အခန်း (၁၇၈-၁၈၀)

အခန်း(၁၇၈)

“ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ… တကယ် စိတ်ဝင်စားစရာပဲ… ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝမှာ ဗုဒ္ဓနဲ့ နတ်ဘုရားတွေက ဘုရားကျောင်းတွေနဲ့ ရွှေရောင်ရုပ်ပွားတော်တွေကို တည်ဆောက်ကြတာ မထူးဆန်းတော့ပါဘူး… လက်စသတ်တော့ သူတို့က ဒီလောက်အံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို ရရှိနေလို့ကို… ”

သီရှီထျန်က အသိပြန်ဝင်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ နက်နဲသိမ်မွေ့သောအကြည့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက တစ်ယောက်တည်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

“ စိတ်မကောင်းစရာက ဒီကျောက်စိမ်းပြားမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်… အခုလောလောဆယ် အစိတ်အပိုင်းသေးသေးလေးကိုပဲ ငါမြင်နိုင်တယ်… မဟုတ်ရင် အကုန်လုံး ငါမြင်နိုင်တဲ့အခါ အဲ့ဒါတွေကို ဘယ်လိုရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် စုဆောင်းထားတာလဲ ငါသိနိုင်လိမ့်မယ် ”

အစောနက သီရှီထျန်သည် သူ၏ မိစ္ဆာအာရုံကို ကျောက်စိမ်းပြားထဲသို့ ပို့လွှတ်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဤကျောက်စိမ်းပြားက သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူရှာတွေ့သွားသည်။ ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်မှာ ကန့်သတ်ချက်က တစ်ခုထက်ပိုပြီး ရှိသည်။ ထိုကန့်သတ်ချက်များက အလွန်အားကောင်းသည်။ ယင်းတို့က လက်ရှိ သူ၏ စွမ်းရည်ဖြင့် ချိုးဖြတ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူက အတင်းအဓမ္မ ကြိုးစားပြီး ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ အကြောင်းအရာကို ဖတ်ရှုမည်ဆိုလျှင် ကန့်သတ်ချက်များ၏ တန်ပြန်စွမ်းအားကြောင့် သူက ရူးသွပ်သွားလိမ့်မည်။

သို့ဖြစ်၍ အစောနက သူမြင်ခဲ့သော အပိုင်းသည် ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ သတင်းအချက်အလက်၏ သေးငယ်သော တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယင်းက အခြေခံအကျဆုံးအပိုင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းရည်အရ အဓိကအနှစ်သာရကို မမြင်နိုင်ပေ။

မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ဤကျောက်စိမ်းပြားက သေချာပေါက် ရတနာဖြစ်သည်။

သီရှီထျန်သည် ကျောက်စိမ်းပြား၏ တန်ဖိုးကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ သူက ကျောက်စိမ်းပြားကို တစ်ခဏကြာ ဆော့ကစားပြီးလျှင် ယင်းကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှာ ထည့်သိမ်းလိုက်သည်။

သီရှီထျန် မသိသည်မှာ ဝတ်စုံပြာဝတ် အမျိုးသား ထွက်ပြေးချင်ရသည့် အကြောင်းအရင်းက ထိုကျောက်စိမ်းပြားကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို သူနှင့် သူ၏ ညီအကိုများက ရှေးဟောင်းလှိုဏ်ဂူတစ်ခုထဲမှာ ရှာတွေ့ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တုန်းက သူတို့သည် ဤကျောက်စိမ်းပြားနှင့်အတူ အခြေတည်နယ်ပယ် ဆေးလုံးနှစ်လုံးကိုလည်း ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။ ထိုဆေးလုံးများကြောင့် သူတို့ထဲမှ နှစ်ယောက်က အခြေတည်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

“ အဲ့ဒီမိစ္ဆာက ဟိုကျင့်ကြံသူနောက်ကို လိုက်ဖမ်းနေတယ်… သူ့ကို ဖမ်းမိသွားပြီလား မသိဘူး… သူ့ကို ဖမ်းမိပြီးသွားရင် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ… တကယ်လို့ ဒီကို သူပြန်လာရင် ငါဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ… ငါ့ကို သူသတ်မှာလား… သူက မိစ္ဆာတစ်ကောင်… ငါဒီမှာ ဆက်နေရင် သူစားတာ ခံရလိမ့်မယ်… ”

တန်ဖိုးကြီးအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က အသက်မဲ့နေသော ရောင်စုံကျား၏ ဘေးမှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။ သူက ဝမ်းနည်းကြွေကွဲမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ ဝိညာဉ်ကျားကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ အတွေးများစွာက သူ့ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ အကြောင်းအရင်းတချို့ကြောင့် သူက ချက်ချင်း မထွက်ပြေးပေ။

သူက ဝိညာဉ်ကျား၏ ဦးခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထိုဝိညာဉ်ကျားသည် သူ၏ ကိုးနှစ်ပြည့်မွေးနေ့အတွက် သူ့ခမည်းတော် ငွေအများကြီး အကုန်အကျခံပြီး ဝယ်ပေးခဲ့သော ဝိညာဉ်ကျား ဖြစ်သည်။ အတိတ်မှာ ထိုဝိညာဉ်ကျားက အလွန်အားနည်းသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူက တန်ဖိုးကြီးဆေးလုံးများကို ဝိညာဉ်ကျားအား တိုက်ကျွေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းက အင်အားကြီးမားသော ဝိညာဉ်ကျားတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤဝိညာဉ်ကျားသည် သူနှင့် အချိန်အတော်ကြာ အတူရှိနေပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ့အပေါ် အမြဲတမ်း သစ္စာရှိပြီး သူတို့ကြားမှာ မပျက်စီးနိုင်သော သံယောဇဉ်အမျှင် ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ယခု ၎င်းက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရန်အလို့ငှာ ဤနေရာမှာ သေဆုံးသွားသည်။ သို့ဖြစ်လေရာ သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ မည်မျှဝမ်းနည်းကြေကွဲနေကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

“ ငါ့ရဲ့ ညီတော်ကို ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတယ်လို့ အမြဲတမ်း ငါတွေးခဲ့တာ ရယ်စရာကောင်းပါလား… ပလ္လင်အတွက်နဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ အကိုတော်ကိုတောင် သတ်ရဲတယ်… တော်ဝင်မျိုးနွယ်မှာ စစ်မှန်တဲ့ သွေးသားတော်စပ်မှုဆိုတာ မရှိဘူးလား… လူသားတွေကြားက ပတ်သက်ဆက်နွယ်မှုက ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ကိုတောင် မယှဉ်နိုင်ဘူးလား ”

တန်ဖိုးကြီးအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က စိတ်ထဲမှာ အော်ပြောလိုက်သည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာက သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ဟွာချင်း… မင်းက အကြင်နာမဲ့ ရက်စက်မှတော့… ငါ့ကို မတရားလုပ်တယ်လို့ အပြစ်မမြင်နဲ့… ”

သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ရူးသွပ်သောအကြည့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက စိတ်ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ဟန် ရ၏။

" ချွတ် "

