အခန်း (၉၉-၁၀၀)

အခန်း ၉၉ ။ အဆိပ်သခင်လေး၏ ဒိုင်ယာရီ

... တစ်စုံတစ်ရာသော နှစ်၊ လ၊ ရက်၊ ရာသီဥတု သာယာပြီး စိတ်ကြည်လင်နေသည်။

ငါ့ရဲ့ ဗီဇစိတ်က ပြောနေတယ်၊ ဒီနေ့ဟာ အောင်မြင်မှုတွေ ရမယ့်နေ့ပဲလို့။ ကြည့်ရတာ ဒီနေ့တော့ ဝမ်ရှိုးကျန်းရန်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို သေချာပေါက် ရတော့မှာပဲ။

ဒီနေ့အတွက် ငါ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားတယ်။ ယူလို့ရသမျှ အဆိပ်ကောင်တွေ၊ အဆိပ်ပစ္စည်းတွေ အကုန် ယူလာခဲ့တယ်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ကျင့်ကြံသူတောင် ငါ့ကို တိုက်ရိုက် မထိရဲလောက်ဘူး။

ထွက်ခွာမယ်။

ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အစေခံတွေက ငါ ဘာလို့ ဒိုင်ယာရီ ရေးနေရတာလဲဆိုတာ နားမလည်နိုင်ကြဘူး။ တကယ် အသိဉာဏ်နည်းတဲ့သူတွေပဲ။

ချောက်ကမ်းပါးဆီကို ရောက်လာတော့၊ နေရာအတိအကျကို မသိလို့ အတော်ကြာကြာ လိုက်ရှာလိုက်ရတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ဝင်ပေါက်ကို ရှာတွေ့သွားတယ်။

အသက် ၃၀ အောက်ဖြစ်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ရောက်နေသူမှပဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်ခွင့်ရှိတာကိုး။ ငါ့ရဲ့ အစေခံတွေ အားလုံးက အတုအယောင် ရွှေအမြုတေတွေ ဖန်တီးထားတာဆိုတော့၊ ရွှေအမြုတေအဆင့်လို့ ခေါ်လို့ ရတာပေါ့။ ဒါကြောင့် သူတို့လည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ခွင့်ရသွားတယ်။

ဒီနေ့ ကံကောင်းတယ်လို့ ငါ ပြောသားပဲ။

စမ်းသပ်မှု သုံးခုကို အောင်မြင်မှ တံခါးဖွင့်နိုင်မှာတဲ့လား။ ငါ တိုက်ရိုက် ဖွင့်လိုက်ရင် မရဘူးလား။

အဲ့ဒီ တံခါးကြီးက အရမ်းမာကျောတယ်။ ဝမ်ရှိုးကျန်းရန် မသေခင်က အဲ့ဒီမှာ အစီအရင်တစ်ခုခု လုပ်ထားခဲ့ပုံရတယ်။ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတောင် ခွန်အားသက်သက်နဲ့ အလွယ်တကူ မဖွင့်နိုင်လောက်ဘူး။ ငါ့လို ရွှေအမြုတေအဆင့်လေးဆိုရင်တော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။

ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုက မိစ္ဆာသားရဲတွေအပေါ် ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်တာတဲ့။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ စိန်ခေါ်ကြည့်ရမှာပေါ့။

ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို အဆိပ်ခတ်ပြီးရင်၊ ဖြေဆေးကို ငါ့ဘေးနားမှာ ဖြန်းထားလိုက်တာနဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေက အလိုလို ငါ့ဆီကိုလာပြီး ဖြေဆေးကို စားကြတာပဲ။ ကြည့်ရတာ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ ဗီဇစိတ်က တော်တော်လေး ထက်မြက်တာပဲ။

ဒုတိယ စမ်းသပ်မှုက ကိုယ်နဲ့ အဆင့်တူတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲ ၁၀ ကောင်ကို အနိုင်ယူဖို့တဲ့။ ကြည့်ရတာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်တာပဲ။ ဟင်း... အသိဉာဏ်တောင် မရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေက ငါလို အဆိပ်ကျင့်ကြံသူကို ဘယ်လိုလုပ် နိုင်မှာလဲ။

ငါ ပေါ့ဆသွားတယ်။ ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ ဗီဇစိတ်က အရမ်းထက်မြက်လွန်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ သွေးကို သောက်ရင် အဆိပ်ပြေနိုင်တယ်ဆိုတာကို သူတို့ သိသွားကြတော့၊ အဆိပ်ခတ်လိုက်ပြီးတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ပိုတောင် ပြင်းထန်လာသေးတယ်။

