အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)

အခန်း ၁၃၉ - နင်း၊ စွန်း နှင့် ချီပိုင်တို့၏ တိုက်ပွဲ

ချီပိုင်သည် သူ၏ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သရဲတစ္ဆေများမှာ ရူးသွပ်စွာ ကခုန်လာကြပြီး အေးစက်သော လေပြင်းများမှာလည်း ဟိန်းဟောက်တိုက်ခတ်လာတော့သည်။

အစီအရင် အင်းကွက်များမှာ ရေတွက်၍မရနိုင်သော သရဲတစ္ဆေများ၏ ထိုးဖောက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ပျက်ပြယ်သွားရချေသည်။

ချီပိုင်သည်လည်း လက်တွန့်မနေတော့ဘဲ သူ၏ဆံပင်ရှည်များမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး ဝတ်ရုံများမှာလည်း တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ခတ်နေတော့၏။

ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ အရှိန်အဝါများမှာ နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

“ဒါဟာ မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ အဓိကအစီအရင် ဗဟိုချက်သာဆိုရင် ငါ့မှာ အခွင့်အရေးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက အစီအရင်ရဲ့ အစွန်အဖျားပဲ ရှိသေးတာ။ မင်းတို့က အရန်အစီအရင်တွေကို တည်ဆောက်ပြီး အစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအားအချို့ကို ငှားသုံးထားရုံပဲလေ။ ဒါမျိုးနဲ့ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် တားနိုင်မှာလဲ”

ချီပိုင်သည် သူ၏လက်ကို ခါယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာလေပြင်းတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး နားစည်ကို ဖောက်ထွက်မတတ် မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ လူငယ်ဧည့်သည်နှင့် စွန်းလင်ထုံတို့ဆီသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လာချေသည်။

နင်းကျော့မှာမူ သံမဏိဟန် သံချပ်ကာကို ထိန်းချုပ်ရင်း သတိမေ့မြောနေဆဲဖြစ်သော စွန်းလင်ထုံကို ပွေ့ပိုက်ထားကာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ရပ်နေသည်။

“ချီပိုင်… ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင်တောင် စောလွန်းပါသေးတယ်။ သတ္တိရှိရင် လိုက်ခဲ့ကြည့်လေ”

ထို့နောက်တွင်မူ နင်းကျော့သည် နံရံကို ရိုက်နှက်လိုက်ရာ လျှို့ဝှက်နေရာပြောင်းအစီအရင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူနှင့် စွန်းလင်ထုံတို့မှာ ချက်ချင်းပင် နေရာပြောင်းသွားကြပြီး မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချီပိုင်သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏တိုက်ကွက်ကို ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း ထိုမိစ္ဆာလေပြင်းများကြောင့် နေရာပြောင်းအစီအရင်၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများမှာ ပျက်စီးသွားရချေပြီ။

သူသည် နေရာပြောင်းအစီအရင်ရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားပြီး အစီအရင်နှင့် အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးကာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

“မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ အဓိကအစီအရင်ကြားက ကွက်လပ်တွေထဲမှာ ကိုယ်ပိုင်နေရာပြောင်းအစီအရင်ကို ခိုးပြီး တည်ဆောက်ထားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း နေရာပြောင်းဖို့ နေရာလွတ်က မရှိသလောက်ပဲကိုး။ ရှာတွေ့ပြီ။ နေရာပြောင်းအစီအရင် အနည်းငယ်လောက်နဲ့ ငါ့ကို မျက်ခြေဖြတ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား။ ဒီနေ့တော့ မင်းကို အသေသတ်ရမှ ကျေနပ်မယ်”

နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံတို့မှာ နောက်ထပ် မြေအောက်စခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ဝဇီရကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သော ဝိညာဉ်ခရီး မိုင်တစ်ထောင် ပညာရပ်ဖြင့် ချီပိုင်မှာ အသက်ရှူအကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လိုက်မီလာတော့သည်။

ထိုသို့သော အရှိန်အဟုန်မှာ နင်းကျော့အတွက် ကြီးမားသော ဖိအားကို ဖြစ်စေချေသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိသူများကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ထို့အပြင် ချီပိုင်မှာ သာမန်ရွှေအမြုတေအဆင့်မျိုး မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ဝါးဂိုဏ်းမှ ဆင်းသက်လာကာ ပါရမီထူးရှိသည့်အပြင် ဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်ခံတပည့်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင်ပင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ ရှိနေသူဖြစ်၏။

နင်းကျော့သည် မသေမျိုးမြို့တော်၏ အဓိကအစီအရင်ကို ဆက်တိုက် အသုံးချကာ ချီပိုင်ကို ခေတ္တမျှ တားဆီးထားသည်။

ချီပိုင်မှာ ကျင့်စဉ်များကို ထုတ်ဖော်ကာ အစီအရင် အင်းကွက်များကို တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားဖျက်ဆီးရင်း အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ… လူငယ်ဧည့်သည်၊ မင်း ဒီမီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ထဲမှာ ကျင်းတွေ ဘယ်လောက်တူးထားပြီး အသိုက်တွေ ဘယ်နှခုလောက် ဆောက်ထားသလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတာပေါ့။

အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါက စွန်းလင်ထုံပေါ်မှာ အမှတ်အသားတစ်ခု လုပ်ထားပြီးသား။ မင်း သူ့ကို ပွေ့ပိုက်ထားသရွေ့ ငါ မင်းကို အမြဲတမ်း ရှာတွေ့နေမှာပဲ။

ဟက်ဟက်… တကယ်တော့ မင်းက စွန်းလင်ထုံနဲ့ အမြဲတမ်း ထိတွေ့နေသရွေ့ အဲဒီအမှတ်အသားရဲ့ စွမ်းအားက မင်းဆီကိုပါ ကူးစက်နေမှာ။ မင်း အခု သူ့ကို ထားခဲ့လိုက်ရင် ငါ မင်းကို ရှာမတွေ့နိုင်တော့ဘူး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်။ အမှတ်အသား အလုပ်လုပ်နေသရွေ့တော့ မင်း ငါ့ရဲ့ အာရုံခံမှုအောက်မှာပဲ ရှိနေမှာ။ ငါကတော့ မင်းကို မသေမချင်း မနားတမ်း လိုက်လံနှိပ်စက်နေဦးမှာပဲ”

ချီပိုင်၏ မျက်နှာမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဘာကြောင့် ဒီလောက်ထိ ဒေါသထွက်ကာ ပေါက်ကွဲနေရသည်ကို မသိတော့ပေ။

