အခန်း (၄၉-၅၀)

အပိုင်း (၄၉)

အလျင်အမြန်ပဲ ဖြေလိုက်တယ်။

စန်းလော့က ခြံထဲရှိ ထိုင်ခုံအနိမ့်လေးတွင်ထိုင်နေစဉ် ဘဲများအတွက် အသိုက်ဆောက်ရန် ကောက်ရိုးကို အသုံးပြုရင်း ကလေးငယ်နှစ်ယောက်က တံခါးဝမှာ ငုံ့ကာဖြင့် အထဲသို့ ချောင်းကြည့်နေကြသည်ကို သတိထားမိလိုက်၏။ သူတို့မကြီးကို ရှာတွေ့သွားတော့ နှစ်ယောက်သားက မျက်နှာချိုသွေးကာ ပြုံးပြလိုက်ကြသည်။

"အစ်မကြီး၊ ကျောက်တုံးလှလှလေးတွေ လိုအပ်သေးလား"

သူတို့ထဲက တစ်ယောက်မေးလိုက်ခြင်းပင်။

ရှန်းထျယ်ဖြစ်နေပြီး သူ့အသံမှာ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းပြီး ကလေးဆန်နေဆဲဖြစ်၏။

ရှန်းယင်က ခဏလောက် ထွက်သွားပြီး မကြာမီတွင် ဇကောအသေးတစ်ခုကို တံခါးဝသို့ဆွဲရင်း ပြန်ရောက်လာ၏။ စန်းလော့သည် ရက်လုပ်လက်စအသိုက်ကိုချထားလိုက်ပြီး လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ခြင်းတောင်းအတွင်းတွင် ကျောက်စရစ်ခဲ ဒါဇင်များစွာခန့်ကို ပါးပါးလေးဖြန့်ခင်းထား၏။

"ဒါတွေကို သားတို့နှစ်ယောက် ကောက်ခဲ့တာလား"

ကလေးနှစ်ယောက်က ပြိုင်တူခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"အဲ့တာတွေ လိုသေးလား"

စန်းလော့က ပြုံးလိုက်ပြီး

"အင်း၊ ဒါတွေကို ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲထိသယ်သွားပါဦး"

ထို့နောက် ခြင်းတောင်းကို ကူမပေးလိုက်သည်။ ထိုခြင်းထဲတွင် များများစားစားမထည့်ထားသော်လည်း ကလေးများအတွက်တော့ အနည်းငယ်လေးလံပေလိမ့်မည်။

စန်းလော့ဖိတ်ခေါ်သည်ကိုကြားသော ရှန်းယင်နှင့်ရှန်းထျယ်တို့က တံခါးအပြင်ဘက်ကို အတူတူလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

စန်းလော့က ဟူကျီရဲ့အသံကို ကြားလိုက်တော့ အပြင်ဘက်တွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်နေသည်ကိုသိချင်တာကြောင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

"ရှန်းကျင့်၊ သားရော ကျောက်တုံးတွေသယ်လာတာလား။ ဘာလို့အပြင်မှာ ရပ်နေတာလဲ"

ရှန်းကျင့် : .....

စန်းလော့တစ်ယောက် ရီချင်သလိုဖြစ်သွားသည်။

တံခါးအပြင်ကို ထွက်လာလိုက်တော့၊ ခြင်းတောင်းများနှင့် ကောက်ရိုးခြင်းများကို မ ထားသော ကလေးငါးယောက်ကို တွေ့လိုက်လေသည်။ အားလုံးကလဲ ကျောက်စရစ်ခဲတွေကို သယ်လာကြ၏။ ရှန်းကျင့်က သူမတံခါးရဲ့အပြင်ဘက်ထောင့်တွင် ရပ်နေပြီး အနည်းငယ်မလုံမလဲဖြင့် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

"အဟင်း၊ ဒီလူညစ်ကလေးတွေ ငါ့ခြံထဲဝင်ရမှာကို ရှက်တယ်ဆိုတာ ရှားတယ်မဟုတ်လား" ဟု သူမတွေးလိုက်၏။ များသောအားဖြင့် သူက ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်နားတွင် အရမ်းမျက်နှာပြောင်တတ်သည်။

အခြားကလေး ငါးယောက်ထဲတွင် စန်းလော့သည် အားနျိုနှင့်ဟူကျီကို မှတ်မိသော်လည်း အငယ်သုံးယောက်မှာ သူမနှင့်သိပ်မရင်းနှီးပေ။

အားနျိုနှင့်ဟူကျီတို့သည် ယခုအချိန်တွင် စန်းလော့နှင့် အတော်လေးရင်းနှီးပြီး ထိန်းသိမ်းမနေတော့ချေ။ သူတို့၏ပစ္စည်းများနှင့်အတူ တံခါးဝသို့ရောက်လာသောအခါ သူမကို တောက်ပသောအပြုံးများနှင့် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

"မကြီးရှန်း၊ သားတို့ ကျောက်တုံးတွေ သယ်လာခဲ့တယ်"

စန်းလော့က ပြန်ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပါပဲ။ အထဲကို ဝင်ခဲ့လေ။ အစ်မခြံထဲမှာကျောက်ခဲတွေလိုတာ ဘယ်လိုသိလဲ"

ဟူကျီလည်း သိသိသာသာပြုံးဖြီးကာခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

"ဒီမနက်တုန်းက ရှန်းအန်းနဲ့ရှန်းနဉ်တို့ရှာနေကြတာကိုတွေ့ခဲ့တယ်လေ။ ခြံထဲမှာခင်းဖို့ကျောက်ခဲတွေလိုသေးတယ်လို့လဲ ကြားခဲ့တယ်။ အဲ့တာကြောင့် သားတို့ကူညီနိုင်မယ်လို့ထင်ခဲ့တာ။ မနက်ခင်းတုန်းက တစ်ချို့ကိုရှာခဲ့ပြီး ဒါတွေကတော့ နေ့လည်ခင်းမှရတာတွေပါ"

ကောင်ငယ်လေးက သူ့အပေါင်းအဖော်များကို ခြံထဲသို့စိတ်ချလက်ချ ခေါ်သွားပြီး တစ်ခြားကောင်လေးသုံးယောက်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"မကြီးရှန်း၊ ဒါက စန်းနျို၊ အားနျိုရဲ့‌မောင်၊ ပြီးတော့ ရှီထိုနဲ့ အားရှု၊ သားရဲ့ညီတွေလေ"

စန်းလော့က ကလေးတစ်ယောက်ချင်းစီက မိတ်ဆက်တာကို ပြုံးပြီးနားထောင်နေသည်။ အဲဒီ့နောက်မှာတော့ တံခါးနားမှာရပ်နေတဲ့ အကြီးလေးတွေဖြစ်သော အားနျို၊ ဟူကျီနှင့်ရှန်းကျင့်တို့အား အငယ်လေးတွေကို စမ်းပေါက်တွင် လက်ဆေးပေးရန် ခေါ်ဆောင်သွားခိုင်းလိုက်၏။

ရှီနှင့်လုမိသားစုမှ ချစ်စရာကောင်းသော ကလေးအသစ်သုံးယောက်သည် ဘာမျှမသိပေ။ သို့သော အားနျိုနှင့် ခဏတာ ကူညီပေးခဲ့တဲ့ တခြားသူများကတော့ ချက်ချင်း နားလည်ကြ၏။

စိတ်လှုပ်ရှားသောကြောင့် ရှန်းကျင့်၏နားများပင် တုန်ခါသွားလေသည်။

"အော်၊ ငါ ဒါကို ကောင်းကောင်းသိတယ်"

"မကြီးစန်းက ငါတို့ကို လက်ဆေးဖို့ပြောတယ်ဆိုတာ ပုံမှန်ဆိုရင် ဒီမှာ စားစရာရှိတယ်လို့ဆိုလိုတာပဲ"

သူ၏စိတ်နှလုံးမှာ ခြံထဲသို့ မဝင်ခင်က တွန့်ဆုတ်မှုမှန်သမျှကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ရင်း ရွှင်မြူးခါနီးဖြစ်သွားလေသည်။

လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ကိုသိသော ကလေးငါးယောက်သည် ရွှင်မြူးစွာဖြင့် လက်ဆေးရန် အပြေးအလွှား သွားလိုက်ပြီး တွေဝေနေသောကလေး သုံးယောက်ကို စမ်းချောင်းဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားလိုက်၏။

ထိုနေရာသို့ရောက်သောအခါ ရှန်းအိမ်အနီးရှိ စမ်းချောင်းသည် ကွဲပြားသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

ဤနေရာတွင် ဝါးပိုက်အသစ်တစ်ခုရှိပြီး ရေအိုင်ကိုလည်း တိုးချဲ့ထားပြီး လူတစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည့် ကျောက်ပြားတစ်ချပ်ကို ရေခံသည့်နေရာတွင် ချထားသည်။ အိုင်တစ်ဝိုက်တွင် ဖော်ထားသော ရွှံ့ကမ်းပါးပေါ်တွင် မြက်ပင်များနှင့်ပန်းပင်မျိုးစုံကို စိုက်ပျိုးထား၏။

ဒါပေါ့၊ ဒီလိုပြောင်းလဲမှုတွေက ကလေးတွေကို နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းစေတာပေါ့။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ စားစရာကျွေးမယ့်အလားအလာပါပဲ။ သူတို့လက်ကို အလျင်အမြန်ဆေးလိုက်ကြပြီး ပြန်ပြေးလာကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်တို့သည် တောဟင်းရွက်များနှင့် မြက်ပင်များဖြင့် ပြန်လာခဲ့ကြပြီး အိမ်အပြင်ဘက်တွင် စုဝေးနေသော သူငယ်ချင်းအနည်းငယ်ကိုသာ တွေ့လိုက်ကြသည်။

ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဉ် ရောက်လာသည်ကိုမြင်တော့ စန်းလော့က မောင်နှမနှစ်ယောက်လုံးကို လက်ယက်ခေါ်လိုက်ကာ လက်ဆေးရန် ညင်သာစွာပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကလေးတိုင်းအတွက် တစ်ပိုင်းစီခွဲပေးရန် အိမ်ထဲမှ မုန့်ရေကြည်တစ်ချို့ကို ယူလာခိုင်းလိုက်၏။

စွံပလွန်မုန့်သည် အပိုင်းများအဖြစ် ခွဲရန်လွယ်ကူသည်။ ထိုအပိုင်းများမှာ အတော်လေးကြီးသည့်အတွက် ကလေးတော်တော်များများကို မျှဝေရသည်မှာအဆင်ပြေ၏။

ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်တို့၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ စိတ်ထဲတွင် စွံပလွန်မုန့်အပိုင်းများကို ငွေအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲလိုခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ခြံအတွင်းရှိ တောင်းများနှင့်ဆန်ကာများကို ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ခုစီတွင် ချောမွတ်လှပသော ကျောက်စရစ်ခဲများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ထိုအရာများကိုရှာရန် မလွယ်ကူကြောင်း ရှန်းအန်းသိလေသည်။

သူတို့က တစ်နေ့လုံးရှာဖွေနေခဲ့ကြပြီး ကျောက်ခဲရှာရသည်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း သေးငယ်လှပကာ လုံးဝန်းပြီး ညီညီညာညာအရွယ်လေးများကို ရှာဖွေရသည်မှာတော့ အတော်လေးကြီးမားသည့် စိန်ခေါ်မှုကြီးတစ်ခုပင်။

ရှန်းအန်းကခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ရှန်းနဉ်ကို လက်ဆေးရန် ခေါ်သွားလိုက်၏။ လမ်းမှာ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ တွေ့တော့ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် မျက်နှာများဖြင့် ရယ်မောကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။ မောင်နှမနှစ်ယောက်သည် တိတ်တဆိတ် ရယ်မောကာ အားလုံးကို ခဏစောင့်ခိုင်းပြီး လက်ကို အမြန်ဆေးကြောပြီးနောက် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် သူတို့ပြန်ပေါ်လာပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီတွင် စွံပလွန်မုန့်တုံးများကို သယ်လာကာ ကလေးအုပ်စုကြားထဲကို ဝင်သွားလေသည်။

ရှန်းနဉ် ရှင်းပြနေသည်ကို စန်းလော့ကြားလိုက်၏။

"ဒါကို မုန့်ရေကြည်လို့ခေါ်တယ်။ စီရင်စုမှာ ငါးတုံးကို သုံးဝမ်နဲ့ရောင်းတယ်။ ဒါကအရမ်းဈေးကြီးတယ်။ ငါတို့မှာ အတုံးနည်းနည်းပဲရှိတယ်။ ဒါကြောင့် နင်တို့ကို တစ်ဝက်စီပဲ ပေးလို့ရတယ်"

ကလေးများသည် စီရင်စုမှဝယ်လာသောမုန့်များကို မြည်းစမ်းရင်း ပျော်ရွှင်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

စန်းလော့သည်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ကလေးများကို သူတို့သဘောအတိုင်း လွှတ်ထားပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ကောက်ရိုးဘဲအသိုက်ကို ဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။

ကောက်ရိုးဘဲအသိုက်ပြုလုပ်ခြင်းက မရှုပ်ထွေးပေ။

ထိုအရာသည် အပေါ်မှအောက်အထိအဝိုင်းပုံဖြစ်ပြီး ကြက်ပေါက်၊ ဘဲပေါက်များအတွက် လုံလုံလောက်လောက်ကြီးရုံမျှမက ကြောင်ပေါက်များနှင့် ခွေးပေါက်လေးများအတွက်ပင် လုံလောက်သည်။

နူးညံ့ခြောက်သွေ့သော မြက်များဖြင့် စီတန်းထားကာ ခြောက်သွေ့နေသမျှ ကာလပတ်လုံး သက်တောင့်သက်သာ နေစရာတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးပေးထား၏။

ကလေးများသည် သူတို့၏စွံပလွန်မုန့်ဝေစုကို ရသည်နှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ စတင်စားသောက်ကြလေသည်။ အားနျိုသည် စန်းလော့ကို ပထမဆုံးကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သူဖြစ်ပြီး အစပိုင်းတွင် စားစရာအပေါ် သွားရည်ယိုနေကြသော ကျန်ကလေးများသည်လည်း အရှေ့တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ကြ၏။

စန်းလော့က အပြုံးဖြင့်တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

"ရပါတယ်။ စားပြီးရင် သွားဆော့ကြချေ"

ဤဖိတ်ကြားမှုနှင့်အတူ ထပ်ပြီးတိုက်တွန်းစရာမလိုတော့ဘဲ ကလေးများက သူတို့ကိုင်ထားသည့် မုန့်များကို ဂရုတစိုက် ကိုက်လိုက်ကြ၏။

အလွန်အရသာရှိသော စီရင်စုအစားအစာများကို အရသာခံရန် အလျင်စလိုမမြိုချပေ။ အရသာကို အရင်ခံစားချင်ကြ၏။

မုန့်ရေကြည်ကို အရသာမခံမီအထိ သူတို့က တောင့်တရုံမျှသာဖြစ်ပြီး သွားရည်ယိုခြင်းမှာ အထွတ်အထိပ်မရောက်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ချိုချဉ်အရသာကို အမှန်တကယ် မြည်းစမ်းကြည့်သောအခါမှသာ အမှန်တကယ် သွားရည်ကျလာလေသည်။

"ဒါက ချဉ်ချဉ်ချိုချိုလေး"

သူတို့က ဝမ်းသာအားရအော်လိုက်ကြသည်။

"အရသာရှိလိုက်တာ"

"တစ်ကယ်ကိုအရသာရှိတယ်"

ရှန်းထျယ်နဲ့ ရှီထိုဟုခေါ်သည့် ကလေးနှစ်ယောက်လုံးကလည်း ပြောပြရန် စားခြင်းကိုသာ စိတ်ဝင်စားနေကြပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကိုက်စားလိုက်ကြသည်။ အငယ်ဆုံးအားရှူသည် သေးငယ်သောအတုံးကို တစ်တိချင်းကိုက်ဝါးရင်း ချီတုံချတုံဖြစ်နေ၏။ ထို့နောက်တွင်တော့ အကိုက်သေးလေး ကိုက်လိုက်လေသည်။

ကုန်အောင်စားဖို့ အင်တင်တင်ဖြစ်နေသည့်သူက ကျန်နေတဲ့တစ်ဝက်ကို သူ့အိတ်ကပ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက်ထည့်လိုက်၏။

စန်းလော့သည် ဘဲအသိုက်ကို ဆက်လက်ရက်လုပ်နေစဉ် ကလေးများကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်ခဲ့သည်။ ကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့်တောက်ပနေသော သူတို့၏မျက်နှာများက သူမကို ပြုံးစေသည်။

ရှန်းကျင့်သည် ခြံနောက်ဖေးရှိ ကြက်များနှင့်ဘဲများကို နားစွန်နားဖျားကြားနေချိန်တွင် သူ၏ပါးလှပ်သော နားရွက်များဖြင့် ကြည်လင်သောအသံကို ခံစားနေလိုက်သည်။ ရှန်းအန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်၏။

"ရှန်းအန်း၊ မင်းတို့မိသားစုက ကြက်တွေနဲ့ဘဲတွေဝယ်ခဲ့တာလား"

ရှန်းအန်းကခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ဝယ်ခဲ့တယ်"

နားစွန်နားဖျားကြားတဲ့ ဟူကျီကပြုံးလိုက်သည်။

"ကြက်ကတော့ ငါတို့မိသားစုက မဟုတ်လား။ မနက်တုန်းက အဲ့တာနဲ့ပတ်သက်ပြီး အဘွားချန်းက ငါတို့အိမ်ကို မေးနေတာကြားခဲ့တယ်"

ရှန်းအန်းက ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ငါသေချာမသိဘူး၊ ဒါက ငါတို့ကို ကူညီပေးခဲ့တဲ့အဘွားချန်း ဝယ်ခဲ့တာဆိုတော့ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"အမှန်ပဲ၊ ငါတို့ကြက်တွေက သန်မာပြီး မွေးရလွယ်တယ်"

ရှန်းကျင့်က အားကျနေပုံပေါ်သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်၊ ကြက်တွေဘဲတွေရှိတယ်ဆိုတော့ ဥတွေစားရတော့မှာပေါ့။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့မကြီးကလည်း မင်းတို့ကို စားစရာမျိုးစုံဝယ်ပေးတယ်"

စီရင်စုက ဒီလိုအစားအစာမျိုးကို ယခင်က မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ရှန်းအန်းသည် ရှန်းကျင့်၏ 'မင်းတို့မိသားစုထဲကို ဘာလို့ မမွေးစားနိုင်ရတာလဲ' ဆိုသည့် ကြေကွဲသောအကြည့်ကို သတိပြုမိရင်း မတုံ့ပြန်ဖို့သာ ရွေးချယ်လိုက်၏။

သူတို့သူငယ်ချင်းတွေ ယူလာတဲ့ ကျောက်တုံးများကို ကြည့်လိုက်၏။ သူတို့အိမ်က တောင်းတွေက ကျောက်စရစ်ခဲတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီမလို့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ခြင်းတောင်းထဲက ကျောက်စရစ်ခဲတွေကို ခြံထောင့်တစ်ခုထဲသို့ ဂရုတစိုက် လောင်းထည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူငယ်ချင်းတွေဘက်သို့လှည့်ကာ