ဒီလိုဆိုမှတော့ ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်ကိုပဲ သုံးရတော့မှာပေါ့။

သေနာကောင်တွေ... ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေက သားရေထူပြီး အသားမာတယ်၊ သေခါနီးမှာ ပြန်လည် ရုန်းကန်ကြလို့ ငါတောင် ဒဏ်ရာတွေ တော်တော်များများ ရသွားတယ်။

အစေခံတွေက အတုအယောင် ရွှေအမြုတေတွေဆိုတော့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် နိမ့်လွန်းတယ်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကိုတောင် မနိုင်ကြဘူး... နေပါဦး... အားလျိုက ဒုတိယ စမ်းသပ်မှုကို ဘယ်လိုအောင်မြင်သွားတာလဲ။

ဘာ... အားလျိုက မိစ္ဆာသားရဲတွေကို အစာဝအောင် ကျွေးလိုက်တော့ သူတို့က အလိုလို အရှုံးပေးသွားတယ် ဟုတ်လား။ ဒီစမ်းသပ်မှုက တိုက်ခိုက်ရေးကို စမ်းသပ်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဗဟုသုတကို စမ်းသပ်တာများလား။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီစမ်းသပ်မှုကိုတော့ အောင်မြင်သွားပြီ။ သော့နှစ်ချောင်းရပြီဆိုတော့၊ နောက်ထပ် တစ်ချောင်းပဲရရင် တံခါးကို ဖွင့်လို့ ရပြီ။

တတိယ စမ်းသပ်မှုက ရန်ဖြစ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတချို့ကို ပြန်လည်သင့်မြတ်အောင် လုပ်ပေးဖို့တဲ့။

... ဝမ်ရှိုးကျန်းရန်က လူတွေကို နောက်နေတာလားလို့တောင် ငါ သံသယ ဝင်လာပြီ။ အဲ့ဒီ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတွေက အသိဉာဏ်မှမရှိတာ၊ ငါတို့ သူတို့နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဆက်သွယ်လို့ ရမှာလဲ။ သူတို့ ဘာလို့ ရန်ဖြစ်နေကြလဲဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘယ်လို ပြန်သင့်မြတ်အောင် လုပ်ပေးရမှာလဲ။

နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုပဲ ကျန်တော့တာဆိုတော့၊ စမ်းတော့ စမ်းကြည့်ရမှာပဲ။

ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတွေက အရမ်း ကြမ်းကြုတ်တာပဲ၊ လက်သည်းတစ်ချက်တည်းနဲ့ ငါ့ကိုတောင် ရိုက်သတ်မလို့ လုပ်နေတာ။ ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ကောင်တွေ အများကြီး သူ့လက်သည်းအောက်မှာ သေကုန်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ရန်ဖြစ်နေတဲ့ အကြောင်းရင်းကိုတော့ ငါ သိလောက်ပြီ ထင်တယ်။

ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... အဲ့ဒီ အကြောင်းရင်းကြောင့်ပဲ။ ငါ ခန့်မှန်းတာ မှန်သွားပြီ။ ငါ ဒဏ်ရာတွေရပြီး အဆိပ်ကောင်တွေ၊ အဆိပ်ပစ္စည်းတွေ အကုန် ကုန်သွားတာတောင် တန်သွားပါပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ပြီး တတိယမြောက် သော့ကို ရပြီ။

ဝမ်ရှိုးကျန်းရန်ရဲ့အမွေအနှစ်က ငါ့မျက်စိရှေ့မှာပဲ ရှိတော့တယ်။

...

အဆိပ်သခင်လေးသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ဒိုင်ယာရီစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

အဆိပ်သခင်လေးသည် အားလျို၏ တွဲကူမှုကို ခံယူကာ၊ သော့သုံးချောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဆုံးရှိ တံခါးကြီးဆီသို့ ခြေဆွဲကာ လျှောက်သွားနေသည်။

စမ်းသပ်မှု သုံးခု အပြီးတွင်၊ အဆိပ်သခင်လေး၏ဘေး၌ အားလျိုဟူသော အစေခံ တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်တော့သည်။

"သခင်လေး... ဟိုမှာ ကြည့်ပါဦး၊ ကြယ်တံခွန်ကြီး။" လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဆုံးပိုင်းသို့ ဦးတည်ပျံသန်းလာသော အလင်းတန်းကြီး တစ်ခုကို အားလျိုက ရုတ်တရက် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဝုန်း—"

ကျယ်လောင်သော အသံကြီးသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ မိစ္ဆာသားရဲများအားလုံး လန့်ဖြန့်ကာ ခြေဦးတည့်ရာသို့ ပြေးလွှားကုန်ကြသည်။

တံခါးကြီးကို လူတစ်ယောက်က လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ အဆိပ်သခင်လေး၏ပါးစပ်မှာ ရေမရှိသော ငါးတစ်ကောင်အလား ပွင့်ဟသွားပြီး၊ လက်များမှာလည်း အဆက်မပြတ် တုန်ရီနေကာ အားလျို ဖိထား၍ပင် မရတော့ပေ။

...

