အခန်း (၂၆၉-၂၇၀)

အပိုင်း (၂၆၉) - လူသတ်မှု စတင်ပြီ

နံနက်စောစော အချိန်တွင်။

မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေ၏။

သို့သော်လည်း ကူချူတုန်းနှင့် လီလီ တို့သည် ချင်းရှီး ရေကန် သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့ကြချေ။ ထို့ကြောင့် နံနက်စောစောတွင် လီလီ သည် ကူချူတုန်းကို လာခေါ်လေသည်။

ကူမော့သည် ထုံးစံအတိုင်း အိမ်ထဲတွင်သာ နေပြီး ဗျပ်စောင်းတီးနေ၏။

အရင်က သူသည် အားလပ်ချိန်များတွင် သစ်သားပန်းပု ထုရတာကို သဘောကျခဲ့သော်လည်း၊ ယခု စောင်းတီးတတ်သွားပြီဖြစ်ရာ အပန်းဖြေရန်အတွက် အသုံးပြုလေသည်။

ဝင်းအတွင်း မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာကျနေပြီး မိုးပေါက်များက အမိုးစွန်းများပေါ်တွင် ကန့်လန့်ကာများအလား ဖြစ်နေ၏။

ယဲ့ကျင်းလန် သည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကောက်ရိုးခမောက်ကို ဆောင်းလျက် အလျင်အမြန် ဝင်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်နေလေသည်။

ကူမော့၏ စောင်းသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။ သူက မေးလိုက်သည်

"အစ်ကိုယဲ့... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က သူ၏ ဝါးခမောက်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"စုန့်ဇီချူ သေသွားပြီ... နှစ်တွေတစ်လျှောက် သူ ပြင်ဆင်ခဲ့တဲ့ တစ္ဆေမြို့တော် မြေပုံ လည်း မီးလောင်သွားပြီ..."

ကူမော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်

"ကျိုတို အစိုးရရုံးရဲ့ အပြောအရဆိုရင်၊ စုန့်ဇီချူ က ရက်အတော်များများ အိပ်မပျော်ဘဲ အလုပ်လုပ်နေတာကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး သေဆုံးသွားတာတဲ့... သေသွားတဲ့ အချိန်မှာ သူကိုင်ထားတဲ့ ဆီမီးခွက်က မြေပုံပေါ် ပြုတ်ကျသွားပြီး မီးလောင်သွားတာလို့ ဆိုတယ်..."

ကူမော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်

"အဲဒါ မတော်တဆမှု ဆိုတာ မင်း သေချာလို့လား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

" အကြမ်းဖျင်းပဲ သိရသေးတယ်... အသေးစိတ်ကိုတော့ မသိရသေးဘူး... အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို သွားစစ်ဆေးမလို့... အစ်ကိုကူ... သွားမလား..."

"သွားမယ်..."

ချက်ချင်းပင် ကူမော့သည် ယဲ့ကျင်းလန် နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ သူတို့နှင့်အတူ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိ ဆယ်ဦးကျော် လိုက်ပါလာသည်။ ယဲ့ကျင်းလန် ၏ စကားအရ သူတို့ အားလုံးမှာ မှုခင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေး ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

လန်ထျန်း ခရိုင် သည် ချန်အန်းမြို့ အတွင်းတွင် တည်ရှိသည်။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ချန်အန်းမြို့ကို ချန်အန်း ပြည်နယ်ရှိ ခရိုင် ခုနစ်ခု သို့မဟုတ် ရှစ်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လန်ထျန်း ခရိုင် မှာ ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် သည် ကူမော့ကို စုန့် မိသားစု ထံသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

စုန့် မိသားစု ၏ အိမ်မှာ သေးငယ်ပြီး၊ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် အခန်းငယ်များ ရှိကာ အလယ်တွင် ပင်မအိမ်ဆောင် ရှိသော ဝင်းငယ်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် စုန့် မိသားစု ၏ ဝင်းကို မြို့တော် အစိုးရရုံးမှ အရာရှိ တစ်စုက ပိတ်ဆို့ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က တံဆိပ်ပြားကို ပြသပြီးနောက်၊ သူနှင့် သူ၏ လူများကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်၏။

သူတို့ ဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ စုန့် မိသားစု ၏ ပင်မခန်းမဆောင်တွင် လဲလျောင်းနေသော အလောင်း တစ်လောင်းကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ မြေကြီးပေါ်တွင် အမျိုးသမီး တစ်ဦးနှင့် ကောင်လေး နှစ်ယောက် ဒူးထောက်ကာ ငိုကြွေးနေကြသည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က ထိုသုံးဦးမှာ စုန့်ဇီချူ ၏ ဇနီးနှင့် သားနှစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိလိုက်၏။

ခန်းမအတွင်းတွင် တရားဝင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူသည် ပိန်ပါးပြီး သူ၏ အနက်ရောင် တရားဝင် ဝတ်ရုံမှာ အနည်းငယ် ဖုန်ပေနေ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းပြီး စူးရှသော အကြည့် ရှိသည်။ သူသည် အလောင်းဘေးတွင် ဒူးထောက်ကာ အသေအချာ စစ်ဆေးနေ၏။

သူ၏ အနည်းငယ် ဖြူနေသော ဆံပင်များကို ဖြစ်သလို စည်းနှောင်ထားပြီး၊ မေးစေ့တွင် မုတ်ဆိတ်မွေး အနည်းငယ် ရှိသည်။ သူသည် တိုးညင်းသော အသံဖြင့် အဆက်မပြတ် စကားပြောနေပြီး၊ ဘေးရှိ လူငယ် တစ်ဦးက မှတ်စုများ ရေးမှတ်နေလေသည်။

ယဲ့ကျင်းလန် အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာစဉ် ကူမော့ကို ပြောလိုက်သည်

"အဲဒီလူက စုဇီယို လို့ ခေါ်တယ်... သူက ကျိုတို အစိုးရရုံးရဲ့ အမှုစစ် အရာရှိချုပ် ဖြစ်ပြီး၊ မှုခင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှာ နာမည်ကြီး ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးပါ..."

သိုင်း မဟာဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်သော ကူမော့၏ ကျင့်ကြံမှုဖြင့်ဆိုလျှင် မျက်စိကန်းနေလျှင်တောင်မှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ကြောင်း သိထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက လက်ညှိုးလေး တစ်ချက် ညွှန်ပြရုံသာ ညွှန်ပြပြီး ဆက်ပြောသည်

"ရာထူး အဆင့်အတန်း အရဆိုရင် ဒီလူက ကျွန်တော့်ထက် နှစ်ဆင့် ပိုမြင့်တယ်!"

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ တရားသူကြီး မှာ စတုတ္ထအဆင့် အရာရှိ ဖြစ်ပြီး၊ ယဲ့ကျင်းလန် မှာ ပဉ္စမအဆင့် အရာရှိသာ ဖြစ်သဖြင့် စုဇီယို ထက် နှစ်ဆင့် နိမ့်လေသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ သီအိုရီအရသာ ဖြစ်သည်၊

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ မြို့တော်ရှိ အရာရှိများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ယဲ့ကျင်းလန် က ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခုအနက်မှ တစ်ခုတွင် ရာထူးရယူထားပြီး၊ စုဇီယို မှာမူ ပြည်နယ် အရာရှိ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ နှစ်ဦးကို လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

"အမှုစစ်ချုပ် စု!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ဝင်ဝင်ချင်း ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

စုဇီယို က အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ ယဲ့ကျင်းလန် ကို လေးစားစွာ ဦးညွှတ်ပြီး အလွန် ယဉ်ကျေးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ဓားသမား ယဲ့... မင်းရဲ့ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနက ဒီအမှုကို လွှဲပြောင်းယူတော့မလို့လား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်

"အမှုစစ်ချုပ် စု... မင်း အထင်လွဲနေပြီ... ကျွန်တော်က ဒီကို တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ တရားဝင် ကိစ္စနဲ့ လာတာ မဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အနေနဲ့ လာတာပါ... ကျွန်တော်က အစ်ကို စုန့်ဇီချူ နဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းတွေပါ၊

သူ့မှာ မတော်တဆမှု ဖြစ်သွားတယ်လို့ ကြားရလို့ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို သိဖို့ လာခဲ့တာပါ... အင်း... အမှုစစ်ချုပ် စု... မှုခင်းသမားတော် ရဲ့ တွေ့ရှိချက်တွေက ဘာတွေလဲ..."

"ရုတ်တရက် သေဆုံးမှု ပါ..."

ဟု စုဇီယို က ဆိုသည်

"မှုခင်းသမားတော် က အလောင်းကို စစ်ဆေးပြီးပြီ၊ ရုတ်တရက် သေဆုံးမှုလို့ ကောက်ချက်ချထားတယ်... မနေ့ညက မသေခင် ခရိုင်ဝန် စုန့် ရဲ့ အခြေအနေကို စုန့် မိသားစု ရဲ့ ပြောပြချက်အရဆိုရင် အဲဒါက တကယ်ကို ရုတ်တရက် သေဆုံးမှုပါပဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က မေးမြန်းလိုက်သည်

"အတိအကျ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."

စုဇီယို က မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ငိုကြွေးနေသော ဆွေမျိုးများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချပြီး ယဲ့ကျင်းလန် ကို ဘေးသို့ ခေါ်ကာ ရှင်းပြရန် လက်ဟန်ပြလိုက်၏။

ယဲ့ကျင်းလန် ၏ ဘေးရှိ ကူမော့ကို မြင်သောအခါ သူက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဒါက ဘယ်သူလဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က အလျင်အမြန် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်

"ကျွန်တော် မိတ်ဆက်ပေးဖို့ မေ့သွားတယ်၊ အမှုစစ်ချုပ် စု... ဒါက ယွင်ကျိုးရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း ကူမော့ ပါ၊ ခရိုင်ဝန် စုန့် ရဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်..."

စုဇီယို က အလျင်အမြန် လက်ဆုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်

"ဒါဆို မင်းက နာမည်ကြီး ယွင်ကျိုးရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း ပေါ့! မမှတ်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်!"

ကူမော့က ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ကာ

"ကျွန်တော် မင်းကို လေးစားလာတာ ကြာပါပြီ"

ဟု ဆိုသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် စုဇီယို က ပြောပြလေသည်

"ခရိုင်ဝန် စုန့် ရဲ့ ဇနီး၊ ကလေးတွေနဲ့ အစေခံတွေရဲ့ အပြောအရဆိုရင်၊ သူက မကြာသေးခင်က တစ္ဆေမြို့တော် မြေပုံကို နေ့ရောညပါ လေ့လာနေခဲ့တာပါ... မနေ့ညက ညလယ်ယံ (၁ နာရီမှ ၃ နာရီကြား) လောက်မှာ..."

