အခန်း (၇၂၂-၇၂၄)

အခန်း ၇၂၂- ချုပ်ရိုးမဲ့ခန္ဓာကိုယ်

ယီယွင်သည် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဝါးမျိုလိုက်ပြီးနောက် နတ်မျှော်စင် မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ အမြင်အာရုံထဲမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် မျှော်စင်၏ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်အစီအရင်မှာ အသက်ဝင်လာပြီး ယီယွင်နှင့် မျှော်စင်ကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် မျှော်စင်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ အာရုံစွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ဖြန့်ကြက်ရှာဖွေသော်လည်း ဘာမှ ရှာမတွေ့သဖြင့် မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားသည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်။ သူ၏ ကြွက်သားများမှာ အက်ကွဲလိုက်၊ ပြန်လည်ကုသလိုက် ဖြစ်နေဆဲပင်။ အက်ကွဲကြောင်းများမှ စီးကျလာသော သွေးများသည် ခဲမသွားဘဲ အရေပြားထဲသို့ ပြန်လည် စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ အသားအရေမှာ ရေမြှုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်၊ စွမ်းအင် သို့မဟုတ် သွေးတစ်စက်လေးကိုမျှ အလဟဿ အကုန်မခံချေ။

ဤကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်မျိုးကို ချုပ်ရိုးမဲ့ခန္ဓာကိုယ် ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အပ်စိုက်မှတ် ၃၆၀ စလုံးမှာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ကျင့်ကြံထားသဖြင့် မိုးမြေယွမ်ချီကို လွတ်လပ်စွာ စုပ်ယူနိုင်သော်လည်း စွမ်းအင်တစ်စက်လေးမျှ ပြန်လည် ပေါက်ကြားသွားခြင်း မရှိပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အားနည်းချက်ဟူ၍ မရှိဘဲ ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းနှင့် ခံနိုင်ရည်မှာ အံ့မခန်းလှသည်။

ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီး၏ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် ဤမျှ အရည်အသွေးမြင့်မားသော ချုပ်ရိုးမဲ့ခန္ဓာကိုယ်မျိုး တစ်ခါမျှ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးပေ။ ၎င်းမှာ လေ့ကျင့်ယူ၍ မရနိုင်သော အရာမျိုး ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံ တွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်မျိုးမှာ ပညာရှင်များစွာ အားကျရသည့် အရာဖြစ်သည်။

"နတ်မျှော်စင် ပေါ်လာပြီ... အဲဒီလူရဲ့ ဆက်ခံသူပဲ..." မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာကြွက်သားများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။

ယီယွင် ပေါ်လာခြင်းမှာ သူ့အတွက် ကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခု ကျရောက်တော့မည်ကို သတိပေးနေသကဲ့သို့ပင်။ ဤစိုးရိမ်စိတ်က သူ၏ အသိစိတ်များကို နိုးကြားလာစေပြီး မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ပြန်လည် ဖော်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"အားးး"

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို အုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်လှသော ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာနှင့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်၏ ဗရုန်းဗရင်း ဖြစ်မှုမှာ နဂိုရှိရင်းစွဲ ဒဏ်ရာထက်ပင် ပို၍ နာကျင်စေသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် သူ၏ မျက်ခွံများကို ပင့်တင်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကြောများ ပေါက်ထွက်မတတ် နီမြန်းနေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ခြားနေသော်လည်း မျှော်စင်ကြီးကို သူ မြင်နေရသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ခုနက လူသားသည် သူ့ကို ဤမျှ နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

"သတ်မယ်"

သူ၏ ရှေးဟောင်းလေသံဖြင့် ထိုစကားလုံးကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေသည်။

ယီယွင် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သူ ပြန်လာမလာကို မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မသေချာပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေပြီး ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာ ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် ချက်ချင်း ကုသရန် လိုအပ်သည်။

