အခန်း (၇၀၇-၇၀၉)

အခန်း ၇၀၇- မိတ်ဆွေဟောင်းများနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း

ဝေးလံခေါင်သီသော တောင်တန်းကြီးများမှာ တောင်စဉ်တောင်တန်းပေါင်း သန်းချီရှိသည်ဟု ကျော်ကြားသည်။ တောင်ထိပ်များမှာ များပြားလှရုံသာမက အလွန်လည်း မြင့်မားလှသည်။ တောင်ထိပ်တစ်ခုချင်းစီမှာပင် ပတ်လည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းပြီး ပေပေါင်း တစ်သိန်းကျော်အထိ မြင့်မားကြသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဤတောင်တန်းကြီးများသည် နက်ရှိုင်းပြီး ကျယ်ပြောလွန်းလှသည်။ မြေပုံရှိလျှင်ပင် အစီအရင်များဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

ယခုအချိန်တွင် နှင်းဖုံးနေသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်၌ နေရောင်ခြည်သည် ထာဝရအေးခဲနေသော ရေခဲပြင်များပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီး ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ပြန်ဟပ်နေသည်။ ဤနေရာ၏ အပူချိန်မှာ ရေစက်ကလေးများပင် ချက်ချင်းခဲသွားနိုင်လောက်အောင် အေးစက်လှသော်လည်း၊ ပါးလွှာသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် စုံတွဲတစ်တွဲအတွက်မူ ထိုအအေးဒဏ်မှာ ဘာမျှမဟုတ်ပေ။

အမျိုးသားဖြစ်သူမှာ အသက် ၁၆၊ ၁၇ ခန့် လူငယ်လေးတစ်ဦးပုံစံရှိပြီး အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားကာ ခန့်ညားလှသည်။ အမျိုးသမီးမှာမူ နှင်းထက်ဖြူသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသော သူမ၏ ဝတ်ရုံများမှာ ပွင့်အာနေသော နှင်းကြာပန်းတစ်ပွင့်နှင့် တူလှသည်။

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ တောရိုင်းနယ်မြေသို့ နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ပျံသန်းလာခဲ့ကြသော ယီယွင် နှင့် လင်ရှင်းထုံ တို့ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီမှာလား"

လင်ရှင်းထုံသည် မြင့်မားသော တောင်ထိပ်ပေါ်မှနေ၍ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအထိ ရှည်လျားလှသော တောင်တန်းကြီးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ တိကျတဲ့နေရာကို ရှာဖို့တော့ မလွယ်ဘူး"

ယီယွင်သည် ယခင်က ကျန်းရှောင်ယုထံမှ ရရှိထားသော ခန့်မှန်းခြေ မြေပုံအကြမ်းတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ကျန်းရှောင်ယုသည်လည်း ယီယွင်တစ်ယောက် ပြန်လာချိန်တွင် သူတို့ကို ဤတောင်တန်းများထဲ၌ လိုက်ရှာရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ယီယွင်သည် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ၏ စွမ်းအင်အမြင်အာရုံကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ အစီအရင်များမှာ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ရှေ့တွင် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ယီယွင်သည် သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော် တွင် ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်မှု မြင့်မားလာခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သူသည် နယ်မြေအနှံ့ကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရှာဖွေနေယင်း နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားကာ အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဟင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ" လင်ရှင်းထုံက မေးလိုက်သည်။

ယီယွင်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ပါပဲ... ကမ္ဘာကြီးက ကျဉ်းလိုက်တာ။ ငါ တစ်ခါမှ မထင်မှတ်ထားဘူး..."

"ဘယ်သူ့ကို မြင်လို့လဲ"

ယီယွင်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာတွင် လွမ်းဆွတ်သတိရမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"မိတ်ဆွေဟောင်းတချို့ကို မြင်လိုက်ရတာ။ သူတို့တွေက လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်ကျော်က ငါ့ရဲ့ လေးစားရတဲ့ ဆရာသမားတွေပဲ။ အဲဒီအချိန်တွေက တကယ်ကို သတိရစရာကောင်းခဲ့တာ..."

