အခန်း (၁၉-၂၀)

အခန်း (၁၉) - A-အဆင့် စွမ်းရည်- နှင်းခဲထိန်းချုပ်ခြင်း

​လျူယန်သည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသော်လည်း ထိုအရာကို ဂရုစိုက်နေရန် အချိန်မရှိချေ။ ယခုအချိန်သည် တိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။

​ထိုစဉ်အတွင်း ရေခဲငှက်သည် ဖြူဖွေးလှသော မြူထူများအတွင်းမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးပမ်းနေသော်လည်း မြူများ၏ အာနိသင်ကြောင့် ၎င်း၏ အရှိန်မှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ လျူယန်သည် ဤအခွင့်အရေးကို အရယူကာ သူ၏လေးကို အလျင်အမြန် ဆွဲလိုက်၏။

​ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မြားတံ၌ အဆိပ်များကို လူးထားရုံသာမက လျူယန်သည် သူ၏ [မီးတောက်ထိန်းချုပ်ခြင်း] စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ မြားများတွင် ပြင်းထန်သော မီးဓာတ်များကိုပါ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ရေခဲငှက်မှာ ရေခဲဓာတ်ခံ သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သဖြင့် မီးတောက်များမှာ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် ဒဏ်ရာရစေရန်အတွက် အကောင်းဆုံး လက်နက်ပင် ဖြစ်သည်။

​"ဖျတ်... ဖျတ်... ဖျတ်"

​မြားတံများမှာ တရစပ် ထွက်ပေါ်သွားသည်။ မြူထူများအတွင်း ပိတ်မိနေသဖြင့် အမြင်အာရုံ ဝေဝါးနေပြီး အရှိန်နှေးနေသော ရေခဲငှက်မှာ လျူယန်၏ မြားချက်များကို မရှောင်တိမ်းနိုင်တော့ချေ။ အဆိပ်နှင့် မီးတောက်များ ပေါင်းစပ်ထားသော မြားချက်များမှာ ရေခဲငှက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

​ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား သိပ်မရှိလှသော ရေခဲငှက်မှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို မခံနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာဖြင့် ကျဆင်းသွားတော့သည်။ လျူယန်သည် အဆုံးသတ်မြားချက်အချို့ကို ထပ်မံပစ်ခတ်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ရေခဲငှက်ကြီးမှာ အသက်ပျောက်သွားလေတော့သတည်း။

​[ တိုက်ပွဲအနိုင်ရမှုအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ အတွေ့အကြုံမှတ် (EXP) +၅၀၀ ရရှိပါသည်]

​လျူယန်သည် မြူစွမ်းရည်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြူထူများ ကွယ်ပျောက်သွား၏။ သူသည် ရေခဲငှက်၏ အလောင်းနားသို့ လျှောက်သွားပြီး [နတ်ဘုရားအဆင့် ထုတ်ယူခြင်း] ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

​စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများမှာ ရေခဲငှက်အလောင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အသိပေးချက်တစ်ခု တက်လာ၏။

​[ ရေခဲငှက်အလောင်းမှ နတ်ဘုရားအဆင့် ထုတ်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ ရရှိသည့်ဆုလာဘ်များ - ခွန်အား +၃၅၊ သက်လုံ +၄၁၊ အရှိန်နှုန်း +၅၂၊ A-အဆင့် - နှင်းခဲထိန်းချုပ်ခြင်း]

​[ နှင်းခဲထိန်းချုပ်ခြင်း ]

​အဆင့်: A

​အာနိသင်: နှင်းခဲနှင့် ရေခဲဓာတ်များကို စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ပြင်းထန်သော အစွမ်းများကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။

​လျူယန်သည် ရရှိလာသော ဆုလာဘ်များကို ကြည့်ကာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားမိသည်။ အဆင့် (၈) ရှိသော ရေခဲငှက်ထံမှ များပြားလှသော အခြေခံစွမ်းရည်မှတ်များကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက နောက်ထပ် A-အဆင့် စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သော [နှင်းခဲထိန်းချုပ်ခြင်း] ကိုပါ ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