နင်းကျော့တစ်ယောက် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် စွန်းလင်ထုံကို ပစ်ပယ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူက မျှော်လင့်နေမိသည်။ သို့သော်လည်း နင်းကျော့မှာ ထိုသို့ လုံးဝမလုပ်ခဲ့ပေ။

နင်းကျော့သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ စွန်းလင်ထုံကို ပွေ့ပိုက်လျက် နောက်တစ်ကြိမ် နေရာပြောင်းသွားပြန်သည်။

“အား…”

ချီပိုင်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်မိသည်။ နင်းကျော့၏ အာခံမှုကြောင့် သူ ရူးသွပ်မတတ် ခံစားနေရ၏။

ဒုန်း… ဒုန်း… ဒုန်း…။ မြေအောက်စခန်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုမှာ ချီပိုင်၏ ဖျက်ဆီးမှုကြောင့် ပြိုလဲသွားရသည်။ ထိုသို့သော ကြီးမားလှသည့် လှုပ်ခတ်မှုများကို မြို့စားမင်းဂေဟာက စောစီးစွာပင် သိရှိသွားပြီး ဖေးစီထံသို့ သတင်းပို့လိုက်ကြသည်။

ဖေးစီသည်လည်း မုန့်ခွေထံသို့ အရေးပေါ် ပျံသန်းစာ ပေးပို့ကာ သတင်းတင်ပြလိုက်တော့၏။ မုန့်ခွေသည် တိမ်တိုက်နှင့် မြူခိုးများကြားတွင်

ကျင့်ကြံခြင်းထိုင်ဖျာပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေရင်း ထိုသတင်းကို ကြားရသောအခါ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူ၏လက်ထဲမှ သစ်ကြားသီးများမှာလည်း ပိုမိုချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နေတော့သည်။

“အသစ်တက်လာတဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လား။ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေဆိုတော့ ဝိညာဉ်ဝါးဂိုဏ်းက ပညာရပ်ဖြစ်ပုံရတယ်။ သူကပဲ အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေမလား။ ဪ… ပြီးတော့ မြေအောက်စခန်း အများအပြားလည်း ပေါ်ထွက်လာတယ်ပေါ့၊ အဲဒါတွေအားလုံးက မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ အစီအရင် ကွက်လပ်တွေကို အသုံးချထားတာလား”

မုန့်ခွေသည် ကျယ်ပြောလှသော မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ထဲတွင် အခြား ဘာလျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေဦးမလဲဆိုသည်ကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။

သူသည် စိတ်ကြည်လင်စွာဖြင့် တောင်ထိပ်ပေါ်၌ အေးအေးလူလူ ထိုင်နေရင်း တိမ်တိုက်များ အပြောင်းအလဲနှင့် အောက်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲများကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရှုနေတော့သည်။

သို့သော်လည်း မုန့်ခွေ၏ အဓိက အာရုံစိုက်မှုမှာ ချော်ရည်နန်းတော်ဆီမှ လုံးဝမခွာပေ။

ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်းရှိ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်နေသည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများမှာ အစီအရင်များ၊ မှော်လက်နက်များနှင့် အမျိုးမျိုးသော စက်မှုပစ္စည်းများအောက်တွင် ကျဆုံးနေကြရသည်။

သို့သော်လည်း နတ်ဆိုးသားရဲများမှာ ကုန်ဆုံးသွားခြင်းမရှိဘဲ ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယမြောက် ခုခံရေးစည်းများကိုပါ ဖောက်ထွက်လာကြရာ ခုခံရေးစည်းမှာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

ယင်းက နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။

“ဒီမီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲတွေရဲ့ တိုက်စစ်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ ချော်ရည်နန်းတော်က တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အပေါ်ကို ပေါလောပေါ်လာပြီး မီးလျှံတောင်တန်းကို မဖိနှိပ်နိုင်တော့တာ မဆန်းပါဘူး”

သူသည် တတိယမြောက် ခုခံရေးစည်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများကို သတ်ဖြတ်ရင်း ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှာဖွေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေမိသည်။

“တကယ်လို့ ချော်ရည်နန်းတော်သာ အဖောက်ခံလိုက်ရပြီး အဆောက်အအုံ တစ်ခုခုကို နတ်ဆိုးသားရဲတွေ သိမ်းပိုက်လိုက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ့အတွက် အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီပဲ”

နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးသည် စိတ်မလောဘဲ သူ၏အချိန်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မီးလျှံတောင်တန်း၏ အပြင်ဘက် မိုင်အတော်ဝေးဝေး၌ ကျူးရွှမ်းကျိသည် သူ၏ နတ်ဘုရားမျက်စိနှင့် ရွှေမျက်စိ ပညာရပ်ကို အသုံးချကာ တောင်ထိပ်ကို စူးစမ်းနေသည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ချော်ရည်နန်းတော်၏ တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရ၏။

“ချော်ရည်နန်းတော်က ငါထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး အင်အားချည့်နဲ့နေတာပဲ။ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်က ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ အဲဒီကောင်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ဆိုရင် ခုခံရေးစည်းရဲ့ နေရာတော်တော်များများက ဒီထက်ပိုပြီး ခိုင်ခံ့သင့်တာ။ ရေရှည် ဖိနှိပ်ထားရလို့ ပြုပြင်လို့မရနိုင်တဲ့ ထိခိုက်မှုတွေ ရထားတာများလား” ဟု ကျူးရွှမ်းကျိက တွေးတောနေမိသည်။

“မုန့်ခွေ…”

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြည့်မှာ တိမ်တိုက်နှင့် မြူခိုးများကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ခင်ဗျားက တောင်ပေါ်မှ ကြည့်ရှုခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သုံးပြီး နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို ချော်ရည်နန်းတော်ဆီ ဦးတည်တိုက်ခိုက်အောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ။ တကယ်လို့ နန်းတော်သာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေလက်ထဲ ကျသွားရင် မုန့်ခွေ ခင်ဗျားမှာ တာဝန်ရှိတယ်ဆိုတာ ရှောင်လွှဲလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး။

ခင်ဗျားရဲ့ ခွဲထုတ်ထားတဲ့ တမ်းတခြင်းအမြုတေကလည်း နှစ်ခုပဲ ရှိတာ။ ဒါကိုတော့ ခင်ဗျား အမှားမခံသင့်ဘူး”

ကျူးရွှမ်းကျိသည် နတ်ဘုရားမုဆိုးရုံးမှ လာသူဖြစ်ပြီး တမ်းတခြင်းပြည်၏ တော်ဝင်မိသားစုဝင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ရာ မုန့်ခွေအကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသူဖြစ်သည်။

မုန့်ခွေ၏ တောင်ပေါ်မှ ကြည့်ရှုခြင်း ပညာရပ်ကို အထူးသတိထားရန်လည်း အရှင်သခင်ကိုယ်တိုင်က သူ့ကို သတိပေးထားဖူးသည်။ တောင်ပေါ်မှ ကြည့်ရှုခြင်း ပညာရပ်မှာ အားကောင်းပြီး ဆန်းကြယ်သော်လည်း အားနည်းချက်များ ရှိကြောင်း ကျူးရွှမ်းကျိ သိထားသည်။

ယင်းပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် ကံကြမ္မာနယ်ပယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ မုန့်ခွေသည် တောင်ပေါ်၌ မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ ခံစားရမည့် တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်တို့ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ရမည့်အပြင် သူ၏ ကံကြမ္မာမှာလည်း အောက်ဆုံးသို့ ထိုးဆင်းသွားပြီး ရေရှည်တွင် ကံဆိုးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

မုန့်ခွေသည်လည်း ထိုအချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ပါရဂူတစ်ဦးအား အဖိုးအခအမြောက်အမြား ပေး၍ တမ်းတခြင်းအမြုတေ တစ်စုံကို ပြုလုပ်ခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအမြုတေနှစ်ခုဖြင့် သူသည် ကံကြမ္မာနယ်ပယ်အတွင်းရှိ လူများ သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုများကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သည်။

ထိုအမြုတေများကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပါက အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး လွဲချော်ခြင်းမရှိဘဲ ထိမှန်သည့် စွမ်းအားလည်း ရှိပေသည်။ ထို့အပြင် တော်ဝင်မိသားစုပင် လျှို့ဝှက်ချက်ကို မဖော်ထုတ်နိုင်သော အခြားသော ဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းအားများလည်း ရှိနေသေးသည်။

ယင်းမှာ မုန့်ခွေ၏ အဓိက ဗျူဟာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ထားကာ ခဲယဉ်းစွာသာ ထုတ်သုံးလေ့ရှိသည်။

ချီပိုင်၏ ပတ်ပန်းကျင်တွင် သရဲပုံရိပ် အမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်လာပြီး အစီအရင် အင်းကွက်များကို လျင်မြန်စွာ တိုက်စားသွားကြသည်။ နင်းကျော့သည် နေရာပြောင်းအစီအရင်ကို နှိုးဆော်လိုက်ရာ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ချီပိုင်သည် စွန်းလင်ထုံ၏ တည်နေရာကို အာရုံခံလိုက်ရာ မြေအောက်၌ မဟုတ်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ သူသည် မျက်နှာပျက်မတတ် ခွက်ထိုးခွက်လန် ရယ်မောလိုက်သည်။

“မြေအောက်စခန်း ဆယ်ခုကျော်လောက်ကို မင်း တကယ်ပဲ ကောင်းကောင်း စီမံထားနိုင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုကော ဘာဆက်လုပ်မလဲ။ ငါ့ကို တားဖို့ မင်းမှာ ဘာကျန်သေးလို့လဲ”

ဒုန်း…။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ မြေအောက်စခန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးလျှံများဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ချီပိုင်ကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

ရှူး… ရှူး… ရှူး…။ နင်းကျော့မှာ အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူနေရ၏။ သူသည် မြေအောက်စခန်း ဆယ်ခုကျော်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရပြီး ချီပိုင်ကို အင်အားချည့်နဲ့သွားစေရန်အတွက် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ မနားတမ်း နေရာပြောင်းကာ ဆုတ်ခွာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

...

“အကြီးအကဲစွန်း… ဒီနေရာက တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်။ မီးလျှံတောင်တန်းရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာမှာ ရှိနေပြီး ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖန်တီးဖို့အတွက် ငါတို့ အသုံးချနိုင်တဲ့ အစီအရင်တွေလည်း အများကြီး ရှိတယ်” ဟု နင်းကျော့က ထိုနေရာကို စတင်တွေ့ရှိစဉ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ၏ အကြံဉာဏ်ကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

စွန်းလင်ထုံက ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံခဲ့သော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ တစ်မျိုး ဖြစ်နေသည်။ “ကျော့လေး… မင်းက အခုတလော ပေါက်ကွဲမှုတွေအပေါ်မှာ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားနေသလိုပဲနော်”

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ကာ “ပေါက်ကွဲမှုတွေက လှတယ်လေ။ ကျွန်တော် ပေါက်ကွဲမှုတွေကို ချစ်တယ်။ ဘာပဲ ပေါက်ကွဲပေါက်ကွဲ၊ အဲဒါတွေအားလုံးက ခဏချင်းမှာပဲ သူတို့ရဲ့ အလှပဆုံးနဲ့ အတောက်ပဆုံး ပုံစံတွေကို ထုတ်ပြသွားတာပဲ။ အဲဒီခဏလေးအတွင်းမှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားဟာ တိတ်ဆိတ်စွာနဲ့ ဖိနှိပ်ထားမှုတွေရဲ့ ရလဒ်ပဲလေ။ ယင်းက ခဏတာပဲ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ မှတ်မိလို့မရတော့အောင် ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ထိုက်တန်ပါတယ်”

စွန်းလင်ထုံသည် သွားကိုသာ ကြိတ်ထားမိတော့သည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း နင်းကျော့မှာ ကြီးပြင်းလာပြီး သူ၏ အတွေးအခေါ်များမှာလည်း အန္တရာယ်ရှိစွာ ခန့်မှန်းရခက်လာသည်ကို သူ သတိထားမိသည်။

သူ ဘယ်လို အကြံပေးရမှန်း မသိသဖြင့် စိတ်ပူနေမိ၏။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စွန်းလင်ထုံက ဤသို့ ပြောလိုက်သည်။

“ကျော့လေး… ဘဝက ရှည်လျားပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပ်ပြီး ဖိနှိပ်မထားဖို့ လိုသလို၊ ခဏတာ တောက်ပမှုကိုလည်း သိပ်ပြီး မလိုက်စားပါနဲ့။ ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေက အသက်ရှည်ဖို့၊ ထာဝရရှင်သန်ဖို့အတွက် ကြိုးစားနေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား”

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ကာ “ခေါင်းဆောင်… ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ‘တောင်စိမ်းမြေရှိနေသရွေ့ ထင်းအတွက် ပူစရာမလိုဘူး’ ဆိုတာမျိုးပေါ့”

စွန်းလင်ထုံက အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ကာ “ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ မင်းက အမြဲတမ်း တော်ပြီးသားပါ။ ဆင်ခြင်တုံတရားရှိပါ၊ တည်ငြိမ်ပါ၊ ပြီးတော့ မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေကိုပဲ လုပ်ပါ”

...

“နင်းကျော့… မင်းက လူအပဲ” ဟု စွန်းလင်ထုံက နင်းကျော့ထံသို့ အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။

နင်းကျော့သည် ဝမ်းသာသွားပြီး “ခေါင်းဆောင်… အစ်ကို နိုးလာပြီပဲ”

စွန်းလင်ထုံမှာ အလွန်အားနည်းနေသည်။ “အခုပဲ ထွက်သွားတော့။ ချီပိုင်က သာမန်ရွှေအမြုတေအဆင့် မဟုတ်ဘူး။ သူ ငါ့အပေါ်မှာ အမှတ်အသားတစ်ခုခု လုပ်ထားတာ သေချာတယ်။ ဒါတောင် မင်းက ဒီကို ရောက်လာသေးတယ်ပေါ့။ ငါတို့ကြားက ကတိကဝတ်ကို မမေ့နဲ့လေ”

နင်းကျော့သည် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး “အခုတော့ နောက်ကျသွားပြီ ခေါင်းဆောင်၊ သူ ရောက်လာပြီ”

ချီပိုင်သည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ပုံစံဖြင့် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အရင်ကနှင့် ယှဉ်လျှင် သူသည် အနည်းငယ်တော့ လူရုပ်မထွက် ဖြစ်နေချေပြီ။

နင်းကျော့၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း လူငယ်ဧည့်သည်၏ လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလောက်ထိ ပြင်းထန်တဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကတောင် ခင်ဗျားကို မထိခိုက်စေဘူးပဲ။ မျက်မမြင် တရားသူကြီး… ခင်ဗျားက တကယ်ကို နာမည်ကြီးလောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ”

ချီပိုင်သည် လည်ချောင်းထဲမှ လှောင်ရယ်သံကို ထုတ်လိုက်သည်။ “ငါတို့ကြားက ကွာခြားချက်ကို အခုမှ သိတာလား၊ တကယ်ကို ဇရာထောင်နေပြီပဲ။ မြှောက်ပင့်စကား အနည်းငယ်လောက်နဲ့ အသက်ဘေးက လွတ်မယ်လို့ မထင်နဲ့။ သေလိုက်တော့”

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် သရဲတစ္ဆေများမှာ ရူးသွပ်စွာ ကခုန်လာပြီး အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။ နင်းကျော့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင် အဆောက်အအုံများထဲမှ ရေတွက်၍မရနိုင်သော စက်မှုငှက်ငယ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုစက်မှုငှက်ငယ်များမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ကြရာ သရဲစစ်တပ်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြတော့၏။

ခဏချင်းမှာပင် လျှပ်စီးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သရဲတစ္ဆေများမှာလည်း အော်ဟစ်မြည်တမ်းကာ တိုက်ပွဲမှာ အခြေအနေ တင်းမာသွားရချေသည်။

ချီပိုင်က လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ကောင်းကင်ယံတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို နင်းကျော့၏ နောက်ဘက်တွင် ဦးချိုတစ်ချောင်းပါသော သရဲစစ်သူကြီးတစ်ဦး ပေါ်လာပြီး သရဲဓားဖြင့် ဘေးတိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

“ဘယ်အချိန်က ခိုးဝင်လာတာလဲ” နင်းကျော့မှာ မပြင်ဆင်ထားမိသဖြင့် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းဖြင့်သာ ခုခံလိုက်ရသည်။ ဓားနှင့် လက်မောင်း ထိတွေ့သွားသည့် ခဏမှာပင် သံမဏိဟန် သံချပ်ကာ၏ စက်မှုလက်မောင်းပေါ်၌ ငွေရောင်ဒိုင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

ထိုဒိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသွားသော်လည်း နင်းကျော့အတွက် အလွန်အရေးကြီးသော အချိန်အပိုင်းအခြားတစ်ခုကိုတော့ ရရှိစေခဲ့လေသည်။

အခန်း (၁၄၀) - ဖြစ်ရပ်ပြင်ပမှ မက်မွန်သီးအဆက်အသွယ်

နင်းကျော့သည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ သရဲစစ်သူကြီးနှင့် ဝေးရာသို့ အမြန်ဆုတ်ခွာလိုက်ချေသည်။

“အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိတဲ့ သရဲစစ်သူကြီးပါလား၊ အဲဒီ သရဲခေါင်းပုံပါတဲ့ ဓားမကြီးကလည်း တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ”

နင်းကျော့၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်လေးနက်နေတော့သည်။

သူသည် မိမိ၏ လက်ဝဲဘက်လက်မောင်းတွင် တပ်ဆင်ထားသည့် ငွေရောင်ဒိုင်း မှော်လက်နက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အက်ကွဲကြောင်း ထင်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

ထိုစဉ် သရဲစစ်သူကြီးသည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နင်းကျော့သည် ရင်ထဲ၌ အေးစိမ့်သွားကာ သံမဏိဟန် သံချပ်ကာကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းလိုက်သော်လည်း ရန်သူ၏ အရိပ်အယောင်ကိုမူ မတွေ့ရှိရပေ။

ထိုသို့ အရေးကြုံနေသည့်အချိန်တွင် စွန်းလင်ထုံက သတိပေးလိုက်သည်မှာ - “နောက်ကို ခုန်လိုက်တော့”

နင်းကျော့သည် တွေဝေမနေဘဲ နောက်သို့ အစွမ်းကုန် ခုန်ဆုတ်လိုက်ချေသည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် သရဲပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ အသွင်ထင်ရှားလာသည်။

စစ်ပုဆိန်ကို ကိုင်စွဲထားသည့် သရဲစစ်သူကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဟင်းလင်းပြင်ကိုသာ ထိမှန်သွားတော့သည်။

ဒုတိယမြောက် သရဲစစ်သူကြီးပါတကား။

နင်းကျော့၏ စိတ်သည် လေးလံသွားရတော့သည်။

“နောက်တစ်ခါ ထပ်ခုန်ဦး၊ အရှေ့တောင်ဘက်ကို” ဟု စွန်းလင်ထုံက ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေ၏။

နင်းကျော့သည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ လှံရှည်ကို ကိုင်စွဲထားသည့် သရဲစစ်သူကြီးတစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်တိုးလေတော့သည်။

သရဲစစ်သူကြီး သုံးဦးစလုံးမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိကြပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာမှန်း မသိရဘဲ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ကျရောက်လာရာ နင်းကျော့မှာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်မသာဘဲ အသည်းအသန်ပင် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေရချေသည်။

စွန်းလင်ထုံသည် လူငယ်ဧည့်သည်၏ ပခုံးကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ ပါရမီကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်နေရသည်။ အကယ်၍ သူသာ အနီးအနားရှိ သရဲစစ်သူကြီးများကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါက နင်းကျော့၏ အခြေအနေမှာ ယခုထက် များစွာ ပိုမိုဆိုးရွားသွားနိုင်ပေသည်။

“ကျော့လေး၊ ချီပိုင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံက မင်းနဲ့ ဆင်တူတယ်၊ မင်းက စက်မှုပစ္စည်းတွေကို ထိန်းချုပ်တာဖြစ်ပြီး သူကတော့ သရဲစစ်သူကြီးတွေကို အမိန့်ပေးနေတာပဲ” ဟု စွန်းလင်ထုံက အရေးတကြီး အသံလွှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီသရဲစစ်သူကြီးတွေနဲ့ လုံးပန်းမနေနဲ့တော့၊ ထွက်ပြေးဖို့ မဖြစ်နိုင်ရင် သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကိုပဲ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်တော့”

စွန်းလင်ထုံသည် ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ တိုက်ပွဲတွင် ပြတ်သားသူ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ သူသည်လည်း နင်းကျော့အား ဆုတ်ခွာရန် ထပ်မံမတိုက်တွန်းတော့ဘဲ ရန်သူကို အတူတကွ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

နင်းကျော့သည် သူ၏ ဝိညာဉ်သိုလှောင်ခါးပတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ စက်မှုပစ္စည်း ရာပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ထားသည့် အရာများသာ ဖြစ်သော်လည်း အရေအတွက်မှာမူ သာမန်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပေသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သည့် ချီပိုင်ပင်လျှင် မျက်နှာ ပျက်သွားရတော့သည်။

“အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ဒီလောက်များတဲ့ စက်မှုသားရဲတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာလား”

နင်းကျော့သည် အမှန်တကယ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သာ ရှိသေးသည်ကို သူ မသိရှိပေ။

ထိုစက်မှုပစ္စည်းများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ ၎င်းတို့တွင် တပ်ဆင်ထားသည့် ထိန်းချုပ်တံများကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း အဓိက သော့ချက်မှာ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤစက်မှုပစ္စည်းများတွင် နှလုံးသားတံဆိပ်များ ထည့်သွင်းထားသဖြင့် နင်းကျော့အပေါ် ကျရောက်သည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို များစွာ လျော့ပါးစေပြီး ၎င်းတို့ကို အလွန်အမင်း အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိစေခြင်း ဖြစ်သည်။

စက်မှုပစ္စည်းများသည် လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် ချီပိုင်ထံသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။

ချီပိုင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ပြင်းထန်သော ယင်းလေပြင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ စက်မှုပစ္စည်း သုံးပုံတစ်ပုံခန့် လွင့်စင်သွားရသည်။

သူသည် ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ထီးပုံသဏ္ဌာန် မှော်လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ထိုထီးသည် အထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကျယ်ပြန့်သော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ဖြန့်ကျက်သွားတော့သည်။

ထိုအရိပ်အောက်တွင် စက်မှုပစ္စည်းများသည် ရွှံ့နွံထဲ၌ ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ခံစားရကာ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားပြီး အလွန်အမင်း နှေးကွေးသွားကြချေသည်။

ဤတိုက်ကွက်ကြောင့် နောက်ထပ် စက်မှုပစ္စည်း ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ အသုံးမဝင် ဖြစ်သွားရပြန်သည်။

ကျန်ရှိနေသော နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ သူ၏ထံသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်နိုင်တော့သည်။

ချီပိုင်သည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ရ၏။

ထိုသို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ခြင်းကပင် နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံအား အခြေအနေတစ်ခုကို သတိပြုမိစေခဲ့သည်။

စွန်းလင်ထုံနှင့် နင်းကျော့တို့ နှစ်ဦးစလုံးက “အရိပ်နက် သရဲနယ်မြေလား” ဟု ပြိုင်တူ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ဤပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်ပါက အထူးတိုက်ပွဲကွင်းပြင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပြီး သရဲများ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သလို ၎င်းတို့ကို အလွန်အမင်း ဖမ်းဆီးရခက်အောင်လည်း ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

နင်းကျော့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ - “သာမန်လူတွေကတော့ ဒီပညာရပ်ကို သရဲစွမ်းအားတွေ တလိပ်လိပ် တက်လာအောင် သုံးကြပြီး ကောင်းကင်အရောင်ကိုတောင် ပြောင်းလဲစေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ချီပိုင်ရဲ့ အသုံးပြုပုံကတော့ အရမ်းကို သိမ်မွေ့ပြီး သတိထားဖို့တောင် ခက်တယ်”

စွန်းလုံထုံက - “သူ့မှာ ‘ငရဲဘုံသို့ ထိုးဖောက်အမြင်’ ဆိုတဲ့ ပါရမီထူးရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် သရဲပညာရပ်တွေနဲ့ တာအိုတရားတွေအပေါ်မှာ သဘာဝအလျောက် ပိုပြီး ထိတွေ့ခံစားနိုင်သလို နားလည်သဘောပေါက်မှုကလည်း ထူးကဲတယ်”

“ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးအတွက် ဒီပညာရပ်ကို ဒီအဆင့်အထိ အသုံးပြုနိုင်တာက ပုံမှန်ပါပဲ”

ပညာရပ် - သရဲမီးလျှံ ကမ္ဘာကို လောင်မြိုက်ခြင်း။

ချီပိုင်သည် ဆုတ်ခွာနေစဉ်အတွင်း နောက်ထပ် ပညာရပ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်သည်။

စိမ်းဖန့်ဖန့် သရဲမီးလျှံများသည် အသံတိတ် လောင်မြိုက်လာကာ ကျန်ရှိနေသော စက်မှုပစ္စည်း နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို လျင်မြန်စွာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး နင်းကျော့နှင့် ဆက်သွယ်မှုကိုလည်း ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

တကယ်ကို အားကြီးလှပေစွ။

ချီပိုင်၏ အစွမ်းမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် အထက်တန်းအဆင့် ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

အနိမ့်ဆုံး ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်ပင် နင်းကျော့နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများအတွက် အလွန်ခက်ခဲလှသည် ဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ ချီပိုင်နှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

မကြာမီပင် နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံတို့မှာ အသည်းအသန် တိုက်ပွဲဝင်နေရတော့သည်။

ချီပိုင်၏ အရိပ်နက် သရဲနယ်မြေသည် မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ အသံတိတ် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။

နယ်မြေ၏ အစွမ်းကြောင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ သရဲစစ်သူကြီး သုံးဦးမှာ အသံတိတ်ကာ ဖမ်းဆီးရခက်လာပြန်သဖြင့် နင်းကျော့မှာ စွန်းလင်ထုံ၏ သတိပေးချက်များကိုသာ အားကိုးနေရတော့သည်။

အခြေအနေ မဟန်သည်ကို မြင်သောအခါ နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံတို့သည် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်မှ ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားကြသည်။

သို့သော် အရေးကြီးသည့် အချိန်တိုင်းတွင် ချီပိုင်ကိုယ်တိုင် ကြားဝင်နှောင့်ယှက်ကာ ပညာရပ်များဖြင့် နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

နင်းကျော့သည် သူ၏ အနေအထားကို ထိန်းထားနိုင်ရန် စက်မှုပစ္စည်းများကို ဆက်တိုက် အသုံးပြုနေရသည်။

သူ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ကြိုးစားပမ်းစား စုဆောင်းထားခဲ့သမျှ စက်မှုပစ္စည်းများသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေပြီး အပြန်အလှန်အားဖြင့် တိုက်ပွဲထဲတွင် အသက်ဆက်နိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ချော်ရည်နန်းတော်။

ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက် တစ်ကောင်သည် နန်းတော်ထဲသို့ ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်လာကာ နန်းတော်၏ တတိယမြောက် ခုခံရေးစည်းကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားပင်။

ထိုနတ်ဆိုးမျောက်သည် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ လမ်းတွင်ရှိသမျှ စက်မှုရုပ်သေးများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးမျောက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားအောက်တွင် စက်မှုပစ္စည်းများသည် မည်သည့်ပစ္စည်းနှင့် ပြုလုပ်ထားသည်ဖြစ်စေ စက္ကူကဲ့သို့ပင် လွယ်လင့်တကူ ကြေမွသွားရတော့သည်။

ဝုန်း။

နတ်ဆိုးမျောက်က နံရံကို ဖောက်ထွက်ကာ ဘေးခန်းမဆောင်တစ်ခုထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည့်အတွက် နန်းတော်ကြီး တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရသည်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ စက်မှုရုပ်သေးများကို ထိုဘေးခန်းမဆောင်သို့ အမြန်စေလွှတ်လိုက်ချေသည်။

“မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးတယ်” နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးသည်လည်း တိုက်ပွဲတွင် ကူညီရန် အမိန့်ပေးချက်ကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးသည် ခဏမျှ တွေဝေသွားသော်လည်း အစပိုင်းတွင် ငြင်းပယ်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာတွင်သာ ဆက်လက်ရှိနေပြီး မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲလှိုင်းများကို ဆက်လက်ခုခံနေခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးမျောက်သည် ဘေးခန်းမဆောင်ထဲတွင် သောင်းကျန်းနေသဖြင့် မုန့်ခွေနှင့် ကျူးရွှမ်းကျိတို့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြကာ ‘ချော်ရည်နန်းတော်က ဒီလောက်တောင် အားနည်းတာလား’ ဟု ကိုယ်စီတွေးလိုက်ကြသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထူးခြားသော စက်မှုရုပ်သေးတစ်ရုပ်သည် တင့်တယ်လျောက်ပတ်စွာ ဆင်းသက်လာချေသည်။

၎င်းထံမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်ကို ကိုင်စွဲထားသည်။ ၎င်း၏ တောင်ပံယပ်တောင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ နတ်ဆိုးမျောက်အပေါ် ပညာရပ်အမျိုးမျိုး ကျရောက်သွားသဖြင့် ထိုမျောက်မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေရတော့သည်။

မုန့်ခွေသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သေချာစွာ စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

“တာအိုဆရာပါလား” ဟု ကျူးရွှမ်းကျိက ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ ထိုစက်မှုရုပ်သေး၏ အမည်ကို စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

နန်းတွင်းသတင်းအချက်အလက်များအရ ချော်ရည်နန်းတော်တွင် အဓိက စက်မှုစစ်သူကြီး သုံးဦး ရှိသည်ဟု သိရသည်။ ၎င်းတို့မှာ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး၊ တာအိုဆရာနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာသမားတော်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ယခု တာအိုဆရာ ပေါ်ထွက်လာသဖြင့် နတ်ဆိုးမျောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်းပင် ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည်။

တာအိုဆရာ စက်မှုရုပ်သေးသည် မြေပြင်အနေအထား အသာစီးရမှုကို အသုံးချကာ နတ်ဆိုးမျောက်ကို ဘေးခန်းမဆောင်အတွင်းမှ အမြန်မောင်းထုတ်လိုက်သဖြင့် နတ်ဆိုးမျောက်မှာ ဆုတ်ခွာသွားရတော့သည်။

“အခွင့်အရေးပဲ” ထိုသို့သော အခြေအနေကို အမိအရဖမ်းဆွဲကာ နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးသည် ရှေ့တန်းကို စွန့်ခွာပြီး ဘေးခန်းမဆောင်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလေတော့သည်။

သူသည် နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်ထံမှ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ထိုခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ မီးငြှိမ်းသတ်လျှင်ပင် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ကူညီရာ ရောက်သဖြင့် နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်က သူ့အား စစ်ပြေးဟု သတ်မှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

မီးငြှိမ်းသတ်ခြင်းမှ ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သော်လည်း နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုဘေးခန်းမဆောင်ကို စူးစမ်းလေ့လာရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

မုန့်ခွေသည် ဤအဖြစ်အပျက်ကို စောင့်ကြည့်နေပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို သာသာလေးချကာ မက်မွန်သီးစေ့တစ်စေ့ကို လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

မက်မွန်သီးစေ့သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်မှ ပြန်လည်ကျဆင်းလာကာ နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ဦးတည်လာတော့သည်။

တောက်ပသော အစိမ်းရောင် နွေဦးလျှပ်စီး တစ်ချက်သည် တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်ကာ လက်ခနဲ ပေါ်လာချေသည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးသည် အစွမ်းကုန် ခုခံလိုက်သော်လည်း ထိုလျှပ်စီးသည် သူ၏ အထပ်ထပ်သော ကာကွယ်မှုများကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

မက်မွန်သီးစေ့သည် ကာကွယ်ရေး အလွှာများစွာကို ဖြတ်ကျော်ကာ နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားတော့သည်။

