အခန်း (၁၄၇-၁၄၈)

အခန်း (၁၄၇) - ဉာဏ်ဝိညာဉ် အဆင့်

နင်းမျိုးနွယ်စု နယ်မြေ။

ကျင့်ကြံခြင်း လျှို့ဝှက်ခန်းမအတွင်းဝယ်။

နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးသည် ကြီးမားလှသော ရေခဲတုံးကြီးတစ်ခုအတွင်း ကျင့်ကြံရင်း အသက်ရှူနှုန်းကို ပြုပြင်ထိန်းညှိနေလေသည်။

သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင်မူ အိုးပုံသဏ္ဌာန် မှော်လက်နက်တစ်ခုမှာ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသည့် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ရေခဲထုကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်သွားပြီးနောက် လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးသည် မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး လေပုပ်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးမှ သူ၏ နဖူးကို စမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ချိုင့်ခွက်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ယခင်ကလောက်တော့ မသိသာတော့ချေ။

နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသနှင့် အာဃာတတို့မှာ တငွေ့ငွေ့ လောင်မြိုက်နေ၏။

သူ့အတွက်မူ ယခုအခါသမယသည် တစ်သက်တွင် တစ်ခါသာ ကြုံရခဲသည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဖြစ်သလို၊ ဘေးဘက်ခန်းမဆောင်ကြီး ပွင့်ထွက်သွားချိန်တွင်လည်း အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသည့် တောမက်မွန်သီးစေ့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ရသည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးသည် မုန့်ခွေ၏ 'တောင်ပေါ်မှ ကြည့်ရှုခြင်း' ဟူသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားနှင့် တောမက်မွန်သီးစေ့တို့အကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသူ ဖြစ်သည်။

မက်မွန်သီးစေ့ကြောင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးမှာ ချော်ရည်နန်းတော်ကို စွန့်ခွာကာ ထွက်ပြေးခဲ့ရရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ချေ။

ထို့ကြောင့်ပင် ရရှိခဲ့သော အဖိုးတန်အခွင့်အရေးကြီးမှာ မုန့်ခွေကြောင့် လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့ရလေသည်။

"မုန့်ခွေက တကယ်ကို အနိုင်ကျင့်လွန်းတာပဲ"

"ချော်ရည်နန်းတော်ဆိုတာ ပိုင်ရှင်မဲ့ရတနာဖြစ်ပြီး ကံပါတဲ့သူတွေအတွက် ချန်ထားရမှာလေ၊ အားလုံးမှာ တန်းတူအခွင့်အရေး ရှိရမယ်မဟုတ်လား"

"ငါတို့ နင်းမျိုးနွယ်စုက နောက်ကျမှ ရောက်လာတာတောင်မှ အခုလို ဘေးခန်းမဆောင်ထဲ ဝင်နိုင်ခဲ့တာဟာ ရှားပါးတဲ့ ကံကြမ္မာပဲ၊ အဲ့ဒါကိုတောင် မုန့်ခွေက သည်းမခံနိုင်ဘူးလား၊ သူက ကြားထဲကနေ ဝင်နှောင့်ယှက်ပြီး အကုန်ဖျက်ဆီးပစ်တာပဲ"

"သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီချော်ရည်နန်းတော်ကို သူ့လက်ထဲ ရောက်နေပြီလို့များ ထင်နေလား မသိဘူး"

"သူက ဘယ်သူ့ကိုမှ အထိတောင် အခံချင်ဘူးပေါ့လေ"

နှင်းနှလုံးသား ကျောက်စိမ်းအိုးကို ပွတ်သပ်ရင်း နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးမှာ တဖြည်းဖြည်း စိတ်တည်ငြိမ်လာသည်။

နှင်းနှလုံးသား ကျောက်စိမ်းအိုးမှာ နင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် အမွေအနှစ် ရတနာဖြစ်သည်။

အေးစက်သော ကျောက်စိမ်းတစ်တုံးတည်းကို စေ့စပ်သေချာစွာ ထွင်းထုထားသည့် ထိုအိုးမှာ ကြည်လင်အေးမြသော ရေခဲအိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ တဖိတ်ဖိတ်တောက်ပနေပြီး အေးမြသော အလင်းနုလေးများကို ဖြာထွက်နေစေသည်။

ထိုအိုးကို ထိတွေ့လိုက်လျှင် နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးသည် အေးစက်သော အထိအတွေ့ကို မခံစားရဘဲ စိတ်ကို ကြည်လင်စေသည့် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နွေးထွေးမှုကိုသာ ခံစားရလေသည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးသည် လက်ရှိ အခြေအနေကို သုံးသပ်ကြည့်နေမိသည်။

"မုန့်ခွေက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်မှာ ရှိသလို၊ သူက မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ မြို့စားမင်းလည်း ဖြစ်နေတယ်"

"သူက သူ့ရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို သုံးပြီး မီးတောင်ကို ပိတ်ထားတာဟာ တရားဝင်သလို ဖြစ်နေတယ်၊ ငါသာ နန်းတော်ထဲ ဝင်ချင်ရင် ရုပ်ဖျက်ပြီး သွားမှ ဖြစ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရုပ်ဖျက်လိုက်ရင်တော့ ငါ့ရဲ့ တရားဝင် ဂုဏ်ဒြပ်ကို ဆုံးရှုံးသွားမှာဖြစ်သလို မုန့်ခွေရဲ့ အရှက်မရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေအတွက် ပစ်မှတ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

"ဟူး... ဒီလိုကြည့်ရင်တော့..."

"ငါတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး မျှော်လင့်ချက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပြိုင်ပွဲမှာပဲ ရှိတော့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ နင်းရှောင်ဟွေ့က ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပြိုင်ပွဲမှာ မုန့်ချုံကို တကယ်ပဲ ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား"

မုန့်ချုံ၏ မသေမျိုး ပါရမီထူးကို တွေးမိသောအခါ နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။

မုန့်ချုံသည် နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီလား၊ ပန်းဝင်ရန် နီးစပ်နေပြီလားဟု သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ချိုင့်ခွက်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ပွတ်သပ်ရင်း နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး၏ အကြည့်များမှာ ပြတ်သားသွားတော့သည်။

"ငါ့အနေနဲ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ကို ပိုပြီး ထောက်ပံ့ပေးရတော့မယ် ထင်တယ်"

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးသည် ချက်ချင်းပင် အမိန့်များ ထုတ်ပြန်လိုက်လေသည်။

ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ထဲတွင် နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ ထိုသတင်းကောင်းကို ပထမဆုံး ကြားလိုက်ရသူ ဖြစ်သည်။

"ဟင်... ဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်အမိန့်ပေးတာလား၊ 'နှင်းမြူတောင်တန်းနှင့် နှင်းပွင့်လွှာ အမှန်တရား ရှာဖွေခြင်း မြေပုံ' တွေကို ထုတ်ပေးပြီး၊ 'နွေဦးနေရောင် နှင်းဖြူဆေးလုံး' သုံးဗူးကိုလည်း ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို ဝေပေးခိုင်းတယ် ဟုတ်လား၊ ပြီးတော့ အတော်ဆုံး ကျင့်ကြံသူတွေကို နှင်းနှလုံးသား ကျောက်စိမ်းအိုးထဲက 'ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်' နဲ့ ဆုချဦးမယ်ပေါ့"

"ဟဲဟဲ"

သူမ၏ လက်များကို ကြည့်ရင်း နင်းရှောင်ဟွေ့က နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်မှာ "အတော်ဆုံးကို ဆုချမယ် ဟုတ်လား၊ အဲ့ဒါ ငါ့ကိုပဲ တိုက်ရိုက်ပေးလိုက်ရမှာလေ၊ ဒီလို ဟန်ပြလုပ်နေတာတွေက အပိုတွေပါပဲ"

အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်တွင် နင်းရှောင်ဟွေ့၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ သိသိသာသာ ရင့်ကျက်လာခဲ့သည်။

သူမ အဖွား၏ အကူအညီဖြင့် သူမသည် 'ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်' ပါရမီကို အခြေခံအားဖြင့် တတ်မြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်၏ စွမ်းအားမှာ နင်းရှောင်ဟွေ့၏ ဒဏ်ရာများကို အကုန်အစင် ပျောက်ကင်းစေခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် နောက်ကျမှ စတင်ခဲ့သော နင်းရှောင်ဟွေ့သည် ကျိုးမျိုးနွယ်စုမှ နှစ်ယောက်နှင့် ကျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကျန်းကျန့်တို့ကိုပင် ကျော်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသုံးယောက်မှာ ဒဏ်ရာများ ကုသနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နင်းရှောင်ဟွေ့မှာမူ သူမ၏ အထူးလေ့ကျင့်ခန်းများကို စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် မျိုးနွယ်စု အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ရင်းနှီးသော မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ပြုံးပြနှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

ချီပိုင်ကို လက်နက်ဖြုတ်သိမ်းပြီးနောက် စွန်းလင်ထုံနှင့် ခဏမျှ စကားပြောပြီး နင်းကျော့မှာ တိတ်တဆိတ် အမြန်ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ဟန်မင် အဖမ်းခံရပြီး ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို မြင်ခဲ့ရသည်ကို ဖွင့်ပြောမိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လူမြင်ကွင်းသို့ အမြန်ရောက်ရှိရန် လိုအပ်နေသည်။

တရားဝင်အားဖြင့် ယွမ်တာရှန့်၏ အလောင်းကို ရရှိခဲ့သူမှာ နင်းကျော့ ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့နှင့် လူငယ်ဧည့်သည်တို့အကြား ပတ်သက်မှုရှိကြောင်း သက်သေအထောက်အထား မရှိသော်လည်း၊ နင်းကျော့သာ အစစ်ဆေးခံရပါက မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင် ရောင်းလိုက်သည် သို့မဟုတ် အလောင်းမှာ အခိုးခံရသည် စသဖြင့် ဆင်ခြေအမျိုးမျိုး ပေးနိုင်သော်လည်း သူ၏ တကယ့်အရှိကိုမူ ရိပ်မိသွားနိုင်ပေသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် နင်းကျော့အနေဖြင့် မြေအောက်စခန်းတွင် ကြာရှည်မနေနိုင်တော့ချေ။

နင်းကျဲ၏ နေအိမ်၌။

"ကျော့လေး၊ မင်း ပြန်လာပြီပဲ၊ မနေ့က တစ်မြို့လုံး ပရမ်းပတာတွေ ဖြစ်နေတာ၊ နေရာတိုင်းမှာလည်း တိုက်ပွဲတွေပဲ၊ မင်း ဘာမှ မဖြစ်ဘူးမလား" ဟု ဝမ်လန်က အပြေးအလွှား လာရောက် မေးမြန်းရှာသည်။

