အခန်း (၂၇၁-၂၇၂)

အပိုင်း (၂၇၁) - ကြယ်လေးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

စုဇီယို က သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ စက္ကူထုပ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဖွင့်လိုက်ပြီး အတွင်းရှိ အဖြူရောင် အမှုန့်များကို ဖော်ပြလိုက်သည် ။၎င်းမှာ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ပင် ဖြစ်လေသည်။

တစ္ဆေလက် သုံး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။

"ဒါက ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

စုဇီယို က ပြောသည်

"ဒါက ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ပါ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း သေချာ ကြည့်ကြည့်ပါ... အဲဒီထဲမှာ တစ်ခုခု ရောထားတာလား... အင်း... မင်းကို ထပ်ပြီး သတိပေးပါရစေ... မေ့လျော့ခြင်း မြစ် က ပန်းယစ်မူး ဝတ်မှုန် လေ!"

တစ္ဆေလက် သုံး မော့ကြည့်လိုက်ရာ သံသယများ ပြည့်နှက်နေပြီး ပြောလိုက်သည်

"သခင်... မေ့လျော့ခြင်း မြစ်— အဲဒါက ဘာလဲ... ဒါက ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ... သွားသေလိုက်!"

ရုတ်တရက် တစ္ဆေလက် သုံး က အဖြူရောင် အမှုန့် တစ်ဆုပ်ကို စုဇီယို ထံ ပစ်ပေါက်လိုက်၏။ သူသည် သွက်လက်စွာ တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသားများ၏ အနောက်သို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။ သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်

"သူတို့ကို သတ်—"

သို့သော်လည်း...

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လေးလံသော ဖိအား တစ်ခုကို ခံစားလိုက်၏။ သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျောတွင် ဓားလွယ်ထားသော အမျိုးသား တစ်ဦးမှာ သူ၏ အနောက်တွင် မည်သည့် အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိဘဲ ပေ။

ထိုသူမှာ ယဲ့ကျင်းလန် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဘုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ...

တစ္ဆေလက် သုံး မြေကြီးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဒူးထောက်ကျသွားတော့၏။

သူ့ကို ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားစေသည်မှာ သူပင် မသိလိုက်ဘဲ အပ်စိုက် ခံလိုက်ရကြောင်း မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် တကယ့် ဆရာကြီး တစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး၊ အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်

"မင်းတို့က အစိုးရက လူတွေလား..."

စုဇီယို က တစ္ဆေလက် သုံး အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ကြည့်ရတာ မင်း ဘာလုပ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ မင်း သိပုံရတယ်... ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံပါ၊ အခြေအနေတွေကို ငါ စဉ်းစားပေးမယ်၊ မင်း အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးတယ်!"

"ဟက်..."

တစ္ဆေလက် သုံး က စုဇီယို ကို မော့ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အထင်သေးစွာ ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ၊ပြောလိုက်သည်

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊ အစိုးရ အရာရှိတွေက လူလေးယောက်တည်းနဲ့ ငါ့ကို လာရှာရဲလောက်အောင် ရဲတင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး... မင်းတို့တွေ တကယ်ကို တစ်ခုခုပဲ!"

စုဇီယို က အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"မင်း ပြောပုံအရဆိုရင် လုံးဝ မကြောက်ဘူးပေါ့!"

တစ္ဆေလက် သုံး က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"ဒီ တစ္ဆေမြို့တော် ထဲမှာ ငါသာ ကြောက်တတ်ရင်၊ မင်းတို့လို သူစိမ်းတွေကို မစစ်ဆေးဘဲ အလွယ်တကူ ငါ့ကိုယ်ငါ ပြပါ့မလား...ပြီးတော့ ငါ ဘယ်လို စီးပွားရေးမျိုး လုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်၊ သိုင်းလောကက လူတော်တော်များများကိုလည်း ငါ စော်ကားခဲ့ဖူးတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဒါက တစ္ဆေမြို့တော် လေ... တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့အသက်နဲ့ သူ့အသက်ကို လဲဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူးဆိုရင်၊ ဘယ်သူကမှ ငါ့ကို တစ်ခုခု လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး... အစိုးရ အရာရှိတွေက ငါ့ကို လာရှာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့တာ၊ လူလေးယောက်တည်းနဲ့... ဟီးဟီး... မင်းတို့တွေက တကယ်ကို သေရမှာကို မကြောက်ကြဘူးပဲ!"

စုဇီယို က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"အခု မင်းရဲ့ အသက်က ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတာလေ..."

"ငါ သိပါတယ်..."

တစ္ဆေလက် သုံး က ပြောသည်

"မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို သတ်ရင် တစ္ဆေမြို့တော် ကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ အာမခံတယ်... အင်း... မေ့လျော့ခြင်း မြစ် က ပန်းယစ်မူး ဝတ်မှုန် ရောထားတဲ့ စန္ဒကူးနံ့သာ နဲ့ ငါ့ဆီ လာခဲ့တာဆိုတော့၊ စုန့်ဇီချူ ရဲ့ သေဆုံးမှုက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်ဆိုတာ မင်း သိသွားပြီ ဖြစ်ရမယ်..."

စုဇီယို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"ကြည့်ရတာ မင်း တကယ် သိနေတာပဲ!"

တစ္ဆေလက် သုံး က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ဒီပစ္စည်းတွေကို စုန့်ဇီချူရဲ့မိန်းမဆီ ငါ ရောင်းခဲ့တာလေ... မင်းကို ပြောရမှာ ငါ မကြောက်ပါဘူး၊ ငါက တခြားလူ တစ်ယောက်ရဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ပေးနေတာ သက်သက်ပါ!"

"ဘယ်သူ့အတွက်လဲ..."

စုဇီယို က မေးလိုက်သည်။

"တရားသူကြီး ချွေ့"

တစ္ဆေလက် သုံး က ရယ်မောလျက် ပြောသည်

"အရာရှိ တစ်ယောက်အနေနဲ့မင်းက ဒီလူကိုသိတယ် မဟုတ်လား... သူက တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ရဲ့ အကြီးဆုံး ဖြန့်ချိသူလေ... သူက စုန့်ဇီချူ ကို သတ်ခဲ့တာ၊ စုန့်ဇီချူ က သေလမ်းရှာနေလို့ပဲ..."

"စုန့်ဇီချူ လုပ်နေတာက တစ္ဆေမြို့တော် တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလေ... တရားသူကြီး ချွေ့ မရှိရင်တောင် တခြား တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို သတ်မှာပါပဲ၊ ဘယ်သူကမှ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...

သူက တကယ်ပဲ အောင်မြင်နိုင်ခြေ ရှိနေခဲ့တာလေ... တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက ဘယ်ခေါင်းဆောင်ကများ သူ့ကို သည်းခံနိုင်မှာလဲ..."

စုဇီယို က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ သူ အောင်မြင်နိုင်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မယုံခဲ့ကြဘူး မဟုတ်လား..."

တစ္ဆေလက် သုံး က ဆိုသည်

"မူလကတော့ ဘယ်သူမှ မယုံခဲ့ကြပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနက ယဲ့ကျင်းလန် က စုန့်ဇီချူ ဆီ မြေပုံ သွားငှားခဲ့တယ်

အဲဒီနောက်မှာ စုန့်ဇီချူ က ယဲ့ကျင်းလန် ကို လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ဖမ်းတဲ့ နေရာမှာ ခြောက်လအတွင်း ကူညီပေးမယ်လို့တောင် ကြွားခဲ့တယ်၊ အဲဒါ လူအနည်းငယ်ပဲ ယုံကြည်သေးပေမဲ့၊ တကယ်လို့ ဖြစ်လာခဲ့ရင်ကော...

ဒါကြောင့် သူ့ကို သတ်မှ ကိစ္စပြတ်သွားမှာ!"

စုဇီယို သည် ယဲ့ကျင်းလန် ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ကျင်းလန် သည် သူ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားသဖြင့် သူ၏ လက်ဆစ်များမှာ ဖြူဖွေးနေလေသည်။

"တရားသူကြီး ချွေ့ ကို မင်း ရှာနိုင်တယ် မဟုတ်လား..."

စုဇီယို က မေးမြန်းလိုက်သည်။

တစ္ဆေလက် သုံး က ဆိုသည်

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ... မင်းတို့က တကယ်ကို ဘယ်သူတွေလဲ... တရားသူကြီး ချွေ့ ကို တကယ် ဖမ်းဖို့ စီစဉ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

သူက တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက တကယ့် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်၊ တစ္ဆေဘုရင် တစ်ပါးပဲ! တစ္ဆေမြို့တော် ထဲမှာ ဘယ်သူက သူ့ကို ဖမ်းနိုင်မှာလဲ... သူက ငါ တစ္ဆေလက် သုံး လို အရေးမပါတဲ့ သူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး!"

စုဇီယို က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ တော်တော့! မင်း အသက်ရှင်ချင်ရင် ငါတို့ကို တရားသူကြီး ချွေ့ ဆီ ခေါ်သွား!"

တစ္ဆေလက် သုံး က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ... မင်းတို့ အားလုံး သေလမ်းကို သွားချင်နေမှတော့ ငါ က မင်းတို့ကို ပို့ပေးရတာ ဝမ်းသာပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တရားသူကြီး ချွေ့ က ဒီ ချန်ရှား ကူးတို့ဆိပ် မှာ မရှိဘူး၊ တစ္ဆေလေပြင်း တောင်ကြား မှာ ရှိတာ... မင်းတို့ အားလုံး..."

"သွားရဲလို့လား!"

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ကျင်းလန် က သုံး ကိုပြောလိုက်သည်

"တရားသူကြီး ချွေ့ က တစ္ဆေလက် သုံး နဲ့ မတူဘူး... ဒီလူက တစ္ဆေမြို့တော် မှာ အမြစ်တွယ်နေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ၊ သူ့ရဲ့ အာဏာက နက်ရှိုင်းပြီး သူ့လက်အောက်မှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိတယ်... အစိုးရက သူ့ကို ဖမ်းဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး...