ကျောက်တံခါးကြီး ပွင့်သွားသောအခါ ကျန်းလီ မြင်လိုက်ရသည်မှာ - ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ကျောက်ခန်းမအတွင်း၌ ရတနာအချို့ ပျံသန်းနေပြီး၊ ခေါင်းတလားကြီးမှာလည်း အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲအက်နေသည်။ ခေါင်းတလားအတွင်းရှိ ဝမ်ရှိုးကျန်းရန်၏ အရိုးစုများနှင့် အဖော်အဖြစ် ထည့်သွင်းမြှုပ်နှံထားသော မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အရိုးစုများမှာလည်း ရတနာများ၏ ခုတ်ထစ်မှုကြောင့် ပျက်စီးနေကြသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ တစ်ယောက်ယောက်က တံခါးကို ဖွင့်ပေးပြီ။"

"သူ့ကို သတ်လိုက်။ ဒီပိတ်လှောင်နေတဲ့ နေရာကနေ ထွက်သွားကြမယ်။"

"ဒီပိတ်လှောင်နေတဲ့ နေရာမှာ အောင်းနေရတာ ငါ့ကို မွန်းကြပ်သေစေတော့မှာပဲ။"

ထိုရတနာများသည် အသိဉာဏ်ပွင့်လာပြီးကတည်းက ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ခွန်အားအကုန်သုံး၍ တံခါးကို ခုတ်ထစ်ခဲ့သော်လည်း မပွင့်သဖြင့်၊ ဒေါသဖြေရန်အတွက် ဝမ်ရှိုးကျန်းရန်၏ ခေါင်းတလားကို ခုတ်ဖြနါကာ၊ သူ၏ အရိုးစုနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အရိုးစုများကိုပါ အကုန်ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ တံခါးကြီး ပွင့်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ သူတို့သည် တံခါးဖွင့်ပေးသူကို သတ်ဖြတ်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းလီသည် လက်ကို အသာအယာ ဆုပ်လိုက်ရာ၊ မောက်မာနေသော ထိုရတနာများမှာ သံတိုသံစ အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဆက်လက်မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ဝမ်ရှိုးကျန်းရန်၏ အမွေအနှစ်များကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် ထည့်ထားသဖြင့် ရတနာများ၏ ဖျက်ဆီးမှုကို မခံလိုက်ရခြင်းပင်။

ကျန်းလီက တံခါးကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဟုန်ချန်းနတ်သမီးနှင့် လီနျန်အာတို့လည်း စမ်းသပ်မှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်ကျော်မနေတော့ဘဲ ထိုနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်လာကြသည်။

"ဒီထဲမှာ မင်း လိုချင်တဲ့ 《နတ်ဘုရားသားရဲ မှတ်တမ်း》 ရှိလောက်တယ်။ ကိုယ့်ဘာသာ ရှာကြည့်လိုက်။" ကျန်းလီက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ပြကာ၊ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် စာအုပ်သွားရှာရန် ဟုန်ချန်းနတ်သမီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကျန်းလီသည် လာရာလမ်းတွင် လီနျန်အာအား - 'ဟုန်' အမည်ရှိ ဤမိန်းကလေးသည် မိစ္ဆာသားရဲများကို သဘောကျသဖြင့် 《နတ်ဘုရားသားရဲ မှတ်တမ်း》 ကို ကြည့်ချင်နေကြောင်း၊ သူမ ကြည့်ပြီးပါက လီနျန်အာထံ ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောထားပြီးဖြစ်သည်။

လီနျန်အာသည် ကျန်းလီ၏စကားကို သေချာပေါက် ယုံကြည်သည်။

ဟုန်ချန်းနတ်သမီးသည် 《နတ်ဘုရားသားရဲ မှတ်တမ်း》 ကို ရှာတွေ့သွားပြီး ပထမဆုံး စာမျက်နှာကို လှန်လိုက်ရာ၊ ခေါင်းဖြူ၊ ခြေထောက်နီနှင့် မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ယောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများကို ပေးစွမ်းနေသည်။