"ဒီနေ့အတွက် အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တစ်နေ့လုံး နေပူထဲမှာ နေခဲ့ရတာ၊ အခုတော့ အိမ်ကိုပြန်တာ ပို‌ကောင်းပါတယ်။ ငါလည်း မကြီးကို အလုပ်ကူလုပ်ပေးရဦးမယ်"

"အေး အေး၊ မနက်ဖြန်ကျရင် ကျောက်စရစ်ခဲတွေကို ပိုပြီးကူကောက်ပေးမယ်"

ဟူကျီက အလျင်အမြန်ပင်ထပ်ပြောလိုက်၏။

"မုန့်ကျွေးစရာမလိုဘူးနော်"

စားပြီးသည်နှင့် အနည်းငယ်နေရခက်သွားသည်ကို သဘောပေါက်ကာ ရှန်းအန်းကရယ်မောလိုက်၏။

စန်းလော့နှင့်အပြန်အလှန်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကလေးအုပ်စုသည် သူတို့၏ခြင်းတောင်းများကို ယူကာ ထွက်သွားကြသည်။

ရှန်းအန်းက သူတို့ထွက်သွားတာကိုကြည့်ဖို့သွားခဲ့ပြီး ရှန်းနဉ်က စန်းလော့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ချဉ်သော ဂျူဂျူဘဲကိတ်မုန့်တစ်တုံးကို ပေးလိုက်၏။

"မကြီးလည်း နည်းနည်းစားပါဦး"

စန်းလော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် နောက်ပြန်လှည့်ကာ အောက်သို့ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောနေသည်။

"တစ်ဝက်လောက်ပဲ ဖဲ့ပေးပါ"

သူမ၏ယခင်ဘဝတွင် နာလန်ထူနေသည့် နှစ်များတွင် သူမသည် အရသာအရှိဆုံး အစားအစာများကိုပင် မျှတအောင်စားသည့် အလေ့အထကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

အစ်မကြီး၏ပင်ကိုယ်စရိုက်ကိုသတိထား‌မိသော ရှန်းနဉ်က တစ်ဝက်ကို ရွှင်မြူးစွာ ဖဲ့လိုက်ပြီး သူမနှင့်ဝင်လာသောရှန်းအန်းတို့အတွက် နောက်ထပ်တစ်ဝက်ကို ဖဲ့လိုက်သည်။

စားပြီးတဲ့နောက် ရှန်းနဉ်က ကြက်စာပြင်ရန် သွားလိုက်၏။ သူမသည် ဓုဒလီပင်များနှင့် အိုက်ချောင် (mugwort) တို့ကို ဝါးဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်ပြီး ကောက်နှံပင်နှင့်ဖွဲနုလက်တစ်ဆုပ်စာဖြင့် ရောမွှေလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ သူမ သတိထားမိလိုက်သည်။

"မကြီး၊ သမီးတို့မှာ စားခွက်မရှိဘူး"

ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးဖြင့် ကြက်စာကျွေးခြင်းက လက်တွေ့မကျပေ။

မြေ‌ပြင်ပေါ်မှာ ပျံ့ကျဲပြီးကျွေးတာကလဲ သူတို့၏ အသစ်ပြင်ထားသည့်ခြံဝန်းကို ညစ်ပေစေနိုင်သည်။

စန်းလော့က ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးနောက် ယခင်နေ့က ဝါးလုံးကို ယူလာလေသည်။ ပိုထူသည့် အဆုံးပိုင်းတစ်ခုကို ဖြတ်လိုက်ပြီး သေးငယ်သည့်အစာနှင့်ရေခွက်များပြုလုပ်ရန် နှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်သည်။ ထိုနောက် ထိုနည်းအတိုင်းပင် ပါးသည့်အပိုင်းကို ဘဲများအတွက် ပြုလုပ်ပေးခဲ့၏။

"အခုတော့ ဒါတွေကို သုံးလိုက်ရအောင်။ ပိုပြီးသင့်တော်တာတစ်ခုခု တွေ့တဲ့အခါကျရင် အစ်မတို့ ပြန်အစားထိုးလိုက်ကြမယ်"

ရှန်းနဉ်က ကြက်အစာကျွေးရန် ဝင်သွားသောအခါ စန်းလော့က နောက်ဆုံးတစ်ချက်ဖြင့် အသိုက်ကို အပြီးသတ်လိုက်ပြီး လွှကိုချကာ သူမ၏လက်ရာကို သဘောကျနေလေသည်။ အင်တာနက်ပေါ်တွင် ရနိုင်သောကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် အိပ်ယာများထက်မညံ့ဘဲ အတော်လေး လက်ရာမြောက်သည်ဟု ထင်လိုက်ပြီး ရိုးစင်းလှပမှုလည်းရှိ၏။

သူမက ခြံဝင်းထဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စားပွဲခုံအဖြစ်အသုံးပြုနေတဲ့ ကျောက်ပြားကိုကူရွှေ့ရန် ရှန်းအန်းကိုခေါ်လိုက်သည်။ သူတို့က ထိုအရာကို ပင်မအိမ်ရဲ့တံစက်မြိတ်အောက်ကို ရွှေ့လိုက်ကြ၏။

စန်းလော့က လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီး မိုးရွာလျှင် မိုးကာဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် ကောက်ရိုးအသိုက်ကို ယူလာလေသည်။

တံစက်မြိတ်အပေါ်ဘက်နှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိကျောက်ပြားများနှင့် အသိုက်သည် ရုတ်တရက်မိုးရွာလျှင် မိုးဒဏ်မှကာကွယ်ပေးနိုင်၏။ ဘဲများကြီးထွားလာပြီး အပြင်ကိုလျှောက်သွားနိုင်သည်အထိ သည်အပြင်အဆင်က လုံလောက်ပါသည်။

စန်းလော့က သူမကိုယ်တိုင် အသိုက်ကို စီစဉ်နေပြီး အစာနှင့် ရေခွက်များကို စိတ်ချရအောင် ဆောင်ရွက်ရင်းအလုပ်များနေသည်။ ရှန်းအန်းကလဲ သူတို့ယူလာခဲ့သည့် ပျော့ပျောင်းခြောက်သွေ့သော မြက်များကို ယူလာကာ ဘဲပေါက်လေးများကို အသိုက်ထဲသို့ ညင်သာစွာမထည့်မီ ဂရုတစိုက်ဖြန့်ခင်းလိုက်၏။

သုံးဖက်စလုံးတွင် အမိုးအကာရှိသော ဤသက်တောင့်သက်သာရှိ‌သည့် အသိုက်မှာ ဘဲလေးများ၏အကြိုက်ဖြစ်ပုံရသည်။ သူတို့သည် ပို၍လုံခြုံပုံပေါ်ကာ ဝိုင်းကြည့်ပြီးရွှင်မြူးစွာဖြင့် ကျည်ကျည်ကျာကျာ အော်နေကြ၏။

စန်းလော့က အမွှေးပွအကောင်သေးသေးလေးများကို ကြည့်နေခဲ့ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ နောက်တော့ ဘဲစာကျွေးရန်အတွက် ရှန်းနဉ်အား ဆန်အချို့ကိုမကျက်တကျက်ချက်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပေါက်ပြားထမ်းကာ အိမ်ဘေးတွင်နေရာရွေးရန် ခြံထဲသို့ထွက်သွားခဲ့ပြီး စတင်တူးလေ၏။

မြေကြီးကို ရှင်းလင်းထားပြီးဖြစ်ရာ အလုပ်က ရိုးရှင်းလွယ်ကူသွားသည်။ သူမက ဧရိယာကိုအနည်းငယ် မြေညီသွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။ ခဏကြာတော့ သူမစိတ်ထဲကနေ ကြက်လှောင်အိမ်ရဲ့အရွယ်အစားကို တိုင်းတာလိုက်ပြီး အိမ်မှာကျန်နေသည့်ဝါးက မလုံလောက်သည်ကို သိလိုက်၏။ ဓားကောက်ကို ယူလိုက်ပြီး အနီးနားရှိဝါးတစ်ချို့ကို ကူခုတ်ပေးရန် ရှန်းအန်းကိုလှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

တစ်နာရီနီးပါးကြာပြီးနောက် မရီးနှင့်မတ်နှစ်ယောက်သားသည် ကျောက်ခက်ကိုင်း အသေးတစ်စည်း၊ ငှက်ပျောရွက်အကြီးတစ်ပုံနှင့် ဝါးပင်ကိုဆွဲရင်း ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ ခြံထဲသို့မဝင်သေးဘဲ ဝါးကို အပြင်၌ပြင်ဆင်နေကြသည်။ ပင်မပင်စည်ကိုချန်ထားပြီး အလျားလိုက် ခုတ်လိုက်သည်။

ဝါးပင်စည်ကိုခုတ်ပြီးသည်နှင့် သူမက လက်နှစ်ချောင်းအရွယ် ဝါးခြမ်းပြားလေးများကို ခွဲလိုက်ပြီး တစ်ပေရှည်သော ဝါးကပ်ခြောက်ခု ရအောင်ယက်လိုက်သည်။ ကြက်များနှင့်ဘဲများ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်စေရန်နှင့် သန့်ရှင်းရေးအတွက် အတော်အသင့်ကြီးသော တံခါးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ပြင်ထားသောမြေတွင် ဝါးကပ်များကိုစုပြီးနောက် လှောင်အိမ်အောက်ခြေ အခင်းလုပ်ရန် တစ်ချပ်ကို အပြားလိုက်လှဲထားလိုက်၏။ အဓိကအားဖြင့် ရှဉ့်ကြွက်များ တွင်းတူးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော လေးချပ်ကို ရိုးရှင်းသည့် ခြံစည်းရိုးတစ်ခုအဖြစ် မြေထဲသို့ စိုက်ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက ခြောက်ခုမြောက်ဝါးကပ်ကို အပေါ်တွင်တင်လိုက်ပြီး ရှန်းအန်းသည် ဝါးတံခါးကို ချည်နှောင်ရင်း ကြိုးဖြင့် ထောင့်များကို စိတ်ချ‌ရစေရန် အထိန်းထည့်ပေးလိုက်သည်။ ဤနည်းအတိုင်းဖြင့် အခြေခံမျှသာဖြစ်သော်လည်း ခိုင်ခံ့သည့်ကြက်လှောင်အိမ်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်သွားလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကလေးလက်မောင်းမျှအထူရှိသော ကိုင်းများကို ယူလိုက်ပြီး တစ်ဖက်ကို ချွန်လိုက်ကာ ခိုင်ခံ့တဲ့ဘောင်တစ်ခုဖြစ်အောင် မြေကြီးထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ထိုအရာများ၏ခိုင်ခံ့မှုကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူမသည် ကြိုးနှင့်ပိုထူသော အကိုင်းအခက်များကို ခေါင်မိုးဘောင်တစ်ခုဖန်တီးရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။

