တစ်ခါ မမ ဆို တစ်သက်လုံး မမ ပဲ

လင်းယွင်တောင်တန်းတွင်ပင် ဖြစ်သည်။

တောင်တန်း၏ အစွန်အဖျား နေရာက ချန်ရှန်းတာအိုအရှင် နှင့် ထိုက်ယိတာအိုအရှင် ကျင့်ကြံသူများ လှုပ်ရှားရာ နယ်မြေဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်ရှိသူများသည်သာ ဤတစ်ကြိမ် မြင့်မြတ်နယ်မြေ စမ်းသပ်မှု၏ အဓိက အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

လူဦးရေ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ ပဋိပက္ခများမှာလည်း ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။

နေရာအနှံ့ရှိနေသော အန္တရာယ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဤနယ်မြေက အမှန်တကယ်တော့ တိုက်ပွဲများ အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်ပွားရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာမှာ ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်တွင် အဆုံးအစမဲ့သော အသူရာချောက်ကြီး ရှိကာ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မူလက စိမ်းလန်းစိုပြေခဲ့သော တောအုပ်မှာ ဖျက်ဆီးခံထားရသဖြင့် မြက်ပင်တစ်ပင်တောင် မကျန်တော့ဘဲ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည်။

မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အကြိမ်ကြိမ် ထွန်ယက်ခံထားရသကဲ့သို့ ကျောက်တုံးအကျိုးအပဲ့များနှင့် မြေသားများ လန်တက်နေသည်။

ဤအခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ခုနက ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲမှာ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်ခဲ့ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် လူတစ်စုမှာ ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းတွင် ရပ်နေကြသည်။

သူတို့၏ ရှေ့တွင် ရန်သူများ ရှိနေပြီး အနောက်တွင်မူ အလွန်နက်သော ချောက်ကြီး ရှိနေသည်။

သို့သော် အသေအချာ ကြည့်လိုက်ပါက လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။

သူတို့၏ အကြည့်များအားလုံးမှာ လူငယ်တစ်ဦးထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိနေသည်။

ထိုလူငယ်မှာ ဝေ့ချန် ပင် ဖြစ်သည်။

သူ့ဘေးတွင်ရှိသော အဖော်များမှာ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့က ဝေ့ချန်ကို... ပိုမှန်အောင် ပြောရလျှင် သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ကျောက်စိမ်းတုံး သေးသေးလေးကို ငေးကြည့်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

"ဝေ့ချန်... ဒါက ဘာပစ္စည်းလဲ"

"ဒါက တစ်ဖက်က တာအိုအရှင် ကိုတောင် အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်တယ်လား"

အကြီးအကဲတစ်ဦးက အလွန်တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဝေ့ချန်မှာမူ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေပြီး အခြားသူများကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး..."

"ဒါက အရှင်ထန်ထျန်းက ကျွန်တော့်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးထားခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းပါ..."

......

ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် လူများစွာ အဆက်မပြတ် ပျံသန်းနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နာရီခန့်က ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ခိုက်မှုမှာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှသဖြင့် လူအများစုမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝူဟွေ့ကျိကျွင်း ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သူများ ဦးဆောင်နေသဖြင့် တစ်နယ်မြေလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူတို့က ခံစစ်စည်းများ ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်းကို ခေတ္တရပ်နားထားပြီး တိုက်ပွဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သူများကို အင်တိုက်အားတိုက် ကယ်ဆယ်နေကြသည်။

ဝမ်ကျိယွီ သည်လည်း ထိုအဖွဲ့ထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။