ဆုငွေကို ယူဖို့ ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား လာခဲ့ကြပေမဲ့၊ အများစုက တစ္ဆေမြို့တော် မှာပဲ သေဆုံးသွားခဲ့ကြတယ်... တကယ်လို့ ငါတို့ သူ့ဆီ တိုက်ရိုက် သွားရင် နဂါးဂူ ဒါမှမဟုတ် ကျားသိုက်ထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ မကွာဘူး... မင်း တို့ မလိုက်သင့်ဘူး၊ ငါ တစ်ယောက်တည်း သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ..."

ထိုစဉ် ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးချက်တစ်ခု မြည်လွင်လာ၏

[ပစ်မှတ်အသစ် တွေ့ရှိသည်]

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ်—တရားသူကြီး ချွေ့]

[တာဝန်အဆင့်: ကြယ်လေးပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ်: အမြင့်ဆုံးအဆင့် နာမည်ကျော် ဓားသိုင်း ရှစ်ကွက်

နာမည်ကျော် ဓားသိုင်း ရှစ်ကွက် မှာ ဓား စံအိမ် ၏ အမြင့်ဆုံး သိုင်းပညာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အနှစ်သာရမှာ နာမည်ကျော် ဓားရှစ်လက် (သေမင်း ဓား၊ အပြာရောင် မြေအောက် ဓား၊ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး ဓား၊ ကျောက်စိမ်းဖြူ ဓား၊ သစ်သား သံ ဓား၊ ဖန် ဓား၊ လိပ်မည်း ဓား နှင့် အမည်မဲ့ ဓား) တို့၏ လက္ခဏာများမှ ဓားကွက် ရှစ်ကွက်ကို ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဓားတစ်လက်စီတိုင်းသည် မတူညီသော တိုက်ခိုက်ရေး ရှိလေသည်။

နောက်ဆုံး အကွက်မှာ ဓားရှစ်လက် အတူတကွ ပျံသန်းခြင်း "ချီ ဖြင့် ဓားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း" ကိုယ်စားပြုသည်။

ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် ဓားသိုင်း ရှစ်ခုလုံးကို ကျွမ်းကျင်သွားသောအခါ၊ ဓား၏ ကန့်သတ်ချက်များမှ ရုန်းထွက်နိုင်ပြီး အတွင်းအား သက်သက်ဖြင့် ဓားဝင်္ကပါ တစ်ခု ဖွဲ့စည်းရန် ဓားရှစ်လက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လေသည်။

ကူမော့သည် ထို ဓားသိုင်း ရှစ်ကွက် ကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေသည်။ တိကျစွာ ပြောရလျှင် နောက်ဆုံး ဓားကွက် ဖြစ်သော ဓားရှစ်လက် အတူတကွ ပျံသန်းခြင်း ကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် "ဓားပျံသိုင်း" တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး၊ ဓားပျံရှောင်ကူး နှင့်အတူ နဂါးဖမ်း သိုင်း ၊ သက်တံဖြူ လက်ဝါးသိုင်း တို့ကို ပေါင်းစပ် အသုံးပြုနေခဲ့သော်လည်း ရလဒ်များမှာ ကျေနပ်စရာ မကောင်းခဲ့ချေ။

ဓားရှစ်လက် အတူတကွ ပျံသန်းခြင်း ချီ ဖြင့် ဓားကို ထိန်းချုပ်သော ထိုနည်းလမ်းသည် သူ၏ ဓားပျံသိုင်း အတွက် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော လမ်းညွှန်ချက် တစ်ခု ဖြစ်နိုင်လေသည်။

တစ်ခဏမျှ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

ကူမော့က ပြောလိုက်သည်

"ဒီလို လုပ်ကြတာပေါ့၊ ကျွန်တော် အစ်ကိုယဲ့ နဲ့ လိုက်သွားမယ်... ချူတုန်း... နင်နဲ့ အမှုစစ်ချုပ် စု တို့ အရင် ထွက်သွားကြ..."

ကူချူတုန်းမှာ အချိန်ဆွဲတတ်သူ မဟုတ်ချေ။ ယဲ့ကျင်းလန် တောင်မှ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေပြီး၊ သူမ၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်ဖြင့် အဲဒီကို သွားခြင်းက ကူမော့အတွက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည်ကို သူမ ကောင်းကောင်း သိထားလေသည်။ သူမက ခေါင်းညိတ်ကာ

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ဓားကို ယူသွားပါ"

ဟု ဆိုသည်။

ကူမော့သည် ကူချူတုန်းထံမှ ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို ယူကာ ကျောတွင် လွယ်ထားလိုက်ပြီး စုဇီယို ကို ပြောလိုက်သည်

"အမှုစစ်ချုပ် စု... မင်းက သိုင်းပညာ မသိဘူးလေ၊"

"ဒါကြောင့် မင်း လိုက်လာလို့ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး..."

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်..."

စုဇီယို သည်လည်း အသိဉာဏ်ရှိသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး

"ကျွန်တော်တို့ အန္တရာယ်ကို အတူတူ ရင်ဆိုင်ကြတာပေါ့" ဟူသော စကားမျိုး မပြောခဲ့ချေ။

သို့သော် ယဲ့ကျင်းလန် က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ကူမော့ကို ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... ကျွန်တော် ဟန်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းက တစ္ဆေမြို့တော် အကြောင်း နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီနေရာကမြေအောက် မြစ်တွေ၊ သဲနွံတွေ၊ ရေလှောင်ကန်တွေ အစရှိတာတွေ အားလုံးက တရားသူကြီး ချွေ့ လို လူတွေအတွက် လက်နက်တွေ ဖြစ်နိုင်တယ်... အဲဒါအပြင်..."

"သူက တစ္ဆေမြို့တော် မှာ အမြစ်တွယ်နေတာ ကြာပြီ သူ့လက်အောက်မှာ လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်... အဲဒီလူတွေက တစ္ဆေမြို့တော် ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အရမ်း ရင်းနှီးကြပြီး၊ လှည့်ကွက် မျိုးစုံကို ကာကွယ်ဖို့ ခက်တယ်... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်တွေကို မသံသယဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက တကယ်ကို နဂါးဂူနဲ့ ကျားသိုက်ပါပဲ... ညဌာန တောင်မှ ဒီထဲ ဝင်ဖို့ မရဲဘူးလေ!"

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"အဆင်ပြေပါတယ်... မင်းလည်း သွားမှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

"အစ်ကို စုန့် က ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းလေ... သူ့အတွက် ကျွန်တော် ကလဲ့စားချေပေးရမှာပေါ့..."

ဟု ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောသည်။

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

" ငါတို့ နှစ်ယောက် ပေါင်းရင် ဒီမှာ ပိတ်မိနေနိုင်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ဆက်ပြောသည်

"အစ်ကိုကူ—"

ကူမော့က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်

"ကောင်းပြီ၊ အဲဒီလောက် ဖြစ်မနေပါနဲ့... မင်း စုန့်ဇီချူ အတွက် ကလဲ့စားမချေပေးနိုင်ရင်၊ နောက်ကျရင် မင်းအတွက် ကလဲ့စားချေပေးဖို့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာရမှာလား..."

ယဲ့ကျင်းလန် မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ ကူမော့ကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွား၏။သူ၏ အကြည့်များ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှိနေသော စကားလုံးများကို မျိုချလိုက်လေသည်။

ကူမော့သည် တစ္ဆေလက် သုံး အနားသို့ လျှောက်သွားရာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဆေးလုံးတစ်လုံး ပေါ်လာ၏။ သူက ထိုဆေးလုံးကို တစ္ဆေလက် သုံး ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်း ထိုးထည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်

"ဒီဆေးလုံးကို 'တစ္ဆေတစ်သောင်း နှလုံးဆွဲဖြဲ ဆေးလုံး' လို့ ခေါ်တယ်၊ ရှားပါးတဲ့ အဆိပ် လေးဆယ့်ရှစ်မျိုးနဲ့ လုပ်ထားတာ... ကုဖို့ အရမ်းကြီး မခက်ခဲပေမဲ့ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်တိုင်း ဖြေဆေး တစ်လုံး သောက်ရမယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်တိုင်း မတူညီတဲ့ အဆိပ်တစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်လာမှာမို့လို့ပဲ... ဘယ်အဆိပ်လဲ ဆိုတာကို အတိအကျ ခွဲခြားနိုင်ပြီး သက်ဆိုင်ရာ ဖြေဆေး ရှိနေသရွေ့ မင်း အသက်ရှင်နိုင်ပါတယ်..."

တစ္ဆေလက် သုံး က တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ... ဘာကို ဆိုလိုလဲဆိုတာ နားလည်ပါတယ်... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဘာအကြံစည် ှ ကျွန်တော် မလုပ်ပါဘူး... မင်းတို့ကို တရားသူကြီး ချွေ့ ဆီ ခေါ်သွားပေးဖို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်..."

"ဒါဆို ကောင်းတယ်... အဲဒီကျရင် မင်းကို ဖြေဆေး ပေးမယ်!"

မကြာမီ တစ္ဆေလက် သုံး သည် ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်သွားလေသည်။ အစောင့်နှစ်ယောက် ပါသော သာမန်လူ တစ်ယောက်အလား၊ ချန်ရှား ကူးတို့ဆိပ် မြို့မှ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြ၏။

ကူချူတုန်းနှင့် စုဇီယို တို့မှာမူ ချန်ရှား ကူးတို့ဆိပ် မှ ထွက်ခွာကာ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားကြလေသည်။

တစ္ဆေလက် သုံး သည် တစ္ဆေမြို့တော် ကို အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး တစ္ဆေလေပြင်း တောင်ကြား သို့ ရောက်ရှိရန် တစ်နာရီကျော်သာ ကြာခဲ့၏။

ချန်ရှား ကူးတို့ဆိပ် ကဲ့သို့ပင်၊ တစ္ဆေလေပြင်း တောင်ကြား မြို့ကို ဧရာမ ဂူကြီးတစ်ခု တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ္ဆေလေပြင်း တောင်ကြား မှာ မြေအောက် မြစ်နှစ်စင်း ပေါင်းဆုံရာ နေရာတွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အဝေးမှနေ၍ပင် ယဲ့ကျင်းလန် သည် တစ္ဆေလေပြင်း တောင်ကြား မြို့မှာ စည်ကားမှု မရှိဘဲ အနည်းငယ် လူသူကင်းမဲ့နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဘာလို့ လူဒီလောက် နည်းနေတာလဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သခင်..."