နင်းကျော့က ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းပြလိုက်ရင်း "ဒေါ်ဒေါ် စိတ်မပူပါနဲ့၊ လုပ်ကြံခံရမလို ဖြစ်ပြီးကတည်းက ကျွန်တော် အရမ်းသတိထားပါတယ်၊ ပြီးတော့ မျိုးနွယ်စုကလည်း ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ဖို့ အစောင့်တွေ ထားပေးထားတာပဲ၊ ဘာမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"အေးပါ၊ အေးပါ၊ ဒါဆိုရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့" ဝမ်လန်က ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း "မင်းကတော့ ဘာမှမဖြစ်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဦးလေးကတော့ ဒုက္ခရောက်နေပြီ"

"ဘေးအကျဉ်းခန်းက အကျဉ်းသားက ရုတ်တရက် ရူးသွားပြီးတော့ စကားများရာကနေ မင်းဦးလေးရဲ့ ဆံပင်ကို ဆွဲပြီး ခေါင်းကို သံတိုင်တွေနဲ့ အခါခါ ရိုက်နှက်တာလေ"

"မင်းဦးလေးမှာ ဒဏ်ရာတွေ အများကြီး ရနေပြီးတော့ ဒဏ်ရာကုဖို့ ကောင်းမွန်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု အရေးတကြီး လိုအပ်နေတယ်"

"ကျော့လေး၊ မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုဆက်ခံသူကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး အသနားခံပေးပါဦး၊ မင်းရဲ့ ချစ်လှစွာသော ဦးလေးကို လွှတ်ပေးဖို့လေ"

နင်းကျော့၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းနည်းရိပ်များ လွှမ်းသွားပြီး သက်ပြင်းချကာ "ဒေါ်ဒေါ်၊ ဒီလိုတွေ ဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော် မသိခဲ့ဘူး"

"ဦးလေးကတော့ ဒီတစ်ခါ တကယ်ကို ဒုက္ခရောက်တာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မျိုးနွယ်စုဆက်ခံသူကို ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်ကပဲ အသနားခံထားတာလေ၊ အခု ထပ်ပြောရင်လည်း အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေး အရမ်းနည်းတယ်"

"ဒါပေမဲ့..."

"ဒေါ်ဒေါ်၊ ကျွန်တော့်ဆီကနေ နှစ်တွေအကြာကြီး ယူထားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အထောက်အပံ့တွေကို အကုန်ပြန်ပေးမှ ဖြစ်မယ်"

"ဒါကတော့..." ဝမ်လန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခက်ခဲသွားသည့် အမူအရာ ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ဒေါသများ ဟုန်းဟုန်းတောက်သွားရသည်။

သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ "နင်းရှောင်ရန်က ဘာကျင့်ကြံခြင်း အထောက်အပံ့မှ ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ အမှန်တရားက ဒါနဲ့ လုံးဝ တခြားစီပဲ" ဟု အော်ဟစ်နေမိသည်။

သို့သော်လည်း သူမမှာ စိတ်ထဲတွင်သာ အော်နိုင်ရှာသည်။

"ကျော့လေး၊ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် မင်းဦးလေး မိသားစုမှာ စုမိဆောင်းမိတာ သိပ်မရှိဘူး၊ နေ့စဉ်သုံးစရိတ်တွေကလည်း များတော့ ပိုတာ လုံးဝမရှိသလောက်ပဲ"

"အခုချက်ချင်း အကုန်ပြန်ပေးဖို့ ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်တာပဲ"

နင်းကျော့က သူမ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်မှာ "ဒေါ်ဒေါ်၊ ကျွန်တော်လည်း ကျင့်ကြံရဦးမှာလေ၊ အရင်ဆုံး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပြန်ပေးပါ၊ ဒေါ်ဒေါ်က ဘာမှ ပြန်မပေးသေးဘူး မဟုတ်လား"

ဝမ်လန်နှင့် အချိန်ထပ်မဖြုန်းလိုတော့သဖြင့် နင်းကျော့မှာ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်းထဲသို့ အမြန်ဝင်သွားတော့သည်။

သူသည် 'ပျံလွှားတိမ်တိုက် လက်ကိုင်ပုဝါ' ကို အသုံးပြုကာ တိမ်တိုက်လွှာများအောက်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီးမှ 'တိုက်ပွဲဝင်မျောက် တာရှန့်' ၏ အကြွင်းအကျန်များနှင့် 'ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်' စက်မှုရုပ်သေးကို ထုတ်လိုက်သည်။

ယခင်တစ်ခုမှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် အရိုးစုမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ယွမ်တာရှန့်၏ မသေမျိုး ပါရမီထူးသာ မရှိပါက ထိုအရိုးစုမှာပင် သရဲမီးလျှံများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပေမည်။

နင်းကျော့သည် အရိုးစုကို စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင် အသုံးပြုထားသည့် ပစ္စည်းများမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို ကြွပ်ဆတ်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

"ဒါဟာ 'မဟာရွှေစစ် တည်မြဲခြင်း' ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့လို့လား"

နင်းကျော့၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ယွမ်တာရှန့်သည် တိုက်ပွဲဝင်မျောက်အတွင်း၌ ရှိနေစဉ် 'မဟာရွှေစစ် တည်မြဲခြင်း' ကို မည်သို့ ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်ကို သူ အမြဲတမ်း သိချင်နေခဲ့ပြီး နောင်တွင် သက်ဆိုင်ရာ ကျမ်းစာများကို ရှာဖွေလေ့လာရန် စိတ်ကူးထားသည်။

'တိုက်ပွဲဝင်မျောက် တာရှန့်' မှာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် နင်းကျော့သည် 'ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက်' စက်မှုရုပ်သေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အစပျိုး နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြစ်သော 'အသက်မျှင်ကြိုး' ကို အသုံးပြု၍