စာမျက်နှာများကို ဆက်တိုက် လှန်လိုက်သည်နှင့်အမျှ၊ နတ်ဘုရားသားရဲ ပုံရိပ်ယောင်များစွာသည် ကျောက်ခန်းမအတွင်း ထွက်ပေါ်လာရာ ဟုန်ချန်းနတ်သမီးမှာ အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်ရှုနေတော့သည်။

ကျန်းလီသည် နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် အခြားစာအုပ်များကို ဖတ်ရှုကြည့်ရာ ဝမ်ရှိုးကျန်းရန်၏ အမွေအနှစ်များမှာ ဘာတွေလဲဆိုတာကို သိရှိသွားသည်။ ဝမ်ရှိုးကျန်းရန်သည် သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်း လမ်းစဉ်တွင် တကယ်ကို ထူးခြားသော အတွေးအခေါ်များ ရှိသူဖြစ်သည်။ ကျန်းလီ၏ အကဲဖြတ်ချက်အရ အကယ်၍ သူသာ စောစောမသေခဲ့လျှင် ကျိုကျိုးအတွက် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသည်။

သူ တင်ပြထားသော သီအိုရီတစ်ခုမှာ - သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်း လမ်းစဉ်ကို 'လူသားထိန်းကျောင်းခြင်း လမ်းစဉ်' အဖြစ် ပြောင်းလဲရန်ဖြစ်သည်။

သားရဲတွေကိုတောင် ထိန်းကျောင်းနိုင်ရင်၊ လူတွေကို ဘာလို့ ထိန်းကျောင်းလို့ မရရမှာလဲ?

"မင်းတို့ ကျင့်ကြံသူတွေက အမြဲတမ်း ဒီလိုအန္တရာယ်များတဲ့ အတွေးတွေချည်းပဲ တွေးနေကြတာလား။" ကျန်းလီသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤအမွေအနှစ်ကို သူပဲ သိမ်းထားလိုက်တော့မည်၊ အခြားသူများကို မပေးတော့ပေ။

သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် ဆေးလုံးအချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ ကျန်းလီသာ လွန်ခဲ့သော နှစ် ၅၀၀ က ရောက်လာခဲ့ပါက ဤဆေးလုံးများ၏ အာနိသင်များ ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ ဤဆေးလုံးများမှာ ဆေးအကြွင်းအကျန်များသာ ဖြစ်နေပြီး လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

သူ့ကျင့်စဉ်ကို ကျန်းလီ ကြည့်လိုက်ရာ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်။ မိစ္ဆာသားရဲနှင့် 'သေခြင်းရှင်ခြင်း ပဋိညာဉ်' ချုပ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သခင်ဖြစ်သူ သန်မာလာပါက မိစ္ဆာသားရဲလည်း သန်မာလာနိုင်ပြီး၊ မိစ္ဆာသားရဲ သန်မာလာပါက သခင်ဖြစ်သူလည်း သန်မာလာနိုင်သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာသားရဲ သေဆုံးသွားပါက သခင်ဖြစ်သူလည်း သေဆုံးမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကျင့်စဉ်မှာ ကျန်းလီအတွက်မူ လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။

【တာဝန် ပြီးမြောက်သည့်အတွက် ဟို့စ်အား ဂုဏ်ပြုပါသည်။ ဝမ်ရှိုးကျန်းရန်၏ အမွေအနှစ်များကို ရရှိသွားပါပြီ။】

【ဆုလာဘ် ထုတ်ပေးခြင်း - လတ်ဆတ်သော ပိုင်ဇီ သွေးတစ်စက် (လတ်ဆတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် စနစ်ထံတွင် ယာယီသိမ်းဆည်းထားပြီး၊ ဟို့စ် အလိုရှိချိန်တိုင်း ထုတ်ယူနိုင်ပါသည်)။】

"တကယ်ကို နည်းနည်း အသုံးဝင်လာပြီပဲ။" ကျန်းလီသည် စနစ်ကို ရှားရှားပါးပါး ချီးကျူးလိုက်သည်။

ခွန်အားကို ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲစေနိုင်သော ထိုကျင့်စဉ်စာအုပ်၏ အမည်မှာ 《ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းပြီး ပင်လယ်ကို ဆူပွက်စေသော ကျင့်စဉ်》ဖြစ်သည်။ ဤကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုပါက သွေးနှင့် လေများကို ဆူပွက်လာစေပြီး၊ တစ်ခဏအတွင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အဆမတန် မြှင့်တင်ပေးကာ ရန်သူကို အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်မည်။