စန်းလော့က ကြက်လှောင်အိမ် အရွယ်အစားနှင့်အမြင့်၏ နှစ်ဆရှိသည့်ခေါင်မိုးဘောင်ကို ကျွမ်းကျင်စွာဆောက်လိုက်သည်။ သူမသည် မိုးကာဖန်တီးရန်နှင့် အရိပ်ရစေရန် ထိပ်ဖျားတွင် ငှက်ပျောရွက်များကို ခင်းလိုက်၏။

စန်းလော့က သူမ ‌ဆောက်ထားသည့် သူမအရပ်ထပ် ပိုမြင့်သည့် နှစ်ထပ်ကြက်ခြံလေးကို ကြည့်ရှုရင်း မွေးမြူရေးခြံလောကထဲက အထင်ကြီးစရာကောင်းသည့် ပုံစံလေးကို ရယ်မောနေမိတော့သည်။

သူ့အလုပ်ကို ကျေနပ်နေပြီး ကျန်ငှက်ပျောရွက်နှစ်ရွက်ကို ယူကာ အိပ်ယာခင်းအဖြစ် ဂရုတစိုက် ထည့်ပေးထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ငှက်ပျောရွက်များပေါ်တွင် ခင်းရန်အတွက် ကောက်ရိုးများ ထပ်သယ်လာရန် ရှန်းအန်းကိုပြောလိုက်၏။

လှောင်အိမ်သည် ယခုမှသာ ပြီးပြည့်စုံသွားလေသည်။

ဤပုံစံဖြင့် အတွင်းပိုင်းညစ်ပတ်လာသောအခါတွင် စိုနေသောကောက်ရိုးများကို ဖယ်ရှားရန် ရိုးရှင်းစွာပင် ငှက်ပျောရွက်များကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလိပ်လိုက်ပြီး အလွယ်တကူပင် အိပ်ယာအသစ်နှင့် အစားထိုးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အလုပ်ပြီးသွားသည့်နောက် သူမ၏ဖန်တီးမှုကို သဘောကျရင်း နောက်ဆုံးမှာတော့ စန်းလော့က သူ့လက်များကို ကြည့်ရန် အချိန်ရခဲ့လေသည်။ ဝါးခြမ်းများကို ခက်ခက်ခဲခဲ အချောသတ်ခဲ့ရသော်လည်း သူမ၏မကျွမ်းကျင်သော လက်ရာမှာ လိုအပ်မှုများ ကျန်နေသေးသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် လက်တွင် ပြတ်ရှရာ တော်တော်များများရခဲ့၏။

သူမကအလုပ်ကို ဂရုတစိုက်လုပ်သော်လည်း လက်အိတ်မပါတာကြောင့် သူမရဲ့လက်ဖဝါးတွင် ပြတ်ရှရာ ၇ ခု သို့မဟုတ် ၈ ခုရှိလေ၏။ ထိုပြတ်ရှရာများကို အလုပ်လုပ်နေစဉ်တွင် ခံသာသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်တော့ မခံနိုင်လောက်အောင် စပ်ပြီး ယားယံနေသည်။

စန်းလော့က မီးညှိလိုက်ပြီး သူမအပ်နှစ်ချောင်းထဲမှ တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားကာ ထိပ်ဖျားကို မီးတောက်ထဲတွင်အပူပေးရင်း တုတ်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ခြံထဲတွင်ထိုင်နေရင်း အသားထဲတွင်စိုက်နေသော ဝါးစများအားလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် ဖယ်ရှားနေသည်ကို တစ်စမှမကျန်တော့မှသာ ရပ်လိုက်လေ၏။

အိမ်ဘေးမှာဆောက်ထားတဲ့ လှပ‌သောကြက်လှောင်အိမ်ကို မြင်တော့ အစပိုင်းတွင် ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဉ်တို့မှာ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သို့သော် စန်းလော့ရဲ့လက်ရှိ ပြတ်ရှရာအသေးများကိုတွေ့တော့ သူတို့၏ပျော်ရွှင်မှုမှာ ကသိကအောက်ဖြစ်ပြီး အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"မကြီး၊ ဒါက ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့အလုပ်ပါ။ သားအခုကစပြီး ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာမသိရင် ဦးလေးယိုထျန်းကို မေးလိုက်မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီလိုအလုပ်မျိုးကို နောက်ထပ် မလုပ်ပါနဲ့တော့"

ရှန်းအန်းက လေးလေးနက်နက်ပြောလိုက်၏။

သူ၏အပြောအဆိုသည် လေးနက်သောကတိတစ်ခုဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်တော့ ရှန်းနဉ်သည်လည်း အထူးထောက်ခံခဲ့၏။

"ဟုတ်တယ်၊ မကြီး၊ မကြီးရဲ့လက်တွေက အရမ်းကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ခြစ်မိထားတာ။ တော်တော်နာနေမှာပဲနော်"

သူမလက်က ပြတ်ရှရာများကြောင့် မသက်မသာဖြစ်ပြီး ယားယံနေသော်လည်း သူတို့ရဲ့စိုးရိမ်မှုက စန်းလော့၏မျက်နှာကို ပြုံးသွားစေသည်။

"ယောက်ျား၊ ဟုတ်လား"

ပထမတန်း သို့မဟုတ် ဒုတိယတန်းအရွယ် ကလေးနှစ်ယောက်က ဒါဟာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့အလုပ်ဟု အခိုင်အမာပြောနေသည်ကိုကြားတော့ စန်းလော့တစ်ယောက် ရယ်ချင်သွား၏။

သို့သော် ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်တွင် ထိုသို့သော တာဝန်သိစိတ်ရှိခြင်းသည် ချီးကျူးစရာကောင်းကြောင်း သူမသိသည်။

ပြုံးရင်းဖြင့် အားပေးလိုက်၏။

"ဒါပေါ့၊ ငါတို့ရှောင်ရှန်းအန်းက တစ်ကယ့်ကို ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ပဲ။ သား ကောင်းကောင်း သင်ယူပြီးလို့ ကျွမ်းကျင်သွားတာနဲ့ သားနဲ့ရှန်းနဉ်တို့က ဒီလိုအလုပ်တွေကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အားကိုးလို့ရတယ်"

ရှန်းအန်းက သူမ၏စကားများကို နှလုံးသွင်းကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သေချာပေါက် သင်ယူပါမယ်။ ခက်ခဲတယ်လို့လဲ မထင်ပါဘူး။ ဒီနေ့ မကြီးလုပ်ခဲ့တာတွေကို ကြည့်ရင်း အများကြီးသင်ယူခဲ့ပြီးပါပြီ"

စန်းလော့က သူတို့ရဲ့ လေးနက်မှုကို ပြုံးလိုက်၏။ မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ရေတစ်ခွက်သောက်ကာ အနားယူပြီးနောက် ခုတ်နေသောအတုံးကို အထဲသို့ရွှေ့ပြီး လွှဖြင့် သူမ၏အလုပ်ကို ဆက်လုပ်နေခဲ့သည်။

ရှန်းအန်းတစ်ယောက် စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။

"သား သင်ယူပြီးတာနဲ့ လုပ်မယ်လို့ သဘောတူခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

လွှကိုင်ထားရင်း စန်းလော့က မျက်ခုံးပင့်ကာ အပြုံးနှင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သဘက်ခါမှာ အစ်မတို့က စားသောက်ပွဲကို လက်ခံကျင်းပမှာမလို့ စဉ်းတီတုံးတစ်ခု လုပ်ဖို့လိုတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သား သိလား"

ချန်းယိုထျန်းကအများကြီးလုပ်ပြီးနေပြီ။ စဉ်းတီတုံးလိုမျိုး ပစ္စည်းအသေးအမွှားကိုပင် ရုတ်တရက်မေ့သွားသည်။ သူမကို အခမဲ့ကူညီနေတာကြောင့် စန်း‌လော့က သူသည် အရာအားလုံးလုပ်ပေးမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူမကိုယ်တိုင် စီစဉ်နိုင်သည့်အရာ မှန်သမျှကို သူမလုပ်လိမ့်မည်။

မီးဖိုချောင်အတွက် စဉ်းတီတုံးတစ်ခုလို့ကြားတော့ ရှန်းအန်းအံ့ဩသွား၏။ အဲ့တာကို ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ။

စန်းလော့သည် အစပိုင်းတွင် ပေါ့ပေါတန်တန် ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ပြန်တွေးတောကြည့်သောအခါတွင် သူမသည် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အကြံအစည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပစ္စည်းအပုံလိုက်ကို ရွေးထုတ်လိုက်တော့ သူတို့အိမ်၏ပင်မအိမ်တိုင် ဆောက်ရာမှ ကျန်ရှိနေသည့် Elmပင်တစ်ပိုင်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုအရာ၏ ခိုင်မာမှု အရည်အသွေးကို စစ်ပြီးနောက် သူမသည် ရှန်းအန်းဘက်သို့လှည့်လိုက်၏။