​ဤစွမ်းရည်မှာ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော [မီးတောက်ထိန်းချုပ်ခြင်း] နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော်လည်း အနှစ်သာရမှာ တူညီသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက် ဓာတ်ကြီးနှစ်ပါးကို တစ်ပြိုင်နက် ပိုင်ဆိုင်သွားခြင်းဖြစ်ရာ နောင်တိုက်ပွဲများတွင် ဤဓာတ်ကြီးနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုပါက မည်မျှ ပြင်းထန်လာမည်ကို လျူယန် တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

​သို့သော် ဤနှင်းကမ္ဘာတွင် ကြာကြာနေ၍ မဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ လျူယန်သည် ရေခဲငှက်၏ အလောင်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ အဆီအသားများမှာ ထုတ်ယူခြင်းကြောင့် ပျက်စီးသွားသော်လည်း တောင်ပံမှ အမွေးများမှာမူ နဂိုအတိုင်း ရှိနေသေးသည်။

​ခုနက တိုက်ပွဲတွင် လျူယန်သည် ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အရှိန်မှာ မြန်သော်လည်း သူပစ်လိုက်သော မြားများ၏ အရှိန်မှာမူ ရေခဲငှက်ကဲ့သို့ လျင်မြန်သော သားရဲများအတွက် ရှောင်တိမ်းရန် လွယ်ကူနေသည်။ အကယ်၍သာ [မြူမှောင်] စွမ်းရည်ဖြင့် အချိန်မဆွဲထားပါက သူ၏မြားများမှာ ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

​လျူယန်သည် ရေခဲငှက်၏ အမွေးများကို ဓားဖြင့် အလျင်အမြန် လှီးဖြတ်ကာ သူ၏ မြားတံများတွင် အမွေးတောင်များအဖြစ် တပ်ဆင်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် [နှင်းခဲမြား] အသစ်များကို အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့၏။ ဤမြားများမှာ အရှိန်နှုန်း အလွန်မြန်လာရုံသာမက ရေခဲဓာတ်များ ပါဝင်နေသဖြင့် ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သည်နှင့် ချက်ချင်း အေးခဲသွားစေကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေသွားစေနိုင်သည်။

​ထို့နောက် လျူယန်သည် အပြင်သို့ ပြန်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်စဉ် လဲကျနေသော မှော်ရုပ်သေးရုပ်များ ကို သတိရသွားသည်။ ၎င်းတို့မှာ သက်ရှိများ မဟုတ်သော်လည်း ပစ္စည်းများဖြစ်သဖြင့် 'ထုတ်ယူခြင်း' လုပ်၍ ရနိုင်သည်ဟု သူယူဆလိုက်၏။ လျူယန်သည် ပျက်စီးနေသော ရုပ်သေးရုပ်များအပေါ် [နတ်ဘုရားအဆင့် ထုတ်ယူခြင်း] ကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်သည်။

​[ မှော်ရုပ်သေးရုပ်များမှ နတ်ဘုရားအဆင့် ထုတ်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ ရရှိသည့်ဆုလာဘ် - လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ ထောင်ချောက်မြေပုံ]

​လျူယန်၏ လက်ထဲသို့ မြေပုံတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး ထိုမြေပုံပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ ထောင်ချောက်များ တည်ရှိပုံကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ ဤရုပ်သေးရုပ်များကို ရေခဲငှက်က ကြိုးဆွဲစေခိုင်းခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ လူသား သို့မဟုတ် လူသားနှင့်တူသော အစွမ်းထက် သားရဲတစ်ကောင်က ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လျူယန် ရိပ်မိလိုက်သည်။

​ဖန်တီးသူကမူ သူ၏ ထောင်ချောက်မြေပုံကို ဤသို့ 'ထုတ်ယူခြင်း' စွမ်းရည်ဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရသွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ တွေးထားမည် မဟုတ်ပေ။ လျူယန်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားမိ၏။ ဤမြေပုံရှိနေသဖြင့် သူ၏ ရှေ့ဆက်ခရီးမှာ များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားတော့မည်။