ကျန်းလီ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ပြင်းထန်တက်ကြွနေသော သွေးနှင့် လေများမှာ အနည်းငယ် ငြိမ်ကျသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားသည်။

တိုက်ဟွမ်ဆေးမှာမူ ကျန်းလီအတွက် လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။ တိုက်ဟွမ်ဆေးသည် အလွန်ဆုံးမှ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်သာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်သည်နှင့် သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်ပြီဖြစ်ရာ၊ ဒဏ်ရာကုသရန် တိုက်ဟွမ်ဆေးကို မည်သူက အသုံးပြုတော့မလဲ။

***

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 100

အခန်း ၁၀၀ ။ တပ်မှူး ငါးဦး

ကျန်းလီသည် ယခုတစ်ကြိမ် မိမိ၏ ကံကောင်းမှုကို အလွန်ကျေနပ်နေသည်။ ကျပန်းရှာတွေ့ခဲ့သော ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် သင်္ချိုင်းဂူလေးတစ်ခုက စနစ်၏တာဝန်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသော နေရာ ဖြစ်နေသဖြင့်၊ သူ့အတွက် အလုပ်အများကြီး သက်သာသွားခဲ့သည်။

"ခုန်းဟူ... ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် သင်္ချိုင်းဂူတွေ ထပ်ရှာစရာ မလိုတော့ဘူး။ မင်း တခြား တပ်မှူးတွေကိုလည်း ဒီကိစ္စ သွားပြောလိုက်ဦး။"

ကျန်းလီ တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ၊ ကျန်းခုန်းဟူမှာ အခုလေးတင်မှ အိပ်ရာက နိုးလာပြီး၊ သူ ဘယ်သူလဲ၊ သူ နိုးနေပြီလားဆိုသည့် ဝေဝါးဝါး အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

အလုပ်ဆက်လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူးဟု ကြားလိုက်သည်နှင့်၊ ထရန် ပြင်နေသော ကျန်းခုန်းဟူသည် ချက်ချင်းပင် ကုတင်ပေါ်သို့ ပြန်လှဲချလိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြန်အိပ်သွားတော့သည်။ နောက်ဆက်တွဲ စကားများကိုတော့ သူ လုံးဝ မကြားလိုက်တော့ပေ။

ကျန်းခုန်းဟူ၏ ကိုယ်တွင်းတွင် စီးဆင်းနေသည်မှာ စုန်းမျိုးနွယ်၏ သွေးမဟုတ်ဘဲ၊ ဝက်မျိုးနွယ်၏ သွေးဖြစ်နေမည်လားဟု ကျန်းလီ တစ်ခါတရံ သံသယဝင်မိသည်။

စားနိုင်တယ်၊ အိပ်နိုင်တယ်၊ အလုပ်လုပ်နိုင်တယ်။

ကျန်းခုန်းဟူကို အားကိုး၍ မရတော့သဖြင့်၊ ကျန်းလီသည် အခြား တပ်မှူးများကို ကိုယ်တိုင် ဆက်သွယ်ရတော့သည်။

"လောင်မာ... မင်းတို့ လင်မယား သင်္ချိုင်းဂူ ဆက်ရှာစရာ မလိုတော့... လခွမ်း။ မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ။"

ကျန်းလီသည် ရှားရှားပါးပါး ဆဲဆိုလိုက်မိသည်။ သူသည် အဝေးရောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်စာရွက်မှတစ်ဆင့် တပ်မှူးမာ နှင့် ဇနီးဖြစ်သူတို့ အမှောင်ထုထဲတွင် မြွေဖြူကြီး တစ်ကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ လင်မယား နှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်လုံးများမှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် နီရဲနေပြီး၊ တရားမျှတသော လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်မှ တပ်မှူးများနှင့် မတူဘဲ ပိုက်ဆံမြင်လျှင် အရာအားလုံးကို မေ့သွားတတ်သည့် ဓားပြများနှင့် တူနေသည်။ ဤမြွေဖြူကြီးကို သတ်လိုက်ပါက ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်များရရှိမည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်နေပုံရသည်။

မာလင်မယား နှစ်ဦးစလုံးမှာ လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်၏ တပ်မှူးများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ငယ်သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြပြီး ချစ်ခြင်းမေတ္တာ အလွန်ကြီးမားကြကာ၊ တိုက်ခိုက်ရာတွင်လည်း အလွန် လိုက်ဖက်ညီစွာဖြင့် တွဲဖက်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

