အခန်း (၂၇၅-၂၇၆)

အပိုင်း (၂၇၅) - တစ္ဆေမြို့တော်မှ ဖောက်ထွက်ခြင်း

ခေါက်ဆွဲဆိုင် အပြင်ဘက်တွင် မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား သည် ကူမော့ကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သော်လည်း၊ ကူမော့မှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်

"မဟာသူရဲကောင်း ကူ... သေချာ စဉ်းစားပြီးပြီလား... မိတ်ဆွေလား ရန်သူလား၊ အသက်ရှင်မလား သေမလား ဆိုတာ အားလုံးက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်နော်!"

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"ငါက ကြေးစား ပါ..."

မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကူမော့ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ဤသို့ ပြောရသနည်းဟု တွေးကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်

"မဟာသူရဲကောင်း ကူ... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

ကူမော့က ပြောသည်

"ငါက ဝရမ်းပြေးတွေကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတာပါ... မင်းတို့ တစ္ဆေမြို့တော် က လူဆိုးဆယ်ဦး စလုံးက ဝရမ်းပြေးတွေလေ၊ ပြီးတော့ မင်းတို့ အားလုံးကို ငါ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားတယ်... အင်း... ဒါကြောင့် မင်းကလွဲပြီး ဒီမှာ တခြားလူတွေ ရှိသေးလား..."

မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"မဟာသူရဲကောင်း ကူ က ငါတို့ တစ္ဆေမြို့တော် တစ်ခုလုံးရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ... အဲဒီလိုဆိုရင်..."

မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား စကားမဆုံးမီမှာပင်...

ကူမော့က လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ မမြင်ရသော ဓားစွမ်းအင် တစ်ခု ပြေးထွက်သွား၏။ ၎င်းမှာ သွေးကြောခြောက်သွယ် နတ်ဓားသိုင်း မှ ကျုံးချုံး ဓား ဖြစ်ပြီး၊သဏ္ဌန်မဲ့ဖြစ်လေသည်။ မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား မှာ တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး မရလိုက်ဘဲ ဓားစွမ်းအင်က သူ၏ နဖူးကို ဖောက်ထွင်းသွားတော့၏။

ထူးဆန်းသည်မှာ သွေးများအစား မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား ၏ နဖူးရှိ အပေါက်မှ သစ်သားစများသာ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။ ကူမော့ ခေတ္တရပ်သွားပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်

"စောစောက တစ်ခုခု မှားနေတယ်ဆိုတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ... အဲဒါက အဆင့်မြင့် အသက်ရှူ နည်းစနစ် တစ်ခုလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ် သက်သက်ပဲ!"

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို ဆွဲထုတ်ပြီးဖြစ်ကာ ဓားသွားကို လျှပ်စီးအလား လွှဲလိုက်ရာ ရုပ်သေးရုပ်မှာ ကြေမွသွားတော့သည်။ ကျိုးပဲ့နေသော သစ်သားစများကြားမှ မှိန်ပျပျ မြင်နေရသော ကြိုးမျှင်အချို့ ပေါ်လာရာ၊ အနီးအနားမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့၏ ပုံရိပ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွား အရိပ်အယောင်များ ချန်ရစ်ခဲ့၏ ။သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက သံညှပ်များအလား ကြိုးမျှင်များကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏ အတွင်းအားများက ကြိုး တစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး အဝေးရှိ ထိန်းချုပ်သူ၏ တည်နေရာကို ချက်ချင်း ရှာဖွေနိုင်ခဲ့လေသည်။

သူက ရုတ်တရက် ဆွဲငင်လိုက်ရာ အသံတစ်ခုက လူအုပ်ကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ လမင်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ် တစ်ဦးမှာ မြေကြီးမှ ပေဆယ်ဂဏန်းကျော် အထိ ဆွဲတင်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလေသည်။

ကူမော့က လှောင်ပြုံးပြလိုက်ပြီး ခုန်ထွက်သွားလေသည်။

လမ်းထောင့်ရှိ လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အနီရဲရဲ ကော်ဇော တစ်ချပ်ကို ပစ်ချလိုက်၏။ အနားသတ်များတွင် ပန်းထိုးထားသော ခြေရှစ်ချောင်းပါ ပင့်ကူ ပုံစံများက ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး အဆိပ်ပြင်းသော ပင့်ကူ ထောင်ပေါင်းများစွာ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာကြလေသည်။

ပန်းကန်လုံး အရွယ်အစားခန့်ရှိ ကျောမည်း ပင့်ကူများ ဖြစ်ပြီး ၊လူမျက်နှာနှင့် ဆင်တူသော းအစက်အပြောက် ပင့်ကူများလည်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် ရွှေရောင် ခြေတံများရှိသော ပိုမို လှပသည့် ပင့်ကူများလည်း ရှိကာ သူတို့၏ မေးရိုးများမှ အဆိပ်ရည်များ စီးကျနေပြီး အပြာရောင် ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ အဆိပ်မြူများ ပျံ့နှံ့သွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မီးအိမ်များမှ အလင်းရောင်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းပြာရောင် ဖြစ်သွား၏။