စုဇီယို က အနောက်ဘက် အခန်းရှိ စာကြည့်ခန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆက်ပြောသည်

"အဲဒီအခန်းထဲမှာ ခရိုင်ဝန် စုန့် က အရင်ကလိုပဲ မြေပုံကို လေ့လာနေတုန်း..." "ရုတ်တရက် 'မိစ္ဆာ၊ ဒါကို ယူလိုက်!' နဲ့ 'မိစ္ဆာ၊ မင်း သေဖို့ ကောင်းတယ်!' ဆိုပြီး အော်ဟစ် ဆဲဆိုနေတော့တာပဲ... သူက ဝင်းထဲမှာ သူ့ဓားနဲ့ အရူးအမူး ခုတ်ပိုင်းနေပြီး၊ 'အစ်မကြီး!' နဲ့ 'ဒုတိယ အစ်ကို!' လို့ တစ်ခါတလေ အော်ခေါ်နေသေးတယ်..."

"အဲဒီအချိန်မှာ သခင်မ စုန့် နဲ့ အစေခံ တချို့က ခရိုင်ဝန် စုန့် ဟာ စိတ်ဖောက်ပြန်နေတာ ဖြစ်မယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက သိုင်းပညာ အရမ်း ကျွမ်းကျင်ပြီး ဓားကိုင်ထားတော့ သူ့ကို မတားရဲကြဘူး... သူတို့က အကူအညီ တောင်းဖို့ ခရိုင် အစိုးရရုံးကို လူတစ်ယောက် လွှတ်ပြီး

သမားတော် ခေါ်ဖို့ နောက်တစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်ရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ခဏအကြာမှာပဲ ခရိုင်ဝန် စုန့် က သွေးတွေ အန်ပြီး လဲကျသွားတယ်...

"ကျွန်တော်တို့ ရောက်သွားတဲ့ အချိန်မှာ အချိန်နှောင်းသွားပြီလေ!"

ယဲ့ကျင်းလန် က မေးလိုက်သည်

"သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခု ရှိလား..."

စုဇီယို က ပြန်ဖြေသည်

"အပြင်ပန်းမှာတော့ မရှိပါဘူး..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းသည်

"'အပြင်ပန်းမှာ' ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."

စုဇီယို က ရှင်းပြလေသည်

"အပြင်ပန်းမှာတော့ သမားတော်ရဲ့ စစ်ဆေးမှုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မှုခင်းသမားတော် ရဲ့ အလောင်းစစ်ဆေးမှုပဲဖြစ်ဖြစ် ကောက်ချက်ကတော့ ခရိုင်ဝန် စုန့် က သူ့အလုပ်မှာ အရမ်း နစ်မြောနေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားတယ် ဆိုတာပါပဲ...

သူ အော်ဟစ်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ အရမ်းကို အဖြစ်များတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပါ၊ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားတဲ့ လူအများစုဟာ မသေခင်မှာ တုံ့ပြန်မှုတွေနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အပြုအမူတချို့ကို ခံစားရတတ်ပါတယ်၊ သူတို့ဆီမှာ နောက်ဆုံး အားအင်တွေ ထွက်ပေါ်လာသလိုမျိုးပေါ့..."

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"အမှုစစ်ချုပ် စု... မင်း ဆိုလိုတာက တခြား ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အရာတွေ ရှိနေတယ်လို့လား..."

စုဇီယို က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး၊ သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးလေးကို ပွတ်သပ်ကာ ပြောလိုက်သည်

“အဲ့ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သံသယ သက်သက်ပါ... ကျွန်တော် သိရသလောက်တော့ ခရိုင်ဝန် စုန့်ဇီချူ က ချင်းကျိုးရဲ့ ဆေးပညာရှင် ချီမြောင်ရွှမ် ရဲ့ တပည့်ပါ..."

"သူက ဆေးပညာကို သေချာ မလေ့လာခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက အတော်လေး ကောင်းပါတယ်... သာမန် ရောဂါတွေကို အလွယ်တကူ ကုသပေးနိုင်ပြီး လန်ထျန်း ခရိုင် မှာ နာမည်ကြီးပါတယ်... ခရိုင်ထဲက ဒဏ်ရာရတဲ့၊ ဖျားနာတဲ့ လူအများစုက ဆရာဝန်တွေဆီ မသွားဘဲ ခရိုင်ဝန် စုန့် ဆီပဲ သွားကြတယ်..."

"အဲဒါအပြင် ခရိုင်ဝန် စုန့် က သိုင်းပညာမှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်ပြီး အတွင်းအား ကျင့်ကြံတယ်... အဲဒီလို လူမျိုးက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို အရမ်း သိသင့်တာပေါ့... သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာ သူ သတိမထားမိဘူး ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အခု မင်း ပြောမှပဲ ကျွန်တော်လည်း နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်မိတယ်... ကျွန်တော် အစ်ကို စုန့် နဲ့ အရင်က တိုက်ခိုက်ဖူးတယ်၊ သူ့ရဲ့ အတွင်းအားက အလွန် နက်နဲပြီး သိုင်းလောကမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေထဲမှာ ပါဝင်ပါတယ်... သူ့ရဲ့ ဆေးပညာ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်၊ ဒီလို ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို အဆိပ်ခတ်လိုက်တာများလား..."

စုဇီယို က ဆိုသည်

"အဆိပ်ရဲ့ အရိပ်အယောင် ဘာမှ မတွေ့ရပါဘူး..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ကူမော့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... သွားမစစ်ဆေးကြည့်ချင်ဘူးလား... မနှစ်က အကြီးအကဲ ချီ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ကနေ နွေဦးနတ်ဘုရား တောင်ကြား ကို ပြန်ရောက်ပြီးတဲ့နောက်၊ မင်းရဲ့ ပါရမီကို အကြိမ်ကြိမ် ချီးကျူးခဲ့တယ်၊ ဆေးပညာ စွမ်းရည်တွေက ဒီလောက် အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်ကို ရောက်သွားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်...

အဲဒါအပြင် မင်းရဲ့ နက်နဲတဲ့ အတွင်းအားက ဆေးပညာ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ကျားကို တောင်ပံတပ်ပေးလိုက်သလိုပါပဲ၊ သိုင်းလောကမှာ မင်းကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ ရှားပါတယ်!"

"အကြီးအကဲ ချီ က အရမ်းကို မြှောက်လွန်းပါတယ်!"

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော် ဆေးပညာ လေ့လာခဲ့တာ မှန်ပါတယ်... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ ရှိနေတုန်းက အကြီးအကဲ ချီ ဆီကနေ လမ်းညွှန်မှု အများကြီး ရခဲ့ပါတယ်၊ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော် အခုလောက်တော့ အရည်အချင်း ရှိတယ်လို့ ယူဆလို့ ရတာပါ..."

ကူမော့၏ စကားများမှာ နှိမ့်ချသော်လည်း၊ ဒုတိယ မင်းသား လီကျုံးချင် ၏ အဆိပ်ကို ကုသရန် မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တွင် နေထိုင်ခဲ့ရသော နေ့ရက်များအတွင်း ချီမြောင်ရွှမ် ထံမှ ရရှိခဲ့သော လမ်းညွှန်မှုများက သူ၏ ဆေးပညာ စွမ်းရည်များကို အမှန်တကယ်ပင် များစွာ အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်ထွန်းစေခဲ့သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောကြားသည်

"အစ်ကိုကူ... ဒီလောက် နှိမ့်ချနေဖို့ မလိုပါဘူး... အကြီးအကဲ ချီ .. က လောကမှာ ထိပ်တန်း ဆေးပညာရှင် တွေထဲက တစ်ယောက်ပါ... သူက မင်းရဲ့ ဆေးပညာ စွမ်းရည်တွေကို ချီးကျူးနေပြီ ဆိုကတည်းက၊ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေက သေချာပေါက် ပြိုင်ဘက်ကင်းမှာပါ..."

ကူမော့ ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ စုန့်ဇီချူ ၏ အလောင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားလေသည်။ သူက အလောင်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်တွင် လက်တင်လိုက်ပြီးနောက် အလောင်းထဲသို့ စစ်မှန်သောချီ ပို့လွှတ်လိုက်ကာ သွေးကြော ရှစ်ခု တစ်လျှောက် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ ကူမော့သည် စုန့်ဇီချူ ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်ဒဏ် ပိခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

စုန့်ဇီချူ ၏ အသက်စွမ်းအင်မှာ သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်လေသည်။ သူ၏ စစ်မှန်သောချီ အများစုမှာ သေဆုံးပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေး၏။

သို့သော်လည်း အဆိပ်အတောက်များ မရှိခဲ့ချေ။ စုန့်ဇီချူ ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အသက်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှု ၊ သွေးကြောများနှင့် နှလုံးသွေးကြောပေါ် အခြေခံ၍ သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်လေသည်။ မသေဆုံးမီတွင် သူ၏ နှလုံးသွေးကြောမှာ ကျုံ့သွားခဲ့ပြီး အသက်စွမ်းအင်နှင့် သွေးများ ဖိသိပ်ခံရကာ အလွန်အမင်း တက်ကြွနေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကူ... တစ်ခုခု တွေ့ခဲ့လား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ဆိုသည်

"ခရိုင်ဝန် စုန့် သေဆုံးခဲ့တဲ့ အခန်းကို သွားစစ်ကြည့်ရအောင်... တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ သေဆုံးမှုက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်ဆိုရင် သူ အခန်းထဲမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တာ သေချာတယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က စုဇီယို ကို မေးလိုက်သည်

"အဲဒီအခန်းထဲမှာ ထူးခြားတာ တစ်ခုခု ရှိလား... မြေပုံ အကြွင်းအကျန် တစ်ခုခုကော ရှိလား..."

စုဇီယို က ခေါင်းယမ်းလျက် ပြန်ဖြေသည်

"အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာက သဲလွန်စတွေအရ ကြည့်ရင် ခရိုင်ဝန် စုန့် က ဆီမီးခွက်နဲ့ မြေပုံကို စစ်ဆေးနေခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အားအင်ကုန်ခမ်းတော့မယ် ဆိုတာကို သတိမထားမိခဲ့ဘူး... နောက်ဆုံး အားအင်တွေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အချိန်မှာ၊ ဆီမီးခွက် က မြေပုံပေါ် ပြုတ်ကျသွားတာ...

မြေပုံကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့အတွက် ခရိုင်ဝန် စုန့် က အဲဒါကို မီးလောင်လွယ်တဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်တဲ့ ဆီစိမ်စက္ကူ နဲ့ ပြုလုပ်ထားတာပါ... ပြုတ်ကျလာတဲ့ ဆီမီးခွက် က မီးလောင်ရာ လေပင့်သလို ဖြစ်သွားပြီး မြေပုံ တစ်ခုလုံး လုံးဝ မီးလောင်သွားခဲ့တာပါ..."

ထိုသို့ပြောရင်း...

သူတို့ သုံးဦးသည် စာကြည့်ခန်းဆီသို့ ယှဉ်တွဲ လျှောက်သွားကြ၏။

ကူမော့ ဝင်သွားပြီး ဖွဖွလေး နမ်းကြည့်လိုက်ရာ စန္ဒကူးနံ့သာ အနံ့ကို ရလိုက်သည်။ မြို့တော်သို့ ရောက်ကတည်းက သူသည် နေ့စဉ် စန္ဒကူးနံ့သာ များနှင့် ထိတွေ့နေခဲ့ရ၏။

တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ၏ စံအိမ်မှ ကျန်းတာအိုယီ သည်လည်း စန္ဒကူးနံ့သာ ကို အသုံးပြုရသည်ကို နှစ်သက်သည်။ ယဲ့ကျင်းလန် ၏ အိမ်တွင် တည်းခိုစဉ် ကူချူတုန်းက သဘောကျသဖြင့် ယဲ့ကျင်းလန် က စျေးကြီးပေးပြီး ပမာဏ အများအပြားကို အထူးတလည် ဝယ်ယူပေးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူက စန္ဒကူးနံ့သာ ကို သိပ်မကြိုက်သဖြင့် ထို အနံ့နှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော် အခန်းထဲရှိ စန္ဒကူး အနံ့မှာ အလွန် ဖျော့တော့၏။

ကူမော့က ၎င်းကို အတော်လေး သာယာသည်ဟု ထင်သည်။

သူတို့အဖွဲ့သည် အခန်းကို စတင် ရှာဖွေကြ၏။ အဓိက ရှာဖွေသူများမှာ ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် စုဇီယို တို့သာ ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကူမော့သည် အမှုများကို မည်သို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရမည် မသိသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါအပြင် သူ၏ မျက်လုံးများကို စည်းထားသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက်...

သူတို့ ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ရချေ။

အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ စုဇီယို က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်

"ဆရာကြီးကူ... ခုနက အခန်းထဲမှာ မကောင်းတဲ့ အနံ့တစ်ခုခု ရလိုက်လား..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောတာလဲ..."

စုဇီယို က ပြောသည်

" မင်း ဝင်လာတုန်းက၊ ဖွဖွလေး အနံ့ခံကြည့်ပြီး မင်းကို နေရခက်စေတဲ့ အနံ့တစ်ခုခု ရလိုက်သလိုမျိုး ခဏလောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတာ တွေ့လိုက်လို့ပါ..."

"အမှုစစ်ချုပ် စု က အရမ်း သတိထားတတ်တာပဲ၊ ထက်မြက်တဲ့ အသိအမြင် ရှိတယ်... ထူးဆန်းတဲ့ အမှုတွေ ကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ..."

ဟု ကူမော့က ခဏမျှ ချီးကျူးပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်

" မကောင်းတဲ့ အနံ့ ရလိုက်လို့ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော် စန္ဒကူးနံ့သာ ကို သိပ်မကြိုက်လို့ စန္ဒကူး အနံ့က ကျွန်တော့်ကို နည်းနည်း နေရခက်စေလို့ပါ!"

"စန္ဒကူးနံ့သာ ဟုတ်လား..."

စုဇီယို က အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ခုနက ဒီစာကြည့်ခန်းထဲမှာ စန္ဒကူးနံ့သာ ရှိနေတာလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ကူမော့က ဆိုသည်

"အဲဒါက မြို့တော်ရဲ့ ဒေသထွက် ပစ္စည်းဖြစ်တဲ့ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ပါ... ဒါပေမဲ့ ခုနက စာကြည့်ခန်းထဲက စန္ဒကူး မွှေးရနံ့လေး ရှိပေမဲ့ အနံ့က အရမ်း ဖျော့တော့တယ်၊ သာမန် စန္ဒကူးနံ့သာ တွေရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အနံ့နဲ့ လုံးဝ ကွာခြားပါတယ်..."

စုဇီယို က သံသယဖြင့် မေးမြန်းသည်

"ဆရာကြီးကူ... မင်း ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ အနံ့ ရလိုက်တာ သေချာလို့လား... မင်းနဲ့ သခင်ယဲ့ တို့ သယ်လာတဲ့ အနံ့ မဟုတ်ဘူးလား..."

"မဟုတ်ဘူး..."

ကူမော့က ခေါင်းယမ်းလျက်

"ကျွန်တော်က သမားတော် တစ်ယောက်ပါ၊ အနံ့တွေအပေါ် အရမ်း သတိထားလွယ်တယ်... အဲဒါအပြင် ဒီစာကြည့်ခန်းထဲက စန္ဒကူးနံ့သာ အနံ့က ကျွန်တော်နဲ့ အစ်ကိုယဲ့ ဆီက အနံ့ထက် သိသိသာသာကို အားနည်းပါတယ်..."

စုဇီယို ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ချက်ချင်းပင် စာကြည့်ခန်းဆီသို့ ပြန်ပြေးသွားကာ နေရာအနှံ့ ရှာဖွေလေတော့၏။

ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် ကူမော့တို့ နှစ်ဦးစလုံး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။

စုဇီယို သည် စာကြည့်ခန်းကို ခဏမျှ ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရသဖြင့် အခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားပြီး ပင်မအိမ်ဆောင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားလေသည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော သခင်မ စုန့် ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်

"သခင်မ စုန့်... ခင်ဗျားတို့ မိသားစုရဲ့ စန္ဒကူးနံ့သာ ဘယ်မှာလဲ..."

သခင်မ စုန့် ၏ မျက်လုံးများမှာ မျက်ရည်များဖြင့် နီရဲ ဝေဝါးနေပြီး မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"အမှုစစ် အရာရှိချုပ် စု... ကျွန်မတို့ဆီမှာ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ မရှိပါဘူး... ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ က တစ်အောင်စ ကို ငွေစ ဆယ်ဂဏန်းလောက် ပေးရတာလေ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မ သခင့်ရဲ့ လစဉ်လစာ က ဒီလောက် နည်းနေတာ၊ ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုလုပ် တတ်နိုင်မှာလဲ..."

စုဇီယို က သခင်မ စုန့် ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်

"တကယ် မရှိတာလား..."

သခင်မ စုန့် ၏ မျက်လုံးများက အကြည့်လွှဲသွားသော်လည်း သူမက ခေါင်းညိတ်ကာ

"တကယ် မရှိပါဘူး..."

ဟု ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ..."

စုဇီယို က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး မှတ်စု ရေးနေသော အစေခံကို ပြောလိုက်သည်

"စစ်ဆေးမှု ပြီးပြီ... သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်း - ရုတ်တရက် သေဆုံးမှု... အဖွဲ့ကို ပြန်ဆုတ်ဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်!"

ထို့နောက် စုဇီယို မတ်တတ်ရပ်ကာ ယဲ့ကျင်းလန် ကို ပြောလိုက်သည်

"သခင်ယဲ့... အဲဒါက ကျိုတို အစိုးရရုံးရဲ့ ကိစ္စတွေကို အဆုံးသတ်လိုက်တာပါပဲ... ခရိုင်ဝန် စုန့် ရဲ့ သေဆုံးမှုက ပိတ်သိမ်းလို့ ရပါပြီ၊ အဲဒါက ရုတ်တရက် သေဆုံးမှုပါ... တကယ်လို့ မင်းရဲ့ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနက စုံစမ်းစစ်ဆေးချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ပြန်ရောက်တာနဲ့ အမှုတွဲ ဖိုင်ကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်... နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စုဇီယို က ဦးညွှတ်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"အမှုစစ်ချုပ် စု... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး၊ ကျွန်တော်လည်း ပြန်တော့မလို့... အတူတူ သွားကြမလား..."

ထို့နောက် ယဲ့ကျင်းလန် သည် သခင်မ စုန့် ထံမှ မြေပုံအကြောင်း မေးမြန်းစုံစမ်းလေသည်။ မြေပုံ တစ်ချပ်တည်းသာ ရှိပြီး အရန်သိမ်းထားခြင်း မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ၊ ယဲ့ကျင်းလန် က စုန့်ဇီချူ ၏ ဈာပန အစီအစဉ်များအတွက် ကူညီရန် လူအနည်းငယ်ကို ချန်ထားခဲ့၏။ ထို့နောက် သူက သခင်မ စုန့် ကို နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ကူမော့လည်း ယဲ့ကျင်းလန် နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့၏။

အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ကောက်ရိုးခမောက်များကို ဆောင်းကာ မိုးရေထဲ ထွက်လာခဲ့ကြ၏။

ယဲ့ကျင်းလန် က စုဇီယို ၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ မေးလိုက်သည်

"အမှုစစ်ချုပ် စု... မင်း တစ်ခုခု ရှာတွေ့ခဲ့လား..."

စုဇီယို က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"သခင်မ စုန့် ခုနက လိမ်နေတာပါ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောသည်

"ကျွန်တော် သတိထားမိပါတယ်... မင်းရဲ့ မေးခွန်းကို ဖြေတုန်းက သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဟိုဒီ ရွေ့နေတယ်၊ နှလုံးခုန် မြန်နေပြီး အသက်ရှူသံတွေကလည်း ပြင်းနေတယ်... သူမ လိမ်နေတာ ရှင်းနေတာပဲ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်၊ သူလည်း သခင်မ စုန့် လိမ်နေကြောင်း အလွယ်တကူ သတိထားမိခဲ့လေသည်။

သာမန်လူများအနေဖြင့် သိုင်း မဟာဆရာကြီး များရှေ့တွင် လိမ်လည်ရန် အခွင့်အရေး အလွန် နည်းပါးသည်။

စုဇီယို က ပြောကြားသည်

"သခင်ယဲ့... သခင်မ စုန့် နဲ့ ခရိုင်ဝန် စုန့် တို့ရဲ့ ဘဏ္ဍာရေး အခြေအနေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ကျွန်တော် လူတွေကို တိတ်တဆိတ် လွှတ်လိုက်ပါ့မယ်... ခရိုင်ဝန် စုန့် ရဲ့ လစာနဲ့ဆိုရင် သူက ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ကို မဝယ်နိုင်သင့်ပါဘူး၊ ဒါက ပထမဆုံး သံသယဖြစ်စရာ အချက်ပါ..."

"ဒုတိယ သံသယဖြစ်စရာ အချက်ကတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ရဲ့ အနံ့ကို တမင် ဖုံးကွယ်ထားပုံ ရတယ်... ဆရာကြီးကူ သာ အဲဒါကို အနံ့ မရခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါတို့ လုံးဝ သတိထားမိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... နောက်တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်ဆိုရင် အဲဒီအနံ့ကို ရနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီသဲလွန်စက ဘယ်တော့မှ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

"တတိယ သံသယဖြစ်စရာ အချက်ကတော့ သခင်မ စုန့် လိမ်နေတာပါပဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က မေးလိုက်သည်

"သခင်မ စုန့် ကို တိုက်ရိုက် စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုက်ရင်ကော ဘာဖြစ်လို့လဲ... သူမလို အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ကို နည်းနည်း ခြိမ်းခြောက်လိုက်ရုံနဲ့ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်လာမှာပဲလေ..."

စုဇီယို က ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"တကယ်လို့ ခရိုင်ဝန် စုန့် က သူ့ရဲ့ ရာထူးကို သုံးပြီး လာဘ်ယူတာ၊ သခင်မ စုန့် က သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကာကွယ်ဖို့ လိမ်ခဲ့တာဆိုရင် အဲဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စပါ၊ သူ့ကို တိုက်ရိုက် စစ်ဆေးမေးမြန်းတာက ပြဿနာ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီနောက်ကွယ်မှာ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခုခု ရှိနေပြီး သခင်မ စုန့် က ခရိုင်ဝန် စုန့် ကို သတ်ဖို့ တခြားလူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယဝင်နေတယ်...

တကယ်လို့ သူမကို တိုက်ရိုက် စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုက်ရင် နောက်ကွယ်က လူတွေကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ မင်းက သခင်မ စုန့် ကို ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ အကြောင်း အခုလေးတင် ပြောခဲ့တာလေ... သူမ သေချာပေါက် သတိထားသွားမှာပေါ့..."

"ကျွန်တော် တမင် လုပ်ခဲ့တာပါ!"

စုဇီယို က ပြောသည်

"အမှုအများစုဟာ သဲလွန်စပြတ်သွားတဲ့ အခါကျရင်၊ လူသတ်သမား က ရှိပြီးသား သဲလွန်စတွေနဲ့ သက်သေတွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း အမှားလုပ်မိသွားလို့ပဲလေ..."

"ဒီလိုကိုး!"

ယဲ့ကျင်းလန် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"အမှုစစ်ချုပ် စု... သဲလွန်စ တစ်ခုခု ရှိတာနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ချက်ချင်း အသိပေးပါ..."

စုဇီယို သည် ယဲ့ကျင်းလန် ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော အကြည့်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုသည်

"ကျွန်တော့်ဘက်က မင်းကို သေချာပေါက် အကြောင်းကြားပါ့မယ်!"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

သူတိုါအဖွဲ့သည် လမ်းခွဲမသွားမီ အချိန်အတော်ကြာ အတူတကွ ခရီးသွားခဲ့ကြ၏။

စုဇီယို ထွက်သွားပြီးနောက်...

ယဲ့ကျင်းလန် က သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်

"အစ်ကိုကူ... အခု ကျွန်တော် အရမ်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတယ်... အစ်ကို စုန့် ရဲ့ သေဆုံးမှုက မတော်တဆမှု တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်သလို၊ မတော်တဆမှု တစ်ခု မဖြစ်ပါစေနဲ့လို့လည်း ဆုတောင်းနေမိတယ်..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောတာလဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်

"တကယ်လို့ အဲဒါက မတော်တဆမှု တစ်ခု သက်သက်ဆိုရင် တစ္ဆေမြို့တော် မြေပုံ လည်း ပျက်စီးသွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ၊ ပြီးတော့ ဒုတိယ တစ်ခု ပေါ်လာဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး... လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမယ့် ကိစ္စကိုလည်း ရပ်ဆိုင်းထားရတော့မယ် ထင်တယ်... ဒါကြောင့် အဲဒါကို မတော်တဆမှု တစ်ခု မဖြစ်စေချင်တာပါ..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ တကယ်လို့ အဲဒါက မတော်တဆမှု မဟုတ်ဘူးဆိုရင် အစ်ကို စုန့် က တစ္ဆေမြို့တော် မြေပုံ ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရတာ ဖြစ်ဖို့ အရမ်း များတယ်၊ ပြီးတော့ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

တကယ်လို့ သူက မိစ္ဆာသားရဲ ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရတာဆိုရင်

အဲဒါက လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ဟာ လူတိုင်း ထင်ထားသလို တရားခံ တစ်ယောက်ဆိုတာကို ဖော်ပြနေတာပဲ..." "နောက်ကွယ်ကနေ ကြိုးကိုင် ခြယ်လှယ်နေတဲ့ သူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်၊ အဲဒါက နောက်ထပ် သဲလွန်စ တစ်ခုပဲ..."

ကူမော့က ဆိုသည်

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မတော်တဆမှု မဟုတ်တာ၊ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ကြောင့်လည်း မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေမြို့တော် မြေပုံ ကြောင့် ဖြစ်ဖို့ ပိုများတယ်... တကယ်လို့ တစ္ဆေမြို့တော် မြေပုံ သာ တကယ် ပေါ်လာခဲ့ရင်၊ အဲဒါက တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက မြေအောက် အင်အားစုတွေအတွက် ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲလေ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောကြားသည်

"အစ်ကို စုန့် အောင်မြင်နိုင်မယ်လို့ အရင်က ဘယ်သူမှ မယုံခဲ့ကြဘူး..."

ကူမော့က ခေါင်းယမ်းလျက်

"အဲဒါက အရင်ကလေ... အခုကော မင်း မယုံဘူးလား... ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ယဲ့ကျင်းလန် တောင် ယုံနေပြီဆိုတော့ တခြားလူတွေ ယုံတာကလည်း ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က သက်ပြင်းချလျက် ပြန်ပြောသည်

"အဲဒါကြောင့်မို့လို့ အစ်ကို စုန့် ရဲ့ သေဆုံးမှုက မတော်တဆမှု တစ်ခု မဖြစ်စေချင်တာပါ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက တကယ့်ကို မတော်တဆမှု မဟုတ်ဘဲ တခြားလူ တစ်ယောက်က သတ်လိုက်တာဆိုရင်၊ သူ ကျွန်တော့်ကြောင့် သေသွားတာ ဖြစ်ဖို့ အရမ်း များတယ်လေ!"

"တကယ်လို့ သူသာ မင်းကြောင့် တကယ် သေသွားတာဆိုရင်ကော..." ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော အသံဖြင့်

"ကျွန်တော် အဆုံးထိ စုံစမ်းစစ်ဆေးသွားမယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အစ်ကို စုန့် ရဲ့ ဆန္ဒကို ပြည့်ဝအောင် ကျွန်တော် တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်သွားပါ့မယ်... တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက လူကုန်ကူးဂိုဏ်း အားလုံးကို ကျွန်တော် လုံးဝ မဖျက်ဆီးနိုင်ပေမဲ့၊ တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက အကြီးဆုံး လူကုန်ကူးသူ ဖြစ်တဲ့ ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓကို သတ်ဖို့ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားပါ့မယ်!"

ထိုစဉ် ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးချက် မြည်လွင်လာ၏ -

[ပစ်မှတ်အသစ် တွေ့ရှိသည်]

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ်—ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ]

[တာဝန်အဆင့်—ကြယ်ငါးပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် အရောင်မဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး

...

ကူမော့သည် ဤဆုလာဘ်ကို မြင်သောအခါ...

သူ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရောင်မဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး သိုင်းပညာမှာ အနည်းငယ် ထူးခြားသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသိုင်းပညာသည် အစွမ်းထက်လှသည် မဟုတ်ဘဲ၊ နယ်ပယ် တစ်ခုနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ထူးခြားလေသည်။

ထိုသိုင်းပညာသည် "ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ရက်စက်ပြီး အရာအားလုံးကို မြက်ပင်များအလား ဆက်ဆံသည်" ဟူသော ဒဿနအပေါ် အခြေခံထားသည်။

အတွင်းအားများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သဘာဝ၏ ရက်စက်မှုကို နယ်ပယ်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထိုနယ်ပယ်အတွင်း၌ အရာရာသည် အဆုံးမရှိ နှေးကွေးသွားကာ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရုံမျှမက၊ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးသည်လည်း အမည်းရောင်သန်းသော မီးခိုးရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အရာအားလုံးသ ည် အသက်ဝင်မှု ကင်းမဲ့သွားသည်။ ထိုနယ်ပယ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလှ၏။

၎င်းသည် ချီကျင့်ကြံသူများ အသုံးပြုသော နည်းစနစ် တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုသိုင်းပညာတွင်လည်း အားနည်းချက်များ ရှိလေသည်။

၎င်းသည် သာမန် ဆရာကြီးများကို ထိရောက်စွာ ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း၊ တကယ့် ထိပ်တန်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ အပေါ်တွင်မူ အကျိုးသက်ရောက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိလေသည်။ ၎င်းအပေါ် အလွန်အကျွံ အားကိုးခြင်းက တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှုများကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

အပိုင်း (၂၇၀) - အရောင်မဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး

ထိုသိုင်းပညာ၏ စွမ်းအားမှာ “စစ်တပ်အရှိန်အဝါ” စနစ်နှင့် များစွာဆင်တူသော်လည်း အခြေခံသဘောတရားမှာမူ ကွဲပြားလေသည်။ စစ်တပ်အရှိန်အဝါသည် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေ၊ ခေါင်းဆောင်မှုအရည်အသွေး၊ စစ်သည်တို့၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် စစ်ဗျူဟာဝင်္ကပါ၏ တိကျသေချာမှုတို့အပေါ်တွင် အခြေခံ၍ အကြွင်းမဲ့နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် “အရောင်မဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး” နည်းစနစ်မှာမူ ပြင်ပအထောက်အပံ့များကို အားကိုးခြင်းမရှိဘဲ အသုံးပြုသူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်အတန်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေလေသည်။

ရုတ်တရက်...

အားနည်းချက်များမှာ အဲဒီလောက် မဆိုးတော့ဘူးဟု ကူမော့ ခံစားလိုက်ရသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်မှာ လုံလောက်စွာ မြင့်မားနေသဖြင့် သူ့လက်ထဲတွင် "အရောင်မဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး" ၏ စွမ်းအားမှာ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

...

"အစ်ကိုကူ... မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ..."

ကူမော့ အတွေးနက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ကျင်းလန် က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလျက်

"တကယ်လို့ အစ်ကိုယဲ့ က ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ ကို တကယ် သတ်မယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်မလားလို့ စဉ်းစားနေတာ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းယမ်းလျက် ပြန်ပြောသည်

"မခေါ်ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တကယ်လို့ အစ်ကို စုန့် သာ ကျွန်တော့်ကြောင့် သေသွားတာဆိုရင်၊ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဆန္ဒကို ပြည့်ဝအောင် လုပ်ဖို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပဲလေ... ပြီးတော့ အဲဒီ ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး...

တစ္ဆေမြို့တော် မှာ သူ့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုက အမြစ်တွယ်နေပြီး သူ့လက်အောက်မှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိပြီး တစ္ဆေမြို့တော် ထဲမှာ အမြဲတမ်း ပုန်းနေခဲ့တာလေ..."

"အစ်ကိုကူ မင်းက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်တွေ ရှိနေရင်တောင်မှ၊ ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ ကို သတ်ဖို့ တစ္ဆေမြို့တော် ထဲ သွားတာက မင်းအတွက် အလွန်အမင်း အန္တရာယ် များပါလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ခေါ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ကူမော့က ပြောသည်

"ကျွန်တော်က ဝရမ်းပြေးတွေကို သတ်ရတာ သဘောကျတယ်လေ..."

"ကျွန်တော် သိပါတယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ဆိုသည်။

ကူမော့က ဆက်ပြောသည်

"အစ်ကိုယဲ့... သိုင်းလောကမှာ ကျွန်တော့်ကို ကူညီဖို့ တောင်းဆိုမယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး ငွေစ တစ်သောင်း၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်ကို ကျေနပ်စေမယ့် အရာတစ်ခုခု ကုန်ကျမယ် ဆိုတာ မင်း သိပါတယ်... ဥပမာ၊ ကျွန်တော် တက်လှမ်းခြင်း စင်မြင့် ကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ ဖေယွမ်ကျန်း က တာဝန်ခံချုပ် ကို ကိုင်တွယ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာမျိုးပေါ့..."

"ကျွန်တော် အဲဒါ ကြားဖူးပါတယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြန်ပြောသည်။

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုယဲ့... မင်း ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လိုက်တဲ့ အချိန် ရှန်ဝူကျိုး အကြောင်း မပြောခင်ကတည်းက၊ မြို့တော်ကို လာဖို့ ကျွန်တော် ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့တာ... ဘာလို့လဲဆိုတာ သိလား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလိုက်၏။

ကူမော့က ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် လေးစားတဲ့ လူ သိပ်မရှိလို့ပါ၊ ပြီးတော့ မင်းက တိုက်ဆိုင်စွာပဲ အဲဒီအထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပါ... ဒါကြောင့် မင်း ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ ကို သတ်တဲ့အခါ မင်းအနားမှာ ရှိနေဖို့ အတင်း တောင်းဆိုခဲ့တာပါ... သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်နဲ့ အတူတူ ကိုယ်လုပ်ချင်တာကို လုပ်ရတာ၊ ဘာလို့ အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်နေရဦးမှာလဲ... အစ်ကိုယဲ့... မင်းက အပေါ်ယံ အရာတွေ အပေါ်မှာ အရမ်း တွယ်တာနေတာပဲ!"

မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေပြီး မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေနေ၏။ ယဲ့ကျင်းလန် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး အရှေ့တွင် မြင်းစီးနေသော ကူမော့၏ ဝေဝါးနေသည့် ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေလေသည်။ သူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... ကျွန်တော့်ကို စောင့်ပါဦး!"

...

စုဇီယို သဲလွန်စ တစ်ခုခု ရရှိရန် အချိန်အနည်းငယ် ကြာလိမ့်မည်ဟု ကူမော့ အစပိုင်းက ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ စုဇီယို သည် နောက်နေ့ နံနက်စောစော ယဲ့ကျင်းလန် ၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

သို့သော်လည်း ယဲ့ကျင်းလန် မှာ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယဲ့မိသားစု၏ အစေခံများထံမှ ကူမော့ အိမ်တွင် ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ၊ စုဇီယို က တွေ့ခွင့်တောင်းလေသည်။

အစေခံများ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် စုဇီယို သည် ကူမော့၏ ဝင်းသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ ဝင်သွားသောအခါ ကူချူတုန်း ဓားလေ့ကျင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ကူချူတုန်းမှာ သူမ၏ လေ့ကျင့်ခန်းတွင် လုံးဝ နစ်မြောနေပြီး စုဇီယို ကို လျစ်လျူရှုထားလေသည်။

"ကျွန်တော့် ညီမလေးက ဓားလေ့ကျင့်တဲ့ နေရာမှာ တော်တော်လေး အာရုံစိုက်နေလို့ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ အမှုစစ်ချုပ် စု!"

ကူမော့က တံခါးဝမှနေ၍ ပြောလိုက်သည်။

ယနေ့မှာ ချန်ယန် မင်းသမီး ဧကရာဇ်မင်းနှင့် မိဖုရားတို့ကို ဂါရဝပြုရန် နန်းတော်ရှိ မိသားစု စားသောက်ပွဲ သို့ တက်ရောက်ရမည့်နေ့ ဖြစ်သဖြင့်၊ ကူချူတုန်း မှာ အပြင်မထွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အော်... ဒါဆို ဒါက သိုင်းလောကမှာ အရိုးခြစ်ဓား လို့ လူသိများတဲ့ မိန်းကလေးကူ ပေါ့! မင်းအကြောင်း ကျွန်တော် အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်!"

ဟု စုဇီယို က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အရိုးခြစ်ဓား လား..."

ကူမော့က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ကျွန်တော့် ညီမလေးမှာ သိုင်းလောကက ပေးထားတဲ့ အဲဒီလို နာမည်ပြောင် ရှိတာလား..."

စုဇီယို က သံသယဖြင့် မေးမြန်းသည်

"ဆရာကြီးကူ... မင်း မသိဘူးလား..."

"တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

ကူမော့က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

စုဇီယို အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး ပြောပြသည်

"သိုင်းလောကမှာ ကောလာဟလ တစ်ခု ရှိတယ်... မိန်းကလေးကူ က လှပပေမဲ့ အေးစက်ပြီး ခပ်ခွာခွာ နေတတ်တဲ့ စရိုက် ရှိတယ်၊ မကောင်းမှုကို မုန်းတီးပြီး လူယုတ်မာတွေ အပေါ်မှာ အလွန်အမင်း ရက်စက်တယ် တဲ့...

သူမရဲ့ ဓားစွမ်းရည်တွေက မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်ပြီး သိုင်းလောကက လူယုတ်မာ တွေကို အရိုးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်၊ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ သူမကို အရိုးခြစ်ဓား လို့ တဖြည်းဖြည်း လူသိများလာတာပါ!"

ကူမော့ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ရာ 'အရိုးခြစ်ဓား' ဟူသော နာမည်ပြောင်မှာ သိပ်ပြီး မြှောက်ပင့်ရာ မရောက်သော်လည်း၊ သူ၏ ညီမလေးနှင့် အတော်လေး လိုက်ဖက်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။ သူမသည် တကယ့်ကို ရက်စက်ပြီး၊ ငယ်ရွယ်ကာ အနည်းငယ် ထုံထိုင်းပုံ ပေါ်သော်လည်း လူသတ်သည့်အခါ ဘယ်တော့မှ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ချေ။

ထို့ပြင် သူမ မျိုးတုံး ဓား သိုင်းကွက် ကို သင်ယူပြီးကတည်းက၊ သူမ၏ လက်ချက်ဖြင့် လူအတော်များများ အရိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

"ဒါက နည်းနည်း ရက်စက်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကူမော့ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း ထပ်ပြီး မတွေးတော့ချေ။ သိုင်းလောကတွင် ရက်စက်ခြင်းသည် ပြဿနာ တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

"အမှုစစ်ချုပ် စု"

ကူမော့က စုဇီယို ကို လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးရင်း မေးလိုက်သည်

"ဒီနေ့ အစ်ကိုယဲ့ ဆီ လာတာက ခရိုင်ဝန် စုန့် ရဲ့ အမှုမှာ တိုးတက်မှု ရှိလာလို့လား..."

စုဇီယို က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြန်ဖြေသည်

"စုံစမ်းပြီးပါပြီ... သခင်မ စုန့် မှာ ပြဿနာ ရှိခဲ့တာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ခရိုင်ဝန် စုန့် ရဲ့ သေဆုံးမှုနဲ့တော့ မဆိုင်ပါဘူး... ခရိုင်ဝန် စုန့် က တစ္ဆေမြို့တော် ရဲ့ မြေပုံ အပြည့်အစုံကို ဆွဲဖို့ စွဲလမ်းနေခဲ့တာကြောင့် မကြာခဏ စိတ်ပူပန်နေပြီး ညဘက်တွေ အိပ်မပျော်နိုင်ဖြစ်ကာ သူ့ကျန်းမာရေးလည်း ယိုယွင်းလာခဲ့တယ်..."

"သခင်မ စုန့် က သူ့ခင်ပွန်းကို သနားလို့၊ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ရဲ့ အကြံပြုချက်နဲ့ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ကို ဝယ်ခဲ့တာပါ... ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ က စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး အာရုံကြောတွေကို ပြေလျော့စေတဲ့ နေရာမှာ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတယ်ဆိုတာ သူမ တွေ့ရှိခဲ့တယ်...

ဒါပေမဲ့ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ က အရမ်း ဈေးကြီးပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ သုံးစွဲလာခဲ့တာကြောင့် သခင်မ စုန့် ရဲ့ ငွေတွေ အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့တယ်... သူမ မိသားစုဆီကနေ ငွေအများကြီး ချေးခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါကလည်း အကြာကြီး မခံပါဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ သခင်မ စုန့် က သူ့ခင်ပွန်း အိပ်မပျော်တဲ့ ဝေဒနာ ခံစားရတာကို ထပ်ပြီး မကြည့်ရက်တော့လို့၊ ခရိုင်ဝန် စုန့် ရဲ့ ရာထူးကို သုံးပြီး တိတ်တဆိတ် လာဘ်ယူပြီး တခြားသူတွေကို အကူအညီ ပေးခဲ့တာပါ...

ခရိုင်ဝန် စုန့် အနေနဲ့ ပြောရရင်တော့၊ သူကမြေပုံကို စွဲလမ်းနေတယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြတယ်လေ... သခင်မ စုန့် ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို သူ ဂရုမစိုက်အားပါဘူး၊ တစ္ဆေမြို့တော် မြေပုံ ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဖို့ကိုပဲ သူ အာရုံစိုက်နေတာပါ..."

ကူမော့ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး

"ဒါဆို သခင်မ စုန့် မနေ့က လိမ်ခဲ့တာက လာဘ်ယူထားတာ မိသွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ပေါ့..."

ဟု ဆိုသည်။

စုဇီယို က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဟုတ်ပါတယ်... မနေ့က ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ အကြောင်း ကျွန်တော် ဖိအားပေး မေးမြန်းလိုက်တော့ သခင်မ စုန့် က နည်းနည်း ကြောက်သွားတာပါ... သူမဆီမှာ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ တချို့ အိမ်မှာ ဝှက်ထားသေးတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒါကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့လည်း သူမ မစွန့်လွှတ်ရက်လို့ အဲဒါကို တခြားလူဆီ ဈေးပေါပေါနဲ့ ရောင်းဖို့ တွေးခဲ့တာ... အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကျွန်တော် သူမကို လက်ပူးလက်ကျပ် မိသွားလို့ သူမမှာ အားလုံးကို ဝန်ခံရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့တာပါ..."

ကူမော့က ပြောသည်

"တစ်နည်းပြောရရင် ခရိုင်ဝန် စုန့် က မတော်တဆမှု တစ်ခုကြောင့် သေသွားတာ သေချာသွားတာပေါ့..."

"အပြင်ပန်းမှာတော့ အဲဒီလိုပါပဲ..."

စုဇီယို က ပြန်ဖြေသည်။

ကူမော့က အံ့သြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဘာလို့ အခုထိ အပြင်ပန်းဖြစ်နေသေးတာလဲ..."

စုဇီယို က ရှင်းပြလေသည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခရိုင်ဝန် စုန့် သေဆုံးတဲ့ ညက၊ သူက ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ကို သုံးခဲ့လို့ပါ... ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ အနံ့အရဆိုရင်၊ မနေ့က ကျွန်တော်တို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးတဲ့ အချိန်မှာ အဲဒီလောက် မြန်မြန် ပျောက်ကွယ်သွားစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး၊ လူအများကြီး ထဲမှာ ဆရာကြီးကူ တစ်ယောက်တည်းပဲ အနံ့ရနိုင်တယ် ဆိုတာမျိုးက ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်သေးတယ်..."

"ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်က ဒီသဲလွန်စကို ကျွန်တော်တို့ သတိမထားမိစေချင်လို့ အနံ့ကို ဖျောက်ဖို့ လုပ်ခဲ့ ဖြစ်ရမယ်...

ဒါပေမဲ့ သခင်မ စုန့် ကို ကျွန်တော် စစ်ဆေးမေးမြန်းပြီးပါပြီ၊ အဲဒါ သူမ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်... ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ရဲ့ အနံ့ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ သူမမှာ စွမ်းရည် မရှိပါဘူး!"

ကူမော့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

"ဒါဆို ခရိုင်ဝန် စုန့် က အသတ်ခံခဲ့ရတာပေါ့၊ ပြီးတော့ လက်ရှိ သဲလွန်စက ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ပဲ..."

ဟု ကူမော့က ဆိုသည်။

စုဇီယို က ပြောကြားသည်

"သခင်မ စုန့် ဆီကနေ သိမ်းဆည်းခဲ့တဲ့ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ကို စစ်ဆေးဖို့ အစိုးရရုံးကို ကျွန်တော် ပို့လိုက်တယ်... ပြီးတော့ အဲဒီအထဲမှာ ပန်းယစ်မူး ဝတ်မှုန် ရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကို တွေ့ခဲ့တယ်...

ပန်းယစ်မူး ဆိုတာ တောင်ပိုင်း ရှင်းကျန်း မှာ ပေါက်ရောက်တဲ့ ရှားပါး ပန်းတစ်မျိုးပါ... ပန်းက လိပ်ပြာ တောင်ပံတွေနဲ့ တူပြီး တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေတဲ့ အရောင်တွေနဲ့ ပန်းပွင့်ဖတ်တွေ ရှိတယ်... အဲဒီ ဝတ်မှုန်က ပြင်းထန်ပြီး အမြင်မှားစေတဲ့ အာနိသင် ရှိပြီး အလွန် ရှားပါးတယ်..."

"ဒါကြောင့် မသေဆုံးခင် ခရိုင်ဝန် စုန့် ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အပြုအမူတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်၊ ပန်းယစ်မူး ဝတ်မှုန် အများကြီးကို ရှူရှိုက်မိတာလို့ ကျွန်တော်တို့ ကောက်ချက်ချနိုင်ပါတယ်..."

ကူမော့က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းသင့်တာပေါ့... ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ရောင်းတဲ့သူကို ဖမ်းလိုက်ရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူးလား..."

စုဇီယို က ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"အဲဒါကြောင့်မို့လို့ သခင်ယဲ့ ကို ရှာဖို့ ကျွန်တော် အရမ်း လောနေတာပါ... ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ က အရမ်း ဈေးကြီးလို့ သခင်မ စုန့် က အဲဒါကို တရားဝင် လမ်းကြောင်းတွေကနေ မဝယ်ခဲ့ဘူးဆိုတာ သူမဆီကနေ သိလိုက်ရတယ်... သူမ အဲဒါကို တစ္ဆေမြို့တော် ကနေ ဝယ်ခဲ့တာတဲ့..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"တစ္ဆေမြို့တော် က ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ကို ရောင်းတယ်လား..."

စုဇီယို က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"တစ္ဆေမြို့တော် မှာ အရာအားလုံး ရှိပါတယ်... ဒီ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ က ရွှေထက်တောင် ပိုတန်ဖိုးကြီးတယ်လေ... တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက လူအများအပြားဟာ အန္တရာယ်တွေကို စွန့်စားပြီး ခိုးယူတာ၊ လုယက်တာ ဒါမှမဟုတ် အတုလုပ်တာတွေ လုပ်ကြတယ်...

အဲဒီ မသမာတဲ့ အရာတွေက စျေးကွက်ထဲမှာ ဗြောင်ကျကျရောင်းလို့ မရတော့ တစ္ဆေမြို့တော် ထဲမှာပဲ စျေးပေါပေါနဲ့ ရောင်းရတာပေါ့... ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ဝယ်ဖို့ တစ္ဆေမြို့တော် ကို သွားတဲ့ လူတော်တော်များများ ရှိပါတယ်..."

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဈေးကွက်ထဲမှာ စန္ဒကူးနံ့သာ စျေးက တစ်အောင်စ ကို ငွေစ ခြောက်ဆယ် အထိ တက်သွားပြီလေ၊ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေမြို့တော် ထဲမှာတော့ ငွေစ လေးဆယ် ဝန်းကျင်လောက်မှာပဲ ရှိပါတယ်..."

"စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ တစ္ဆေမြို့တော် ထဲ ဝင်သွားဖို့ ကျွန်တော် စီစဉ်ထားပါတယ်၊ ဒီ ကိစ္စက လျှို့ဝှက်ပါတယ်... တကယ်လို့ အစိုးရရုံးက အရာရှိတွေကို စုဆောင်းလိုက်ရင် ပစ်မှတ်က သတိထားမိသွားမယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေမြို့တော် က အရမ်း အန္တရာယ်များပါတယ်၊

ကျွန်တော်က သိုင်းပညာ မတတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ကြောက်တတ်တယ်လေ... ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံနိုင်တဲ့၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ လူ တစ်ယောက်လိုအပ်ပါတယ်။ မဟာသိုင်းဆရာကြီး ယဲ့ နဲ့ ဆရာကြီးကူ တို့ထက် ပိုသင့်တော်တဲ့သူ ရှိသေးလို့လား..."

ထိုနေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင်...

ယဲ့ကျင်းလန် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး၊ အဖြစ်ပျက်ကို သိလိုက်ရပြီးနောက်၊ တစ္ဆေမြို့တော် သို့ သွားရန် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

တစ္ဆေမြို့တော် ဟူသော မြေအောက်မြို့တော်သည် ရှုပ်ထွေးသော မြေအောက် လမ်းကြောင်း ကွန်ရက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ရှုပ်ထွေးကာ ကွေ့ကောက်နေ၏။

လမ်းကြောင်းများမှာ ပင့်ကူအိမ်အလား ဖြစ်နေပြီး လမ်းပျောက်ရန် အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။ အတွင်းတွင် စွန့်ပစ်ထားသော ရှေးဟောင်း မြို့တော်များ ပုန်းကွယ်နေပြီး၊ ပြိုကျနေသော နံရံများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ မြေအောက် မြစ်များ စီးဆင်းပြီး ရှုပ်ထွေးသောလမ်းကြောင်း ဖန်တီးထားလေသည်။

တစ္ဆေမြို့တော် သို့ သွားရန် လမ်းကြောင်းများစွာ ရှိပြီး၊ ညစ်ပတ်သည်ကို ဂရုမစိုက်သူ မည်သူမဆို ဘယ် ရေမြောင်း အတွင်းမဆို ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း တစ္ဆေမြို့တော် သည် လမ်းကြောင်းများစွာ ပါဝင်သည့် ဝင်္ကပါကြီး တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအတွင်း မြို့ငယ်လေး ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိသည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိလေသည်။

သခင်မ စုန့် သည် ချန်ရှား ကူးတို့ဆိပ် ဟုခေါ်သော မြို့ငယ်လေးရှိ တစ္ဆေလက် သုံး ဟု ခေါ်သော အမျိုးသား တစ်ဦးထံမှ စန္ဒကူးနံ့သာ များကို ဝယ်ယူလေ့ ရှိသည်။

စကားပုံ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား၊ လူတွေမှာ လူတွေရဲ့ နည်းလမ်း ရှိပြီး၊ ကြွက်တွေမှာ ကြွက်တွေရဲ့ နည်းလမ်း ရှိသည် ဟူ၍ ပင် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမြို့တော် ကို လျှို့ဝှက်ချက်များ ပြည့်နေသော စျေးကွက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သိုင်းလောကမှ လူအများအပြားဟာ အကျိုးအမြတ်အတွက် တစ္ဆေမြို့တော် နှင့် မြို့တော် ကြား သွားလာလေ့ ရှိကြသည်။

ကျိုတို အစိုးရရုံး၏ အရာရှိ တစ်ဦးအနေဖြင့် စုဇီယို သည် ထိုကဲ့သို့သော လူများနှင့် သဘာဝကျကျပင် အဆက်အသွယ် ရှိလေသည်။

စုဇီယို သည် အဘိုးအို ဖန် ဦးဆောင်သော ဂိုဏ်းငယ်လေး တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ အဖွဲ့ဝင် နှစ်ဆယ်ခန့် ပါဝင်သော ထိုအဖွဲ့မှာ လူများကို တစ္ဆေမြို့တော် အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ပေးသည့် ကူးတို့လုပ်ငန်း တစ်ခုကို လုပ်ကိုင်နေကြသည်။ အဘိုးအို ဖန် နှင့် သူ၏ ဂိုဏ်းသည် တစ္ဆေမြို့တော် အတွင်းပိုင်းရှိ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို သိထားပြီး လမ်းမပျောက်ရန် အာမခံနိုင်သည်။

ထို့ပြင် သူသည် အဆက်အသွယ် ကောင်းမွန်ပြီး မြို့အတွင်း၌ ဆက်ဆံရေး‌ေကာင်းများ တည်ဆောက်ထားသဖြင့် ကြားဖြတ် တားဆီးမခံရရန် အာမခံနိုင်လေသည်။ ဈေးနှုန်းများ မြင့်မားသော်လည်း စီးပွားရေးမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်၏။

စုဇီယို က အဘိုးအို ဖန် ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက်၊ အဘိုးအို ဖန် မှာ သူ့ကို လျစ်လျူရှုရန် မရဲခဲ့ချေ။ သူ့လို ဂိုဏ်းဝင်များသည် စုဇီယို ကဲ့သို့သော အရာရှိများကို အကြောက်ဆုံး ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိသော်လည်း၊ အကယ်၍ သူသာ စုဇီယို ကဲ့သို့သော အရာရှိ တစ်ဦးကို စော်ကားမိပါက၊ တစ္ဆေမြို့တော် တွင် သွားရောက် ပုန်းအောင်းနေရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ ကိုယ်တိုင် လှေကို လှော်ခတ်ပေးခဲ့သည်။

လှေမှာ သေးငယ်ပြီး ကူမော့၊ ကူချူတုန်း၊ စုဇီယို၊ ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် အဘိုးအို ဖန် စုစုပေါင်း လူငါးဦးကို တင်ဆောင်လာရာ အလွန် ကြပ်သိပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

လှေငယ်လေးမှာ မြစ် တစ်လျှောက် အရင်ဆုံး သွားပြီးနောက် အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းနေသော ဂူတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။ ဂူမှာ အလွန် မှောင်မိုက်နေပြီး မီးတိုင်များဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်သွားခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ လမ်းခွဲများစွာ ရှိသော ဝင်္ကပါ တစ်ခုဖြစ်ပြီး သတိမထားပါက လမ်းပျောက်ရန် အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေလေ၊ ဂူမှာ ပိုမို ကျဉ်းမြောင်းပြီး ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်မှာ အေးစက်ပြီး မှောင်မိုက်နေသော မြစ်ကမ်းပါးများနှင့် ကွေ့ကောက်နေသော ရေပိုက်များပေါ်ရှိ အမှောင်ထုထဲတွင် လူတစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်ခန့် ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာတတ်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ကူချူတုန်း၏ အံ့အားသင့်မှုကို ကြားသောအခါ အဘိုးအို ဖန် က ရှင်းပြလေသည်

"တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက လူအများစုဟာ တကယ်တမ်းကျတော့ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်နေတဲ့ သူတောင်းစားတွေပါ... မြို့တော် အစိုးရက တောင်းရမ်းစားသောက်တာကို ခွင့်မပြုဘူးလေ... တောင်းရမ်းစားသောက်နေတာ တွေ့ရင် နှင်ထုတ်ခံရမယ်၊ တစ်ခါတလေ ဖမ်းဆီးခံရနိုင်တယ်...

ဒီလူတွေမှာ တစ္ဆေမြို့တော် ထဲ သွားပုန်းရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး... အခြေအနေတွေ ငြိမ်သက်သွားတာနဲ့ သူတို့က တောင်းရမ်းစားသောက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်လုပ်ဖို့ အပြင်ထွက်ကြတယ်..."

ကူချူတုန်းက ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် စုဇီယို တို့ကို ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"မြို့တော်က ဒီလောက် စည်ကားနေတာကို၊ ဘယ်လိုလုပ် လူဒီလောက်များများ မရှင်သန်နိုင်ကြတာလဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်

"ချူတုန်း... ဒါကို မှတ်ထားပါ။ ကြီးပွားချမ်းသာမှု အားလုံးဟာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဆင်းရဲသားတွေရဲ့ သွေးတွေနဲ့ ရောနှောနေတာပဲ... ပိုပြီး စည်ကားလေ၊ ပိုပြီး သွေးထွက်သံယို ဖြစ်လေပဲ!"

ကူချူတုန်း၏ နှလုံးသားမှာ လေးလံသွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

ထို့နောက် အဘိုးအို ဖန် ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့သည် လှိုဏ်ခေါင်းများ တစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြရာ၊ လမ်းကြောင်းမှာ ယခင် လှေခရီးစဉ်ထက် ဆယ်ဆခန့် ပိုမို ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

ထိုအချိန်မှသာ နန်းတွင်းသည် တစ္ဆေမြို့တော် ကို အဘယ်ကြောင့် အကူအညီမဲ့နေရသနည်း ဆိုသည်နှင့်၊ မြေပုံ အပြည့်အစုံကို ရေးဆွဲရန် စုန့်ဇီချူ ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ အဘယ်ကြောင့် ဟာသတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရသနည်း ဆိုသည်ကို ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ နားလည်သွားကြတော့သည်။

သူတို့ ဖြတ်သန်းခဲ့သော ရှုပ်ထွေးလှသော လမ်းကြောင်းများမှာ အစိတ်အပိုင်း သေးသေးလေးမျှသာ ရှိသေးသည်။

အပိုင်းလေး၏ ရှုပ်ထွေးမှုကပင် သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်ထက် ကျော်လွန်နေလေပြီ။ ထိုအပိုင်းလေးကို ပိတ်ဆို့ရန်ပင် စစ်သား မည်မျှ လိုအပ်မည်ကို သူတို့ တွေးတောနေမိကြ၏။

သို့သော် ထိုအရာက စုန့်ဇီချူ ၏ ကြီးမြတ်မှုကိုလည်း သက်သေပြနေသည်၊ သူသည် တစ္ဆေမြို့တော် မြေပုံကို ပြီးပြည့်စုံအောင် နီးပါး ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့သည်။ တကယ့်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်သော အောင်မြင်မှု တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်!

တစ်နာရီခန့် အကြာ၌ သူတို့သည် ဈေးမြို့လေး တစ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ဤဈေးမြို့လေးမှာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သာမန် ဈေးမြို့လေး မဟုတ်ဘဲ၊ သဘာဝ ဂူများနှင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နေထိုင်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပင်မလမ်းမကြီးမှာ နှစ်ကျန်းခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး ခုံးနေသော အုတ်ချပ်များဖြင့် ထောက်ကန်ထားသည်။

ခြေဆယ်လှမ်းခန့် အကွာတိုင်းတွင် တိရစ္ဆာန်အဆီ မီးအိမ် တစ်လုံးစီ ချိတ်ဆွဲထားပြီး မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်ကို ဖြာကျနေစေ၏။ လမ်းကြားလေးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းကာ၊ နံရံများမှာ ရေညှိများနှင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဆွေးမြေ့နေသော သစ်သားနှင့် ရွှံ့နွံ အနံ့များ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် မှာ လောင်းကစားရုံများ၊ ပြည့်တန်ဆာအိမ်များ ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ အပြင်ဘက်ရှိ ဆိုင်များနှင့် သိပ်မကွာခြားလှချေ။

အလွန် စည်ကားပြီး အသက်ဝင်နေကာ၊ အပြင်ဘက်ရှိ စီးပွားရေး လမ်းမများနှင့် တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ဤနေရာတွင် နေရောင်ခြည် မရှိခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။ အလင်းရောင် အားလုံးမှာ မီးရောင်မှသာ လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကူမော့နှင့် အခြားသူများ မျက်နှာဖုံး တပ်လိုက်ကြ၏။

ပါးနပ်သော သူတစ်ဦးဖြစ်သည့် အဘိုးအို ဖန် သည် မြို့ပြင်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး စုဇီယို ကို ပြောလိုက်သည်

"သခင်... ကျွန်တော် မင်းတို့နဲ့အတူ အထဲမဝင်တော့ဘူး... အပြင်ကနေပဲ စောင့်နေပါ့မယ်..."

စုဇီယို က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ အဘိုးအို ဖန် က အလျင်အမြန် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်၏။

ထို့နောက် စုဇီယို နှင့် အခြားသူများ မြို့ထဲသို့ လျှောက်သွားကြလေသည်။

လမ်းလျှောက်နေစဉ် စုဇီယို က ပြောပြသည်

"ဒီနေရာကို ချန်ရှား ကူးတို့ဆိပ် လို့ ခေါ်တယ်... ဒီမှာ ခွဲထွက်သွားတဲ့ မြေအောက် မြစ်တွေ ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ မြစ်ကြမ်းပြင် တွေက ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရွှံ့နွံတွေ စုပုံနေပြီး သဲနွံ တွေ ဖြစ်နေတယ်... သတိမထားရင် ဝဲဂယက် ထဲကို အလွယ်တကူ ပြုတ်ကျသွားနိုင်တယ်၊ အဲဒါက အလွန် အန္တရာယ်များတယ်၊ ဒါကြောင့် ချန်ရှား ကူးတို့ဆိပ် လို့ နာမည်ရလာတာပါ..."