"တစ်ကယ်တော့ ဒါက မခက်ပါဘူး။ အစ်မတို့ရဲ့ပင်မအိမ်တိုင်က ကျန်နေတဲ့ဟာက စဉ်းတီတုံးအတွက် သင့်တော်ပုံပေါ်တဲ့ ဒီElmပင်ရှိနှင့် ပြီးသားလေ။ ဒါက တစ်ပိုင်းလောက်ကို ဖြတ်လိုက်ရုံသက်သက်ပဲ။ အစ်မတို့ စမ်းလုပ်ကြည့်ကြမလား"

သူမ၏အကြံအစည်ကို ပိုပြီးဘဝင်ကျလာတော့ ရှန်းအန်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

"လာပါဦး၊ သား စမ်းကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင် အစ်မကို ကူညီပေး။ အဲ့တာကို လမ်းညွှန်ပေးမယ်"

ကောင်းကောင်း ထွက်မလာတော့လဲ ပစ္စည်းနည်းနည်းပါးပါး အလကားဖြစ်သွားရုံပါပဲ။ နောက်တစ်ခု လုပ်လို့ရသေးတာပဲလေ။

‌နောက်ပြီး ဘယ်လောက် ဆိုးရွားနိုင်မှာလဲ။ ချန်းယိုထျန်းက တစ်ဖက်ကို လွှနဲ့ ဖြတ်ထားပေးပြီးပြီလေ။ လုံးဝကို ညီညာနေတာ။ တစ်ဖက်က ညီညီလေး ဖြစ်ပြီးသားဆိုတော့ ကျန်တဲ့ဖက်က ပြီးပြည့်စုံမနေလဲ စဉ်းနှီတုံးတစ်ခုလို သုံးဖို့က အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ပါဘူး။

ရှန်းအန်းက အမှန်တကယ်ပင် စဉ်းတီတုံးတစ်ခု လုပ်န်ိုင်ပါ့မလားဟု မသေမချော ဖြစ်နေရာ ချီတုံချတုံဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော်ငြား မကြီး၏မျက်လုံးထဲက အားပေးနေသည့် အကြည့်ကိုမြင်လိုက်ရတော့ မသေချာမရေရာမှုတွေက စိတ်အားထက်သန်မှုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ မကြီး၊ သားကို သင်ပေးပါ"

ရှန်းအန်း၏ မဖော်ပြနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖာထေးရင်း သူသည် အိမ်တွင် နောက်ထပ်တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားလာရတော့သည်။

...

အပိုင်း (၅၀)

ရိုးရှင်းသ​ယောင်ထင်ရသည့် တာဝန်ကလုံးဝမလွယ်ကူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နာရီဝက်ကျော်ပြီးနောက်တွင် ရှန်းအန်း၏လက်များက နာကျင်လာပြီး သူသည်စဥ်းနှီတုံး၏ သုံပုံတစ်ပုံပင် မပြည့်သေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကောင်ကလေးမှာ တအံတသြ ဖြစ်သွားတော့သည်။ ထိုနောက်တွင် စန်းလော့က ပြုံးပြလိုက်သည်။

" ကဲ ကဲ ခဏလောက် အနားယူလိုက်အုံး "

သူတို့သည် အလှည့်ကျဆောင်ရွက်လိုက်ကြပြီး တစ်ဦးကို၁၅မိနစ်စီ အလုပ်လုပ်လိုက်ကြလေပြီး ရှန်းနဥ်ကပင် စမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ နာရီဝက်ကျော်လောက် အသုံးချလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် စဥ်းနှီတုံးတစ်ခုကို ဖြတ်တောက်ပြီးသွားတော့သည်။ သုံးယောက်သားက သူတို့၏လုပ်ဆောင်ချက်ကို လေ့လာကြည့်လိုက်၏။

တော်တော်လေးကောင်းတာပဲ။

ရှန်းအန်နှင့်ရှန်းနဥ်တို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး စဥ်းနှီတုံးပြုလုပ်ရာတွင် ပါဝင်ရသည့်အတွက် ပြီးမြောက်မှုနှင့် ကျေနပ်မှုတို့ကို ဖော်မပြတတ်အောင် ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ညနေခင်းရောက်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တလက်လက်တောက်ပနေရင်းက သူတို့က စန်းလော့ကို တိုက်တွန်းလိုက်ကြလေသည်။

" မကြီး ညနေစာ လုပ်ရအောင် "

စန်းလော့က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ အတွေးတစ်ခု ရသွားလေသည်။ သူမက အခြောက်ခံထားသည့် စွန်ပလွန်သီးမုန့်များကို သိမ်းလိုက်ပြီး အိုးအလွတ်ထဲတွင် ထည့်လိုက်ကာ ထို့နောက်တွင်တော့ ညနေစာကို စတင်ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

မီးဖိုနှစ်လုံးရှိသည့် အကျိုးကျေးဇူးက သိသာပေသည်။ မီးဖိုတစ်လုံးကို ထမင်းဟင်းချက်ပြီး ကျန်တစ်လုံးကိုတော့ ဟင်းရည်နှင့်တခြားဟင်းများ ကိုပြင်ဆင်လိုက်သည်။ လုပ်ငန်းစဥ်က သိသိသာသာမြန်ဆန်လာသည်။ သို့သော်ငြားလည်း အသီးအရွက် ခုတ်ဖြတ်ရမည့်အချိန် ရောက်လာသည်တွင်တော့ စဥ်းနှီတုံးက သူ၏တွဲဖက်ဖြစ်သည့် ဝါးဓါးနှင့်တွေ့ဆုံလေသည်။ ထိုအဖြစ်က နည်းပညာနှင့် ခွန်အားပေါင်းစပ်မှုတစ်ခု လိုအပ်ပေသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက် တွဲဖက်မှုများလား။

တကယ်လည်း အဲလောက်တော့မဟုတ်ပါဘူး။ ခရမ်းသီးရဲ့အ​​သားကို ဓါးဖျားလေးနဲ့ ဖောက်လိုက်ဖို့လိုတယ်လေ။ ဒီလိုဆိုရင် ကျွမ်းကျင်လိမ်မာမှုကို လိုအပ်တယ်။ သို့သော်ငြားလည်း ခရမ်းသီး အသားကို လှီးဖြတ်ဖို့ရန်က အားအနည်းငယ်သုံးဖို့ကလဲ အရေးကြီးလေသည်။

" အခုငါတို့အိမ်မှာ တကယ်လိုအပ်နေတာက ရေခရားနဲ့မီးဖိုချောင်သုံး ဓါးပဲ "

ပစ္စည်းနှစ်ခုစလုံးက စျေးမပေါဘူး။ မီးဖိုချောင်ဓားကပိုဆိုးတယ်။ သံထည်ပစ္စည်းတွေက ဒီအချိန်မှာစျေးကြီးတယ်။

စန်းလော့သည် သူမ၏ခါးပေါ်က ဗလာအတိနီးပါးဖြစ်နေသည့် ပိုက်ဆံအိတ်ကို စမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ ဆယ်ယွမ်တောင် မကျန်တော့ဘူးထင်တယ်။ မနက်ဖြန် နတ်သမီးတို့ဟူးနဲ့ စွန်ပလွန်ယိုမုန့် ရောင်းရတဲ့ငွေတွေက ယွမ်လေးရာကျော်ရှိကောင်းပါရဲ့။ ဒါပေမဲ့ ရေအိုးနဲ့ မီးဖိုချောင်ဓားဝယ်ဖို့ကတော့ ငါ့ရဲ့လက်ရှိ စုဆောင်းငွေနဲ့ နောက်ဝင်လာမဲ့ဝင်ငွေကို ကုန်သွားအောင်လုပ်အုံးမှာဘဲ။ ရေအိုးမရှိရင်တော့ အခုလောလောဆယ် ရေစည်တစ်ခုနဲ့ အသုံးပြုလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မီးဖိုချောင်သုံးဓားတစ်ချောင်း ဝယ်ရုံနဲ့တင် ရှိသမျှငွေတွေ ကုန်သွားလိမ့်မယ်။

" ငါတို့တွေ ဖိန်းနွှဲခါကျရင်ဧည့်သည်တွေကိုဧည့်ခံရတော့မယ်၊ ဒီတော့ အသီးအရွက်ဝယ်ဖို့အတွက်လဲ ငွေနည်းနည်းပါးပါးစုထားဖို့လိုသေးတယ် "

စန်းလော့၏အကြည့်များသည် မီးဖိုချောင်ပေါ်က ကျောက်သားကြိတ်စက်ဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ရှန်းအန်းက ကျောက်သားကြိတ်စက် ဝယ်ရသည့်ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပတ်သတ်ပြီး အိမ်သို့ယူပြန်လာစဥ်ကတည်းက သိချင်စိတ်များ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

သို့သော်ငြား သူ၏အစ်မကြီးဖြစ်သူကပြန်ရောက်လာကတည်းက​ ကြက်ပေါက်ကလေးများကို ဝယ်ယူလာတာကအစ အိပ်ယာအသစ် လုပ်ပေးခြင်းအပြင် ကောင်ရိုးနှင့်ဖျာများစီစဥ်ပေးရပြီး ဘေးအိမ်ကြက်ခြံနှင့် စဥ်းနှီတုံးတို့ကိုလဲပြုလုပ်လာရာ အလုပ်များနေလေတော့သည်။ သူတို့သည် ဒီကိစ္စများလုပ်နေရင်းကြားက ကျောက်သားကြိတ်စက်ကို မေ့လျော့နေလေသည်။