ယီယွင်အတွက် တိုင်အာနတ်မြို့တော် မှာ ကုန်ဆုံးခဲ့သည့် အချိန်များသည် အပျော်ရွှင်ဆုံး အချိန်များ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က သူသည် နေ့စဉ် တိုးတက်နေပြီး သူ့တွင် ပြိုင်ဘက်ကောင်းများရှိသလို၊ ဆရာလည်းဖြစ်သလို သူငယ်ချင်းလည်းဖြစ်သော ဆရာသမားကောင်းများလည်း ရှိခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က ယီယွင်၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ အစွမ်းထက်လာရန်၊ ဘုရင်ဖြစ်ရန်နှင့် သူ၏ အစ်မဖြစ်သူ ကျန်းရှောင်ယုကို ကောင်းမွန်သော ဘဝတစ်ခု ပေးနိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

တောရိုင်းနယ်မြေတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် အငတ်ဘေးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသဖြင့် သူသည် သူ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပစ်ချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုင်အာနတ်မြို့တော်က သူလိုချင်သမျှကို ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုပျော်ရွှင်စရာ အချိန်များမှာ ကြာရှည်မခံခဲ့ပေ။ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသော ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် သူသည် ကျန်းရှောင်ယုနှင့် ခွဲခွာခဲ့ရပြီး အေးချမ်းသော နေ့ရက်များကို နှုတ်ဆက်ခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ကံကြမ္မာကို အံတုရန်အတွက် အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်ယင်း၊ ကျင့်ကြံယင်းသာ အချိန်ကုန်ခဲ့ရသည်။

"လေးစားရတဲ့ ဆရာသမားတွေလား" လင်ရှင်းထုံက အံ့သြသွားသည်။

"သွားကြစို့ ငါတို့ သူတို့ဆီ သွားသင့်တယ်။ သူတို့တွေက ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ တိကျတဲ့ တည်နေရာကို သိနိုင်တယ်"

ဝေးလံခေါင်သီသော တောင်တန်းများအတွင်းရှိ ရေခဲမြစ်ချိုင့်ဝှမ်း တွင် ဖြစ်သည်။

ဤချိုင့်ဝှမ်းကို ပေပေါင်း သောင်းချီမြင့်သော တောင်တန်းကြီးများက ဝန်းရံထားသည်။ တောင်ပေါ်မှ အရည်ပျော်ကျလာသော နှင်းများနှင့် ရေခဲများ စုဝေးကာ ဧရာမ ရေခဲမြစ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရေခဲမြစ်ဘေး၌ စစ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ပြာလွင်သောအဝတ်နှင့် ပညာရှင် (မြို့တော်ဝန်) သည် မြစ်ညာဘက်သို့ လမ်းလျှောက်နေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင်တော့ ဓားလွယ်ထားသော အဘိုးအို (အကြီးအကဲ ကျန်းကဲ့) နှင့် ချောမောလှပသော မိန်းကလေး (မင်းသမီး ရန်ချင်းယွမ်) တို့ ပါရှိသည်။

မနေ့ညက သူတို့သည် တိုင်အာနတ်မြို့တော်မှ လူများအနေနှင့် ကင်းထောက်တာဝန်ကို ပေးအပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ရောက်လာနိုင်သဖြင့် ကင်းလှည့်ခြင်းမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

သူတို့သည် စစ်ပွဲဖြစ်လာပါက သူတို့အရင်ဆုံး သေရနိုင်သည်ကို သိသော်လည်း၊ ရန်သူမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ ရန်သူဖြစ်သဖြင့် တာဝန်ကို မငြင်းဆန်ခဲ့ကြပေ။

"ကျွန်မရဲ့ ခမည်းတော်နဲ့ မယ်တော်တို့ ဘယ်လိုနေကြမလဲ မသိဘူး..." ရန်ချင်းယွမ်က သက်ပြင်းချကာ သူမ၏ တိုင်းပြည်အတွက် စိုးရိမ်နေရှာသည်။

"ဟားဟား... မင်းသမီးလေး မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ တို့ရဲ့ တိုင်အာနတ်မြို့တော်က ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးက ဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ပညာရှင် သိပ်မရှိပါဘူး။ အရမ်းကြီး ကံမဆိုးရင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက တို့နိုင်ငံကို လျစ်လျူရှုထားမှာပါ"

ထိုစဉ် အက်ကွဲကွဲ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦး (အကြီးအကဲ ခန်းယန်) သည် ဘယ်ကရမှန်းမသိသော ငါးကင်ကို မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားယင်း လမ်းလျှောက်လာနေသည်။