သူသည် မူလကပင် ဟွမ်ယွမ်တာအိုအရှင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်၏ ခွန်အား ရှိသူဖြစ်ပြီး လျိုထျန်းဟုန် ထက်ပင် တိုက်ပွဲဝင်နိုင်စွမ်း ပိုသာသဖြင့် လျိုထျန်းဟုန်၏ အဖွဲ့ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ကာ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများကို ကူညီပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှု၏ ဗဟိုချက်မှာ ထိုက်ယိပင်မတောင်ထိပ် ဖြစ်သဖြင့် တိမ်တိုက်တောင် ဘက်တွင်မူ ထိခိုက်မှု သိပ်မရှိလှပေ။

အောက်ကမ္ဘာတွင်လည်း ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသဖြင့် တိမ်တိုက်တောင် ရှိ လူအားလုံးမှာ ကယ်ဆယ်ရေးတွင် အစွမ်းကုန် ပါဝင်နေကြသည်။

သို့သော် ပျက်စီးနေသော အဆောက်အဦးတစ်ခု အနားမှ ဖြတ်ပျံသွားချိန်တွင် ဝမ်ကျိယွီမှာ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဟင်"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လျိုထျန်းဟုန်က မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ကျိယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးနေပြီး လျိုထျန်းဟုန်ကို ကြောင်အမ်းအမ်း ကြည့်နေသည်။

"ငါ..."

ယခုအခါ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် စကားတစ်ခွန်းကို ပြည့်စုံအောင် ပြောရန်ပင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

လျိုထျန်းဟုန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဝမ်ကျိယွီ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားသဖြင့် အနီးကပ် စစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဤသူမှာ ထန်ထျန်း၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်း ဖြစ်သဖြင့် တစ်ခုခု ဖြစ်သွား၍ မဖြစ်ပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူတို့အနီး၌ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သူ့ကို မေ့ထားလိုက်ပါ၊ မင်းတို့ အလုပ် မင်းတို့ ဆက်လုပ်ကြ"

ထန်ထျန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

"အရှင်ထန်ထျန်း လား"

လျိုထျန်းဟုန်မှာ ချက်ချင်းပင် အံ့သြသွားသည်။

"အရှင် က လင်းယွင်တောင်တန်းကို သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး..."

သူက အလွန်အံ့အားသင့်နေသည်။

လင်းယွင်တောင်တန်း စမ်းသပ်မှုက ပုံမှန်အားဖြင့် အနည်းဆုံး တစ်လခန့် ကြာမြင့်လေ့ရှိပြီး ထိုကာလအတွင်း မည်သူမျှ ပြန်လာ၍ မရပေ။

သို့သော် ထန်ထျန်းကမူ ဤနေရာတွင် တစ်ကိုယ်တည်း ရောက်ရှိနေသည်။

"အချို့ကိစ္စတွေက ရှင်းပြဖို့ ခက်တယ်"

ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ဘာသာ ငါ ပြန်လာတာပါ၊ အကြီးအကဲကျွင်းယာ ဘက်မှာလည်း ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး၊ အခု စမ်းသပ်မှု လုပ်နေတုန်းပဲ"

"မင်းတို့ အလုပ်တွေ အရင်လုပ်ကြပါ၊ ဝမ်ကျိယွီကို ငါ့ဆီပဲ လွှဲထားလိုက်"

လျိုထျန်းဟုန်မှာ ထန်ထျန်း မည်သို့ပြန်လာနိုင်ကြောင်း နားမလည်သေးသော်လည်း ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထန်ထျန်းကို လက်သီးဆုပိ နှုတ်ဆက်ကာ အခြားသူများနှင့်အတူ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများကို ဆက်လုပ်ရန် ထွက်ခွာသွားသည်။

သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ဘေးမှ ဝမ်ကျိယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ကျိယွီ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ အခြေခံအားဖြင့် အကုန် ပြန်ရလာပြီ ဖြစ်သည်။

"ထန်ထျန်း..."