မဟုတ်ပါက အခြေအနေမှာ ပို၍ ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ချုပ်ရိုးမဲ့ခန္ဓာကိုယ် မှာ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များကို အပြင်သို့ မထွက်အောင် တားဆီးထားနိုင်သော်လည်း ဒဏ်ရာများကို ပြုပြင်ရန်အတွက် စွမ်းအင် အမြောက်အမြား လိုအပ်သည်။

"ရှုး"

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ယင်စမ်းရေကန်ထဲသို့ ပြန်လည် ငုပ်လျှိုးသွားတော့သည်။

ကန်ရေပြင်မှာ တိုက်ပွဲကြောင့် အချင်း ၅ မိုင်ခန့်အထိ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ရေမျက်နှာပြင်မှာလည်း သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်။ သို့သော် ဤကန်သည် မြေအောက် ယင်အမြစ်များနှင့် ဆက်သွယ်နေဆဲဖြစ်ရာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအတွက် ဒဏ်ရာကုသရန် အကောင်းဆုံး နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

"သူလည်း ဒဏ်ရာရသွားတာပဲ"

ယီယွင်အနေနှင့် မျှော်စင်ကြီးကို ထပ်မံ အသုံးပြုနိုင်တော့မည် မဟုတ်သလို ပြန်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ဟု မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက တွက်ဆလိုက်သည်။ ထို့ပြင် ယီယွင်တွင် ချုပ်ရိုးမဲ့ခန္ဓာကိုယ် မရှိသဖြင့် ပြန်လည်နာလန်ထူရန် အနည်းဆုံး တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက် ကြာလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်အတွင်း သူ အပြည့်အဝ ကုသ၍ မရနိုင်သော်လည်း ၆၀ မှ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ အင်အားပြန်ပြည့်လာရန် လုံလောက်သည်။ ထိုမျှဆိုလျှင် ယီယွင်ကို ထွက်မပြေးအောင် တားဆီးရန် သူ ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် သူ၏ အပ်စိုက်မှတ် ၃၆၀ စလုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မြေအောက် ယင်အမြစ်ကိုးစင်းနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ဒဏ်ရာကို စတင်ကုသတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာသော နေရာ၌...

"ဘုန်း"

နတ်မျှော်စင်သည် တောင်ကြီးတစ်လုံး၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။ မျှော်စင်၏ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်အစီအရင်မှာ လိုဏ်ဂူပေါက်ကို အလိုအလျောက် ဖုံးကွယ်ပေးထားသည်။

ယီယွင်သည် မျှော်စင်၏ ပဉ္စမအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံဆောင်ထဲ၌ ထိုင်ကာ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်မြေကြီး စွမ်းအင်များနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဝူး....... ဝူး.........

အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ယွမ်ချီ များမှာ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်လာပြီး စွမ်းအင်ဝဲကတော့ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မျှော်စင်ကိုယ်တိုင်တွင်လည်း စွမ်းအင်စုဆောင်းသည့် အစီအရင် ပါဝင်သော်လည်း ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်၏ စွမ်းအားကို မမီပေ။

ယီယွင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့် ဒဏ်ရာရနေသော အကြောများနှင့် သွေးကြောများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကုသနိုင်ခဲ့သည်။ ၆ နာရီခန့် အကြာတွင် ယီယွင်သည် ၈၀ မှ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပြန်လည် အားပြည့်လာခဲ့သည်။

လုံလောက်ပြီ။

တရားထိုင်နေသော ယီယွင်သည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ အပြည့်အဝ နာလန်ထူရန် မစောင့်တော့ပေ။ လက်ရှိအစွမ်းမှာ မျှော်စင်ကြီးကို အသုံးချရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ်......

