အခန်း (၂၅-၂၆)

အခန်း ၂၅ မင်္ဂလာပွဲ

မင်္ဂလာပွဲ၌ ဂုဏ်ပြုသံများ အဆက်မပြတ် ကြားရနေပြီး ပွဲသို့ တက်ရောက်လာကြသော နန်းတွင်း၏ အရေးပါသည့် ဝန်ကြီးတိုင်း၏မျက်နှာတွင် ရွှင်လန်းသည့် ပြုံးရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဟော်တူနှင့် လဲ့ကျစ်တို့ထိုင်‌နေသည့် တော်ဝင်မိသားစု၏ စားပွဲက ပို၍ အသက်ကင်းမဲ့နေပုံရသည်။

လဲ့ကျစ်က လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က ပြန်လည်သက်သာလာမှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တာ့ချီ၏ တော်ဝင်မိသားစုအဖွဲ့ဝင်များနှင့် ရင်းနှီးမှုယူခဲ့သည်။ ထိုနေ့တွင် ဧကရီကို ဂါရဝပြုသည့်အချိန်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့သော တော်ဝင်မိသားစုမှ အမျိုးသမီးများနှင့် ဆွေတော်မျိုးတော်များ၏ သမီးတော်များအပြင် အခြားသော မင်းညီမင်းသားများနှင့် မင်းသမီးများ၏ အခြေအနေများကိုလည်း မေးမြန်းခဲ့သည်။

နန်းတော်တွင် နောက်ဆုံးအကြိမ် ကျင်းပခဲ့သောပွဲ၌ သူမတို့ အပြန်အလှန် မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း နှုတ်ဆက်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ ယနေ့တွင်တော့ အနီးကပ်ကြည့်ရှုခွင့်ရခဲ့သည်။

ဟော်တူနှင့် ဟော်ရှမှ လွဲ၍ အသက်တူသော မင်းသားလေးနှစ်ယောက်နှင့် မင်းသမီးလေးတစ်ပါးလည်း ရှိနေသေးသည်။ ကျန်အများစုက အသက်ဆယ်နှစ်အောက်များ ဖြစ်ပြီး သူတို့နှင့် စားပွဲတစ်ခုတည်းတွင် မရှိနေကြပေ။

လဲ့ကျစ်နှင့် သူမ၏ တော်ဝင်မောင်နှမများအကြားရှိ နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် မတူဘဲ ဤစားပွဲရှိ ညီအစ်ကိုများ အားလုံးက တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ရှိနေကြသည်ဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အပြာရောင်နန်းတွင်းဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် စတုတ္ထမင်းသမီး ဟော်ချင်းယု၏မျက်နှာကတော့ တစ်ချိန်လုံး ပြုံးနေကာ တခြားလူကိုပါ ရယ်မောပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ လဲ့ကျစ်က သူမကို အကြိမ်အနည်းငယ် မော့ကြည့်ခဲ့ပြီး သူမကလည်း လဲ့ကျစ်ကို တိတ်တဆိတ် ခိုးကြည့်နေမှန်း သိထားပြုလိုက်မိသည်။

အဆုံးတွင် ဟော်ချင်းယုက ဆက်သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

သူမက ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး ဟော်တူ၏ လက်မောင်းကို ထိရန် သူမ၏လက်ချောင်းထိပ်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဟော်တူ၏အကြည့်များက အဝေးတွင်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ့ဘေးနားရှိ ကလေးမလေးက သူ့အတွေးများကို အနှောင့်အယှက်ပေးလိုက်သည်။ သူက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ခေါင်းလှည့်လာပြီး အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက်သာ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ဟော်ချင်းယုက ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမက နှုတ်ခမ်းထောင့်များကို ကွေးညွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးက တောက်ပလာကာ အသံကို လျှော့ချပြီး မေးလာခဲ့သည်။

"ဟေး အစ်ကိုတော်၊ ကြင်စဦးမှာ ဘယ်လိုခံစားရလဲ"

ဟော်တူက သူမအား လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမက လဲ့ကျစ်ကို အာရုံစိုက်လာပြန်သည်။

"ယောင်းမတော်က အရမ်းလှတယ်"

သူမ၏အသံက အကျယ်ကြီး မဟုတ်သော်လည်း လဲ့ကျစ်တော့ ကြားနိုင်သေးသည်။ လဲ့ကျစ်က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ပြုံးပြကာ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဟော်ချင်းယုက ဝမ်းသာသွားပုံရပြီး သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်များက ပိုကွေးညွှတ်လာသည်။ ဤယောင်းမတော်က မည်သို့သော စိတ်ထားမျိုးရှိသည်ကို သူမ မသိသော်လည်း ယခုတွင် သူမက နွေးထွေးနူးညံ့သော စိတ်ထားရှိနိုင်သည်ဟု ထင်နေရသည်။ သူမက ဟော်တူ၏အင်္ကျီလက်ဝကို မဝံ့မရဲ ဆွဲလိုက်ရင်း ထပ်မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုတော်၊ ကျွန်မတို့ နေရာလဲလို့ရမလား"

သူမက ဤလှပသော ယောင်းမတော်နှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောချင်နေခဲ့သည်။

“မရဘူး”

ဟော်ချင်းယု : "....."

ဟော်ချင်းယုက တခဏချင်း မဲ့ရွဲ့သွားပြီး ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ကာ မကျေမနပ် ရေရွတ်နေသည်။

“အရမ်း တွန့်တိုတာပဲ”

တော်ဝင်မိသားစုဝင်များအကြားတွင် သဘောထားကွဲလွဲမှု ဖြစ်လာသည်နှင့် ဤညီအစ်ကိုမောင်နှမများက အခြေအနေကို အလုံးစုံ မစဉ်းစားဘဲ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အယူအဆအတိုင်း ပြုမူတတ်ကြသည်။ ဟော်တူက အိမ်‌ရှေ့စံ ဖြစ်သော်လည်း မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း သူ၏ ထူးဆန်းသော စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် တရားရုံးကိစ္စများကို စိတ်မဝင်စားမှုကြောင့် တိုင်းပြည်အတွက် အကျိုးဆောင်မှုများ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် နန်းတွင်းမှ လူအများအပြားက သူ့ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ဝန်ကြီးတစ်ဦးက တာ့ချီဧကရာဇ်အား ထီးနန်းဆက်ခံမည့်ကိစ္စအား ပြန်လည်စဉ်းစားရန် လျှောက်တင်သည့်အခါတိုင်း ထိုဝန်ကြီးက အချိန်အခါမဟုတ်သော သေဆုံးခြင်းဖြင့် သေဆုံးခြင်းသို့ ရောက်သွားလေ့ရှိသည်။

တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့လျှင် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် အကြိမ်ရေ များလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လျှို့ဝှက်ပူးပေါင်း ကြံစည်မှုတစ်ခုရှိနေနိုင်သည်ဟု လူတိုင်း မှန်းဆလာကြသည်။ ဤမင်းမှုထမ်းများ ကွယ်လွန်သွားခြင်းအတွက် အကျိုးကျေးဇူးရနိုင်မည့်သူကလည်း ဟော်တူတစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်တရားရေးရာဌာနက ထိုကိစ္စများအတွက် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အကြိမ်တိုင်းဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဝန်ကြီးများအားလုံးက ဟော်တူက အလွန်အမင်း ရက်စက်သည်ဟု ယုံကြည်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထီးနန်းဆက်ခံမည့်အရေးကို မည်သူမျှ မတင်ပြရဲကြတော့ပေ။