ထိုစဉ် ခြေလှမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူငယ်၏ အတွေးများကို ကြားဝင်နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။ သူက မိန်းမောနေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခြေလှမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသော နေရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ့အရှေ့တွင် ဝတ်စုံနက် ဝတ်ဆင်ထားသော သီရှီထျန်က ပြန်ရောက်လာသည်။

မှန်ပေသည်။ သီရှီထျန်သည် အစကတည်းက တန်ဖိုးကြီးအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကို သတိထားမိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူက တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လူငယ်ကို အများကြီး ဂရုစိုက်မနေခဲ့ပေ။ ထိုလူငယ်က သာမန်ဖြစ်ကြောင်း အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် သူပြောနိုင်သည်။ အများဆုံး သူက သိုင်းပညာတချို့ တတ်ကျွမ်းသော လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သိုင်းလောကတွင် သူက ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူက ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ပေ။

“ စုပ်ယူစမ်း ”

သီရှီထျန်က မြေကွက်လပ်အလယ်သို့ လျှောက်သွားနေစဉ် သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ခရမ်းရောင်အမှတ်အသားက မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ခါသွားသည်။ ယင်းက ခရမ်းရောင်မီးတောက်တစ်ခုနှယ် ထွန်းလင်းတောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လူသေသုံးယောက်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

“ အား… မင်း ငါတို့ကို သတ်ပြီးပြီပဲ… ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို လွှတ်ပေးပါ… မင်းအဲ့လိုလုပ်လို့မရဘူး ”

ခရမ်းရောင်အလင်းအောက်၌ သာမန်ဝိညာဉ်များထက် အများကြီး ပိုဒြပ်ထည်ရှိသော ဝိညာဉ်သုံးကောင်က အလောင်းများထဲမှ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ထိုဝိညာဉ်သုံးကောင်သည် သေဆုံးသွားသော ကျင့်ကြံသူသုံးယောက်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီကြသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် သူတို့က ထိုကျင့်ကြံသူသုံးယောက်၏ ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဝိညာဉ်ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသောအခါ ဝိညာဉ်သုံးကောင်၏ မျက်နှာပေါ်မှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော အမူအရာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့က သီရှီထျန်ကို အသည်းအသန် တောင်းပန်ကြသည်။

တစ်ခုသိထားရမည်မှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဝိညာဉ်ကို ပစ်မှတ်ထားသော မန္တန်များက အများကြီးမရှိပေ။ ယင်းတို့က အလွန်အမင်း ရှားပါးသည်။ ထို့ပြင် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ မဖော်ပြထားသော စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိသည်။ တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ တစ်ဖက်လူ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရရှိသွားလျှင် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်ခြင်း မပြုလုပ်ရပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ရန်သူကို ပြန်လည်မွေးဖွားရန် အခွင့်အရေးပေးရမည်။

ယင်းက မိုးမြေ၏ မျှော်လင့်မှုလည်း ဟုတ်၏။

ယေဘုယျအားဖြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုစည်းမျဉ်းကို မချိုးဖြတ်ကြချေ။ မည်သို့ဖြစ်ပါစေ နောင်တစ်ချိန်မှာ သူတို့သည်လည်း တခြားလူများ၏ လက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့စည်းမျဉ်းကို မသတ်မှတ်ထားလျှင် သူတို့သေဆုံးသွားသည့်အခါ အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်သည်ပင် အကောင်းတိုင်း ကျန်ရှိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းစက်ဝန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ပြင် အကယ်၍ သူတို့က တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်ကို အတင်းအဓမ္မ ယူဆောင်ချင်သည်ဆိုလျှင်ပင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်သော စွမ်းရည် ရှိရမည်။

သို့သော်လည်း သူတို့အရှေ့မှ မိစ္ဆာသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကို အလွယ်တကူ ထုတ်ယူနိုင်သည်။ သူ့ဆီမှာ ဝိညာဉ်ကို ပစ်မှတ်ထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းရည်တစ်ခုရှိကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သို့ဖြစ်လေရာ မည်သို့ကြောင့် သူတို့က မကြောက်လန့်ဘဲ နေမည်နည်း။ သူတို့တစ်ယောက်စီက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ သီရှီထျန်ကို အသနားခံကြသည်။

“ ဟွန့်… ငါက မိစ္ဆာ… မင်းတို့ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ သနားကြင်နာမှုအကြောင်း၊ တရားမျှတမှုအကြောင်း ဆွေးနွေးနေဖို့ မလိုဘူး… မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ ကျားမျိုးနွယ်ဝင်ကို သတ်ခဲ့တယ်… ဒါကြောင့် မင်းတို့ရဲ့ အသက်နဲ့ ဝိညာဉ်ကို ငါပြန်ယူရမယ် ”

သီရှီထျန်က အေးတိအေးစက် ပြောသည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ထုတ်လွှတ်နေသော ခရမ်းရောင်အလင်းက မရေမတွက်နိုင်သော ချည်မျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိညာဉ်သုံးကောင်ကို ရစ်ပတ်ချည်နှောင်လိုက်သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ဝိညာဉ်သုံးကောင်က ခရမ်းရောင်ဘုရင်အမှတ်အသားဆီသို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ကြရသည်။

ဝိညာဉ်သုံးကောင်က မည်သို့အော်ဟစ်ပါစေ မည်သို့အသနားခံပါစေ သီရှီထျန်၏ မျက်နှာက နည်းနည်းမှ မပြောင်းလဲသွားပေ။ သူ၏ မျက်နှာက စိတ်ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်။

သူက ဝိညာဉ်သုံးကောင်ကို ဘုရင်စာလုံးထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး သူတို့ကို ခရမ်းရောင်ရေကန်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ရေကန်ထဲသို့ သူတို့ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခရမ်းရောင်စွမ်းအားက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြန်ဆန်စွာ ယိုယွင်းတိုက်စားပစ်လိုက်သည်။

“ ဝှစ် ”

ဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူက ထပ်မံ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။ အလွန်အားကောင်းသော ဝါးမျိုခြင်းစွမ်းအားက သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျင့်ကြံသူသုံးယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်လုပ်တည်း ဝါးမျိုလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ကျင့်ကြံသူသုံးယောက်၏ အလောင်းများက သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူက ထိုအလောင်းများကို သူ၏ မိစ္ဆာသန့်စင်ခြင်းမီးဖိုထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး စွမ်းအင်အနှစ်သာရအဖြစ် သန့်စင်လိုက်သည်။

ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်စေ ဝိညာဉ်ဖြစ်စေ အသက်ချမ်းသာရာမရပေ။ သို့သော်လည်း ထိုအဖြစ်အပျက်အားလုံးက တန်ဖိုးကြီးအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်၏ မျက်လုံးအရှေ့မှာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ လူငယ်၏ မျက်လုံးထဲမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းသော အကြောက်တရား ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ နှလုံးက သူ့ရင်ဘက်ထဲမှ ခုန်ပေါက်ထွက်လာတော့မည့်အလားပင်။

မိစ္ဆာ… ။

ထိုလူက သေချာပေါက် မိစ္ဆာဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာကသာလျှင် ထိုသို့ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလုပ်ကို ပြုလုပ်လိမ့်မည်။