ကူမော့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်လွှာက အကာအကွယ် ဒိုင်းတစ်ခုအလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွား၏။ ဒိုင်းကို ပထမဆုံး ဝင်တိုက်သော အဆိပ်ပြင်း ပင့်ကူများမှာ တဖျစ်ဖျစ် မြည်သံများ ထုတ်လွှတ်ကာ ဘောလုံးလေးများအဖြစ် ကောက်ကွေးသွားကြလေသည်။

သူတို့၏ ခရမ်းရောင်သန်းသော အမည်းရောင် အရည်များက ဒိုင်းပေါ်သို့ ပက်ဖြန်းသွားပြီး အဆိပ်ငွေ့များကြောင့် အကာကွယ်မှာ အပိုင်းအစလေးများ အဖြစ် ကြေမွသွားတော့၏။

အုပ်စုဖွဲ့လာသော ပင့်ကူများမှာ သည်းထန်သော မိုးရွာသွန်းမှု အလား လမ်းမပေါ်ရှိ ဓားသမား အုပ်စုအပေါ်သို့ ရွာကျလာရာ၊ ချက်ချင်းပင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

အချို့မှာ ပင့်ကူ အဆိပ်ကြောင့် လည်ချောင်းများ အပေါက်ခံရသည်၊ အချို့မှာ ရောင်ရမ်းနေသော သူတို့၏ လက်မောင်းများကို ကိုင်ကာ မြေကြီးပေါ်တွင် လိမ့်နေကြသည်၊ နှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏ ဒွါရာခုနစ်ပေါက်မှ အမည်းရောင် သွေးများ ထွက်လာကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အလောင်း ဆယ်လောင်းကျော် နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားတော့၏။

သို့သော်လည်း မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား မှာ လူအုပ်ထဲသို့ ဝင်သွားနိုင်ခဲ့လေသည်။

ကူမော့သည် ခြေဖျားဖြင့် ခေါက်ဆွဲဆိုင်၏ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လိုက်၏။ ကော်ဇော ပစ်ချလိုက်သည့် နေရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ အရှိန်အဝါကို မှတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်

"ပင့်ကူတစ်ထောင်၊ အဆိပ်တစ်သောင်း... မင်းက ပင့်ကူအဘွားအို လား..."

လူအုပ်ထဲမှ သာယာသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်

"ကျွန်မ၊ ပင့်ကူအဘွားအို က မဟာသူရဲကောင်း ကူ ရဲ့ မှတ်မိခြင်းကို ခံရလောက်အောင် ကံကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး... တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပဲ!"

တစ်ဖက်လူက သူ၏ သရုပ်မှန်ကို ဝန်ခံသည်ကို ကြားသောအခါ ကူမော့သည် ယနေ့ တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်လှသည်ဟု တွေးမိလေသည်။ မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား အတွက် ဆုလာဘ်မှာ ယိကျင်းကျင့် ဖြစ်ပြီး၊ ယခု ပင့်ကူအဘွားအို လည်း ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည် ။

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ်—ပင့်ကူအဘွားအို]

[တာဝန်အဆင့်—ကြယ်လေးပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် ရှီးဆွေ့ကျင့်

ရှီးဆွေ့ကျင့် နှင့် ယိကျင်းကျင့် နှစ်ခုစလုံးမှာ ရှောင်လင် သိုင်းပညာကြီး နှစ်ခု အနက်မှ ဖြစ်ကြသည်။

ယိကျင်းကျင့် သည် ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို ကျင့်ကြံပြီး၊ ရှီးဆွေ့ကျင့် မှာမူ အတွင်းအား၊ ဝိညာဉ် တို့ကိုအဓိက ကျင့်ကြံသည်။ ၎င်းသည် မွေးရာပါ အတွင်းအားကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျမ်းစာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အလွန် နက်နဲလွန်းသဖြင့် မည်သူမျှ အောင်မြင်စွာ မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရလေသည်။

၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာ အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှ၏။ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် ထိုကျမိးကို ကျွမ်းကျင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ အသွင်ပြောင်းသွားလေသည်။ ၎င်းသည် အတွင်းအားကို မြှင့်တင်ပေးပြီး သိုင်းပညာကို တိုးတက်စေရုံသာမက၊