မကြာသေးမီက ဟော်ရှ တော်ဝင်ညီလာခံနှင့် တရားရုံးသို့ ပြန်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် နန်းတွင်းအမှုထမ်းများက မျှော်လင့်ချက် ပြန်မြင်လာကြပုံရသည်။

သို့သော် ဟော်ချင်းယုကတော့ ထိုကဲ့သို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ပေ။ သူမအတွက် ဟော်တူက ပြင်ပလူများပြောသည့်စကားများကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။

ဟော်ချင်းယု၏မိခင်အရင်းက မုကွေ့ရန်* ဖြစ်ပြီး မုကွေ့ရန်၏မွေးရင်းမိသားစုက အားနည်းပြီး မောင်းမဆောင်တွင် သူမ၏အဆင့်အတန်းက ပျမ်းမျှသာရှိသည်။ ထို့အပြင် သူမက ကျန်းမာရေးချို့တဲ့သောကြောင့် ဟော်ချင်းယုကို မွေးဖွားပြီး မကြာမီ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ တော်ဝင်ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့က မင်းသမီးငယ်လေးကို သနားသောကြောင့် ဟော်ချင်းယုကို သူမအနားတွင် ထားကာ ပြုစုပျိုးထောင်ရန် တာ့ချီဧကရာဇ်ထံသို့ ခွင့်တောင်းခဲ့သည်။

(ကွေ့ရန်* – အမြင့်ဆုံး ကိုယ်လုပ်တော်ဘွဲ့၊ ဧကရီပြီးနောက် ဒုတိယနေရာ)

ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့က ယခင်ရှန်းနို့မျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ဟော်တူ၏ မိခင်အရင်းနှင့် မျိုးနွယ်တူဖြစ်သည်။ သူမတွင် ဟော်ချင်းယုထက် တစ်နှစ်ငယ်သော ဟော်ရှန့်ဟု ခေါ်သည့် သားတစ်ယောက်ရှိသည်။ ဟော်ချင်းယုက ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့၏ရင်ခွင်အောက်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး ကိုယ်လုပ်တော်ဟွေ့က သူမကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသောကြောင့် သူမ၏အဆင့်အတန်းလည်း အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဟော်တူက ရှစ်နှစ်သားအရွယ်တွင် မတော်တဆ ထိခိုက်မိပြီး သူ့၏ညာဘက်ခြေထောက် ကျိုးသွားကာ တစ်နှစ်တည်းမှာပင် သူ့၏မွေးမိခင်လည်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူက သူ့စိတ်အခြေအနေကို ပို၍ ပို၍ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ယုတ်လာခဲ့သည်။ ဟော်ချင်းယုကိုယ်တိုင်လည်း သစ်ပင်ပေါ်တက်ဆော့ခဲ့ပြီး ပြုတ်ကျကာ ခြေထောက်ကျိုးသွားသည့်အချိန်အထိ ဤအစ်ကိုတော်တော်နှင့် ဘာမှ မပတ်သတ်ခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တုန်းက သူမ နန်းတော်အစေခံများထံမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးလာခဲ့ပြီး နန်းတော်၏အစွန်အဖျားထောင့်တွင် ဆော့ကစားနေခဲ့သောကြောင့် သူမ ပြုတ်ကျပြီးနောက်တွင် မည်သူမျှ သူမကို မတွေ့ခဲ့ပေ။

ခြေထောက်ကျိုးသွားသောကြောင့် ဟော်ချင်းယုလည်း အလွန် နာကျင်နေပြီး ကြောက်လန့်နေကာ ပခုံးလေးများ တုန်ယင်နေသည့်အထိ ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူမနှင့်မလှမ်းမကမ်းတွင် တုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည့် လူတစ်ယောက်က ပေါ်လာသည်အား သူမ သတိထားမိလိုက်သည်။

သူမနှင့် စကားအနည်းငယ်မျှပင် မပြောခဲ့ဖူးသော အစ်ကိုတော် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်လေးမှာပင် သူမက အသက်သွေးကြောတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်မိသလိုပုံစံဖြင့် လှမ်းအော်လိုက်သည်။

“အစ်ကိုတော်.... ကျွန်မကို ကူညီပါ၊ ကျွန်မရဲ့ခြေထောက် ခြေထောက်က ကျိုးသွားပြီ…”

ထို့နောက် သူမကို စိုက်ကြည့်နေသော သူ့၏အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူက သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဟော်ချင်းယုက သူ့ကို စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

‘မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က ညီအကိုမောင်နှမတွေလေ။ ဒီလူက သွေးအေးလွန်းတယ်။’

သို့သော် သူမ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်း မပြီးဆုံးမီတွင် ထွက်ခွာသွားသော ဟော်တူက သစ်သားပျဉ်ပြားနှစ်ချပ်နှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူက ဒဏ်ရာရနေသော သူမခြေထောက်၏ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ထိုသစ်သားပျဉ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ချည်နှောင်ပေးခဲ့ပြီး ထူထဲသော သစ်ကိုင်းနှင့်လုပ်ထားသည့် လမ်းလျှောက်တုတ်ကောက်ကို သူမဘေးသို့ ပစ်ချပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဟော်တူက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ပြန်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဟော်ချင်းယုကတော့ ထိုကိစ္စကို အမြဲတမ်း မှတ်မိနေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ နန်းတော်တွင် ပွဲကျင်းပသည့်အခါတိုင်း သူမက ဟော်တူအနားတွင် ထိုင်လေ့ရှိပြီး စကားအနည်းငယ် ပြောလေ့ရှိသည်။

‘သူ သူမကို ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မပေးပေမယ့်ပေါ့လေ...’

ဟော်ချင်းယု၏ အတွေးများက အဝေးသို့ လွင့်ပျံသွားပြီး ရုတ်တရက် သူမ၏ ခြေသလုံးကြွက်သားများ နာကျင်လာသည်။

ဟော်တူက သူမကို စားပွဲအောက်မှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ပစ်လိုက်ခြင်းပင်။

ဟော်ချင်းယုတစ်ယောက် နာကျင်မှုကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးမှ သူမ၏ တရုတ်ဆီးသီးသဏ္ဍန်ရှိသော မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ သူမက နာကျင်မှုကို မျိုသိပ်ရင်း ရှုံ့တွနေကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

“အစ်ကိုတော် ဘာလုပ်တာလဲ”

"သူ့ရဲ့ ဟိုတစ်ဖက်မှာ သွားထိုင်"

ဟော်တူက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလာခဲ့သည်။

ထိုစကားက ဟော်ချင်းယုကို ချက်ချင်းဆိုသလို ပျော်ရွှင်သွားစေပြီး သူမ၏ခြေသလုံးမှ နာကျင်မှုကိုပင် မေ့လျော့သွားရသည်။

‘အာ... ဟုတ်တယ်၊ အစ်ကိုတော်က သူမနဲ့ ထိုင်ခုံမပြောင်းပေးရင်တောင် ယောင်းမတော်ရဲ့ တစ်ခြားဖက်မှာ ထိုင်နိုင်တာကို သူမ ဘာလို့ မေ့နေတာလဲ’