​လျူယန်သည် လှိုဏ်ခေါင်းကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆက်လက်တိုးဝင်လာခဲ့ရာ ပတ်ဝန်းကျင်၌ လူသားတို့ ပြုလုပ်ထားသော လက်ရာများကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဤလှိုဏ်ခေါင်းမှာ အလွန်အေးချမ်းနေပုံရသော်လည်း မြေပုံအရမူ ဤနေရာသည် အန္တရာယ်အရှိဆုံး နေရာပင် ဖြစ်သည်။

​လျူယန်သည် စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မြားတစ်စင်ကို ရှေ့သို့ ပစ်ခတ်လိုက်ရာ မြားတံ မြေပြင်ပေါ်ကျသည်နှင့် လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့နိုင်လောက်သော ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးမှာ သူ့ဆီသို့ လိမ့်ဆင်းလာတော့သည်။ လျူယန်သည် မြေပုံအရ သိရှိထားသည့်အတိုင်း နံရံထောင့်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းသို့ အချိန်မီ ပုန်းကွယ်လိုက်သဖြင့် ဘေးကင်းခဲ့ရသည်။

​ထို့နောက် သူသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းရာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် အဆိပ်လူးမြားတိုစင်များ၊ သဲကျင်းများ၊ မြေကျင်းများနှင့် အဆိပ်ငွေ့များ စသည့် ထောင်ချောက်ပေါင်းစုံကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း မြေပုံကြောင့်သာ အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

​လျူယန်သည် ထောင်ချောက်များကို ရှောင်ရုံသာမက သူ၏ 'မုဆိုး' ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးပြု၍ ထောင်ချောက်များကို တစ်ခုချင်းစီ ဖြုတ်သိမ်းကာ အသုံးဝင်မည့် ပစ္စည်းများကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ဤခရီးတွင် သူသည် အန္တရာယ်ကင်းခဲ့ရုံသာမက ထောင်ချောက်ဆင်ရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းကိရိယာ အမြောက်အမြားကိုပါ ရရှိလိုက်ပြီး သူ၏ ထောင်ချောက်ဆင်ခြင်း စွမ်းရည်များမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။

​အခန်း (၂၀) - ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း၊ မီးနှင့်ရေခဲ ခေါင်းနှစ်လုံးဝံပုလွေ

​လျူယန်သည် ရေခဲပုံဆောင်ခဲ လှိုဏ်ခေါင်း၏ အဆုံးသတ်ဆီသို့ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ မူလက ထိုနေရာတွင် တန်ဖိုးကြီးရတနာများ သို့မဟုတ် ကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခုခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ဘာမျှမရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်းသာ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

​လျူယန်သည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ရှေ့သို့တိုးကာ ထပ်မံရှာဖွေရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် သူ၏ခြေထောက်အောက်ရှိ စက်ကွင်းတစ်ခုကို မတော်တဆ နင်းမိသွားတော့သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် [လျှပ်စီးခြေလှမ်း] ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံနိုင်ရန် [စိတ်ဝိညာဉ်အမြင်အာရုံ] ကို အသုံးပြုလိုက်၏။ အန္တရာယ်တစ်ခုခု အာရုံခံမိသည်နှင့် ချက်ချင်း ရှောင်တိမ်းရန် သူ အသင့်ပြင်ထားသည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျူယန်သည် အလွန်ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားမိသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ထောင်ချောက်မြေပုံထဲတွင် ဤနေရာ၌ ထောင်ချောက်ရှိကြောင်း အဘယ်ကြောင့် ဖော်ပြမထားသနည်း? သို့သော် စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာသွားသည့်တိုင်အောင် မည်သည့်ထောင်ချောက်မျှ ထွက်ပေါ်မလာဘဲ သူ၏ရှေ့ရှိ ရေခဲနံရံဗလာပေါ်တွင် လူသားပုံရိပ်တစ်ခုသာ ပေါ်လာတော့သည်။