တန်ဖိုးကြီးအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က သူ့စိတ်ထဲမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ စက်ကရာကို ကြည့်နေသော သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အစောနက သူ၏ ရိုသေလေးစားမှုက စက်ကရာ၏ ခွန်အားကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခု သူက ဝိညာဉ်ဝါးမျိုခြင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ စက်ကရာအပေါ် ကြောက်လန့်သွားသည်။

“ ရွှတ် ”

သီရှီထျန်သည် အလောင်းများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှ အေးစက်မှုက လူငယ်ကို အသားတဆတ်ဆတ် တုန်ယင်သွားစေသည်။

သို့သော်လည်း လူငယ်၏ မျက်လုံးထဲမှာ ရူးသွပ်မှုက ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး အရှေ့သို့ အမြန်လျှောက်သွားသည်။ သီရှီထျန်၏ အရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်နှင့် သူက ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။ “ ဘုတ် ”ဟူသော မြည်သံနှင့်အတူ သူ၏ ဒူးနှစ်ဖက်က မြေကြီးပေါ်သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။

သူက ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ဆန္ဒပြင်းပြသော အမူအရာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ အကြီးအကဲ… ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်ကို ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်အဖြစ် လက်ခံပေးပါ… ကျုပ် ခင်ဗျားကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ အလုပ်အကျွေးပြုစုပါမယ် ”

သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ မျှော်လင့်သော အရိပ်အယောင် ရှိသည်။

သီရှီထျန်က အနည်းငယ် မျက်ခုံးပင့်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာက အကြိမ်ရေအနည်းငယ် တွန့်ရှုံ့သွားသည်။ သူ့အရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေသော လူငယ်ကို သီရှီထျန်က အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက သရော်လှောင်ပြောင်စွာ ပြောသည်။

“ ငါက မိစ္ဆာ… မင်းက လူသား… မင်းက မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို တကယ်ကြီး ဆရာတင်ချင်တာလား… အဲ့ဒါ ရယ်စရာကောင်းတယ်လို့ မင်းမထင်ဘူးလား ”

သီရှီထျန်က ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း သူက တန်ဖိုးကြီးအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကို တခြားကျင့်ကြံသူများကဲ့သို့ ချက်ချင်း မသတ်ပစ်ပေ။

ယင်းအစား အဓိပ္ပာယ်လေးနက်သော အမူအရာက သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အထူးသဖြင့် အစောနက သူရရှိခဲ့သော ကျောက်စိမ်းပြားထံမှ သတင်းအချက်အလက်ကို ပြန်စဉ်းစားမိသွားသောအခါ ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်ကြံသူများက ဤလူငယ်ကို မင်းသားဟု ခေါ်ခဲ့ကြောင်း သူမှတ်မိသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် သေမျိုးလောက၌ ထိုလူငယ်၏ အဆင့်အတန်းက သာမန်မဟုတ်ပေ။

အခန်း(၁၇၉)

‘ ကုချင်းတီးခတ်နည်းကို သင်ယူဖို့အတွက် သေမျိုးလောကထဲ သေချာပေါက် ငါဝင်ရောက်ရလိမ့်မယ်… သာမန်လူသားတွေ ငါ့ကို ရန်လာမစသရွေ့ သူတို့ကို ငါမသတ်ဘူး… ဘာပဲပြောပြော သာမန်လူသားတွေက ငါ့အတွက် ကြီးကြီးမားမား အသုံးမဝင်ဘူး… ပြီးတော့ တကယ်လို့ ကျောက်စိမ်းပြားထဲက အကြောင်းအရာက တကယ်မှန်တယ်ဆိုရင် သေမျိုးလောကက သာမန်လူသားတွေက ငါ့အတွက် အကျိုးရှိနိုင်တယ်… ကြည့်ရတာ ငါ့အရှေ့က လူကနေ စတင်နိုင်မယ့်ပုံပဲ ’

သီရှီထျန်က မြန်ဆန်စွာ တွေးတောလိုက်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာ အတွေးများစွာက သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ကိစ္စမရှိပါဘူး… မိစ္ဆာဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ ”

တန်ဖိုးကြီးအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ အကြီးအကဲက ကိုယ့်ရဲ့ အမျိုးအနွယ်အတွက် ပြန်လက်စားချေပေးဖို့ အဲ့ဒီကျင့်ကြံသူလေးယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါတယ်… ဒါကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် အကြီးအကဲက မိစ္ဆာဖြစ်ပေမဲ့ လူသားအများစုထက် ပိုပြီးမြင့်မြတ်တာကို မြင်နိုင်ပါတယ်… ကျုပ်ရဲ့ ညီတော်က ရာဇပလ္လင်အတွက်နဲ့ ကျုပ်ကို သတ်ပစ်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့ပါတယ်… ကျုပ်ရဲ့ ညီတော်က လူသားဖြစ်ပေမဲ့ မိစ္ဆာတွေထက် ပိုပြီးရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပါတယ်… ဒီတော့ ကျုပ်က ဘာလို့ မိစ္ဆာကို ဆရာမတင်နိုင်ရမှာလဲ ”

လူငယ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

သူက ထိုအကြောင်းကို သေချာလေးနက်စွာ စဉ်းစားပြီးပြီ ဖြစ်၏။ သူ၏ ညီတော်က လူငှားပြီး သူ့ကို လုပ်ကြံခဲ့မှတော့ သူ၏ အနောက်မှာ သေချာပေါက် အင်အားတစ်စုံတစ်ခု ရှိရမည်။ သို့သော်လည်း သူ့ဆီမှာ မည်သည့်နောက်ခံအင်အားမှ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူက အစွမ်းထက်သော ဤမိစ္ဆာကို ဆရာတင်မြှောက်ရန် အကြံဉာဏ်ရလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမိစ္ဆာကို သူ၏ နောက်ခံအင်အားအဖြစ် ရရှိမည်ဆိုလျှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ပြီး သူ၏ ရန်သူများကိုလည်း ချေမှုန်းပစ်နိုင်လိမ့်မည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူက ရာဇပလ္လင်ပင် ရရှိနိုင်လောက်၏။

လူငယ်က အမှန်တကယ် မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း သီရှိထျန် ကြားလိုက်သောအခါ သူ့မျက်လုံးထဲမှ အလင်းရောင်က ပိုပြီးထင်ရှားလာသည်။ သူက လူငယ်ကို လေးနက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ မင်း ငါ့ကို ဆရာတင်တာကို ငါခွင့်မပြုဘူး… မင်းက လူသား… ငါက မိစ္ဆာ… လူသားတစ်ယောက်ကို ငါ့တပည့်အဖြစ် လက်မခံနိုင်ဘူး… ဒါပေမဲ့… ”

ထိုနေရာသို့ ရောက်သည့်အခါ သူ၏ လေသံက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ဆက်ပြောသည်။

“ တကယ်လို့ မင်းငါ့ဆီက အကူအညီလိုချင်တယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါက မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး… မင်း ရှင်ဘုရင်ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင်တောင် အဲ့ဒါက ငါ့အတွက် မခက်ခဲဘူး… ဒါပေမဲ့ ငါလိုချင်တဲ့ တန်ဖိုးကို မင်းပြန်ပေးဆပ်ရမယ် ”

“ ဘာတန်ဖိုးလဲ ”

