← Chapters

အခန်း (၅၇၉-၅၈၀)

Vol. 41 Ch. 579-580

အခန်း (၅၇၉-၅၈၀)

Vol. 41 Ch. 579-580

အခန်း ၅၇၉ - ဝံပုလွေဖြူမိသားစု၊ ဝံပုလွေများပြန်လာလျှင်

တပိုင်၏အားပေးစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝံပုလွေဖြူသည် စတင်၍ဝေခွဲမရဖြစ်လာကာ ရှောင်းယီအား ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့ တကယ်ပဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားနိုင်မှာလား။ ကျွန်မရဲ့အဖော်နဲ့ ကလေးတွေကို ရှင်မချုပ်နှောင်ထားဘူးလား။”

“ဒါပေါ့။”

ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“တပိုင်ကိုကြည့်လိုက်လေ၊ သူက ချုပ်နှောင်ခံထားရတဲ့ပုံနဲ့ တူနေလို့လား။”

တပိုင်သည် ချက်ချင်းပင် ထောက်ခံလိုက်ပြီး သူမ၏ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့က ပုံမှန်အားဖြင့် တောအုပ်ထဲမှာပဲ နေထိုင်ကြပြီး အကြောင်းပြချက်ရှိမှသာ ခေါ်ယူခံရတာ။”

“ကောင်းပြီ ဒါဆို ကျွန်မသဘောတူတယ်။”

ဝံပုလွေဖြူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှောင်းယီသည် စိတ်ရှုတ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သော ကျန်းယုကိုလှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“လူနည်းနည်းလောက်ရှာပြီး သူတို့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့လိုက်ပါ။”

“ဟုတ်ကဲ့။”

ကျန်းယုသည် ချက်ချင်းသတိဝင်လာခဲ့ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အစောပိုင်းတွင် ကျန်းယုသည် ရှောင်းယီ ဝံပုလွေဖြူနှင့်စကားပြောနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဖလှယ်မှုတစ်ခုသာဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ရှောင်းယီသည် ဝက်ဝံဖြူထက်ပက် ဝံပုလွေဖြူနှင့် အလွယ်တကူ ဆက်သွယ်ပြောဆိုနေသည်ကိုမြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းယု လုံးဝအံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

အံ့အားသင့်သွားခဲ့သော်လည်း ကျန်းယုသည် ဘာစကားမျှမပြောဘဲ ကျန်းယွင်ထျန်း စီစဉ်ပေးထားသောလူများကိုခေါ်ဆောင်ကာ ကျွန်းထဲသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

မကြာမီ သူတို့အဖွဲ့က သံလှောင်အိမ်နှစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

လှောင်အိမ်တစ်ခုထဲတွင် ဝံပုလွေသားပေါက်လေးများ ကြောက်လန့်ကာ အော်ဟစ်ညည်းညူနေကြပြီး ကျန်တစ်ခုထဲတွင် ဝံပုလွေထီးတစ်ကောင် လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ဝမ်းဗိုက်သာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေခြင်းမရှိပါက ရှောင်းယီသည် ၎င်းသေဆုံးသွားပြီးဟု ထင်မှတ်မိမည်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ခင်ပွန်းနှင့် ကလေးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝံပုလွေမသည် ချက်ချင်းပင် ထရပ်ရန် ရုန်းကန်လိုက်သည်။

ရှောင်းယီသည် နာ့နာကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး နာ့နာက သတိပေးလိုက်သည်။

“ပြင်ထန်တဲ့လေ့ကျင့်ခန်းတွေ မလုပ်ပါနဲ့။ ဒါပေမယ့် နည်းနည်းလောက်တော့ လှုပ်ရှားလို့ရတယ်။”

ရှောင်းယီက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ပြင်ထန်တဲ့လေ့ကျင့်ခန်းတွေ လုပ်လြိုမရသေးဘူး။ မင်း ပြန်ပြီးသက်သာလာဖို့ ရက်အနည်းငယ်လောက် လိုလိမ့်မယ်။”

ဝံပုလွေမသည် ရှောင်းယီအား ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်းယီသည် ရွှမ်းယွမ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဝံပုလွေမသည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲလျောင်းသွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် ဤလူအတွက် အမြဲတမ်းကြောက်ရွံ့သည့်ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ဓားတစ်ချောင်းဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ဝံပုလွေသားပေါက်လေးများသည်လည်း ၎င်းတို့၏လှောင်အိမ်များထဲတွင် လဲလျောင်းနေကြပြီး အသံမထွက်ရဲကြတော့ပေ။