ဟော်ချင်းယုက အပြုံးလေးဖြင့် သူမ၏ စကတ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လဲ့ကျစ်အနားသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ လဲ့ကျစ်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ထိုင်နေသော သူနှင့် သူမက ပိုရင်းနှီးသည်။

‘ဟော်ရှန့်’

သူမက အသာအယာ ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အစ်မတော်၏ပုံရိပ်ကို အနည်းငယ် ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"ရှန့်အာ၊ မင်းက အစ်မတော်ရဲ့ ထိုင်ခုံနေရာကို သွားထိုင်လိုက်"

မထင်မှတ်ဘဲ ဟော်ရှန့်က သူ့မျက်ခွံကိုပင် ပင့်မလာဘဲ ချက်ချင်း ငြင်းဆတန်လိုက်သည်။

"မထိုင်ဘူး"

“ဟေး”

ဟော်ချင်းယုက ဒေါသတကြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါက အစ်မတော်နော်၊ မင်းက ငါ့စကားကို နားထောင်ရမယ်"

ဟော်ရှန့်က သူမကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမနှင့် စကားများရန်ဖြစ်ရမည်ကို ပျင်းရိလွန်းသဖြင့် ထရပ်လိုက်ကာ သူမ၏ထိုင်ခုံဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ လဲ့ကျစ်က တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ငြင်းခုန်သည့်ပုံစံကို ကြည့်လိုက်ရင်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူမက ဟော်ရှန့်ကိုလည်း ခဏလောက် ကြည့်နေလိုက်သေးသည်။

‘အသက်၁၅နှစ်အရွယ် ကောင်လေးက ကလေးဆန်နေသေးပေမယ့် သူ့ရဲ့ ချောမောတဲ့ အသွင်အပြင်ကို မြင်နေရပြီ’

သူတို့၏ မွေးမိခင်နှစ်ဦးစလုံးက မျိုးနွယ်တူမှ ဆင်းသက်လာသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပြီး ဟော်ရှန့်၏အသွင်အပြင်က ဟော်တူနှင့် အလွန်ဆင်တူကြောင်း လဲ့ကျစ် တွေ့လိုက်ရသည်။

"ယောင်းမတော်၊ ကျွန်မက ချင်းယုပါ"

လဲ့ကျစ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသည့် စတုတ္ထမင်းသမီးနှင့် စကား ပြောနေလိုက်သည်။ တာ့ချီ၏ တော်ဝင်မိသားစုတွင် သူမနှင့် အသက်အရွယ်တူပြီး ဤကဲ့သို့ တက်ကြွရွှင်လန်းသော မင်းသမီးလေးနှင့် တွေ့ဆုံရန် ခက်ခဲလှသည်။ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ယခင်ကတည်းက သိထားကြသလိုမျိုး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရင်းနှီးလာကြသည်။

သူမတို့နှစ်ယောက်ကြားမှ စကားဝိုင်းက မင်္ဂလာပွဲ၏ ဆူညံသံကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ဟော်ချင်းယုက ယနေ့ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး သေရည်အမြောက်အမြား သောက်နေသော်လည်း လဲ့ကျစ်က သူမကို လုံးဝ မတားနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမတို့နှစ်ဦး၏ ခေါင်းစဉ်က အမျိုးသမီးများ၏အတွင်းဆောင်ရှိ ရယ်စရာကောင်းသော ဇာတ်လမ်းများမှ ဤပွဲရှိ လူများထံ အမှတ်တမဲ့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူမတို့နှစ်ယောက်က အသက်အရွယ်တူသောကြောင့် လဲ့ကျစ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

“မင်း လက်ထပ်ဖို့ ဆွေးနွေးပြီးပြီလား”

ဟော်ချင်းယု၏ပါးပြင်များက နီရဲနေပြီး သူမ၏ စကားပြောဟန်အမူအရာကလည်း သူမ မူးနေမှန်း သိသာနေသည်။ သူမက လဲ့ကျစ်၏အနားသို့ ကပ်လာပြီး တိုးတိုး‌လေး ပြောနေခဲ့သည်။

“ကျွန်မ အိမ်ထောင်မပြုချင်ဘူး၊ လုံးဝ အိမ်ထောင်မပြုချင်ဘူး"

လဲ့ကျစ်၏ နားမလည်နိုင်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဟော်ချင်းယုက ထပ်ပြောလာပြန်သည်။

“ယောင်းမတော်၊ ငါတို့ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ကြည့်၊ အဲဒါ အကြီးဆုံးအစ်ကိုတော်”

လဲ့ကျစ်က သူမ၏စကားအတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သေရည်ခွက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အသက်ကြီးပြီး ဝဖြိုးလွန်းသောလူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုမင်းသားကြီးက နန်းတွင်း အစေခံများအား သေရည်ပြန်ပေးဖြည့်ရန် အဆက်မပြတ် တောင်းဆိုနေသည်။ သူ့ဘေးတွင် ထိုင်နေသည့် ကြင်ယာ‌တော်က သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် စည်းရုံး‌နေခဲ့သော်လည်း သူက သူမကို စူးစူးဝါးဝါး ပြန်စိုက်ကြည့်နေသည်။ လဲ့ကျစ်က သူ့မျက်လုံးအောက်တွင် အပြာရောင်အရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကိုလည်း မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအရာက တပ်မက်မှု၏ အရိပ်အယောင်ကြောင့် ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးဆုံးမင်းသား ဟော်ကြွယ်ကို တော်ဝင်ကိုယ်လုပ်တော်လီက မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။ တော်ဝင်ကိုယ်လုပ်တော်လီက နန်းတော်၏ အစေခံနောက်ခံမှ ဆင်းသက်လာသည်။ တာ့ချီဧကရာဇ်ငယ်စဉ်က အရက်မူးပြီး အမှားလုပ်မိခဲ့ပြီး နွေဦးညတွင် သူမနှင့် တစ်ညတာ အတူရှိပြီးနောက် သူမထံတွင် ဟော်ကြွယ်ရှိလာခဲ့သည်။

တာ့ချီဧကရာဇ်က ၎င်းကို သူ့၏ကိုယ်ပိုင်အစွန်းအထင်းအဖြစ် မှတ်ယူထားပြီး သူက သူ၏သားတော် ဟော်ကြွယ်အပေါ် ကြင်နာမှု မရှိပေ။ ထိုကြောင့် ဟော်ကြွယ်က ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အကြီးဆုံးသားတော်ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို မည်သူကမျှ အလေးအနက်မထားကြပေ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူက ထီးနန်းတက်ရန် အခွင့်မရှိတော့သည့်ကို နားလည်လာပြီး သူ့ကိုယ်သူ စွန့်လွှတ်ကာ တပ်မက်မှုများ ပိုများလာခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တွင် ဟော်ကြွယ်မှ လွဲ၍ လူတိုင်းထံတွင် ထီးနန်းဆက်ခံရန် အခွင့်အရေးရှိနေမှန်း သိသာနေသည်။

“ယောင်းမတော်ကို ပြောပြမယ်”

ဟော်ချင်းယုက လဲ့ကျစ်၏ပခုံးကို မှီကာ တိုးတိုးလေး ဆက်ပြောနေသည်။

"အကြီးဆုံးအစ်ကိုတော်ရဲ့အိမ်မှာ ကိုယ်လုပ်တော်နဲ့ အိပ်ယာဝင်အစေခံတွေ ဒါဇင်ပေါင်း အများကြီး ရှိတယ်၊ အဲဒါတောင် သူက တခါတရံ ဂီတကို နားဆင်ဖို့ အပြင်ထွက်ပြီး သူ သဘောကျရင် ကချေသည်တွေကို အိမ်ပြန်ခေါ်သွားသေးတယ်”

