အခန်း (၁၃၇-၁၃၈)

အခန်း ၁၃၇ - ၁၆ ခုမြောက် ဘူတာမှ ထွက်ခွာခြင်း

သီးသန့် ချက်ဘောက်စ်ထဲမှ မက်ဆေ့ချ်ကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင် က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် သူမ၏ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်လေ၏။

သူမ ခေါင်းမော့ကာ သနားစရာကောင်းလှသော သူမ၏ ရထား ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ယခုအခါ သူမ၌ ရထားတွဲ တစ်တွဲမှပင် ကျန်ရှိမနေတော့ချေ။ နောက်မှတ်တိုင်က ကံကောင်းခြင်း ဘူတာ ဖြစ်နေလျှင်တောင် သူမ စုဆောင်းရရှိသမျှကို သိမ်းဆည်းထားစရာ နေရာမရှိတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက အဆင့်နိမ့် ရထားတွဲ များ တည်ဆောက်ရန်အတွက် ပုံစံကြမ်း ကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ရထားတွဲ တစ်တွဲနှင့်အတူ ၎င်းကိုပါ စွန့်ပစ်ခဲ့ရသောကြောင့်ပင်တည်း။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ယခုအခါ သူမသည် လူသစ် ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ဦး ထက်ပင် ပို၍ အားနည်းနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

လက်ထဲတွင် ရထားဒင်္ဂါး အချို့ ရှိနေခြင်းမှလွဲ၍ သူမသည် အခြေခံအားဖြင့် လုံးဝ အသုံးမကျတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နောက်မှတ်တိုင်တွင် ဘာလုပ်ရမည်နည်းဆိုသည်ကို သူမ အဖြေရှာမတွေ့ခဲ့သေးပေ။ ယခု ရဲချီယန် ၏ အပြောင်းအလဲက မြို့တော် သို့ သွားခြင်းက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမအား သတိပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။

"ကျွန်မ နည်းနည်းလောက် စဉ်းစားလိုက်ဦးမယ်။ မနက်ဖြန်မနက်ကျမှ အဖြေပေးပါ့မယ်"

သူမ အဲဒီကို သွားမှာပါ။ ယခင်မှတ်တိုင်၏ ကံဆိုးခြင်း မှ သေလုနီးပါး အတွေ့အကြုံနှင့် ကြီးမားလှသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ဤတူညီစွာ ကြီးမားလှသော ကံကောင်းမှုများက ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် တွင် သူမအတွက် မည်သည့်အရာများ ယူဆောင်လာပေးမည်နည်းဆိုသည်ကို သူမ သိချင်နေမိသည်။

စကားပြောဆိုမှုကို မအဆုံးသတ်မီ ရဲချီယန် က ယနေ့အတွက် ရာသီဥတု ခန့်မှန်းချက်ကိုပါ ပူးတွဲပို့ပေးလိုက်လေ၏။

"မီးလေဆင်နှာမောင်းတွေ။ အစ်ကိုချီယန် ပလက်ဖောင်း တွေက ရာသီဥတုက လွင်တီးခေါင်ပြင် နဲ့ တစ်ပြေးညီဖြစ်နေတယ်ဆိုတော့ မြို့တော် ထဲမှာလည်း အတူတူပဲ ဖြစ်နေနိုင်မလား"

"ငါတို့ အဲဒီကို ရောက်တဲ့အခါ သိရမှာပေါ့"

ရဲချီယန် ကလည်း ဤဖြစ်နိုင်ချေကို စဉ်းစားမိပြီး ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း မြို့တော် တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ တည်ထောင်နိုင်ခဲ့သော ထိုအစောပိုင်းအသုတ်မှ ရထားမောင်းနှင်သူ စီနီယာများက သေချာပေါက် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုအချို့ ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထွက်ခွာချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အထူးအခွင့်အရေးများ အသက်ဝင်လာခဲ့လေ၏။

ရဲချီယန် က အမည်းရောင်တောအုပ်ကြီး မီးတောက်များအတွင်း ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည်ကို ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကြည့်နေရင်း ပလက်ဖောင်း မှ လွင်တီးခေါင်ပြင် သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ‌ေလဟာပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် အဆုံးအစမရှိသော လွင်တီးခေါင်ပြင် ကြီးက အမှောင်ထုထဲတွင် လွှမ်းခြုံနေသင့်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ရထား ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင်မူ မရေမတွက်နိုင်သော မီးလေဆင်နှာမောင်းကြီးများ လွင်တီးခေါင်ပြင် ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည်ကို မြင်တွေ့နေရပေသည်။

