အခန်း (၄၅၇-၄၅၈)

အခန်း ၄၅၇ - ဘေးဒုက္ခကို လွယ်ကူစွာ ကျော်ဖြတ်ခြင်း၊ နောက်ထပ် အဆင့် (၆) အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ရရှိခြင်း (၂)

ဝှစ်။

ဤသည်ကို တွေးမိလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ပုံရိပ်မှာ လင်းလက်သွားကာ အဆင့် (၆) အခွင့်အရေး ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့၏။

တကယ်တော့ ဤအခွင့်အရေးမှာ သူ့ထံမှ သိပ်မဝေးလှဘဲ၊ ကီလိုမီတာ တစ်ရာ၊ နှစ်ရာခန့်သာ ကွာဝေးပေသည်။

အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ ကျန်းဖန် တစ်ယောက် အခွင့်အရေးရှိရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ပြာကျနေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် လူသေအလောင်း တစ်လောင်း လဲကျနေသည်ကို သူ ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေရာ မကျေမချမ်းဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သေဆုံးသွားသည်မှာ သိပ်မကြာသေးကြောင်း ပေါ်လွင်နေပြီး၊ ယွမ်ယင်း မဟာ မိစ္ဆာကြီးများ၏ တိုက်ပွဲဂယက်ကြောင့် သေဆုံးသွားရခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များပြားလှ၏။

"သခင်၊ ဒီ လူသား ကျင့်ကြံသူက ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့များတယ်။"

အသွင်သောင်းပြောင်း ဆေးမီးဖို က ထိုလူသေအလောင်းထံမှ ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်သော ရောင်ဝါကို အာရုံခံမိပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

ထိုရောင်ဝါမှာ အသက်ရှင်စဉ်က ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် တစ်ဦး၏ ရောင်ဝါဖြစ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ယွမ်ယင်း မဟာ မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်၏ စွမ်းအားရှေ့တွင်တော့ သူသည် လုံးလုံးလျားလျား အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

ရုန်းကန်ခွင့်ပင် မရလိုက်ဘဲ၊ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင်ပင် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်စွာဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်မှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ဆိုစေ ဤသည်မှာ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားဘဲ ကျရောက်လာသော ဘေးဒုက္ခကြီး သက်သက်သာ ဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ချေ။

"ဒါက အဆင့် (၆) အခွင့်အရေး ဖြစ်လာတဲ့ အကြောင်းရင်းလား။"

ကျန်းဖန် မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် ဖြစ်သွားပြီး၊ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ ထိုသူ ချန်ထားခဲ့သော သိုလှောင်အိတ်ကို ချက်ချင်း ကောက်ယူလိုက်၏။

ဤသည်မှာ အမည်မသိ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ ချန်ထားခဲ့သော ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

အကယ်၍ ယွမ်ယင်း မဟာ မိစ္ဆာကြီးသာ ပေါ်မလာခဲ့ပါက၊ ဤ အဆင့် (၆) အခွင့်အရေးသည်လည်း ပေါ်ပေါက်လာမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

သူ အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်ကို ကျေးဇူးတင်မိရင်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင် အတော်လေး ခံစားသွားခဲ့ရ၏။

မဟုတ်ပါက၊ ထို ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူကဲ့သို့ပင် ယွမ်ယင်း မဟာ မိစ္ဆာကြီး၏ စွမ်းအားကြောင့် သူလည်း အသက်ထွက်သွားနိုင်ပေသည်။

ဤ အမည်မသိ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူမှာ အတော်လေး စိတ်ပျက် နာကြည်းနေမည်မှာ သေချာလှ၏။

အချိန်အကြာကြီး ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ရပြီးနောက်၊ ယွမ်ယင်း အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိလာပြီဟု သူ ကနဦးက ထင်မှတ်ထားခဲ့ပေလိမ့်မည်။

သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းထဲတွင် ဤမျှ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့မည်နည်း။

ဤသည်မှာ ကံဆိုးမှု သက်သက်ကြောင့်သာ ဖြစ်၏။

ဤသည်ကို တွေးမိလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျန်းဖန်သည် သူ၏ စိတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ သိုလှောင်အိတ် အတွင်းရှိ ရတနာများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။