မျှော်စင်ကြီးသည် တောင်ကြီးကို ဖောက်ထွက်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသည်။ ယခင်နည်းဗျူဟာအတိုင်းပင် အဆင့်ဆင့်သော အကာအကွယ်များဖြင့် သူသည် ယင်စမ်းရေကန်၏ အထက်သို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၆ နာရီအတွင်း ကန်ရေပြင်မှာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ရန်သူကို သတိမပြုမိစေရန် ယီယွင်သည် သူ၏ စွမ်းအင်မြင်ကွင်း ကိုပင် မသုံးဘဲ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ မြေအောက်မှ စီးဆင်းနေသော ယင်စွမ်းအင်များကိုသာ အာရုံခံလိုက်သည်။

ယင်စွမ်းအင် ကိုးစင်းစလုံးမှာ ကန်အောက်ခြေရှိ ဗဟိုချက်တွင် ဆုံစည်းနေသဖြင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ထိုနေရာ၌ပင် ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

ယီယွင်သည် မျှော်စင်အပြင်သို့ ထွက်လိုက်ပြီး ယခင်တစ်ခါကကဲ့သို့ပင် မျှော်စင်ကြီးကို အစွမ်းကုန် လှည့်ပတ်ကာ မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း ကို အထောက်အကူယူ၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ရှုးးး ဝူးးး

ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးနှစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ရွှေရောင်ကျီးကန်း နှင့် ကိုးခေါင်းနဂါး ပုံရိပ်များမှာ ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ယံမှ နတ်ဘုရားအဆင့် မီးလျှံများနှင့် မိုးကြိုးများကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

ဘုန်း........

နတ်မျှော်စင်သည် ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ အဟုန်ဖြင့် အောက်သို့ ဖိချလိုက်ပြန်သည်။ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများ အောက်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသောအခါ ၃၀ မှ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ နာလန်ထူရသေးသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။

ဘာ.......

ဒီရင်းနှီးနေတဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ... ဒီစွမ်းအင်တွေ...

သူ နောက်တစ်ခါ ပြန်လာပြန်ပြီလား။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ၆ နာရီသာ ရှိသေးသည်။ ယီယွင်လည်း စွမ်းအင်ပြောင်းပြန်စီးမှုဒဏ်ကို ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ယခု ယီယွင်မှာ ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ပြန်လည် နာလန်ထူလာရုံတင်မကဘဲ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ ချုပ်ရိုးမဲ့ခန္ဓာကိုယ် ထက်ပင် သာလွန်နေသဖြင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရတော့သည်။

အခန်း ၇၂၃- မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ဒေါသ

"ဘုန်း"

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဘာမှစဉ်းစားချိန်မရမီမှာပင် နတ်မျှော်စင်သည် ကန်ရေပြင်ကို ဖြိုခွဲကာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီးနှင့်အတူ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ကန်ရေပြင်၏ ဖိအားများ အောက်သို့ သက်ရောက်နေစဉ်မှာပင် အမည်းရောင်မျှော်စင်ကြီး၏ အောက်ခြေမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ဦးခေါင်းအထက် ပေ ၃၀ အကွာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝူး....."

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘေးနားရှိ အနက်ရောင် လှံရှည်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အထက်သို့ ထိုးတင်လိုက်သည်။ သူ၏ အရိုးအဆစ်များမှာလည်း တဂျွတ်ဂျွတ် မြည်ဟီးသွားတော့သည်။

"ဥပဒေသ"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိပ်တိုက်တွေ့သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နတ်မျှော်စင်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ တစ်ချက်တည်းသော ထိုးချက်ကြောင့် အပေါ်သို့ ပြန်လည် လွင့်တက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဒဏ်ရာကုသနေသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ သူ၏ ကြွက်သားများ ပြိုကွဲတော့မည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားရသည်။ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူသည် ကန်အောက်ခြေသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

ယင်စမ်းရေကန်မှာ ကြယ်တံခွန်များ ဗုံးကြဲခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ရွှံ့နွံများ၊ ကျောက်တုံးများနှင့် ရေများမှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်ကြောင့် အငွေ့ပျံကုန်ကြသည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာလည်း မြေအောက် မီတာပေါင်းများစွာအထိ ဖိချခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ဖုန်း"