ရှောင်းယီသည် ဓားတစ်ချက်လွှဲရမ်းပြီး လှောင်အိမ်နှစ်ခုလုံးကို ခွဲထုတ်ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

ဓားကို ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်းယီက မေးလိုက်သည်။

“ငါ မင်းတို့အတွက် အိမ်ဆောက်ပေးရမလား။”

“မလိုအပ်ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ရဲ့အရင်လိုဏ်ဂူက အကောင်းကြီးရှိတယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်းပိုင်ရှင်။”

ဝံပုလွေမက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကျွန်မအဖော်ရဲ့ဒဏ်ရာကရော...”

“နာ့နာ သွားကြည့်ပေးလိုက်ပါဦး။”

ရှောင်းယီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

နာ့နာသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့တက်သွားပြီး ဝံပုလွေထီးကို စတင်ကုသလိုက်သည်။

ဂလိန်ဂလောင်အသံများ တန်းစီထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အနီးအနားရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် ချုပ်ရိုးမျှင်များစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းယုသည် ထိုပင့်ကူနှင့်တူသောစက်ကို မျက်လုံးပြူးကာ ကြောင်ကြည့်နေခဲ့မိသည်။

“ဒီအရာက တိရစ္ဆာန်တွေကို ခွဲစိတ်ကုသနိုင်တယ်လား။”

ဘေးတစ်ဖက်တွင်ရပ်နေသော ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

“တိရစ္ဆာန်တွေတင်မကဘူး၊ လူတွေပါပါတယ်။ ငါက သူ့ရဲ့ခွဲစိတ်ကုသမှုကို ခံယူခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးလူဖြစ်မယ်ထင်တယ်။”

“ဆိုလိုတာက ကျုပ်တို့ဒဏ်ရာရမှာကို လုံးဝကြောက်စရာမလိုတော့ဘူးပေါ့။”

ကျန်းယုက ပြောလိုက်သည်။

“သီအိုရီအရတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ခွဲစိတ်မှုအတွက် သူမကို အချိန်ပေးဖို့လိုတယ်။”

ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျန်းယုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး နာ့နာသည်လည်း သူမ၏ခွဲစိတ်ကုသမှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

“အတွင်းသွေးယိုစိမ့်မှုက အတော်လေးပြင်းထန်တယ်။ ဒါပေမယ့် ရှင်းလင်းပြီးသွားပါပြီ။ ဒဏ်ရာကိုလည်း အပြည့်အဝကုသပြီးပြီ။ ဝံပုလွေမထက် ပိုပြီးမြန်မြန် ပြန်ကောင်းလာလိမ့်မယ်။”

နာ့နာက ရှောင်းယီကို သတင်းပို့လိုက်သည်။

“ဟမ်”

ရှောင်းယီသည် နာ့နာ၏စကားကို ဝံပုလွေမထံသို့ ဘာသာပြန်မပေးနိုင်မီမှာပင် ဝံပုလွေထီးက သတိရလာခဲ့သည်။

“အာ...ဝူး...”

သတိပြန်ရလာပြီးနောက် လူအများကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝံပုလွေထီးသည် ချက်ချင်းပင် သတိပေးဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

ဝံပုလွေမသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့တက်သွားပြီး ၎င်းဆီသို့ ညင်သာစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

သတင်းအချက်အလက်များ အနည်းငယ်ဖလှယ်ပြီးနောက် ဝံပုလွေထီးသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ ဤလူများသည် အမှန်တကယ် သူ၏မိသားစုများကို ကယ်တင်ခဲ့သူများဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဝံပုလွေထီးသည် ထိုနေရာတွင်ထိုင်နေပြီး ပင့်ကူနှင့်တူသော နာ့နာကို ခေါင်းစောင်းကာကြည့်လိုက်မိသည်။ ဤအရာသည် သူ့ကို မည်သို့ကယ်တင်နိုင်သည်ကို မပြောနိုင်ဖြစ်နေပုံပင်။

၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုသည် အိမ်မွေးခွေးဟတ်စကီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်ဖြစ်နေပြီး ထိုအလွန်တုံးအပြီး ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

လူတိုင်းသည် မရယ်မောဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ရယ်သံများကြားတွင် အော်ဟစ်ညည်းညူးသံများကို ဆက်လက်ကြားရဆဲဖြစ်သည်။