သီရှီထျန်၏ စကားဆုံးသွားသည်နှင့်ချက်ချင်း လူငယ်က အမြန်မေးသည်။

“ ဘာတန်ဖိုးပေးရမယ်ဆိုတာ အခု မင်းသိထားဖို့ မလိုသေးဘူး… အနာဂတ်မှာ မင်း ရှင်ဘုရင်ဖြစ်လာတဲ့အခါ ငါမင်းကို ပြောပြမယ်… ဘာမှစိတ်မပူပါနဲ့… အချိန်ကျလာတဲ့အခါ ငါ့အတွက် မင်းလုပ်ပေးရမယ့်ဟာက အရမ်းလွယ်ကူပါတယ် ”

သီရှီထျန်က လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ နက်နဲသိမ်မွေ့သော အကြည့် ရှိသည်။

“ အဲ့ဒါက… ”

တန်ဖိုးကြီးအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ်ခတ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ စဉ်းစားသည်။ သီရှီထျန်က သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ပေ။ သူက တစ်ဖက်လူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းသည်။

အချိန်တစ်ခဏကြာပြီးနောက် တန်ဖိုးကြီးအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ ကောင်းပြီ… ကျုပ်သဘောတူတယ်… ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် ဘာမဆို ကျုပ်သဘောတူတယ်… အနည်းဆုံးတော့ ကျုပ်ရဲ့ အယုတ်တမာညီတော်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မနေစေချင်ဘူး ”

ရန်သူများက သူ့နောက်သို့ သုံးရက်သုံးညကြာအောင် လိုက်လာခဲ့ကြောင်း သူပြန်စဉ်းစားမိသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ နက်ရှိုင်းသော အမုန်းတရား ထွက်ပေါ်လာသည်။

သီရှီထျန်က ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်လေရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က အပေါ်သို့ ပင့်တင်သွားသည်။ သူက လူငယ်ကို ဖြတ်လျှောက်သွားပြီး ရောင်စုံကျား၏ အရှေ့မှာ ရပ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကျား၏ ဆိုးဝါးလှသော အခြေအနေကို သူကြည့်နေစဉ် အလွန်အားကောင်းသော မကျေမချမ်းစိတ်ဆန္ဒက ကျားခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်နေကြောင်း သူမြင်သွားသည်။ ကျားမျက်လုံးထဲမှာ ဆန္ဒမရှိသောအကြည့် ရှိသည်။ ယင်းကို မြင်သောအခါ သီရှီထျန်၏ နှလုံးသားထဲ၌ အလွန်အားကောင်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ ဝိညာဉ်ကျား… မသေမျိုးကျင့်ကြံသူတွေအပေါ် မင်းရဲ့ မကျေမချမ်းစိတ်ကို ငါခံစားမိတယ်… ဘာမှစိတ်မပူနဲ့… အဲ့ဒီကျင့်ကြံသူတွေကို မင်းကိုယ်စား ငါသတ်ပစ်လိုက်ပြီ… ငါတို့တွေ အတူတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ် ”

ဝိညာဉ်ကျား၏ သေဆုံးမှုက သီရှီထျန်အား ဝမ်းနည်းမှု ခံစားရစေသည်။ သူက ဝိညာဉ်ကျားကို ကြည့်လိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်စကားပြောသည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ခရမ်းရောင်ဘုရင်စာလုံးက တအိအိလှုပ်ခတ်သွားပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင်အလင်းက ဝိညာဉ်ကျား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

“ ဂါး ”

ခရမ်းရောင်အလင်း၏ ဆွဲငင်မှုကြောင့် ရောင်စုံကျား၏ ဝိညာဉ်က အပြင်သို့ ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ ကျားဝိညာဉ် ထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက် ၎င်းက ဟိန်းလိုက်ပြီး သီရှီထျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရိုသေလေးစားမှုက ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ အရှင်မင်းကြီး ”

၎င်းက ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ရှိနေသည့်တိုင် အလွန်နက်ရှိုင်းသော မကျေမချမ်းစိတ်ဆန္ဒကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲပင်။ ယင်းက သူသေဆုံးသွားပြီးနောက်မှာပင် မပျောက်ကွယ်သွားပေ။

မည်သည့်မျိုးနွယ်စုတွင်မဆို သန်မာသည့်ပုဂ္ဂိုလ်များသာလျှင် ရှင်ဘုရင် ဖြစ်နိုင်သည်။ သီရှီထျန်သည် သူ့ထက် အများကြီး ပိုသန်မာသည်။ ထို့ပြင် သီရှီထျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်နေသော သားရဲဘုရင်အရှိန်အဝါက အလွန်အားကောင်းသည်။ သို့ဖြစ်၍ သူက သီရှီထျန်ကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။

“ အင်း… ဘာမှမစိုးရိမ်နဲ့တော့… မင်းသတ်ချင်တဲ့ လူတွေကို မင်းကိုယ်စား ငါသတ်ပစ်လိုက်ပြီ… မင်းမှာ တခြားဆန္ဒရှိသေးလား ”

“ အရှင်မင်းကြီးက ဒီလက်အောက်ငယ်သားအတွက် လက်စားချေပေးခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ဒီလက်အောက်ငယ်သားက အရှင်မင်းကြီးနောက်ကို လိုက်ပြီး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဘေးကနေ တိုက်ခိုက်ချင်ပါတယ် ”

ကျားဝိညာဉ်က သီရှီထျန်ကို မျှော်လင့်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်က မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေဟန် ရ၏။

“ ဟမ် ”

သီရှီထျန်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခုက သူ့ခေါင်းထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက အရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝိညာဉ်ကျား၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ လက်ဝါးက လက်သည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိညာဉ်ကျား၏ ဦးခေါင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ ပမာဏများပြားသော မိစ္ဆာချီက ဝိညာဉ်ကျား၏ အေးစက်စက်ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ ကျောရိုးကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

“ ခရက် ”

သူက ကျောရိုးကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အဖြူရောင်ကျောရိုးတစ်ခုက ဝိညာဉ်ကျား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ ရိုးတွင်းခြင်ဆီက ကျောရိုးတစ်လျှောက်မှာ စီးဆင်းနေကြောင်း မည်သူမဆို မြင်နိုင်ပေသည်။

မိစ္ဆာချီကိန်းအောင်းနေသော ထိုကျောရိုးက နှစ်မီတာခန့် ရှည်လျားသည်။

“ သိပ်သည်းစမ်း ”

ဝိညာဉ်ကျား၏ ကျောရိုးကို ဆွဲထုတ်ပြီးနောက် သီရှီထျန်က အရိုးကို ညင်သာစွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာချီက အရိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဝိညာဉ်ကျား၏ ကျောရိုးကို မြန်ဆန်စွာ သန့်စင်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ဝိညာဉ်ကျား၏ ကျောရိုးက ကျောက်စိမ်းသဖွယ် ဖြူဖွေးသွားသည်။

ဘေး၌ ရပ်နေသော ကျားဝိညာဉ်သည် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က ထိုသို့ဆက်ဆံခံနေရကြောင်း မြင်သောအခါ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူက သီရှီထျန်အပေါ် မကျေနပ်မှု လုံးဝ မထားပေ။