ကန်အောက်ခြေ ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် လှံကိုင်ကာ အပြင်သို့ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဒဏ်ရာကုသမှု အနှောင့်အယှက် ခံလိုက်ရခြင်းမှာ လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်က ကြိုးစားမှုများ အလဟဿ ဖြစ်သွားခြင်းပင်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ကန်ရေပြင်အထက်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းကာ ရူးသွပ်နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ယီယွင်ကို ရှာကြည့်သောအခါ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် သေးငယ်သော မျှော်စင်လေးတစ်ခုကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုအရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယီယွင်မှာ ပို၍ပင် မြန်မြန် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကိုပင် သူ ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ယီယွင် ကောင်းစွာသိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တိုက်ခိုက်မှု၏ ရလဒ်ကိုပင် မကြည့်ဘဲ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"လူသား"

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ဆံပင်များမှာ အမျက်ထွက်နေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထောင်ထနေသည်။ သူသည် ယီယွင်ထက် သိသိသာသာ ပို၍ သန်မာသော်လည်း ယီယွင်က သူ ဒဏ်ရာကုသနေချိန်ကိုသာ ရွေးချယ်ပြီး အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ၏ ဒဏ်ရာကုသမှုကို နှောင့်ယှက်ပြီး စွမ်းအင်များ ပြောင်းပြန်စီးဆင်းစေရန်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဗျူဟာကို မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဘာမှ မတတ်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။

သို့သော် ယီယွင်မှာ အဝေးသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ယီယွင်နောက်သို့ လိုက်ရန် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ အမြင်တွင် ယီယွင်မှာ နီလာယန်သခင်၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံထားရုံမျှ အောက်တန်းစား သတ္တဝါတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် နီလာယန်သခင်မှာ ကြီးမြတ်သော ကောင်းကင်ဘုံ ၁၂ ဘုံ ၏ နတ်ဘုရားအရှင်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုလုံးတွင် နတ်ဘုရားအရှင် ၇၂ ပါးသာ ရှိပြီး နီလာယန်သခင်မှာ ထိုထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သန်းချီက ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ပိတ်လှောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်းမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအတွက် ပြောစရာမရှိပေ။

သို့သော် ယီယွင်မှာ အောက်တန်းစား ကမ္ဘာမှ လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုအမွေအနှစ်ကို ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ မြင့်မြတ်သော အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားပါလျက်နှင့် ဤယီယွင်မှာ မျှော်စင်ကြီးကို အသုံးပြုကာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ အဖန်ဖန် လုပ်ဆောင်နေသည်။

တိုက်ခိုက်ပြီးတိုင်း ထွက်ပြေးပြီး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲချေ။ ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမှာ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းပြီး အရှက်မဲ့လှသည်ဟု မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ယူဆသည်။

အကယ်၍ သူ ယီယွင်နောက်သို့ လိုက်မည်ဆိုလျှင် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ မသက်သာသေးသည့်အပြင် သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်များကိုပါ အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း သန်းချီ ပိတ်လှောင်ခံထားရသဖြင့် သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်မှာ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးရှိ လူသားများကို သတ်ဖြတ်ပြီး စွမ်းအင်များ စုပ်ယူနေသော်လည်း ၎င်းမှာ မလုံလောက်သေးပေ။

ထိုအောက်တန်းစား သတ္တဝါများ၏ သက်စောင့်စွမ်းအားမှာ အားနည်းပြီး မသန့်စင်လှသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအင်များကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း"

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ယင်စမ်းရေကန်ထဲသို့ ပြန်လည် ဆင်းသွားပြန်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်မှာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးသော တောင်တွင်းသို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတွင်လည်း ယီယွင်မှာ ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိခဲ့သော်လည်း ယခင်ကထက် ပို၍ သက်သာသည်။ မျှော်စင်ကြီးကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ ကလေးတစ်ယောက်က တူကြီးတစ်လုံးကို ဝေ့ယမ်းနေသကဲ့သို့ပင်။ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လက်များ ထုံကျဉ်ပြီး သွေးများ ဆူပွက်လာရသည်။

ယီယွင်သည် အချိန်ကို အမိအရ အသုံးချကာ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာမူ နိုးကြားနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒဏ်ရာကုသနေသော်လည်း သူ၏ အသိစိတ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ပတ်ဝန်းကျင်အား စောင့်ကြည့်ရန် ခွဲထုတ်ထားလိုက်သဖြင့် ကုသမှုမှာ နှေးကွေးသွားသည်။