"တကယ့်ကို ရယ်စရာပဲ၊ အကြီးဆုံးယောင်းမတော်က အရင်က အရမ်းလှပေမယ့် အခုမြင်ရတာတော့ တော်တော်အိုနေပြီ”

လဲ့ကျစ်က အကြီးဆုံးမင်းသား၏ကြင်ယာတော်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ အမှန်တကယ်လည်း ဟော်ချင်းယု ပြောနေသလို သူမ၏မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်နှာချေမှုန့်များဖြင့်ပင် မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။

“မင်းသားနဲ့ မှူးမတ်တွေ အများစုကတော့ ဒီလိုပါပဲ၊ အဲဒါကြောင့် ကျွန်မ အိမ်ထောင်မပြုချင်ဘူး"

လဲ့ကျစ်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် စကားလုံးတစ်လုံးမှ မစဉ်းစားနိုင်ဘဲ ခဏတာမျှ တွေဝေနေမိသည်။ သူမက ဟော်ချင်းယု၏ခေါင်းကို ပွတ်ပေးရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

ဟော်တူ၏ မျက်လုံးများက သူ့မထံတွင် အမြဲရှိနေခဲ့သည်။ သူ သူမတို့ ပြောနေသည့်စကားများကို မကြားနိုင်သော်လည်း သူမတို့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စကားပြောနေသည်ကို မြင်နေရသည်။ အချိန်ကို တွက်ချက်ပြီးနောက် အန်းရွှယ်လည်း အရာအားလုံးနီးပါး လုပ်ဆောင်ပြီးသင့်နေပြီဟု သူ တွေးနေပြန်သည်။ သူက တုတ်ကောက်ဖြင့် ထရပ်ကာ စားပွဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဟော်တူ ထွက်သွားပြီးနောက် ဟော်ရှက လဲ့ကျစ်ဆီသို့ လာရန် သင့်တော်သောအချိန်ကို တွေ့သွားခဲ့သည်။ သူက သေရည်တစ်ခွက် ကမ်းလှမ်းရန် ဟန်ဆောင်ပြီး လဲ့ကျစ်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူက “မရီးတော်” ဟု ညင်သာစွာ ခေါ်ပြီး သူမကို ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် သူ့ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် လေးနက်သော ဆန္ဒတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ဘေးမှ ဟော်ချင်းယုကလည်း ထိုအရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ တတိယအစ်ကိုတော်နှင့် အိမ်‌ရှေ့စံယောင်းမတော်တို့က ငယ်ကျွမ်းဆွေများ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူမ သိထားခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် တတိယအစ်ကိုတော်က ယောင်းမတော်၏ အမိတိုင်းပြည်ကို သူ့လက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ထိုကဲ့သို့ စက်ဆုပ်ဖွယ်အတွေးကို တွေးနေဆဲပင်။

သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ရင်း တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

လူအများ၏ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် ဟော်ရှကိုယ်တိုင်လည်း သူ့၏ခံစားချက်များကို အများကြီး မပြဝံ့ဘဲ တုံ့ဆိုင်းနေဟန်ဖြင့် နှုတ်ဆက်ကာ ပြန်ထွက်သွားခဲ့သည်။

မင်္ဂလာပွဲကြီး ပြီးသွားပြီးနောက် ဟော်ရှက မင်္ဂလာအချိန်အခါသမယအတိုင်း မင်္ဂလာအခန်းဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဧည့်သည်များကလည်း တဖြည်းဖြည်း လူစုကွဲသွားသည်။

"ထိုက်ဇီဖေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

အနောက်မှ နှုတ်ဆက်သံတစ်သံ ထွက်လာပြီး လဲ့ကျစ် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွငက် မုတ်ဆိတ်မွှေးများ အမှိုက်လို ပုံနေသည့် မျက်နှာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေး ရုတ်တရက် အရောင်မဲ့သွားရသည်။

ဟော်ချင်းယုက ထိုအရိပ်အမြွက်ကို မြင်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

"ရန်ဟမ့်၊ ရှင်က တကယ်ကို စည်းကမ်းမရှိဘူးပဲ၊ ယောင်းမတော်ကို နှုတ်ဆက်ဖို့တော့ ရှင် သိတယ်ပေါ့၊ ဒီမင်းသမီးကိုတော့ မတွေ့ဘူးလား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရန်ဟမ့်၏နဂိုက မောက်မာနေသည့် အပြုံးက အေးခဲသွားသည်။ သူက ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးရင်း တောင်းပန်လာခဲ့သည်။

“နိမ့်ကျတဲ့ ဒီကျွန်က အဲ့လိုမျိုး မလုပ်ရဲပါဘူး... မင်းသမီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

“ကောင်းပြီ၊ ရတယ်၊ ထတော့”

ရန်ဟမ့် ထွက်သွားပြီးနောက် ဟော်တူလည်း ပြန်ရာက်လာခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ဤစကားလုံးများက ဟော်ချင်းယုကို မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အနက်ရောင်မျက်လုံးများက သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးသွားသလို ဖြစ်နေသည့် လဲ့ကျစ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ကျွန်မ မသိဘူး"

ဟော်ချင်းယုက သူ့အနားသို့ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။

"ရန်ဟမ့်က ယောင်းမတော်ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ ရောက်လာပြီး ယောင်းမတော်က အဲဒီလို ဖြစ်သွားတယ်"

နန်းတော်ခန်းမအတွင်း လူနည်းပြီးရင်း ထပ်နည်းလာခဲ့သည်။ ဟော်ရှန့်က ထရပ်လိုက်ပြီး ဟော်တူနှင့် လဲ့ကျစ်ကို အရိုအသေပေးကာ ဟော်ချင်းယုကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ပြန်ကြမယ်"

ဟော်ချင်းယုက လဲ့ကျစ်၏လက်ကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဟော်တူကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုတော်၊ ကျွန်မတို့ အရင် ပြန်နှင့်ပါ့မယ်"

သူမက ပြောပြီးသည်နှင့် အလောတကြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဟော်တူက အလျင်လိုမနေဘဲ လဲ့ကျစ်အနားသို့ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

‘သူ ခဏလေးပဲ ထွက်သွားတာကို လဲ့ကျစ်က ဒီလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ချင်းယု ခုနကပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကြောင့် အကြောင်းပြချက်ကို သူ ခန့်မှန်းနိုင်ပါတယ်’

‘ရန်ဟမ့်က ရှန်းယိတပ်ရဲ့ ဒုတိယတပ်မှူးလေ၊ ပြီးတော့ သူက တာ့လီကို ဖျက်ဆီးတဲ့အချိန်မှာ ဟော်ရှကို ကူညီပေးခဲ့ပြီး စွမ်းဆောင်မှုကောင်းတွေ ရရှိခဲ့တဲ့ အရာရှိတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ’