သူသည် ယခင်နည်းလမ်းအတိုင်းပင် တိုက်ပွဲဝင်မျောက် အရိုးစုထဲမှ ယွမ်တာရှန့်၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူကာ ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် စက်မှုရုပ်သေးအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"ယွမ်တာရှန့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ"

ထုတ်ယူလိုက်သည့် ခဏမှာပင် နင်းကျော့က သတိထားမိလိုက်သည်။

ယခင်က ယွမ်တာရှန့်၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရမှာ ပန်းရောင် အလင်းလုံးလေးနှင့် တူပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မျောက်ငယ်လေး၏ ဦးခေါင်းပုံသဏ္ဌာန်မှာ တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ်လာတတ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ပန်းရောင်အလင်းလုံးမှာ ယခင်ထက် သုံးဆခန့် ပိုမို ကြီးမားလာရုံသာမက၊ ပေါ်လာသော မျောက်ခေါင်းပုံမှာလည်း လူကြီးမျောက်ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူကြီးမျောက်ခေါင်း၏ ပုံရိပ်မှာ ပိုမို ထင်ရှားပြီး အသက်ဝင်လှသည်။

ထို့အပြင် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ယွမ်တာရှန့်၏ ဝိညာဉ်အလင်းလုံးလေးမှာ အလင်းရောင်ခြည်တစ်ခုဖြင့် ဝန်းရံထားခြင်းကို ခံထားရသည်။

ဤသို့သော အရာမျိုးမှာ ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။

ထိုအချက်များကို ဆက်စပ်ကြည့်ရင်း နင်းကျော့သည် 'ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကျမ်း' ထဲမှ သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို အမြန်ပင် ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်မိသည်။

"ဒီအလင်းရောင်ခြည်ဟာ ဝိညာဉ်ကျက်သရေ ဖြစ်ရမယ်"

"ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဟာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြည့်လျှံလာတဲ့အခါမှာ ဝိညာဉ်ကျက်သရေကို ထုတ်လွှတ်တာပဲ"

"ဝိညာဉ်အနှစ်သာရတွေ ပိုပြီး ကြီးထွားလာတာနဲ့အမျှ ဝိညာဉ်ကျက်သရေဟာလည်း ပိုပြီး ပြင်းထန်လာမယ်၊ အဲ့ဒီအခါမှာ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်လာနိုင်သလို အာရုံခံနိုင်စွမ်းလည်း ပိုကောင်းလာလိမ့်မယ်"

"ဒါဆိုရင် ယွမ်တာရှန့်ဟာ ဉာဏ်ဝိညာဉ် အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီပေါ့"

ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ၎င်း၏ အခြေအနေအရ အမျိုးအစား ခွဲခြားနိုင်သည်။

ပထမအဆင့်မှာ ဝိညာဉ်မဲ့ခြင်း၊ ဒုတိယမှာ ဝိညာဉ်သေ၊ တတိယမှာ ဝိညာဉ်ရှင်၊ စတုတ္ထမှာ ဉာဏ်ဝိညာဉ် နှင့် ပဉ္စမမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဝိညာဉ်သေ အဆင့်တွင် အပိုင်းငါးပိုင်း ခွဲထားသလို ဝိညာဉ်ရှင် အဆင့်တွင်လည်း အပိုင်းငါးပိုင်း ရှိသည်။

ဝိညာဉ်ရှင် အဆင့်၏ အနိမ့်ဆုံးမှ အမြင့်ဆုံးသို့ ခွဲခြားပါက ဝိညာဉ်ကြယ်၊ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှု၊ ဝိညာဉ်ကြီးထွားမှု၊ ဝိညာဉ်ရွေ့လျားမှု နှင့် ဝိညာဉ်အသက်ဓာတ် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ယခင်က ယွမ်တာရှန့်၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရမှာ ဝိညာဉ်ရွေ့လျားမှု အဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုအဆင့်တွင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရမှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီး ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုများ၏ တွန်းအားပေးမှုကို ခံရတတ်သည်။

နင်းကျော့၏ သုတေသနပြုချက်အရ လုပ်ဆောင်ချက်များကို စွမ်းအင်သဘာဝနှင့် ကိုက်ညီအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ထိန်းချုပ်မှုကို အပြည့်အဝ ပြန်လည် ရရှိနိုင်သည်။

ဝိညာဉ်ရွေ့လျားမှု အဆင့်ပြီးနောက်တွင် ဝိညာဉ်အသက်ဓာတ် အဆင့် ရှိသည်။

"ယွမ်တာရှန့်ဟာ ဝိညာဉ်အသက်ဓာတ် အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတော့ ဉာဏ်ဝိညာဉ် အဆင့်ရဲ့ ပထမဆုံးအဆင့်ဖြစ်တဲ့ 'ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း' အဆင့်ကို တိုက်ရိုက် ရောက်သွားတာပဲ"

"ဝိညာဉ်ရှင် အဆင့်ကို တိရစ္ဆာန် ဝိညာဉ်အဆင့်လို့လည်း သိကြပြီး ဗီဇအတိုင်းပဲ လှုပ်ရှားတာ၊ ဉာဏ်ဝိညာဉ် အဆင့်ကတော့ အသိဉာဏ်ရှိတာကို ဖော်ပြတာဖြစ်ပြီး ပထမဆုံး အဓိက ပြောင်းလဲမှုကတော့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်တာပဲ"

"ဒါကြောင့်လည်း ယွမ်တာရှန့်က စကားပြောနိုင်ခဲ့တာပဲ"