ခန်းယန်၏ အမြင်တွင်မူ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တကယ်လာလျှင် သူတို့ ဘယ်လိုပဲ သတိထားနေပါစေ သေရမည်မှာ အတူတူပင်။ ထို့ကြောင့် သူကတော့ အေးအေးဆေးဆေး စားသောက်ကာ နေပျော်အောင် နေရန်သာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ခန်းယန်သည် မြို့တော်ဝန်တို့ဘက်သို့ လက်လှမ်းပြလိုက်ချိန်တွင် တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် အနက်ရောင်ဝတ် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် အဖြူရောင်ဝတ် မိန်းကလေးတစ်ဦးတို့ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာနေကြသည်။

ပထမတော့ သူတို့သည် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးမှ ပါရမီရှင် လူငယ်များဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ခန်းယန်မှာ မှင်တက်သွားရသည်။ သူ၏ ပါးစပ်မှာ ဟသွားပြီး စားလက်စ ငါးကင်မှာလည်း အဝတ်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသော်လည်း သူ သတိမထားမိပေ။

ဒီကလေး... ငါများ မှားကြည့်မိတာလား။

အခန်း ၇၀၈- လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရခြင်း

ခန်းယန်သည် ယီယွင်နှင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ပြန်ဆုံရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ အမှန်စင်စစ် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ယီယွင်ကို နောက်ဆုံးမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ တိုင်အာနတ်မြို့တော်မှ ယီယွင် ထွက်ခွာသွားသည့် အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်နောက်ပိုင်းတွင် မြို့တော်မှာ လမ်းပြလူငယ်၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်ရက်အတွင်း ကျဆုံးခဲ့ရပြီး ခန်းယန်နှင့် အခြားအကြီးအကဲများအားလုံး အဖမ်းခံခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့သည် ပြင်ပသတင်းများနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်နှင့် ရှန်းထူနန်ထျန်းတို့၏ ရန်ငြိုးများအကြောင်းကိုလည်း သူတို့ ဘာမျှ မသိခဲ့ကြချေ။

သူတို့၏ အမြင်တွင် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားသော ပါရမီရှင် လူငယ်လေးများမှာ အတောင်အပံ မစုံသေးသည့် ငှက်ငယ်လေးများကဲ့သို့ပင်။ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ ကျူးကျော်မှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်းဒဏ်ကို ထိုလူငယ်လေးများ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ဝေးလံခေါင်သီသော တောင်တန်းကြီးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ယီယွင်သည် လေကိုစီးကာ သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် သပ်ရပ်သော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဘေးတွင်လည်း အလွန်လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ပါရှိရာ ကြည့်ရသည်မှာ အခြေအနေ အတော်လေး ကောင်းမွန်ပုံရသည်။

"ဟေ့ညီလေး... မင်းလည်း ဒီကို ရောက်နေတာလား"

သူစိမ်းပြင်ပ နယ်မြေတစ်ခုတွင် မိမိ၏ အချစ်ဆုံး တပည့်ဟောင်းနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရသဖြင့် ခန်းယန်မှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ အပြေးတက်သွားပြီး ယီယွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သည်နှင့် သူ၏ ပုခုံးကို အားပါပါ ပုတ်လိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား ဒီညီလေး အလွယ်တကူ မသေနိုင်ဘူးဆိုတာ ငါသိသားပဲ။ ဘယ်လိုလဲ ကြည့်ရတာ မင်း ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးကို ရောက်သွားပုံပဲ။ အဲဒီက ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်းနဲ့အတူ ဒီကို ခိုလှုံဖို့ လိုက်လာတာလား"

ခန်းယန်၏ အထင်တွင် ယီယွင်သည် လူငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် ဤမျှ နက်ရှိုင်းလှသော တောရိုင်းနယ်မြေကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်ကျော်လာနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးမှ အင်အားကြီးဂိုဏ်းတစ်ခု၏ အစောင့်အရှောက်ဖြင့်သာ ပါလာခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူက တွေးတောမိသည်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်က တိုင်အာနတ်မြို့တော် ကျဆုံးချိန်တွင် ယီယွင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အလွန်နိမ့်ပါးသေးသဖြင့် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ ယခု ယီယွင်၏ ပုံစံမှာ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုခု၏ အရေးပေးမှုကို ရထားပုံရသဖြင့် ခန်းယန်မှာ သူ၏ တပည့်အတွက် ဂုဏ်ယူနေမိသည်။

ခန်းယန်၏ နောက်ကွယ်မှ ရန်ချင်းယွမ်သည်လည်း ယီယွင်ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်နေမိသည်။ တိုင်အာနတ်မြို့တော်၏ မင်းသမီးတစ်ပါးအနေနှင့် သူမသည် ထိုစဉ်က ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ဖြစ်သော ယီယွင်၏ အကြောင်းကို ကောင်းကောင်း ကြားဖူးနားဝ ရှိသည်။

