တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်ပါစေ၊ ကြွယ်ဝမှုတွေ ဒီရေအလား ပေါများပါစေ

ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်

ထန်ထျန်း လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက ထွက်ခွာသွားစဉ်ကထက်စာလျှင် ဤနေရာက ပို၍ပင် စည်ကားလာပုံရသည်။

၎င်းအပြင် မြို့၏ စတိုင် များမှာလည်း တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

ခေတ္တမျှ ကြည့်ပြီးနောက်တွင် ထိုအရာများမှာ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ထဲရှိ စတိုင် များ ဖြစ်နေကြောင်း ထန်ထျန်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ မြင်ကွင်းစတိုင် မှာ ထန်ထျန်း၏ စိတ်ကူးကို ဗဟိုပြုကာ ရှောင်ကျိ ၏ စွမ်းရည်ဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းက ကျင့်ကြံသူတို့၏ ရှေးရိုးစတိုင် များနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။

ယခုမူ ထိုကွဲပြားမှုများမှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲသို့ပင် စိမ့်ဝင်ပျံ့နှံ့လာနေပြီဖြစ်သည်။

ဒါက ထန်ထျန်းအတွက် သတင်းကောင်းတစ်ခုပင်။ အကြောင်းမှာ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကို ဖြန့်ချိမှုမှာ အောင်မြင်နေပြီး အတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများကိုလည်း လူတိုင်းက နှစ်သက်သဘောကျနေကြကြောင်း သက်သေပြနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် သူက သူ့၏ စနစ်နှစ်ခု အသုံးဝင်မှု ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အသုံးချနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

မြို့တော်၏ အစည်ကားဆုံး လမ်းမများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထန်ထျန်းက ထျန်းရှထုန် ၏ ပင်မအဆောက်အဦးအတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် မိုဘိုင်း အစီအရင်ပြားများကို အလကားဝေပေးနေခြင်း မရှိသဖြင့် လူဝင်လူထွက် များပြားနေသော်လည်း အတော်လေး စနစ်တကျ ရှိလှသည်။

လူအုပ်နှင့်အတူ ထန်ထျန်းက အရှေ့တံခါးမှ ဝင်လာခဲ့သည်။

အဆောက်အဦး၏ အတွင်းပိုင်းမှာ အပြင်က ကြည့်ရသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ဒါက နေရာလွတ် အစီအရင် ကို အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထျန်းရှထုန် ပင်မအဆောက်အဦးတိုင်း၏ စံသတ်မှတ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် အတွင်း၌ သီးသန့် နေရာလွတ် အစီအရင်များ ပါရှိသော အခန်းငယ်လေးများစွာ ခွဲဝေထားပြီး ကုန်သွယ်မှုပြုလုပ်မည့် ဧည့်သည်များကို ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် သီးသန့်စီစဉ်ထားသည်။

သို့မဟုတ်ပါက ထျန်းရှထုန်၏ နေ့စဉ်လူစီးဆင်းမှုနှုန်းနှင့်ဆိုလျှင် ဤမျှသော နေရာလွတ်မှာ လုံလောက်မည်မဟုတ်ပေ။

ပင်မအဆောက်အဦး၏ ပထမထပ်မှာ အကျယ်ဝန်းဆုံးဖြစ်ပြီး ရောင်းချသော ပစ္စည်းများမှာလည်း အစုံလင်ဆုံးနှင့် အခြေခံအကျဆုံး ဖြစ်သည်။ အခြေခံ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် မှန်သမျှကို ဤနေရာတွင် ရှာဖွေနိုင်သည်။

သေမျိုး အဆင့် မှ အင်မော်တယ် အဆင့် အထိ လိုအပ်သမျှ အားလုံးနီးပါး ပါဝင်သည်။

သို့သော်လည်း ဤနေရာ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုမှာ အလွန်စနစ်ကျပြီး မည်သည့် ရှုပ်ထွေးမှုမျှ မရှိပေ။

တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ဒုတိယထပ်သို့ တက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မာန်မာနထောင်လွှားသော လူငယ်တစ်ဦးကို လူအုပ်ကြီးက ဝန်းရံကာ ရောက်ရှိလာသည်။ သူတို့က အခြားသူများကို မျက်စိထဲမထားဘဲ အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက်ဖြင့် လျှောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခြားနေရာတွင်သာဆိုလျှင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပွားနိုင်သော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ ဝန်ထမ်း များက လမ်းပြပေးခြင်းနှင့် စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းပေးခြင်းတို့ကြောင့် ပဋိပက္ခမရှိခဲ့ပေ။

"သခင်လေးဖန်... ကြွပါ"

ဝန်ထမ်း ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် သူတို့က ဒုတိယထပ်သို့ တက်မည့် အဝင်ဝသို့ ရောက်လာကြသည်။

ထို သခင်လေးဖန် ဆိုသူမှာ ဘေးဘယ်ညာကိုပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားသည်။

သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်မှသာ လူစုလူဝေး၏ တီးတိုးပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"သခင်လေးဖန်လေ... ဖုန်းဟွမ်မြို့တော် ဖန်မိသားစုရဲ့ ဆဌမမြောက် သခင်လေးပဲ။ သူက တကယ့်ကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးတတ်တဲ့ သူဌေးသား ပဲ၊ သူ့ကို မထိမိအောင် သတိထားကြနော်"

"သူက ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းရဲ့ အရေးကြီး ဧည့်သည် (VIP) တစ်ယောက်လည်း ဟုတ်တယ်။ လက်ဖွာလွန်းလို့ အခုဆိုရင် ကုန်သွယ်ရေး အသင်းရဲ့ ပဉ္စမထပ်ကိုတောင် ဝင်ရောက်ခွင့် ရနေပြီလို့ ကြားတယ်"

"ပဉ္စမထပ်ဆိုတာ တာအိုအရှင် အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေပဲ သွားတဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူးလား၊ သူက အဲ့ဒီကို ဘာသွားလုပ်တာလဲ"

"မင်းက ဘာမှမသိဘူးပဲ ထျန်းရှထုန်ရဲ့ ပဉ္စမထပ်ကို ဝင်ခွင့်ရတာက မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်အတန်းရဲ့ ပြယုဂ်ပဲလေ၊ သူက ပိုက်ဆံမှ မရှားတာ..."

လူတွေ၏ ပြောစကားများကို နားထောင်ရင်း ထန်ထျန်းလည်း အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသည်။

ထျန်းရှထုန်၏ အထပ်တိုင်းတွင် ရောင်းချသော ပစ္စည်းများမှာ မတူညီကြပေ။ ပထမထပ်ကို လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်သော်လည်း နောက်ထပ် အထပ်များသို့ တက်ရန်အတွက် သက်ဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ချက်များကို ပြည့်မီရန် လိုအပ်သည်။

အထပ်မြင့်လေ သတ်မှတ်ချက် မြင့်မားလေပင်။

ပဉ္စမထပ်မှာ သတ်မှတ်ချက် အမြင့်မားဆုံးဖြစ်ရာ အချို့သော မိသားစုကြီးများပင် ပြည့်မီရန် မလွယ်ကူပေ။

ဤသခင်လေးဖန်မှာ ဤနေရာရှိ ထျန်းရှထုန်၏ ဖောက်သည်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။

သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အလွန်ငယ်ရွယ်ပြီး လူသိထင်ရှား နေတတ်သူဖြစ်ရာ မာန်မာနကြီးနေခြင်းမှာလည်း နားလည်ပေးနိုင်စရာပင်။

သို့သော် ဖုန်းဟွမ်မြို့တော်နှင့် ဝမ့်ချွမ်းမြို့တော်မှာ အတော်လေး ဝေးကွာလှသည်။ သူက ဤနေရာအထိ နာမည်ကျော်နေသည်မှာ မြောင်ယွမ်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှာ တကယ်ကို တိုးတက်နေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

သခင်လေးဖန်၏ အဖွဲ့ ဒုတိယထပ်သို့ ဝင်သွားပြီးနောက်တွင် ထန်ထျန်းလည်း တက်သွားခဲ့သည်။

ပထမထပ်တွင် သေမျိုး အဆင့်နှင့် အင်မော်တယ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အခြေခံ အရင်းအမြစ်များကို ရောင်းချပြီး ဒုတိယထပ်တွင်မူ ပိုမိုမြင့်မားပြီး ရှားပါးသော အရင်းအမြစ်များကို ရောင်းချသည်။