ဉာဏ်ဝိညာဉ် အဆင့်၏ ပထမအဆင့်ဖြစ်သော ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသည် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ပုံမှန် ဆက်သွယ် ပြောဆိုနိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

နင်းကျော့သည် ယွမ်တာရှန့်၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် စက်မှုရုပ်သေးအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း စကားမပြောသေးဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်သိုလှောင်အိတ်အတွင်း၌သာ သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်လွှာများအောက်တွင် နင်းကျော့သည် သူ၏ ကျင့်ကြံထိုင်ဖျာကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ နေ့စဉ် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လေတော့သည်။

မှန်ဝိညာဉ် ဆက်သွယ်ခြင်းပညာရပ် အဆင့် ၆။

ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ် အဆင့် ၅။

မိစ္ဆာသွေးကြောကျင့်စဉ် အဆင့် ၅။

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အရမ်းကို အားနည်းသေးတယ်၊ အရမ်းကို အားနည်းလွန်းသေးတယ်"

"ဒီတစ်ခါ ချီပိုင်ကို အနိုင်ရခဲ့တာဟာ မုန့်ခွေရဲ့ မက်မွန်သီးစေ့နဲ့ ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ အရာတွေကြောင့်ပဲ"

"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူတွေကို ဘယ်တော့မှ အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ"

"ကျင့်ကြံမှုတွေ ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းများ ရှိမလား"

"ငါ ပိုပြီး မြန်မြန် တိုးတက်ဖို့ လိုတယ်၊ ငါ ပိုပြီး သန်မာလာမှ ဖြစ်မယ်"

သေလုမတတ် တိုက်ပွဲတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင် နင်းကျော့၏ ကျင့်ကြံလိုစိတ်မှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့ရလေသည်။

ထိုအချိန်တွင်။

နင်းမျိုးနွယ်စု နယ်မြေ၏ အခြားတစ်နေရာ၌။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရယ်၊ ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်ရယ်၊ ဒီအချက် နှစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ကျိုးကျူ၊ ကျိုးကျဲရှန် နဲ့ ကျန်းကျန့်တို့ထဲမှာ ဘယ်သူက ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

နင်းရှောင်ဟွေ့၏ မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အကြောင်းမှာ ကျန်းကျန့်နှင့် အခြားသူများတွင် အားကောင်းသော တိုက်စစ်ပါရမီများ မရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်မှာမူ တခြားစီပင်။

"နှင်းမြူတောင်တန်းနှင့် နှင်းပွင့်လွှာ အမှန်တရား ရှာဖွေခြင်း မြေပုံ..." နင်းရှောင်ဟွေ့သည် မြေပုံနှစ်ခုကို ဖြန့်လိုက်ပြီး သေချာစွာ လေ့လာနေမိသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်နဲ့ လိုက်ဖက်မှုအရဆိုရင်"

"ငါသာ နှင်းမြူတောင်တန်းနဲ့ နှင်းပွင့်လွှာ ပညာရပ်တွေကို တတ်မြောက်သွားရင် ကျားကို အတောင်ပံ တပ်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာပဲ"

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်တော့ မုန့်ချုံတစ်ယောက်ပဲ ငါ့ရဲ့ တကယ့်ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာတော့မယ်"

"ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ထည့်တွက်နေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး"

အခန်း (၁၄၈) - နင်းရှောင်ဟွေ့ နှင့် မုန့်ချုံ

ချော်ရည်နန်းတော်၏ အခန်း (၁) အတွင်း၌ ဖြစ်ချေသည်။

စက်မှုအစိတ်အပိုင်း အမျိုးမျိုးတို့မှာ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုပမာ စုပုံနေကြရာ ထိုအပုံပေါ်မှ နင်းကျော့၏ ရုပ်သေးခန္ဓာက ခုန်ဆင်းလာခဲ့သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့၏ ရုပ်သေးရုပ်မှာမူ လက်ပိုက်လျက် နင်းကျော့ကို အနည်းငယ် မောက်မာသည့် အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ "နင်ကတော့ နှေးလိုက်တာ" ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့က ပုခုံးတွန့်ပြကာ "ဒီရက်ပိုင်း စက်မှုစစ်သည် တိုက်ပွဲဝင်မျောက်ကို ပြင်ဆင်နေရတာနဲ့ အလုပ်များနေလို့ပါ၊ လူကလည်း သိပ်မကောင်းချင်ဘူး။ နင်းရှောင်ဟွေ့... နင်က ငါ့ကိုပါ အတင်းခေါ်လာတာဆိုတော့ တို့နှစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဒီခရီးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ယုံကြည်ချက်ရှိလို့လား" ဟု ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "ချော်ရည်နန်းတော်ရဲ့ အခွင့်အရေးက ငါတို့ရှေ့တင် ရောက်နေပြီလေ။ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ထဲက အင်အားစုတွေ အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားနေကြတာ၊ ငါတို့နင်းမျိုးနွယ်စုက လောလောဆယ် နောက်ဆုံးက ပြတ်ကျန်နေခဲ့ပြီ။ နင့်ကို ခေါ်လာတာကလည်း နင်းမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပဲ။ နင်ဘာမှလုပ်စရာ မလိုပါဘူး၊ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါ့နောက်ကသာ ငြိမ်ငြိမ်လေး လိုက်ခဲ့ပေတော့" ဟု ဆိုကာ ကျောခိုင်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