ရှောင်းယီသည် လူတစ်ယောက်ကို သင်္ဘောပေါ်မှ SS-အဆင့် ရေသန့်ကို ထုတ်ယူခိုင်းလိုက်ပြီး ဝံပုလွေဖြူနှစ်ကောင်အတွက် ရေအိုးတစ်လုံးစာ လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။

ဝံပုလွေဖြူသည် ရေသန့်၏အနံ့ကိုရှူရှိုက်မိလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သတိထားကာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

“သောက်လိုက်ပါ။ ဒါက မင်းရဲ့ကျန်းမာရေးအတွက်အထောက်အကူပြုလိမ့်မယ်။”

ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။

ဝံပုလွေဖြူစုံတွဲသည် အနားသို့ရောက်လာပြီး တစ်ငုံစီသောက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏မျက်လုံးများချက်ချင်းပင် တောက်ပလာခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ဆက်မသောက်ဘဲ ပြန်လှည့်သွားကြကာ ၎င်းတို့၏ကလေးများကို သွားရောက်သယ်ဆောင်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်းယီသည် ၎င်းတို့ကို မတားဆီးခဲ့ပေ။ သို့သော် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ရဲ့ကလေးတွေက အခုအချိန်မှာ A-အဆင့်ပဲရှိသေးတယ်။ ဒီ SS-အဆင့် ရေသန့်ကို ကောင်းကောင်းမစုပ်ယူနိုင်သေးဘူး။ သူတို့ ပိုပြီးမြန်မြန်ကြီးထွားနိုင်အောင် ငါ S-အဆင့်ရေသန့်ကို သီးသန့်ပြင်ဆင်ပေးနိုင်တယ်။ အခုအချိန်မှာတော့ ဒါက မင်းတို့အတွက် ပိုပြီးအကျိုးရှိတယ်။”

ရှောင်းယီ၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝံပုလွေဖြူများသည် ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့၏ကလေးများကို ရေအိုးမှဝေးရာသို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ကလေးငယ်များသည် အရသာရှိသောရေကိုမြည်းစမ်းပြီးနောက် မည်သို့ထွက်ခွာလိုကြမည်နည်း။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး လှုပ်ရှားရုန်းကန်ကာ အုပ်စုဖွဲ့ပြီး ချီလာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ အလွန်ချစ်စရာကောင်းလှပေသည်။

သို့သော် ဘေးတစ်ဖက်တွင်ရပ်နေသော ကျန်းယုသည်မူ လုံးဝအံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဒါက SS-အဆင့် ရေသန့်လေ။ ပြီးတော့ ဝံပုလွေတွေကို သောက်ခွင့်ပေးလိုက်တာလား။

ဤဝံပုလွေသည် S-အဆင့် ဖြစ်နေသော်လည်း ဤမျှကောင်းမွန်သောပစ္စည်းများကို ဤကဲ့သို့ အလဟဿမဖြုန်းတီးသင့်ပေ။

ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ကျန်းယု၏အံ့အားသင့်သွားမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သောကြောင့် ပြောပြလိုက်သည်။

“အံ့ဩမနေနဲ့။ ငါတို့မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ အဆင့်သတ်မှတ်ထားသောအစားအစာတွေ ဘယ်တုန်းကမှ မရှားပါးဘူး။ ငါတို့က စမ်းသပ်မှုတွေလည်း ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ကိုယ့်ထက်အဆင့်ပိုမြင့်တဲ့အစားအစာတွေကို စားသုံးခြင်းက မင်းရဲ့အဆင့်ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ မြှင့်တင်မပေးနိုင်ဘူးလို့ ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့တယ်။ အမြန်ဆုံးနည်းလမ်းက မင်းရဲ့လက်ရှိအဆင့်ထက် တစ်ဆင့်မြင့်တဲ့အစားအစာကို စားသုံးခြင်းပဲ။”

ကျန်းယွင်ထျန်းရှင်းပြလာသည့်စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းယုသည် အနည်းငယ်မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

စမ်းသပ်မှုများအတွက် အဆင့်သတ်မှတ်ထားသောအစားအစာများ အသုံးပြုခြင်းလား။ တကယ်ပဲ အဲ့လောက်အများကြီးရှိနေတာလား။

“သိပ်ပြီးမအံ့ဩပါနဲ့။ ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်းပိုင်ရှင်ရဲ့အခြေခံလုပ်ဆောင်ချက်တွေပါပဲ။”

ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

ဝံပုလွေဖြူကြီးနှစ်ကောင်သည် SS-အဆင့် ရေသန့်တစ်အိုးကို သောက်သုံးပြီးနောက် ၎င်းတို့၏အားနည်းနေမှုမှာ နောက်ဆုံးတွင် အတော်အတန်လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

ရှောင်းယီသည် အော်ဟစ်နေရခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းလျနေပြီဖြစ်သော စူးတုကျီကို ညွှန်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ရစရာရှိတဲ့အကြွေးကို ဖြေရှင်းကြရအောင်။”

စူးတုကျီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝံပုလွေဖြူနှစ်ကောင်၏မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားပြီး သွေးဆာလာခဲ့ကြသည်။

“မဟုတ်ဘူး မင်းဒီလိုလုပ်လို့မရဘူး။ ဒါက လူမဆန်တာပဲ။”

စူးတုကျီက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“လူ့သားဆန်ရမှာလား။ ငါတို့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဒီစကားလုံးကို သုံးခဲ့တယ်။ မင်းတို့ ဂရုစိုက်ခဲ့လို့လား။”

ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး စူးတုကျီ၏အော်ဟစ်သံများကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ဝံပုလွေနှစ်ကောင်သည် ချက်ချင်းပင် ခုန်တက်လာပြီး ၎င်းကို စတင်ဆုတ်ဖြဲကြတော့သည်။

“အဓိက ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေကို မကိုက်မိအောင်ကြိုးစားဦး။ သူ့ကို ဒီလိုမြန်မြန်သေခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။”

ရှောင်းယီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

မူလက စူးတုကျီ၏လည်ချောင်းကို ကိုက်ဖြတ်ရန်ပြင်နေသော ဝံပုလွေထီးသည် ချက်ချင်းပင် နေရာပြောင်းကာ သူ၏ပခုံးကို ကိုက်ချလိုက်လေသည်။

“အား...”

စူးတုကျီ၏အော်ဟစ်သံများ အဆုံးမရှိ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အခြားအကျဉ်းသားများသည်မူ ကြောက်လန့်လွန်းသောကြောင့် ဆီးများပင် ထိန်းနိုင်ခြင်းမရှိကြတော့ပေ။

သူတို့ အားလုံးဒူးထောက်ပြီး သနားခံလိုက်ကြသော်လည်း ကျန်းယွင်ထျန်းက လေသံမာမာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

“ပါးစပ်ပိတ်ထားကြစမ်း။”

သေချာပေါက်ပင်။ သူတို့သည် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအသိအမှတ်ပြုဘာသာစကားကို အသုံးပြုခဲ့ကြသောကြောင့် လူတိုင်းနားလည်သွားကာ ချက်ချင်းပင် နှုတ်ပိတ်သွားခဲ့ကြသည်။

“အချိန်ခဏလောက်အထိတော့ သူသေဦးမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်း အစ်ကိုကျန်းကို ခေါ်ပြီး တခြားကျွန်းတွေအားလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီး ကျွန်းတစ်ကျွန်းစီက မှော်ဆရာတွေကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့။”

ရှောင်းယီက ကျန်းယုကို ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ။ သခင်ကျန်း ကျုပ်နဲ့လိုက်ခဲ့ပါ။”

ကျန်းယုက ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားက ကျုပ်အသက်ကြီးတယ်။ ကျုပ်ကို ယွင်ထျန်းလို့ပဲခေါ်ပါ။ ‘သခင်ကျန်း’ ဆိုတာကြီးက အရမ်းကြီးကျယ်လွန်းတယ်။”

ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ ဒါဆိုရင် ကျုပ် ယွင်ထျန်းလို့ပဲ ခေါ်ပါ့မယ်။”

ကျန်းယုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏တပ်ဖွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အခြားကျွန်းများသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ ဝံပုလွေဖြူနှစ်ကောင်၏ဒေါသများကို ဖြေဖျောက်ပေးပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် သူတို့ကိုသင်္ဘောပေါ်သို့ခေါ်ဆောင်သွားပြီး သူတို့နှင့် စာချုပ်ချုပ်လိုက်သည်။

စာချုပ်ချုပ်ဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ရှောင်းယီသည် ၎င်းတို့အတွက် S-အဆင့်နှင့် SS-အဆင့် အသားနှင့် ရေများကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး ထိုပစ္စည်းများကို ၎င်းတို့၏မျိုးပွားရာနေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် လူများစေလွှတ်ပေးခဲ့သည်။