တစ္ဆေလက်တစ္ဆေလက် သုံး က လှေ၏ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုင်လျက် အကူအညီမဲ့စွာ ပြောပြသည်

"ဒီ‌ေနရာက တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက မြို့တွေက မတူကြဘူးလေ... ချန်ရှား ကူးတို့ဆိပ် က ကုန်သွယ်ရေး စျေးကွက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အလုပ်အကိုင် မျိုးစုံ ရှိတော့ လူအများကြီး ရှိတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေလေပြင်း တောင်ကြား ကတော့ မတူဘူး...

ဒီနေရာက အဓိကအားဖြင့် တရားသူကြီး ချွေ့ က ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ဖန်တီးတဲ့ နေရာပါ... ပစ္စည်းလာဝယ်တဲ့ ကုန်သည်တွေကလွဲရင် ဒီကို လာတဲ့လူ အရမ်း နည်းပါတယ်... အများစုက တရားသူကြီး ချွေ့ ရဲ့ အလုပ်သမားတွေ ဆိုတော့ လူအရမ်း နည်းတာပေါ့..."

"ဒီလိုကိုး..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

မကြာမီ လှေဆိုက်သွားလေသည်။

တစ္ဆေလက် သုံး က အဘိုးအိုကို ငွေစ အနည်းငယ် ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် ကူမော့တို့ကို မြို့ထဲသို့ ခေါ်သွား၏။

ချန်ရှား ကူးတို့ဆိပ် နှင့် တကယ်ကို ကွာခြားလှသည်။ အဝင်ဝတွင် အစောင့်များ ရှိသော်လည်း၊ တစ္ဆေလက် သုံး ၏ သရုပ်မှန်ကို ပြသပြီးနောက် သူတို့ကို ဖြတ်သန်းခွင့် ပြုလိုက်ကြသည်။

ဤမြို့မှာ ချန်ရှား ကူးတို့ဆိပ် ထက် အများကြီး သေးငယ်ပြီး၊ နေရာအနှံ့တွင် အလုပ်သမားများက စန္ဒကူးနံ့သာ များကို ပြုလုပ်နေကြ။၏။ သူတို့ အားလုံးမှာ အလွန် ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်နေကြပြီး လမ်းသွားလမ်းလာများကို တစ်ချက်လေးပင် မကြည့်ကြချေ။ မြို့တစ်ခုလုံး စန္ဒကူးနံ့သာ အနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပင်...

ရင်ပြင်တစ်ခု၏ အလယ်ရှိ စင်မြင့် တစ်ခုကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရရာ၊ ထိုနေရာတွင် လူသုံးယောက် တွဲလောင်းကျနေလေသည်။ သူတို့၏ ခြေထောက်များကို ချည်နှောင်ထားပြီး ခေါင်းများမှာ အောက်သို့ စိုက်နေကာ၊ သွေးများ စီးကျနေ၏။

သူတို့၏ အောက်ရှိ ဇလုံတစ်ခုက ကျဆင်းလာသော သွေးများကို ခံယူနေပြီး ခြောက်ခြားဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ ပို၍ပင် ခြောက်ခြားစရာ ကောင်းသည်မှာ ထိုလူများ အသက်ရှင်နေသေးခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အပြစ်ပေးတာပါ..."

တစ္ဆေလက် သုံး က ဆိုသည်

"အလုပ်သမားတွေက အပျင်းထူတတ်ကြတယ်... အဲဒါကို တားဆီးဖို့ တရားသူကြီး ချွေ့ က အလုပ်သမားတွေ အားလုံးအတွက် စည်းကမ်း တစ်ခု သတ်မှတ်ခဲ့တယ် - လူသုံးယောက်က ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ဖန်တီးဖို့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့ရတယ်... အလုပ်ချိန် ပြီးဆုံးတဲ့အခါ စာရင်း ကောက်ယူပြီး အနည်းဆုံး အဖွဲ့က အပြစ်ပေးခံရတယ်လေ..."

"အပြစ်ပေးတာက ဒါပဲ - ဒီမှာ တွဲလောင်းချိတ်ခံရပြီး ခေါင်းမှာ အပေါက်ငယ်လေး တစ်ခု ဖောက်ကာ သွေးတစ်စက်မှ မကျန်တော့တဲ့အထိ ဖြည်းဖြည်းချင်း သတ်တာပဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"နေ့တိုင်း လူသုံးယောက် သတ်တာလား..."

တစ္ဆေလက် သုံး က ရယ်မောလျက်

"အဲဒီထက် သေချာပေါက် ပိုများတာပေါ့... ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတဲ့ လူတွေ အမြဲတမ်း ရှိနေတာပဲ၊ ဖမ်းမိသွားရင် အဲဒီလို အပြစ်ပေးခံရတာပဲလေ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်

" နေ့တိုင်း ဒီလောက် လူတွေ အသတ်ခံနေရတာကို ဘယ်သူကများ သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ရဲမှာလဲ..."

တစ္ဆေလက် သုံး က ပြုံးလျက် ဆိုသည်

"ဒီ တစ္ဆေမြို့တော် မှာ လူကလွဲပြီး ကျန်တာ အကုန် ပြတ်လပ်တယ်လေ... တစ္ဆေမြို့တော်ကလူ မလုံလောက်ရင် အပြင်ကခေါ်မရဘူးလား..."

"ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ ရဲ့ လူကုန်ကူးတဲ့ လုပ်ငန်းမှာ ... အသက်အရွယ်၊ ကျားမ မရွေး မင်း လိုချင်သလောက် ရနိုင်ပါတယ်!"

ထိုသို့ပြောရင်း တစ္ဆေလက် သုံး သည် ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် ကူမော့တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ မကောင်းသည်ကို သတိထားမိလိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"လူကြီးမင်းတို့... ဒါက တစ္ဆေမြို့တော် ပါ... တစ္ဆေတွေက စည်းမျဉ်းတွေကို ချမှတ်ထားပြီး ဒီနေရာမှာ လူ့အသက်က တန်ဖိုးမရှိပါဘူး!"

အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး အမျိုးသမီး တစ်ဦး အရှေ့တွင် ပေါ်လာ၏၊ သူမက... ပိုးပုဝါ တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အစောင့်အချို့နှင့်အတူ သူမ၏ သေးသွယ်သော ခါးလေးကို ယိမ်းနွဲ့ကာ ချဉ်းကပ်လာ၏။ သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် စူးရှနေသည်

"အို... တစ္ဆေလက် သုံး... ဘယ်လေက မင်းကို ဒီလွှင့်လာတာလဲ... ကုန်ပစ္စည်း ပို့ရမယ့် အချိန်တောင် မရောက်သေးဘူးလေ!"

တစ္ဆေလက် သုံး က ပြုံးလျက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးထံ ဦးညွတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"တုန်းကွာအစ်မ... ကျွန်တော့် သဘောနဲ့ကျွန်တော် လာခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒီအရာရှိ နှစ်ယောက်က အတင်းအကျပ် ခိုင်းလို့ပါ... စုန့်ဇီချူ ရဲ့ ကိစ္စ ပေါ်သွားပြီ၊ ဒီနှစ်ယောက်က ဥပဒေအရ ဖမ်းဖို့ လာတာပါ!"

ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြ၏။တစ္ဆေလက် သုံး သည် မသမာသော လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်နိုင်သည်ဟု စဉ်းစားထားခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ဖော်ထုတ်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

ကူမော့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"တစ္ဆေလက် သုံး... ငါ့ရဲ့ အဆိပ်က မင်းကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ မယုံဘူးလား..."

"မဟုတ်ပါဘူး..."

တစ္ဆေလက် သုံး က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော် ယုံပါတယ်... တကယ်လို့ ကျွန်တော် မယုံခဲ့ဘူးဆိုရင် လမ်းတစ်ဝက်မှာတင် ထွက်ပြေးသွားမှာပေါ့..."

"ဒါဆို ငါတို့ကို သစ္စာဖောက်ရဲသေးတာလား... မင်း သေရမှာ မကြောက်ဘူးလား..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

တစ္ဆေလက် သုံး က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"သခင်... ကျွန်တော်က သေရမှာ မကြောက်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သေရမှာကို အရမ်း ကြောက်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေခွင့်မရမှာကို ပိုကြောက်တာပါ... တကယ်လို့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကို စော်ကားမိရင် အဆိုးဆုံးကတော့ သေရုံပဲ ရှိမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ တရားသူကြီး ချွေ့ ကို စော်ကားမိရင် သေရတာထက် ပိုဆိုးပါတယ်... ဒါကြောင့်..."

"ကျွန်တော် ဘာကို ရွေးချယ်သင့်တယ်လို့ မင်း အကြံပေးမလဲ..."

"ကြည့်ရတာ တရားသူကြီး ချွေ့ က ငါတို့ကို ဖမ်းနိုင်တယ်လို့ မင်း ထင်နေပုံရတယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောလိုက်သည်။

တစ္ဆေလက် သုံး က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးက ပြုံးလျက် ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့အား ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ဒီ အမျိုးသမီးက တုန်းကွာ ပါ... အရာရှိ နှစ်ယောက်ကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ၊ပြီးတော့ ဘယ်အမှုကို ကိုင်တွယ်နေတာလဲ ဆိုတာ သိပါရစေ... လိုအပ်ရင် ကျွန်မ သေချာပေါက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်!"

ယဲ့ကျင်းလန် က

"မင်းက ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချနိုင်လို့လား..."

"ဒီ တစ္ဆေတောင်ကြား မှာတော့ ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချနိုင်ပါတယ်..."

တုန်းကွာ က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"အရာရှိ နှစ်ယောက်က ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးဖို့ လာတာ ဖြစ်ရမယ်... ရှင်တို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ဖမ်းဖို့ ဒီကို လာတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်... ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်တို့ရဲ့ သရုပ်မှန်တွေကို ဖော်ပြပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောကြရအောင်... ရှင်တို့ ရသင့်ရထိုက်တဲ့ အခွန်အခတွေကို ကျွန်မတို့ က ပေးဖို့ ပျက်ကွက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး!"

ယဲ့ကျင်းလန် က လှောင်ပြုံးပြလျက် ဆိုသည်

" အချိန် ဒီလောက် ကြာသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါတို့က စုန့်ဇီချူ လူသတ်မှု ကို အကြောင်းပြပြီး ငွေညှစ်ဖို့ လာတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာပေါ့လေ..."

တုန်းကွာ ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်လာသော်လည်း သူမက ယဉ်ကျေးစွာပင် ပြောနေသေးသည်

"အရာရှိ နှစ်ယောက်က တရားသူကြီး ချွေ့ ကို ဖမ်းဖို့ လာတာများလား... ရှင်တို့ နှစ်ယောက်က ညဌာန ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေလား..."

"ဘာလဲ၊ ညဌာန တစ်ခုတည်းကပဲ တရားသူကြီး ချွေ့ ကို ဖမ်းနိုင်လို့လား..."

တုန်းကွာ က ဆိုသည်

"ညဌာန တစ်ခုတည်းကပဲ ဒါကို အရင်က လုပ်ရဲခဲ့တာလေ..."

"ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနက ဒီနေ့ စမ်းကြည့်မယ်..."

ဟု ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟားဟား..."

တုန်းကွာ က လောကတွင် အကြီးမားဆုံး ဟာသ တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အဲဒီတုန်းက ညဌာန က အရူးတွေကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့တယ်၊ အခု တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနကလည်း အရူးတွေကို မွေးထုတ်ပေးနေပြီလား..."

တုန်းကွာ က လက်နှစ်ချောင်းကို ထောင်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်

"ရှင်တို့ နှစ်ယောက်တည်းလား... ရှင်တို့ ကိုယ်ရှင်တို့ ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ... တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ကျန်းတာအိုယီ လား..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် တုန်းကွာ က လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လမ်းကြားများနှင့် ခေါင်မိုးများမှ လူများထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အမိုးစွန်း အရိပ်များအောက်မှ မြားများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကာ၊ မှောင်မိုက်သော လမ်းကြားအဝင်ဝရှိ ဒူးလေးများမှ သတ္တုသံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လူသတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများက မမြင်ရသော ပိုက်ကွန် တစ်ခုအဖြစ် သူတို့ရှေ့ရှိ လူနှစ်ဦးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့၏။

တုန်းကွာ ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး သူမ၏ လက်များကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။ သူမက လေးနက်သော အသံဖြင့်

"သခင်တို့... ဒါက ရှင်တို့ရဲ့ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးပဲ... အခု ရှင်တို့ရဲ့ သရုပ်မှန်တွေကို မဖော်ပြရင်၊ အသတ်ခံရမှာဖြစ်ပြီး တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေဖို့ နည်းလမ်း ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ယဲ့ကျင်းလန် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားသည်

"မင်းက ငါနဲ့ စကားပြောဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး... တရားသူကြီး ချွေ့ ကို ငါနဲ့ ကိုယ်တိုင် လာစကားပြောခိုင်းလိုက်..."

"သူက တကယ့်ကို အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပုံရတယ်!"

တုန်းကွာ က နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် နောက်မှ အစောင့်များက သူမကို ကာကွယ်ရန် ရှေ့သို့ လှမ်းလာကြ၏။

တုန်းကွာ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် လေခွဲသံတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖျက်စီးသွား၏။ ပထမဆုံး မြားက အဆိပ်ပြင်းသော မြွေဟောက် တစ်ကောင်အလား ယဲ့ကျင်းလန် ၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်တည့် ဝင်လာသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မြားထောင်ပေါင်းများစွာက စူးရှသော ကောင်းကင်မှ မိုးစက်အလားကျလာ၏။

ယဲ့ကျင်းလန် က ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကူမော့က သူ့ကို တားလိုက်သည်။

ကူမော့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ငွေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ပတ်လည်တွင် အကာကွယ် တစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွားကာ၊ အရှိန်အဝါက နဂါးတစ်ကောင်အလား ဝဲလည် ကခုန်နေ၏။

မြားမိုးက အလင်းတံတိုင်း ကို ထိမှန်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် နားစည်ကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ၊ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို မွှေနှောက်လိုက်သကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

မူလက ကြမ်းတမ်းလှသော မြားမိုး၏ လမ်းကြောင်းမှာ ဆန်းကြယ်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ငွေရောင်မြားတံများသည် အလင်းတံတိုင်း၏ မျက်နှာပြင်ကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး မီးပွားများကို ချန်ရစ်ခဲ့၏။ ထို့နောက် သံလိုက်ဖြင့် ဆွဲငင်ခံရသကဲ့သို့ လမ်းကြောင်းလွဲသွားကာ ပြင်းထန်သော အားအင်ဖြင့် နောက်ပြန် လွင့်စင်ပျံသန်းသွားကြလေသည်။

"အာ့!"

ပထမဆုံး စူးရှသော အော်ဟစ်သံက ထွက်လာ၏။

ဘယ်ဘက် ခေါင်မိုးပေါ်ရှိ လေးသည်တော် တစ်ဦးမှာ မြားသုံးစင်းဖြင့် ရင်ဘတ် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး၊ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာကာ သွေးများ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အော်ဟစ်သံများထွက်လာပြီး၊ အသားကို မြားများ ဖောက်ထွင်းသွားသည့် အသံများ ၊ လေးသည်တော်များ ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လေထုထဲတွင် သွေးမြူခိုးများ အနံ့ဆိုးက နှာခေါင်းကို ရိုက်ခတ်လာ၏။ မြားများက မြေကြီးပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး အချို့မှာ အုတ်ချပ်များအတွင်း နစ်ဝင်နေကာ၊ အချို့မှာ နံရံများတွင် စိုက်ဝင်နေပြီး သူတို့၏ အမွေးများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ခဏလေးအတွင်း လေးသည်တော် နှစ်ရာကျော်မှာ ယခုအခါ သွေးအိုင်များထဲတွင် လဲလျောင်းနေကြပြီး၊ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေကာ ညည်းတွားသံများနှင့် ရှိုက်ငိုသံများ ရောယှက်နေတော့၏။

ခြေနှစ်လှမ်း သုံးလှမ်းခန့်သာ လျှောက်ရသေးသော တုန်းကွာ နှင့် တစ္ဆေလက် သုံး တို့မှာ တုန်ယင်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရပြီး မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်း သွေးဆုတ်သွားတော့သည်။

ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ တုန်းကွာ ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်သွား၏။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးကွက် တစ်ကွက် ပေကျံနေသည် ။ သူမသည် မြားတစ်စင်း၏ ထိမှန်မှုကို ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အလျင်အမြန် မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပါက ခေါင်းနောက်ဘက်ကို ဖောက်ထွင်းခံရမည် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေလက် သုံး က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး လက်ဆုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်

"အရာရှိ နှစ်ယောက်စလုံးက တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနက ဖြစ်ပြီး ဒီလို နည်းလမ်းတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားကာ စုန့်ဇီချူ နဲ့လည်း ပတ်သက်နေတယ်... မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူကများ သခင် ယဲ့ကျင်းလန် လဲ ဆိုတာ သိပါရစေ... မင်းကို ကျွန်တော် လေးစားလာတာ ကြာပါပြီ"

ဖြန်း

အပိုင်း (၂၇၂) - ကြယ်လေးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

ယဲ့ကျင်းလန် က တစ္ဆေလက် သုံး ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ရာ၊ သူ၏ လည်ပင်းက လည်ထွက်သွားကာ သူ၏ မျက်နှာမှာ နောက်ကျောဘက်သို့ လှည့်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေလေသည်။ ထို့နောက် ဘုန်း ဟူသော အသံနှင့်အတူ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့၏။

"ဧကရာဇ်မင်း ရဲ့ မျက်စိအောက်မှာ၊ လေးတွေနဲ့ ဒူးလေးတွေ ရှိနေတာ၊ မင်းတို့ ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က လျှောက်သွားပြီး တုန်းကွာ ကို လည်ပင်းမှ ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်

"တုန်းကွာ (ကျောက်ဖရုံသီး) လား... တရားသူကြီး ချွေ့ ရဲ့ လက်အောက်မှာ ဘူးသီး လေးလုံး ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားတယ် - နွေဦး၊ နွေရာသီ၊ ဆောင်းဦး နဲ့ ဆောင်းရာသီ လေ... မင်းခေါင်းက ဖရဲသီး တစ်လုံး ဖြစ်မသွားချင်ဘူး မဟုတ်လား..."

တုန်းကွာ ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားပြီး သူမက အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ကျွန်မတရားသူကြီး ချွေ့ ဆီ ရှင်တို့ကို ခေါ်သွားပေးနိုင်ပါတယ်"

"လမ်းပြ!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ တုန်းကွာ ၏ လည်ပင်းတွင် တေ့ထားလိုက်၏။

ထို့နောက် တုန်းကွာ သည် ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် ကူမော့တို့ကို အဆောက်အအုံ တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သူမက တိုင်တစ်တိုင်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ပုတ်လိုက်ရာ၊ ကြမ်းပြင် အုတ်ချပ်များ ချက်ချင်း ကွဲဟသွားပြီး လျှို့ဝှက်လမ်း တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

တုန်းကွာ က ပြောပြသည်

"တရားသူကြီး ချွေ့ မှာ ရန်သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အစိုးရကလည်း သူ့ကို လိုက်ဖမ်းနေတော့ ဒီမြေအောက် နန်းတော်ထဲမှာပဲ ပုန်းနေလေ့ရှိပြီး ကျွန်မတို့ လေးယောက်ကို လိုအပ်တာ မှန်သမျှ လုပ်ခိုင်းလေ့ ရှိတယ်... သူ အခု အထဲမှာ ရှိနေတယ်၊ ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ!"

"ဆက်ပြီး လမ်းပြပါ"

ဟု ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောလိုက်သည်။

တုန်းကွာ က သဘောတူပြီး အောက်သို့ အရင် ဆင်းသွားကာ၊ ယဲ့ကျင်းလန် က အနီးကပ် လိုက်ပါသွားပြီး ကူမော့က အနောက်ဆုံးမှ လိုက်သွားလေသည်။

လျှို့ဝှက်လမ်းမှာ အတော်လေး ရှည်လျားပြီး ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမဆောင် တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ခန်းမဆောင်ဆီသို့ လမ်းကြောင်း အသီးသီး ဆက်သွယ်ထားပြီး၊ အလယ်ဗဟိုတွင် ဧရာမ ကုတင်ကြီး တစ်လုံး ရှိကာ ထိုနေရာတွင် ထိပ်ပြောင်ပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသား တစ်ဦးက လှပသော အမျိုးသမီး အများအပြား၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ပျော်မြူးနေလေသည်။

"သူဌေး..."

ဟု တုန်းကွာ က လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

ထိပ်ပြောင် အမျိုးသားက တုန်းကွာ ကို မော့ကြည့်ပြီးနောက် ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် ကူမော့တို့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"သခင်ယဲ့... မင်းရဲ့ ဈေးကို ပြောပါ"

ဝှီး!

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့က လက်နက်ပုန်း တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ထိပ်ပြောင် အမျိုးသား၏ နဖူးကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားစေလေသည်။

"အတုပဲ..."

ကူမော့က ပြတ်သားစွာ ကြေညာလိုက်၏။

ကူမော့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် သေချာနေလဲဆိုတာကို ယဲ့ကျင်းလန် မသိပေမဲ့၊ သူ သံသယ မရှိဘဲ တုန်းကွာ ကို တိုက်ခိုက်ရန် ချက်ချင်း ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြေကြီးမှာ ရုတ်တရက် သဲနွံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ တုန်းကွာ မှာ အောက်သို့ ချက်ချင်း နစ်မြုပ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် ကူမော့တို့မှာမူ တုန်းကွာ ကဲ့သို့ မနစ်မြုပ်ကြချေ။ အောက်ဘက်ရှိ သဲနွံမှာ အစစ်လား၊ အတုလား ဆိုသည်ကို သူတို့ သေချာ မသိနိုင်ပေ။ ချက်ချင်းပင် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် သဲနွံမှ ရုန်းထွက်ပြီး အပေါ်သို့ ပျံတက်ရန် သူတို့၏ အတွင်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ကြ၏။

သို့သော် ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ ကြမ်းပြင် အုတ်ချပ်များ အားလုံးမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြေမွသွားပြီး အောက်ဘက် ဧရိယာမှာ သဲနွံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း သူတို့ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"သွားစို့!"

ယဲ့ကျင်းလန် က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် လျှို့ဝှက်လမ်း အဝင်ဝဆီသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားကြ၏။ သို့သော် သူတို့ ဝင်လာခဲ့သော အဝင်ဝမှာ ပြိုကျသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

အခြား ဝင်ပေါက်သို့ ပြေးသွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လှိမ့်တက်နေသော သဲများက ထိုဝင်ပေါက်များမှ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

တစ္ဆေလေပြင်း တောင်ကြား တွင် မိုးကြိုးအလား ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အလယ်ဗဟိုရှိ မီးခိုးရောင် အဆောက်အအုံမှာ ပြိုကျသွားလေသည်။

အက်ကွဲကြောင်းများက ပင့်ကူအိမ်အလား ပြန့်နှံ့သွားပြီး အဆောက်အအုံမှာ လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်သွားကာ၊ ကျောက်ပြားများ ကွဲအက်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ သဲနွံများကို သာမြင်တွေ့ရတော့သည်။

ထိုနေရာနှင့် ပေနှစ်ဆယ်ခန့် အကွာရှိ မြောင်းတစ်ခုထဲမှ အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြည်းညင်းစွာ တွားသွား ထွက်လာသည် ။ သူမမှာ တုန်းကွာ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရွှံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ၊ သူမက နစ်မြုပ်နေသော အဆောက်အအုံကို ည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်၏။ ထို့နောက် ထရပ်ကာ မြို့ထဲရှိ စက်ရုံငယ်လေး တစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ထိပ်ပြောင်ပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသား တစ်ဦးက ဧရာမ သံအိုးကြီး တစ်လုံးထဲတွင် စန္ဒကူးနံ့သာ များကို ဖျော်စပ်ရန် သစ်သားယောက်မ တစ်ခုကို အသုံးပြုနေလေသည်။

ထို အမျိုးသားမှာ မြေအောက် ခန်းမဆောင်တွင် ကူမော့ သတ်လိုက်သော သူနှင့် ဆင်တူသော်လည်း၊ သူတို့၏ အပြုအမူများမှာ ကွာခြားလှ၏။ ပထမ ထိပ်ပြောင် အမျိုးသားက ကြမ်းကြုတ်ပြီး၊ ဤ အမျိုးသားမှာမူ လှုပ်ရှားမှု တိုင်းမှာ သိမ်မွေ့နေလေသည်။

"သူဌေး!"

တုန်းကွာ သည် စက်ရုံငယ်လေးထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ထိပ်ပြောင် အမျိုးသားကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"အဲဒီ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်က ယဲ့ကျင်းလန် ပါပဲ..."

ထိုသူမှာ တကယ့် တရားသူကြီး ချွေ့ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

တရားသူကြီး ချွေ့ သည် အိုးထဲရှိ အဖြူရောင် အရည်ပျစ်ပျစ် များကို မွှေနေရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားသည်

"နောက်တစ်ယောက်က ပိုပြီးတောင် နာမည်ကြီးသေးတယ်..."

တုန်းကွာ အနည်းငယ် လန့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်

"ဘယ်သူလဲ..."

တရားသူကြီး ချွေ့ က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက်

"အခု မြို့တော်မှာ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်နေတာလေ... ယဲ့ကျင်းလန် က လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ကို ဖမ်းဖို့ လူ တစ်ယောက် ငှားခဲ့တယ်... အဲဒီလူက ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ ပဉ္စမမြောက် အစွမ်းအထက်ဆုံး ၊ ယွင်ကျိုးရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း ကူမော့ ပဲ..."

တုန်းကွာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်

"မျောက်မျက်နှာဖုံး တပ်ထားတဲ့ တစ်ယောက်က ကူမော့ လား..."

"သူပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

တရားသူကြီး ချွေ့ က ပြောသည်

"ကူမော့နာမည်မကြီးခင် ရန်သူရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းတွေကို သုံးပြီး ရန်သူကို ပြန်တိုက်ခိုက်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်... ခုနက လေးသည်တော် တွေကို သူ သတ်တုန်းက သုံးခဲ့တဲ့ နည်းလမ်း မဟုတ်ဘူးလား..."

တုန်းကွာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်

"သူဌေး... ယဲ့ကျင်းလန် ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကူမော့ ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ ပဉ္စမမြောက် ဆိုတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ... သူ ရှင့်လက်ချက်နဲ့ သေသွားပြီလေ!"

တရားသူကြီး ချွေ့ က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဆိုသည်

"ဒါဆို ပြီးသွားပြီပေါ့... အဲဒီ ရွှံ့မြစ်ကို ပြန်ပြင်ဖို့ လူတစ်ယောက်ကို စီစဉ်လိုက်"

တရားသူကြီး ချွေ့ ရုတ်တရက် စကားရပ်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း တင်းမာသွားကာ တံခါးဝဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

တုန်းကွာ မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။ သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်၊

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သေဒဏ် ချမှတ်ထားပြီးဖြစ်သော ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

"ရှင်….ရှင်တို့…. ရှင်တို့ သဲနွံမြစ်ထဲမှာ ပိတ်မိမနေဘူးလား"

ယဲ့ကျင်းလန် ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး တုန်းကွာ ထံ လက်လှမ်းလိုက်၏။ သူက လက်ဆန့်ထုတ်ကာ တုန်းကွာ ၏ မေးစေ့ကို ပင့်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ ဆံပင်များတွင် ရွှံ့များနှင့် သဲများ ရှိနေသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ခန့်ညားနေဆဲဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ချေ။

"နောက်တာပါ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က တုန်းကွာ ၏ ပါးပြင်ပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်

"မဟုတ်ရင် တကယ့် တရားသူကြီး ချွေ့ ကို ရှာဖို့ မင်းက လမ်းပြပေးခဲ့မှာလဲ..."

တုန်းကွာ က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ရှင်တို့က ကျွန်မကို အစကတည်းက အကွက်ဆင်နေခဲ့တာလား... ရှင်တို့ ကျွန်မကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် သေချာနေရတာလဲ... ကျွန်မအပေါ် ခြေရာခံ ဆေးမှုန့် တချို့ တင်ထားရင်တောင် အဲဒါတွေက သဲနွံထဲမှာ အရင်ကတည်းက ရှင်းလင်းခံရပြီးလောက်ပြီလေ..."

ကူမော့က တုန်းကွာ ၏ ပါးပြင်ပေါ်ရှိ အမာရွတ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ တိုးတိုးလေး ဆိုသည်

"ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အမှုန့်တွေကို မင်း ရှင်းလင်းပစ်လို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သွေးတွေ အားလုံးကိုတော့ မင်း အစားထိုးလို့ မရဘူး မဟုတ်လား..."