နင်းကျော့မှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်ကာ စဉ်းစားမိသည်မှာ "နင်းရှောင်ဟွေ့ရဲ့ သဘောထားက အရင်နဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားသွားပါလား။ သူ ဒီလောက် ယုံကြည်ချက် ရှိနေတာကို ကြည့်ရင် တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာတာ ဒါမှမဟုတ် အားကိုးရမယ့် အင်အားတစ်ခုခု ရထားတာ သေချာတယ်" ဟု ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့မှာ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။ သူသည် နင်းရှောင်ဟွေ့နှင့်အတူ နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဝန်လေးနေသည့်ဟန် ပြသနေသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ အလွန်ပင် ကျေနပ်နေမိသည်။

ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ရရှိလာသော ရလဒ်များမှာ အမြဲတမ်းပင် ကောင်းမွန်လှသည်။

နင်းကျော့အနေဖြင့် ချော်ရည်နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိဖြစ်နေစဉ်မှာပင် နင်းရှောင်ဟွေ့က အိပ်ချင်နေသူကို ခေါင်းအုံးလာပေးသကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့၏ အစီအစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း နင်းကျော့က သူမနောက်မှသာ လိုက်ပါရင်း အချိန်ဖြုန်းနေရသည်ကို သဘောကျမိသည်။

ပထမဆုံး တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ နင်းရှောင်ဟွေ့နှင့် နင်းကျော့တို့မှာ ဆုလာဘ်များကို အသီးသီး လက်ခံရရှိကြသည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို မင်းယူထားလိုက်၊ ငါ အဲဒါ လိုအပ်တယ်" ဟု နင်းရှောင်ဟွေ့က ညွှန်ကြားသည်။

"နားလည်ပါပြီ" ဟု နင်းကျော့က လိမ္မာပါးနပ်စွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လက်ရှိတွင် နင်းမျိုးနွယ်စုအတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၃) အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူမှာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသာ ရှိသေးသည်ဟု ယူဆရပြီး နင်းကျော့၏ အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း ဖုံးကွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မျိုးနွယ်စုအတွင်းမှ သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါနိုင်ရန် နင်းရှောင်ဟွေ့က သူ့ကိုသာ ခေါ်ယူနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ရရှိပြီးနောက် နင်းကျော့က နင်းရှောင်ဟွေ့ထံ တိုက်ရိုက်ပင် ပေးအပ်လိုက်သည်။

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ ကျေနပ်သွားကာ ခေါင်းညိတ်လျက် "အနည်းဆုံးတော့ နင်က အခြေအနေကို နားလည်သားပဲ" ဟု ဆိုကာ လက်ခံလိုက်လေသည်။

နင်းကျော့က အသာအယာ ရယ်မောရင်း "မင်းက ငါ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခေါ်သွားပေးနိုင်သရွေ့ ငါ မင်းနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ အသင့်ပါပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"သေချာ ကြည့်ထားလိုက်" ဟု ပြောရင်း နင်းရှောင်ဟွေ့က တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမသည် တံခါးကို အနည်းငယ်မျှသာ ဟလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ ပါရမီထူးကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်။

ရုပ်သေး နင်းရှောင်ဟွေ့၏ လက်များမှ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော အအေးဓာတ်များ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ထိုအအေးဓာတ်များမှာ တံခါးဟလေးမှတစ်ဆင့် အခန်း (၂) ၏ နံရံများနှင့် မျက်နှာကြက်များသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားကာ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ တံခါးဝ တစ်ဝိုက်ကိုသာ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့က တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ကျော့ကျော့မော့မော့ပင် အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်သွားသည်။ နင်းကျော့ကလည်း နောက်မှ ကပ်လျက်လိုက်ပါရင်း "အံ့ဩစရာပဲ၊ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပါပဲ။ နင်းရှောင်ဟွေ့... မင်းက တကယ်ကို တော်တာပဲ" ဟု မပြတ် ချီးမွမ်းနေတော့သည်။

"ဒါက ဘာပညာရပ်လဲ" ဟု နင်းကျော့က တမင်တကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟွန်း... နင်ရဲ့ အသိဉာဏ်နဲ့ဆိုရင် ဒါကို ပညာရပ်လို့ပဲ သိမှာပေါ့" ဟု နင်းရှောင်ဟွေ့က နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ဆိုသည်။

သူမသည် မြှောက်ပင့်စကားနှင့် ချီးမွမ်းစကားများကို နားထောင်ရသည်ကို သဘောကျသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ ဤအရာများမှာ သူမအတွက် အသေးအဖွဲ ကိစ္စများသာ ဖြစ်သည့်အလား ခပ်အေးအေးပင် နေပြနေသည်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ ပါရမီထူးဖြစ်တဲ့ ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်ပဲ" ဟု နင်းရှောင်ဟွေ့က ခေါင်းကလေး အနည်းငယ် မော့ကာ ကြေညာလိုက်သည်။

"ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ် ဟုတ်လား" ဟု နင်းကျော့က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်ရင်း မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် နင်းရှောင်ဟွေ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ "မင်းရဲ့ ပါရမီက ဒီလောက်တောင် လုပ်နိုင်တာလား" ဟု နင်းကျော့က အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားသည့်ဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