ဤကမ္ဘာပျက်မည့် အလားအလာရှိသော မြင်ကွင်းကြီးက ဤကမ္ဘာ၏ အစစ်အမှန် မျက်နှာစာပင် ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် စနစ် ၏ လုပ်ဆောင်ချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်၊ အများသုံး ချက်ဘောက်စ် ထဲရှိ လူများ၏ ဆွေးနွေးမှုများအရ ကံဆိုးသူ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ လွင်တီးခေါင်ပြင် ရှိ မီးလေဆင်နှာမောင်းများအတွင်း၌ မည်သူမျှ ဖမ်းဆီးခံရခြင်းနှင့် အသက်ဆုံးရှုံးရခြင်းမျိုး မရှိသလောက် နည်းပါးကြောင်း သိရှိရလေသည်။

ဤအချက်က ရဲချီယန် အား အနည်းငယ် သက်သာရာရစေခဲ့ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက ကျီးကန်းနတ်ဆိုး နှင့် မျက်ရည်နီ နတ်ဆိုး နှစ်ကောင်စလုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ရထား ၏ အရှေ့နှင့် အနောက်တွင် နေရာချထားလိုက်လေ၏။ ဝေါလီ က ရထားတွဲ အတွင်းမှ နှစ်ဖက်စလုံးကို စောင့်ကြည့်ပေးနေသဖြင့် မည်သည့်အခြေအနေမျိုးကိုမဆို ချက်ချင်း သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

သူ ဘာလုပ်မှာလဲဆိုတော့...

ဒါက သေချာပေါက် အရမ်းကို အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုပါ။

အနားယူဖို့ပေါ့။

အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း ဤဘူတာမှ နောက်ဆုံးရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကို ရဲချီယန် က စတင်တွက်ချက်နေလေတော့သည်။

အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်များမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ မျက်ရည်နီ နှင့် စွဲထင်နေသောမျက်ရည် ဓား တို့ပင် ဖြစ်လေ၏။

နောက်တစ်ချက်က ရထားဒင်္ဂါး ၄၀ နှင့် အော်တိုစ်၏ ကတိစကားပင် ဖြစ်သည်။

ဘူတာတစ်ခုတည်းတွင် ရတနာသေတ္တာ တစ်ခုမှ မရရှိခဲ့သော်လည်း ကုန်ကျစရိတ်များကို နှုတ်ပယ်ပြီးနောက် သူ၏ ရထားဒင်္ဂါး များမှာ အရေအတွက် ၄၄ သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့လေ၏။

"ဒါနဲ့စကားမစပ် မှောင်ခိုဈေးကွက် က အဲဒီလက်နက်နှစ်ခု မရောင်းရသေးဘူးလား"

အဆင့် ၆ ကွေ့ရှီး ဓား က အဲဒီတုန်းက ချက်ချင်း ရောင်းထွက်သွားခဲ့တာကို ရဲချီယန် သတိရလိုက်မိလေ၏။

အဆင့် ၄ ဓားက တစ်ပိုင်းပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အဆင့် ၇ လက်နက်ကိုတောင် ဝယ်မယ့်သူ မရှိဘူးဆိုတာ...

ဒါက နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းလွန်းမနေဘူးလား။

ဒီအကြောင်းကို တွေးမိတော့ သူ ရုတ်တရက် အိပ်မပျော်နိုင်တော့ချေ။ မှောင်ခိုဈေးကွက် ဖိတ်စာကတ် ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်တွင် ပွတ်ဆွဲလိုက်လေသည်။

မှောင်ခိုဈေးကွက် စာမျက်နှာ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

သူက နောက်ကွယ်မှ ဖောက်သည်ဝန်ဆောင်မှုဌာနသို့ တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

"သင်၏ မေးမြန်းမှုအပေါ် အခြေခံ၍ မှောင်ခိုဈေးကွက် ဖောက်သည်ဝန်ဆောင်မှုဌာနမှ ပြန်လည်ဖြေကြားအပ်ပါသည်။"

"ကွေ့ရှီး ဓား က အဆင့် ၆ စိတ်စွမ်းအား အမျိုးအစား လက်နက်ကိရိယာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့မှာ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ စိတ်စွမ်းအား ကို လျှော့ချနိုင်တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပါဝင်တဲ့အတွက် မှောင်ခိုဈေးကွက် မှာ အရမ်းရေပန်းစားနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"အဲဒီ အနုတ်လက္ခဏာ သက်ရောက်မှုကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အဲဒီလို အနုတ်လက္ခဏာ သက်ရောက်မှုမျိုးကလည်း ရေပန်းစားနေတာပဲလား"

"ဝယ်ယူသူတွေအနေနဲ့ ကိုယ်ပိုင် စိတ်စွမ်းအား ကန့်သတ်ချက်ကို ကျဆင်းစေတဲ့ အနုတ်လက္ခဏာ သက်ရောက်မှုကို ရှောင်လွှဲနိုင်ဖို့အတွက် ဦးနှောက်အရှေ့ပိုင်း အာရုံကြောဖြတ်တောက်မှု ခံယူထားတဲ့ ဒေသခံ ကျွန်တွေကို ဝယ်ယူပြီး လက်နက်ကို အသုံးပြုခိုင်းကြပါတယ်။"

"..."