သူ တွေးထားသည့်အတိုင်းပင်၊ သိုလှောင်အိတ် ထဲရှိ ရတနာများမှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေခဲ့သည်။

ပထမဦးစွာ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်မှာ သုံးသိန်းခန့် ရှိပေသည်။

ဤသည်မှာ သာမန် ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် အတော်လေး များပြားနေပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်၏။

မည်သို့ဖြစ်စေ မည်သူကမျှ ဤမျှများပြားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို မိမိနှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားလေ့ မရှိကြချေ။

တကယ်တော့၊ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ အများစုသည် သူတို့၏ ကြွယ်ဝမှုများကို သူတို့ ထိန်းချုပ်ထားသော အင်အားစုများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတတ်ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ငင်းငွေသား နှင့် ပိုင်ဆိုင်မှု ပစ္စည်းများသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့အပြင်၊ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် အဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၂ ဝိညာဉ်ဆေးဝါး အမြောက်အမြား အပြင်၊ အင်းများ၊ မှော်လက်နက်များ၊ ရှားပါး သတ္တုရိုင်း ပစ္စည်းများ စသည်တို့လည်း ပါဝင်ပြီး အတော်လေး တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

သို့သော် ကျန်းဖန်ကို ပို၍ ဝမ်းသာသွားစေသည်မှာ အတွင်း၌ အဆင့် ၃ ဆေးလုံး တစ်ပုလင်း ပါဝင်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဤ အဆင့် ၃ ဆေးလုံး တစ်ပုလင်းတည်းနှင့်တင် အဆင့် (၆) အခွင့်အရေး တစ်ခုနှင့် ညီမျှနိုင်ပေသည်။

မည်သို့ဖြစ်စေ အဆင့် ၃ ဆေးလုံး တစ်ပုလင်းတည်းကိုပင် လေလံပွဲတွင် လေလံတင်ရောင်းချပါက မိုးထိအောင် မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းများကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

ဆေးလုံး၏ အဆင့် မြင့်မားလေလေ၊ ပိုမို ဈေးကြီးလေလေ ဖြစ်ပြီး ပို၍လည်း ရှားပါးလေလေ ဖြစ်၏။

အဆင့် ၁ သို့မဟုတ် အဆင့် ၂ ဆေးလုံးများ ဆိုလျှင်တော့ အမျိုးအစား များပြားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် အဆင့် ၃ နှင့် အထက် ဆေးလုံးများ အတွက်မူ အမျိုးအစားများမှာ အလွန်အမင်း ရှားပါးလှပေသည်။

ရှေးခေတ်ကာလမှ ဆေးဖော်စပ်နည်း ကျမ်းစာ တစ်ခု ရှိနေလျှင်တောင်မှ၊ ပြဿနာမှာ ကုန်ကြမ်း မရှိဘဲ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဖန်တီး၍ မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ သက်ဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများသာ မရှိပါက၊ အဆင့် ၃ ဆေးဖော်စပ်နည်း ရှိနေခြင်းမှာလည်း တကယ်တော့ အသုံးမဝင်လှချေ။

ထို့ကြောင့် ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများထက် ပိုမို ခက်ခဲပြီး၊ သူတို့၏ တိုးတက်မှု အမြန်နှုန်းမှာလည်း သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားတတ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင်၊ နှစ်တစ်ရာ သို့မဟုတ် နှစ်ရာခန့် ကျင့်ကြံပြီးမှသာ တိုးတက်မှု ရှိလာခြင်းမှာ အတော်လေး ပုံမှန်သာ ဖြစ်၏။

ဤသည်ကို တွေးမိလိုက်ပြီး၊ ကျန်းဖန်သည် အဆင့် ၃ ဆေးလုံး ပုလင်းကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်ကာ၊ ၎င်းကို အသွင်သောင်းပြောင်း ဆေးမီးဖိုအား စစ်ဆေး ခွဲခြားစေလိုက်၏။

"သခင်၊ ဒါက အဆင့် ၃ ဆေးလုံး ဖြစ်တဲ့ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဆေးလုံးပါ။"

"အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းက အဆင့် ၃ ဝိညာဉ်ဆေးဝါး ဖြစ်တဲ့ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မြက်ပင်ပါ။"

"ဒီဆေးလုံး အမျိုးအစားက နူးညံ့တဲ့ ဆေးစွမ်းအာနိသင် ရှိပြီး၊ သာမန် အဆင့် ၃ ဆေးလုံး တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်။"

"အကယ်၍ စားသုံးလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ ရွှေအမြုတေ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရဲ့ ကြီးထွားမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါတယ်။"

"ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူတွေ အတွက်တော့ ဒါက အတော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ ဆေးလုံး တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အလွယ်တကူ ဝယ်လို့ရတဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။"

အသွင်သောင်းပြောင်း ဆေးမီးဖိုက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အကဲဖြတ်ချက်ကို ချက်ချင်း ပေးလိုက်၏။

"မဆိုးဘူးပဲ။"

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းဖန် အတော်လေး ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ ဤ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဆေးလုံး ပုလင်းဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု အမြန်နှုန်းမှာ သေချာပေါက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။ ဤ အမည်မသိ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူသည် တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် သူ့အား ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ပေးစွမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် မြေကြီးမှလာသော အရာများ မြေကြီးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်ဟု သဘောထားကာ၊ ဤ ရွှေအမြုတေ အကြွင်းအကျန်များကို သူ လုံးလုံးလျားလျား ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဤသည်မှာ အခြား မိစ္ဆာသားရဲများက လူသား ကျင့်ကြံသူ၏ အလောင်းကို မရိုမသေ မလုပ်နိုင်စေရန် တားဆီးပေးလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝှစ်။

ဤအရာများ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်၊ ကျန်းဖန် သည် ပြာကျနေသော မြေပြင်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

မည်သို့ဖြစ်စေ ထို ယွမ်ယင်း မဟာ မိစ္ဆာကြီး နှစ်ကောင် ပြန်ရောက်လာမည်လား ဆိုသည်ကို သူ မသိသဖြင့်၊ ဤအန္တရာယ်များသော နေရာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

…

နောက်ထပ် တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

ကျန်းဖန်သည် သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်း၏ အဓိက နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အစွန်အဖျား ဒေသသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤနေရာမှာ မူလက မဟာ နေမင်း ဓားဂိုဏ်း၏ နယ်မြေ ဖြစ်၏။

သူသည် လျှို့ဝှက်သော ဂူတစ်ဂူကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ယာယီ အနားယူရန် နေထိုင်လိုက်၏။

အပြင်ဘက် ဒေသသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာမှသာလျှင် ကျန်းဖန် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားခဲ့တော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဓိက နယ်မြေမှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ် များလွန်းလှပြီး၊ မိစ္ဆာသားရဲများသည် တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာတတ်သောကြောင့်ပင်။

အဆင့် ၃ မိစ္ဆာသားရဲများပင်လျှင် အတွေ့ရများလှ၏။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် အဆင့် ၄ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့်ပင် ကြုံတွေ့ရနိုင်ရာ၊ ၎င်းမှာ လူသား ကျင့်ကြံသူများ အတွက် နေရာတစ်ခု မဟုတ်ချေ။

နှစ်များတစ်လျှောက်လုံးတွင် သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်း၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့ စွန့်စားသွားရောက်ရဲသည့် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက် အလွန်နည်းပါးနေခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ချေ။

အလွန်ဆုံးမှ သူတို့သည် အပြင်ဘက် ဒေသများတွင်သာ နယ်မြေသစ်များ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

"နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲ။"

"ငါ ရှင်နုန် ဂိုဏ်း ရဲ့ အဆိပ်မြူ တောင်တန်း ဆီကို သွားသင့်သလား။"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားပြီး သူ၏ နောက်ထပ် သွားရမည့် နေရာကို စဉ်းစားနေလိုက်၏။

ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် တစ်ဦး အနေဖြင့်၊ သူသည် အဆင့် ၃ ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခုကို သေချာပေါက် လိုအပ်၏။ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ ရမ်းသမ်း သွားလာနေ၍ မရနိုင်ချေ။

ဤသို့ဆိုလျှင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု အမြန်နှုန်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်အောင် ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင်၊ အသွင်သောင်းပြောင်း ဆေးမီးဖို၏ အဆိုအရ၊ အဆိပ်မြူ တောင်တန်းတွင် ဝိညာဉ်ဆေးဝါး အမြောက်အမြား ရှိနေရာ၊ အခွင့်အရေး အမြောက်အမြားကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

……..