တုန်းကွာ တုန်ယင်သွား၏။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မြားဒဏ်ရာမှာ မတော်တဆမှု မဟုတ်ဘဲ ကူမော့ အစီအစဉ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်သွားလေသည်။

တကယ်တမ်းကျတော့ ၎င်းမှာ ကူမော့ ထိုအချိန်က ရေးဆွဲခဲ့သော အစီအစဉ် တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေလက် သုံး က တရားသူကြီး ချွေ့ ကို သစ္စာဖောက်မည့် အစား သေရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် တုန်းကွာ ကို လည်း သစ္စာဖောက်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်မှု မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူမကို တရားသူကြီး ချွေ့ ထံ လမ်းပြခိုင်းမည့် အစား သူမကိုယ်တိုင် သွားရှာဖို့ ခွင့်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မွေးရာပါချီအား အသုံးချ၍ မြားကို လမ်းကြောင်းလွှဲကာ တုန်းကွာအား တိုက်ရိုက်ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ထို တိုက်ခိုက်မှု တွင် သူ၏ အထူးခြေရာခံဆေးမှုန့်များကို တုန်းကွာ၏ ဒဏ်ရာအတွင်းသို့ မသိမသာ ထည့်သွင်းနိုင်ခဲ့လေသည်။

ကူမော့၏ စကားကို ကြားသောအခါ တုန်းကွာ ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွား၏။ သူမ ဤတစ်ကြိမ် ပြဿနာရှာမိပြီ ဆိုတာ သူမ သိလိုက်ပြီး၊ တရားသူကြီး ချွေ့ ၏ အပြစ်ပေးမှုကို တွေးမိသောအခါ သူမ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

"မကြောက်ပါနဲ့၊ ငါ ဒီမှာ ရှိပါတယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် ၏ အသံမှာ စိတ်ခံစားမှု ကင်းမဲ့နေသော်လည်း တုန်းကွာ ကို ရှင်းပြ၍မရသော လုံခြုံမှု တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။ သူမ ယဲ့ကျင်းလန် ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမအတွင်း၌ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက်...

ယဲ့ကျင်းလန် ၏ ဧရာမ လက်ကြီး ဖြင့် သူမပေါ် ရိုက်ချလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျယ်လောင်သော "ဘုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ...

တုန်းကွာ ၏ ခေါင်းမှာ ယဲ့ကျင်းလန် ကြောင့် ကြေမွသွားပြီး၊ ဦးနှောက်များနှင့် သွေးများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့၏။

သူက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလျက် ဆိုသည်

"မင်း တစ်ခုခု ရယ်စရာ လုပ်ဖို့ ကြိုးစားရင် မင်းခေါင်းကို ဖရဲသီး တစ်လုံးလို ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်လို့ ငါ အရင်က ပြောခဲ့တယ်လေ... ဒါကြောင့် မကြောက်ပါနဲ့၊ မင်းကို အပြစ်ပေးဖို့ တရားသူကြီး ချွေ့ ကို မင်း စောင့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး!"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ..."

တရားသူကြီး ချွေ့ က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး အိုးထဲရှိ အဖြူရောင် အရည်များကို မွှေနေ၏။

"ယဲ့ကျင်းလန်... မင်းက ဓားဧကရာဇ် ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်တာပဲ... မင်းက တစ်ခုခုကို ရှောင်ရှားဖို့ နန်းတွင်းထဲ ဝင်ပြီးနောက်မှာအဲ့ဒီ ဂုဏ်ပုဒ် စွန့်လွှတ်ခဲ့ပေမဲ့၊ မင်းရဲ့ သိုင်းလောက စိတ်ဓာတ်ကိုတော့ မဖျောက်ဖျက်နိုင်သေးဘူးပဲ!"

ယဲ့ကျင်းလန် က တရားသူကြီး ချွေ့ ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်ကာ ဆိုသည်

"မင်းက တော်တော်လေး ယုံကြည်မှု ရှိနေပုံရတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတာ သိပါရစေ..."

တရားသူကြီး ချွေ့ က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက ငါ့ကို တကယ် သတ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် ငါ မကြောက်ဘူးပေါ့..."

"ငါက မင်းကို မသတ်ရဲဘူးလို့ ဘာလို့ ထင်နေတာလဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က မေးလိုက်သည်။

တရားသူကြီး ချွေ့ က ရှင်းပြလေသည်

"အကြောင်းရင်း နှစ်ခု ရှိတယ်... ပထမအချက်က မင်း ငါ့ကို သတ်ရင် မင်းတို့ တစ္ဆေမြို့တော် ကနေ ဘယ်တော့မှ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... တစ္ဆေမြို့တော် ရဲ့ ထက်ဝက်က မင်းတို့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြလိမ့်မယ်... ဒီနေ့ မင်းတို့ လွတ်သွားရင်တောင် အဆုံးမရှိတဲ့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှု တွေကို ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ..."

"ဒုတိယအချက်ကတော့ ယဲ့ကျင်းလန်... ငါ့မှာ ကြီးမားတဲ့ နောက်ခံတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ မင်း တကယ် မသိဘူးလား... မင်းက အစိုးရ အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ ရှိနေတော့၊ ဒီ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ရဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ ငါ့ရဲ့ တန်ဖိုးကို မင်း နားလည်သင့်တယ်လေ...

ငါ့ အနောက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်သာ မရှိခဲ့ရင်၊ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ စည်းစိမ်ကို ရနိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား... မင်း ငါ့ကို သတ်ရင်၊ မင်းက ဖြောင့်မတ်သူတွေ ကြားမှာရော လူဆိုးတွေ ကြားမှာပါ ပုန်းစရာ နေရာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!"

"ဒါကြောင့် ယဲ့ကျင်းလန်... ဒီနေ့ မင်း လုံလောက်အောင် သတ်ခဲ့ပြီးပြီ၊ မင်းရဲ့ ဒေါသတွေကိုလည်း ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီးပြီ... အဲဒါ လုံလောက်ပါပြီ..."

"ဒီအချိန်ကစပြီး မင်းတို့ နှစ်ယောက်က လစဉ် အမြတ်ငွေ ဝေစုတစ်ခုစီ ရလိမ့်မယ်လို့ သူဌေးကြီး နဲ့ ငါ ဆွေးနွေးပေးပါ့မယ်!"

ယဲ့ကျင်းလန် ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို သူဌေးကြီး က ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား..."

"မရဘူး၊ ပိုက်ဆံကိုသာ ယူလိုက်ပါ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က မေးသည်

"တကယ်လို့ ငါက အခု မင်းကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မယ်ဆိုရင်၊ သူဌေးကြီး ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို မင်း ဖော်ထုတ်မှာလား..."

တရားသူကြီး ချွေ့ က ယဲ့ကျင်းလန် ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ

"မဖော်ထုတ်ဘူး"

ဟု ဆိုသည်။

"အော်... ဒီလိုလား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်

"ဒါဆို မင်း အသက်ရှင်နေတာက ဘာတန်ဖိုး ရှိလို့လဲ..."

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ ဓားကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်ကာ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

တရားသူကြီး ချွေ့ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားပြီး၊လူပုလေး နှစ်ယောက် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်များဆီသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

သို့သော် ...

ကူမော့၏ အဆင်သင့် ပြင်ထားသော လက်နက်ပုန်း မှာ ပျံထွက်သွားပြီး နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားကာ၊ ဓားနှစ်လက်က ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်များဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး လူပုလေး နှစ်ယောက်၏ ခေါင်းနောက်ဘက်ကို ဖောက်ထွင်းသွား လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စနစ် အသိပေးချက်တစ်ခုက ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်လွင်လာ၏

[ကြယ်လေးပွင့် ဝရမ်းပြေး ၂/၂ ယောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်လေးပွင့် ဆုလာဘ် – အမြင့်ဆုံးအဆင့် နာမည်ကျော် ဓားသိုင်း ရှစ်ကွက် ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်လား]

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကူမော့သည် အမြင့်ဆုံးအဆင့် နာမည်ကျော် ဓားသိုင်း ရှစ်ကွက် ကို ရရှိသွားလေသည်။

သူ အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ ဓားသိုင်း ရှစ်ကွက် တွင် မမျှော်လင့်ထားသော အပိုဆုတစ်ခု ပါဝင်နေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ထို ဓားသိုင်း ရှစ်ကွက် သည် ဓားရှစ်လက်ကို အဓိကထားပြီး၊ တစ်လက်စီတွင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် နည်းနစ် ရှိကာ ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်သည်။

ပထမ ဓားကွက် ခုနစ်ကွက်မှာ ကူမော့ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ အချို့က တိုက်စစ်ကို ဦးတည်ပြီး၊ အချို့က ခံစစ်ကို အသားပေးကာ၊ အချို့မှာမူ အရှိန်အဟုန်ကိုသာ အဓိကထားကြသည်။ သို့သော်လည်း...