"တခြား မေးမြန်းစရာများ ရှိပါသေးသလားရှင်။"

ဒေသခံတွေ၊ ကျွန်တွေတဲ့။ လူအတော်များများအတွက်တော့ ဘူတာရုံကမ္ဘာ ထဲကလူတွေက လူလို့တောင် သတ်မှတ်မခံရဘူးထင်ပါရဲ့။

"မရှိတော့ပါဘူး။"

စကားပြောဆိုမှု အဆုံးသတ်သွားလေ၏။ ရဲချီယန် က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး မသိမသာ စုပ်သပ်လိုက်မိသည်။

"ကျစ် ကျစ် ကျစ် ငါကိုယ်ငါတောင် သွေးအေးလွန်းလှပြီလို့ ထင်နေခဲ့တာ။ အဲဒီနည်းလမ်းကိုသုံးပြီး အနုတ်လက္ခဏာ သက်ရောက်မှုကို ရှောင်လွှဲဖို့ လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ဘူး။ ရထားမောင်းနှင်သူ တွေထဲမှာ ပါရမီရှင်တွေ တကယ် အများကြီး ရှိတာပဲ"

သို့တိုင်အောင် ကွေ့ရှီးဓား ကို ရောင်းချရန် သို့မဟုတ် မရောင်းချရန် နောက်ထပ်ရွေးချယ်ခွင့် ပေးခဲ့လျှင်တောင် သူကတော့ သေချာပေါက် ရောင်းချဦးမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

အန္တရာယ်ကို ရှောင်လွှဲဖို့ အာရုံကြောဖြတ်တောက်ထားတဲ့ ကျွန်တစ်ယောက်ကို ဝယ်မယ်ဟုတ်လား။

အင်း... ဒါက အတော်လေးကို ရွံစရာကောင်းပါတယ်။

အိပ်ချင်စိတ်များ ဝင်ရောက်လာခဲ့ချေပြီ။

ရဲချီယန် က မျက်လုံးများကို တဖြည်းဖြည်း မှိတ်လိုက်ကာ သာယာသော အိပ်မက်များကြားတွင် အိပ်မောကျသွားလေတော့သည်။

ဗေဒင်ဆရာမ ၏ ပလက်ဖောင်း။

ကျူရှင်းထူ က သူမရှေ့ရှိ နက္ခတ်တာရာပြမြေပုံ ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရှုနေလေ၏။

"သူက အဲဒီ နတ်ဆိုး ကတ်ပြား ကို တကယ်ပဲ အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့တာလား။ ထူးဆန်းလိုက်တာ သူ့မှာ သော့မရှိခဲ့တာ သေချာပါတယ်။ အဲဒီ နတ်ဆိုး ကတ်ပြား ရဲ့ သော့ကို ငါတောင် ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးလေ။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အောင်မြင်သွားရတာလဲ"

"ပြီးတော့... ဪ မွန်ရိုးဂျီနာ က သူ့ကို နတ်ဆိုး ကတ်ပြား · မာနတရား ပေးလိုက်တာကိုး။ ငါ သူ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ဖို့ ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်ပဲ အဲဒီတုန်းကဆို သူမက ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကတ်ပြား နဲ့တောင် ငါ့ကို လဲလှယ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ နှမြောစရာပဲ ငါ နတ်ဆိုး ကတ်ပြား · မာနတရား ကို တော်တော်လေး သဘောကျခဲ့တာ။ ဟူး အခုတော့ ရနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

ကျူရှင်းထူ က ဗေဒင်ဆရာမ ကတ်ပြားကို ကစားနေရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားလေ၏။

"ပြီးတော့ အဲဒီ အဆင့် ၁၂ ဓားကလည်း ဟီးဟီး သူ အဲဒါကိုပါ ယူသွားခဲ့တာလား။ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ။ လူသစ် ကာလကနေ လွန်ခဲ့တာ ဘူတာ ဆယ်ခုတောင် မပြည့်သေးတဲ့ လူသစ် တစ်ယောက်မှာ အဆင့် ၁၂ ပစ္စည်း ရှိနေတယ်ဆိုတာကို တခြားသူတွေသာ သိရင် လူအတော်များများ လောဘတက်လာကြလောက်တယ် နတ်ဆိုး ကတ်ပြား · မာနတရား က သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတာ မဆိုးပါဘူး။ အင်း"