သူသည် ကန်ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း သူ အာရုံစိုက်နေချိန်တွင် ယီယွင် ရောက်မလာခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ အာရုံစိုက်မှု လျှော့ချလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို ကုသသည့် အရေးကြီးသော အဆင့်သို့ ရောက်သည့်အခါတိုင်း ယီယွင်မှာ ပြန်လည် ပေါ်လာစမြဲပင်။

ယီယွင်တွင် ထူးခြားသော အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အနှောင့်အယှက် အခံရဆုံးသော အချိန်ကိုသာ ရွေး၍ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် မျှော်စင်ကြီးဖြင့် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်း...

ဘုန်း.....

ယင်စမ်းရေကန်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး တောင်တန်းများမှာလည်း တုန်ခါသွားသည်။ ယခုတစ်ခါတွင်လည်း ယီယွင်မှာ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးသွားပြန်သည်။

သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ယီယွင်မှာ မျှော်စင်ကြီးကို ပို၍ ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်လာနိုင်သလို မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ အခြေအနေကိုလည်း ပိုမို နားလည်လာခဲ့သည်။ ထိုသို့သော ပြောင်းလဲမှုများကို မိစ္ဆာနတ်ဘုရားလည်း သတိပြုမိလာသည်။

ဤလူသားမှာ အားနည်းသော်လည်း သူ့ကို အမြဲတမ်း နှောင့်ယှက်နေသည့် ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင်နှင့် တူနေကြောင်း သူ ခံစားရသည်။

ယင်စမ်းရေကန်မှာ ဒဏ်ရာကုသရန် အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်သဖြင့် သူ မစွန့်ခွာလိုပေ။ အကယ်၍ သူ ဤနေရာမှ ထွက်သွားပါက သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် ပို၍ ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာ ဗရုန်းဗရင်း ဖြစ်နေပြီး ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်စု၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်ကြောင့် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာမှာလည်း ပြင်းထန်လှသည်။ ယခုအခါ သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအားများမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး ပြိုလဲတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအားကို တစ်ထိုင်တည်းနှင့် တည်ငြိမ်အောင် မလုပ်နိုင်ပါက နောင်တွင် သူ၏ စွမ်းအားများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခွန်အားမှာ သူ၏ ထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မထောက်ပံ့နိုင်တော့သည့် တစ်နေ့တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အက်ကွဲပြီး ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ချုပ်ရိုးမဲ့ခန္ဓာကိုယ် မှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း ၎င်းကို ထောက်ပံ့ရန် ခိုင်မာသော သက်စောင့်စွမ်းအား လိုအပ်သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ဤနေရာမှ မထွက်ခွာလိုသလို လူသားလေးတစ်ယောက်ကြောင့် ထွက်ပြေးရခြင်းကိုလည်း သိက္ခာကျသည်ဟု ယူဆသည်။

"သတ်မယ် သတ်မယ် သတ်မယ်"

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ရှေးဟောင်းလေသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ထိုလူသား လာခဲ့ပါက ဘယ်တော့မှ ပြန်မသွားနိုင်အောင် သူ လုပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယခုတစ်ခါတွင် သူ၏ အသိစိတ်ကို ခွဲထုတ်မထားတော့ဘဲ မိုင်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို သူ၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားသော မျှော်စင်ကြီးကို သူ ရှာမတွေ့နိုင်သော်လည်း ယီယွင် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်မြေကြီး စွမ်းအင်များမှာ စုစည်းလာမည်ဖြစ်သလို ကိုယ်ယောင်ဖျောက်အစီအရင်မှာလည်း ပျက်ပြယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ယခင် အကြိမ်များက သူသည် ဒဏ်ရာကုသမှု၏ အရေးကြီးသော အဆင့်တွင် ရှိနေသဖြင့် တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် ဒဏ်ရာကုသမှုကို ခေတ္တရပ်ဆိုင်းထားပြီး ယီယွင်ကို သတ်ရန်သာ အာရုံစိုက်ထားတော့သည်။