အခုတော့ စန်းလော့က ကျောက်သားကြိတ်စက်ကို လှမ်းကြည့်သည်ကို မြင်လိုက်သည်တွင် ရှန်းအန်းကသူ့သိလိုစိတ်ကို သတိရသွားတော့သည်။

" မကြီး ကျွန်တော်တို့ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီကြိတ်စက်ကိုဝယ်လာတာလဲ "

စန်းလော့ကပြုံးပြလိုက်သည်။

" ငွေရှာဖို့ပေါ့ "

သူမကရှန်းအန်း၏ပုခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်

" ဒီနေ့ ငါက နင်တို့အတွက် နောက်ထပ်အရသာရှိတဲ့ ဟင်းတစ်မယ်ကို လုပ်ပေးမယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီဟင်းက ညအလယ်လောက်မှပဲ အဆင်သင့်ဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ် "

ကလေးများ၏သိလိုစိတ်နှင့် မျှော်လင့်တကြီးမျက်လုံးများက သူမဆီသို့ ရောက်လာသည်တွင် သူမက မီးဖိုချောင်ထုပ်တန်းတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် ပဲပိစပ်တစ်အိတ်ကို ဆွဲချလိုက်လေသည်။

ရှန်းအန်းသည် သူ၏အစ်မကြီးက ထိုပဲပိစပ်အိပ်များနှင့်ပတ်သက်ပြီး အထူးတလည်အစီအစဥ်ရှိမှန်း သိထားလေသည်။ သူတို့သည် ဘာတစ်ခုမှမသိရပဲ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းလာခဲ့ရလေသည်။ ဒီနေ့တော့ သူတို့သည် သူမက ပဲပိစပ်အိပ်ကိုဆွဲထုတ်လာသည်ကို နောက်ဆုံးတော့ မြင်လိုက်ရလေသည်။

မောင်နှမနှစ်ယောက်သည် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး အနားသို့ ကပ်သွားလေသည်။

" မကြီး အဲဒီပဲပိစပ်တွေကို ကြိတ်စက်နဲ့သုံးပြီး အစားအသောက်ပြုလုပ်မှာလား "

စန်းလော့က ပြုံးကာ ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။

" ဟုတ်တယ် "

ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်တို့သည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြလေသည်။ သူတို့တွေ အရင်တုန်းက ပဲပိစပ်ကို စားခဲ့ဖူးတယ်လေ။ အစားအသောက် ရှားပါးတဲ့အချိန်တုန်းကပေါ့။ အဲဒီတုန်းက အဲ့ဒီအစားအသောက်က အခြေခံအစားအသောက်ဖြစ်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ပဲပိစပ်ထမင်းက လုံးဝကိုအရသာမရှိဘူး။ အထူးသဖြင့် ပုံမှန်ဆန်နဲ့ ယှဥ်ကြည့်လိုက်ရင်ပေါ့။ အစားအသောက်လုံလောက်တဲ့အချိန်မှာ ပဲပိစပ်က နောက်ထပ်ဟင်းလျာတစ်မျိုးအဖြစ်နဲ့ အနှစ်ကိုလုပ်ပြီး သုံးကြတာ။ သူတို့တွေက ဒါကို နောက်ထပ်ဘယ်လိုမျိုး သုံးနိုင်မှာလဲ။

စန်းလော့သည် ထိုအကြောင်းကို မပြောပြခဲ့ပေ။ သို့သော်ငြား ဒီရက်ပိုင်းများတွင် သူမသည် သူမ၏ပစ္စည်းများကို စီရင်စုစျေးတွင် အဓိကရောင်းချပြီး ရောင်းချငွေများမှာ ပစ္စည်များကို အလဲအလှယ်လုပ်သည်ထက် ငွေကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လက်ခံဖြစ်သည်။ ယခု သူမတွင်ရှိနေသည့်ပဲပိစပ်များက နတ်သမီးတို့ဟူးများကို ရွာစဥ်လှည့်ပြီးရောင်းလာစဥ်က အလဲအလှယ်လုပ်ခဲ့သည့် အရာများဖြစ်သည်။ ပမာဏက ငါးလီတာနီးပါးရှိသည်။

စျေးဆိုင်တစ်ခုအတွက်တော့ ဒီပဲပိစပ်ပမာဏက အများကြီးမဟုတ်ချေ။ စန်းလော့က အားလုံးကိုရေပုံးထဲ သွန်ချလိုက်ပြီး တောင်ကျစမ်းရေဆီသို့ ယူသွားကာ ပဲများကို နှစ်ကြိမ်လောက် ရေဆေးလိုက်လေသည်။

ရေဆေးသန့်စင်ပြီးနောက် သူမသည် ပုံးထဲတွင်ရေပြန်ဖြည့်ကာ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ပြန်သယ်လာခဲ့လိုက်သည်။

ထိုလုပ်ငန်းစဥ် တစ်ခုလုံးတွင် သူမနောက်က တကောက်ကောက်လိုက်လာသည့် ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်တို့က စိတ်ရှုပ်နေကြသည်။

သူတို့၏ စိတ်ရှုပ်နေကြသည့်အမူအရာကို မြင်လိုက်သည်တွင် ကျန်းလော့က ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

" ငါတို့တွေ ဒီပဲကိုနှစ်နာရီလောက် စိမ်ထားရမယ်၊ ဒီအချိန်အတော်အတွင်းမှာ ညနေစာချက်ဖို့အတွက် အာရုံစိုက်ထားရအောင် "

သူမက လျှို့လျှို့ဝှက်ဝှက်ဖြင့် ဆောင်ရွက်နေသည်တွင် မောင်နှမနှစ်ယောက်ကလဲ မေးမြန်းခြင်းအကြောင်းအရာကို သည်းခံထားလိုက်ပြီး ထိုအစားအစားအသောက် ပြင်ဆင်ဖို့ ကူညီပေးကြလေသည်။

စန်းလော့သည် အစားအသောက်ချက်ပြုတ်ရာတွင်အထူး တလည်ဂရုစိုက်တတ်လေသည်။ ခရမ်းသီးကို အသားထူထူလေးလှီးလိုက်ပြီး ထိုနောက်တွင် လက်ချောင်းတစ်ချောင်း စာအရွယ်အစားရှိသည့် အမြှောင်းလေးများ လှီးလိုက်ကာ ထိုလုပ်ငန်းစဥ်အားလုံးအတွက် ဓားအစစ်လောက် မထက်ရှသည့်ဝါးဓားလေးကို သုံးထားလေသည်။ ထို့နောက် သူမက ခရမ်းသီးများကို ပန်းကန်လုံးထဲတွင် ထည့်လိုက်ပြီး အပေါ်က ဆားအနည်းငယ်ဖြူးကာ အစိုဓာတ်ကို ဆွဲထုတ်ဖို့ရန်အတွက် ခရမ်းသီးများကို ခလောက်လိုက်လေသည်။

ခရမ်းသီးများကိုဒီလို နည်းလမ်းတကျပြင်ဆင်ခြင်းက ဆီမများပဲ အရသာပျော့ပျောင်းနေအောင် ​ပြုလုပ်ရန် အိမ်တွင်ချက်ပြုတ်ရာတွင် အရေးကြီးလေသည်။ ခရမ်းသီးများ၏ အမျိုးအစားနှင့်စိုက်ပျိုးပုံများက သူတို့၏အရသာအပေါ် ထူးထူးခြားခြားအရေးပါသည်ဟု စန်းလော့က ယုံကြည်ထားလေသည်။ မြို့ထဲက ကုန်ပစ္စည်းအများအပြားသည် အလျင်စလိုစိုက်ပျိုးပြီးမှရလာကာ ကျေးလက်ဒေသတွင် စိုက်ပျိုးထားသည့် အသီးအရွက်လောက် အရည်အသွေးယှဥ် နိုင်မည်မဟုတ်သည်ကို သူမက စဥ်းစားမိသည်။

ခရမ်းသီးများကို ဆားနှင့်ရောနှယ်လိုက်ပြီးနောက် သူမက ကလေးများကို လှမ်းခေါ်လိုက်ခါ ကြက်သွန်မိတ်နှင့်ဂျုးမြစ်တို့ကို သွားခူးခိုင်းလိုက်သည်။

တောင်ပေါ်တွင်နေရခြင်းက သူတို့အတွက် တောဟင်းရွက်များက မရှားပါးပေ။ အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ထိုတောဟင်းရွက်များကို အရင်ကလောက် မှီခိုအားထားခြင်းမပြုတော့ချေ။ အစောပိုင်းက ခူးထားသည့်နေရာများတွင် အပင်များက ပြန်ပေါက်လာပြီး တောင်ကုန်းနားအထိ သွားရောက်ဖို့ရန် မလိုတော့ပေ။

အိမ်အပြင်သို့ ခရီးတိုလေးတစ်​ထောက် သွားလိုက်ပြီးနောက် သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီသည် လက်တစ်ဖက်အပြည့် ကြက်သွန်မိတ်များနှင့် ပြန်လာကြလေသည်။

သူတို့သည် ဂျုးမြစ်များကို ခူးလာသည့်အပြင် အိမ်အနီးသို့ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးထားသည့် အပင်များစီက ပူစီနံအရွက်လက်တစ်ဆုပ်လဲ ခူးလာခဲ့ကြသည်။

တောင်ကျစမ်းရေနားတွင် အသီးအရွက်များကို ဆေးကြောပြီးနောက် စန်းလော့က သစ်သားဗီဒိုအောက်က ကြက်သွန်ဖြူတစ်မွှာကို ထုတ်လာကာ လှီးဖြတ်ထားလိုက်ပြီးဘေးတွင် ခဏချထားလိုက်သည်။