သို့သော် ထိုလင်မယားတွင် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ယခုအချိန်အထိ ကလေး မရသေးခြင်းပင်။

ကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားလာလေလေ၊ ပါရမီထူးချွန်သော မျိုးဆက်သစ်များ မွေးဖွားလာနိုင်ခြေ ပိုများလေလေဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် လီနျန်အာကို ကြည့်ပါ။ သူမ ဖာရှန်းဂိုဏ်း၏ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာခြင်းမှာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သူ ဖခင်က အရင်းအမြစ်များ အကုန်ပုံအောပေး၍ မဟုတ်ဘဲ၊ သူမ ကိုယ်တိုင်က ပါရမီ အလွန် ထူးချွန်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အရင်းအမြစ်များဖြင့်သာ ပုံအောပြီး ကျင့်ကြံလာသူများနှင့် အရင်းအမြစ်များကို အထောက်အကူအဖြစ်သာ သုံး၍ ကျင့်ကြံလာသူများကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာဟချက်ရှိသည်။ ပထမလူမျိုးသည် အဆင့်တက်လာနိုင်သော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်၊ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း၊ အခြေခံခိုင်မာမှု၊ တာအိုနှလုံးသား စသည်တို့တွင် ဒုတိယလူမျိုးကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ပထမလူမျိုးသည် ဂိုဏ်းကြီး (၆) ဂိုဏ်း၏ ကိုယ်စားလှယ် လုံးဝ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုအဖြစ်၊ ကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားလေလေ မျိုးဆက်ပွားရန် ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ခက်ခဲလှသည်။

မာလင်မယားသည် ကလေးရနိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို အလွန်စိတ်ဝင်စားကြသည်။ ကျန်းလီ သိထားသလောက်ဆိုလျှင် သူတို့သည် 'ဟယ်ဟွမ်ကျင့်စဉ်' (နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ်) ကိုလည်း လေ့ကျင့်ဖူးသည်၊ ကျားရိုးအရက်လည်း သောက်ဖူးသည်၊ ကိုယ်ဝန်ရနိုင်ခြေ အများဆုံး အနေအထားများကိုလည်း သုတေသနလုပ်ဖူးသည်။ ပြီးတော့ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ စာအုပ်များစွာကိုလည်း ရေးသားခဲ့ဖူးသေးသည်... သေချာတာကတော့ ကလောင်နာမည်တွေနဲ့ပေါ့။

"အစ်ကိုကြီးကျန်း... မြွေသည်းခြေက အားကောင်းစေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်။ အခု ကွက်တိပဲ သွားတွေ့တာ။" တပ်မှူးမာက ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။ မြွေဖြူကြီးကို မြင်သောအခါ စိတ်ကြွဆေး စားထားသကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး၊ ကျန်းလီနှင့် စကားပြောနေရင်းပင် တိုက်ခိုက်နေသည်။

"ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် သင်္ချိုင်းဂူတွေကို လိုက်ရှာနေတုန်း၊ ချောက်ကမ်းပါးအောက်မှာ မြွေဖြူကြီးတစ်ကောင်ရဲ့အလောင်းကို အမှတ်မထင် တွေ့လိုက်ရတယ်။ ကြည့်ရတာ နှစ်တော်တော် ကြာနေပုံရတယ်။ မဟာဟန်အင်ပါယာ တည်ထောင်စတုန်းက ခုတ်သတ်ခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီ မြွေဖြူကြီး ဖြစ်ဖို့များတယ်။ သူသေသွားပေမဲ့ စွဲလမ်းစိတ်တွေ ကျန်နေသေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လင်မယားက သူ့ရဲ့ စွဲလမ်းစိတ်တွေကို ဖျက်ဆီးပြီး သည်းခြေကို ယူမလို့လေ။"

"အစ်ကိုကြီးကျန်း... ကျွန်တော်တို့ကို စိတ်မပူပါနဲ့။ သည်းခြေယူပြီးတာနဲ့ သင်္ချိုင်းဂူတွေ ဆက်ရှာပါ့မယ်။" တပ်မှူးကျိုးမှာ အလှဘုရင်မ တစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းလီ၏အမြင်၌ ကျားမကြီး တစ်ကောင်နှင့် ပိုတူနေသည်။

ငါက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို လုံးဝ စိတ်မပူပါဘူးဟ။ ကျန်းလီက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ပြီး... "ငါပြောချင်တာက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် သင်္ချိုင်းဂူတွေ ဆက်ရှာစရာ မလိုတော့ဘူးလို့။"