ကျူရှင်းထူ ၏ လက်ထဲတွင် ဝိုင်ခွက်တစ်ခွက် ပေါ်လာလေ၏။

သူမက ခွက်ထဲရှိ ဝိုင်များကို တစ်ကြိုက်တည်းဖြင့် မော့သောက်လိုက်သည်။

တောက်ပသော ကြယ်မြစ်ကြီးတစ်စင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူမ၏ မျက်လုံးများက အထက်ရှိ စီးဆင်းနေသော ကြယ်တာရာပြမြေပုံကို စိုက်ကြည့်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေ၏။

"ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာမယ်လို့ ကံကြမ္မာက ဆိုနေတယ်။ ဗေဒင်ဆရာမ ငါ့ကို ပြောပြပါ ဘယ်လို စိတ်ဝင်စားစရာကိစ္စမျိုး ဖြစ်နိုင်မလဲ။ ဒါနဲ့စကားမစပ် အမိန့် ကတ်ပြား အစီအစဉ် ရဲ့ အစီအစဉ် သခင်ကြီးက အဲဒီ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်ကို သွားတော့မှာလေ။ စိတ်ဝင်စားစရာကိစ္စက သူနဲ့များ ပတ်သက်နေမလား"

သူမ ရုတ်တရက် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်လေ၏။ သူမမျက်လုံးများထဲရှိ ကြယ်ရောင်များ မှေးမှိန်သွားကာ ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

"ဟင် ကံကောင်းခြင်း ကောင်းချီးပေးခံရသူက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ဆုလာဘ်တစ်ခု ရခဲ့တယ်လို့ ကံကြမ္မာက ဆိုနေပါလား ကံကောင်းခြင်း၊ ကံကောင်းခြင်း အမျိုးအစား ပါရမီ ပိုင်ရှင် နောက်တစ်ယောက်များ ပေါ်လာပြန်ပြီလား"

ကျူရှင်းထူက လောဘကြီးသော ကြောင်မလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ဖွဖွလေး သပ်လိုက်လေ၏။

"ဗေဒင်ဆရာမ ပြောပါဦး၊ အဲဒီ ကံကောင်းတဲ့သူကို ငါ ရှာတွေ့ပြီး အရင်ကလို သူမရဲ့ ပါရမီ ကို ငှားသုံးလို့ ရနိုင်မလား။ ကံကောင်းခြင်း ရဲ့ အရသာကို ငါ မခံစားရတာ အတော်လေး ကြာနေပြီ"

မည်သူကမျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ၊ ၎င်းကလည်း ဖြစ်သင့်သည်သာ။

မနက်ခင်း၊ ၆:၃၀ နာရီ။

ရဲချီယန် အိပ်မက်များထဲမှ နိုးထလာခဲ့လေ၏။

သူ၏ အိတ်ဆောင်နာရီ ပေါ်ရှိ အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အလင်းမျက်နှာပြင် ကို ဆွဲဖွင့်လိုက်လေသည်။ ကျောက်လင်၏ သီးသန့် ချက်ဘောက်စ် မှာ အပေါ်ဆုံးတွင် ပင်အပ်စိုက်ထားလျက် ရှိနေ၏။

"အစ်ကိုချီယန် ကျွန်မ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ကို သွားမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟီးဟီး ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မရဲ့ ကံဆိုးခြင်း က ရှင့်ဆီ အချောင်ဝင်စီးမှာ မဟုတ်ဘဲ ရှင်က ကျွန်မရဲ့ ကံကောင်းခြင်း ကို အသုံးချမှာနော်။ ဒါဆို ရှင်သိပါတယ်နော်"

ရဲချီယန် က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်လေ၏။ သူမ ဤသို့ပြောမည်ကို အံ့သြမိခြင်း မရှိပါချေ။

"ပြောလေ မင်း ဘာလိုချင်လို့လဲ။ ရထားဒင်္ဂါး တွေဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ ကံကောင်းမှုတွေ အသက်ဝင်လာပြီးမှ ငါပေးမယ်။ တခြားတစ်ခုခုဆိုရင်တော့ အခုပဲ ပြောလိုက်တော့"