“ အဲ့ဒါက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်အရိုးပဲ… အဲ့ဒါက ကျားခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တန်ဖိုးအရှိဆုံး ဝိညာဉ်ရတနာပဲ… အဲ့ဒါကို ငါသန့်စင်ပြီးသွားပြီ… မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ဒီဝိညာဉ်အရိုးထဲမှာ လောလောဆယ် နေထိုင်နိုင်တယ်… ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် ငါ့ဘေးမှာ မင်းနေနိုင်လိမ့်မယ်… အနာဂတ်မှာ မင်း ငါနဲ့အတူ ဘေးချင်းကပ် တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မယ်… နောင်ကျရင် ကျားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အရိုးတွေကို ငါလိုက်လံစုဆောင်းမယ်… အချိန်ကျလာတဲ့အခါ ကျားမျိုးနွယ်ကို ဘယ်သူမှ မသတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ တစ်လောကလုံးကို ငါအသိပေးမယ် ”

သီရှီထျန်က ကျားဝိညာဉ်ကို ကြည့်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောသည်။

“ ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး ”

ယင်းကို ကြားသောအခါ ကျားဝိညာဉ်၏ အကြည့်က မီးဟုန်းဟုန်းတောက်သွားသည်။ သူက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သီရှီထျန်၏ လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်အရိုးပေါ်သို့ အုပ်ဝင်လိုက်သည်။ သူက အနက်ရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် သီရှီထျန်က သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ဖွင့်၍ ဝိညာဉ်အရိုးနှင့် ကျန်ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဘေး၌ စောင့်ကြည့်နေသော လူငယ်၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွန်းလင်းတောက်ပသော အကြည့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သီရှီထျန်၏ နည်းလမ်းများက သူ့ကို အမှန်တကယ် အံ့ဩစေသည်။

သီရှီထျန်သည် နောက်ထပ် ဘာမှမပြောဘဲ တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လျှောက်သွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တန်ဖိုးကြီးအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်က သူ့ကိုယ်သူနှင့် အပြင်လောကမှ အခြေအနေအကြောင်း သီရှီထျန်ကို ပြောပြသည်။ လူငယ်၏ နာမည်သည် ဟွာဝမ့်ဝူဖြစ်သည်။ သူက ဝူတိုင်းပြည်၏ ဒုတိယမြောက်မင်းသားဖြစ်ပြီး တိုင်းပြည်၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားလည်း ဖြစ်သည်။ မည်သည့်မတော်တဆမှုမှမရှိလျှင် လက်ရှိဘုရင် နတ်ရွာစံသွားသည့်အခါ သူက နောင်တတ်မည့် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သူ၏ အထက်မှာ အမတော်တစ်ဦးရှိပြီး သူ့အောက်မှာ ညီတော်တစ်ဦး ရှိသည်။

အမှန်မှာ ယခု သူလိုက်ဖမ်းခံရသည့် အကြောင်းအရင်းက အလွန်ရိုးရှင်းသည်။ ယင်းက တော်ဝင်မိသားစုဝင်များကြားမှ ပလ္လင်လုယက်သည့် ကိစ္စမှလွဲ၍ တခြားမဟုတ်ပေ။

ရှေးလူကြီးများ ပြောကြသည်မှာ တော်ဝင်မိသားစုတွင် သွေးသားတော်စပ်မှုဟူ၍ မရှိပေ။

ညီအကိုများဖြစ်စေ သားအဖများဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။ သူတို့သည် ရာဇပလ္လင်အတွက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သတ်ပစ်ရန် ဝန်မလေးကြချေ။ ရက်စက်ယုတ်မာသော လုပ်ကြံမှုအမျိုးမျိုးကို နန်းတော်ထဲမှာ အမြဲတမ်းလိုလို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

သို့ဖြစ်၍ ဟွာဝမ့်ဝူကို သူ့ညီတော် ဟွာချင်းက ရာဇပလ္လင်အတွက် လူငှား၍ သတ်ခိုင်းခြင်းသည် ထူးဆန်းသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ တော်ဝင်မိသားစုထဲတွင် ထိုသို့ဖြစ်စဉ်များက မရှားပါးချေ။

ခရီးတစ်လျှောက်တွင် သီရှီထျန်က သေမျိုးလောကမှ မြင်ကွင်းများကို အလွန်စိတ်ဝင်စားကြောင်း ဟွာဝမ့်ဝူ မြင်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက သေမျိုးလောကအကြောင်း အကြမ်းဖျဉ်း ရှင်းပြပေးသည်။

ယခင်တစ်ခေါက်၌ မိစ္ဆာချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ ပိုင်ဟူ ပြောခဲ့သည်က မှန်သည်။ အရှေ့အရပ်တွင် တိုင်းပြည်များက အပြန်အလှန် စစ်မက်ဖြစ်နေကြပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည်။ စစ်ပွဲတစ်ခါ ဖြစ်သည့်အခါအတိုင်း တိုင်းပြည်တစ်ခု ကျဆုံးသွားလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ဖရိုဖရဲကာလအတွင်းမှာ တိုင်းပြည်အသစ်များ ထွက်ပေါ်လာကြလိမ့်မည်။ ယင်းက နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ ကြာမြင့်သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် တိုင်းပြည်သုံးခုတည်းသာ ဆက်လက် ရှင်သန်နိုင်ကြသည်။ သူတို့က တြိဂံသဖွယ် အင်အားညီမျှနေကြသည်။ သူတို့က ဝူတိုင်းပြည်၊ ချီတိုင်းပြည်နှင့် ကျိုးတိုင်းပြည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ထဲတွင် ဝူတိုင်းပြည်က စီးပွားရေးအဖွင့်ဖြိုးဆုံးဖြစ်ပြီး နိုင်ငံရေးအင်အား အကြီးမားဆုံး ဖြစ်သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဝူတိုင်းပြည်၏ ဒေသထွက်ကုန်ပစ္စည်းများက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလွန်နာမည်ကျော်ကြားသည်။ ယင်းက တိုင်းပြည်၏ စီးပွားရေးကို ကြီးကြီးမားမား ဖွင့်ဖြိုးတိုးတတ်စေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ချီတိုင်းပြည်က စစ်မက်ရေးရာကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားသည်။ ထို့ပြင် ချီတိုင်းပြည်၏ စစ်သူကြီးတစ်ယောက်စီက ကိုယ်ပိုင်တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များကို တတ်ကျွမ်းထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပြည်ထောင်သုံးခုထဲတွင် ချီတိုင်းပြည်က စစ်အင်အားအသန်မာဆုံး ဖြစ်သည်။