သူ၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေပြီး စိတ်ဓာတ်မှာလည်း အနည်းငယ် ကျဆင်းနေပုံရသည်။

ဒါကလည်း သဘာဝကျပါသည်။ အခြားသူများမှာမူ ဆက်စပ်နေသော မှတ်ဉာဏ် အနည်းငယ်ကိုသာ အဖျက်ခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန်မှတ်ဉာဏ် အများစုမှာ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ဝမ်ကျိယွီမှာမူ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ၏ ကောင်းကင်တာအို ပြောင်းလဲမှုကြောင့် သူ၏ ကမ္မလမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို အစပျောက်အောင် အဖျက်ခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

သူ့တွင် ရှိခဲ့သည်မှာ နောက်ပိုင်း နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ရခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များသာ ဖြစ်သည်။

အတိတ်က နှစ်ပေါင်း ရာချီရှိသော မှတ်ဉာဏ်များ အားလုံးမှာ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာသဖြင့် သူ သတိမေ့မသွားသည်မှာပင် စိတ်ဝိညာဉ် အလွန်သန်မာနေ၍ ဖြစ်သည်။

"အရင်ဆုံး စိတ်ကို အေးအေးထားလိုက်ပါ"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ကျိယွီက ခေါင်းခါကာ တိုးတိုးလေး မေးသည်။ "ငါတို့... အောင်မြင်ခဲ့လား"

"မဟာကောင်းကင် အရှင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာကို ငါတို့ တားနိုင်ခဲ့လား"

ထန်ထျန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး"

"သူတို့က ငါတို့ အထက်ကို သတင်းပို့မှာကို တားဆီးခဲ့ကြတယ်။ ငါ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေကို ရောက်တဲ့အချိန်မှာ နောက်ကျသွားပြီ"

"အခု အခြေအနေက... မကောင်းဘူး"

ဝမ်ကျိယွီက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

"ငါ ကျရှုံးခဲ့ပြန်ပြီ၊ မြင့်မြတ်နယ်မြေက ပေးအပ်တဲ့ တာဝန်ကို မထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ဘူး"

"ငါ လုချန်းကျီ ကို ရှုံးခဲ့ပြီ..."

ထန်ထျန်းက ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ဝမ်ကျိယွီ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်ပါနဲ့၊ မင်း တကယ်ကို အကောင်းဆုံး လုပ်ခဲ့ပြီးသားပါ အမှန်တရားကိုလည်း မင်း ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ"

"ရန်သူက အရမ်းသန်မာလွန်းလို့ပါ"

" ဝူရှန့်ကျိကျွင်းအဆင့် တည်ရှိမှုတစ်ခုက ကောင်းကင်တာအိုကနေတစ်ဆင့် မင်းရဲ့ ကမ္မလမ်းကြောင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာ၊ အရာအားလုံးကို အတင်းပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာ။ ဒါက ဘယ်သူမှ ကြိုတင် မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ"

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါတို့မှာလည်း ဒါမျိုးကို တားဆီးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းမရှိခဲ့ဘူး"

ဝမ်ကျိယွီမှာ ရှုံးနိမ့်မှု ဝေဒနာကို အပြင်းအထန် ခံစားနေရသည်။

သူက ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်း ရာချီကာ အောင်မြင်မှုများသာ ရရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ ဆိုးရွားသော ရှုံးနိမ့်မှုမျိုးမှာ သူ့အတွက် အလွန် ထိခိုက်စေသည်။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝမ်ကျိယွီက ပျက်စီးနေသော အဆောက်အဦးများကို ကြည့်ကာ မေးသည်။ "ဒါဆို... မဟာကောင်းကင် အရှင်က တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ပြန်ပြီး လွှမ်းမိုးတော့မှာလား"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။ "ဒါမျိုးပါပဲ"

"ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူက လုံးဝဥဿုံ ပြန်မကောင်းသေးဘူး။ ငါတို့မှာ သူ့ကို တားဆီးဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်"

"အခု ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အတော်များများက နေနတ်ဘုရားရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်ဖို့ ပြင်နေကြပြီ။ မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား အရှင် လည်း အဲဒီထဲမှာ ပါတယ်"

ဝမ်ကျိယွီက ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

"ဒီလို ကိစ္စမျိုးတွေမှာတော့ ငါက ဘာမှ မကူညီနိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်..."