သူ၏ အစွမ်းနှင့် ဥပဒေသများကို နားလည်မှုအရ ယီယွင် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်နှင့် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ယီယွင်၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားနိုင်ပြီး အဆုံးသတ် တိုက်ကွက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၇၂၄- ညှိုးနွမ်းခြင်း

အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှင့် ယီယွင်တို့၏ အားပြိုင်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ယင်စမ်းရေကန်မှာ လောင်းကြေးကြီးသော စင်မြင့်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီး ကျယ်ပြောလှသော တောရိုင်းမြေပြင်ကြီးမှာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ လူသူကင်းမဲ့နေသည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ခေတ်သစ်ကောင်းကင်ဘုံသားတော်တို့၏ တိုက်ပွဲမှာ ဤသို့ပင် အထီးကျန်စွာ စတင်နေတော့သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ မူလက ယီယွင်၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသူဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူက မုဆိုး ပြန်ဖြစ်နေပြီ။ သူသည် သူ၏သားကောင် ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သို့သော် သူ၏ စောင့်ဆိုင်းမှုမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ကြာရှည်နေခဲ့သည်။

နေဝင်ရိုးရီမှသည် ကြယ်များစုံလင်သော ညဉ့်နက်ပိုင်းအထိ၊ လမင်းကြီး အနောက်ဘက်သို့ ဝင်ပြီး နေမင်းကြီး ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ တစ်ရက်နှင့် တစ်ည ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

သို့သော် ယီယွင်မှာ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ စောင့်နေဆဲပင်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှ နာကျင်မှုများကို သူ အံတုနေရသည်။ ဒဏ်ရာများမှာ မသက်သာသေးသလို သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအားများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာနေသည်။ သို့သော် နာရီအနည်းငယ်တိုင်း ပေါ်လာတတ်သော ယီယွင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပင်။

သို့သော် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ စိတ်ရှည်လှသည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်း သန်းချီအောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ဤမျှလောက်သော အချိန်မှာ သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

သူသည် ကန်အောက်ခြေတွင် အနက်ရောင် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။ အမှောင်ထုထဲတွင် သူ၏ တစ္ဆေမီးလျှံကဲ့သို့ နီမြန်းသော မျက်လုံးများကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယင်စမ်းရေကန်နှင့် ငါးမိုင်ခန့်အကွာ၌ ယီယွင်သည် တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်မျှော်စင်ထဲတွင် ရှိနေပြီး မျှော်စင်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှ မကျန်အောင် ပုန်းကွယ်နေသည်။

ယီယွင်သည်လည်း စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ကြောက်စရာကောင်းမှုကို သိသည်။ ထိုမိစ္ဆာ၏ ရှေ့တွင် သူသည် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အစွမ်းမရှိသေးပေ။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် ခံနိုင်သော်လည်း ယီယွင်အတွက်မူ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်သည်။

သူသည် အကြိမ်တစ်ရာ မှန်ကန်နိုင်သော်လည်း တစ်ကြိမ်လေးပင် အမှားမခံနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သော အကြိမ်များမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဒဏ်ရာကုသနေသည့် အရေးကြီးဆုံး အချိန်များကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကို သိရှိရန် သူသည် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်၏ စွမ်းအင်မြင်ကွင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကောင်းကင်မြေကြီး စွမ်းအင်များ စီးဝင်နေချိန်မှာ တိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ပင်။

သို့သော် ယခုမူ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုမှာ နှေးကွေးနေသည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ ဒဏ်ရာကုသခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းထားသည်။ ဤနေရာတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုသာ ရှိသည်၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက သူ့ကို ချောင်းမြောင်းရန် အသင့်စောင့်နေခြင်း သို့မဟုတ် ထွက်သွားခြင်းပင်။

မာနကြီးလှသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင်ကြောင့် ဤဒဏ်ရာကုသရာ နေရာကောင်းကို စွန့်ခွာသွားမည်လော။

ယီယွင်ကတော့ မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆသည်။ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ ကန်အောက်ခြေ၌ သူ့ကို စောင့်နေသည်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ။ ထိုအခြေအနေတွင် တိုက်ခိုက်ရန်မှာ သူ့အတွက် အားနည်းချက် ရှိသည်။

ယီယွင်သည် ယင်စမ်းရေကန်မှ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ သူသည် မြေအောက် ယင်အမြစ် ကိုးစင်းထဲမှ တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး အောက်သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။

ဘုန်း.....

ယီယွင်သည် မြေအောက် မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လိုက်ရာ အလွန်အေးစက်သော ရေများ စီးဆင်းနေသည့် မြေအောက် ယင်မြစ်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤယင်အမြစ်များ စုစည်းထားသော နေရာမှာ ယင်စမ်းရေကန်ကဲ့သို့ပင် အစွန်းရောက် ယင်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် နေရာဖြစ်သည်။

နတ်မျှော်စင်သည် ထိုမြစ်ထဲတွင် စိမ်နေပြီး မျှော်စင်၏ အစီအရင်များမှာ စွမ်းအင်နယ်ပယ်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တိုက်ခိုက်လာပါက ယီယွင်အနေနှင့် အချိန်မီ သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် မျှော်စင်အပြင်သို့ ထွက်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လမ်းလျှောက်နေရင်း စီးဆင်းနေသော ယင်မြစ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော မြေနေရာမျိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက သူ့ကို သတ်ရန် ထောင်ချောက်ဆင် စောင့်ဆိုင်းနေသော်လည်း ယီယွင်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိသဖြင့် ထိုယင်အမြစ် ကိုးစင်းအပေါ်တွင် အစီအစဉ်တစ်ခု စတင်လိုက်သည်။

ရှေးခေတ်ကတည်းက မြစ်ကြီးများကိုပင် သူတို့၏ ရတနာများအဖြစ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်သော ပညာရှင်ကြီးများ ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း နီလာယန်သခင်၏ မှတ်တမ်းများတွင် ပါရှိသည်။

"ငရဲဘုံသို့ လမ်းစဉ်" နှင့် "တစ္ဆေမြေပုံများ"

ထိုနည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ ဤယင်အမြစ်များကို ပြုပြင်နိုင်ပါက ၎င်းမှာ သူ၏ အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ယီယွင်တွင် ကမ္ဘာကြီး၏ စွမ်းအားကို လုယူနိုင်စွမ်း မရှိသေးသော်လည်း ဤယင်အမြစ် ကိုးစင်းကို ပြုပြင်ရန်မှာ သူ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ဤယင်အမြစ်များမှာ သန့်စင်သော ယင် ဥပဒေသများ ဖြစ်သည်။ ယီယွင်သည် ယန် ဥပဒေသကို အဓိကထားသော်လည်း မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း မှာ ယင်နှင့် ယန်ကို ပေါင်းစပ်ထားသော ထူးခြားသည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လင်ရှင်းထုံနှင့်အတူ ပူးတွဲကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် သူသည် ယင်ဥပဒေသကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

"မိစ္ဆာနတ်ဘုရား... မင်းက ဒီနေရာမှာ ဒဏ်ရာကုသနေတယ်ဆိုတော့ ငါက မင်းရဲ့ ယင်အမြစ် ကိုးစင်းကို ပြုပြင်ပစ်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်း ဘယ်လို ဒဏ်ရာကုသမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"

ယီယွင်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အလွန်အေးစက်သော ယင်စွမ်းအင်များ သူ၏ လက်ထဲတွင် စုစည်းလာပြီး ထူးဆန်းသော သစ်ခြောက်တုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုသစ်သားတုံးမှာ အလွန်ပင် ဆွေးမြည့်နေပြီး အချိန်မရွေး ပျက်စီးသွားတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