ကျိုးတိုင်းပြည်သည်တော့ စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးတွင် အဓိကအားသာချက် ရှိသည်။ ထို့ပြင် ကျိုးတိုင်းပြည်၏ တည်နေရာသည် စိုက်ပျိုးရေးအတွက် အဓိကအချက်အချာကျသည်။ ကျိုးတိုင်းပြည်၏ မြေဆီလွှာက သီးနှံများအထွက်ကောင်းသည်။ တိုင်းပြည်သုံးခုထဲတွင် ကျိုးတိုင်းပြည်က လူဦးရေအများဆုံး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပြည်ထောင်သုံးခုသည် ကိုယ်စီအားသာချက်များ ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုထိတိုင် သူတို့ကြားမှ စစ်ပွဲက အနိုင်အရှုံး အဖြေမပေါ်သေးပေ။ မည်သူမှ မည်သူ့ကို မနိုင်သေးပေ။ တခြားတိုင်းပြည်တစ်ခုကို တစ်ခါတည်း ဝါးမျိုပစ်ရန် သူတို့အတွက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုအချက်ကြောင့် ပြည်ထောင်သုံးခုက နှစ်ပေါင်းရာချီကြာသည်အထိ စစ်ပွဲရှည်ကြီးကို ဆင်နွှဲခဲ့ကြသည်။ နယ်စပ်ဒေသများတွင် သူတို့က စစ်ပွဲငယ်များကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ စစ်ပွဲအကြီးကြီးကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်းမှာ စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု ရှိလာလိမ့်မည်။

စစ်ဖြစ်သည့်အခါတိုင်း စစ်သည်တော်သိန်းသန်းချီက ပါဝင်တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။ စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးက မြစ်တစ်စင်းနှယ် စီးဆင်းသွားလေ့ရှိသည်။ နှစ်ပေါင်းရာချီကြာသွားလျှင်ပင် အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ခြေထောက်အောက်မှ မြေကြီးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည့်အခါ မြေကြီးက အနီရောင်ဖြစ်နေပြီး သွေးညှီနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသေးကြောင်း မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ သိန်းသန်းချီသော အရိုးစုများက မြေကြီးထဲမှာ မြှုပ်နှံခံထားကြရသည်။

ထိုသို့စစ်မြေပြင်ကို “ သွေးဆေးဖုန်းဆိုးမြေ ”ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုနေရာမှာ လူများ နေထိုင်ရန် မဆိုထားနှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားလျှင်ပင် အရိုးခိုက်ခိုက်တုန်သွားလိမ့်မည်။ အားနည်းသော လူများဆိုလျှင် ထိုနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးသည့်အခါ နေမကောင်းဖြစ်သွားကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့နေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် မင်္ဂလာမရှိသော ဖုန်းဆိုးမြေ ဖြစ်သည်။

အခန်း(၁၈၀)

“ ရှပ်… ရှပ်… ”

သီရှီထျန်က အရှေ့သို့ လမ်းလျှောက်သွားနေစဉ် သစ်ပင်ကြီးများက သူ့အနောက်မှာ ကျန်ရစ်နေခဲ့ကြသည်။ သူ့ဦးခေါင်းပေါ်မှ နေလုံးက အနောက်အရပ်သို့ စတင်ဝင်ရောက်သွားသည်။ နေဝင်ဆည်းဆာ၏ နီညိုရောင်အလင်းက မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းပေါ်မှာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဤသည်မှာ တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် အနီရောင်မီးတောက်တစ်ခု ရှိနေသည့်အလားပင်။ လူများသည် ယင်းကို ကြည့်နေစဉ် မတူညီသော ခံစားချက်များကို ရရှိသွားလိမ့်မည်။

“ ဝမ့်ဝူ… မင်းတို့ဝူတိုင်းပြည်မှာ ဂီတအကြောင်း၊ ကုချင်းတီးခတ်နည်းအကြောင်း ကောင်းကောင်း တတ်ကျွမ်းနားလည်ထားတဲ့ ဂီတပညာရှင်တစ်ယောက် ရှိလား ”

ဟွာဝမ့်ဝူ၏ ရှင်းပြမှုကို နားထောင်ပြီးနောက် သီရှီထျန်က အရှေ့ပိုင်းဒေသ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို အကြမ်းဖျဉ်း နားလည်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူက ယင်းတို့ကို စိတ်မဝင်စားချေ။

မည်သို့ဖြစ်ပါစေ သေမျိုးလောကဆီသို့ သူရောက်လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်က တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ကုချင်းတီးခတ်နည်းနှင့် ဂီတအကြောင်း သင်ယူရန် ဖြစ်သည်။

ဟွာဝမ့်ဝူက ဝူတိုင်းပြည်၏ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဝူတိုင်းပြည်ထဲမှ နာမည်ကျော်ကြားသော ဂီတပညာရှင်များကို သိနိုင်လောက်သည်။ သူက ဂီတပညာရှင်များကို မသိထားလျှင်ပင် သူ့ဆီမှာ အသုံးဝင်မည့် အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရှိနိုင်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဟွာဝမ့်ဝူက သူ့ကဲ့သို့ အပြင်လူတစ်ယောက်ထက် အများကြီး ပိုသိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက သတင်းအချက်အလက်တချို့ ရရှိနိုင်မည်လော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ ဆရာသီက ဂီတပညာရှင်တစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် ကုချင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေတာလား ”

ဟွာဝမ့်ဝူက အံ့ဩသော လေသံဖြင့် ပြောသည်။ စက်ကရာ၏ သရုပ်မှန်ကို သူသိသည်။ သူက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ မသေမျိုးကျင့်ကြံသူများ၏ ပြောစကားအရ မိစ္ဆာများက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အလွန်သွေးဆာသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က လူသားများကို တွေ့သည်နှင့် ကျယ်လောင်စွာ ပါးစပ်ဟ၍ အရိုးပါမကျန် ဝါးစားကြလိမ့်မည်။ သူတို့က လူသားများကို အစားအစာဟုသာ သဘောထားကြသည်။ သူတို့ဆီမှာ မေတ္တာကြင်နာစိတ် နည်းနည်းမှ မရှိပေ။

ယခု သီရှီထျန်က ဂီတအကြောင်း ရုတ်တရက် မေးလာသည့်အခါ သူက အံ့ဩထိတ်လန့်သွားသည်။

“ အင်း ”

သီရှီထျန်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အားကောင်းသော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူက အေးစက်စက် ပြောသည်။

“ မင်းမမေးသင့်တာကို မမေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ ”

သူ၏ အသံထဲမှာ သတိပေးသောအရိပ်အမြွက် ရှိသည်။

“ ဟုတ်ကဲ့ပါ… ဟုတ်ကဲ့ပါ ”

ယင်းကို ကြားသောအခါ ဟွာဝမ့်ဝူက ကြောက်လန့်သွားသည်။ သူက အမြန်သဘောတူလိုက်သည်။ သူက ထိုသို့ကိစ္စသေးသေးလေးအတွက်ဖြင့် သီရှီထျန်ကို ရန်မပြုချင်ပေ။ သူက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အမြန်ပြောသည်။

“ ကျုပ်တို့ ဝူတိုင်းပြည်မှာ ဂီတပညာရှင်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်… ဒါ့အပြင် ဂီတနဲ့ပတ်သက်လာရင် အရမ်းအဆင့်မြင့်တဲ့ မိသားစုတစ်ခု ရှိပါတယ်… သူတို့က ဘယ်သီချင်းကိုမဆို သဘာဝအသံအတိုင်း တီးခတ်နိုင်ကြပါတယ်… သူတို့ဆီက သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ရွေစတစ်သောင်းပေးရင်တောင် ဝယ်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး ”

ထိုသို့ပြောလိုက်သည့်အခါ ဟွာဝမ့်ဝူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နှစ်သက်ကြည်နူးသော အမူအရာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ သူက အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အမှတ်တရတချို့ကို ပြန်သတိရသွားသည့်အလားပင်။