ဒီအချိန်တွင်တော့ ခရမ်းသီးက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမက အိုးအလွတ်တစ်ခုထဲတွင် တို့ဟူးလုပ်ရာတွင်သုံးသည့် ရေစစ်ကို ချထားလိုက်ပြီး ထိုအပေါ်တွင် ခရမ်းသီးများကို ပြောင်းထည့်လိုက်ကာ ရေစစ်နှင့်ထုပ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသေးသည့် အစိုဓာတ်များကို ညှစ်ထုတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူမက ချက်ပြုတ်ဖို့ရန်အတွက် ရှန်းနဥ်ကိုမီးဖိုထဲတွင် မီးမွှေးခိုင်းလိုက်သည်။

ရှန်းနဥ်သည်အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေရင်းက မီးမွှေးပေးရင်း သူမ နားမလည်လိုက်သည့်အရာများကို မေးမြန်းလေသည်။ သူတို့သည် ညနေစာအတွက် ခရမ်းသီးနှပ်၊ ဂျူးမြစ်နှင့်ကြက်ဥမွှေကြော်တို့ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြင်ဆင်ထားလိုက်သည်။ သူတို့က ထိုထမင်းတစ်နပ်အတွက် ချန်းယိုထျန်လုပ်ပေးသွားသည့် လေးထောင့်စားပွဲငယ်လေးပေါ်တွင် စားသောက်လိုက်ကြသည်။

ညနေစာစားပြီးနောက် စန်းလော့နှင့်ကလေးနှစ်ယောက်သည် ရှေ့ရက်က ပိုနေသည့် ဝါးချောင်းများကို လိုက်စုစည်းလိုက်ပြီး ထိုဝါးချောင်းများကို အနောင်ဖက်က အသီးအရွက်ခြံထဲတွင် စုစည်းထားလိုက်သည်။ အခုတော့ ကြက်ပေါက်ကလေးများရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူတို့သည် အပင်များကို ကာကွယ်ရန် ဝါးစည်းရိုးတစ်ခုကို ဆောက်ဖို့လိုအပ်လေသည်။

ခြံစည်းရိုးဆောက်ခြင်းက ကြက်ခြံတည်ဆောက်ခြင်းထက် အများကြီး ပိုပြီးရိုးရှင်းလေသည်။ ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်တို့နှစ်ယောက်စလုံးသည် အကူအညီပေးနိုင်ရာ အချိန်ကုန်သက်သာလေသည်။

ညရောက်လာသည့် အချိန်တွင်သူတို့သည် ခြံစည်ရိုးတစ်ဝက်လောက်ကို ပြီးအောင် လုပ်ပြီးသွားလေသည်။

အလွန်မှောင်မဲလာပြီး မမြင်ရတော့သဖြင့် စန်းလော့က အလုပ်လုပ်ခြင်းကို ရပ်နားလိုက်သည်။

ခြံအနောက်ဖက်က ကြက်ပေါက်ကလေးနှင့် ဘဲပေါက်ကလေးများကို စဥ်းစားကြည့်လိုက်ပြီး မြွေနှင့်ရှဥ့်ကြွက်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် အလားအလာရှိကြောင်း စဥ်းစားမိသည်တွင် သူမက အဘွားချန်း ပေးထားသည့်မြွေနှင်ဆေးမှုန့်ကို အိမ်အနီးအနားတစ်ဝိုက်တွင်ဖြန်းထားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

အခုတော့ သူတို့၏ အိမ်မွေးတိရိစ္ဆာန်လေးများကို အကာအကွယ် ပေးပြီးသည်မှန်း သိလိုက်သည်တွင် အေးအေးချမ်းချမ်းနှင့် အိပ်နိုင်လေတော့သည်။

ဆေးပင်အမျိုးမျိုးမှ ပြုလုပ်ထားသည့်ဆေးမှုန့်က လူသားနှင့် မွေးမြူရေးကြက်ငှက်များအတွက် အန္တရာယ်ကင်းပေသည်။ စန်းလော့က မကြာခဏအသုံးပြုတတ်သည်ကိုတွေ့ရသဖြင့်အဘွားချန်းက အိတ်ကြီးတစ်အိတ် ပေးထားလေသည်။

ခါတိုင်းလိုပင် ကျန်းလော့သည် ညပိုင်း၌နတ်သမီးတို့ဟူးကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဒုတိယတစ်သုတ် အနည်းထိုင်သည်ကို စောင့်ရင်းက သူမသည် ပဲများကို လုံလုံလောက်လောက်ရေစိမ်ပြီးသည့်နောက် ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်တို့နှင့်အတူ တို့ဟူးကို စတင်ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

မောင်နှမနှစ်ယောက်စလုံးသည် လုပ်ငန်းစဥ်တစ်ခုလုံးကို သေချာလိုက်ကြည့်ထားပြီး ပဲနို့ကိုသောက်လိုက်ရသည့်အပြင် သူတို့၏ယောင်းမဖြစ်သူက ပဲအရည်မှ တို့ဟူးအခဲဖြစ်သွားအောင် မှော်ဆန်ဆန် ပြောင်းလဲလိုက်ပုံကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ထိုပုံစံက သူမနတ်သမီးတို့ဟူး ပထမဆုံးအကြိမ်လုပ်ခဲ့သည်နှင့် ဆင်တူပေသည်။

တစ်ညလုံး အလုပ်လုပ်လာပြီးနောက် သူတို့တစ်ယောက်စီသည် တို့ဟူးနှောက်တစ်ပန်းကန်စီ ကိုစားလိုက်ကြသည်။

သူတို့က လုပ်ငန်းစဥ်အားလုံး ပြီးမြောက်သွားပြီဟု တွေးလိုက်ကြချိန်တွင် နောက်ထပ်ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ တို့ဟူးကို သစ်သားဘောင်ထဲတွင် ခပ်ထည့်လိုက်ပြီး အပေါ်က သစ်သားပြားဖြင့်အုပ်ထားလိုက်ကာ ထိုအပေါ် လေးလံသည့်ကျောက်တုံးတစ်ခုကို တင်ထားလိုက်လေသည်။ နာရီဝက်ကြာပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် မျှော်လင့်တကြီးစောင့်စားနေရင်းက စန်းလော့ကကျောက်တုံးနှင့်သစ်သားပြားကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ တို့ဟူတုံးလေးများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

နတ်သမီးတို့ဟူးကဲ့သို့ပင် တို့ဟူးအတုံးကလေးများက ခဲလျက်ရှိနေသည်။

သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အရာကို တအံတသြဖြစ်နေရင်းက သူတို့ယောင်းမဖြစ်သူ၏အစောပိုင်းက နတ်သမီးတို့ဟူးနှင့် စွန်ပလွန်သီးမုန့်များ ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို စဥ်းစားမိလိုက်တော့ အံသြမနေသင့်တော့သည်ကို ခံစားမိလေသည်။

" ပြီးသွားပြီ ငါ ဒီနေ့တော့နည်းနည်းလေးလုပ်လိုက်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံးကိုယူသွားပြီး မနက်ဖြန်မနက်စီရင်စုမှာ ရောင်းရလိမ့်မယ် ဖိမ်းနွှဲခါကျရင် အိမ်မှာစားသောက်ပွဲ လုပ်ပြီးသွားရင်တော့ နင်တို့စားဖို့အတွက် တို့ဟူးဟင်းတစ်ချို့ကို လုပ်ပေးမယ်နော် "

ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်တို့သည် ခေါင်းတဆတ်ဆတ်ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပဲပိစပ်ကပြုလုပ်သည့် တို့ဟူး၏အရသာက နတ်သမီးတို့ဖူး၏အရသာနှင့် ယှဥ်လျှင်မည်သို့ရှိပါမည်နည်းဟု စဥ်းစားနေကြလေသည်။

စားသောက်ဖို့ရန်အတွက် မျှော်လင့်ချက်က သူတို့၏စိတ်ထဲတွင်ပုံဖော်ပြီးသား ဖြစ်နေလေသည်။

စန်းလော့က သူမလုပ်ထားသည့်တို့ဟူးတုံး သုံးတုံးကိုလေ့လာကြည့်လိုက်သည်။ အရည်အသွေးကို အလွန်ကျေနပ်သွားလေသည်။ တို့ဟူးအရည်အသွေးက စူပါမားကပ်တွင် ရောင်းသည့်တို့ဟူးများထက် အရည်အသွေးမနိမ့်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက ဝါးဓားလေးကိုသုံးကာ အတုံးကြီးတစ်တုံးစီကို အတုံးသေး တစ်ဆယ့်ခြောက်တုံးရအောင် လှီးဖြတ်လိုက်ပြီး စုစုပေါင်းအတုံးကြီးသုံးတုံးအတွက် အတုံးငယ်လေး အခုရှစ်ဆယ်ကိုရလာသည်။

တို့ဟူးကို အဝတ်နှင့်တစ်ဖန်ပြန်အုပ်ထားလိုက်ပြီးနောက် သူမကရောင်းရမည့်စျေးနှုန်းကို စဥ်းစားလိုက်သည်။ တစ်တုံးကို ၂ယွမ်၃ယွမ်လောက်ဆိုရင် အဆင်ပြေမလား။

စျေးနှုန်းက အံသြစရာကောင်းအောင် နိမ့်နေသည်။ ပဲပိစပ်ငါးလီတာက ယွမ်၂၀ သာကျသင့်သည်။ ထိုကြောင့် တိုဟူးကို တစ်တုံး၂ယွမ်ရောင်းချခြင်းက တော်တော်လေးအမြတ်ရပေမည်။ တို့ဟူး၄၈တုံးက ၉၆ယွမ်ရနိုင်သည်။ ကုန်ကျစရိတ်ကို ဖြတ်ပြီးနောက်တွင် အသားတင်၇၆ယွမ် အမြတ်ရမည်။

အခဲလုပ်ရာတွင်သုံးသည့် ကျောက်ပတ်တီးမှုန့်များ၏ ကုန်ကျစရိတ်ကို ထည့်တွက်ရန်ပင်မလိုချေ။