ကျင့်ကြံသူ၏ စစ်မှန်သောချီ ကို လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အဆုံးမရှိ လှည့်ပတ်နိုင်စေသည်။ မြင့်မားသော ရောက်လျှင် "ခြင်ဆီကို ဆေးကြောပြီး သွေးကို သန့်စင်စေနိုင်သည်"၊ နောက်ဆုံးတွင် "ကောင်းကင်နှင့် လူသား တစ်သားတည်း ဖြစ်ခြင်း" အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိကာ ကျင့်ကြံသူ၏ အရည်အချင်းကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ၊ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးလေသည်။

၎င်းသည် ယိကျင်းကျင့် နှင့် ပြီးပြည့်စုံသော လိုက်ဖက်မှု ဖြစ်သည် ။တစ်ခုက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ဆောက်ပုံကို တိုးတက်စေပြီး၊ အခြားတစ်ခုက နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းကို တိုးတက်စေလေသည်။

ရှီးဆွေ့ကျင့် သည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ကုသနိုင်စွမ်းကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ အကယ်၍ လူတစ်ယောက်သည် သိုင်းပညာ စွမ်းရည် အားလုံးကို ဆုံးရှုံးပြီး ဒုက္ခိတ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားလျှင် သို့မဟုတ် သွေးကြောများ ပြတ်တောက်သွားလျှင်ပင်၊ ရှီးဆွေ့ကျင့် ကို ကျင့်ကြံခြင်းက သွေးကြောများကို ပြန်ဆက်ပေးနိုင်ပြီး၊ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်ကို ပြန်လည် ရရှိစေကာ ၊ ယခင် ခွန်အားများကို ပြန်လည် ရရှိစေနိုင်လေသည်။

၎င်းသည် ယိကျင်းကျင့် ထက်ပင် သာလွန်သေး၏။

...

ကူမော့သည် ယနေ့ သူ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းသာမှု တစ်ခု တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာ၏။ သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်

"ဝရမ်းပြေးတွေ အားလုံးကို မှတ်မိဖို့ ကြိုးစားပါ့မယ်... အင်း... ပင့်ကူအဘွားအို ရဲ့ အသံက သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်လိုပဲ လှပတယ်လို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတယ်... အဲဒါ တကယ်လား..."

"ကူမော့၊ မင်း သေဖို့ ကောင်းတယ်!"

ပင့်ကူအဘွားအို မှာ ကူမော့၏ စကားကြောင့် ဟောက်လိုက်သည်

"ကူမော့... ရှင်က ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းသမား တစ်ယောက် ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီခရီးစဉ်မှာ ရှင့်ရဲ့ ခွန်အား ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက် ဆုံးရှုံးသွားပြီလေ... ဒီမှာ လူ ရာနဲ့ချီ ရှိတယ်၊ ရှင့်ကို ပင်ပန်းပြီး သေတဲ့အထိ လုပ်နိုင်တယ်... ဘာတွေများ မောက်မာနေတာလဲ... သူတို့ကို သတ်!"

ပင့်ကူအဘွားအို ၏ အော်ဟစ်သံက ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ဓားသမားများက မည်းမှောင်သော ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအလား လမ်းမရှည်ကြီး တစ်လျှောက် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြ၏။ လက်နက်ချင်း ထိခတ်သံများက အမိုးစွန်းများကို တုန်ခါသွားစေပြီး ဖုန်မှုန့်များ ကျဆင်းလာစေသည်။

ခေါက်ဆွဲဆိုင် အတွင်း၌ ယဲ့ကျင်းလန် က ခေါက်ဆွဲကို ကိုက်ဖြတ်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... မင်း တောင့်ခံနိုင်လား..."

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."

ကူမော့ စကားမဆုံးမီမှာပင် ကောချန်မိစ္ဆာဓား မှာ မီးတောက်များဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ မီးတောက်များက ဓားသွားပေါ်တွင် စီးဆင်းနေလေသည်။

သူက ခြေဖျားဖြင့် အုတ်ကြွပ်များကို ခွဲပစ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဓားစွမ်းအင်မှာ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ဒီရေလှိုင်း တစ်ခုအလား ဖြစ်နေ၏။ ရှေ့တန်းရှိ ဓားသမားများမှာ နှစ်ပိုင်း ခွဲခံလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤမြင်ကွင်းက ဓားသမားများကို နောက်မဆုတ်စေခဲ့ချေ။ ဓားသမားများက သူတို့၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များ၏ သွေးများကို ကျော်ဖြတ်ကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဆက်လက် ပြေးလာသည်။

သူတို့သည် ယဲ့ကျင်းလန် အပေါ် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အာရုံစိုက်ထားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကူမော့တွင် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား ရှိနေသေးသော်လည်း ယဲ့ကျင်းလန် မှာမူ လုံးဝ အားအင် ကုန်ခမ်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကူမော့သည် အတွင်းအား မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိုင်းလောကတွင် မည်သူက မသိဘဲ နေမည်နည်း။