“ အို… အဲ့လိုမိသားစု ရှိတယ်လား ”

သီရှီထျန်၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွန်းလင်းတောက်ပသော အလင်းရောင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

ဟွာဝမ့်ဝူက စိတ်အားထက်သန်စွာ အမြန်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သီရှီထျန်မယုံမည်ကို သူက စိုးရိမ်နေဟန် ရ၏။ သူက ဆက်ပြောသည်။

“ ဟုတ်ပါတယ် ဆရာသီ… ကျုပ်ပြောတာ အမှန်ပါ… ဆရာမယုံရင် ဝူတိုင်းပြည်က ဘယ်သူ့ကိုမဆို မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်… ဒီတပည့်ပြောတာ အကုန်အမှန်ပါ… အဲ့ဒီမိသားစုကို ချင်မိသားစုလို့ ခေါ်ပါတယ်… ချင်မိသားစုက နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်ကြာအောင် တည်ရှိနေခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းမိသားစုတစ်ခုပါ… ချင်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တိုင်းက ဂီတတူရိယာမျိုးစုံကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တီးခတ်နိုင်ကြပါတယ်… ကျုပ်တောင်မှ ခမည်းတော်ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲမှာ တစ်ကြိမ်တစ်ခါပဲ ကြားခဲ့ဖူးပါတယ်… အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကုချင်းအသံက ခန်းဆောင်ထဲမှာ သုံးရက်သုံးညကြာအောင် ရစ်ဝဲနေပါတယ်… ခန်းဆောင်တစ်ခုလုံးမှာ ကုချင်းအသံကလွဲလို့ ဘာအသံမှ မကြားရပါဘူး… ကုချင်းအသံက သဘာဝတရားကနေ မွေးဖွားလာသလိုပဲ အရမ်းနားဝင်ချိုပါတယ်… အဲ့ဒါကို တစ်ကြိမ်နားထောင်ပြီးသွားတာနဲ့ တစ်သက်မေ့ပစ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး ”

ဟွမ်ဝမ့်ဝူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ နှစ်သက်ကြည်နူးသော အမူအရာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ ချင်မိသားစုရဲ့ လက်ရှိမျိုးဆက်ရဲ့ အကြီးဆုံးသမီး သခင်မလေးကိုတိုမီက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ကုချင်းပညာကို တတ်မြောက်ထားတယ်လို့ ကျုပ်ကြားဖူးတယ်… သူ့ရဲ့ ကုချင်းပညာက လူတွေ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်တဲ့ အဆင့်ထိ ရောက်နေပြီလို့ ပြောကြပါတယ်… လိပ်ပြာတွေတောင် သူ့ရဲ့ ကုချင်းအသံကို ကြားတဲ့အခါ အလိုလို ကခုန်လာကြပါတယ် ”

“ စိတ်မကောင်းစရာက သခင်မလေးကိုတိုမီကို တစ်ခါမှ ကျုပ်မြင်ခွင့်မရခဲ့ပါဘူး ”

ဟွာဝမ့်ဝူ၏ လေသံနှင့် အမူအရာအရ သူက ချင်မိသားစုအပေါ် အလွန်အထင်ကြီးလေးစားကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

“ အဲ့လိုကိစ္စမျိုး ရှိတယ်လား ”

သီရှီထျန်က မျက်လုံးဝင်းလက်သွားသည်။ ချင်မိသားစု၏ ဂီတအရည်အချင်းက မည်မျှမြင့်မားကြောင်း သူဂရုမစိုက်ပေ။ သူသိချင်သည်မှာ ချင်မိသားစုထံမှ ကုချင်းပညာကို သူသင်ယူနိုင်မည်လော ဖြစ်သည်။

သူက စိတ်ထဲမှာ တွေးတောလိုက်သည်။ ချင်မိသားစုသည် ဟွာဝမ့်ဝူပြောသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ထူးခြားသည်ဆိုလျှင် ကုချင်းပညာသင်ယူရန် ချင်မိသားစုဆီသို့ သူသွားရောက်ရမည်။

“ ဆရာသီက ချင်မိသားစုကို မျက်စိကျသွားပြီလား ”

သူက အသိပြန်ဝင်လာပြီး သီရှီထျန်ကို ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောသည်။

“ ကျုပ်ရဲ့ ခမည်းတော်က ကျုပ်ကို တစ်ခါပြောဖူးတယ်… ဘာအကြောင်းကိစ္စပဲရှိရှိ ချင်မိသားစုကို ရန်မပြုရဘူးတဲ့… မဟုတ်ရင် ကပ်ဘေးသင့်လိမ့်မယ် ”

ယင်းကို သီရှီထျန်ကြားသောအခါ သူက ဟွာဝမ့်ဝူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟွာဝမ့်ဝူ၏ ဆိုလိုရင်းကို သူနားလည်သည်။ တစ်ဖက်လူက ချင်မိသားစုအပေါ် သူအန္တရာယ်ပြုမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မှန်ပေသည်။ ယင်းက အမှန်ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သူမငြင်းဆန်ပေ။

သီရှီထျန်က ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်ပြီး မထူးမခြားနား ပြောသည်။

“ ဘာမှစိတ်မပူပါနဲ့… သူတို့က ဒီဘုရင်ကို ရန်လာမစသရွေ့ ငါက သာမန်လူတွေကို ပြဿနာမရှာပါဘူး… ချင်မိသားစုအကြောင်း မင်းစိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး… အဲ့ဒီကို ငါ့ဘာသာ တစ်ချက်သွားကြည့်မယ် ”

သူက ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း ဟွာဝမ့်ဝူ၏ စကားထဲမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော တခြားအဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း ခံစားမိသွားသည်။

သူက စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်သည်။

‘ ချင်မိသားစုကို ရန်သွားပြုရင် ကပ်ဘေးသင့်လိမ့်မယ်တဲ့လား… ပြီးတော့ အဲ့ဒီစကားက ဘုရင်တစ်ပါးဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာတာ… ဘုရင်တစ်ပါးကို အဲ့လိုပြောထွက်စေတယ်ဆိုတော့ ချင်မိသားစုက သာမန်ရှေးဟောင်းမိသားစု မဖြစ်နိုင်ဘူး… မဟုတ်မှ ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံခြင်းမိသားစုတစ်ခုလား… အဲ့လိုမဟုတ်ရင် သေမျိုးလောကထဲ ဆင်းသက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအင်အားစုတစ်ခုများလား ”

အတွေးအမျိုးမျိုးက သူ့ခေါင်းထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ အပြင်ပန်းအမူအရာက ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်ရှိနေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူက ချင်မိသားစုအပေါ် အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သူပိုပြီးတွေးမိလေ ချင်မိသားစု၏ အစစ်အမှန်သရုပ်အပေါ် ပိုပြီးစူးစမ်းသိချင်လာလေ ဖြစ်သည်။