ဤနေရာသို့ လာနိုင်သူများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ထူးချွန်သူများဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဤနေရာ၏ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပထမထပ်ထက် ပို၍ ကျဉ်းမြောင်းသဖြင့် ထန်ထျန်းက တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် တတိယထပ်သို့ ဆက်တက်ခဲ့သည်။

တတိယထပ်သို့ ရောက်သောအခါ လူဦးရေမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာတွင် သေမျိုး အဆင့်နှင့် အင်မော်တယ် အဆင့် အရင်းအမြစ်များကို မရောင်းချတော့ဘဲ တာအိုအဆင့် နှင့် အထက် အရင်းအမြစ်များကိုသာ ရောင်းချသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝန်ဆောင်မှုနှင့် အဆင့်အတန်းမှာလည်း ရှေ့နှစ်ထပ်နှင့် မယှဉ်နိုင်အောင် မြင့်မားလှသည်။

မကြာမီတွင် ထန်ထျန်းက စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ဤအထပ်တွင် လူဦးရေမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးသွားသည်။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာရှိ ပစ္စည်းများမှာ တာအိုအဆင့်တွင်ပင် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိသူများမှာ မချမ်းသာလျှင် ရာထူးကြီးသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

စတုတ္ထထပ်တွင် ထန်ထျန်းက သခင်လေးဖန်ကို ထပ်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် လူများမှာ အရင်ကလောက် မများတော့ဘဲ မာန်မာနမှာလည်း အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားကာ ဆိုင်တာဝန်ခံတစ်ဦးနှင့် ရပ်၍ တစ်ခုခုကို တိုင်ပင်နေပုံရသည်။

ထန်ထျန်းက အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပဉ္စမထပ်သို့ ဆက်တက်သွားသည်။

ထျန်းရှထုန်၏ အစစ်အမှန် အရှင်သခင်ဖြစ်ရာ မည်သည့်အဆောက်အဦးတွင်မဆို သူ၏ ခြေလှမ်းကို မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ ပဉ္စမထပ်သို့ တက်သွားစဉ်တွင် မလှမ်းမကမ်းရှိ သခင်လေးဖန်က လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ခုနက တက်သွားတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ"

သူက မေးလိုက်သည်။

ဘေးမှ တာဝန်ခံက ခေါင်းခါလျက် "ကျွန်တော်လည်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး၊ တခြား မြို့တော်ကြီးတစ်ခုခုက လာတဲ့ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

သခင်လေးဖန်က "အော်..." ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကဲ... သခင်လေးဖန်"

"သခင်လေး ရဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေ အကုန်ပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော် သခင်လေး ကို ပဉ္စမထပ်ကို ခေါ်သွားပေးပါ့မယ်"

" အဲ့ဒီမှာ ကျွန်တော်တို့က ဝင်ခွင့်လက်မှတ် ကို သခင်လေး လက်ထဲ တရားဝင် ပေး မှာပါ"

တာဝန်ခံက ပြုံးလျက် ပြောသည်။

သခင်လေးဖန်က ခေါင်းညိမ့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နှမြောတသဖြစ်မှု အနည်းငယ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"အင်း... သွားကြတာပေါ့"

ထို့နောက် သူနှင့် တာဝန်ခံနှစ်ဦးသား ပဉ္စမထပ်သို့ သွားရာလမ်းကြောင်းအတိုင်း တက်သွားကြသည်။

ပဉ္စမထပ်

ထန်ထျန်း ရောက်ရှိသွားသောအခါ လူအချို့၏ အကြည့်များမှာ သူ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

ဤနေရာတွင် လူအလွန်နည်းပါးလှပြီး အားလုံးမှာ ဟွမ်ယွမ် တာအိုအရှင် များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ အခြေခံအားဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိကျွမ်းကြသူများ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းမှာ မျက်နှာစိမ်းဖြစ်သဖြင့် အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သော်လည်း ထိုမျှသာပင်။ မည်သူကမျှ လာရောက် စကားမပြောကြဘဲ လူတိုင်းမှာ ကိုယ့်အလုပ်နှင့်ကိုယ် ရှုပ်နေကြသည်။