အခန်း ၂၆ အတိတ်မှဖြစ်ရပ်များ

ယွီဟွာနန်းတော်ရှိ အနီရောင်ဖယောင်းတိုင်များက အိပ်ဆောင်ခန်းမကို နွေးထွေးနေစေသည်။ ဟော်ရှက အတတ်နိုင်ဆုံး ပြုံးရန် ကြိုးစားနေခဲ့သော်လည်း အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ့ခြေထောက်ကို လေးလံသည့် ကျောက်တုံးဖြင့် ချိတ်ထားသလို ခံစားနေရသည်။ သူ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အတန်ကြာ ရပ်နေပြီးမှသာ ခြေလှမ်းပြန်စပြီး အထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

ရှန်းချင်းယန်က ယပ်တောင်ဝိုင်းလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ နှလုံးသားကလည်း မထိန်းနိုင်ဘဲ ခုန်ပေါက်နေလေသည်။

ထိုအခြေအနေက ဟော်ရှ သူမ၏လက်မှ ယပ်တောင်ကို လာမကိုင်မချင်းပင်။

သူမ၏ လှပသောမျက်လုံးတစ်စုံက အရည်လဲ့နေပြီး သူမ၏ပါးပြင်များက ရှက်စိတ်ကြောင့် ပန်းနုရောင်ဖြစ်နေသည်။ ရှန်းချင်းယန်က ဟော်ရှကို မကြည့်ဝံ့တော့ဘဲ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မျက်လွှာချထားသော်လည်း ဟော်ရှ၏ အမူအရာတိုင်းကိုလည်း လက်မလွတ်ချင်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက် စိတ်ခံစားမှုနှစ်ခု၏ ရောယှက်မှုကြောင့် သူမ မျက်လုံးများကို မကြာခဏ ပင့်တင်လိုက် ပြန်ချလိုက် ဖြစ်နေပြီး ဒူးပေါ်တင်ထားသော လက်များကိုလည်း ထားစရာနေရာ မရှိတော့ပေ။

သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဟော်ရှက ပိုတည်ငြိမ်ပြီး ပိုလျစ်လျူရှုနိုင်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး သူက ရှန်းချင်းယန်၏လက်ကို ကိုင်ကာ မင်္ဂလာပွဲအခမ်းအနား ဓလေ့များကို ကျင်းပရန် မင်္ဂလာစားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားနေသည်။

သူမ ကုတင်ပေါ်သို့ ပြန်ထိုင်လိုက်ချိန်တွင် ရှန်းချင်းယန်၏ ပန်းနုရောင်ပါးပြင်များက ပိုပိုပြီး နီမြန်းလာသည်။ သူမ၏အထိန်းတော် ပြောခဲ့သလို သူမ ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ချစ်ပွဲဝင်ရတော့မှာလားဟု သူမ တွေးနေခဲ့သည်။

"ပင်ပန်းနေလား"

ဟော်ရှက သူမဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။

“ကျွန်မ သည်းခံနိုင်ပါတယ်”

ဟော်ရှက ညင်သာစွာ ထပ်ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"ဒါဆို ဒီနေ့ ကောင်းကောင်းအနားယူပါ"

......။.......။......

တိတ်ဆိတ်လွန်းသောကြောင့် အသက်ရှုသံကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရသည်။ ထူထဲလေးလံသောကုတင် ကန့်လန့်ကာများက အနီရောင်ဖယောင်းတိုင်များ၏ နွေးထွေးသောအလင်းရောင်ကို ဖုံးလွှမ်းပေးထားပြီး အိပ်ရာထဲတွင် အမှောင်ထုသာ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။ ရှန်းချင်းယန်က အမှောင်ထဲတွင် မျက်လုံးဖွင့်ကာ သူမဘေးနားရှိ လူ၏ အသက်ရှူသံကို နားထောင်နေသည်။ ယခု သူမ ချစ်ရသူက သူမ အနီးတွင် ရှိနေသော်လည်း သူမတို့ ကမ္ဘာခြားနေသလို သူမ ခံစားနေရသည်။

ရှန်းချင်းယန်က သူမ၏ နားထင်များကို သူမ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် အသာအယာ ဖိကာ သူမ၏ ရိုင်းစိုင်းသော အတွေးများကို ဖယ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

‘ဒီနေ့က အလုပ်များတဲ့နေ့ဆိုတော့ အစ်ကိုအားရှလည်း အရမ်းပင်ပန်းနေမှာပေါ့။ မင်္ဂလာဆောင်ညမှာ သူမကို တမင်တကာ အရှက်ရစေတာမျိုးတော့ သူ လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူးလေ’

အမှန်တကယ်တွင် ဟော်ရှက အိပ်မပျော်သေးဘဲ ယနေ့ညအတွက် ဆက်ဟန်ဆောင်ရန် စိတ်မ၀င်စားနိုင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ အထူးသဖြင့် မင်္ဂလာဆောင်၌ လဲ့ကျစ်ကို တွေ့လိုက်ပြီးသည့်အချိန်နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူက ရှန်းချင်းယန်ကို အမှန်တကယ် စိတ်မဝင်စားပေ။ သူက လဲ့ကျစ်ကို နှစ်သက်ပြီး သူမ၏လှပသော အသွင်အပြင်နှင့်တူသော ‌‌ရှောင်ကျစ်ကို နှစ်သက်သည်။ ရှန်းချင်းယန်က ဖြူစင်သည်ထက် ပိုနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမက အဖြူရောင် ပန်းပွင့်လေးတစ်ပွင့်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

‘နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ နှင်းဆီပန်းကလေးကို မပြောနဲ့ သူ အစားထိုးထားတဲ့ နှင်းဆီပန်းနဲ့တောင် မယှဉ်နိုင်ဘူး’

ထိုအကြောင်းကို တွေးရင်း ဟော်ရှက ဤမနက် ထိတွေ့ခဲ့ရသည့် ဖြူဖွေးနူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ပြန်တွေးလိုက်မိသည်။

‘ဒီနေ့ သူ လက်ထပ်တော့မယ်ဆိုတာ သူမ သိတာကြောင့် သူ့ရင်ခွင်ထဲကလူက သူ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားခဲ့တယ်၊ အစကတော့ သူ မင်္ဂလာဆောင်ဝတ်စုံကို ပြောင်းလဲထားခဲ့ပေမယ့် နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ရုပ်သွင်လေးက အနောက်ကနေ ဖက်ထားပြီး သူ့လည်ပင်းအနောက်ဘက်ကို ပျားရည်အနမ်းတွေနဲ့ တံဆိပ်ရိုက်ခဲ့တယ်... အဆုံးမှာတော့ သူ မင်္ဂလာအချိန်ကို ရွှေ့ဆိုင်းလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရတယ်’

သူ ယနေ့ညတွင် ရှန်းချင်းယန်ကို မထိချင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ့လည်ပင်း၊ နောက်ကျောနှင့် ရင်ဘတ်တို့တွင် ရှိနေသည့် မပျက်သေးသော အနီရောင်အမှတ်များကို မမြင်စေချင်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

.......။.......။.......