​ထိုအခါမှသာ ဤအရာသည် လူသားပုံရိပ်ကို ပြသသည့် ပုံရိပ်ယောင်စနစ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း လျူယန် သဘောပေါက်လိုက်၏။ သူသည် ထိုပုံရိပ်ယောင်ထဲမှ အကြောင်းအရာများကို အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် အခြေအနေအားလုံးကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

​ဤအရာအားလုံးမှာ မူလက တန်ခိုးကြီးမားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လက်ရာပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အတတ်ပညာမှာ 'မှော်ဝိဇ္ဇာ'တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ 'မုဆိုး' ကဲ့သို့ပင် လူသိနည်းသော လျှို့ဝှက်အတန်းအစားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မျှော်စင်အတွင်းတွင် မုဆိုးများနှင့် မှော်ဝိဇ္ဇာများအပြင် အခြားသော အစွမ်းထက် လျှို့ဝှက်အတန်းအစားများစွာ ရှိနေသေးသည်။

​ဤတန်ခိုးကြီး မှော်ဝိဇ္ဇာသည် မျှော်စင်၏ အထက်ပိုင်းအဆင့်များတွင် တိုက်ပွဲဝင်ရင်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် အသက်ရှင်ရန် အချိန်အများကြီး မကျန်တော့သော်လည်း အရှုံးမပေးလိုသဖြင့် ဒုတိယအဆင့်သို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာကာ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သူသည် ဦးစွာ မှော်ရုပ်သေးရုပ်များကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကာကွယ်ရန် 'ရေခဲငှက်' ကို လွှတ်ကာ ရုပ်သေးရုပ်များကို ထိန်းချုပ်စေခဲ့သည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူကိုယ်တိုင် ဤနေရာ၌ အောင်းနေပြီး ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ၏ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် မအောင်မြင်ဘဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် အားမလိုအားမရဖြစ်စွာဖြင့် သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်အစအနကို ဤမှော်ကိရိယာအတွင်း ထည့်သွင်းထားခဲ့ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ရောက်လာမည့် 'နိုးထသူ'များအတွက် ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူ၏ အတတ်ပညာများ ဆုံးရှုံးမသွားဘဲ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ အကျိုးပြုနိုင်ရန် သူ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

​ဤကဲ့သို့သော ဇာတ်ကြောင်းရှိလိမ့်မည်ဟု လျူယန် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ယခုအခါ ထိုမှော်ကိရိယာကို လျူယန် ရှာတွေ့ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူသည်ပင် ကံတရားက ရွေးချယ်လိုက်သောသူဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ သူသည် ရှေ့ရှိ မှော်ကိရိယာကို ယူလိုက်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှ အကြောင်းအရာများကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

​ရှေ့ပိုင်းတွင် ပြောပြခဲ့သော မိတ်ဆက်များအပြင် ကျန်ရှိနေသည်မှာ မှော်ကိရိယာအမျိုးမျိုးနှင့် ရုပ်သေးရုပ်များ ပြုလုပ်ပုံ၊ အသုံးပြုပုံ နည်းလမ်းများပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ လျူယန်သည် ဤကဲ့သို့သော ကိရိယာများ ပြုလုပ်ရန် အဓိကကုန်ကြမ်းမှာ 'မှော်ပုံဆောင်ခဲ'များ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရ၏။ မှော်ပုံဆောင်ခဲများတွင် ကိရိယာအားလုံးကို မောင်းနှင်နိုင်သည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ၎င်းတို့ကို မိမိတို့ သတ်ဖြတ်လိုက်သော သားရဲများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရရှိနိုင်ပြီး အများအားဖြင့် ဦးခေါင်း သို့မဟုတ် နှလုံးနေရာတို့တွင် ရှိတတ်ကြသည်။

​၎င်းအပြင် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် ပြုလုပ်ရန်အတွက် အရေးကြီးဆုံးသော ပစ္စည်းမှာ 'သက်ရှိလူသား၏ ဝိညာဉ်' ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျူယန်သည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခဲသွားတော့သည်။ အခြားပစ္စည်းများမှာ ရှားပါးသော်လည်း ရှာဖွေရန် နည်းလမ်းရှိသေးသော်လည်း လူသားဝိညာဉ်ကို ရရှိရန်မှာမူ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ လူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူခြင်းသည် ထိုသူကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

​တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် လျူယန်သည် မိမိကိုယ်ပိုင် အစွမ်းထက် မှော်ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် ဖန်တီးလိုပါက လူတစ်ယောက်ကို အရင်သတ်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။ လျူယန်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို နောက်မှသာ စဉ်းစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ်မှာပင် ပုံရိပ်ယောင်မှာ ပြီးဆုံးသွားပြီး လူသားပုံရိပ်သည်လည်း လေထဲ၌ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ ဤမှော်ဝိဇ္ဇာမှာ တန်ခိုးကြီးသော လျှို့ဝှက်အတန်းအစား တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အတတ်ပညာကို တစ်ယောက်တည်းကိုသာ သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လျူယန်၏နောက်မှ ရောက်လာသူ မည်သူမဆို ဤဆုလာဘ်များကို ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

​လျူယန်သည် သူ၏ရှေ့ရှိ ရေခဲပုံဆောင်ခဲကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သားရဲအဖော် 'ငရဲအရိပ်ဝံပုလွေ'မှာ ၎င်းကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် ဝံပုလွေကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ၎င်းစိတ်ဝင်စားနေသဖြင့် ရေခဲပုံဆောင်ခဲကို ကျွေးလိုက်လေသည်။ အရိပ်လေး၏ စရိုက်ကို လျူယန် ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ၎င်းစိတ်ဝင်စားသော အရာမှန်သမျှမှာ ၎င်းအတွက် အလွန်အရေးကြီးပြီး ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သောအရာများသာ ဖြစ်သည်။

​၎င်းအပြင် ခုနက ရေခဲငှက်နှင့် တိုက်ပွဲတွင် အရိပ်မှာ အဓိကကျသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ အရိပ်၏ ပူးပေါင်းမှုသာ မပါခဲ့ပါက လျူယန်သည် ထိုတိုက်ပွဲတွင် အသက်ဘေးနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။ ဤအချက်က လျူယန်ကို မိမိကိုယ်ကိုယ် ကူညီနိုင်ရန်အတွက် အရိပ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ပေးရန် လိုအပ်ကြောင်း သိမြင်စေခဲ့သည်။ သူသည် အချိန်အများစုတွင် တစ်ယောက်တည်း ခရီးသွားသူဖြစ်ရာ အစွမ်းထက်ပြီး အားကိုးရသော တိုက်ဖော်တိုက်ဖက် ရှိနေခြင်းမှာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို များစွာ တိုးတက်စေမည် ဖြစ်သည်။

​ထိုစဉ် အရိပ်​လေးသည် ရေခဲပုံဆောင်ခဲရှေ့သို့ ရောက်သွားပြီး ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုလိုက်တော့သည်။ ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ခရမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုစတင်တော့သည်။ ဘေးမှ ကြည့်နေသော လျူယန်မှာလည်း အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားနေမိ၏။ အရိပ်လေးမှာ 'မီး' ဓာတ်ခံရှိသော သားရဲတစ်ကောင် မဟုတ်ပါလား။ အဘယ်ကြောင့် 'ရေခဲ' ဓာတ်ခံရှိသော ပုံဆောင်ခဲကို စားသုံးပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ရသလဲ။လျူယန်သည် ဤယုတ္တိကို နားမလည်နိုင်သဖြင့် ဘေးမှသာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

​ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် မျက်စိမှိတ်လျက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေသော အရိပ်ထံမှ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လျူယန်မှာ မျက်စိကို မှိတ်ထားလိုက်ရသည်။ အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ အရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

​၎င်းတွင် ခေါင်း နောက်ထပ်တစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာချေပြီ။ အသစ်ထွက်လာသော ခေါင်းမှာ မူလခေါင်းနှင့် ပုံစံတူသော်လည်း ၎င်းကို ရေခဲပုံဆောင်ခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မျက်လုံးများမှ အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းလာသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အပြာနုရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များနှင့် တူနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရေခဲပုံဆောင်ခဲများနှင့် တူနေကာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှ၏။