အခန်း ၅၈၀ - စူးတုကျီ သေဆုံးခြင်း၊ ချင်ရှီဟွမ် သတင်းအချက်အလက်များ ထုတ်ဖော်ခြင်း

ဝံပုလွေဖြူနှစ်ကောင်သည် အဆင့်မြင့်အစားအစာနှင့် ရေအတွက် အလွန်ကျေးဇူးတင်ဈနေခဲ့ကြသည်။

စူးတုကျီ၏ ကျွန်းပေါ်တွင် အသစ်ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းနှင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းကို အဓိကထိန်းချုပ်ထားကြောင်း သိထားရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အဆင့်မြင့်အစားအစာများကို လိုက်လံမရှာဖွေနိုင်ပေ။

“ရပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ဒီမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ တောအုပ်တွေနဲ့ ကျွန်းတွေကို ပိုပြီးဂရုစိုက်ဖို့ မင်းတို့လိုအပ်လိမ့်မယ်။”

ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။

ဝံပုလွေဖြူနှစ်ကောင်က သဘောတူညီဟန်ဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအခိုက်တွင် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော စူးတုကျီသည် လူနှင့်ပင် မတူတော့ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပြီးပြည့်စုံသောအရေပြားများ မကျန်ရှိတော့ပေ။

ညည်းညူသံများသည်လည်း တိုးညင်းလာပြီဖြစ်ပြီး အသံများမှာ ကြမ်းတမ်းနေဆဲပင်။

အချိန်ကုန်သက်သာစေရန်အတွက် ကျန်းယွင်ထျန်းတို့အဖွဲ့သည် အပျော်စီးရွက်သင်္ဘောကို တိုက်ရိုက်ဖလှယ်ခဲ့ကြသည်။ တပိုင်၏အကူအညီဖြင့် ကျွန်းအားလုံးကို အလျင်မြန်ဆုံးဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုကျွန်းများမှ မှော်ဆရာများအားလုံးကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့ကြသည်။

စူးတုကျီ မသေဆုံးသေးသောကြောင့် ထိုမှော်ဆရာများတွင် စာချုပ်၏ချုပ်ကိုင်မှုများ ဆက်လက်တည်ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် စူးတုကျီသည် ၎င်းတို့ကိုထိန်းချုပ်ရန် စွမ်းအားမရှိတော့ဘဲ ရှောင်းယီနှင့် သူသေကိုယ်သေတိုက်ခိုက်ရန်လည်း စွမ်းအားမရှိတော့ပေ။

ကန်းယု၏အဆင့်သည် အလွန်နိမ့်ကျသောကြောင့် အချိန်တိုအတွင်း ဤမှော်ဆရာများနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ရှောင်းယီက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကာ ၎င်းတို့နှင့် စာချုပ်ချုပ်ခဲ့ရသည်။

စာချုပ်ချုပ်ဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကျန်း လူစုတစ်စုကို ဒီနေရာကိုပို့ဖို့ စီစဉ်ပေးပြီး ကျန်းယုပြိ လက်ရှိဒေသခံတွေအတွက် လေ့ကျင့်ရေးနဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေးအတွက် ကူညီပေးလိုက်ပါဦး။”

“ဟုတ်ကဲ့။”

ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ကျန်းရွှဲ့နှင့်ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ပေါ်မှ တစ်ဆင့်ဆက်သွယ်ကာ စူးတုကျီဘက်မှ ဦးတည်ချက်ကျောက်ကိုအသုံးပြုလိုက်သည်။

ကျန်းရွှဲ့သည် သင်္ဘောတစ်စီးစာ လူများကိုကို စီစဉ်ပြီး တည်နေရာကူးပြောင်းပေးခဲ့သည်။

ကျန်းယွင်ထျန်း ကျွန်းခွဲများ၏ လုံခြုံရေးကိစ္စများကို စီစဉ်နေစဉ် ကျန်းယုသည် စူးတုကျီထံသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်ရာ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းယု အကြီးအကျယ် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

“ဟားဟားဟား...ချင်းအာ၊ နန်နန် မင်းတို့ ဒါကိုမြင်လား။ ဒါက မင်းတို့ကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့တဲ့လူပဲ။ ငါ အခု သူ့ကို ငရဲကိုပို့တော့မယ်။ သူ့ကို ဘယ်တော့မှပြန်လည်မွေးဖွားခွင့်မပေးဘူး။”

ပါးပြင်ပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျလျက်ဖြင့် ကျန်းယုသည် သူ၏အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြတ်ပစ်လိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ခြေသလုံးများ၊ ပေါင်များကို ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