မင်္ဂလာဧည့်ခံပွဲ၌ ဧည့်သည်များအားလုံး ပြန်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း နန်းတော်ခန်းမအပြင်ဘက်တွင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် စောင့်နေသောလူများက အတွင်းသို့ မဝင်ရဲကြပေ။ အရှင့်သားထိုက်ဇီနှင့် ထိုက်ဇီဖေးက အဘယ်ကြောင့် အချိန်အတော်ကြာ မထွက်ခွာပဲ ဆက်ထိုင်နေကြသည်ကို သူတို့ မသိနိုင်ကြသော်လည်း နန်းတော်ခန်းမ၏အပြင်ဘက်တွင်သာ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

လဲ့ကျစ်က ပရမ်းပတာအခြေအနေထဲသို့ ကျရောက်နေသလို ခံစားနေရသည်။ မူလက ထိုကြောက်ရွံ့မှုများကို သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ဖိသိပ်ထားနိုင်ပြီမှာ ကြာခဲ့ပြီဟု သူမ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူမ၏မျက်စိရှေ့သို့ ရန်ဟမ့်၏ပုံရိပ် ရောက်လာသည်နှင့် ထိုနေ့၏သွေးစွန်းသောမြင်ကွင်းလည်း ပြန်ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြန်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ခါနေပြီး မျက်လုံးများ နီရဲနေသော်လည်း သူမ မငိုနိုင်ခဲ့ပေ။ ရင်ဘတ်ကို တစ်ခုခုဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသလိုမျိုး ဖြစ်နေပြီး သူမ၏နှလုံးကို ပြန်ဖိထားကာ အသက်မရှူနိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

[မင်း ကိုယ်နဲ့ အတူရှိချင်တယ်ဆိုရင် မင်း ဒီလောက်ထိ ပျော့ညံ့နေလို့ မရဘူး]

လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က သူမကို ဟော်တူပြောခဲ့သည့်စကားများက သူမ၏နားထဲသို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာပြန်သည်။ သူမ၏ စိတ်အခြေအနေက တခဏအတွင်း ပရမ်းပတာအခြေအနေကို ဖြတ်ကျော်သွားကာ ရှုပ်ထွေးပြီး ဝမ်းနည်းနေသော မြေခွေးမျက်လုံးများကို အသက်ဝင်မှုများက တဖြည်းဖြည်း ပြန်ဖုံးလွှမ်းလာသည်။

အစောပိုင်းကလို အထိခိုက်မခံနိုင်ဘဲ ဝမ်းနည်းမှုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော ပုံစံမဟုတ်တော့ပေ။

သူမ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် မင်္ဂလာပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လဲ့ကျစ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ တိတ်ဆိတ်နေသော ပင်မခန်းမကြီးထဲတွင် လူများ မရှိတော့ဘဲ အပူပေးမီးဖိုရှိ ငွေရောင်မျှင်မီးသွေးများလည်း လောင်ကျွမ်းကုန်ဆုံးတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ပိုအေးလာသလို ခံစားလာရစေသည်။

ဟော်တူက ဘာမှမပြောဘဲ သူမဘေးတွင် ငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်နေခဲ့သည်။

လဲ့ကျစ်က အမြန်ထပြီး ဟော်တူကို မျက်နှာမူကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားမိတယ်"

ထို့နောက် သူမက သူ့လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် လဲ့ကျစ်က သူ မတ်တပ်ရပ်ရန် ကူညီပေးရသည့် အလုပ်ကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟော်တူက ထုံးစံအတိုင်း ဘာအမှုအရာမှ မပြဘဲ လဲ့ကျစ်၏ လက်တစ်ဖက်ပေါ်သို့ သူ့လက်တစ်ဖက်ကို တင်လိုက်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်က တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ထားသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ဟော်တူလည်း သူကိုယ်သူ အံသြနေမိခြင်း ဖြစ်သည်။

‘တကယ်တော့ သူက သူ့ကို ကူညီဖို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မလိုအပ်ဘူး။ အခုတော့ သူ့လက်ကို သူမဆီ အပ်ထားမိတယ်’

"အိမ်ပြန်ကြမယ်"

လဲ့ကျစ်က သူမ၏ နှောင့်နှေးစေမှုကြောင့် သူ စိတ်ဆိုးမည်ကို စိုးရိမ်နေသဖြင့် ဟော်တူ၏အမူအရာကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရင်း လေသံခပ်တိုးတိုးဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။ သူ မတ်တတ်ထရပ်နေပြီကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လဲ့ကျစ်လည်း အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမ၏လက်ကို ပြန်ဆွဲယူလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်၌ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိနေခဲ့သည့် သူ့လက်က ပြန်မဆုတ်သွားဘဲ ထိုအစား အောက်သို့ ရွေ့သွားကာ သူမ၏ လက်ဖဝါးကို ဆုပ်ကိုင်လာခဲ့သည်။

နှစ်ယောက်သား တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ဖြင့် ဝေါယာဥ်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ကြသည်။

ဟော်တူက သူ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုကို မလွှတ်ပေးသောကြောင့် လဲ့ကျစ်လည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် အေးခဲနေပြီး ဆုပ်ကိုင်ထားသော အေးစက်သည့် လက်ဖဝါးများကြားမှ ထူးဆန်းသည့် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ထွက်လာပြန်သည်။ သို့သော် အေးခဲနေသောနှလုံးသားနှစ်ခုကတော့ ဤနွေးထွေးမှုအနည်းငယ်ကို ရိပ်မိရန် ခက်ခဲလှသည်။

ဝေါယာဥ်က ထိုက်ဇီအိမ်တော်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်သွားပြီး အိပ်ခန်းရှေ့သို့ ရောက်မှသာ ရပ်သွားခဲ့သည်။

ကျင့်ရှင်းက အခန်းအပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သခင်မ၏ ပခုံးဒဏ်ရာကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူမကို ကူညီရန် အမြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဟော်တူက သူ့လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလာပြန်သည်။

"မင်း အရင်အနားယူတော့... ကိုယ့်ကို စောင့်စရာ မလိုဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက စာဖတ်ခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားနေသည်။

သူမတို့ အခန်းထဲ ဝင်လာပြီးနောက် ကျင့်ရှင်းက လဲ့ကျစ် ရေချိုးရန်နှင့် အဝတ်အစားများလဲရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် တွေဝေနေဆဲဖြစ်သော လဲ့ကျစ်က နူးညံပျော့ပျောင်းသော ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ခွန်အားများ ဆုံးရှုံးသွားပုံရပြီး ကျင့်ရှင်းက သူမကို ဘရိုကိတ်စောင်ဖြင့် သေချာဖုံးအုပ်ပေးပြီးနောက် ပြန်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ရုတ်​တရက်​ နှင်းဖြူလုံးလေးတစ်ခုက ကုတင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာပြီး ​စောင်ထဲသို့ လွယ်ကူစွာ ဝင်​သွားခဲ့သည်​။

သူမကိုယ်ပေါ်ရှိ စောင်ထောင့်လေးတစ်ခု ဟလာပြီး နှင်းဖြူရောင်ခေါင်းလေး ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် လဲ့ကျစ် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်မိသည်။

ထော့ကျိုးလေးဟော်က သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို မြင်နိုင်သကဲ့သို့ လဲ့ကျစ်အား မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် လဲ့ကျစ်၏ ပုခုံးကို မှီကာ မျက်လုံးလေးများကို မှိတ်ပြီး ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

လဲ့ကျစ်ကလည်း သူ၏ နှင်းဖြူအမွေးများကို ပွတ်သပ်ကာ သူ့ခေါင်းလေးဘေးတွင် လဲလျောင်းရင်း မျက်လုံးမှိတ်ထားလိုက်သည်။

.......။.......။.........

စာကြည့်ဆောင်တွင်...