"ဪ... ဒါဆို အရမ်းကောင်းတာပေါ့။ အားပြင်းသွားလို့ အပေါ်က သင်္ချိုင်းဂူကိုပါ ဖျက်ဆီးမိပြီး အစ်ကိုကြီးကျန်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို ပျက်စီးသွားစေမှာ စိုးရိမ်နေတာ။"

မာလင်မယားသည် စိုးရိမ်စရာမရှိတော့သဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ပိုမို ပြင်းထန်စေလိုက်ရာ၊ ကျန်းလီသည် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်မန္တာန်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်ကို စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

"လောင်ဟွမ်... မင်း သင်္ချိုင်းဂူ ဆက်ရှာစရာမလိုတော့... မင်း ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ။"

ကျန်းလီသည် အဝေးရောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်စာရွက်မှတစ်ဆင့် တပ်မှူးဟွမ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းတွင် ထိုင်ကာ တစ်ယောက်တည်း အရက်သောက်ရင်း ကြယ်များကို မော့ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ခန့်ညားသော ပါးပြင်ပေါ်မှ မျက်ရည်တစ်ပေါက် စီးကျလာပြီး မေးစေ့မှတစ်ဆင့် ချောက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။

"အစ်ကိုကြီးကျန်းပါလား။" တပ်မှူးဟွမ်က အားနည်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ညည်းတွားလိုက်သည် - "သင်္ချိုင်းဂူတွေ အများကြီးကို မြင်ပြီးတဲ့နောက် ငါ တွေးနေမိတယ်... လူတွေဟာ တစ်သက်လုံး အသက်ရှင်ပြီးရင် နောက်ဆုံးတော့ သေရမှာပဲလေ။ နတ်ဘုရားတွေတောင် 'နတ်သားတို့ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း' ကို ကြုံရတဲ့နေ့ ရှိသေးတာပဲ။ ငါတို့တွေ ဒီလောက် ပင်ပင်ပန်းပန်း ကျင့်ကြံနေကြတာ ဘာအတွက်လဲ။ လူဆိုတာ တစ်နေ့ သေရမှာပဲ၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ အသက်ရှင်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သနားစရာကောင်းအောင် သေဆုံးသွားရတာ... ရယ်စရာ မကောင်းဘူးလား။"

"ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ကျိုကျိုးမှာ တော်တော်လေး သန်မာတဲ့သူတွေလို့ ခေါ်လို့ရနေပြီ။ သူတို့မှာလည်း ကိုယ်ပိုင်ဒဏ္ဍာရီတွေ ရှိခဲ့မှာပဲ၊ မဟာဝေ့မှာ နာမည်ကြီးခဲ့မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ဘယ်သူမှ မသိတဲ့နေရာမှာ သေသွားကြတာပဲ။ လာရောက်ပူဇော်မယ့် ဆွေမျိုးသူငယ်ချင်းလည်း မရှိဘူး၊ ထာဝရ တောက်ပမှုလည်း မရှိဘူး၊ ထာဝရ သေဆုံးခြင်းပဲ ရှိတော့တာ..."

ကျန်းလီသည် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်မန္တာန်ကို ချက်ချင်း ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။ တပ်မှူးဟွမ်တွင် အခြား ပြဿနာ မရှိသော်လည်း အမြဲတမ်း အဆိုးမြင်ဘက်မှသာ တွေးလေ့ရှိသည်။ သူ ကျင့်ကြံသော ကျင့်စဉ်ကလည်း စိတ်ခံစားချက်များနှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့်၊ သူ အဆိုးမြင်လာပါက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများပါ လိုက်၍ အဆိုးမြင်လာတတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သူကမျှ သူ့အနားသို့ မကပ်ချင်ကြသဖြင့် သူ့စရိုက်မှာ အထီးကျန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ထိုသို့ အထီးကျန်ဆန်လာလေ၊ သူက ပို၍ အဆိုးမြင်လေဖြစ်လာပြီး သံသရာလည်နေတော့သည်။

"လောင်မု... မင်း သင်္ချိုင်းဂူ ဆက်ရှာစရာ မလိုတော့... မင်းက ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ။"

ကျန်းလီသည် တပ်မှူးမု တစ်ယောက် နံရံထောင့်တွင် ပုန်းနေပြီး သူ့ကို တိုးတိုးလေး စကားပြောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားကို ကြည့်ရသည်မှာ ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုနှင့် တူသည်။