ပဉ္စမထပ်တွင် ရောင်းချသော ပစ္စည်းများမှာ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အဖိုးအတန်ဆုံးသော ရတနာများ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ခုချင်းစီ၏ တန်ဖိုးမှာ ကြားလိုက်ရုံနှင့်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။

ထန်ထျန်းက တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် ဆဋ္ဌမထပ်ရှိ မြောင်ယွမ်ဆီသို့ သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သခင်လေးဖန်မှာလည်း တာဝန်ခံ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အခြေအနေမှာလည်း ထန်ထျန်း ရောက်စကနှင့် မခြားနားပေ၊ အမှန်စင်စစ် ပို၍ပင် ဆိုးရွားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ အချို့သူများက သူ့ကို ဖန်မိသားစုမှ သူဌေးသား အဖြစ် မှတ်မိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တာအိုအရှင် အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက ဤသူဌေးသားလေးကို မည်သို့လျှင် စကားလာပြောပါမည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် တာဝန်ခံမှာလည်း ခေတ္တ ထွက်ခွာသွားသဖြင့် သခင်လေးဖန်မှာ ထိုနေရာတွင် ခပ်အမ်းအမ်း ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မည်သူကမျှ အဖတ်မလုပ်သော ထန်ထျန်းကို မြင်သွားခဲ့သည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူက လျှောက်လာခဲ့သည်။

"မိတ်ဆွေ... နေကောင်းလေးပါနော်"

"ကျွန်တော်က ဖန်မိသားစုက ဖန်ထန်းဖေး ပါ။ မိတ်ဆွေရဲ့ နာမည်ကို သိခွင့်ရှိမလား"

ဖန်ထန်းဖေးက ပြော၏ ။

ယခုအခါ သူသည် အရင်က မာန်မာနများကို လုံးဝချပစ်လိုက်ပြီး ရိုရိုသေသေပင် ရှိနေသည်။

သူက ဦးနှောက်မရှိသော သူဌေးသား မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ပဉ္စမထပ်သို့ လာနိုင်သူတိုင်းမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ကြောင်း သူကောင်းကောင်း သိသည်။

"ထန်ထျန်း"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဖန်ထန်းဖေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဤအမည်ကို သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ရှာဖွေနေပုံရသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် တာဝန်ခံမှာ ပဉ္စမထပ် ဝင်ခွင့်လက်မှတ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းက တာဝန်ခံကို ရပ်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး တိုကင် တစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

တာဝန်ခံမှာ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားပြီး ဒူးထောက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက သူ့ကို တားဆီးလိုက်ပြီး ဝင်ခွင့်လက်မှတ်ကို ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှေ့မှ ဖန်ထန်းဖေးအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်လေးဖန်၊ ပဉ္စမထပ် ဝင်ခွင့်လက်မှတ်ကို ရရှိသွားပြီပဲ"

"မင်းရဲ့ အနာဂတ်က နာမည်နဲ့လိုက်အောင် တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်ပါစေ ၊ ကြွယ်ဝမှု တွေ ဒီရေအလား ပေါများပါစေ"

ပြောပြီးနောက် သူက ပြုံးလျက် မှင်တက်နေသော ဖန်ထန်းဖေး၏ လက်ထဲသို့ လက်မှတ်ကို ထည့်ပေးကာ သူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး ဆဋ္ဌမထပ်သို့ တက်သွားတော့သည်။

အတော်ကြာမှသာ ပဉ္စမထပ်ရှိ လူများ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

ဆဋ္ဌမထပ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်နိုင်သူ ဆိုသည်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို အထူးရှင်းပြနေစရာ မလိုတော့ပေ။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ထန်ထျန်းနှင့် ခဏမျှ စကားပြောခွင့်ရခဲ့သော ဖန်ထန်းဖေးဆီသို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုအကြည့်များမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုအားကျလာကြလေတော့သည်။