အခန်း (၅၇-၅၈)

အပိုင်း (၅၇)

ရွာတစ်ရွာလုံးက စပါးရိတ်သိမ်းခြင်းဖြင့် အလုပ်များနေချိန် စန်းလော့လည်း မ‌အားနေချေ။ အပိုငွေမရှိဘဲ ပဲပိစပ်နှစ်ဘူးသာရှိသည့် သူမက စီရင်စုသို့ မသွားတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ သို့သော် ထို့အစား ဒေသခံရွာများကို ဖြတ်ပြီး သူ့ပစ္စည်းများကိုသယ်ကာ လမ်းတကာရောင်းချတော့သည်။

စန်းလော့သည် ငွေကိုသာမက အစေ့အဆန်များ၊ ပဲများ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ သို့မဟုတ် ဥများနှင့်လည်း ရောင်းဝယ် ဖောက်ကားသည်ကို လက်ခံ၏။ ထို့ကြောင့် သူမလုပ်ငန်းသည် စီရင်စုမှာကဲ့သို့နီးပါး အောင်မြင်ခဲ့သည်။ အာဟာရပြည့်သည်ဟုဆိုနိုင်သော လတ်ဆတ်သည့်အစားအစာများကို ငွေအသုံးမပြုဘဲ လဲလှယ်နိုင်သည်။ အလုပ်များသော စိုက်ပျိုးရာသီတွင် မိသားစုအများစုသည် တစ်တုံးလောက်ဝယ်ရန်တော့ ဆန္ဒရှိကြသည်။

သူမက ဟင်းသီးဟင်းရွက်များက မြန်မြန်ပုပ်ဆွေးသွားသောကြောင့် အများကြီး လက်မခံခဲ့ချေ။ တစ်ခြားပစ္စည်းများကိုတော့ ကန့်သတ်မထားသော်လည်း အစေ့အဆန်များနှင့်ဥများသည် လယ်သမားများအတွက် အလွန်အဖိုးတန်သောကြောင့် အရောင်းအဝယ်အများစုတွင် ပဲပိစပ် အများဆုံးပါဝင်လေသည်။

အလုပ်များသည့်ရာသီပြီးနောက် မိသားစု သုံးစုအား တို့ဟူးထောက်ပံ့ရန်လိုအပ်‌လေရာ ထိုအရာသည် စန်းလော့၏ လိုအပ်မှုများအား အပြည့်အဝအဆင်ပြေစေ၏။ နောက်ထပ်ရက် အနည်းငယ်အတွင်းတွင် ရရှိထားသောပဲစေ့များကို တို့ဟူးလုပ်ရန်အတွက် သုံးရင်း စီရင်စုသို့ မသွားရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ရွာဝင်တစ်ရွာထွက် ရောင်းရမည်။

နေ့လည်ရောက်တော့ သူမက ချန်းအိမ်သို့သွားပြီး တံစဉ်နှင့်ပေါက်ပြားအသေးတစ်ခုကို ငှားလိုက်၏။ ထို့နောက် တောင်တွေဆီသို့ ဦးတည်သွားကာ ဘယ်သူမှပါဝင်ခြင်းမရှိဘဲ စွန်ပလွန်သီးနှင့်ဝဥများကို ဆွတ်ခူးရန်အာရုံစိုက်လိုက်လေသည်။

ခြံဝင်းတစ်ခုရှိခြင်းက စန်းလော့အတွက် အရာအားလုံးကို အများကြီး ပိုလွယ်ကူစေသည်။ မီးဖိုချောင်ထဲတွင် စွန်ပလွန်သီးလုပ်နေစဉ် တံခါးသော့ခတ်ထားနိုင်ပြီး ထို့နောက် ထိုအရာများကို ခြံဝင်းထဲတွင် အခြောက်ခံလို့ရနိုင်သည်။ ကြက်များနှင့်ဘဲများကို အပြင်ဘက်လှောင်အိမ်သို့ ရွှေ့ထားလိုက်၏။ ဘဲပေါက်သုံးကောင်အတွက် စန်းလော့၏လှောင်အိမ်ကို ပုံစံယူထားသော ဘဲလှောင်အိမ်ပင်ရှိပြီး ရှန်းအန်းနှင့်ဟူကျီတို့၏ လက်ရာများပင်။

စန်းလော့သည် ဝဥကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်ယူလာသောအခါ ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်တို့မှာ အထိတ်တလန့် ဖြစ်ကြသွား‌သည်။

"မကြီး၊ ဘာလို့ မြွေခေါင်းမြက်တွေကို ခူးလာတာလဲ။ အဲ့တာ အဆိပ်ရှိတယ်နော်။ စားမိရင် လူကိုပါသေစေနိုင်တယ်"

သူတို့က ထိုအရာကိုလွှင့်ပစ်ရန် စန်းလော့အား ဖျောင်းဖျနေကြသည်။

ရှန်းနဉ်သည်လည်း အထိတ်တလန့်ဖြစ်နေ၏။

"မကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီးလွှင့်ပစ်လိုက်ပါ။ အဲ့တာကို ထိလိုက်သေးလား။ လက်ကို သန့်သွားအောင်ဆေးလိုက်အုံး။ ဒါဆို နောက်ကျရင် စားရင်းနဲ့အဲ့အရည်ကို မတော်တဆ မသောက်မိတော့ဘူး"

စန်းလော့က သူတို့၏စိုးရိမ်မှုအဆင့်ကို နားလည်လေသည်။

ဝဥအစိမ်းကို စနစ်တကျမပြင်ဆင်ဘဲ စားပါက ထိုအပင်တစ်ပင်လုံးက အဆိပ်အတောက် အမြင့်ဆုံးဖြစ်စေပြီး သေစေနိုင်သည်။ သို့သော် မှန်ကန်စွာ လုပ်ဆောင်ပါက ထိုအရာသည် ထင်သလောက် ကြောက်စရာမဟုတ်ပေ။

"မင်းတို့က ဒီအပင်ကို မြွေခေါင်းမြက်လို့ခေါ်တာလား"

ကလေးနှစ်ယောက်လုံးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်။ အဲ့တာကို မကောင်းဆိုးဝါးဥ လို့လဲခေါ်ကြသေးတယ်။ အဲ့တာကို မထိဖို့ လူကြီးတွေက အမြဲတမ်းသတိပေးတယ်။ ပြီးတော့ မတော်တဆစားမိမှာစိုးရိမ်လို့ အနီးနားမှာတွေ့တိုင်း ရွာသားတွေက အမြစ်က‌နေဖြတ်ပစ်တယ်လေ"

စန်းလော့:....

သူမသည် အနီးအနားက တောင်များတွင် ဝဥကို မတွေ့ရသည့် အကြောင်းအရင်းကို အခုမှသာ သဘောပေါက်လေသည်။ ဒေသခံတွေက တမင် ရှင်းပစ်တာလိုက်တာပဲ။

မောင်နှမ‌နှစ်ယောက်က ဝဥကို ကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့ ကြည့်နေသည်ကိုမြင်တော့ စန်းလော့က ရှင်းပြလိုက်၏။

"အဆိပ်ကို အဆင့်ဆင့် ပြင်ဆင်ပြီး ဖယ်လို့ရတယ်။ မစားခင်မှာ ဒါက မှန်ကန်တဲ့ အစားအသောက် ဖြစ်အောင် သေချာလုပ်ရုံပဲ"

ထိုအပင်မှာ ထင်ထားသလောက်ကြောက် စရာမကောင်းပေ။ အပင်တွင် ကျန်းမာရေးအတွက် အကျိုးကျေးဇူးများလည်းရှိ နေပါသည်။ သူမ၏ယခင်ဘဝတွင် ဝဥသည် သူမအခြေအနေအတွက် အနည်းငယ်သော အကျိုးကျေးဇူးကိုပေးသောကြောင့် သူမအတွက် ထိုအရာကို တခါတလေမှသာ လုပ်စားဖြစ်သည်။

သူမက တောင်ကျစမ်း၏အောက်ဘက်ရေစုန်တွင် ဝဥကို ဆေးကြောလိုက်သည်။ မောင်နှမနှစ်ယောက်က သူမကို ဖျောင်းဖျဖို့ ဆက်လက်ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ စန်းလော့သည် စာတစ်ပိုဒ်ကို သတိရမိ၏။

"သူ့ဥယျာဉ်မှာ ဝဥနဲ့အနီရောင်ချယ်ရီ၊ လယ်ထဲတွင် ဥပင်များနဲ့ဘူးပင်တွေ ပေါက်တယ်"

မှတ်ချက်ပြောထားတာက

"ဝဥအပင်ရဲ့အမြစ်ဟာ ကြီးမားပြီး ဆယ်ပေါင်ဝန်းကျင်လေးကာ အရောင်ကလဲ ဖြူဆွတ်နေတယ်။ ပြာရည်နဲ့ကျိုတဲ့အခါ အဲ့တာက ပျစ်ခဲလာပြီး ယမကာခါးခါးနဲ့စိမ်ပြီး စားလို့ရတယ်။ ရှီလူမျိုးတို့က အလွန်တန်ဖိုးထားကြပါတယ်"ဒါသည် သူတို့ပြောခဲ့သည့် မကောင်းဆိုးဝါးဥကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။

စန်းလော့က သူမ၏ယခင်ဘဝမှ ဝဥအကြောင်း မှတ်တမ်းဗီဒီယို လုပ်နေစဉ်တွင် ဤသည်မှာ ကျင့်မင်းဆက်မှ ကျန်ရစ်သူများ၏ "ရှူမြို့တော်တမ်းချင်း" ထဲက စာပိုဒ်ဖြစ်သည်ကို မှတ်မိလေသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ သူမရဲ့လက်ရှိလောကမှာတော့ ကျင့်မင်းဆက် ဒါမှမဟုတ် ကျန်ရစ်သူဆိုတာ မရှိပါဘူး။ ဝဥကို တရားဝင်ကိုးကားချက်များနဲ့ အမှန်တကယ်ပင်စားလို့ရကြောင်းကို ကလေးများယုံကြည်စိတ်ချမည့် အကြောင်းအရာကို သုံးကာ ထိုစာအုပ်ရဲ့အရင်းအမြစ် ဒါမှမဟုတ် နာမည်ကိုပင် အတိအကျဖော်ပြခြင်းမရှိဘဲ မရေမရာသာ ပြောပြလိုက်လေသည်။

စန်းလော့၏ရှင်းပြချက်ကိုကြားတော့ ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဉ်တို့၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ စိတ်သက်သာရာရသွားလေ၏။ သူတို့သည် စကားလုံးတိုင်းကို နားမလည်သော်လည်း ယေဘုယျဆိုလိုချက်မှာတော့ ရှင်းလင်းပါသည်။

"အဲ့တာကို တစ်ကယ်ပဲ စားလို့ရလား" ရှန်းနဉ်သည်အနည်းငယ် သံသယဝင်နေသေး၏။

ကလေးဘဝမှစ၍ ရွာသားများသည် ဤအပင်ကို စားလို့မရကြောင်း ထပ်ခါထပ်ခါ သတိပေးခြင်းကိုခံခဲ့ရသည်။ သေးငယ်သည့် လက္ခဏာများတွင် လျှာနှင့်လည်ချောင်းစပ်ခြင်းကို ဖြစ်စေပြီး သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သည့် အခြေအနေတွင် သေစေနိုင်သည်။

ဤအပင်နှင့်ပတ်သက်သည့် သူတို့၏ခံယူချက်များကို ပြောင်းလဲဖို့က လက်ရှိအချိန်မှာတော့ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပင်။

စန်းလော့က ပြုံးလိုက်၏။

"ရတယ်။ အဲ့တာက စားလို့ရတယ်။ အစ်မ အဲ့တာကိုလုပ်နေတဲ့အချိန် အနီးကပ်သာ စောင့်ကြည့်လိုက်။ စိတ်ချရအောင်လို့ စဉ်းတီတုံး သက်သက်သုံးကြရအောင်။ သစ်သားဇလုံကို မသုံးတာပိုကောင်းမယ်။ အဲ့အစား မြေပန်းကန်လုံးကိုသုံးပြီး သေချာဆေးကြောရအောင်"

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့သည် အစားအသောက်လုပ်သည့် လုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်တာကြောင့် စေ့စပ်တိကျရန်မှာ အရေးကြီးလှသည်။

စဉ်းတီတုံးပြုလုပ်ခြင်းသည် ဗျာများသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ချန်းယိုထျန်း ပြုပြင်ထားသည့် လက်ကျန်ပစ္စည်းများမှ သင့်တော်သော သစ်သားငုတ်ကို ယူလိုက်လေ၏။ ထိုအရာကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်ပြီးနောက် ခြံနောက်ဖေးတွင် အသုံးပြုရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဝဥပြင်ဆင်ခြင်းသည် လက်ဝင်သောအလုပ်ဖြစ်၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရာဘာလက်အိတ်များမှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော်လည်း စန်းလော့သည် ဤခေတ်တွင် ရှာရန်မတတ်နိုင်ပေ။ သူမသည် ပင်စည်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မထိဘဲထားခဲ့ပြီး ကျန်တစ်ဖက်နှင့် အခွံခွာနေစဉ် လက်တစ်ဖက်နှင့် ကိုင်ထားသည်။

ကြိုတင်ကာကွယ်မှုအနေဖြင့် သူမက မီးဖိုချောင်သို့သွားကာ ရှာလကာရည်ကို လက်ပေါ်လိမ်းလိုက်ကာ အခွံခွာခြင်းလုပ်ငန်း မစတင်မီတွင် မီးအပူပေးလိုက်၏။

အခွံခွာပြီးနောက် သူမက ဝဥကို အင်တုံတစ်ခုလုံးပြည့်အောင် သစ်ငုတ်ပေါ်တွင် အတုံးသေးသေးများအဖြစ် ခုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ သယ်သွားလေသည်။

ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်တို့သည် အမြဲသတိရှိကြပြီး အိမ်ရှေ့တံခါးကို စောစော သော့ခတ်ထားကြသည်။ သုံးယောက်သား မီးဖိုချောင်သို့ရွှေ့သွားသောအခါ စန်းလော့သည် ဖွဲပြာမှုန့်အရည်ကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ပြင်ဆင်ထားသည်ကို တွေ့လေသည်။

အထူးသဖြင့် ချက်ပြုတ်ရာတွင်အသုံးပြုသည့် ဖွဲပြာအမျိုးအစားကို အိမ်ဆောက်ပြီးသည့်အချိန်ထဲက အိုးတစ်လုံးထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသောကြောင့် လိုအပ်သည့်အခါတိုင်းရနိုင်သည်။

စန်းလော့က ဖွဲပြာကိုယူနေတာတွေတော့ ရှန်းအန်းသည် ကော်ရည်လုပ်ဖို့ ပြာရည်ကိုစစ်ပြီး ကျိုပေးရတယ်ဆိုတဲ့ သူမ အစောပိုင်းက ပြောပြဖူးတဲ့ စကားပိုဒ်ကို သတိရသွားလေ၏။

ထိုအရာကို တိုက်ရိုက်ကျိုမည်ဟု ယူဆထားသော်လည်း ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

စန်းလော့က ဝဥကိုဖွဲပြာရည်နှင့်ရောကြိတ်ရန်အတွက် ကလေးများကို ကြိတ်ခွဲစက်ဆီသို့ ဦးဆောင်သွားလေသည်။

အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းမှာ အချိုးအစားများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမရဲ့ယခင်ဘဝတွင် အတွေ့အကြုံရှိခဲ့ဖူးသော စန်းလော့က လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်လိုက်လေသည်။ ကြိတ်ခြင်း၊ ရောစပ်ခြင်း၊ နူးညံ့ခြင်းနှင့် အနည်ထိုင်စေခြင်းပင်။

ထိုအရာ ခဲသွားရန်စောင့်နေစဉ်မှာတော့ သူမက ဖွဲပြာတစ်ချို့ကိုယူကာ အနောက်မှ လိုက်ပါလာသောကလေးနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ခြံနောက်ဖေးသို့ သွားလိုက်ကြ၏။

ဝဥကိုလှီးတော့ သူမက အဖူးများကိုချန်ထားလိုက်သည်။ ယခုတွင် သူမသည် အဖူးများကို အပင်ပြာများဖြင့် အုပ်ထားလိုက်ပြီး ထိုအရာများကို ပေါက်ပြားအသေးတစ်ခုနှင့် ခြင်းတောင်းတစ်ခုထဲတွင် သယ်ရင်း အပင်ပြ န်စိုက်ဖို့အတွက်တောင်တွေဆီသို့ ပြန်သွားလေသည်။

စိုက်ပျိုးခြင်း။

ဟုတ်တယ်။ အဖူးတစ်ချို့ကို ဝဥပေါ်မှာချန်ပြီး ပြန်စိုက်တ,က ပြန်ကြီးထွားစေနိုင်တယ်။

အဆက်မပြတ် စားနပ်ရိက္ခာထောက်ပံ့မှုရရှိစေရန် ရိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်စိုက်ပျိုးခြင်းစက်ဝန်းသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါသည်။

ထိုအရာများ မကြီးထွားခင်တွင် ရွာသားများက ရှင်းလင်းလိုက်မည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်စန်းလော့က တောအုပ်ထဲသို့ ပိုနက်သည်အထိ သွားကာ အိမ်မပြန်ခင် စွံပလွန်သီးအများအပြားကို စုဆောင်းလိုက်၏။ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး ခေတ္တအနားယူပြီးချိန်တွင်တော့ ဝဥတို့ဟူးက အဆင်သင့်ဖြစ်လို့နေသည်။

သူမက ထိုအရာကို ရေအေးထဲတွင် အတုံးကြီးကြီး လှီးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် အိုးတစ်လုံးထဲတွင် တစ်နာရီခွဲမျှ ပြုတ်ထားလိုက်သည်။

ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဉ်တို့သည် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို အံ့အားသင့်မှု၊ ဝမ်းသာမှု၊ မှင်တက်မှုတို့ဖြင့် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြ၏။

ရှန်းနဉ်က စဉ်းနေမိတော့သည်။ ရွာသားတွေအမြဲတမ်းပြောနေတဲ့ အဆိပ်ရှိတဲ့အပင်ကို တို့ဟူးလိုစားစရာအဖြစ် ပြောင်းလဲလို့ရတယ်တဲ့လား။

အမှန်ပင်။ သူ့ယောင်းမ၏ နည်းစနစ်ကျသောလုပ်ငန်းစဉ်ကို သတိပြုမိရာ ရှန်းနဉ်သည် ဤအပင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စားသုံးလို့ရသည်ဟု ယုံကြည်လေသည်။

ရှန်းအန်းကလည်း တွေးမိလိုက်သည်။ စာအုပ်တွေဖတ်တာက အကျိုးရှိလိုက်တာ။ နတ်သမီးတို့ဟူး၊ ပုံမှန်တို့ဟူးနဲ့ သူတို့အရင်က ကြောက်ရွံ့ခဲ့တဲ့ ဝဥအားလုံးက စာအုပ်ထဲက အသိပညာဆီက လာတာပဲ။

သို့သော် စန်းလော့သည် ယခုထိမပြီးသေးပေ။

ဤအဆင့်တွင် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ မပြီးမြောက်သေးပေ။

စန်းလော့၏ယခင်ဘဝမှ အကြိုက်ဆုံးသရေစာမှာ ဝဥဂျယ်လီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ကျန်းမာရေး ဆိုးရွားလာသည့်အခါ စပ်ပြီး၊ အဆီပြန်သော အရသာကို စားသုံးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ၎င်း၏ ခရီးရှည်ကြီးကြောင့် သူမသည် ထိုအရာကို ဗီဒီယိုသာ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးထုတ်ကုန်ကို တောင်ပေါ်ရှိ အိမ်နီးချင်းများအား ပေးလိုက်ရလေသည်။

သူမသည် ပိုပြီး အရသာပေါ့်သည့် အစားအသောက်ပုံစံကို ပြောင်းလဲခဲ့ရပြီး အသီးအရွက်ဟင်းတစ်မျိုးကို မွှေကြော်လိုသာ လုပ်စားရသည်။

သည်ဘဝတွင်တော့ ငရုတ်သီးများ မရှိသော်ငြားလည်း သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ခံစားနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အနီရောင်ချယ်ရီ၊ မုန်ညင်းစေ့၊ စီချွမ်ငရုတ်သီးနှင့် ငရုတ်ကောင်းအမည်းကဲ့သို့သော အခြားရွေးချယ်စရာများရှိသေးသည်။

ဥပမာ အနီရောင်ချယ်ရီဖြင့်ပင်လျှင် ငရုတ်ဆီ၏အာနိသင်ကို တုပနိုင်သည်။

အမှန်တော့ စန်းလော့သည် ရှေးခေတ်က ငရုတ်သီးအစားထိုး အရာများကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို မသိပေ။ သူမသည် ထိုအရာများနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ယခင်ဘဝက အပန်းဖြေစာအုပ်များတွင်သာ ဖတ်ဖူးလေသည်။ သူမလက်ရှိခန္ဓာကိုယ်၏ မူလပိုင်ရှင်သည် ဤအရာများကို မသိသောကြောင့် သဘာဝအတိုင်းပင် သူမလည်း မသိခဲ့ပေ။

သူမက နောက်ပိုင်းတွင် အနီရောင်ချယ်ရီနှင့် စီချွမ်ငရုတ်သီးကဲ့သို့ အစားထိုးအရာများအကြောင်းကို လေ့လာရန်နှင့် အချို့အရာများကို ဆည်းပူးရန် နောက်မှ အဘွားချန်းအိမ်သို့ သွားလည်ဖို့ စီစဉ်ထားလေသည်။

ယခု သူမလုပ်ရမည့်အရာမှာ ဝဥတို့ဟူးကို အမဲအူကြမ်း၏ အသွင်အပြင်နှင့် ဆင်တူစေရန် ဖြတ်တောက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခင်က ချက်ပြုတ်ထားသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် စန်းလော့သည် ဝဥတို့ဟူးကို ညင်သာစွာဆွဲခြင်းဖြင့် လိုချင်သောပုံစံ ဖန်တီးရန် တူတစ်စုံဖြင့်အလွယ်တကူ စီမံနိုင်လေ၏။

"ဟင်း... မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက် ဆူအောင်မရသေးခင် အအေးခံဖို့ ရေခဲတုံးတွေသာ ရှိခဲ့ရင် ကြွပ်ရွမှုက ပြီးပြည့်စုံသွားမှာ"

ဟုတ်ပါတယ်၊ ရေခဲမရှိရင်တောင် အတော်လေးကောင်းနေပါသေးတယ်။

အမဲအူကြမ်းအတုသည် သူမလက်ထဲတွင် ပုံစံပေါ်လာလေသည်။ ငရုတ်ဆီနှင့်ရောပြီး အနည်းငယ်မျှ ချက်ပြုတ်ပြီးနောက် ဤအရာသည် မရပ်တန့်နိုင်အောင်ပင် စားချင်မည့်အရသာရှိသော ဟင်းတစ်ခွက် ဖြစ်ပေသည်။

ငရုတ်ဆီကိုမတွေ့ရသေးသော်လည်း ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဉ်တို့သည် လုံးဝသဘောကျသွားကြ၏။

ဒီလောက် ကြည့်ရဆိုးတဲ့ မြွေခေါင်းမြက်ကို ဒီလိုပုံစံပြောင်းနိုင်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။

စန်းလော့က ကြောင်အနေကြသော မောင်နှမနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီးပြုံးလိုက်၏။

"နင်တို့ မြင်ရတာ ဘာမှမဟုတ်သေးဘူး၊ နောက်မှ နင်တို့အဘွားချန်းဆီကနေ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တစ်ချို့ကိုယူလိုက်မယ်။ ဒီည နင်တို့ကို ဟင်းပွဲအလှဆင်ပြီးတဲ့ အနေအထားနဲ့ မြည်းခိုင်းမယ်။ အဲ့တာက တစ်ကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းမှာ"

ရှန်းအန်းနဲ့ရှန်းနဉ်တို့က မျှော်လင့်မထားဘဲ တံတွေးမျိုချမိလိုက်သည်ကို ကိုယ်တိုင်သတိမိထားမိလိုက်ကြ၏။

ဈေးဆိုင်သို့ စန်းလော့နှင့်အတူလိုက်ပါခဲ့ကြသော မောင်နှမနှစ်ယောက်မှာ သူမ၏ မှော်ဆန်သည့် စွမ်းရည်သည် အစားအသောက်ကို ပုံဖော်ရုံမျှဖြင့် လူတစ်ယောက်ကို သွားရည်ကျ‌စေနိုင်သည်ကို သိကြလေသည်။

ယခုလည်းသူတို့သည် ကိုယ်တွေ့ခံစားနေကြရ၏။

……

ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ချောချောမွေ့မွေ့ ရလိုက်ကြသည်။ အဘွားချန်းတို့မိသားစုသည်အနီရောင်ချယ်ရီကို စိုက်ပျိုးထားပြီး စီချွမ်ငရုတ်သီးလည်း ရှိသည်။ သို့သော် သူမသည် အနက်ရောင် ငရုတ်ကောင်း သို့မဟုတ် မုန်ညင်းကိုပင် မကြားဖူးခဲ့ပေ။

စန်းလော့က ဟင်းအသစ်တစ်မျိုးကို စမ်းသပ်နေကြောင်း ကြားရသောအခါ အဘွားချန်းသည် ကြက်သွန်ဖြူနှင့်ကြက်သွန်နီအပါအဝင် အရာအားလုံးကို ရက်ရောစွာ ထောက်ပံ့ပေးလေသည်။

အိမ်ပြန်ရောက်တော့ စန်းလော့သည် မီးဖိုချောင်တွင် ဝဥဟင်းပွဲပြင်ဆင်ရင်း အလုပ်များနေလေ၏။ ဝဥကို လှလှပပ အလှဆင်ပြီးနောက် သူမနှင့် ကလေးနှစ်ယောက်က မြည်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ကျေ‌ကျေနပ်နပ်နှင့် နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်ကြလေသည်။

အစပိုင်းပိုင်းတွင် အဆိပ်ရှိသောမြွေခေါင်းမြက်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြသည့် ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဉ်တို့သည် ထိုအသိကို ချက်ခြင်းပင် ရှင်းထုတ်ချင်သွားတော့သည်။

"အရသာရှိလိုက်တာ၊ တစ်ကယ်ပဲ အရသာရှိလိုက်တာ"

အမှန်ပင်။ အဘွားချန်းထံမှ ပါဝင်ပစ္စည်းများကိုချေးယူထားသည့်အတွက် စန်းလော့သည် ပြီးသွားသောဟင်းလျာများကို သူမနှင့်မျှဝေရန် တာဝန်ရှိလေသည်။ စန်းလော့က ချက်ပြုတ်ပြီး ရှန်းနဉ်သည် မီးကို ကြည့်ပေးနေ၏။ ဟင်းလျာကို သွားပေးရသည့်အလုပ်က ရှန်းအန်းထံသို့ အလိုလို ရောက်သွားလေသည်။

သနားစရာရှန်းအန်းသည် အမဲအူကြမ်းအတုပန်းကန်ကို ကိုင်ရင်း သူ့ဖျားယောင်းမှုကို ခက်ခက်ခဲခဲ ချုပ်တီးထားရတော့သည်။

သူက သူ့ညီမနှင့်မရီးတို့ အိမ်တွင်ချက်ပြုတ်နေကြသည်ကို အားကျနေသည်။ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် လုပ်ထားသည့် အအေးရောစပ်ထားသော အမဲအူကြမ်းအတုကို စားရတော့မှာပါလားဟု စဉ်းစားနေတော့သည်။

သူတို့စားလိုက်ပြီလား။

"သူတို့တွေ နည်းနည်းတော့ ချန်ထားမှာမလား"

"ဟုတ်တယ်၊ ရှိဦးမှာပါ"

ရှန်းအန်းသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ တောင့်တနေပြီး သူ၏စိတ်နှလုံးသားက အိမ်ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ အိမ်လွမ်းတဲ့ခံစားချက်ကို နားလည်ကြရဲ့လား။

သူ့မှာတော့ အရမ်းတောင့်တရလွန်းလို့ ပါးစပ်ထောင့်က သွားရည်တွေတောင် ထွက်ကျတော့မယ်။

အဘွားချန်း၏ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါတွင် သူသည် သူမအား ဗြုန်းခနဲအော်ခေါ် လိုက်သည်။ အစားအစာကို ကမ်းပေးပြီးသည်နှင့် အရသာရှိပြီးမွှေးကြိုင်သည့် အမဲအူကြမ်းတုကို သူမပန်းကန်ထဲသို့ လောင်းချပြီးနောက် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

အဘွားချန်း : "..."

"အဲလောက် လိုလို့လား"

သူမက ပန်းကန်လုံးထဲရှိစားစရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"အိမ်း၊ ဒါက တော်တော်ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ပုံပဲ"

အတုံးသေးတစ်တုံးကို မြည်းပြီးနောက် အဘွားချန်း၏မျက်လုံးများသည် ရွှင်မြူးသွားလေသည်။

အမှန်ပဲ။ ဒါက တကယ် အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ။

နောက်တစ်တုံးလောက် စားရအောင်။

အဘိုးချန်းသည် ငါးတုံးဆက်တိုက်စားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အဘွားချန်းက သူမကိုယ်သူမ ချုပ်တည်းလိုက်ကာ အရသာရှိသော အစားအစာများကို မိသားစုနှင့်မျှဝေတတ်သော သူမ၏အလိုလိုက်ခံရခြင်းအကျင့်ကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် အတွင်းစိတ်ထဲ၌ အံ့ဩချီးမွမ်းရင်း တွေးလိုက်မိသည်။

"စန်းရှီက နောက်ထပ် စားကောင်းသောက်ဖွယ်အသစ်ကို လုပ်ထားတာပဲ"

သူတို့တွေက ဒါကိုရော တခြားသူတွေကို ရောင်းမှာလားမသိဘူး။

သူတို့သာ ဒါကိုစပြီးရောင်းရင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး အကျိုးအမြတ်ရှိတဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်မှာ သေချာတယ်။

မနက်ဖြန် ရိတ်သိမ်းရာသီ အလုပ်များတဲ့ နောက်ဆုံးရက်ပဲ။ ရှီနဲ့လုမိသားစုတို့က ဘယ်သူ ဆိုင်ဖွင့်ပြီး ဘယ်မှာ ဖွင့်မယ်ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရမယ့်အချိန်ပဲ။ အစီအစဉ်ကို မနက်ဖြန်အပြီး လုပ်သင့်တယ်။ ဒီတော့ ငါ သွားမေးမြန်းကြည့်ပါအုံးမယ်။

...

အပိုင်း (၅၈) နင်တို့အစ်ကိုက စာဖတ်တတ်လား

ဝဥတို့ဟူးကညနေစာတွင် အကြိုက်ဆုံးဟင်းလျာတစ်ခုမြန်မြန် ဖြစ်လာလေသည်။ အလွန်အကျွံမစားရဟူသည့် စိတ်ကူးက မတော်တဆ ဗိုက်ပြည့်သွားအောင်စားမိသည့် ကလေးနှစ်ယောက်၏ ဖယ်ရှားခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ရှန်းနဥ်: "မကြီး ညီမလေးတို့ ဒီဝဥတို့ဟူးကိုလည်း ရောင်းမှာလား"

စန်းလော့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ငါတို့တွေ ဒါကိုရောင်းမှာ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ဝဥတို့ဟူးကို ရောင်းမှာမဟုတ်ဘူး ငါတို့တွေက အသီးအရွက်အူကြမ်းလို လုပ်ပြီးတော့ရောင်းမှာ"

မုန့်ပဲသရေစာတွေကပိုပြီးတော့ အမြတ်ရတဲ့အချိန်မှာ ဘာဖြစ်လို့ အသီးအရွက်ကို ရောင်းမှာလဲ။ ချက်ပြုတ်ပြီးသား အစားအသောက်က ငွေကိုပိုဝင်စေတဲ့အချိန်မှာ ဘာဖြစ်လို့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းကိုရောင်းမှာလဲ။

ဝဥတို့ဟူးကိုပဲရောင်းတာက ငွေအများကြီးရလိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ထို့ကြောင့် စန်းလော့က နောက်ဆုံးထုတ်ကုန်ကို မွမ်းမံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အသင့်စား သတ်သတ်လွှတ်အူကြမ်းကို ရောင်းမည်။ ဒီနည်းလမ်းက စျေးနှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံသာမက ပုံစံနှင့်နာမည်ကိုလည်း ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ကြိုးစားခန့်မှန်းချင်ကြသည့် သူများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကိုလည်း ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပေးနိုင်သည်။

ရှန်းအန်း၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားသည်။

"ဒါကိုရောင်းရမယ်ဆိုတော့ ဝမ်းသာစရာပဲ ကျွန်တော်တို့ကဒီလိုနဲ့ ငွေရှာနိုင်မှာလား"

"ဒါပေါ့"

စန်းလော့က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး အိမ်ထဲက ငရုတ်နှစ်နှင့် ရှာလကာရည်ထည့်ဖို့ရန် သုံးထားသည့် အိုးငယ်လေးများကို လှန်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ငါတို့တွေ အိုးနဲ့ရောင်းဖို့အတွက် အိုးငယ်လေးတွေကို ဝယ်ရမယ်၊ ငါတို့တွေက ငါတို့ကို ကူညီပေးနေတဲ့မိသားစု အနည်းငယ်ကိုတော့ တို့ဟူးနဲ့နတ်သမီးတို့ဟူးပဲ ရောင်းပေးရမယ် ဒါပေမဲ့ သတ်သတ်လွတ်အူကြမ်းနဲ့ ရေကြည်မုန့်ကိုတော့ ကိုယ်တိုင်ရောင်းဖို့ ချန်ထားရမယ်။ စီရင်စုကိုသွားပြီး လက်တွဲဖို့ တိုင်ပင်ဖို့အတွက် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ရှာရမယ်”

စျေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေက စျေးကြီးပစ္စည်းတွေပဲရောင်းတဲ့ နေရာနဲ့ အကိုက်ညီဆုံးလေ။

မောင်နှမနှစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများသည် တဖျတ်ဖျတ်လက်လာပြီး သော့အိမ်၊ ဘောင်းဘီရှည် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို စဥ်းစားလိုက်မိတော့ ထိုအရာအားလုံးက လက်လှမ်းမှီလာသယောင် ခံစားရတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် ချင်ဖန်းညန်၊ ကန်းရှီနှင့် ဖန်းလျိုညန်တို့က သူတို့၏အမှာစာများအတွက် ငွေများယူလာပြီး ရောက်လာကြလေသည်။

စန်းလော့သည် တစ်ခြားသူများက သူမဆီမှ ပစ္စည်းများကို ယူဖို့ သဘောတူထားပြီးသားဖြစ်ရာ အဘိုးချန်းနှင့်သူ့မိန်းမက အခြေအနေကို ရှင်းလင်းအောင် လုပ်လိုက်ကြသည်။ အခုအချိန်ကစပြီး သူတို့တွေက ကုန်ပစ္စည်းအတွက် ငွေပေးချေမယ်။ စန်းလော့ကိုယ်စား မရောင်းပေးတော့ဘူး။

ဒါသည် သိသာသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခုပင်။ ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူခြင်းက ရောင်းမရသည့်ပစ္စည်းများ၏ အပျက်အစီးကို သူတို့က တာဝန်ယူရလိမ့်မည်။ ရောင်းမရသည့်ပစ္စည်းများက စန်းလော့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ခဲ့သည့် အရင်လိုအခြေအနေ မဟုတ်တော့ပေ။

အရင်တုန်းကတော့ သူတို့ကိုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တာ စန်းလော့ပေါ့။ အခုတော့ သူမက တစ်ခြားမိသားစုနှစ်ခုနှင့်လည်း ငွေကြေးအခြေခံစည်းမျဥ်းနဲ့ အလုပ်လုပ်နေတာဆိုတော့ ချန်းမိသားစုက ထိုနည်းတူအတိုင်း လက်ခံကျင့်သုံးတာက မှန်ကန်တယ်လို့ ထင်တယ်လေ။

ချင်ဖန်းညန်သည်လည်း အမှာစာအတွက် ငွေများယူပြီး ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်သည်တွင် စန်းလော့က ပြုံးကာ ဘာမှမပြောဘဲ နေလိုက်လေသည်။

ချင်ဖန်းညန်သည် ပစ္စည်းများကို အရှေ့ဘက်စျေးတွင်ရောင်းချသည်။ အရင်ကစန်းလော့သည် အနောက်ဘက်စျေးတွင် ရောင်းခဲ့သည်။ ယခုတော့ သူမကပစ္စည်းများကိုသယ်ကာ လမ်းတကာပတ်ပြီး ရောင်းလေသည်။ ဒါက ဝယ်ယူသူတစ်ချို့ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဆုံးရှုံးမည့်ပုံပေါ်သောလည်း ရိတ်သိမ်းကာလအတွင်း စီရင်စုတွင် ပေါ်မလာသည်ကို စဥ်းစားမိရင် စန်းလော့က လုပ်ငန်းကို ထိခိုက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်လေသည်။ လူများက နတ်သမီးတို့ဟူးနှင့် တို့ဟူးများကို ရက်ပေါင်းများစွာ မဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ချင်ဖန်းညန်သည် အရင်ကတို့ဟူးကို မရောင်းခဲ့ဘဲ စန်းလော့ လုပ်နေသည်ကိုသာ လေ့လာခဲ့ရသည်။ သူမက မည်သို့လုပ်ရမည်ကို အကြမ်းဖျင်းသိလေသည်။ အစောပိုင်းက သူမသည် နတ်သမီးတို့ဟူးကိုသာ ရောင်းသော်လည်း အခုတော့ သူမက ကုန်ပစ္စည်းနှစ်ခုကြားတွင် ယှဥ်ပြိုင်မှုတစ်ခု ဖန်တီးလာမည့် နောက်ထပ် တို့ဟူးအမျိုးအစားတစ်ခုကို ထပ်ထည့်ထားသည်။ အခြေအနေကို ချင့်ချိန်လိုက်ပြီးနောက် သူမက တို့ဟူးအမျိုးအစားတစ်ခုစီအတွက် အတုံး၄၀ကိုမှာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ် ဝမ်၁၂၀ကို အိမ်မှာကတည်းက ရေတွက်လာခဲ့ပြီး ဝမ်၁၀၀ တစ်တွဲနှင့် နောက်ထပ်ဝမ်၂၀ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ သူမက စန်းလော့ဆီသို့ ငွေအတွဲများကိုလှမ်းပေးလိုက်၏။

စန်းလော့က အပြုံးလေးနှင့်ငွေများကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် အမှာစာ မမှာရသေးသည့် ကန်းရှီနှင့်ဖန်းလျိုညန်တို့ဘက်သို့ လှည့်ကာ သူတို့၏ ဆိုင်များကို မည်သည့်နေရာတွင် ခင်းမည့်အကြောင်းမေးမြန်း လိုက်လေသည်။

ကန်းရှီက အပြုံးတစ်ခုနှင့်ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါတို့မိသားစုတွေက အနောက်စျေးနဲ့လမ်းပေါ်မှာ တည်ပြီးရောင်းဖို့ တစ်လှည့်စီ လုပ်မယ်လို့ သဘောတူထားတယ်၊ ငါတို့တွေ ငါးရက်တစ်ခါတိုင်းနေရာလဲမယ်၊ ဒီတော့ ငါတို့တွေက ရက်အနည်းငယ်လောက်နားပြီးရင် ပစ္စည်းကိုသယ်ပြီး ရောင်းလို့ရတာပေါ့"

စန်းလော့က ဤသို့ခန့်မှန်းပြီးသားပင်။ သူမသည် ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကောင်းတာပေါ့ ဘယ်သူမှ အရမ်းမပင်ပန်းတော့ဘူးလေ"

သည်အစီအစဥ်က အငြင်းပွားဖွယ်ရာကိစ္စကို ကာကွယ်ပေးပြီး မကောင်းသည့်ခံစားချက် ပေါ်မလာအောင်လည်း တားမြစ်ပေးလေသည်။

"ရှင်တို့နှစ်ယောက် ဘယ်လောက်မှာမှာလဲ"

ကန်းရှီက ရယ်မောကာပြောလိုက်၏။

"ဒါကကျွန်မတို့ရဲ့ ပထမဦးဆုံးရောင်းချမယ့်အချိန်ဆိုတော့ သိပ်မသေချာဘူးလေ၊ ဒါကြောင့်မလို့ ကျွန်မတို့က ဖန်းညန်ထက် ဆယ်တုံးလျော့ပြီးမှာဖို့ စဥ်းစားထားတယ်"

တစ်ယောက်ကို နတ်သမီးတို့ဟူးနှင့်ရိုးရိုးတို့ဟူး အတုံး၃၀စီ၊ မိသားစုတစ်ခုကို အတုံး၆၀စီ၊ လူတစ်ယောက်ကို ဝမ်၉၀ကုန်ကျမည်ဟူသည့် သဘောပင်။

ကန်းရှီနှင့်ဖန်းလျိုညန်တို့နှစ်ယောက်စလုံးက ငွေအတွဲများကို ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာဝမ်၉၀နော်” သူတို့ကပြော လိုက်ပြီး စန်းလော့ထံသို့ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

ငွေကိုလက်ခံလိုက်ပြီးနောက် စန်းလော့ကပြောသည်။

ပစ္စည်းအရေအတွက် တိုးလာတဲ့အတွက်ကြောင့်မလို့ အခုတော့ကျွန်မမှာ ထည့်စရာ နည်းနေသေးတယ်။ ရှင်တို့တွေ ဒီမှာရေပုံးတစ်ပုံးလောက် ထားခဲ့ဖို့လိုလိမ့်မယ်။ ဒါမှပဲ ကျွန်မက ညပိုင်းမှာ ပစ္စည်းတွေကို ထုပ်ပိုးပေးထားလို့ရမှာ ဒီလိုဆိုရင် ရှင်တို့လည်း မနက်ပစ္စည်းလာယူတဲ့အခါ ဒီအတိုင်း ယူသွားရုံပဲပေါ့”

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်ကြလေသည်။

ထို့နောက်တွင် စန်းလော့က ချင်ဖန်းညန်ကို ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မဦးလေးယိူထျန်းကို ဒုက္ခပေးရအုံးမယ်၊ သူဒီနေ့အလုပ်ပြီးသွားရင် တို့ဟူးထည့်တဲ့ပစ္စည်းလေး နောက်ထပ်တစ်စုံလောက် လုပ်ကူပေးဖို့ပါ။ မဟုတ်ရင် မနက်ဖြန်လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းပမာဏကို ဖြည့်ပေးဖို့အခက်တွေ့ရလိမ့်မယ်"

လက်တလောတွင် တစ်ခြားဘက်က မိသားစုတစ်ခုကပဲ နတ်သမီးတို့ဟူးကို သယ်ဖို့ရန်အတွက် သစ်သားစည်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ထားသဖြင့် တို့ဟူးသယ်သည့် ပစ္စည်းနှစ်ခုကို လူနှစ်ယောက်ကသယ်ပေးနိုင်လေသည်။ ယခုတွင်တော့ ဆိုင်က သုံးခုဖြစ်လာလေရာ သယ်ယူရမည့်ပစ္စည်းက မလုံလောက်တော့ချေ။

ချင်ဖန်းညန်က ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းပြီလေ ဒီနေ့ကျွန်မတို့တွေ နောက်ဆုံး အလုပ်လုပ်ကြမှာလေ၊ ခဏနေ ကျွန်မကသူ့နေရာကို အစားထိုးယူပေးလိုက်ပြီး ရှင့်ရဲ့ကိစ္စတွေကို ချက်ခြင်းလုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်”

ကျေးဇူးတင်ရသဖြင့် စန်းလော့က သူမကိုကျေးဇူးတင်စကားပြော လိုက်လေသည်။ ချင်ဖန်းညန်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး ကန်းရှီနှင့်ဖန်းလျိုညန်တို့က ပြန်ဖို့အသင့်ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်၏။ သူမကစန်းလော့ကို မြန်မြန်ပြောလိုက်လေသည်။ "မနေ့က ရှင်လုပ်ခဲ့တဲ့အဲဒီပစ္စည်းကို စီရင်စုမှာ ရောင်းဖို့အစီအစဥ်ရှိလားလို့ အမေက ကျွန်မကိုယ် မေးခိုင်းလိုက်တယ်"

ဒီစကားကိုကြားလိုက်ရတော့ အမေးစကားထည့်လာသည့်ချင်ဖန်းညန်၏ နောက်ကွယ်က အဘွားချန်း၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်လိုက်ကာ သူမကပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ကျွန်မအဲဒါကိုရောင်းမှာ ဒါပေမဲ့ လုပ်ဖို့ကလည်း လုပ်အားအရမ်းများပြီး ကုန်ကျစရိတ်ကလည်း များနေတယ်၊ ဒီတော့ စျေးကပိုပြီး မြင့်လိမ့်မယ်၊ ကျွန်မက စီရင်စုကဆိုင်တွေကို သွားကြည့်ပြီး ဆိုင်မှာတင်ပေးနိုင်ဖို့ စဥ်းစားကြည့်ရမယ်"

ချင်ဖန်းညန်က အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ အဲဒါက တကယ်အရသာရှိတယ်လေ။ ရောင်းရင် သေချာပေါက်ရောင်းရမှာ။ ဒါပေမဲ့ စန်းလော့ကပြောတယ်။ စျေးက ပိုကြီးလိမ့်မယ်တဲ့။ ဒီတော့ဆိုင်မှာပဲ တင်ရောင်းဖို့ သေချာပေါက်လိုအပ်တာပေါ့။

"အင်းပါ ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်မအမေ့ကို ပြန်ပြောလိုက်ပါ့မယ်” ချင်ဖန်းညန်က ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

အမျိုးသမီးသုံးယောက်ထွက်မသွားခင် စန်းလော့က လိုလိုလားလား အကြံပေးလိုက်လေသည်။

"နောက်တစ်ခါ ရှင်တို့တွေပစ္စည်းလာယူတဲ့အခါ စပါး ဒါမှမဟုတ် ပဲပိစပ်တွေကို ငွေပေးချေမှု အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေနဲ့ပေးလည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ ပေါက်ဈေးအတိုင်းပေါ့၊ ကျွန်မက အိမ်မှာဒီပစ္စည်းတွေကို လည်းလိုတယ်၊ ငွေကိုရပြီးရင်လည်း ကျွန်မက စျေးသွားပြီး အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ရအုံးမှာလေ"

ထိုစကားကိုကြားလိုက်သည်တွင် အမျိုးသမီးသုံးယောက်၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားလေသည်။