အန်းရွှယ်က ဟော်တူ ပြန်မရောက်မီ အချိန်အကြာကြီးကတည်းက အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မင်္ဂလာပွဲပြီးခါနီးတွင် ထိုက်ဇီနှင့် ထိုက်ဇီဖေးတို့ အချိန်အတော်ကြာအောင် ပြန်မထွက်လာခဲ့သောကြောင့် တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။ မင်္ဂလာပွဲ၌ ရှိနေသည့် လူအများစုက သူတို့၏ သူလျှိုများ ဖြစ်နေပြီး မကြာမီ ထိုက်ဇီဖေးနှင့် ရန်ဟမ့်တို့၏ ဇာတ်လမ်းကို သူ သိလိုက်ရသည်။

သူက နန်းတော်ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားခဲ့ပြီး ဟော်တူ၏ ညွှန်ကြားချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ဟော်တူက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း သူက အရှင့်သား သူ့ကို ဘာလုပ်စေချင်မှန်း သိနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

"အားလုံး စစ်ပြီးပြီလား"

စာဖတ်ခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး ဟော်တူက ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်လာကာ လက်တင်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ဝင်ရင်း ဘာမှ မထူးခြားသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

အန်းရွှယ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား အစီရင်ခံလိုက်သည်။

တာ့လီ ပျက်စီးသွားသည့်နေ့တွင် ရန်ဟမ့် ဘာလုပ်ခဲ့သည်ကို သိရန်က သူတို့အတွက် အမှန်တကယ် ရိုးရှင်းလွန်းလှသည်။ ဟော်တူက သူ့လူများကို ရှန်းယီစစ်တပ်အတွင်း မြှုပ်နှံထားခဲ့သည်မှာ ကြာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ရန်ဟမ့်၏လုပ်ရပ်များကလည်း နေ့ခင်းကြောင်တောင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး လူတိုင်း မြင်ခဲ့ကြရသည်။

အန်းရွှယ်က အသေးစိတ်ရှင်းပြနေသည်နှင့်အမျှ ဟော်တူ၏ မျက်လုံးများက ပို၍ မှိုင်းညို့လာသည်။ သူ့၏သူလျှိုများက အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှင်းပြနိုင်လွန်းသောကြောင့်လား သို့မဟုတ် အန်းရွှယ် စကားတွေက တိကျလွန်းသောကြောင့်လား မသိနိုင်သော်လည်း ထိုနေ့၏ မြင်ကွင်းများ သူ့မျက်လုံးရှေ့၌ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပေါ်လာသလို ဟော်တူ ခံစားနေရသည်။

လီတိုင်းပြည်၏မြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးခံရသည့်နေ့တွင် ဧကရာဇ်နှင့် ဧကရီ နှစ်ယောက်လုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး လီတိုင်းပြည်၏ အိမ်ရှေ့စံလည်း အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ ဟော်ရှ ရှန်းယိစစ်တပ်ကို ခေါ်ဆောင်လာချိန်တွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏အလောင်းဘေး၌ ဒူးထောက်ထိုင်ကာ လဲ့ကျစ်ကို တွေ့ပြီး ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏အဝတ်အစားများတွင် သူမ ချစ်ရသူများ၏သွေးများ စွန်းထင်းနေခဲ့သည်။

သူမ မည်သို့ ရုန်းကန်နေပါစေ မြင်းပေါ်သို့ တွန်းတင်ခံလိုက်ရပြီး သူ့ရှေ့တွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပွေ့ဖက်ခံထားရသည်။

ထိုအချိန်တွင် တာ့လီ၏ အချစ်ခံရဆုံးမင်းသမီးလေးက အရူးသဖွယ် ရုန်းကန်နေသည်ကို လူတိုင်း မြင်နေရပြီး သူမ၏မြေခွေးမျက်လုံးလေးများက အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် လက်နေကာ အနီရောင်ရင့်ရင့်များ စွန်းထင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

လူနှစ်ဦး၏ခွန်အားက သိသိသာသာ ကွာခြားနေသော်လည်း လဲ့ကျစ်၏ အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်မှုအောက်တွင် သေးငယ်သော ကွာဟချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ခါးကို ဖက်ထားသည့်အင်အား အနည်ငယ် ပြေလျော့သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် လဲ့ကျစ်က မြင်းပေါ်မှ ပြတ်ပြတ်သားသား ခုန်ဆင်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ စစ်မြေပြင် ဖြစ်နေသောကြောင့် နေရာတိုင်းတွင် လူသေကောင်များ ရှိနေကာ ရှုပ်ပွနေခဲ့သည်။ သူမ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်သွားချိန်တွင် တစ်ဝက်ကျိုးနေသော ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းက သူမလက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက ထိုချွန်ထက်သောဓါးကို သူမလည်ပင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများတွင် မုန်းတီးမှုများသာ ကျန်နေတော့သည်။ သူမက ဟော်ရှကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှက်မရှိတဲ့ လူဆိုးကောင်... ကျေးဇူးကန်းတဲ့ကောင်... တစ်နေ့ကျရင် နင် အသေဆိုးနဲ့ သေရလိမ့်မယ်”

သူမက စကားလုံးတိုင်းကို ခေတ္တရပ်နားပြီး တစ်ခွန်းချင်း ရှိုက်ကြီးတငင် အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။ ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် သူမက သေရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

"ကျစ်ကျစ်"

ဟော်ရှက သူမကို လှမ်းအော်ပြီး တားဆီးလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူက သူမကို ခြိမ်းခြောက်နေဆဲပင်။

“မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေဖို့ သတ္တိရှိရင် မင်းရဲ့အစ်မ... သေတာထက် ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်”

ထိုစကားကြောင့် လဲကျစ်၏လက်ထဲတွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် ဓားက ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏အဖြူရောင်လည်ပင်းလေးကို အနည်းငယ်သာ ပြတ်ရှသွားပြီး သွေးပုတီးစေ့လေးများ ဖျတ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် တပ်သားအများအပြားက တာ့လီ၏ ဒုတိယမင်းသမီး လဲ့ကျင်းကို ရှေ့သို့ ဆွဲထုတ်လာကြသည်။ တခဏချင်းမှာပင် အားလုံးက ဟော်ရှ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားကြသည်။ သူက လဲ့ကျင်းကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းကာ လဲ့ကျစ် သူမကိုယ်သူမ သတ်မသေနိုင်စေရန် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် မင်းသမီးလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် လဲ့ကျင်းကလည်း လဲ့ကျစ်ကဲ့သို့ပင်။ သူမတို့၏အရိုးများတွင် သွေးအတူတူရှိနေခဲ့ကြသည်။

‘တိုင်းပြည်ကို ဆုံးရှုံးပြီး အိုးအိမ်လည်း ဆုံးရှုံးပြီးပြီ... သေရမှာကို ဘယ်လို ကြောက်နေတော့မှာလဲ’

"ကျစ်ကျစ်... နင် အစ်မအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုဘူး၊ ငါတို့ မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ ပြန်တွေ့ကြမယ်”

အမြင်အာရုံများ မှုန်ဝါးနေသော လဲ့ကျစ်က အစ်မတော်၏ အမူအရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်သော်လည်း အစ်မတော်ပြောနေသော စကား၏အဓိပ္ပါယ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်ခဲ့သည်။ သူမ အသံမထွက်နိုင်သောကြောင့် ပါးစပ်လှုပ်ကာ သူမ၏အစ်မကို တိတ်တဆိတ် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“အင်း...တွေ့ကြမယ်”