ပင့်ကူအဘွားအို နှင့် မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား တို့သည် ပုန်းအောင်းနေပြီး ယဲ့ကျင်းလန် ကို သတ်ရန် ဓားသမားများကို ညွှန်ကြားနေကြလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခေါက်ဆွဲဆိုင်လေး၏ သစ်သားနံရံများပင်လျှင် ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရ၏။

ကူမော့၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး မိစ္ဆာဓားမှာ ချွမ် ခနဲ အသံနှင့်အတူ အပြာရောင် ကျောက်ပြားပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားကာ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားလေသည်။

သူ၏ လက်များ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး လက်ဟန်များကို ဖန်တီးလိုက်ရာ၊ သူ့ပတ်လည်ရှိ ပြန့်ကျဲနေသော လက်နက်များက ရုတ်တရက် မြည်သံကို ထုတ်လွှတ်လာကြ၏။

ကျိုးပဲ့နေသော ဓား ဆယ်ဂဏန်းခန့်နှင့် အပိုင်းအစများ လေထဲတွင် မျောလွင့်နေပြီး မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် သူတို့၏ ထက်မြက်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးနေလေသည်။

"သတ်!"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ကူမော့၏ အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ဓားဆယ့်ခုနစ်လက်က ပြေးထွက်သွား၏။ ဤလက်နက်များမှာ လေထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး လည်ချောင်းများကို ဖြတ်တောက်နေလေသည်။

တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော ဓားသွားများက ထိုးဖောက်၍ မရသော လှောင်အိမ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ကူမော့၏ ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေကာ သူတို့၏ လမ်းကြောင်း တစ်လျှောက် သွေးများနှင့် အသားများကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ဓားသမားများက ကာကွယ်ရန် သူတို့၏ ဓားများကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း မျက်လုံးများကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ အချို့က တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ရန် ဓားများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း ကျိုးပဲ့နေသော ဓားများမှာ မျက်လုံးများ ပါရှိသည့်အလား အနောက်သို့ ဝဲလည်သွားကာ သူတို့၏ ညှပ်ရိုးများကို ဖောက်ထွင်းပြီး နံရံတွင် တွယ်ကပ်ထားလေသည်။

သွေးများက စီးဆင်းနေပြီး၊ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက် အကြွင်းအကျန်များက စုပုံနေတော့၏။

ကူမော့သည် သွေးအိုင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်နေပြီး၊ သူ၏ အရှိန်အဝါက အနီရဲရဲ အကာအကွယ် ဒိုင်းတစ်ခုဖန်တီးပေးသည်။ မျောလွင့်နေသော ဓားများက သူ၏ အနောက်တွင် ဓားဝင်္ကပါ တစ်ခုကို ဖန်တီးထားပြီး၊ ဓားသွားများမှ စီးကျနေသော သွေးများက မြူခိုးများအဖြစ် အငွေ့ပျံနေလေသည်။

ယဲ့ကျင်းလန် သည် ခေါက်ဆွဲစားရင်း ခွေးခြေခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေ၏။

သူ့ပတ်လည်တွင် အလောင်း အနည်းဆုံး ဆယ်လောင်း ရှိနေပြီး ဓားနှစ်လက်က ဝဲလည်နေလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

လမ်းမရှည်ကြီးပေါ်ရှိ ဓားသမားများမှာ မှင်သက်သွားကြ၏။

ထိုစဉ် မှောင်မိုက်နေသော ညအချိန်တွင် လမ်းကြား ထောင့်များမှ အမည်းရောင် ပုံရိပ် ဆယ်ခု တစ္ဆေများအလား ထွက်ပေါ်လာ၏။ ကူမော့၏ ဓားဝင်္ကပါ မှာ အမည်းရောင် ပုံရိပ်များကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မီးပွားများ လွင့်စင်သွားလေသည်။

သတ္တုချင်း ထိခတ်သံမှာ နားကွဲမတတ် ပင် ဖြစ်သည်။ သံမဏိ ဓားရှည် တစ်လက်က ခေါင်းဆောင်၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားပြီး ကျိုးပဲ့နေသော ဓားသွားများမှာ လိပ်ပြာများအလား လွင့်ဝဲ ကျဆင်းသွားလေသည်။

လူဆယ်ယောက်၏ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများမှာ ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် စုတ်ပြတ်သတ်သွားပြီး အရေပြားအောက်တွင် မှိန်ပျပျ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု စီးဆင်းနေသည်ကို ဖော်ပြနေရာ၊ သူတို့သည် ရွှေခေါင်းလောင်း ဒိုင်း ကဲ့သို့သော ပြင်ပ သိုင်းပညာများကို ကျင့်ကြံထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေလေသည်။ ထို့ပြင် ဆယ်ယောက်စလုံးမှာ ထိပ်တန်း ပြင်ပ သိုင်းဆရာကြီး များ ဖြစ်ကြသည်။

"အစ်ကိုကူ... အဲဒါက ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ ရဲ့ လက်အောက်က စိန်သံမဏိ ဆယ်ပါး ပဲ၊ ပြင်ပ သိုင်းဆရာကြီး တွေလို့ သတ်မှတ်ခံထားရတယ်... မင်းရဲ့ ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို သုံးပါ!"

ယဲ့ကျင်းလန် က သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် ၏ သတိပေးချက် မပါဘဲနှင့်ပင် ကူမော့ ပြဿနာကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ချီ ဖြင့် သူ၏ ဓားထိန်းချုပ်မှုမှာ အားနည်းခြင်း မရှိသော်လည်း၊ င် သူ ကိုင်ဆောင်ထားသော ဓားဆယ်ဂဏန်းကျော်မှာ သာမန် ဓားများသာ ဖြစ်ပြီး ထိုလူဆယ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိချေ။

ချက်ချင်းပင်...

ကူမော့ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ကောချန်မိစ္ဆာဓား မှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ လွင့်ပျံလာတော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိန်သံမဏိစစ်သည် ဆယ်ပါးထံမှ ဟိန်းဟောက်သံများ ပြိုင်တူထွက်ပေါ်လာပြီး သံကြိုးတစ်ချောင်းစီကို တစ်ပြိုင်နက် ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ 'တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့' ၏ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာ "ငါးနဂါး သံမဏိကြိုး" များပင် ဖြစ်လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သံကြိုးဆယ်ချောင်းမှာ လေထုကို ခွဲကာ ပစ်ထွက်သွားတော့၏။

သံကြိုးများက နဂါးများနှင့် မြွေများအလား အရူးအမူး ကခုန်နေကြပြီး လေထဲတွင် ဧရာမ လှောင်အိမ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးနေကြသည်။ သံကြိုးများပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော ရှေးဟောင်း အက္ခရာများက တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေပြီး ကူမော့ဆီသို့ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အားအင်ဖြင့် ပေါင်းစုံလာကြလေသည်။

ကူမော့၏ အကာအကွယ် အရှိန်အဝါ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းက ဟာရီကိန်း မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား တိုက်ခတ်သွားကာ သံလှောင်အိမ်ကို တွန်းထုတ်ပစ်လိုက်၏။

တစ်ခဏမျှ သူ ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် 'တံခါးခြောက်ချပ်အဖွဲ့' နှင့် ပူးပေါင်းကာ တခြားသူများကို "ငါးနဂါးဝင်္ကပါ" ဖြင့် ထောင်ချောက်ဆင်လေ့ရှိသော်လည်း၊ ယနေ့တွင်မူ ထိုဝင်္ကပါအတွင်း၌ သူကိုယ်တိုင် ပိတ်မိနေခြင်းကြောင့်ပင်။

ကူမော့ အသက်ရှူရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ပင့်ကူအဘွားအို ၏ စူးရှသော လေခွဲသံက ညကောင်းကင်ယံကို ဆွဲဖြဲသွားပြီး မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား ၏ သြရှရှ ဟိန်းဟောက်သံက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာ၏

"သူတို့ကို ပေါင်းပြီး ညှစ်သတ်လိုက်!"

ဓားသမား ရာပေါင်းများစွာက ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအလား တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားကာ သူတို့၏ လက်များက သံကြိုးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြ၏။

စီးဝင်သွားပြီး လေဟာနယ်တွင် တစ္ဆေပြာရောင် အကြေးခွံများဖြင့် ဝင်းလက်နေ သော ဧရာမ ငါးပုံသဏ္ဌာန် ပုံရိပ်ယောင်ကြီး တစ်ခုက မှိန်ပျပျ ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

သံကြိုးလှောင်အိမ်မှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး ကူမော့၏ အကာအကွယ်အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်တွင် အက်ကွဲကာ တစစီ ကြေမွသွားတော့၏။

ထိုအခိုက်၌ ကူမော့သည် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ကြက်ခြေခတ်လျက် ဘယ်လက်ဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်ကို ခုတ်ပိုင်းသကဲ့သို့ မျက်ခုံးအထက်တွင် ထားရှိကာ၊ ညာလက်ဖြင့် အတွင်းမိစ္ဆာများကို ဖိနှိပ်သည့်အလား ရင်ဘတ်ကို ဖိထားလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အရှိန်အဝါ စတင် ဖွဲ့တည်လာလေသည်။

ထိုအခိုက်၌ ကူမော့သည် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ကြက်ခြေခတ်လျက် ဘယ်လက်ဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်ကို ခုတ်ပိုင်းသကဲ့သို့ မျက်ခုံးအထက်တွင် ထားရှိကာ၊ ညာလက်ဖြင့် အတွင်းမိစ္ဆာများကို ဖိနှိပ်သည့်အလား ရင်ဘတ်ကို ဖိထားလိုက်သည်။