"ဟီး သိပ်ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ ရထားဒင်္ဂါး တွေ မလိုချင်ပါဘူး။ ကျွန်မ သိချင်တာကလေ အစ်ကိုချီယန် ရှင်က အစိုးရရှေ့နေ ဆိုတဲ့ အဆင့်မြင့် ရာထူးကို သုံးပြီး ရထား ကို အဆင့် ၅ အထိ အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အထူး ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ပေးလို့ရမလားဆိုတာပဲ။ ကျွန်မ ရှင့်ဆီကနေ တစ်ခုလောက် ကြိုမှာထားချင်လို့ပါ အဆင်ပြေမလားဟင်"

အခန်း ၁၃၈ - [ကျိန်စာသင့် အမည်းရောင် မြေအောက်ကမ္ဘာ သစ်သီး] နှင့် [လေဟာနယ် လျှပ်စစ်မီးဖို]

ငွေအတွက်မဟုတ်ဘဲ သူ့ဆီကနေ အထူးအဆင့်မြှင့်တင်ရေး ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ချင်နေတာလား။

တရားသူကြီး တံဆိပ်က အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူနိုင်တာ မှန်ပေမယ့် အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်နိုင်တယ်လို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး။

သို့သော်လည်း အဆင့် ၄ ရထား ကို အဆင့် ၅ သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် အထူးပစ္စည်းတစ်ခု သူတကယ်ပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ထိုတွက်ချက်မှုယူနစ်ကို အခွင့်အရေးရလာပါက ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် ထံသို့ ရောင်းချရန် မူလက သူရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကျောက်လင် က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တောင်းဆိုလာမှတော့ သူမကို ရောင်းချပေးဖို့ဆိုတာကလည်း မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပေ။

"ရထားဒင်္ဂါး ၄၅ ပြား။ မင်းပေးနိုင်တယ်ဆိုရင် အခုချက်ချင်း ငါပေးလို့ရတယ်"

တောက်လောင်မီးတောက် ကျောက်တုံး ကို ရထားဒင်္ဂါး ၃၀ ပြားဖြင့် ရောင်းချခဲ့ရသဖြင့် တွက်ချက်မှုယူနစ်မှာ သဘာဝကျကျပင် ထိုပမာဏထက် မနည်းနိုင်ပါချေ။

"မလောပါဘူး မလောပါဘူး။ နောက်ထပ် မှတ်တိုင်နည်းနည်းလောက်နေမှပါ။ အခုလောလောဆယ် ကျွန်မလက်ထဲမှာ အဲဒီလောက်ငွေ မရှိသေးသလို ရထားတွဲ နည်းနည်းလည်း ဝယ်ဖို့လိုသေးတယ်။ ရှင့်ဆီက ဝယ်လို့ရမှန်း သိရတာနဲ့တင် လုံလောက်နေပါပြီ။ ဒါကို ရှင့်အတွက် ကံကောင်းခြင်း ဆုလာဘ်လို့ သဘောထားပြီး ကျွန်မအတွက် သိမ်းထားပေးနိုင်မလားဟင်"

"ကောင်းပြီလေ"

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤပစ္စည်းကို အလောတကြီး ရောင်းချရန် သူ မလိုအပ်ပါချေ။

သူနှင့် တစ်သုတ်တည်း တစ်ဇုန်တည်းရှိ ရထားမောင်းနှင်သူ များထဲတွင် ကျောက်လင် မှလွဲ၍ ၎င်းကို ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသူများမှာ ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် နှင့် အများဆုံးရှိလျှင် ချက်ဘောက်စ် ထဲတွင် ပေါ်မလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော လီရှောင်ရှန်း တို့သာ ရှိလေသည်။

ကျောက်လင်၏ ပါရမီ ဖြင့်ဆိုပါက ရထားဒင်္ဂါး ၄၅ ပြား စုဆောင်းရန် အချိန်သိပ်ကြာမည် မဟုတ်ပေ။

စကားပြောဆိုမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ရဲချီယန်က မျက်နှာသစ်ကာ နံနက်စာစားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဝေါလီက အမည်းရောင်အရာဝတ္ထု အပုံလိုက်ကြီးကို ကလိနေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်လေ၏။ ထိုအရာများမှာ မျက်ရည်နီ ကို သူရယူနေစဉ် ယခင်မှတ်တိုင်၏ တောအုပ်ထဲမှ ဝေါလီ ကောက်ယူလာခဲ့သော အမှိုက်များပင် ဖြစ်လေသည်။

မူလက ရဲချီယန် က ထိုအရာများကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်လည်း ဤအမှိုက်များကြားထဲတွင် အတော်လေး ရင်းနှီးနေသော တစ်စုံတစ်ရာက သူ၏အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