စူးတုကျီသည် သေခါနီးအချိန်တွင် အော်ဟစ်ရန်ပင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏လည်ပင်းပေါ်သို့ကျရောက်လာခဲ့ပြီး လူသားများအားညသတိပေးရန် ခေါင်းဖြတ်သတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

“ကိုယ်လုပ်ရဲ့အပြုအမူရဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို ကိုယ်ပြန်ခံစားရမယ်။ မင်းတို့ အဆင်သင့်ပြင်ထားကြတော့။”

ကျန်းယုသည် မှောင်မိုက်သောညကောင်းကင်ကိုကြည့်ကာ ဟစ်အော်လိုက်လေသည်။

ရှောင်းယီသည် သူ၏ပခုံးကိုတစ်ဖက်ကို ခပ်ဖွဖွပုတ်ကာ ဘာမျှမပြောဘဲ သင်္ဘောဆီသို့ ပြန်လှည့်သွားခဲ့သည်။

ဒေါသများကို ဖြေဖျောက်ပြီးနောက် ကျန်းယုသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကလူများကို ပြောလိုက်သည်။

“ရှင်းလင်းပြီး မီးရှို့ပစ်လိုက်။”

“ဟုတ်ကဲ့”

ထို့နောက် ကျန်းယုသည် သင်္ဘောကြီးပေါ်သို့ တက်သွားပြီး ရှောင်းယီထံသို့ချဉ်းကပ်ကာ ဦးညွတ်အရိုအသေပေးပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်းပိုင်ရှင် အကျဉ်းသားတွေကို ဘာလုပ်လိုက်ရမလဲ။”

“ခင်ဗျား ဘာလုပ်ချင်လဲ။”

ရှောင်းယီက ပြန်မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်ဘဝမှာ နင်းချေပြီး ဘယ်တော့မှပြန်မထစေရဘူး။”

သူ၏ပစ်မှတ်မှာ မျောက်နက်နိုင်ငံမှ Su မိသားစုဖြစ်သော်လည်း အခြားမျောက်နက်နိုင်ငံ၏ လူများအပေါ်တွင်လည်း သူသည် ကြင်နာစိတ်ရှိသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

ကျန်းယု၏ကိုင်တွယ်ပုံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်းယီ အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းယုသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းမရှိပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မုန်းတီးမှုကြောင့် စုံလုံးကန်းသွားခြင်းမရှိပေ။ ရက်စက်သော်လည်း သွေးဆာခြင်းမရှိချေ။

“ကောင်းပြီ ခင်ဗျားရဲ့နည်းလမ်းအတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်ပါ။”

ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။

“နောက်ပိုင်းမှာ ဒီနေရာရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွေကို ခင်ဗျားက စီမံခန့်ခွဲရမယ်။ ဒါပေမယ့် အန်းယွဲ့ကို အချိန်နဲ့တပြေးညီ သတင်းပို့ဖို့ရမယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်းပိုင်ရှင်။”

ကျန်းယု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဒီကအခြေအနေတွေ တည်ငြိမ်သွားရင် ခင်ဗျားရဲ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေဆီ ပြန်သွားလည်ပေါ့။”

ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

“တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ကျုပ်ကိုဆက်သွယ်လိုက်ပါ။ အခုကျုပ်ပြန်တော့မယ်။”

ရှောင်းယီသည် သူ၏လက်ဝှေ့ယမ်းကာ မြို့ပြန်ကျောက်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

“ကျွန်းပိုင်ရှင်ကို လေးလေးစားစား နှုတ်ဆက်ပါတယ်။”

ကျန်းယုသည် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

ရှောင်းယီသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏အိပ်ခန်းထဲသို့ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် သူ့အတွက် အထူးသီးသန့်မြို့ပြန်ကျောက်တစ်ခု တည်ရှိသည်။

ချင်ရှီဟွမ်သည် ချူဖုန်းမြို့ရှိ အကျဉ်းသားအားလုံးကို စစ်ဆေးမေးမြန်းပြီးဖြစ်ပြီး သဘာဝအတိုင်း သတင်းအချက်အလက်များစွာရရှိခဲ့ပြီး ဂရုစကားပြောခန်းထဲတွင် မျှဝေခဲ့သည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်စကားလုံးများတွင် ကောင်းမှုကုသိုလ်အကျိုးကို မြန်မြန်စုဆောင်းပြီး သူ၏ကြီးကျယ်လွန်းသည့်အမည်နာမကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့်ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းလိုနေခဲ့သည်။