အမျိုးသား၏ လက်ထဲရှိ စိန်သံမဏိမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာပြီး၊ သူ၏ တောင်ဝှေးပေါ်ရှိ သက္ကတစာလုံးများက မျက်စိကျိန်းမတတ် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကူမော့အပေါ်သို့ ရိုက်ချလာလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူမော့ ပတ်လည်ရှိ အလင်းနှင့် အရိပ်များ ပုံပျက်သွားရာ၊ မှင်အိုးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေ၏။ လှိုင်းဂယက်များ ပြန့်နှံ့သွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ပယင်းရောင် ချီ သေးငယ်သော ရွှေရောင် အလင်းစက်လေးများ မျောလွင့်နေ၏။

မွေးရာပါချီ ထွက်ပေါ်လာပြီ!

လောကကို ဖျက်ဆီးမည့် ဖိအားကို သယ်ဆောင်လာသော စိန်သံမဏိ က ရိုက်ချလာ၏။

ကရုဏာနှင့် လူသတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါ နှစ်ခုစလုံး ပါဝင်နေသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သည် ကူမော့၏ ဦးခေါင်းထိပ်ကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မွေးရာပါချီ နှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားလေသည်။

နားစည်ကွဲမတတ် စွမ်းအားနှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားပြီး၊ ပတ်လည်အတွင်းရှိ လေထုကို ချက်ချင်း စုပ်ယူသွားတော့၏။နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှု နာမီ တစ်ခုအလား ဒေါသတကြီး တိုက်ခတ်သွားလေသည်။

အပျက်အစီးများ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ကျောက်ကြမ်းပြင်မှာ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲသွားပြီး အုတ်ချပ်များ တစ်ခုလုံး ကောင်းကင်သို့ လွင့်ပျံသွားလေသည်။

တစ်ချိန်က တောက်ပနေသော ငါးနဂါး ဝင်္ကပါ မှာ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ကြေမွသွားပြီး၊ သံကြိုးများမှာ ကျိုးပဲ့နေသော သစ်ကိုင်းများအလား အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့၏။ အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်သော ဓားသမား အချို့မှာ သံကြိုးများဖြင့် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး နောက်သို့

လွင့်ထွက်သွားစဉ် အော်ဟစ်နေကြလေသည်။

ဓားသမား ရာပေါင်းများစွာမှာ လေထဲရှိ သစ်ရွက်ခြောက်များအလား လွင့်စင်သွားပြီး၊ သူတို့၏ ထက်ဝက်ခန့်မှာ သွေးများ အန်ထုတ်နေကာ အတွင်းအင်္ဂါများမှာ ကြေမွသွားပုံ ရလေသည်။

ဗုဒ္ဓနှင့် ဆင်တူသော ပုံရိပ်မှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ၏ ရွှေရောင် ဝတ်ရုံမှာ ကြေမွသွားကာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ရင်ဘတ်ကို ဖော်ပြနေလေသည်။

မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်ချိန်တွင် မြေကြီးထဲတွင် နက်ရှိုင်းသည့် ထယ်ကြောင်း သုံးခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။ သူ သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်

"မဖြစ်နိုင်ဘူး! မင်းဆီမှာ ဘယ်လိုလုပ် အတွင်းအား ဒီလောက် အများကြီး ကျန်နေသေးတာလဲ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

"ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ!"

ခေါက်ဆွဲစားနေသော ယဲ့ကျင်းလန် သည် သူ၏ ပန်းကန်လုံးကို ပစ်ချကာ ဓားကို ကိုင်ပြီး ပြေးထွက်လာကာ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ဒါ တကယ်ကို အားစိုက်စရာ မလိုတာပဲ! ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ... ငါ မင်းကို သတ်တော့မယ် ဆိုတာကို မင်းနောက်က လူ သိပြီး မင်းကို ငါ့အနား ပို့ပေးဖို့ တမင်တကာ စီစဉ်ခဲ့တာလား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က နောက်နေခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း၊

မမျှော်လင့်ဘဲ ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်

"အားလုံးပဲ တိုက်ခိုက်ကြ! သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ အခုဆို သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်သောချီ ကုန်ခမ်းနေလောက်ပြီ... ငါတို့ လူဒီလောက် များတာ၊ သူတို့ကို ဝိုင်းပြီး သတ်လို့ ရတယ်!"