ဟွာဝမ့်ဝူကို သူမေးလိုက်သည့်အခါ ချင်မိသားစု၏ တောင်တန်းအိမ်ယာက နန်းမြို့တော်ထဲမှာ တည်ရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့က လမ်းလျှောက်နေရင်း တောအုပ်ထဲမှ ထွက်သွားနိုင်ကြသည်။ မကြာမီ သူတို့က နယ်မြို့တစ်မြို့သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုနယ်မြို့လေးကို ဖင်းအန်ဟု ခေါ်သည်။ ဖင်းအန်၏ အဓိပ္ပာယ်က ဤနေရာမှာ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေထိုင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

“ သကြားချောင်းတွေ ရမယ်… သကြားချောင်းတွေ ရမယ်… တစ်ချောင်းမှ ကြေးပြားနှစ်ပြားတည်းဗျ… ”

“ သမင်အသားတွေ၊ ယုန်အသားတွေ ရမယ်ဗျို့… အသားတွေက လတ်ဆတ်တယ်နော်… ပြုတ်စားစား ချက်စားစား ကြော်စားစား သေချာပေါက် အရသာရှိမယ်လို့ အာမခံတယ်… ”

“ မိတ်ဆွေတို့… ဆိုင်ထဲဝင်ပါလား… ဘာသုံးဆောင်ကြမလဲ… ”

“ သစ်သားပန်းပုရုပ်တွေ ရမယ်… လက်ရာမြောက်တဲ့ သစ်သားပန်းပုရုပ်တွေ ရမယ်… ”

နယ်မြို့ထဲသို့ သီရှီထျန် ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း ဈေးဆိုင်များထံမှ အော်သံများက သူ့နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ လမ်းမပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများက တစ်ဦးချင်းသော်လည်းကောင်း သုံးလေးယောက် အုပ်စုဖွဲ့၍သော်လည်းကောင်း ရွေ့လျားသွားနေကြသည်။ ယင်းက စည်ကားသိုက်မြိုက်မှုကို ပေးသည်။ ကလေးငယ်များက လမ်းပေါ်မှာ ပြေးလွှားရင်း ဆော့ကစားနေကြသည်။ ပြုံးရယ်မှုကို ထိုကလေးငယ်များ၏ မျက်လုံးထဲမှာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူတို့၏ ရယ်မောသံများက အလွန်စစ်မှန်သည်။ ယင်းက ကြားရသူကို သက်တောင့်သက်သာရှိစေသည်။

မြစ်နံဘေးတွင် လှေများ စီတန်းရပ်နေကြသည်။ သိမ်မွေ့နူးညံ့သော လေပြေ တိုးဝှေ့သွားသည့်အခါတိုင်း ရေလှိုင်းများက တအိအိလှုပ်ခတ်သွားသည်။ ယင်းက အလွန်သာယာကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသည်။

သူ့အရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သီရှီထျန်က ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ခံစားမိသွားသည်။ အရာအားလုံးက တူညီစွာ ဆက်ရှိနေသေးသော်လည်း လူများက ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ စည်ကားသိုက်မြိုက်သော ထိုလူအုပ်ထဲသို့ ဝင်တိုးရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူခံစားမိသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ခံစားချက်မျိုးစုံ ရောပြွန်သွားသည်။

“ အင်း… အတိတ်ဘဝမှာ ငါက လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီဘဝမှာ ငါက မိစ္ဆာတစ်ကောင်… မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကသာ ငါ့ရဲ့ အမျိုးအနွယ်ပဲ ”

သီရှီထျန်က စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုအကြောင်းကို အများကြီး မစဉ်းစားတော့ပေ။

လူဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ… မိစ္ဆာဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ… အားလုံးက ဒီလောကထဲက သတ္တဝါတွေ မဟုတ်ဘူးလား…

လူသားများမှာ အသက်ရှင်ရန် ကြိုးစားနိုင်သော အခွင့်အရေးရှိသည်။ မိစ္ဆာများသည်လည်း ထို့နည်းတူပင်။

“ ဆရာသီ… ဒီနယ်မြို့ကို အရင်က ကျုပ်ရောက်ဖူးတယ်… ဒီနယ်မြို့ထဲမှာ ကျုပ်သိတဲ့ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ရှိတယ်… မကြာခင် မိုးချုပ်တော့မှာဆိုတော့ ဘာလို့ စားသောက်ဆိုင်ထဲ ဝင်ပြီး တစ်ည အနားမယူတာလဲ… ကျုပ်တို့တွေ အရင်ဆုံး ဗိုက်ဖြည့်တင်းကြရအောင်… မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် ရထားလုံးတစ်စီး ငှားပြီး နန်းမြို့တော်ဆီ သွားကြမယ် ”

ဟွာဝမ့်ဝူက သူ၏ အရှေ့မှ လူအုပ်ကြီးကို အားကျစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ တမူးထူးခြားသော အကြည့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ သူက ဘဝအသစ်ပြန်စတော့မည့်အလားပင်။

ဟွာဝမ့်ဝူ ထိုသို့အမူအရာဖြစ်နေခြင်းက မထူးဆန်းပေ။ မည်သို့ဖြစ်ပါစေ သူက အသက်ကပ်ဘေးမှ လက်မလေးတင် လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလော။

“ ကောင်းတယ်… ငါလည်းပဲ သေမျိုးလောကရဲ့ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေကို မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ် ”

သီရှီထျန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

အတိတ်ဘဝတွင် သီရှီထျန်သည် အရသာရှိသော မည်သည့်အစားအစာကိုမှ လက်လွှတ်ခံခဲ့သူ မဟုတ်ပေ။ အရေးကြီးဆုံးမှာ စားသောက်ဆိုင်များနှင့် တည်းခိုခန်းများသည် လူများစုံ စုဝေးနေသော နေရာများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသို့နေရာမျိုးတွင် သတင်းအချက်အလက်များ အလွယ်တကူ စုဆောင်းနိုင်ပေသည်။

သူက ထိုနေရာမှာ ထိုင်စားသောက်ရုံဖြင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ပြောစကားများကို ကြားနိုင်လိမ့်မည်။ ယင်းက သေမျိုးလောကအကြောင်း သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုကို တိုးမြှင့်ပေးလိမ့်မည်။

“ ဟား ဟား… ဆရာသီက အစားကောင်းကြိုက်တဲ့လူဆိုရင် နန်းမြို့တော်ဆီ ကျုပ်တို့ပြန်ရောက်တဲ့အခါ တော်ဝင်စားတော်ကဲကို ဆရာသီအတွက် စားကောင်းသောက်ဖွယ်တွေ စီစဉ်ခိုင်းပေးမယ်… ဆရာသီ စိတ်တိုင်းကျ သုံးဆောင်နိုင်စေရမယ် ”

ယင်းကို ကြားသောအခါ ဟွာဝမ့်ဝူက မျက်လုံးဝင်းလက်သွားသည်။ သူက သီရှီထျန်၏ နှစ်သက်မှုတစ်ခုကို စိတ်ထဲမှာ မှတ်သားလိုက်သည်။

သူက စကားပြောပြီးနောက် အရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားသည်။

လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် မကြာမီ သူတို့နှစ်ယောက်က အထပ်သုံးထပ်ပါရှိသော စားသောက်ဆိုင်တစ်ခု၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုစားသောက်ဆိုင်၏ နာမည်သည် မြို့၏ နာမည်အတိုင်း ဖင်းအန် ဖြစ်သည်။