သူသည် အော်ဟစ်လိုက်ရကာ သူ၏ဦးခေါင်းမှာ ထိုရိုက်ချက်ကြောင့် ချိုင့်ဝင်သွားရချေသည်။

လျှပ်စီးစွမ်းအားများသည် သူ၏ ကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားကာ သူ့အား လုံးဝနီးပါး မလှုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။

သူသည် မိမိ၏ အတွင်းကလီစာများကို အေးခဲစေသည့် ပညာရပ်တစ်ခုကို အမြန်ထုတ်ဖော်ကာ သူ၏အသက်ကို ယာယီ ထိန်းသိမ်းလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းမှ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

လူငယ်ဧည့်သည်၏ ကြာပွတ်။

နင်းကျော့၏ ကြာပွတ်ရှည်သည် လေထဲသို့ ဝေ့ယမ်းလိုက်ကာ အနားသို့ ကပ်လာသော သရဲများကို လူစုခွဲပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း ခံထားရပြီး အရေအတွက် အကန့်အသတ်မရှိသော သရဲများသည် သူ့ထံသို့ တိုးကပ်လာနေကြသည်။

ချီပိုင်၏ နည်းလမ်းများမှာ ကုန်ဆုံးနိုင်ဖွယ်မရှိသလို သူ၏ သရဲအစေခံများမှာလည်း အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲတစ်လျှောက်လုံးတွင် ချီပိုင်သည် သူ၏ ဆန္ဒအလျောက် တစ်ကြိမ်သာ နောက်ဆုတ်ခဲ့ဖူးသည်။

ကျန်ရှိသည့် အချိန်များတွင်မူ သူသည် အသာစီးကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံတို့၏ အခြေအနေမှာ အလွန်စိုးရိမ်ရပြီး သူတို့၏ အသက်မှာ မြဲမြံသော ကြိုးတစ်မျှင်ပေါ်တွင် ဆွဲထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေပြီ။

အသည်းအသန် အခြေအနေတွင် နင်းကျော့သည် သူ၏ ဝှက်ဖဲတစ်ခုကို စောစီးစွာ ထုတ်ဖော်လိုက်ရတော့သည်။

ဝုန်း၊ ဝုန်း၊ ဝုန်း။

တိုက်ပွဲကွင်းပြင်အတွင်းနှင့် အပြင်ဘက်တွင် ပေါက်ကွဲမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ချီပိုင်က လှောင်ပြောင်ကာ - “ဘာတွေကို လိုက်ဖောက်ခွဲနေတာလဲ၊ ငါက ဒီမှာ ရှိနေတာကို”

နင်းကျော့က - “မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ အစီအရင်ကို ငါ ဖောက်ခွဲနေတာ” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

ချီပိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ကြီးမားလှသော အစီအရင် အင်းကွက်ကြီး ပေါ်ထွက်လာချေသည်။

မသေမျိုးအစီအရင်၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှပြီး တိုက်ပွဲအတွင်းရှိသမျှ လူအားလုံးနှင့် အရာအားလုံးကို ပစ်မှတ်ထားကာ ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

နင်းကျော့၏ ကျန်ရှိနေသော စက်မှုပစ္စည်းများမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သဖြင့် ၎င်းတို့ကို ဆုံးရှုံးရခြင်းအတွက် သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့သော် ချီပိုင်၏ သရဲတပ်ဖွဲ့မှာမူ ခဏချင်းအတွင်းပင် ချေမှုန်းခံလိုက်ရတော့သည်။

ချီပိုင်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လေထဲတွင် ချည်နှောင်ခြင်း ခံထားရကာ အစီအရင်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရချေသည်။

နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံတို့သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုကြပေ။

၎င်းတို့သည်လည်း အစီအရင်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရသော်လည်း မြို့အတွင်း နေထိုင်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်ရုံမျှသာ ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချီပိုင်သည် ဒေါသအလွန်ထွက်သွားရတော့သည်။

သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားစုဆောင်းထားခဲ့သမျှ သရဲတပ်ဖွဲ့မှာ ယခုအခါပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ရာ သူသည် အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားနေရသည်။

ပို၍ ရင်နာစရာကောင်းသည်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိရန် သေချာစွာ မွေးမြူထားခဲ့သည့် သရဲစစ်သူကြီး သုံးဦးပင် ဖြစ်သည်။

အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

မသေမျိုးမြို့တော် အစီအရင်၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး အပြည့်အဝ အသက်ဝင်လာပါက မြို့တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ယခုနေရာမှာ အစီအရင်၏ အားအကောင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ သရဲစစ်သူကြီး သုံးဦးမှာ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ကြေမွသွားရကာ ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

“ငါ့အတွက် ဖောက်ထွက်စမ်း” ချီပိုင်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် မျက်နှာကြီး နီမြန်းကာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

သူသည် မိမိ၏ အစွမ်းရှိသမျှဖြင့် ခုခံရမည် ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူသည်လည်း အစီအရင်၏ ချေမှုန်းမှုကြောင့် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ပညာရပ် - ငရဲမီးတောက် ပြင်းထန်သော ငရဲဘုံ။

ပညာရပ် - သရဲပုံရိပ် ဆင်လော့။

ပညာရပ် - ငရဲဘုံ သရဲငိုသံ။

သရဲမီးလျှံများသည် စိမ်းဖန့်ဖန့်အရောင်မှ ဖျော့တော့သော ဝါစိမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ခြောက်ပေခန့် မြင့်မားသော မီးတောက်များဖြင့် ပြင်းထန်စွာ လောင်မြိုက်လာတော့သည်။

သရဲပုံရိပ်များသည် ဘီလူးကြီးများသဖွယ် ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်များကို အထက်သို့ မြှောက်ကာ အစီအရင်၏ ချည်နှောင်မှုများကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

သရဲငိုသံများသည် စူးရှလွန်းလှသဖြင့် လူတို့၏ စိတ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကာ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

ချီပိုင်သည် ပညာရပ် သုံးခုကို ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သူ၏ ငရဲဘုံသို့ ထိုးဖောက်အမြင် ပါရမီကို အသုံးပြုကာ ၎င်းတို့၏ အစွမ်းကို ဆတိုး မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ခေတ္တမျှတွင် အစီအရင် အင်းကွက်များသည် တုန်ခါလာကာ လျင်မြန်စွာ ပျော်ဝင်သွားတော့သည်။

