိုဖြစ်လွန်း၍ မျက်လုံးများပင် နီရဲနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုမှသာ သူတို့လည်း မြည်းစမ်းခွင့် ရတော့သည် မဟုတ်လား။ အချို့မှာမူ တိုက်ရိုက်ပင် ဟင်းချက်စားကြ၏။ သို့သော် အချို့မှာမူ အနည်းငယ် လွန်ကဲသွားကြသည်။

“စူပါမုန်ညင်းဆီနဲ့ အကြော်စုံ ကြော်စားရတာ... ဘယ်လို ခံစားချက်မျိုးဖြစ်မလဲ?”

“အင်း... ဒီကြော်ထားတဲ့ မှိုလေးတွေက ဆီမအီဘူး၊ ပါးစပ်ထဲ ရောက်သွားတဲ့ အခါမှာ ကြွပ်ကြွပ်ရွရွနဲ့ မှိုရဲ့ အရသာကို အပြည့်အဝ ခံစားရတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ စားပြီးသွားတဲ့ အခါမှာတော့ လျှာဖျားမှာ မုန်ညင်းဆီရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ရနံ့လေး ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်၊ တကယ်ကို စွဲလန်းဖို့ ကောင်းတယ်။”

“စားရတာ တကယ် ရှယ်ပဲ။”

“လုံးဝ အမိုက်စားပဲ။”

ခဏအတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများက ဗီဒီယိုအောက်တွင် 'တန်ဖိုးကြီးလှချေလား' ဟူသော စာလုံးများကို ရေးသားလာကြသည်။ စူပါမုန်ညင်းစေ့များကို ရောင်းချနေပြီဆိုသော်လည်း အရေအတွက်မှာ အကန့်အသတ် ရှိနေဆဲပင်။ ဝယ်ယူနိုင်သူမှာ လူနည်းစုသာ ရှိသေးသည်။ ဤအစားအသောက် Influencer များမှာ ပစ္စည်းကို ချက်ချင်း ရရှိနိုင်ရန်အတွက် အပြင်တွင် ဈေးကြီးပေးကာ ပြန်လည် ဝယ်ယူထားကြခြင်း ဖြစ်၏။ မျိုးစေ့ကို တိုက်ရိုက်စားရန် အကြံမပြုသော်လည်း အစားအသောက် ဝါသနာအိုးများကိုတော့ တားဆီး၍ မရနိုင်ပါချေ။

ဤသည်မှာ လင်းယန်ပင်လျှင် မျှော်လင့်မထားသော အချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ စူပါမုန်ညင်းဆီဖြင့် လုပ်ထားသော အစားအစာကို မြည်းစမ်းဖူးသူတိုင်းမှာ တညီတညွတ်တည်း ချီးကျူးနေကြတော့သည်။ ထိုထူးခြားသော ရနံ့မှာ စားပြီးလျှင် မေ့မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စေကာ၊ လုံးဝ မအီသဖြင့် အလွန်ပင် စားလို့ ကောင်းလှသည်။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ... အရေအတွက် နည်းပါးလွန်းခြင်းပင်ဖြစ်၏။

“ညီအစ်ကိုတို့ရေ... ငါ့ဆီမှာ မုန်ညင်းဆီ ကုန်သွားပြီ၊ ဘယ်သူ ရောင်းဦးမလဲ? ဈေးကြီးပေးပြီး ပြန်ဝယ်ပါ့မယ်!”

ခဏအတွင်းမှာပင် မုန်ညင်းစေ့ ပွဲစားဆိုသည့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအသစ်ပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ စူပါမုန်ညင်းစေ့မှာ မျှော်လင့်ထားသလို နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့ကာ ဈေးပေါသွားခြင်း မရှိဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဈေးနှုန်းများမှာ အဆမတန် မြင့်တက်ကုန်တော့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာလည်း အင်တာနက် အသုံးပြုသူများအတွက် စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“ငါ့အိမ်က လယ်မြေ ၆ ဧကလုံး စူပါမုန်ညင်းတွေ စိုက်လိုက်ပြီ၊ ဆောင်းဦးမှာ ရိတ်သိမ်းပြီးရင်တော့ ငါ ချမ်းသာပြီ! မိန်းမယူဖို့ ပိုက်ဆံတောင် ရတော့မယ်!”

“ငါလည်း စိုက်လိုက်ပြီ၊ ဒီမုန်ညင်းစေ့ကတော့ လိုသလောက် မရနိုင်တော့ဘူး။”

“လယ်သမား လုပ်လာတဲ့ နှစ်တွေမှာ... လယ်စိုက်တာက အကျိုးအမြတ် ဒီလောက်ရှိတယ်ဆိုတာ အခုမှ ပထမဆုံး ခံစားဖူးတာပဲ။”

သေချာသည်မှာ... လူအများအပြားမှာ စားရန် နှမြောသဖြင့် မျိုးစေ့အဖြစ်သာ စိုက်ပျိုးရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ရင့်မှည့်သည့် အခါတွင် မုန်ညင်းစေ့အမြောက်အမြားကို သူတို့ ရိတ်သိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်လား။ လယ်သမား အများအပြားမှာလည်း ဤမှတစ်ဆင့် ငွေအမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်ကြပေလိမ့်မည်။ စူပါမုန်ညင်းစေ့ဆိုသည်မှာ ယခုအခါ လူပြောအများဆုံး အရာ ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

လင်းယန်သည်လည်း အင်တာနက်ပေါ်က အခြေအနေများကို သတိထားမိသည်။ သူသည် အသစ်ဆောက်လုပ်ပြီးစီးကာ အထဲတွင် ဘာမှမရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသည့် ကျီကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားလေတော့သည်။

***