ဒါက ယီယွင်ပေါ့... အရင်တုန်းက သူက တို့နိုင်ငံရဲ့ နံပါတ်တစ်ပဲ။ တတိယနောင်တော်ထက်တောင် အများကြီး သာခဲ့တာ ဟု သူမက တွေးနေမိသည်။

သူမသည် ယီယွင်၏ လက်ရှိအစွမ်းမှာ မည်မျှရှိမည်နည်းဟုလည်း သိချင်နေသည်။ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးတွင် ကျင့်ကြံခွင့်ရခဲ့သဖြင့် ယခုဆိုလျှင် နာမည်ကျော် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေလောက်ပြီဟု သူမက ခန့်မှန်းနေမိသည်။

"ဆယ်နှစ်ကျော်သွားပြီ... ယီယွင်၊ မင်းရဲ့ ရုပ်ရည်က ဘာမှ မပြောင်းလဲသွားဘူးပဲ..." မြို့တော်ဝန် (ပြာလွင်သောအဝတ်နှင့် ပညာရှင်) က သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ယီယွင်... မြို့တော်ဝန်နဲ့ စီနီယာကျန်းကဲ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ယီယွင်သည် မြို့တော်ဝန်နှင့် အကြီးအကဲ ကျန်းကဲ့ကို ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဘေးမှ လင်ရှင်းထုံသည်လည်း ယီယွင်၏ နောက်မှလိုက်ကာ တပည့်ငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် လင်ရှင်းထုံ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အစွမ်းအရဆိုလျှင် သူမသည် ဤသူများကို ဦးညွှတ်ရန် မလိုပေ။

သို့သော် သူတို့မှာ ယီယွင်၏ ဆရာသမားများ ဖြစ်သဖြင့် ယီယွင်၏ ဇနီးလောင်း အနေနှင့် သူမကလည်း အလေးအနက်ထား ဂါရဝပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

မြို့တော်ဝန်နှင့် အကြီးအကဲတို့သည် လင်ရှင်းထုံကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ သူမ၏ အလှမှာ ဤလောကနှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ထူးကဲလှပြီး သဘာဝတရားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်။ ရန်ချင်းယွမ်ကတော့ လင်ရှင်းထုံမှာ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးမှ အင်အားကြီး မိသားစုတစ်ခု၏ မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"ဒီမိန်းကလေးက..." မြို့တော်ဝန်က ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။ ယီယွင်နှင့်အတူ ဂါရဝပြုပုံအရ ထိုမိန်းကလေးနှင့် ယီယွင်မှာ ယင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိကြောင်း သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။

ခန်းယန်မှာတော့ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ မြေတောင်မြှောက်ပေးခဲ့သည့် ညီလေးမှာ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးတွင် အခြေကျရုံတင်မကဘဲ အင်အားကြီးမိသားစုမှ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးကိုပင် ဇနီးအဖြစ် ရရှိထားသည်ဟု သူက တွေးကာ အလွန် ကျေနပ်နေသည်။

သို့သော် ထိုစဉ် မြို့တော်ဝန်က ရုတ်တရက် အံ့သြသွားသည်။ အစက ဝမ်းသာနေသဖြင့် သတိမထားမိသော်လည်း၊ ယခု သေချာကြည့်လိုက်ချိန်တွင် လင်ရှင်းထုံ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို သူ လုံးဝ မမြင်နိုင်သည်ကို သတိထားမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ထူးဆန်းသော ဥပဒေသအရှိန်အဝါများက မြူနှင်းများကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

မြို့တော်ဝန်သာမက ခန်းယန်နှင့် ကျန်းကဲ့တို့ပါ အံ့သြသွားကြသည်။ လင်ရှင်းထုံကို မမြင်ရရုံတင်မက ယီယွင်၏ ကျင့်ကြံမှုကိုပါ သူတို့ ခွဲခြား၍ မရတော့ပေ။ ယီယွင်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ရှိနေသော်လည်း သူ၏ အနက်အရှိုင်းကိုမူ သူတို့ လုံးဝ မသိနိုင်ကြချေ။

"ဟေ့ညီလေး... မင်း ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးက ဘယ်ဂိုဏ်းထဲ ရောက်နေတာလဲ ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခုခုကို သုံးနေတာလား"