"တစ္ဆေမြို့တော် က အရမ်း ရှုပ်ထွေးတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီကို လာတဲ့ လူတွေက သိုင်းပညာ အလွန် ကျွမ်းကျင်ပြီး သတ္တိရှိတဲ့ သူတွေ ဒါမှမဟုတ် အဘိုးအို ဖန် လိုမျိုး လမ်းပြပေးမယ့် သူတွေ ရှိကြတယ်...

ဒါပေမဲ့ မြို့လေး ကတော့ အတော်လေး ဘေးကင်းပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြို့တစ်ခုစီတိုင်းကို ဂိုဏ်းတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုထက်မက ထိန်းချုပ်ထားလို့ပါ... အထဲမှာ ရန်ပွဲတွေကို ခွင့်မပြုပါဘူး၊

ဒါပေမဲ့ မြို့ပြင်ရောက်သွားပြီ ဆိုရင်တော့၊ ခြေတစ်လှမ်းလေးပဲ ကွာနေပါစေ သူတို့ ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး... မြို့ထဲ ဝင်လာရင်၊ ခြေတစ်လှမ်းလေး ဝင်လာရင်တောင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ပွဲတွေကို တားမြစ်ထားပါတယ်..."

ကူချူတုန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ... မြို့ဝင်ပေါက်တွင် လူတစ်စု စုရုံးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဒီလူတွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲဟင်..."

စုဇီယို က ပြန်ဖြေသည်

"သူတို့က အခွင့်အရေး ရှာနေကြတာလေ... ဒီလူတွေက မြို့အဝင်ဝ အသီးသီးမှာရှိတဲ့ အားနည်းတဲ့သူကို အထူး ပစ်မှတ်ထားကြတာပါ... လူနှစ်မျိုးကိုတော့ သူတို့ မရှုပ်ကြဘူး - အဘိုးအို ဖန် လိုမျိုး အစောင့်အဖြစ် ငှားရမ်းထားတဲ့ အဖွဲ့တွေနဲ့ လာတဲ့သူတွေပေါ့၊

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဘိုးအို ဖန် နဲ့ သူ့လို လူတွေက ဒီလမ်းကြောင်းကို သုံးခွင့်ရဖို့ တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက အာဏာရှိတဲ့ လူတွေကို ငွေတွေ မှန်မှန် ပေးကြလို့လေ... အဲဒီလို လူတွေကို သူတို့ မရှုပ်ဘူး... ဒုတိယ အမျိုးအစား ကတော့ သူတို့ စော်ကားဖို့ မတတ်နိုင်ဘူးလို့ ခံစားရတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေပေါ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ပိုက်ဆံလိုချင်လို့ လုပ်တာလေ၊ သေချင်လို့မှ မဟုတ်တာ..."

ထိုသို့ပြောနေစဉ် ထိုအဖွဲ့သည် ကျယ်ဝန်းသော ကျောက်တံခါး တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။ ရုတ်တရက် မြင်ကွင်းမှာ လမ်းသွားလမ်းလာ များပြားစွာဖြင့် စည်ကားနေသော ဈေးမြို့လေး တစ်မြို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ သို့သော် သူတို့ အများစုမှာ မျက်နှာဖုံးများ တပ်ဆင်ထားကြလေသည်။

စုဇီယို သည် ကူမော့နှင့် အခြားသူများကို လူအုပ်ကြားမှတစ်ဆင့် အပေါင်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

ဆိုင်မှာ မကြီးမားသော်လည်း လူများဖြင့် စည်ကားနေသည်။ ပစ္စည်းလာရွေးသူ၊ လာပေါင်သူ စသဖြင့် အပေါင်ခံသူ ဆယ်ဦးကျော် ရှိနေပြီးအများစုမှာ မသင်္ကာဖွယ် လူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

တစ္ဆေမြို့တော် သည် ခိုးယူထားသော၊ လုယက်ထားသော၊ သတ်ဖြတ်ထားသော သို့မဟုတ် လိမ်လည်ထားသော ပစ္စည်းများ ရောင်းချရန် အကောင်းဆုံး နေရာဖြစ်သည်။ တစ္ဆေမြို့တော် ရှိ အပေါင်ဆိုင်များသည် မည်သည့် အရာကိုမဆို လက်ခံပြီး ရောင်းချရဲကြလေသည်။

စုဇီယို နှင့် သူ၏ အဖော်များ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အစေခံ တစ်ဦးက ပြုံးလျက် ဆီးကြိုပြီး မေးလိုက်သည်

"လူကြီးမင်းတို့..."

"ပစ္စည်း လာပေါင်မလို့လား၊ လာရွေးမလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် လာဝယ်မလို့လား ခင်ဗျာ..."

စုဇီယို က လက်ယပ်ခေါ်လိုက်၏။

ယဲ့ကျင်းလန် သည် သတိထားလျက် သူ၏ ကျောပေါ်မှ အထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျသွားပြီး အကြည့်များစွာကို ဆွဲဆောင်သွားလေသည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်၏။ အတွင်းတွင် ငွေစ လေးရာ သို့မဟုတ် ငါးရာခန့် ရှိမည်ဟု အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းရသော ရွှေတုံးကြီးများ ရှိနေသည်။

အစေခံက ဤသည်မှာ လုပ်ငန်းကြီး တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သူ၏ အပြုံးမှာ ပိုမို တောက်ပလာကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အပေါ်ထပ်ကို ကြွပါခင်ဗျာ!"

သူတို့ လေးဦး အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားကြ၏။

အပေါ်ထပ်မှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ အစေခံက သူတို့ကို အခန်းတစ်ခန်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

စုဇီယို က ထိုင်လိုက်ပြီး၊ ကူမော့နှင့် အခြားသူများက သူ၏ ဘေးတွင် အစောင့်များအဖြစ် ရပ်နေကြသည်။

အစေခံက သူတို့အတွက် လက်ဖက်ရည်ကို ငှဲ့ပေးရင်း မေးလိုက်သည်

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့၊ ဘာဝယ်ချင်လို့လဲ ခင်ဗျာ..."

"ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ..."

စုဇီယို က ပြောသည်

"ငါ့ဆီမှာ ရွှေစ ခြောက်ရာ ရှိတယ်၊ အားလုံးကို ဝယ်ဖို့ပဲ... မင်း ငါနဲ့ စကားပြောပိုင်ခွင့် မရှိဘူး... မင်းသူဌေး တစ္ဆေလက် သုံး ကို ဒီခေါ်လိုက်!"

အစေခံက အလျင်အမြန် ပြန်ပြောသည်

"သခင်... ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလို့ ရပါတယ်..."

"မင်းက ငါနဲ့ စကားပြောချင်တာလား... တစ္ဆေလက် သုံး က ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား..."

စုဇီယို ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မြေကြီးပေါ်သို့ ရိုက်ခွဲကာ ပြောလိုက်သည်

"ဒီ တစ္ဆေမြို့တော် ထဲမှာ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ စီးပွားရေး လုပ်နေတာ တစ္ဆေလက် သုံး တစ်ယောက်တည်း မှ မဟုတ်တာ!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စုဇီယို က ထွက်သွားရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။

အစေခံက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"သခင်၊ သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်လျှော့ပါဦး! ကျွန်တော့် သခင် ကို အခုပဲ သွားပြောလိုက်ပါ့မယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် စောင့်ပါဦး!"

အစေခံသည် တံခါးမှ အလျင်အမြန် ထွက်သွားလေသည်။

ခဏ အကြာတွင် ကျားသစ်ကွက် ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပုပြတ်ပြတ် အမျိုးသား တစ်ဦး တတိယထပ်မှ ဆင်းလာ၏။

သူ၏ လည်ပင်းမှာ အရေးအကြောင်းများ ထူထပ်နေပြီး မျက်နှာမှာ အသားစိုင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ မျက်ခွံများမှာ ဖောင်းကားနေသော်လည်း၊ သူ့တွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ပြီးသော အကြည့်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။ သူ၏ မေးရိုးနှစ်ထပ်မှာ ရင်ဘတ်အထိ တွဲကျနေပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အနည်းငယ် တုန်ခါနေ၏။

သူ့နောက်တွင် ခါး၌ ဓားချိတ်ဆွဲထားသော တောင့်တင်းခိုင်မာသည့် အမျိုးသား ခုနစ်ဦး သို့မဟုတ် ရှစ်ဦး လိုက်ပါလာသည်။ အမျိုးသားများမှာ ခြိမ်းခြောက်နေသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အတော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။

ပုပြတ်ပြတ် အမျိုးသားသည် စုဇီယို ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ကာ၊ စုဇီယို တို့ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။ သို့သော် သူတို့ အားလုံး မျက်နှာဖုံး တပ်ထားသဖြင့် မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ချေ၊ သို့သော် စုဇီယို မှာ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ အလွယ်တကူ သိနိုင်လေသည်။

သူက ပြုံးလျက် စုဇီယို ထံ လက်ဆုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ကျွန်တော်က တစ္ဆေလက် သုံး ပါ... မိတ်ဆွေရဲ့ နာမည်ကို သိပါရစေ..."

စုဇီယို က လှောင်ပြုံးပြလျက် ဆိုသည်

"ဘာလဲ... မင်းဆီက ပစ္စည်းဝယ်ဖို့ ငါ့နာမည်ကို ပြောပြဖို့ လိုလို့လား ..."

တစ္ဆေလက် သုံး က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောသည်

"အဲဒီလို မလိုပါဘူး... မိတ်ဆွေဖွဲ့ချင်ရုံ သက်သက်ပါ... မင်းက ဒီလောက် ပွင့်လင်းနေမှတော့၊ ကျွန်တော်လည်း မပြောတော့ပါဘူး... ဒါကို မိတ်ဆွေဖွဲ့တဲ့ အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပထမဆုံး အရောင်းအဝယ်လို့ သဘောထားလိုက်ကြတာပေါ့... တစ္ဆေမြို့တော် ရဲ့ ပေါက်ဈေးက အခု ငွေစ လေးဆယ် ပါ၊ ဒါပေမဲ့ င်းတို့ကို ၁၀% လျှော့ပေးပါ့မယ်!"

စုဇီယို က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"တစ္ဆေလက် သုံး က တကယ်ကို နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်ပါတယ်၊ မင်းက ဒီလောက် ပွင့်လင်းနေမှတော့ ကျွန်တော်တို့ အရောင်းအဝယ် မလုပ်ခင်..."

"မင်းကို ခွဲခြားခိုင်းချင်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိတယ်!"

တစ္ဆေလက် သုံး က မေးမြန်းသည်

"ဘာလဲ..."