သူက လျှောက်သွားကာ ကိုင်းညွတ်၍ ထိကိုင်လိုက်ရာ အမှိုက်ပုံထဲမှ သစ်စေ့တစ်စေ့က ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

[အမည်းရောင် မြေအောက်ကမ္ဘာ သစ်သီးပင် မျိုးစေ့ (အဆင့် ၃ အပင်)]

[စိုက်ပျိုးရန် မီးကျွမ်းထားသော မြေမည်း လိုအပ်သည်။]

[အပင်ပေါက်ရန် ဆယ်ရက်၊ သစ်ပင်ဖြစ်ရန် ဆယ်ရက်၊ ရင့်မှည့်ရန် ဆယ်ရက်။]

[နေ့စဉ် ရေချို ကီလိုဝက် လိုအပ်သည်။]

"???"

မျိုးစေ့၏ ဖော်ပြချက်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဘေးနားရှိ ဝေါလီ ကို ကြည့်လိုက်ရာ ရဲချီယန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ သူက ဝေါလီ ကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ၎င်း၏သံခေါင်းကို အားရပါးရ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဝေါလီ တော်လိုက်တာ။ မင်းကျေးဇူးကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဒီအရာကို ငါတကယ်ပဲ လက်လွတ်သွားရတော့မှာ"

ဖော်ပြချက်မှာ အမည်နှင့် စိုက်ပျိုးရမည့် မြေအမျိုးအစားမှလွဲ၍ ဗိုက်စင်သီးပင် မျိုးစေ့နှင့် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် တူညီနေလေသည်။

သူထင်သည့်အတိုင်းပင် ယခင်မှတ်တိုင်၌ သူ၏ အလိုအလျောက်သိစိတ်က မမှားယွင်းခဲ့ပါချေ။ ထိုအမည်းရောင်တောအုပ်ကြီးက သူအရင်က သွားရောက်ခဲ့ဖူးသော အဖြူရောင်တောအုပ် နှင့် တူညီသော အချက်များ ရှိနေခဲ့ပေသည်။

သခင်ဖြစ်သူက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဝမ်းသာနေရသနည်းဆိုသည်ကို ဝေါလီ နားမလည်သော်လည်း သခင်ဖြစ်သူ ပျော်ရွှင်နေလျှင် လုံလောက်ပြီဟုသာ ၎င်းက ခံစားရလေ၏။

စက်ရုပ်ငယ်လေး၏ ကင်မရာပုံစံ မျက်လုံးများက ကွေးညွတ်သွားလေသည်။

ဤသည်မှာ အပြုံးတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

"မီးကျွမ်းထားတဲ့ မြေမည်း ဟုတ်လား။ အင်း ဒါက နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲမယ်"

ယခင်မှတ်တိုင်တွင် မြေကြီးစုဆောင်းရန် သူ မတွေးမိခဲ့သော်လည်း ဒါက အရေးမကြီးပါချေ။ လူသစ် မှတ်တိုင် ဆယ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဆော်လမွန် မြို့တော် နှင့် ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ဟူသော မြို့တော် နှစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ပြီးပါက သူသည် ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်း ပေါ်တွင် ပစ္စည်းများစွာကို ဝယ်ယူနိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ မရခဲ့လျှင်ပင် အဆိုးဆုံးအနေဖြင့် မှောင်ခိုဈေးကွက် သို့သွားကာ ဆုကြေးထုတ်၍ ရှာဖွေနိုင်လေသည်။ ၎င်းက အနည်းငယ် ပို၍ဈေးကြီးမည်ဆိုသော်လည်း ဝယ်ယူနိုင်မည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သော့ချက်စာလုံးများကို ရိုက်ထည့်ကာ အနည်းငယ် ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ ဤ မီးကျွမ်းထားသော မြေမည်းမှာ အဖြူရောင်တောအုပ် မြေကြီးလောက်တော့ မရှားပါးလှချေ။

သူက ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြားတည်းဖြင့် အပုံလိုက်ကြီးကို အလွယ်တကူ ဝယ်ယူလိုက်လေ၏။

မြေကြီးကိုချကာ တွင်းတူးပြီးနောက် ရဲချီယန် က မျိုးစေ့ကို သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပြန့်ပြူးစွာတင်လိုက်ပြီး အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ကို စတင်လုပ်ဆောင်လိုက်လေတော့သည်။

"အဖြူရောင်တောအုပ် သစ်စေ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်ခဲ့တုန်းက ကောင်းချီးပေးခံရသောဆိုတဲ့ အချက်လေး ပါလာခဲ့တယ်။ ဒါကရော ကောင်းချီး တစ်ခုများ ဖြစ်လာမလား"