ဤမက်ဆေ့ချ်များသည် ချက်ချင်းပင် ကြီးမားထိတ်လန့်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

“လူအိုကြီးချင် ခင်ဗျား ကျုပ်တို့ကို လှည့်စားနေတာလား။ ခင်ဗျားရထားတဲ့ ဒီသတင်းအချက်အလက်အားလုံးက မှန်ကန်တယ်ဆိုတာ သေချာလို့လား။”

“ဟုတ်တယ်။ ဒီဟာသက မရယ်စရာကောင်းဘူးနော်။ SS-အဆင့် ရန်သူရှိနိုင်တယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါဆိုရင် ငါတို့တော့ ပြီးသွားပြီမဟုတ်ဘူးလား “

“ခင်ဗျားဆိုလိုတာက ဒေသခံမြို့တစ်မြို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတာလား။ ဒေသခံမျိုးနွယ်စုတွေက အခုမြို့ကြီးတွေအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီလား။”

ချင်ရှီဟွမ်သည် သူ၏မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ်ကလည်း ဒါက ဟာသတစ်ခုဖြစ်စေချင်တာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒါတွေအားလုံးက အမှန်တရားဖြစ်ပြီး ယီရန်ပင်းအကြီးအကဲကိုယ်တိုင် အတည်ပြုထားပြီးသား။”

“သူဌေးကြီးကလည်း အတည်ပြုပေးထားတာလား။ ဒါဆိုရင် ငါတို့တကယ်ပဲပြီးဆုံးသွားပြီ။”

“ဟုတ်တယ်။ အခု ကျုပ်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့သဘောတူတဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုကို ရှာနေတယ်။ ကျုပ်တို့မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ဟိုဘက်ကိုရွှေ့လိုက်တော့မယ်။ ကျုပ်တို့ ဒီမှာဆက်မနေနိုင်တော့ဘူး။”

ချင်ရှီဟွမ်က ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ချင်ရှီဟွမ်ရင်ဆိုင်နေရသည့်ပြဿနာမှာ မည်သည့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကမျှ ၎င်းတို့ကို လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိခြင်းဖြစ်သည်။

ချင်ရှီဟွမ်သည် မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကိုပြောင်းရွှေ့လိုပါက ကျွန်းငယ်များအားလုံးကိုပေါင်းစည်းပြီးမှသာ ပြောင်းရွှေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ရင် ကျွန်းများသည် တစ်ကြိမ်ပြောင်းရွှေ့ပြီးသားဖြစ်နေပြီး နောက်တစ်ကြိမ်ပြောင်းရွှေ့ရန် နောက်ထပ်တစ်နှစ်စောင့်ရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်အတွင်း ချူဖုန်းမြို့သည် ၎င်းတို့ကို လုံးဝမျိုချပစ်လိုက်ပေလိမ့်မည်။ အကြွင်းအကျန်တစ်ခုတစ်လေမျှပင် ကျန်ရစ်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ထိုကျွန်းခွဲရှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

သို့သော် ၎င်းတို့အားလုံးကို ပေါင်းစည်းလိုက်ပါက ချင်ရှီဟွမ်၏ကျွန်းသည် အလွန်ကြီးမားသွားမည်ဖြစ်သည်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ ကြီးမားသောကျွန်းတစ်ကျွန်း ထပ်တိုးလာခြင်းသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့ခံစားရမည့် ဒေသခံတိုက်ခိုက်မှုများကို တိုးပွားလာစေမည်ဖြစ်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် တည်ငြိမ်သောမဟာမိတ်အဖွဲ့များကို ဖွဲ့စည်းထားခဲ့ကြပြီးဖြစ်ကာ ရုတ်တရက် ဤမျှကြီးမားသောကျွန်းခွဲတစ်ခုကိုလက်ခံရန် မည်သူမျှဆန္ဒမရှိကြပေ။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ချင်ရှီဟွမ်သည် စွမ်းအားကြီးမားသော ချူဖုန်းမြို့ကို စော်ကားထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ချူဖုန်းမြို့သည် သူ၏မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်လာရောက်ပါက ၎င်း၏အာရုံစိုက်မှုကိုဆွဲဆောင်မိလျှင် သူပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