၎င်းမှာ ယီယွင် သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော်မှ ရရှိခဲ့သော "သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သား" ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသစ်သားမှာ မည်မျှ သက်တမ်းရှိမှန်း မသိရသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအပင်ပေါ်တွင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါး သေဆုံးခဲ့ဖူးပြီး ထိုမိစ္ဆာ၏ သွေးများမှာ အပင်ပေါ်သို့ စီးကျကာ တိုက်စားသွားခဲ့သဖြင့် ဤကဲ့သို့ သေမင်းအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် သစ်သားတုံး ဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသစ်သား၏ တန်ဖိုးမှာ ယီယွင် ရရှိခဲ့သော နှင်းတစ်သောင်းနယ်မြေ ထက်ပင် သာလွန်ပြီး အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် သုံးရန် ခက်ခဲသော်လည်း အခြား ထူးခြားသော နေရာများတွင် အသုံးဝင်လှသည်။

ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ဖြစ်သည်။

သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သား ပေါ်လာသည်နှင့် ယီယွင်၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်က ယီယွင်သည် သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော်တွင် တရားထိုင်နေစဉ် သူကိုယ်တိုင် ဥပဒေသ သစ်ပင် ၏ သစ်ရွက်လေးတစ်ရွက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သစ်ရွက်လေး၏ ပေါက်ဖွားခြင်းမှသည် ကြီးထွားခြင်း၊ နောက်ဆုံး ညှိုးနွမ်းသွားခြင်းအထိ ဘဝတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် သစ်ကိုင်းပေါ်မှ ညှိုးနွမ်းပြတ်ကျသွားသည့် အချိန်တွင် သူကိုယ်တိုင်၏ ဥပဒေသ ကို နားလည်ခဲ့ရသည်။

ယခု သူသည် သေမင်းဝိညာဉ်သစ်သားကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော်မှ သူ ရရှိခဲ့သော နက်ရှိုင်းလှသည့် ဥပဒေသတစ်ခုဖြစ်သော "ညှိုးနွမ်းခြင်း ဥပဒေသ"ကို စတင် ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ယီယွင်သည် ဤသစ်သားကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းမှာ ၎င်းတွင် ပါဝင်သော ဥပဒေသများမှာ သူနှင့် အကိုက်ညီဆုံး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ညှိုးနွမ်းခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်း၊ ဆွေးမြည့်ခြင်း... အပင်များ၏ ပေါက်ဖွားညှိုးနွမ်းမှု၊ လူတို့၏ သေခြင်းဖြင့် ခွဲခွာမှု။ မည်သည့် သက်ရှိမဆို ညှိုးနွမ်းရမည့် အချိန် ရှိစမြဲပင်။ ပျက်စီးခြင်းနှင့် သံသရာမှ လွတ်မြောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ယီယွင်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့ရာတွင် တိုင်အာလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်၊ ဓားသင်္ချိုင်းမှ ဥပဒေသများ၊ သားရဲပုံရိပ်ကျင့်စဉ်များ၊ သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော်နှင့် နတ်မျှော်စင် အစရှိသည့် မြင့်မြတ်သော အမွေအနှစ်များကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးရှိ ပညာရှင်များအတွက် တစ်သက်လုံး လေ့လာ၍ မကုန်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယီယွင်အတွက်မူ ထိုအရာများမှာ မလုံလောက်သေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကျင့်စဉ်နှင့် ဥပဒေသများမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အခြားသူများ ဖန်တီးထားသည့် အရာများသာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ သူသည် အခြားသူများ လျှောက်ခဲ့သော လမ်းကိုသာ လိုက်နေမည်ဆိုလျှင် ထိုသူတို့ ရောက်ရှိခဲ့သော အမြင့်သို့သာ ရောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုထက်ကျော်လွန်ရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျော်ဖြတ်ရန်မှာ ခက်ခဲလိမ့်မည်။

မိမိကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော လမ်းကို လျှောက်လှမ်းပြီး မိမိကိုယ်ပိုင် ဥပဒေသ ကို နားလည်နိုင်မှသာ စစ်မှန်သော ကိုယ်ခံပညာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။