အတွေအကြုံနှင့် အရည်အချင်းများတိုးလာလျှင် နောက်ပိုင်းတွင် ပဲပိစပ်တစ်လီတာမှ တို့ဟူးများကို ပိုပြီးထုတ်နိုင်မည်ဟု သူမသိနေလေသည်။ သို့သော်ငြား လက်ရှိတွင်တော့ သူမ၏တွက်ချက်ပုံက ဒီလောက်ပင်။

သူမ ဒီနေ့လုပ်ထားသည့် အကန့်အသတ်ပမာဏနှင့်ဆိုလျှင် မနက်ဖြန် သူမကိုယ်တိုင် တို့ဟူးအားလုံးကို ရောင်းရန်စီစဥ်ထားလိုက်ပြီး ရောင်းရငွေပမာဏက ၉၆ယွမ်အတိဖြစ်မည်ကို သေချာသိနေသည်။ စန်းလော့က တွက်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ ဒါက စားသောက်ပွဲအတွက် ကြက်တစ်ကောင်နဲ့ ဘဲတစ်ကောင် ကုန်ကျစရိတ်ကိုကာမိလိမ့်မယ်။ အသားနဲ့ဥတွေကိုတော့ ၂၅ရက်နေ့ကြမှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ဝယ်လို့ရတယ်။ ရိတ်သိမ်းချိန်ရာသီ အလုပ်များသည်တွင် စျေးက လူများမည်မဟုတ်သည်ကို စဥ်းစားမိလိုက်ပြီး သူမ၏ဝင်ငွေကို တို့ဟူးရောင်းခြင်းမှ နောက်ထပ်ဖြည့်တင်းနိုင်ပေသည်။

တို့ဟူးနည်းနည်းကို သိမ်းထားပြီး စားသောက်ဖွယ်အတွက် အိမ်နီးချင်းများက ပေးထားသည့်အသီးအရွက်များကို အသုံးပြုလျှင် အသားတစ်ချို့နှင့်ဥများကို ဝယ်ရန်လုံလောက်သည့် ငွေပမာဏရှာနိုင်သည်ဟုသူမက ယုံကြည်ထားလေသည်။

သည်အစီအစဥ်က သူမ၏စိတ်ကိုအေးချမ်းသွားစေသည်။

အလုပ်များပြားလှသည့်နေ့တစ်နေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် သူမက သူမ၏ရေချိုးကန်အသစ်လေးတွင် အေးအေးဆေးဆေး ရေချိုးလိုက်ကာ ကြက်ပေါက်ကလေးများနှင့် ဘဲပေါက်ကလေးများ၏ အခြေအနေကို သွားကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် အိပ်ယာဝင်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်တို့နှစ်ယောက်စလုံးက အစောကြီးအိပ်ဖို့ရာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသဖြင့် စန်းလော့နှင့်အတူ နောက်ကျသည်အထိ နေလိုက်ကြသည်။

ရှန်းအန်းသည် နေ့ခင်းကအိပ်ယာအသစ်လိုချင်သည့် ဆန္ဒပြည့်ဝသွားလေရာ အိပ်ယာအသစ်ကို ညီမဖြစ်သူနှင့်စန်းလော့ကို ပေးလိုက်ပြီး အိပ်ယာအဟောင်းတွင်သာ အိပ်ဖို့ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

စန်းလော့က သူမအိပ်နေကြနေရာတွင်သာအိပ်ချင်သည်ဟု ငြင်းဆန်လိုက်ပြီး ရှန်းနဥ်ကို သူမကဆန္ဒရှိလျှင်အိမ်ယာအသစ်တွင်သွားအိပ်ဖို့ ပြောလိုက်လေသည်။

သူမက သူမ၏ထောင့်နေရာလေးကိုသဘောကျသည်။ လိုက်ကာလေးတစ်ခု ကာထားသဖြင့် သီးသန့်ဖြစ်သည် ဟုခံစားရသည်။ မောင်နှမနှစ်ယောက်အတွက် အိပ်ယာတစ်ခုထဲတွင် အတူတူအိပ်ခြင်းက ကျေးရွာများတွင် သူတို့၏အသက်အရွယ်အတွက်တော့ လက်ခံနိုင်စရာရှိလေသည်။ နောက်တစ်နှစ်တွင်တော့ သူမက သူတို့၏နေထိုင်ရာ အိမ်ယာလေးကို တောင်စောင်းအထိတိုးချဲ့ဖို့စီစဥ်ထားပြီး ကလေးတစ်ယောက်စီက သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အခန်းလေးများရရှိရန် နောက်ထပ်အခန်းနှစ်ခန်းကို ထပ်ဖြည့်ဖို့စဥ်းစားထားလိုက်လေသည်။

သူမက သူမ၏အိပ်ယာဟောင်းလေးကို ပိုပြီးနှစ်သက်သည်ကို သေချာသိလိုက်ရသည်တွင် မောင်နှမနှစ်ယောက်စလုံးက အိပ်ယာအသစ်ပေါ်တွင် အတူတူအိပ်ဖို့မျှော်လင့်တကြီး အားတက်သရော ခုန်တက်လိုက်ကြလေသည်။

စန်းလော့နှင့် တရင်းတနှီးနေရသည်ကို နှစ်သက်သည့်ရှန်းနဥ်က အိပ်ယာအသစ်ဆီသို့ အပြေးအလွှားသွားလိုက်သော်ငြားလည်း သူမကို မမေ့မလျော့ ကတိပေးလိုက်လေသည်။

“ယောင်းမ ညီမလေးက ဒီတစ်ညပဲ အိပ်ယာအသစ်မှာ အိပ်မှာနော် မနက်ဖြန်ကျရင် အဲဒီဘက်ကိုပြန်လာအိပ်မယ်”

စန်းလော့က ထိုစကားကို တခစ်ခစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

" နင် ငါ့ကိုအဖော်လုပ်ပေးဖို့ မလိုပါဘူးလေ ငါကတစ်ယောက်ထဲအိပ်ရတာ တော်တော်လေး သက်တောင့်သက်သာဖြစ်ပါတယ် နင်ကအိပ်ယာအသစ်မှာပဲ သွားအိပ်လိုက်ပါ "

ထိုအဖြေကြောင့် အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားရသော်လည်း ရှန်းနဥ်သည် ဒီအခိုက်အတန့်တွင် အိပ်ယာအသစ်လေး၏ ဆွဲဆောင်ခြင်းပိုမိုခံနေရကာ အိပ်ယာဆီသို့ ဝမ်းသာအားရ ပြေးဝင်သွားလေသည်။ မနက်ဖြန်ကိစ္စကိုမနက်ဖြန်မှပဲ ဖြေရှင်းတော့မည်ဟု စဥ်းစားထားလိုက်လေသည်။

ရှန်အန်းသည် ယောက်ကျားလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ကို ကိုယ့်ဟာကိုယ်နားလည်ထားလေရာ ညီမဖြစ်သူနှင့်မရီးဖြစ်သူတို့ကြားတွင် တိုးဝှေ့မနေသင့်ကြောင်း သိနေလေသည်။ သူက ဘာမှမပြောလိုက်သော်လည်း သူ့ကိုယ်သူယောက်ကျားငယ်လေးတစ်ယောက်ဟု ကြေငြာထားပြီးနောက် နေ့လည်ခင်းတစ်ခုလုံး သူ၏တည်ငြိမ်သည့် အပြုအမူကို ထိန်းထားရသော်ငြားလည်း အိပ်ယာအသစ်နှင့် အိပ်ယာခင်းအသစ်တို့နှင့် တွေ့လိုက်သည်တွင် ထိုအရာအားလုံးက လုံးဝပြိုလဲသွားလေသည်။

ဝမ်းသာအားရ ပျော်ရွှင်လိုက်ကြပြီးနောက် မောင်နှမတစ်ယောက်စီသည် သူတို့၏ဗိုက်ကို ဖုံးထားရန် စောင်အစားအသုံးပြုသည့် အဝတ်ဟောင်းတစ်ထည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြလေသည်။

ထိုအချင်းအရာကို မြင်လိုက်သည်တွင် စန်းလော့ကစိ တ်ထဲတွင်တစ်ခုမှတ်ထားလိုက်၏။ သူတို့အိမ်မှာခေါင်းအုံးနှစ်လုံးနဲ့ စောင်နှစ်ထည်တော့လိုနေသေးတာပဲ။ ဆီမီးအိမ်တစ်ခုကလဲ အသုံးဝင်လာမယ်လို့ ထင်တယ်။ လရောင်နဲ့မီးဖိုက မီးရောင်ကို အားကိုးရတာက အလုပ်ဖြစ်တယ်ဆိုပေမဲ့ အဆင်ပြေတယ်ရယ်လို့တော့ မဟုတ်ဘူး။

ထို့နောက် သူမက လှဲချလိုက်လေသည်။

အချိန်ကူးပြောင်းလာပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စန်းလော့သည် အိပ်ယာတစ်ခုပေါ်တွင် တစ်ယောက်ထဲအိပ်နိုင်သည့်စည်းစိမ်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်သည့် ခံစားချက်ကို အကြိုက်တွေ့လေရာ သူမက ခြေနှင့်လက်တို့ကိုဆန့်ထားလိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရဖြင့် လူးလှိမ့်နေလေသည်။ အိပ်ယာအပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ကာခုန်ပေါက်နေသည့်ကလေးများ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို နားလည်ရတော့သည်။

မရီးဖြစ်သူက သူမ၏အိပ်ယာပေါ်တွင် ဟိုလှိမ့်ဒီလှိမ့်လုပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်သည်တွင် ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်တို့က သူတို့၏အိပ်ယာဘက်မှ စောင့်ကြည့်နေရင်း ရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

...