“ချူဖုန်းမြို့ကဘယ်မှာလဲ။ ငါတို့စစ်အင်အား အားလုံးကို ပူးပေါင်းပြီး အရင်တိုက်ခိုက်လို့မရဘူးလား။”

“ဒါက အကြံကောင်းတစ်ခုပဲ။ ငါတို့အရင်ကမဟာမိတ်အဖွဲ့ဖွဲ့ခဲ့သလိုပဲ။ စတင်တိုက်ခိုက်ကြရအောင်။”

“စပြီးတိုက်ခိုက်မှာလား။ မင်းရဲ့ဦးနှောက်ကိုသုံးစမ်းပါ။ ရန်သူမှာ SS-အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူရှိတယ်။ ငါတို့သာ သွားပြီးတိုက်ခိုက်ရင် ငါတို့က ရန်သူရဲ့တံခါးဝကို အရောက်ပို့ဆောင်ပေးလိုက်တာပဲ။”

“ဒါက သေမှာကိုထိုင်စောင့်နေတာထက် ပိုကောင်းတယ်။ ယီရန်ပင်းသူဌေးမှာ ဒါကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့နည်းလမ်းရှိမယ်လို့ ကျုပ်ယုံကြည်တယ်။ ယီရန်ပင်းသူဌေးသာ စီစဉ်ပေးလိုက်တာနဲ့ ကျုပ် သေချာပေါက်ပါဝင်မယ်။”

“ကျုပ်လည်းပါမယ်။ အခု ချူဖုန်းမြို့က ကျုပ်တို့ ရှားနိုင်ငံရဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူနယ်မြေကို ရှာတွေ့သွားပြီဆိုတော့ သူတို့ကို မဖယ်ရှားပစ်ရင် ကျုပ်တို့ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနေရမှာမဟုတ်ဘူး။”

“ကျုပ်လည်းပါမယ်။”

ဂရုထဲရှိ ဆွေးနွေးမှုများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။

“ချူဖုန်းမြို့က ကျုပ်တို့ ရှားနိုင်ငံရဲ့အနောက်ဘက်က တိုက်ကြီးတစ်ခုပေါ်မှာ တည်ရှိတယ်။ အကယ်၍ ကျုပ်တို့က ခရီးရှည်ကြီးထွက်မယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့အတွက် ဘာအကျိုးကျေးဇူးကိုမှ တကယ်ရမှာမဟုတ်ဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ပင်လယ်ထဲမှာနေထိုင်မယ်ဆိုရင် အချိန်အနည်းငယ်ဝယ်ယူနိုင်တဲ့အခွင့်အလမ်းရှိတယ်။ အမြန်ဆုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင်လုပ်ကြပါ။”

“ဘာ...ခင်ဗျားမှာတောင် ဖြေရှင်းဖို့နည်းလမ်းမရှိဘူးလား။”

“ဒါဆိုရင်တော့ လုံးဝပြီးဆုံးသွားပြီ။”

“လူတိုင်းပဲ အရမ်းလည်း စိတ်ညစ်မနေကြပါနဲ့။ သူဌေးက ပင်လယ်ပြင်မှာအချိန်ယူပြီး အမြန်ဆုံးဖွံ့ဖြိုးအောင်လုပ်ဖို့ပြောထားတယ်လေ။”

“သူဌေး ခင်ဗျား အခု ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကြီးလို့ပြောလိုက်တာလား။ ကျုပ်နားကြားမှားတာမဟုတ်ဘူးမဟုတ်လား။”

“ဟုတ်တယ်...ကျွန်းထက် အများကြီးပိုကြီးတယ်။”

ရှောင်းယီက အတည်ပြုလိုက်သည်။

“သေစမ်း ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးက ကျွန်းတစ်ကျွန်းလို့ ကျုပ် အမြဲထင်နေခဲ့တယ်။”

“ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီလိုမျိုး ကြီးမားကျယ်ပြန်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးအတွက်တော့ ဒါက ကျွန်းကြီးတစ်ကျွန်းပဲဖြစ်နေမလား။”

“ဖြစ်နိုင်တယ်။”

ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလိုကြီးမားကျယ်ပြန့်တဲ့မြေပြင်ပေါ်မှာ သယံဇာတတွေလည်း အများကြီးရှိရမယ်။ အကယ်၍ ကိုပ်တို့ အဲ့ဒီနေရာကို ခိုးဝင်ပြီး သယံဇာတအချို့ကိုညလုယက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့ရဲ့ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အရှိန်မြှင့်နိုင်မှာမဟုတ်လား။”

တစ်စုံတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

All Chapters