အဋ္ဌမမြောက် ဓားကွက်ဖြစ်သော “ဓားရှစ်လက် တစ်ပြိုင်တည်း ပျံသန်းခြင်း” မှာမူ ယခင် ဓားကွက် ခုနစ်ကွက်၏ အနှစ်သာရများကို အချိုးကျ ပေါင်းစပ်ထားလေသည်။ ထိုဓားကွက်သည် ဓားဝိညာဉ် ရှစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်ကာ ဓားဝင်္ကပါတစ်ခုအဖြစ် ခင်းကျင်းပြီးနောက်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားဖြင့် ရန်သူကို အမှုန့်ပြုပစ်နိုင်သည့် အစွမ်းထက်လှသော တိုက်ကွက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကူမော့၏ ဝမ်းသာစရာမှာ ‘ချီ’ ဖြင့် ဓားကို ထိန်းချုပ်ရသော ‘ဓားသိုင်း ရှစ်ကွက်’ ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေသည်။ မူလက သူသည် ထိုနည်းစနစ်ကို ရိုးရိုးအတွင်းအားဖြင့် ဓားကို ထိန်းချုပ်သည့် ပညာရပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူ ကျွမ်းကျင်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ဓားသိုင်း ရှစ်ကွက် သည် "ဓားနှင့် နှလုံးသား တစ်သားတည်း ဖြစ်ခြင်း" ကို အလေးပေးကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အဋ္ဌမမြောက် ဓားကွက်ရှိ ဓားရှစ်လက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျံသန်းခြင်းမှာ ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်ဆန္ဒနှင့် ဓားလမ်းစဉ် အပေါ် နားလည်မှုတို့မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယီထျန်းရှင်း ၏ နားလည်မှုမှာ "စွဲလမ်းခြင်း ဓားသိုင်း " ဖြစ်ပြီး၊ ဓားကို ထိန်းချုပ်ရန် စိတ်ခံစားမှုကို အသုံးချကာ ကန့်သတ်ချက်များကို ဖောက်ထွက်ပြီး ပြန်လည် မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်၊ ယီကျိဖုန်း၏ နားလည်မှုမှာ "ဓား ဝင်္ကပါ " ဖြစ်ပြီး၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ခွဲခြားကာ ဓားကို အဓိက အစိတ်အပိုင်း အဖြစ် ထားရှိခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

အဋ္ဌမမြောက် ဓားကွက်မှာ လွတ်လပ်ခြင်း နယ်ပယ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ လွတ်လပ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ပုံသေ သိုင်းကွက်များ မရှိဘဲ ကိုယ်ပိုင် နားလည်သဘောပေါက်မှု ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယီထျန်းရှင်း ၏ ဓားသိုင်း အနှစ်သာရမှာ သူ၏ ချစ်သူအပေါ် စွဲလမ်းမှုနှင့် နာမည်ကျော် ဓား စံအိမ် မှ သူ၏ ဖယ်ခွာခံရမှုတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး၊ ပြတ်သားသော်လည်း ကရုဏာရှိသည့် "စွဲလမ်းခြင်း ဓားသိုင်း" ကို နားလည်သဘောပေါက်စေခဲ့သည်၊ ယီကျိဖုန်း မှာမူ "ဓား၏ အနှောင်အဖွဲ့များ" တွင် ပိတ်မိနေပြီး၊ သိုင်းကွက်များ၏ ပြီးပြည့်စုံမှုနှင့် သူ၏ မိသားစု၏ ဂုဏ်ကျက်သရေတို့ကို စွဲလမ်းနေသဖြင့် "ဓား ဝင်္ကပါ" ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့လေသည်။

ကူမော့သည် မယိမ်းယိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းစိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ သူ၏ သိုင်းပညာနယ်ပယ်သည်လည်း 'အကန့်အသတ်မဲ့ အသူရာ'၊ 'အရွတ်ပြောင်း နိဗ္ဗာန်'၊ 'အေးချမ်းသော အိပ်မက်' နှင့် 'သိုင်းသူတော်စင်' စသည့် နက်ရှိုင်းလှသော အဆင့်အတန်းများကို ကျော်လွန်ကာ 'သဘာဝနှင့် တစ်သားတည်းကျလျက် စိတ်အလိုအတိုင်း လွတ်လပ်စွာရှင်သန်ခြင်း' ဆိုသည့် အမြင့်ဆုံး အခြေအနေကိုပါ ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သော အဋ္ဌမမြောက် ဓားကွက်မှာ သူ၏စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း လှုပ်ရှားနိုင်သည့် ပြီးပြည့်စုံသော ဓားထိန်းချုပ်မှုပညာပင် ဖြစ်လေတော့သည်။"

ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဓားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ချီ ဖြင့် ဓားကို ခြယ်လှယ်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

တစ္ဆေလေပြင်း တောင်ကြားရှိ စက်ရုံထဲတွင်။

ကူမော့က လူပုလေး နှစ်ယောက်ကို လက်နက်ပုန်း နှစ်ခုဖြင့် ပစ်လိုက်စဉ်၊ ယဲ့ကျင်းလန် က သူတို့ကို အဆုံးသတ်ရန် အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး ခေါင်းများကို ဖြတ်ပစ်လိုက်၏။ သူက ပြောလိုက်သည်

"သေချာတာပေါ့... ပိုဆိုးတဲ့ လူတွေက ဟန်ဆောင်ရတာ ပိုကြိုက်ကြတယ်... အရပ်ရှည်တယ်လို့ နာမည်ကြီးတဲ့ တရားသူကြီး ချွေ့ က တကယ်တမ်းကျတော့ လူပုလေး နှစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယဲ့ကျင်းလန် သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ခေါင်းများကို ကြည့်ကာ ထိပ်ပြောင်နေသော ခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ဆိုသည်

"အစ်ကိုကူ... ဒီခေါင်းကိုပဲ ယူလိုက်ပါ... တရားသူကြီး ချွေ့ က အမြဲတမ်း ထိပ်ပြောင်နေတာလေ... ဒီခေါင်း တစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို အတည်ပြုပြီး ဆုငွေ ထုတ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်!"

"ကောင်းပါပြီ!"

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မြေကြီးပေါ်မှ အဝတ်စုတ် တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ ခေါင်းကို ထုပ်လိုက်၏။သူသည် တရားသူကြီး ချွေ့ ၏ ခေါင်းကို သယ်ဆောင်သွားရန် သိပ်စိတ်မဝင်စားပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေမြို့တော် မှ မထွက်ခွာမီ ပြဿနာများစွာကို ရင်ဆိုင်ရဦးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ခေါင်းကို အလွယ်တကူ ယူသွားနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ ငွေစ တစ်ထောင်ကျော် ရှိသဖြင့် ကြိုးစားကြည့်ရန် တန်သည်ဟု ယူဆလိုက်လေသည်။

မကြာမီ ကူမော့သည် ခေါင်းကို ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် တစ္ဆေလေပြင်း တောင်ကြား မြို့တွင် ကမောက်ကမ ဖြစ် နေသည်။

သို့သော်လည်း ယဲ့ကျင်းလန် က ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ တရားသူကြီး ချွေ့ စန္ဒကူးနံ့သာ များ ဖျော်စပ်ခဲ့သည့် အိုးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ၊ စန္ဒကူးနံ့သာ အနည်းငယ်ထဲသို့ သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ နှစ်လိုက်၏။

ယဲ့ကျင်းလန် က အမှုန့်များကို သူ၏ နှာခေါင်းနားသို့ ယူကာ နမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"ဒါက တကယ်ကို အစစ်ပဲ!"

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"အစ်ကိုယဲ့... ပြဿနာ ရှိလို့လား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က စန္ဒကူးနံ့သာ အမှုန့်များကို ကူမော့၏ မျက်နှာနားသို့ ယူသွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... မင်းက သမားတော် တစ်ယောက်ဆိုတော့ အနံ့တွေအပေါ် သိမှာပဲ... လာပြီး နမ်းကြည့်ပါဦး... ဒီ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ နဲ့ ကျွန်တော့်အိမ်က ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ကြားမှာ ဘာကွာခြားချက်များ ရှိလို့လဲ..."

ကူမော့က ဖွဖွလေး နမ်းကြည့်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ကောက်ယူကာ သူ၏ မျက်နှာတွင် ပွတ်သပ်ကြည့်လိုက်၏။ သူက ဆိုသည်

"ဒါက အရမ်း သန့်စင်တယ်၊ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး... ဒီ တရားသူကြီး ချွေ့ က တော်တော်လေး ဖြောင့်မတ် ရှိတာပဲ!"

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ပြဿနာ မရှိတာကပဲ ပြဿနာ ဖြစ်နေတာ..."

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က ရှင်းပြလေသည်

"တစ္ဆေမြို့တော် စန္ဒကူးနံ့သားတွေက ဘာလို့ဈေးပေါနေတာလဲဆိုတော့ အတုဖြစ်လို့လေ အတုဆိုတိုင်း အာနိသင်မရှိဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး အစစ်လောကိတော့ မကောင်းဘူးပေါ့

စန္ဒကူးအစစ်နဲ့ယှဉ်ရင် ပါဝင်ပစ္စည်းအချို့ လိုအပ်နေသေးတယ် ပြီးတော့ အစစ်ဖော်စပ်နည်ကို ပင်လယ်လေးစင်းကုန်သွယ်ရေးအသင်းကချုပ်ကိုင်ထားတာ

"နှစ်တွေတစ်လျှောက်မှာ ဒီစန္ဒကူးနံ့သာ ကနေ ရမယ့် အကျိုးအမြတ်တွေကို လိုချင်ခဲ့ကြပေမဲ့၊ ဘယ်အင်အားစုကမှ တကယ့် ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ အစစ်ကို မထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ကြဘူး...

အင်အားကြီးတဲ့ မိသားစုကြီးတွေတောင်မှ အစစ်ကို မဖန်တီးနိုင်တာ၊ တရားသူကြီး ချွေ့ က ဘယ်လိုလုပ် ဖန်တီးနိုင်မှာလဲ... ပြီးတော့ အစစ်ကို ဖန်တီးနိုင်တယ် ဆိုရင် သူက ဘာလို့ တစ္ဆေမြို့တော် ထဲမှာ ပုန်းနေရတာလဲ... ဘာလို့ ပိုမြင့်တဲ့ စျေးနဲ့ သွားမရောင်းတာလဲ..."

"အကျိုးအမြတ် ကွာခြားချက်က ဘယ်လောက် ကြီးမားလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်... တစ္ဆေလက် သုံး က ကြားပွဲစား တစ်ယောက်လေ... သူက ငွေစ သုံးဆယ်ကျော် နဲ့ ရောင်းနိုင်တယ် ဆိုလိုတာက သူက တရားသူကြီး ချွေ့ ဆီကနေ အဲဒီထက်တောင် နည်းတဲ့ စျေးနဲ့ ရတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ..."