ခန်းယန်က ယီယွင်သည် အဆင့်မြင့် နည်းစနစ်တစ်ခုခုဖြင့် သူ၏ အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။ ယီယွင်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သူတို့ထက် သာလွန်နေသဖြင့် မမြင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူတို့ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ကြချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ကိုယ်တိုင်မှာ ယွမ်နယ်ပါယ်ဖွင့်အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး၊ ယီယွင်မှာမူ သူတို့ မမြင်နိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာ သူ၏ အသက်အရွယ်အရ မဖြစ်နိုင်ဟု သူတို့က ယူဆထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ယီယွင်သည်လည်း ယွမ်နယ်ပါယ်ဖွင့် အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ သူ နားလည်ထားသော ဥပဒေသများနှင့် သူ၏ စွမ်းအားမှာ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယီယွင်က ပြုံးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတပည့်ကို ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးက လင်မိသားစု ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်လို့ မှတ်ယူလို့ ရပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘေးက မိန်းကလေးကတော့ လင်ရှင်းထုံပါ၊ သူမကလည်း လင်မိသားစုကပါပဲ"

အခန်း ၇၀၉- ကြာရှည်စွာ စောင့်မျှော်ခဲ့ရသော နွေးထွေးမှု

ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီး၏ လင်မိသားစု လင်ရှင်းထုံ

"ဒါဆို မင်းက လင်ရှင်းထုံပေါ့... မင်းရဲ့နာမည်ကို ငါကြားဖူးတယ်"

ရန်ချင်းယွမ်က ရုတ်တရက် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

လင်ရှင်းထုံကို သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော်လည်း၊ လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်ကျော်က လင်ရှင်းထုံသည် တိုင်အာနတ်မြို့တော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ပြီး အထက်တန်းလွှာများကြားတွင် အတော်လေး နာမည်ကြီးခဲ့သည်ကို သူမ သိထားသည်။

သူမသည် ပါရမီထူးချွန်ရုံသာမက ဆရာအဆင့်ရှိသော ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင်သခင်တစ်ဦး၏ တပည့်လည်း ဖြစ်သဖြင့် အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က တိုင်အာနတ်မြို့တော်၏ မင်းသားများစွာသည် သူမကို စွဲလန်းနှစ်သက်ခဲ့ကြပြီး အိမ်ရှေ့မင်းသားကိုယ်တိုင်ပင် သူမကို လက်ထပ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုစဉ်က သူမသည် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီး၏ ထိပ်တန်းမိသားစုဖြစ်သော လင်မိသားစုမှ လာသည်ကို သူတို့ မသိခဲ့ကြပေ။ ယခုပြန်စဉ်းစားလျှင် ထိုမင်းသားများ၏ ကြိုးပမ်းမှုမှာ ရယ်စရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ယခုအခါ လင်ရှင်းထုံသည် ယီယွင်၏ ဘေးတွင် ရှိနေသည်။ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာလည်း အလွန်နက်ရှိုင်းပုံရရာ ခန်းယန်နှင့် ကျန်းကဲ့တို့က ယီယွင်အတွက် အလွန်ဝမ်းသာနေကြသည်။ ယီယွင်သာ လင်မိသားစုသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပါက သူ၏ အနာဂတ်အတွက် အလွန်ပင် ကောင်းမွန်မည် ဖြစ်သည်။

"လင်မိန်းကလေးဖြစ်နေတာပဲ။ ချင်းယွမ်က လင်းမိန်းကလေးရဲ့ ကျော်ကြားမှုကို ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ။ ဒီနေ့မှ တကယ်မြင်ရတော့ ကြားဖူးသမျှထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုထူးခြားနေပါတယ်" ရန်ချင်းယွမ်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

လင်ရှင်းထုံသည် စကားနည်းသူဖြစ်သဖြင့် ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ မြို့တော်ဝန်နှင့် ကျန်းကဲ့တို့ကတော့ လင်ရှင်းထုံ၏ ကျင့်ကြံမှုကို မမြင်ရသော်လည်း သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဥပဒေသအရှိန်အဝါမှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းနေသည်ကို သတိပြုမိကြသည်။

ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးမှ အင်အားစုများမှာ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ အစွမ်းထက်နေပြီဟု သူတို့က ယူဆလိုက်ကြသည်။

ထိုစဉ် ယီယွင်က ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာခန်းယန်၊ မြို့တော်ဝန်... ဒီတပည့် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ စခန်းကို သွားချင်ပါတယ်။ စီနီယာတို့ လမ်းပြပေးလို့ ရမလား"