နင်းကျော့အပေါ်တွင် ရှိနေသော ချည်နှောင်မှုများသည် လျင်မြန်စွာ လျော့ပါးသွားသဖြင့် သူသည် တဖြည်းဖြည်း လွတ်လပ်မှု ပြန်လည်ရရှိလာချေသည်။

“တကယ်ကို အားကြီးတာပဲ” ဟု စွန်းလင်ထုံက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဤအရာသည် မသေမျိုးမြို့တော်၏ အစီအရင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချီပိုင်သည် သူ၏ ခွန်အားတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ထိုအစီအရင်ကို တုန်ခါအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ချီပိုင် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေသည့် ပုံစံ ဖြစ်သည်။

ယခင် တိုက်ပွဲများတွင် သူ့အား ယခုကဲ့သို့ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးရန် မည်သူမျှ မတွန်းအားပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေစွ။

နင်းကျော့မှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ၊ သူသည် ဤကဲ့သို့ စွမ်းအားကွာဟမှုကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် မီးလျှံတောင်တန်း ထိပ်ဖျားသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး “လာပါတော့၊ လာပါတော့၊ မြန်မြန်လုပ်ပါဦး” ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

တောင်ထိပ်ပေါ်တွင်မူ ကောင်းကင်ကြီးမှာ ကြည်လင်နေပေသည်။

မုန့်ခွေသည် သူ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ချီပိုင်ရှိရာ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မသေမျိုးမြို့တော်၏ ထောင့်အရပ်ရပ်တွင် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပွားနေကြသည်။ ပဋိပက္ခ အများစုမှာ သေးငယ်သော နားလည်မှုလွဲခြင်း သို့မဟုတ် သေးငယ်သော ပွတ်တိုက်မှုများမှ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တောင်ပေါ်မှ ကြည့်ရှုခြင်း။

“ကံကြမ္မာတွေက ဆူပွက်နေပြီ”

“ဒီ ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်ကြီးကတော့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ၊

အဆုံးသတ်ဖို့လည်း မဝေးတော့ဘူး”

မုန့်ခွေသည် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ချီပိုင်၏ မောက်မာလှသော အမူအရာက ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ထင်ဟပ်နေသည်မှာ - “မင်းက မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ အစီအရင်ကိုတောင် စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့၊ မင်းက ဝိညာဉ်ဝါးဂိုဏ်းရဲ့ မျိုးဆက်ခံတပည့် ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီလောက်ထိတော့ မရဲတင်းသင့်ဘူး”

“သွားတော့”

မုန့်ခွေသည် နောက်ထပ် မက်မွန်သီးစေ့ တစ်စေ့ကို ထပ်မံ ပစ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

မက်မွန်သီးစေ့သည် နွေဦးလျှပ်စီး တစ်ချက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာချေသည်။

လျှပ်စီးသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ချီပိုင်ကို ထိမှန်သွားရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အထက်သို့ လန်တက်သွားပြီး ဦးခေါင်းမှာလည်း ကွဲအက်သွားရတော့သည်။

“အား” သူသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရကာ သူ၏ ပညာရပ်မှာလည်း အနှောင့်အယှက် ခံလိုက်ရသဖြင့် ပြန်ကန်ထွက်လာသော စွမ်းအားများကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသွားချေသည်။

ပညာရပ်က ပို၍ ပြင်းထန်လေလေ၊ အနှောင့်အယှက် ခံရသည့်အခါ ပြန်ကန်ထွက်လာသည့် စွမ်းအားကလည်း ပို၍ ပြင်းထန်လေလေ ဖြစ်သည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် ချီပိုင်သည် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားတော့သည်။

“အခုပဲ” နင်းကျော့ ကြိုးစားပမ်းစား ချမှတ်ခဲ့သည့် အစီအစဉ်များသည် နောက်ဆုံးတွင် အသီးအပွင့်များ ရရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မသေမျိုးမြို့တော်၏ အစီအရင်ကို နှောင့်ယှက်ရန် ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းများကို တပ်ဆင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မသေမျိုးအစီအရင်ကို အသက်ဝင်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းမှာ မုန့်ခွေအား ကြားဝင်လာစေရန် ဆွပေးခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

“အကြီးအကဲစွန်းရဲ့ အခြေအနေကို စုံစမ်းဖို့ဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ဖြစ်ဖြစ် ငါ ကြိုးစားလိုက်တိုင်းမှာ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ဆီက သတိပေးချက်တွေ ရနေတာ”

“ဒါက တကယ့်ကို ထူးခြားတယ်”

“အဖြစ်နိုင်ဆုံး အကြောင်းပြချက်ကတော့ မုန့်ခွေက သူ၏ ‘တောင်ပေါ်မှ ကြည့်ရှုခြင်း’ ဆိုတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အသုံးပြုနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်”

နင်းကျော့၏ သတင်းကွန်ရက်မှာ ကျူးရွှမ်းကျိလောက် မကောင်းသော်လည်း မုန့်ခွေ၏ အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းများကိုမူ သူ သိရှိထားပေသည်။

“မုန့်ခွေက ‘တောင်ပေါ်မှ ကြည့်ရှုခြင်း’ ကို သုံးနေတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ သူက အဲ့ဒီ မက်မွန်သီးတွေကိုပဲ သုံးနိုင်တာ”

“အဲ့ဒီအရာတွေက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေပဲ၊ ချီပိုင်က ဘယ်လောက်ပဲ အားကြီးပါစေ သူက ရွှေအမြုတေအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ”

မုန့်ခွေက ဇာတ်ခုံကို ခင်းကျင်းခဲ့ပြီး နင်းကျော့ကတော့ ထောင်ချောက်ကို ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မုန့်ခွေ၊ ခင်ဗျားက တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ မြင့်မြင့်မားမား ထိုင်နေတာပဲ”

“ဒါပေမဲ့ အားကြီးတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်က မသေမျိုးမြို့တော် အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားလာတဲ့အခါ ခင်ဗျားက လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု လုပ်မှာလား”

“ချီပိုင်ကို အနိုင်ယူဖို့ ခင်ဗျား အနည်းဆုံးတော့ မက်မွန်သီးစေ့ တစ်စေ့လောက် ပစ်ထုတ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လောင်းကြေးထပ်တယ်”

အကြီးအကဲစွန်းကို ကယ်တင်ရန်အတွက် နင်းကျော့သည် ကံကြမ္မာကို မသေချာသော်လည်း ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ နယ်ရုပ်လေးတစ်ခုမျှသာဟု ဘယ်သောအခါမှ မယူဆခဲ့ပေ။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိသူကိုပင် အသုံးချရန် ဖြစ်နိုင်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။