"ရှင်ဘယ်လောက်လိုသလဲ” ကန်းရှီက မေးလိုက်လေသည်။

စန်းလော့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကျွန်မစပါးတစ်ချို့ကိုတော့ လှောင်ထားဖို့လိုအပ်တယ်၊ အချိုးကျလုပ်မယ်လေ၊ တစ်ဝက်ကိုငွေကြေးနဲ့ ချေပြီး ကျန်တဲ့တစ်ဝက်ကိုတော့ စပါးပေးပေါ့၊ ကျွန်မက ချည်ထည်တွေကိုလည်း လက်ခံပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ့ပစ္စည်းကိုတော့ အများကြီး မလိုအပ်ဘူးပေါ့၊ အဝတ်အစားတစ်ချို့နဲ့ ဂွမ်းစောင်နှစ်ထည်လောက် လုပ်ရုံလောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ၊ ကျွန်မတို့ပစ္စည်းတွေ လုံလောက်သွားတဲ့ အခါကြရင် ရှင်တို့ကို အသိပေးပါ့မယ်။ ရှင့်တို့က အဲဒီ့နောက်ပိုင်းမှငွေနဲ့ ချေကြပေါ့"

ကုန်စျေးနှုန်းကို ထိန်းချုပ်မှုကောင်းမွန်ပြီး ပစ္စည်းများကို ပေါပေါများများရနိုင်ကာ အလွယ်တကူဝယ်ယူလို့ရပြီး အိမ်တွင်ဆန်ကို အချိန်မရွေးဝယ်ယူလို့ရသည့် ခေတ်သစ်အချိန်အခါနှင့်တော့ မတူညီပေ။

ဒါသည် ရှေးခေတ်အခါ ဖြစ်နေသည်။ မူလခန္ဓာကိုယ်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်ဖြစ်စေ စန်းလော့၏ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ကဖြစ်စေ ဒီနေရာသည် မရေမတွက်နိုင်သည့် အမည်မသိအန္တရာယ်များ တည်ရှိနေသည့် နေရာတစ်ခုပင်။ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်၊ စစ်မက်၊ ခိုးဝှက်လုယက်ခြင်း။ ဘယ်နေရာကို တိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။ ခေါင်းလည်းဖြစ်နိုင်သလို အနီးနားတွင်လည်း ရှိနေနိုင်သည်။

သည်လိုအချိန်အခါမျိုးတွင် ငွေကိုထားရှိသည်က စပါးကို သိုလှောင်ထားသလောက် အာမခံမှုမရှိပေ။ အရေးကြုံလာလျှင် ကုန်စျေးနှုန်းက မိုးထိ တက်သွားနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် စပါးကို သိုလှောင်ထားခြင်းက မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပြီး သည်ခေတ်၏ လူအများစုအတွက် အခြေခံနားလည်မှုတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ကုန်ပစ္စည်းများကို သိုလှောင်ထားချင်သည့် စန်းလော့၏ အစီအစဥ်ကို ကြားလိုက်သည်တွင် ကန်းရှီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ ကျန်မတို့အားလုံး အိမ်မှာ ဒီပစ္စည်းတွေရှိပါတယ်"

ကန်းရှီက တစ်ခုခုကိုပြောချင်သယောင် ခဏလောက်ရပ်ထားလိုက်ပြီး သို့သော်ငြားလည်း နောက်ဆုံးတော့ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မတို့ အခုပြန်သွားအုံးမယ် ခဏနေကြမှ ရှင့်အတွက် ရေပုံးတွေ ယူလာပေးမယ်နော်"

သူတို့သည် ရှန်းမိသားစု၏ခြံဝန်းငယ်လေးထဲမှ ထွက်လာပြီး အနည်းငယ်ဝေးသည့်နေရာ ရောက်သောအခါ ကန်းရှီက ချင်ဖန်းညန်နှင့်ဖန်းလျိုညန်တို့ကို ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်မချင် အစ်မလျို ကျွန်မ ရှင်တို့နဲ့တို င်ပင်စရာတစ်ခုရှိတယ်"

ချင်ဖန်းညန်က သူမကိုလှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။

"ဆန်စျေးအကြောင်းကို ပြောမလို့လား"

ကန်းရှီက အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အစ်မချင် ရှင်ကောအဲဒီလိုတွေးတယ်မလားဟင်၊ ကျွန်မ အစောက ရှင်နဲ့မတိုင်ပင်ခဲ့တာကလည်းလေ၊ ဒီစကားထုတ်ပြောရမှာ နည်းနည်းလေး အဆင်မပြေသလို ခံစားရနေလို့ပါ"

ချင်ဖန်းညန်က လိုက်ရယ်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်မလည်း ရှင်တို့နဲ့ အရင်ဆုံး မတိုင်ပင်ရသေးခင် ထုတ်မပြောချင်တာ မှန်သွားတယ်"

ပုံမှန်ဆိုရင် ရက်ကန်းယက်ပြီး အိမ်မှုကိစ္စအများအပြား ဝင်မပါတတ်သည့် ဖန်းလျိုညန်က ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားလေသည်။

"စပါးစျေးက ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်"

ကန်းရှီက သူမကိုပြုံးပြလိုက်ပြီး "ရှင်မသိဘူးလား၊ ဆောင်းဦး ရိတ်သိမ်းပွဲပြီးသွားရင် နှစ်တိုင်းလိုလို စပါးကုန်သည်တွေက စပါးတွေကို ဝယ်ဖို့ တောရွာကိုလာကြတယ်လေ၊ မြေခွန်နဲ့ဆောင်းဦးရာသီအခွန် ပေးချေသွားပြီးရင် တစ်နှစ်စာစားသုံးဖို့အတွက် လုံလုံလောက်လောက်ကို ချန်ထားခဲ့သေးတယ်၊ ကျန်တာတွေကို ငွေအတွက် ရောင်းချကြတယ်လေ"

"ကျွန်မ အဲဒါကို သတိထားမိပါတယ်” ဖန်းလျိုဉာဏ်က ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူမသည်ဇဝေဇဝါဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ ကန်းရှီနှင့်ချင်ဖန်းညန်တို့ စကားဝိုင်းထဲက သွယ်ဝိုက်ပြောနေသည့် စကားအဓိပ္ပါယ်ကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေလေသည်။

ချင်ဖန်းညန်က အပြုံးတစ်နှင့်ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အင်းပေါ့လေ ရှင်က အရင်တုန်းက ရက်ကန်းယက်တာကိုပဲ အာရုံစိုက်နေတာဆိုတော့ စပါးကုန်သည်တွေ ပေးတဲ့စျေးနှုန်းက စျေးကွက်ထဲက စျေးနှုန်းထက် ပုံမှန်ဆိုရင် ပိုပြီးတော့နိမ့်တယ်လေ၊ အစ်မကန်းနဲ့ကျွန်မက စန်းလော့အတွက် စျေးနှုန်းကို စျေးကွက်ပေါက်စျေးနဲ့ တွက်ပေးလို့မရတဲ့အကြောင်း သဘောတူတယ်၊ ဒါက ကုန်သည်တွေကို ရောင်းတာထက် တကယ့်ကိုပိုပြီးတော့ စျေးပေါနေလိမ့်မယ်"

နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီဖြစ်ရာ ဖန်းလျိုညန်က ပြောလိုက်လေသည်။

"အော် ကျွန်မသိပြီ ကျွန်မက အိမ်မှုကိစ္စတွေကို မစီမံရဘူးဆိုပေမဲ့ ကျွန်မ အမေကလည်း ရှင်တို့နှစ်ယောက်ကို ထောက်ခံမယ်ဆိုတာ သေချာတယ်"

ကန်းရှီက ထုတ်ပြောလိုက်လေသည်။ "စပါးကုန်သည်တွေက နောက်နှစ်ရက်လောက်ဆိုရင် လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မထင်နေတယ် အဲဒီမတိုင်ခင်တော့ ကုန်ကျစရိတ်အတွက် အထည် ဒါမှမဟုတ် ပဲပိစပ်တွေကို သုံးကြတာပေါ့၊ ကျွန်မတို့တွေ ဒီနှစ်စပါးစျေးတန်ဖိုးကို ဆုံးဖြတ်ပြီးမှ ပေးချေဖို့အတွက် စပါးကိုသုံးကြမယ်။ ဘယ်လိုသဘောရလဲ”