ခန်းယန်က ယီယွင်သည် လင်မိသားစုနှင့်အတူ လိုက်ပါလာပြီး တောင်တန်းအပြင်ဘက်တွင် နေထိုင်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ လမ်းပြပေးရန် သဘောတူလိုက်သည်။ လမ်းတလျှောက်တွင် ခန်းယန်သည် ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ယီယွင်ကို ယွမ်ချီအသံပို့လွှတ်ကာ စကားများ တတွတ်တွတ် ပြောနေတော့သည်။

"ဟေ့ညီလေး... မင်း တကယ်တော်တာပဲ။ လင်မိသားစုထဲ ဝင်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ဒါက ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ၊ သေချာကျင့်ကြံပြီး ဒီအခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်နဲ့။ နောက်ဆိုရင် မင်း ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ပြီး အောင်မြင်မှာပဲ"

"ပြီးတော့ မင်းဘေးက နတ်သမီးလေးကိုလည်း မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လက်ထပ်လိုက်ဦး။ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ ဘဝခရီးလမ်းက အများကြီး သက်သာသွားလိမ့်မယ်"

ခန်းယန်၏ စကားများကို နားထောင်ယင်း ယီယွင် ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ကြာရှည်စွာ ဝေးကွာခဲ့ရသော ဆရာသမားထံမှ ထိုကဲ့သို့သော ဆုံးမစကားများကို ပြန်ကြားရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားရသည်။ အဘိုးကြီးမှာ အရင်အတိုင်းပင် မပြောင်းလဲသေးပေ။

ယီယွင်သည် ရှေးဟောင်းဓားဂူထဲတွင် ကျင့်ကြံခဲ့စဉ်က အချိန်များကို ပြန်လည် လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။

"စီနီယာ စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော် ကျင့်ကြံမှုကို ကြိုးစားမှာပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိအစွမ်းကလည်း အများကြီး တိုးတက်လာပြီမို့ စီနီယာ မြင်ရင် အံ့သြသွားပါလိမ့်မယ်" ဟု ယီယွင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ခန်းယန်က ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟေ့ညီလေး... မင်း ငါ့ကို အံ့သြအောင် မလုပ်ခဲ့တဲ့ အချိန်ရှိလို့လား။ မင်း အစွမ်းထက်လာတာ ငါသိပါတယ်။ ငါလည်း စိတ်ကူးထဲမှာ ကြိုပြင်ဆင်ထားပြီးသားမို့ သိပ်ပြီး ဘဝင်မမြင့်နဲ့ဦး။ ဟားဟားဟား"

သူတို့ စကားပြောယင်း ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် ရှေးဦးသားရဲကြီးများနှင့် စစ်သည်တော် ထောင်ပေါင်းများစွာ စုဝေးနေကြသည်ကို မြင်ရသည်။ ယီယွင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဤကဲ့သို့သော အင်အားစုများ၏ အကူအညီမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

ယီယွင်သည် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်၏ အမြင်အာရုံဖြင့် ခန်းမအတွင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အနီရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အစ်မရှောင်ယု ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူလျော့နေသည်မှလွဲ၍ ဘေးကင်းနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ယီယွင် ရင်ထဲမှ အလုံးကြီး ကျသွားတော့သည်။

"အစ်မရှောင်ယု ဘေးကင်းနေတာပဲ။ တော်သေးတာပေါ့"

ယီယွင်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် အစည်းအဝေးခန်းမဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။ ထိုအခါ မြို့တော်ဝန်က တားလိုက်သည်။

"ယီယွင်... မင်း ခန်းမထဲ သွားမလို့လား အဲဒီမှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲတွေနဲ့ လူသားကိုယ်စားလှယ်တွေ အစည်းအဝေး လုပ်နေကြတာ။ မင်း ဝင်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယခုအစည်းအဝေးမှာ အလွန်အရေးကြီးသော အဆုံးအဖြတ်ကို ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သဖြင့် အဆင့်အတန်း မမီသူများ ဝင်ခွင့်မရှိပေ။ မြို့တော်ဝန်ကိုယ်တိုင်ပင် အပြင်၌သာ စောင့်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယီယွင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်..."

စကားဆုံးသည်နှင့် ယီယွင်သည် ခန်းမရှေ့ရှိ ကွင်းပြင်ဆီသို့ လှမ်းတက်သွားတော့သည်။