[စိတ်စွမ်းအား - ၁၅၀ → ၁၄၀]

စားသုံးမှုက မများပြားလှဘဲ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ၏ စွမ်းအားအောက်တွင် သူ၏လက်ထဲရှိ မျိုးစေ့လေးက မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လာလေ၏။

[ကျိန်စာသင့် အမည်းရောင် မြေအောက်ကမ္ဘာ သစ်သီးပင် မျိုးစေ့]

[အပင်ပေါက်ရန် သုံးရက်၊ ကြီးထွားရန် သုံးရက်၊ ရင့်မှည့်ရန် သုံးရက်။ ရင့်မှည့်ပြီးနောက် နေ့စဉ် ကျိန်စာသင့် အမည်းရောင် မြေအောက်ကမ္ဘာ သစ်သီး တစ်လုံး ထွက်ရှိနိုင်သည်။]

ဗိုက်စင်သီး နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ရလဒ်တစ်ခုပင်။

ကောင်းချီးတစ်ခုက ကျိန်စာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ရဲချီယန်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မျိုးစေ့ကို မြေကျင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး အပင် အားဆေးရည် ကို ဖြန်းပေးလိုက်လေ၏။

မကြာမီမှာပင် အမည်းရောင် သစ်ပင်ပေါက်လေးတစ်ခု မြေကြီးထဲမှ ထိုးထွက်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် ရထားတွဲ ထဲရှိ ဗိုက်စင်သီးပင် နှင့် အမြင့်တူညီသော အမည်းရောင်သစ်ပင်တစ်ပင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

အမည်းရောင် သစ်သီးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဗိုက်စင်သီး နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရစဉ်က သင်ခန်းစာကို ရဲချီယန် က မှတ်မိနေသေးသဖြင့် ကျီးကန်းနတ်ဆိုး ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး သစ်သီးအထက်တွင် ပျံသန်းကာ ၎င်းကို ခူးဆွတ်၍ သူ့ထံသို့ ယူဆောင်လာစေခဲ့လေ၏။

[ကျိန်စာသင့် အမည်းရောင် မြေအောက်ကမ္ဘာ သစ်သီးပင်]

[နေ့စဉ် သစ်သီးသုံးလုံး သီးသည်။]

[ကျိန်စာသင့် အမည်းရောင် မြေအောက်ကမ္ဘာ သစ်သီး]

[လုပ်ငန်းစဉ်များ ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ပါ။ စားသုံးပြီးနောက် ကိုယ်ခံစွမ်းအား နှင့် စိတ်စွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှုနှုန်းကို လျှော့ချပေးသည်၊ အတုအယောင်များကို ခုခံနိုင်စွမ်းအား အမြဲတမ်း ကျဆင်းစေပြီး စိတ်စွမ်းအား ကန့်သတ်ချက်ကို အမြဲတမ်း ကျဆင်းစေသော ကျိန်စာသင့်အခြေအနေတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။]

"?"

ရဲချီယန် က သူ၏လက်ကို အလိုအလျောက် ရုပ်သိမ်းလိုက်လေ၏။

ဤသစ်သီးက လုံးဝ စားသုံး၍မရနိုင်ချေ။ ၎င်းက ဗိုက်စင်သီး နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ကျိန်စာသင့်သစ်သီးတစ်လုံး ဖြစ်လေသည်။

"ဒီအရာရဲ့ အဆိပ်က ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်တာလား။ အကယ်၍ ငါက တစ်ယောက်ယောက်ကို ရန်ငြိုးရှိနေလို့ သူ့ကို တစ်လုံးလောက် ကျွေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ကျစ် ကျစ် ကျစ်"

သူ၏စိတ်ထဲတွင် ၎င်းက ဗိုက်စင်သီး နှင့် မယှဉ်နိုင်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းက လုံးဝ အသုံးမဝင်သောအရာတော့ မဟုတ်ပါချေ။

သူက သစ်ပင်ပေါ်မှ သစ်သီးသုံးလုံးစလုံးကို ခူးဆွတ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်ခန်း ရထားတွဲ ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်လေ၏။

ရဲချီယန် က ဤ စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ ထဲမှ မုန်လာဥနီတစ်လုံးကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး နံနက်စာအဖြစ် စားသုံးလိုက်လေသည်။

မွန်းလွဲ ၁ နာရီမတိုင်မီ ရထားဒင်္ဂါးများပေးချေရန် ရွေးချယ်သရွေ့ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် သို့ ဝင်ရောက်မည့်အချိန်ကို ပြောင်းလဲနိုင်လေသည်။ သူ အလောတကြီး မလိုအပ်ပါချေ။ ကျောက်လင် နှင့် နေ့လယ် ၁၂ နာရီတွင် မြို့တော် သို့ဝင်ရောက်ရန် သဘောတူပြီးနောက် ယခင် ရထား အဆင့်မြှင့်တင်မှု ရွေးချယ်စရာများမှ ကျန်ရှိနေသော ပစ္စည်းနှစ်ခုအပေါ်သို့ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေ၏။