ချင်ဖန်းညန်နှင့်ဖန်းလျိုညန်တို့နှစ်ယောက်စလုံးက ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်လေသည်။

"အဲဒီလိုပဲလုပ်ကြတာပေါ့"

ချင်ဖန်းညန်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို နောက်ထပ်အကြံပေးလိုက်လေသည်။

"ရှင်တို့တွေ ရေစည်ကိုသွားယူတဲ့အခါ အိမ်မှာပိုနေတဲ့ ကြွေအိုးတစ်လုံးကိုလည်း ယူလာခဲ့လိုက်၊ လုပ်စရာပစ္စည်းတွေ အများကြီးဆိုတော့ ထည့်စရာပစ္စည်း လုံလုံလောက်လောက်ရှိဖို့က အရေးကြီးတယ်၊ လတ်တလောမှာ ကျွန်မရဲ့မိသားစုမှာ စန်းလော့အိမ်အတွက်သုံးနေတဲ့ ရေစည်နှစ်လုံးနဲ့ မြေအိုးတစ်လုံးလည်းရှိတယ်"

အချိန်တော်တော်ကြာလာအောင် နတ်သမီးတို့ဟူးကို ရောင်းလာသည်ဖြစ်ရာ ချင်ဖန်းညန်သည် စန်းလော့ကပစ္စည်းများကို မြေအိုးထဲတွင်ထည့်နေသည့် အရံဟင်းအရွယ်အစားကို ခန့်မှန်းနိုင်လေသည်။

ဘယ်လောက်အထိ အချိန်ယူရသည် သေချာမသိသော်ငြားလည်း စန်းလော့က မကြာခဏဆိုသလို အိပ်ရေးပျက်ရသည်ကို သူမသတိထားမိသည်။ ထည့်စရာ အလွန်မှနည်းပါးနေရင် လုပ်ရမည့်ပစ္စည်းက ပိုမိုရှည်လျားပြီး အချိန်နှင့်အားကို အချည်နှီး ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူမက သူတို့ကိုနောက်ထပ် အိုးတစ်လုံးယူလာဖို့ အကြံပေးလိုက်ခြင်းပင်။

ကန်းရှီနှင့်ဖန်းလျိုညန်တို့က တွေဝေမနေပဲ ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

ဖန်းလျိုညန်က ဒီအကြောင်းကို အိမ်တွင် ပြန်ပြောပြသည်တွင် အဘွားလုက ထောက်ခံလေသည်။

"စိတ်ကူးကောင်းပဲ၊ စပါးကုန်သည်တွေလာရင် စျေးနှုန်းသိရလိမ့်မယ်၊ အခုလောလောဆယ်တော့ အဝတ်စကိုပဲသုံး ထားလိုက်ပေါ့၊ ငါတို့မိသားစုမှာလည်း ရက်လုပ်ထည်တွေ အများကြီးရှိနေတာပဲ၊ စန်းလော့အတွက် ပိုပြီးကောင်းတဲ့ နည်းနည်းပါးပါးကို ရွေးထားလိုက်"

ဖန်းလျိုညန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် တောင်ပေါ်သို့ သယ်သွားရန် ရေစည်တစ်လုံးနှင့်မြေအိုးတစ်လုံးကို ရှာလိုက်လေသည်။

ရှန်းအိမ်ထောင်စုတွင် ရှန်းအန်းနှင့်ရှန်းနဥ်တို့က ငွေများကို ရေတွက်နေလေသည်။

စန်းလော့က မောင်နှစ်မနှစ်ယောက်ကို ငွေများကို ရေတွက်ခိုင်းထားလိုက်သည်။ စန်းလော့ကို အံ့သြရစေသည်က မောင်နှမနှစ်ယောက်သည် အနည်းငယ် ချီတုံချတုံဖြစ်နေသော်လည်း တစ်ရာအထိ သေသေချာချာ ရေတွက်နေနိုင်ခြင်းပင်။ သိုသော်ငြား သူတို့သည် တစ်ရာထက်ကျော်သွားလျှင်တော့ မသိတော့ချေ။

တစ်ရာအထက်နံပါတ်များက သူတို့အတွက်ထူးဆန်းနေသည်။ သူတို့သည် အရေအတွက်ကို မည်သို့ရေတွက်ရမည်မသိ ဖြစ်နေကြ၏။

စန်းလော့ကသိချင်သွားသည်။ "နင်တို့တွေအရင်တုန်းက ရေတွက်တာကို သင်ခဲ့ဖူးသလား"

မောင်နှမနှစ်ယောက်စလုံးက ခေါင်းညိတ်အတည်ပြုလိုက်သည်။

ရှန်းအန်းက ရှင်းပြလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော်တို့ကို သင်ပေးနေကြလေ၊ ကျွန်တော်တို့ အသက်လေးနှစ်အရွယ်မှာ သူက စပြီးတော့သင်ပေးတာ၊ ရေတွက်ဖို့အတွက် သစ်ကိုင်းခြောက်လေးတွေ သုံးပြီတော့ ကျွန်တော်တို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သင်ပေးခဲ့တာ"

ရှန်းနဥ်က ဖြည့်ပြောလေသည်။

"သူကညီမလေးတို့ခူးလာတဲ့ တောသစ်သီးတွေကိုလည်း ရေတွက်ခိုင်းတယ်၊ နောက်ပြီးတော့ အဲဒီကြားထဲမှာပဲ အသီးတွေကို ခွဲဝေပြီးတော့ သင်ပေးတယ်”

တော်တော်လေး နည်းလမ်းကျသည့် ချဥ်းကပ်မှုပင်။

"နင်တို့အစ်ကိုကြီးက ကျောင်းတက်ဖူးလား"

မောင်နှစ်မနှစ်ယောက်က ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ခေါင်းခါပြလိုက်ကြသည်။

"ဟင့်အင်း မတက်ခဲ့ဖူးဘူး"

"ဒါဆိုရင် သူက တစ်ယောက်ယောက်ဆီက စာလုံးတွေကို သင်ထားတာပေါ့ ဟုတ်လား"

ရှန်းနဥ်က ခေါင်းခါရင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"မဟုတ်ဘူး"

သို့သော်ငြားလည်း ရှန်းအန်းက ဝင်ထောက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူက သူ့နာမည်ကိုတော့ ရေးတတ်တယ် ဟုတ်တယ်မလား၊ နောက်ပြီးတော့ သူက ရွာသူကြီးဆီမှာလည်း ဂဏန်းသင်္ချာတွေကို သင်ခဲ့ဖူးတယ်"

ဝေးကွာလွန်းလှသည့် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုက ဖွင့်ထုတ်ခံလိုက်ရသယောင် ရှန်းအန်းက ဆက်ပြောလေသည်။

"ကျွန်တော်တို့အစ်ကိုက ချောင်းထဲက ငါးတွေကို ဖမ်းပေးတတ်ပြီး တောင်ပေါ်က ယုန်နဲ့တောကြက်တွေကိုလည်း ထောင်ဖမ်းပေးတတ်တယ်၊ သူက အဲဒါတွေကို မြို့မှာဖြစ်ဖြစ် စျေးမှာဖြစ်ဖြစ် ငွေနဲ့အလဲအလှယ် လုပ်တာလေ ဒါပေမဲ့ သူက ဘယ်လိုရေတွက်ရမယ်ဆိုတာ မသိတော့ အလွယ်တကူ အလိမ်ခံရနိုင်တာပေါ့ ဒါကြောင့် သူက ရွာသူကြီးဆီကို သွားပြီးတော့ အထူးတလည် သွားသင်ထားတာ"

စန်းလော့က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်ပြလိုက်ကာ သူတို့၏ အသေးစိတ် ပြောပြနေသည့်စကားကို သဘောကျသွားလေသည်။

သူမက သဘောမကျပဲမနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကလေးများကို လေ့လာနေရင်းက သူမက ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေသည်။

"နင်တို့နှစ်ယောက်ရော ဘယ်လိုရေးရမယ် ဘယ်လိုဖတ်ရမယ် ဆိုတာကို သင်ချင်သလား"

...