"မုထို (သစ်တုံး)... မြန်မြန် လိုက်ခဲ့လေ။" အဝေးမှနေ၍ အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော လူငယ်လေး တစ်ဦး၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သိပြီ။ အခု လာပြီ။" တပ်မှူးမုက ခေါင်းလှည့်ကာ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ပြန်ထူးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးကျန်း... အခု ကျွန်တော်က ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး၊ ကလေးတစ်စုနဲ့အတူ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် သင်္ချိုင်းဂူထဲမှာ စွန့်စားခန်း ဖွင့်နေတာ။" တပ်မှူးမုက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည် - "ခဏနေ သူတို့ အန္တရာယ်ကြုံတဲ့အခါကျရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို ထုတ်ပြလိုက်မယ်... အရမ်း မိုက်မှာပဲ။"

"အား။ ဒါက ဘာကြီးလဲ။" အဝေးမှ အကူအညီတောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒုက္ခပဲ... သူတို့ အန္တရာယ်ကြုံနေပြီ။" တပ်မှူးမု မျက်နှာပျက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြေးသွားလိုက်သည် - "မကြောက်ကြနဲ့။ ငါ လာကယ်ပြီ။"

"မုထို... မြန်မြန် ပြေး။ ဒီနွယ်ပင်တွေက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရှိတယ်။ မင်း နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" လူငယ်လေးက တပ်မှူးမု ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အမြန် ထွက်ပြေးခိုင်းလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း။ ငါ မသွားဘူး။ ငါတို့တွေ သေလည်းအတူ ရှင်လည်းအတူလို့ သစ္စာဆိုထားတာလေ။ မင်းတို့ အသတ်ခံရမှာကို ငါက လက်ပိုက်ကြည့်ပြီး ထွက်ပြေးရမှာလား။ ငါ ထွက်ပြေးတဲ့ လူကောင်လေး မလုပ်နိုင်ဘူး။"

တပ်မှူးမုသည် အသံကုန်အော်ဟစ်ကာ ပြေးဝင်သွားပြီး၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နွယ်ပင်သတ္တဝါနှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်မည့် ပုံစံဖမ်းလိုက်သည်။

"မုထို။"

"မိစ္ဆာကောင်။ ငါ့ညီအစ်ကိုတွေကို လာမထိနဲ့။" တပ်မှူးမု၏မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များပင် ဝဲနေသည်။ သူက တွက်ချက်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ အခုအချိန်တွင် သိပ်အန္တရာယ် မများသေးသဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ဖော်ပြရန် အချိန်မကျသေးပေ။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ရန်သူနှင့် တွေ့သောအခါမှသာ သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ဖော်ပြမည်ဖြစ်သည်။

"... မင်း ပျော်ရင် ပြီးတာပါပဲကွာ။" ကျန်းလီသည် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်မန္တာန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပိတ်လိုက်သည်။

….

တပ်မှူး ငါးဦးကို အကြောင်းကြားပြီးနောက် ကျန်းလီမှာ စိတ်ပင်ပန်းသွားသည်။

ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် တပ်မှူး ငါးဦးရှိသည့်အထဲတွင်၊ သူ့ကို စိတ်အေးရစေမည့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိပေ။

စနစ်က ပိုင်ဇီ၏သွေးကို လတ်ဆတ်မှုမပျက်အောင် သိမ်းဆည်းပေးထားနိုင်သဖြင့်၊ ကျန်းလီသည် ဟုန်ချန်းနတ်သမီးနှင့်အတူ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ခန့် ဆက်လက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။

ဟုန်ချန်းနတ်သမီးသည် 《နတ်ဘုရားသားရဲ မှတ်တမ်း》 ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် လီနျန်အာထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။ လီနျန်အာသည် လူသားဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရခဲသဖြင့်၊ ကျန်းလီ၏နောက်သို့ လိုက်ကာ ရက်အနည်းငယ်ခန့် အတူတူနေခဲ့သည်။

……

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ လီနျန်အာသည် ကျန်းလီကို နှုတ်ဆက်ကာ အခြားနေရာများသို့ ဆက်လက်လှည့်လည်သွားတော့သည်။

ကျန်းလီသည် ဟုန်ချန်းနတ်သမီးကို ဟုန်ချန်းသန့်စင်မြေသို့ ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည် - "မင်း အပြင်ထွက်လည်ချင်ရင် ငါ့ကို ပြောပါ။"

ဟုန်ချန်းနတ်သမီး လိမ်မ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ငါ ပိုင်ဇီ သွေးကို ရှာတွေ့ပြီ၊ ဆေးဖော်လို့ ရပြီ။"

***