ခဏအကြာတွင် သူသည် ခေါင်းမော့ကာ ထန်ထျန်းကို ကြည့်ပြီး အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။ "ထန်ထျန်း၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဒီနှစ်တွေမှာ ငါ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်း ဝမ်အိမ်တော်အထိ သွားပြီး ငါ့မိသားစုကို ကူညီပေးခဲ့တာကိုလည်း ငါ မှတ်မိတယ်"

"မင်းနဲ့ သိခွင့်ရတာဟာ ငါ့ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူစရာပဲ"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ "တော်ပါတော့၊ စိတ်ပျက်စရာတွေ ပြောမနေနဲ့"

"ငါတို့ကြားမှာ အချစ်ဇာတ်လမ်း ခင်းနေသလိုကြီး ဖြစ်နေပြီ"

"တကယ်လို့ မှတ်ဉာဏ် ပျောက်သွားတဲ့သူက ငါသာဆိုရင်လည်း မင်းက ငါ့အတွက် အခုလိုပဲ လုပ်ပေးမှာပဲ မဟုတ်လား"

ဝမ်ကျိယွီက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

သူငယ်ချင်း အစစ်အမှန်ကြားတွင် စကားများစွာ ပြောနေရန် မလိုပေ။

"ဒါနဲ့ ငါ့ရဲ့ မမရှောင်းရွှယ် ရော"

" သူမ ဘာလို့ မင်းနဲ့ အတူရှိမနေတာလဲ"

ဝမ်ကျိယွီက မေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းမှာ မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။ "မင်းက သူမကို အခုထိ မမရှောင်းရွှယ် လို့ ခေါ်နေတုန်းပဲလား"

ဝမ်ကျိယွီက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "တစ်ခါ မမ ဆို တစ်သက်လုံး မမ ပဲ"

"သူမ ငါ့အပေါ်မှာ ထားခဲ့တဲ့ ဂရုစိုက်မှုနဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေကို ငါ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။ အသက် တစ်ရာကျော်ကြီး ဖြစ်နေပေမဲ့ ဘာမှမသိဘဲ ခွန်အားပဲ ရှိတဲ့ ကလေးကြီး တစ်ယောက်ကို စောင့်ရှောက်ရတာ တကယ်ကို ပင်ပန်းမှာပဲ"

"အခုကစပြီး သူမက ငါ ဝမ်ကျိယွီ ရဲ့ ထာဝရ၊ အစားထိုးလို့မရတဲ့၊ အကောင်းဆုံး မမရှောင်းရွှယ် ပဲ"

"မင်းတောင်မှ သူမနဲ့ ယှဉ်လို့ မရဘူး"

ထန်ထျန်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "အေးပါ၊ အဲဒါ မင်းကိစ္စပါ"

"မင်းရဲ့ မမရှောင်းရွှယ် က ကမ္ဘာအသစ်ထဲမှာ ရှိနေတယ်၊ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ သရုပ်မှန်က... အရမ်း ထူးခြားလွန်းလို့ အခုအချိန်မှာ မဟာကမ္ဘာထဲကို ပြန်လာလို့ မရသေးဘူး"

ဝမ်ကျိယွီ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာသည်ကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းမှာလည်း သူငယ်ချင်းအတွက် ဝမ်းသာမိပါသည်။

"သွားကြစို့၊ လုံကျိုကျိုး ဆီကို ခေါ်သွားပေးမယ်"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ဆရာ ချန်ဝူဟွေ့ လည်း အခုဆို မှတ်ဉာဏ် ပြန်ရနေလောက်ပြီ"

ဝမ်ကျိယွီက ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပင်မတောင်ထိပ် ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။