[ပုံစံကြမ်း - ချေမှုန်းရေး ဒရုန်း] [စွမ်းအင်မြင့် လျှပ်စစ်မီးဖို]

အမြောက်တင် ရထားတွဲ။ ဤနေရာက အတော်လေး ကျယ်ဝန်းသဖြင့် ရဲချီယန် က စွမ်းအင်မြင့် လျှပ်စစ်မီးဖို ကို ဤနေရာတွင် ထားရှိလိုက်လေသည်။

စွမ်းအင် ဂျင်နရေတာ နေရာတွင် အစားထိုးကာ ရထား တစ်ခုလုံးအတွက် လျှပ်စစ်စွမ်းအင် ထောက်ပံ့ပေးမည့် သူ၏ရှေ့ရှိ မီးဖိုကြီးကို ကြည့်ရင်း အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက် ၎င်းက ဘာဖြစ်လာမည်နည်းဟု သူ တွေးတောနေမိလေ၏။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း"

နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ၎င်းကို ရစ်ပတ်ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

[ကိုယ်ခံစွမ်းအား - ၁၄၀ → ၁၀၀] [စိတ်စွမ်းအား - ၁၄၄ → ၈၄]

[စွမ်းအင်မြင့် လျှပ်စစ်မီးဖို → လေဟာနယ် လျှပ်စစ်မီးဖို]

[ရထားမောင်းနှင်သူ လိုအပ်သော လျှပ်စစ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် မီးဖိုထဲသို့ ထည့်သွင်းထားသော မည်သည့် အခြေခံကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကိုမဆို စားသုံးနိုင်သည်။ ဤလျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကို စွမ်းအင်လိုအပ်သော မည်သည့်စက်ပစ္စည်းနှင့်မဆို ချိတ်ဆက်နိုင်ပြီး ထိုသို့ဖြင့် နေရာကန့်သတ်ချက်မရှိ အဝေးမှ လျှပ်စစ်စွမ်းအင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိစေသည်။]

"လေဟာနယ် လျှပ်စစ်စွမ်းအင် ထောက်ပံ့မှုလား။ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအား နဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအား တွေကို ဒီလောက်တောင် အများကြီး စားသုံးသွားတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက နည်းနည်းတော့ အစွမ်းထက်တယ်"

လျှပ်စစ်မီးဖို ၏ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ဦးတည်ရာမှာ မျှော်လင့်မထားခဲ့သောအရာပင် ဖြစ်လေ၏။

မူလက ၎င်းသည် ရထား ၏ အကွာအဝေးအတွင်း၌သာ အဝေးမှ လျှပ်စစ်စွမ်းအင် ထောက်ပံ့နိုင်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ရထား ၏ ပြင်ပတွင်ပင် လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ရဲချီယန် က ဤအချက်ကို အတော်လေး ကျေနပ်သဘောကျသွားလေ၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ကို အသုံးပြုပြီးတိုင်း အားသွင်းရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ အသုံးပြုနေစဉ်အတွင်း လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် ထောက်ပံ့ပေးထားနိုင်ပြီ မဟုတ်ပါလော။

အကယ်၍ အဲဒါသာ တကယ်ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ယုတ္တိဗေဒအရ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ၏ လည်ပတ်နိုင်သည့်ကြာချိန်မှာလည်း လိုက်ပါ၍ တိုးမြင့်လာသင့်ပေသည်။

"နောက်တစ်ခါ စမ်းကြည့်ရင် သိရမှာပေါ့"

ကျန်ရှိနေသေးသော ကိုယ်ခံစွမ်းအား နှင့် စိတ်စွမ်းအား များဖြင့် ရဲချီယန် က နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် လုံလောက်သည်ဟု ခံစားမိလေ၏။

ဒရုန်း ပုံစံကြမ်း ကို ထုတ်ယူကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ဤအရာ၏ ဖော်ပြချက်က အပ်ကြီးပျား များနှင့် ထပ်တူကျနေပုံရသော်လည်း ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးခြင်းစနစ် ပါဝင်လာသဖြင့် ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော အဝေးထိန်းဗုံးအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်လေသည်။

သူက လက်လှမ်းကာ ၎င်းအပေါ်သို့ ဖိချလိုက်ပြီး အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေတော့သည်။