ညီအစ်မများကြားမှ ပြတ်ပြတ်သားသား နားလည်မှုက ဟော်ရှကို အနိုင်ယူသွားခဲ့သည်။ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် အတူရှိခဲ့ပြီး ယနေ့အချိန်အထိ သူမတို့နှစ်ယောက်ကို သူ နားလည်ခဲ့ပုံမရကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။

သူ့မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူကြ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။

"ကျစ်ကျစ်.... မင်းက သေမှာကို မကြောက်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့အစ်မတော် နှိပ်စက်ခံရမှာကိုရော မင်း မကြောက်ဘူးလား"

‘ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု’

လဲ့ကျစ်က မှုန်ကုပ်ကုပ် ပြုံးလိုက်ပြန်သည်။

‘အခုရော ဒုက္ခရောက်နေပြီပဲ မဟုတ်ဘူးလား’

နောက်ဆုံးတွင် သူမ ဟော်ရှ၏ အရှက်မဲ့မှုကို လျှော့တွက်မိခဲ့သည်။

ဟော်ရှ၏ အဓိပ္ပါယ်ရှိသော အကြည့်များကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် မြင်းနက်ကြီးဘေးတွင် ရပ်နေသော ရန်ဟမ့်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စစ်သားအနည်းငယ်နှင့်အတူ လဲ့ကျင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် အဝတ်အစားများကို စုတ်ဖြဲလိုက်သည့် အသံနှင့် အစ်မတော်၏ အော်သံများက လဲ့ကျစ်၏ နားစည်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ လီတိုင်းပြည်၏ အကြွင်းအကျန် စစ်သည်များက သူတို့၏ မင်းသမီးလေး အရှက်ခွဲခံနေရပြီး အော်ဟစ်နေသည်ကို မြင်နေရသော်လည်း သူတို့၏ခြေလက်များကို သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသောကြောင့် ရှေ့မတိုးနိုင်ပေ။ အချို့သော ချီတိုင်းပြည်မှ စစ်သည်များပင် ၎င်းကို မကြည့်ရက်ဘဲ မျက်နှာများ လွှဲထားကြသည်။

တစ်ဖက်တွင် ရန်ဟမ့်နှင့် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများက သူတို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် ညစ်ညမ်းသောအပြုံးများကို ဖော်ပြနေပြီး လဲ့ကျင်း၏စကတ်ကို ဆက်လက် ဆွဲဆုတ်နေကြသည်။

အဝတ်အစားများ ဆုတ်ပြဲနေသော အစ်မတော်၏ လက်များနှင့် ပခုံးများကို ထင်ရှားစွာ မြင်နေရသောကြောင့် လဲ့ကျစ်က သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး သူမ၏ပါးစပ်ထဲကို သွေးများ စီးကျလာကာ သူမ၏ပါးစပ်ထဲမှ ချိုမြိန် အရသာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ခဏအကြာတွင် သူမက သူမ၏လက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး တစ်ဝက်ကျိုးနေသော ဓားမြှောင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ထို့နောက် သူမက သူမ၏ဒဏ်ရာရနေသော ခြေထောက်ကို ဆွဲမကာ ဟော်ရှ၏ မြင်းဆီသို့ ရွှေ့လျားနေပြန်သည်။ သေခြင်းတရားကို ရှာရန် လွယ်ကူသော်လည်း သူမ၏အစ်မ အားကိုးရာမဲ့ အရှက်ခွဲခံရခြင်းကို သူမ မကြည့်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် အမြဲတမ်း ခေါင်းကို မော့ထားလေ့ရှိသော မင်းသမီးလေးက ခေါင်းငုံ့နေသည်ကို လူတိုင်းက မိမိတို့၏မျက်စိဖြင့် မြင်လိုက်ကြရသည်။

သူမက ခေါင်းငုံ့ကာ ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။

"ရပ်”

ဟော်ရှက မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလာကာ လဲ့ကျစ်ကို ကူတွဲပေးပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်ကို သူ၏ အပေါ်ရုံချည်အင်္ကျီဖြင့် ရစ်ပတ်ပေးလိုက်သည်။ လဲ့ကျစ်က လဲ့ကျင်း၏ နံဘေးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး ရန်ဟမ့်နှင့် အခြားသူများကလည်း ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

လဲ့ကျစ်က တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ငိုကြွေးနေပြီး သူမအစ်မတော်၏ အရေပြားများကို ချည်အင်္ကျီဖြင့် ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သည်။ သူမ သိသိသာသာ စော်ကားခံခဲ့ရခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ဖြစ်ခဲ့သော ထိုသို့သော အဖြစ်အပျက်က လဲ့ကျင်း၏ ဒေါသနှင် မာနအားလုံးကို စုပ်ယူသွားခဲ့သည်။

"အစ်မတော်၊ အစ်မ"

လဲ့ကျစ်က နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သတိထားပြီး အော်ခေါ်လိုက်သော်လည်း လဲ့ကျင်းက မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများက ဗလာဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် စစ်သည်များစွာက လဲ့ကျင်းကို ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။

"အစ်မ"

လဲ့ကျစ်က ပြေးလိုက်သွားခဲ့သော်လည်း ဟော်ရှက သူမကို အနောက်မှ တားဆီးထားပြီး သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရန် ဆွဲလှည့်လိုက်သည်။

“မင်း နာခံနေသရွေ့ မင်းအစ်မ ကောင်းကောင်းနေရမယ်”

.......။......။......

အန်းရွှယ် ထွက်ခွာသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာသွားသည့်တိုင် ဟော်တူက ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်နေကာ အေးစက်သောလေကလည်း တိုက်ခတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ့မျက်နှာနှင့် မျက်လုံးများတွင် ခံစားချက်များ ရှိမနေခဲ့ပေ။ သူ ဘာတွေးနေမှန်းမသိဘဲ ဒီအတိုင်း ထိုင်နေခဲ့သည်။

ချုံရှီ (မနက် ၁ နာရီမှ ၃ နာရီ) လောက်ရောက်မှသာ သူ ထရပ်လိုက်ပြီး အိပ်ခန်းဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

အိပ်ခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာပြီးနောက် ထော့ကျိုးလေးဟော်က သူ့ကို မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟော်တူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကုတင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သွေးနံ့သင်းသင်းလေးက သူ့နှာခေါင်းဆီသို့ လွင့်ပျံလာသည်။

အိပ်ပျော်နေသောလူက ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး သူမ၏ပခုံးများပင် တုန်နေလေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်များက စီးကျနေဆဲပင်။ သူမ မည်မျှကြာအောင် ငိုနေမှန်း မသိနိုင်သော်လည်း သူမ၏ရှည်လျားသော အနက်ရောင် မျက်တောင်လေးများ စိုစွတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ပခုံးပေါ်မှ အနာဖေးများ ကွာကျနေပြီး သွေးထွက်နေပြန်သည်။

******

ဒီစာရေးသူမှာ ပြောစရာရှိပါတယ်။

အတန်းဖော် ရှောင်ဟော်တူက ဒီနေ့ စကားမပြောချင်ဘူး။

PS. ဟော်ရှနဲ့ အဲဒီအညစ်အကြေးကောင်တွေကို ကြိမ်းမောင်းဖို့ စကားလုံးတွေတောင် မစဉ်းစားနိုင်တော့ဘူး။