အခန်း ၄၅၈ - ဘေးဒုက္ခကို လွယ်ကူစွာ ကျော်ဖြတ်ခြင်း၊ နောက်ထပ် အဆင့် (၆) အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ရရှိခြင်း (၃)

ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် အများအပြားသည် အခွင့်အရေးများကို ရှာဖွေရန် အဆိပ်မြူ တောင်တန်းသို့ စွန့်စားသွားရောက်လေ့ ရှိကြသည်ဟု ဆို၏။

သေချာသည်မှာ၊ ၎င်းတွင် ကြီးမားသော အန္တရာယ်များ ပါဝင်နေပေသည်။

သို့သော် အခွင့်အရေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ အန္တရာယ် အနည်းငယ်ကို စွန့်စားရခြင်းမှာ တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

ပြဿနာမှာ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းသည် ရှင်နုန် ဂိုဏ်း မှ အလွန်အမင်း ဝေးကွာနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ပျံသန်းရေး သင်္ဘောသာ မပါပါက၊ ရွှေအမြုတေ ဇန်ရန် တစ်ဦး၏ ပျံသန်းမှု အမြန်နှုန်းဖြင့်ဆိုလျှင် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိရန် အတွက် အချိန်အကြာကြီး ယူရပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင် ကြီးမားသော အဆင်မပြေမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

နယ်မြေက ကြီးမားကျယ်ပြန့်လွန်းလှ၏။

ယွမ်ယင်း ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ခရီးသွားလာရန် အချိန်များစွာ ပေးရလေ့ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားသည် သူတို့၏ သက်တမ်း တစ်လျှောက်လုံးကို မိမိတို့၏ သေးငယ်သော နယ်မြေလေးထဲတွင်သာ ကုန်ဆုံးလေ့ ရှိကြ၏။

အခြား နယ်မြေများသို့ စွန့်စားသွားရောက်သူ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

"ဟုတ်သားပဲ၊ လေဟာနယ် တံခါးပေါက်။"

"ငါ လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလို့ ရနိုင်ကောင်း ရနိုင်တယ်။"

ရုတ်တရက်ဆိုသလို၊ ကျန်းဖန်သည် အကြံဉာဏ် တစ်ခု ရသွားခဲ့ပြီး လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ကို ချက်ချင်း သတိရသွားခဲ့၏။

အကယ်၍ ယခု လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်မည်ဆိုပါက ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခုကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ၏ ပင်ကိုယ်အာရုံက ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ အခွင့်အရေးများနှင့် ပတ်သက်သော သူ၏ ပင်ကိုယ်သိစိတ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင်၊ လေဟာနယ် တံခါးပေါက်သည် အကွာအဝေးကို လျစ်လျူရှုနိုင်ပြီး၊ သူ့ကို မည်သည့် နေရာသို့မဆို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ရွှေ့ပြောင်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

၎င်း၏ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ကျပန်း ရွှေ့ပြောင်းပေးခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ခရီးဆုံး နေရာကို သိရှိရန် နည်းလမ်း မရှိခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သို့သော်၊ တစ်ကြိမ် အောင်မြင်သွားပါက၊ ထိုနေရာတွင် အာကာသ နေရာပြအမှတ် တစ်ခု ချန်ထားခဲ့နိုင်ပေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် နောက်တစ်ကြိမ်တွင်၊ ထို နေရာ နှစ်ခုကြား လွတ်လပ်စွာ ရွှေ့ပြောင်း သွားလာနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်အထိ၊ သူသည် နေရာ နှစ်ခုတွင် အာကာသ နေရာပြအမှတ်များ ချန်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