​လျူယန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝံပုလွေ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

​[ မီးနှင့်ရေခဲ ခေါင်းနှစ်လုံးဝံပုလွေ]

​အဆင့်: ၇

​အလားအလာ: S-အဆင့်

​ဤအချက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျူယန်မှာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားရသည်။ ရေခဲပုံဆောင်ခဲကို စားသုံးပြီးနောက် အရိပ်မှာ 'မီးနှင့်ရေခဲ ခေါင်းနှစ်လုံးဝံပုလွေ' အဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။ ၎င်း၏ အဆင့်မှာလည်း အဆင့် (၇) သို့ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားရုံသာမက အလားအလာမှာလည်း S-အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။

​လျူယန်ကိုယ်တိုင်မှာမူ အဆင့် (၄) သာ ရှိသေးပြီး အဆင့် (၅) သို့ ရောက်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ လျူယန်နှင့် အတူရှိနေခဲ့သော အရိပ်မှာ တစ်ရက်နှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် အဆင့် (၇) သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုးတက်မှုနှုန်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လျူယန်မှာ ဤအချက်ကို နားလည်ထားသည်။ အကြောင်းမှာ အရိပ်သည် အဆင့်မြင့်သော အရာများကို အမြောက်အမြား စားသုံးခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ဦးစွာ မီးချီလင်ကို စားခဲ့ပြီး ယခုအခါ အဆင့်မြင့် ရေခဲပုံဆောင်ခဲကို ထပ်မံစားသုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော 'မီး' နှင့် 'ရေခဲ' ဓာတ်များ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းက ဝံပုလွေကို ပိုမို အစွမ်းထက်လာစေခြင်းပင်။

​ယခုအခါ ခေါင်းနှစ်လုံးဝံပုလွေကြီးမှာ သူ၏ အင်အား တိုးတက်လာမှုကို သိရှိနေသဖြင့် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေပြီး လျူယန်၏ ဘေးနားသို့ လာကာ ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေတော့သည်။ လျူယန်သည် ၎င်းကို လက်ဖြင့် အသာအယာ ပုတ်ပေးလိုက်သော်လည်း ခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှ၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လက်မှာ ပူလောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး နောက်တစ်ခဏတွင်မူ အလွန်အမင်း အေးစက်သွားပြန်သည်။

​ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လျူယန်တွင် [မီးတောက်ထိန်းချုပ်ခြင်း] နှင့် [နှင်းခဲထိန်းချုပ်ခြင်း] စွမ်းရည်နှစ်ခုလုံး ရှိနေသဖြင့် မီးနှင့်ရေခဲ ဓာတ်နှစ်ခုလုံးကို ကောင်းစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ဤဝံပုလွေကို ပုတ်မိရုံဖြင့်ပင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားနိုင်ပေသည်။

​ထိုစဉ်မှာပင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားသော ခေါင်းနှစ်လုံးဝံပုလွေကြီးထံမှ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးကာစ ဖြစ်သဖြင့် မိမိ၏ အင်အားကို မည်သို့ ထိန်းချုပ်ရမည်ကို မသိသေးဘဲ စွမ်းအင်များကို အလိုအလျောက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင်။

​တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် လျူယန်ကို ကယ်တင်ရန် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသော ချူလုံမှာ ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေဝင်ပေါက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျူယန်မှာ အထဲသို့ အရင်ဝင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။ သူမသည် လျူယန်အတွက် အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေသဖြင့် ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော မီးတောက်များကို ရှောင်တိမ်းကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်လိုက်လေတော့သည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်လယ်၌ ရှိနေကြသော ဆန်းရန်တို့ အဖွဲ့သည်လည်း ဤပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းကို အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။ ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းသော စွမ်းအင်တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဆန်းရန်မှာ တောင်ထိပ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုနှင့် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေတော့သည်။