ဤအမူအရာက နင်းရှောင်ဟွေ့ကို အတိုင်းထက်အလွန် ကျေနပ်သွားစေသည်။

နင်းကျော့က ဆက်လက်၍ "မင်း ဒီလောက် လုပ်နိုင်တာကို ဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက မသုံးခဲ့တာလဲ" ဟု မေးမြန်းသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့က တစ်ချက် နှာခေါင်းရှုံ့ပြန်ကာ "တစ်ခုကတော့ ငါ ဒါကို အပြည့်အဝ မကျွမ်းကျင်သေးလို့ စိတ်တိုင်းကျ မသုံးနိုင်သေးတာ၊ နောက်တစ်ခုကတော့ နင့် ဦးနှောက်က ဝက်ဦးနှောက်များလား။ အဲဒီတုန်းက အပြင်လူတွေ ရှိနေတာလေ၊ ငါက ဘာလို့ ဒီလို လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ပြရမှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့က တရစပ် ခေါင်းညိတ်ပြရင်း "အခုမှပဲ နားလည်တော့တယ်။ မင်းက တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ ရှောင်ဟွေ့။ မင်းက တို့မျိုးဆက်ထဲမှာ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အတော်ဆုံး ပါရမီရှင် ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ ငါ မင်းနောက်ကပဲ လိုက်ခဲ့ရမယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တာ မဆန်းပါဘူး။ မင်းက တကယ်ကို တော်တာပဲ။ တို့နင်းမျိုးနွယ်စုမှာ မင်းရှိနေမှတော့ တခြားအင်အားစု သုံးခုကို အသာလေး ကျော်ဖြတ်ပြီး ထိပ်ဆုံးကို ရောက်မှာ အသေအချာပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ နင်းကျော့၏ မြှောက်ပင့်စကားများကို အပြည့်အဝ ခံစားနေမိသည်။ ယခုတစ်ခေါက် နင်းကျော့ကို ခေါ်လာရခြင်းမှာ မျိုးနွယ်စုခွဲမှ ဤပါရမီရှင်ကို သူမ၏ လက်အောက်တွင် ထားရှိရန်နှင့် ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကိုလည်း အမှန်တကယ် ခေါင်းဆောင်နိုင်သူမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို ပြသရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ အစီအစဉ်မှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့နေပေသည်။

"နင်က နင်းမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါကို နားလည်ထားရင် လုံလောက်ပြီ။ နောက်နောင် ငါ့နောက်ကသာ လိုက်ခဲ့၊ နင်အမြဲတမ်း အောင်မြင်နေမှာပဲ။ ဒါနဲ့... နင့်မှာလည်း ပါရမီထူး ရှိတာပဲမလား။ ဒါပေမဲ့ မင်း အဲဒါကို ပိုပြီး ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်ဖို့ လိုတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒါက တကယ်တမ်း ဘာလဲဆိုတာကို အရင်ရှာဖွေရမယ်။ နင့်ရဲ့ နောင်လာမယ့် စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ငါ မျှော်လင့်နေမယ်နော်" ဟု သူမက ဆိုသည်။

"နားလည်ပါပြီ၊ ငါ သေချာပေါက် ကြိုးစားပါ့မယ်" ဟု နင်းကျော့က နှိမ့်ချစွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ အတားအဆီးများကို ဆက်လက် ဖြတ်ကျော်နေသည်။

သူမသည် သူမ၏ ပါရမီထူးကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုလျက် အအေးဓာတ်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ အခန်း (၂) တစ်ခုလုံးကို တဖြည်းဖြည်း အေးခဲသွားစေသည်။ ရှေ့ပိုင်းမှ အလယ်ပိုင်းသို့၊ ထိုမှတစ်ဆင့် နောက်ပိုင်းအထိ ပျံ့နှံ့သွားစေသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းလာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မှာလည်း ယိုင်နဲ့လာကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ သိသိသာသာ လျော့နည်းလာခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤအရာမှာ ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်သာ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်ပေ။ အသက်မျှင်ကြိုးမှတစ်ဆင့် စွမ်းအားများ ပို့လွှတ်ရာတွင်လည်း ဆုံးရှုံးမှုများစွာ ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ ဆက်စပ်နေသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား အစပျိုးမှုကိုလည်း မပြုလုပ်နိုင်သေးချေ။

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ ခွေးတစ်ကောင်ပမာ မောဟိုက်နေသော်လည်း နင်းကျော့မှာမူ အနောက်မှ အေးအေးလူလူ လိုက်ပါနေသည်။ သို့သော် သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်နေသည့်ဟန်ကို လုံးဝ မပြသပေ။

သူသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေသည့်ဟန်ဖြင့် စကားများကို တတွတ်တွတ် ပြောနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် နင်းရှောင်ဟွေ့ကို အမွမ်းတင် ချီးမွမ်းကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖော်ပြလျက်၊ နင်းရှောင်ဟွေ့ကို အနားယူရန်လည်း တိုက်တွန်းနေသေးသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့ကမူ အနားယူရန် အကြံပြုချက်ကို ခပ်အေးအေးပင် ပယ်ချလိုက်သည်။ သူမ၏ ပါရမီထူးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အအေးဓာတ်မှာ ကြာရှည်မခံဘဲ မကြာမီ ပြန်လည် အရည်ပျော်သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် သူမ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန်သာ လိုအပ်သည်။ ဒုတိယမြောက် တံခါးဝသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

"ရှောင်ဟွေ့... မင်းက တကယ်ကို တော်တာပဲ။ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဆိုရင် ဒုတိယတံခါးကို ရောက်ပြီး ဒီအဆင့်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဖြတ်ကျော်နိုင်တော့မယ်" ဟု နင်းကျော့က ဆိုသည်။

"ဘာလို့ အဝေးကြီး လိုသေးတာလဲ" ဟု နင်းရှောင်ဟွေ့က စိတ်ထဲမှ အတော်ပင် ပင်ပန်းနေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ အားတင်းထားကာ သွားကြိတ်လျက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရသည်။

သူမနှင့် နင်းကျော့တို့ အောင်မြင်ခါနီးအချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် အနောက်ဘက်ရှိ တံခါးမှာ ပွင့်သွားခဲ့သည်။ နောက်တစ်ကြိုက်တွင် ရုပ်သေး မုန့်ချုံ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာသည်။ သူသည် နင်းကျော့နှင့် နင်းရှောင်ဟွေ့ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

"မုန့်ချုံပဲ" ဟု နင်းကျော့က အသံတုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေဟန်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မုန့်ချုံ..." ဟု နင်းရှောင်ဟွေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မုန့်ချုံမှာ သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသော ရန်သူနှင့် အကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မုန့်ချုံက နင်းမျိုးနွယ်စုဝင် နှစ်ဦးကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကြည့်လွှဲသွားခဲ့သည်။

ဖျောက်ခနဲ အသံနှင့်အတူ လျှပ်စီးပတ်ကြောင်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ မုန့်ချုံမှာ နံရံများနှင့် မျက်နှာကြက်များပေါ်တွင် လျှပ်စီးပမာ ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားနေတော့သည်။

"မင်းတို့က..." ဟု သူက ပထမတံခါးရှေ့တွင် ရပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "နှေးလွန်းတယ်"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် မုန့်ချုံမှာ လျှပ်စီးတန်းများကို ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး ဒုတိယတံခါးဝ၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတော့သည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ဘာမှပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။ မုန့်ချုံ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းက သူမကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး "မုန့်ချုံ... ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တာက နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံးအတွက် အကျိုးရှိပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကိုလည်း နင် မြင်သားပဲ၊ ငါတို့တွေ မသေမျိုးနန်းတော်ကို အတူတူ စူးစမ်းကြရအောင်" ဟု နင်းရှောင်ဟွေ့က စတင် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် မုန့်ချုံက သူမဘက်သို့ လက်ကို ဆန့်တန်းလျက် "နင်တစ်ယောက်တည်းနဲ့လား" ဟု ဆိုသည်။

မသေမျိုး ပါရမီထူး၊ လျှပ်စီးအဟုန်။

ပညာရပ်၊ တစ်ချက်အသက်ရှူခြင်း။

လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ၏ ပံ့ပိုးမှုအောက်တွင် လေစီးကြောင်း၏ အရှိန်မှာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

မူလက ပံ့ပိုးပေးရုံသာ ဖြစ်သော ပညာရပ်မှာ တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မြန်လွန်းလှချေသည်။

နင်းရှောင်ဟွေ့မှာ အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ လေစီးကြောင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။ ဘေးဘက်နံရံကို သွားရောက် ထိမှန်ပြီးနောက် ထောင်ချောက်တစ်ခုကို တိုက်မိသွားရာ ပေါင်တစ်ထောင်ရှိသော စက်မှုတူကြီးဖြင့် ထုနှက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားတော့သည်။

နင်းကျော့က နင်းရှောင်ဟွေ့ကို ကယ်တင်ရန် ပြေးသွားသော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင်ပင် ထောင်ချောက်တစ်ခုကို နင်းမိသွားကာ အမှောင်ထုထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ ထိုကျင်းထဲတွင်သာ ပိတ်မိနေတော့မည် ဖြစ်သည်။

"အမှိုက်ကောင် နှစ်ကောင်ပါလား" ဟု မုန့်ချုံက လှောင်ပြောင်လျက် သူ၏ ဆုလာဘ်ကို ယူရန် လှည့်ထွက်သွားပြီး တတိယအဆင့်သို့ အလေးအနက်ထားကာ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

သူသည် အခန်း (၃) ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ ထကြွနေပြီး "ငါ မုန့်ချုံ ပြန်လာပြီဟေ့" ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဲဒီ စက်မှုမျောက်... ဒီနေ့တော့ ငါ့ရဲ့ အရှက်ရမှုကို လက်စားချေရမယ်"

"ဟင်... ဘယ်မှာလဲ"

မုန့်ချုံက အခန်းထဲကို လှည့်ပတ်ကြည့်သော်လည်း သူ နေ့ညမပြတ် စဉ်းစားနေခဲ့သော စက်မှုမျောက်၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ရချေ။

"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။ အဲဒီ စက်မှုမျောက် ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

မုန့်ချုံမှာ ဂွမ်းပုံကို ထိုးမိသကဲ့သို့ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားရသည်။

သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး သူ၏ စွမ်းအားများကို သိသိသာသာ တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ မရှိတော့ချေ။

"ငါ ဆက်သွားရင် အဲဒီကောင်နဲ့ ပြန်တွေ့ဦးမလား" ဟု မုန့်ချုံက မျှော်လင့်နေမိသည်။

ယွမ်တာရှန့် မရှိတော့သောကြောင့် အခန်း (၃) အတွင်းရှိ ကွန်ဖူးရုပ်သေး အမြောက်အမြားမှာ မုန့်ချုံကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မုန့်ချုံမှာ စက်မှုရုပ်သေးအားလုံးကို ဖြိုလဲလိုက်ပြီး ပြင်ဆင်ဆောင်သို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်နိုင်ရန် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်လေသည်။

"ဒီအဆင့်ကတော့ ထူးခြားပုံရတယ်"

"ဒါက ဘာလဲ"

သူသည် စမ်းသပ်မှု တိုးတက်မှုစာရင်း ရေးထိုးထားသော ကျောက်စာတိုင်ကို ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိလိုက်တော့သည်။