တစ်ခုမှာ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် တောင်ထွတ် အနီးတွင် ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုမှာ အရှေ့ပိုင်း တိုက်ကြီး၏ လျှို့ဝှက် နယ်မြေ ကမ္ဘာ တစ်ခုတွင် ဖြစ်၏။

သဘာဝကျကျပင်၊ ယခုအခါ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းတွင် နေရာပြအမှတ် တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို တွေးမိလိုက်ပြီး၊ ကျန်းဖန်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ဂူထဲတွင် လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်၏။

ထိုအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြေးဝါ တံခါးပေါက် တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာနယ်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ယင်းတွင် နားလည်၍မရနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေ၏။

"ဒါက ဘယ်လို မှော်ရတနာမျိုးလဲ။"

"နေပါဦး၊ ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ လေဟာနယ် တံခါးပေါက် များလား။"

"အချိန်အကြာကြီး ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တဲ့ ဒီ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာကြီးက မင်းလက်ထဲကို ရောက်နေတာလား။"

မူလအင်း စုတ်တံလည်း နိုးလာခဲ့ပြီး၊ ဤ ကြေးဝါ တံခါးပေါက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်၊ ၎င်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား မှင်သက်သွားခဲ့၏။

၎င်း၏ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် မုန်တိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကြီး ကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းဖန်သည် အလွန်အမင်း ကံကောင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကို ၎င်း သိထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ သူ၏ ကံကြမ္မာက ဤမျှလောက်အထိ ကောင်းမွန်နေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ဤ လေဟာနယ် တံခါးပေါက်သည် နတ်တစ်ပိုင်း လက်နက် ဟု လူသိများသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်၏။

ငါကိုယ်တိုင်တောင်မှ ဒီ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ နဲ့ ယှဉ်လို့ မရနိုင်ဘူး။

သို့သော်၊ ဤ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာသည် ကျန်းဖန်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ တကယ်ကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင်ပင်။

မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မကြုံခဲ့ရပါက၊ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်ကို မည်သူက ယုံကြည်နိုင်ပါမည်နည်း။

ဝုန်း ဒိုင်း~~~

သို့သော် ကျန်းဖန်သည် မူလအင်း စုတ်တံ၏ စကားများကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေလိုက်သည်။ ထိုအခါ ၎င်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြားကို ဝါးမျိုသွားခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယင်းသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁.၅ သန်း အထိ အသုံးပြုလိုက်ရ၏။

ဤသည်က သူ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို သိသိသာသာ လျော့ကျသွားစေခဲ့သည်။

ဒိုင်း

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင်၊ လေဟာနယ် တံခါးပေါက်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပွင့်လာခဲ့ရာ အဝေးရှိ လေဟာနယ် နှင့် လမ်းကြောင်း တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ ရှိ၏။

ဝှစ်။

ဒုတိယအကြိမ် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ၊ ကျန်းဖန်သည် လေဟာနယ် တံခါးပေါက် အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းကာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ အခြား နေရာတစ်ခုသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ဒါက ကျွန်း တစ်ကျွန်းလား"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဖန်သည် အခြား နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ သူသည် လေဟာနယ် တံခါးပေါက်ကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ အဆုံးအစမရှိသော သမုဒ္ဒရာပြင်ကြီး ဝန်းရံထားသည့် လူသူကင်းမဲ့သော ကျွန်း တစ်ကျွန်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် သူသည် ယီလင်း ကျွန်းစု သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို ပင်ကိုယ်အာရုံအရ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဝုန်း~~

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏ 'ဒန်တျန်' နှင့် 'ချီပင်လယ်' ရှိ နိမိတ်ဖတ်အင်းသည် စတင် တုန်ခါလာပြီး၊ သတင်းစကား တစ်ရပ်သည် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းရာသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဘေးဒုက္ခ တစ်ခု သူ့ထံသို့ ကျရောက်လာတော့မည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

ဤစိမ်းသက်သော နေရာသို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင်၊ သူသည် ဘေးဒုက္ခ တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

……..