"တရားသူကြီး ချွေ့ က အမြတ် ဘယ်လောက်ရလဲ... သူက အစစ်တွေကို ဖန်တီးနိုင်မှတော့ အပြင်မှာ သွားရောင်းလိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား... အပြင်မှာဆိုရင် အနည်းဆုံး ငွေစ ခြောက်ဆယ် နဲ့ ရောင်းရတာ၊ အဲဒါက အမြတ် လေးဆနီးပါး ရှိတယ်လေ... တရားသူကြီး ချွေ့ က မက်မောမှု မရှိဘူးလား... အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

ကူမော့က လေးနက်သော မေးလိုက်သည်

"တစ္ဆေလေပြင်း တောင်ကြား က အလုပ်သမားတွေက အဆင့်နိမ့် ထုတ်ကုန်တွေ ဖန်တီးနေကြတာလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ကျွန်တော် ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ကို သုံးလာတာ အတော်လေး ကြာနေပြီဆိုတော့ အနံ့ကို အရမ်း ရင်းနှီးနေပါပြီ... အဲဒါအပြင် တစ္ဆေမြို့တော် အကြောင်း နားလည်ဖို့အတွက် စျေးကွက်ထဲက စန္ဒကူးနံ့သာ အစစ်နဲ့ အတု ကြားက ကွာခြားချက်တွေကို ကျွန်တော် လေ့လာခဲ့ပါတယ်..."

"ဒါကြောင့် ပထမဆုံး ဒီရောက်တော့ ကျွန်တော် မအံ့သြခဲ့ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေလေပြင်း တောင်ကြား မှာ ထုတ်လုပ်တဲ့ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ က သေချာပေါက် အဆင့်နိမ့်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိထားပြီးသားမို့လို့ပါ၊ ပြီးတော့ အပြင်ဘက်က ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ ရဲ့ အနံ့နဲ့ အသားအရည်ကလည်း တကယ်ကို အဆင့်နိမ့်နေခဲ့ပါတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အခုလေးတင်၊ ဒီမှာ တရားသူကြီး ချွေ့ ကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်တော့ ကျွန်တော် နည်းနည်း သံသယ ဝင်မိတယ်... ဒီ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ အိုးက အရမ်းကို သန့်စင်ပြီး စစ်မှန်ပုံ ရတယ်လို့ ခံစားမိတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် စစ်ဆေးကြည့်တော့ အစစ် ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်..."

"ဒါက တရားသူကြီး ချွေ့ ဟာ ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ အစစ်ကို ထုတ်လုပ်တဲ့ နည်းလမ်းကို ကျွမ်းကျင်ထားတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူက တစ္ဆေမြို့တော် ထဲမှာ အဆင့်နိမ့် ထုတ်ကုန်တွေကိုပဲ ရောင်းချနေတုန်းပဲလေ...

ကူမော့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

၎င်းမှာ တကယ်ကို ပုံမှန် မဟုတ်ပေ၊ အထူးသဖြင့် တရားသူကြီး ချွေ့ ကိုယ်တိုင်က သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် သြဇာအာဏာရှိသော အရာရှိများ ရှိနေကြောင်း ဝန်ခံထားသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤခေတ်တွင် မူပိုင်ခွင့်များ သို့မဟုတ် ကုန်အမှတ်တံဆိပ် များနှင့် ပတ်သက်သော ဥပဒေများ မရှိသေးချေ။

ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောကြားသည်

"ဖြစ်နိုင်ခြေ သုံးခုကို ကျွန်တော် စဉ်းစားမိတယ်... ပထမအချက်က တရားသူကြီး ချွေ့ နဲ့ သူ့နောက်ကွယ်က လူတွေက ပင်လယ်လေးစင်း ကုန်သည်အသင်း ကို မစော်ကားရဲလို့ အဆင့်နိမ့် စျေးကွက်နဲ့ပဲ တင်းတိမ်နေကြတာ...

တကယ်လို့ သူတို့သာ အစစ်တွေကို ထုတ်လုပ်မယ်ဆိုရင် ပင်လယ်လေးစင်း ကုန်သည်အသင်း ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်ပြီး၊ နှိမ်နင်းခံရနိုင်ခြေ ရှိတယ်လေ..."

"ဒုတိယအချက်က တရားသူကြီး ချွေ့ ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ပင်လယ်လေးစင်း ကုန်သည်အသင်း ရှိနေတာ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပင်လယ်လေးစင်း ကုန်သည်အသင်း ကလည်း အဆင့်နိမ့် ယွင်လု စန္ဒကူးနံ့သာ စျေးကွက်ကို မျက်စိကျနေလို့ပဲ...

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စျေးကွက် နှစ်ခုက ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေတာဆိုတော့ တခြားသူတွေနဲ့မျှ‌ ဝေမယ့်အစား ကိုယ်တိုင် လုပ်ပြီး စျေးကွက် နှစ်ခုစလုံးကနေ ပိုက်ဆံရှာတာက ပိုကောင်းတယ်လေ..."

"တတိယအချက်က ဒီအစစ်တွေက စျေးကွက်ထဲကို တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ ဖော်ထုတ်မခံရသေးတာ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထုတ်ကုန်တွေက ပင်လယ်လေးစင်း ကုန်သည်အသင်း က ထုတ်လုပ်တာတွေနဲ့ လုံးဝ ထပ်တူကျအောင် ဖန်တီးထားတယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက ကွာခြားချက်ကို သိနိုင်မှာလဲ...

ပင်လယ်လေးစင်း ကုန်သည်အသင်း ကိုယ်တိုင်တောင် ကွာခြားချက်ကို သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူတို့က အရမ်း လောဘမကြီးဘဲ စျေးကွက်ကို အရမ်း မချဲ့ထွင်သရွေ့ ဖော်ထုတ်ခံရမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူးလေ!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ဆိုသည်

"တကယ်လို့ ဒုတိယ အခြေအနေမျိုးသာ ဆိုရင် အဆင်ပြေပါတယ်... ပင်လယ်လေးစင်း ကုန်သည်အသင်း ကို ကျွန်တော် တိုက်ရိုက် စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုက်ရုံပဲလေ... ဒါပေမဲ့ ပထမ ဒါမှမဟုတ် တတိယ အခြေအနေမျိုးသာ ဆိုရင်တော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အရမ်း ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်!"

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"အစ်ကိုယဲ့... မင်း ထပ်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးချင်သေးလို့လား... ခုနက တရားသူကြီး ချွေ့ ပြောသွားတာတွေကို ကြည့်ရင် သူ့နောက်ကွယ်က လူဟာ အစိုးရ အသိုင်းအဝိုင်းမှာ အတော်လေး သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိတယ်ဆိုတာ ကောက်ချက်ချဖို့ မခက်ပါဘူး... မဟုတ်ရင် မ င်းရဲ့ သရုပ်မှန်ကို သိပြီးသားဖြစ်နေတာတောင် သူက ဒီလောက် မောက်မာရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလေ!"

ယဲ့ကျင်းလန် က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြောကြားသည်

"စုံစမ်းစစ်ဆေးမှာပါ... သူ့နောက်ကွယ်မှာ ဧကရာဇ်မင်း ရှိမနေဘူးဆိုရင် အဆုံးထိ ကျွန်တော် စုံစမ်းစစ်ဆေးသွားမှာပါ!"

ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးမြန်းသည်

"ဘာလို့ ဧကရာဇ်မင်း ကို မစုံစမ်းတာလဲ... ယဲ့ကျင်းလန် မင်းက အာဏာကို ကြောက်တဲ့သူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ရှင်းပြလေသည်

"ကျွန်တော့် နောက်ခံက ကျင်းမင်းသား လေ... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျင်းမင်းသား က ကျွန်တော့်ကို ကြီးမားတဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုမျိုး မပြခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော့်အပေါ် တကယ်ကို ကောင်းမွန်ခဲ့ပါတယ်...

တကယ်လို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက ဧကရာဇ်မင်း ဆီ တကယ် ဦးတည်သွားတယ် ဆိုရင် ကျွန်တော် ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... ရာထူးတွေ၊ အာဏာတွေကို ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ပါဘူး... အဓိက အချက်က တကယ်လို့ ကျွန်တော် မဆင်မခြင် လုပ်မိရင် အဲဒါက ကျင်းမင်းသား ကို ပါဝင်ပတ်သက်သွားစေလိမ့်မယ်..."

"အခုက အိမ်ရှေ့စံ နေရာအတွက် အာဏာလုပွဲ၊ သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲပဲ... ကျင်းမင်းသား ရှုံးနိုင်တယ်၊ သူ အရေးနိမ့်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါဝင်ပတ်သက်မှုကြောင့် သူ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်လို့ မရဘူးလေ...

အစ်ကိုကူ... ထီးနန်းလုပွဲက တကယ်ကို သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ပြီး ရက်စက်လွန်းပါတယ်... တစ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်တာနဲ့ မင်းရဲ့ မိသားစု ပျက်စီးသွားမယ်၊ မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး မျိုးတုံးသွားလိမ့်မယ်!"

ကူမော့က ပြောလိုက်သည်

"ဖြောင့်မတ်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်း လမ်းညွှန်ရာမှာ ရပ်တန့်ရမယ်... အစ်ကိုယဲ့... မငရဲ့ တွေးခေါ်ပုံမှာ ဘာမှ အမှားမရှိပါဘူး... သူတော်စင် တစ်ပါးကသာ ပြီးပြည့်စုံမှုကို ရရှိနိုင်တာပါ... ငါတို့က သာမန်လူတွေပါ၊ ပြီးပြည့်စုံမှုကို လိုက်ရှာနေဖို့ မလိုပါဘူး!"

"ဖြောင့်မတ်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်း လမ်းညွှန်ရာမှာ ရပ်တန့်ရမယ်!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ရေရွတ်လိုက်ပြီး ကူမော့ကို လက်အုပ်ချီကာ ပြောကြားသည်

"အစ်ကိုကူ... မင်းက တကယ်ကို ပညာရှိပဲ!"

ကူမော့ - "..."

"ဟားဟားဟား"

ကူမော့၏ စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ယဲ့ကျင်းလန် က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားကို ကောက်ကိုင်ကာ အပြင်သို့ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... သွားကြစို့၊ အလုပ်စလုပ်ကြရအောင်... ဒီက စာရင်းစာအုပ်တွေကို ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးဖို့ လိုတယ်!"