ချက်ချင်းပင် စိန်သံမဏိ ဆယ်ပါး ထဲမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်က ပြေးထွက်လာကြပြီး အခြား ဓားကိုင်သူ အချို့ကလည်း စတင် ပြေးဝင်လာကြ၏။ သို့သော်လည်း လူနှစ်ဆယ်ခန့်သာ ရှိပြီး သူတို့ အများစုမှာ ကြောက်လန့်နေကြလေသည်။ အများအပြားမှာ ထွက်ပြေးသွားကြရာ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သို့သော် ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ၊ ပင့်ကူအဘွားအို နှင့် မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား တို့မှာ အမိန့်ပေးပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးကြလေတော့သည်။

ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့သည် သူတို့၏ ဓားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ၊ အလင်းတန်း နှစ်ခုက အမှောင်ထုကို ခွဲခြမ်းပစ်လိုက်၏။ ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့သည် ယှဉ်တွဲ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ဓားများ ဝှေ့ယမ်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် သွေးမြူခိုးများက ပက်ဖြန်းလိုက်သကဲ့သို့ အသားနှင့် အရိုးများ ပြဲစုတ်သွားသည့် အသံများနှင့်အတူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများက ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များ လည်ပတ်ကာ လေထဲသို့ လွင့်ပျံသွားပြီး၊ နွေးထွေးသော သွေးများက အပျက်အစီးများ အပေါ်သို့ ရွာကျလာ၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အလောင်းများနှင့် ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေပြီး၊ ပြင်းထန်သော သွေးနံ့များမှာ အခဲဖွဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေလေသည်။

သူတို့ နှစ်ဦးသည် မရပ်တန့်ဘဲ မြေကြီးပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ခြေလက်များကို ကျော်ဖြတ်ကာ မြို့ပြင်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြလေသည်။ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေသော လူများကြားတွင် ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ နှင့် အခြား နှစ်ဦးတို့ ငါးရှဉ့်များအလား ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုလူများ အနက်မှ အချို့မှာ တစ္ဆေမြို့တော် တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သော သူတောင်းစားများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အချို့မှာ အလုပ်သမားများ ဖြစ်ကာ၊ အချို့မှာ မသမာသော စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ရန် လာရောက်ကြသော ကုန်သည်များ ဖြစ်ကြလေသည်။

စောစောက မြို့ထဲတွင် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားချိန်က ဤလူများမှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားကြသဖြင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထွက်ပြေးခဲ့ကြရာ၊ ၎င်းက ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ နှင့် သူ၏ လူများအတွက် အဆင်ပြေသော ဒိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား သည် လူအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်ရန် ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ ပုံပျက်နေသော မျက်နှာမှာ ကွဲအက်သွားကာ

"ကူမော့၊ ယဲ့ကျင်းလန်... မင်းတို့ ငါတို့ကို ထပ်ပြီး လိုက်ဖမ်းရဲရင်၊ ပင့်ကူအဘွားအို က ဒီလူတွေကို သူတို့ရဲ့ အသက်တွေနဲ့ ပေးဆပ်စေဖို့ ပင့်ကူတစ်ထောင် အဆိပ် ဝင်္ကပါ ကို ထုတ်လွှတ်လိမ့်မယ်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့က သူ့စကားကို မကြားသည့်အလား လူအုပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

ကူမော့က အမိုးစွန်းများကို ခြေဖျားဖြင့် ဖွဖွလေး ထောက်လိုက်ပြီး၊ ယဲ့ကျင်းလန် က အရိပ်တစ်ခုအလား အနီးကပ် လိုက်ပါသွားရာ ရုပ်သေးရုပ်မှာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်

"မင်းတို့က ဒီအပြစ်ကင်းတဲ့ လူတွေရဲ့ အသက်ကို တကယ်ပဲ ဂရုမစိုက်ဘူးလား..."

"မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး မကောင်းမှုတွေကို ဖယ်ရှားတဲ့ နေရာမှာ အနစ်နာခံမှုတွေ ပါဝင်တာက ပုံမှန်ပါပဲ... သူတို့က တန်ဖိုးရှိတဲ့ သေဆုံးခြင်းနဲ့ သေဆုံးခဲ့တာပါ၊ သူတို့ရဲ့ ကုသိုလ်တွေက အတိုင်းအဆ မသိနိုင်ပါဘူး!"

ယဲ့ကျင်းလန် ၏ အသံမှာ ရေခဲအလား အေးစက်နေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ပုံရိပ် ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားပြီး လူအုပ် အလွှာများကြားမှ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ သူ၏ သေးသွယ်သော လက်ချောင်းများက ရုပ်သေးရုပ်၏ ကြိုးများကို တိတိကျကျ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သော်လည်း၊ ဆွဲမည့်အစား ကိုယ်ဖော့သိုင်း ကို အသုံးပြု၍ ကြိုးများနောက် လိုက်လေသည်။

မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား သည် လေပြင်းတစ်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ထို့နောက် ကူမော့ သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ ထိတ်လန့်သွားပြီး

"ဟင့်အင်း..."

ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကူမော့က သူ၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ရာ ခေါင်းတစ်လုံး လေထဲသို့ လွင့်ပျံသွားတော့၏။

[ကြယ်သုံးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်သုံးပွင့် ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် ယိကျင်းကျင့် ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်လား]

...

သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။ ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာ ရှိနေသေးသည့် ခေါင်းမှာ သွေးအိုင်ထဲသို့ လိမ့်ကျသွားရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ အော်ဟစ်ကာ ကြောက်လန့်တကြား လူစုကွဲသွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ယဲ့ကျင်းလန် သည် လူအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ပင့်ကူအဘွားအို ကို လိုက်လေသည်။

အဝတ်တစ်ခု ခြုံထားသော ပင့်ကူအဘွားအို သည် လူအုပ်ထဲ ပြေးဝင်သွားရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပင့်ကူ မရေမတွက်နိုင်အောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို ကိုက်လေတော့၏။ သူမက အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ယဲ့ကျင်းလန်... ငါသေရင် ဒီလူတွေ အားလုံး ငါနဲ့အတူ သေရမယ်! ..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

လက်နက်ပုန်း တစ်ခုက ပင့်ကူအဘွားအို ၏ ပါးစပ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ခေါင်းနောက်ဘက်မှ ထွက်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်သွားစေလေသည်။

[ကြယ်လေးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်လေးပွင့် ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် ရှီးဆွေ့ကျင့် ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်]

...

ယဲ့ကျင်းလန် သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူက စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စွာဖြင့် ဆိုသည်

"အစ်ကိုကူ... အဲဒါက တကယ် လိုအပ်လို့လား..."

ကူမော့က ပြန်ပြောသည်

"အစ်ကိုယဲ့... သာမန်လူတွေကို သတ်ဖို့ ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဝရမ်းပြေးတွေကို သတ်ရတာက ကျွန်တော့်ကို ပျော်ရွှင်စေတယ်လေ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သတ်မယ့်သူကို မလုပါနဲ့!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောသည်

"မင်းရဲ့စိတ် အတားအဆီးက ဝရမ်းပြေးတွေကို သတ်တာလို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတာ တကယ် ဖြစ်ပုံရတယ်!"

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သတ်မယ့်သူကို မလုပါနဲ့..."

ထိုသို့ပြောရင်း...

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စစ်မှန်သောချီ လှိုင်းများ လွင့်ထွက်လာပြီး ပင့်ကူအဘွားအို ၏ အဆိပ်ပြင်း ပင့်ကူများကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပစ်လိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စစ်မှန်သောချီ များက လေထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တဖျစ်ဖျစ် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကူမော့သည် သူ၏ စိတ်ကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ထွက်ပြေးသွားသော ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ ကို ချက်ချင်း လိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ ကောင်းကင်သို့ ခုန်တက်သွား၏။

ထိုအချိန်တွင်...

ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ သည် မြို့အပြင်ဘက်ရှိ ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမြို့တော် မှာ ညအမှောင်ထုတွင် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထူထပ်ကာ၊ တွင်းနက်ကြီးမှာ ဧရာမ သားရဲကြီး တစ်ကောင်၏ ဟနေသော ကျားခံတွင်းအလား ဖြစ်နေပြီး အတိုင်းအဆ မသိနိုင်သော အေးစက်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုဖြင့် လှိမ့်တက်နေလေသည်။

သို့သော်လည်း ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တွင်းနက်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားလေသည်။

သူ၏ ပုံရိပ် အမှောင်ထုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်တော့မည့် အချိန်မှာပင် လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသော ကူမော့သည် နဂါးလက်သည်း အလား သူ၏ လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ အတွင်းအားများက မြစ်တစ်စင်းအလား တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူ၏ လက်ရှိ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းအားဖြင့် နဂါးဖမ်းသိုင်း ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လေဟာနယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး နားစည်ကွဲမတတ် နဂါးဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ မမြင်ရသော စုပ်ယူအားတစ်ခုက တွင်းနက်ကြီးကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်သွားတော့၏။

ကျဆင်းသွားသော ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ ၏ သူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ သူသည် ကြီးမားလှသော အားအင်ကြောင့် ချက်ချင်း နောက်ပြန် ဆွဲခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံများမှာ အရူးအမူး လွင့်ပျံနေလေသည်။ ခုခံရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် သူသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုနှင့် နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများကြားမှ သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်

"သူဌေးကြီး က ငါ့ကို ဒုက္ခပေးလိုက်ပြီ! သူဌေးကြီး က ငါ့ကို ဒုက္ခပေးလိုက်ပြီ..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူသည် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရပြီး သွေးများ ပန်းထွက်သွားတော့၏။

ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ သည် ကူမော့၏ ခြေရင်းတွင် လဲကျသွားပြီး ထရပ်ရန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ကူမော့က သူ့ကို နင်းထားပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်

"သူဌေးကြီး က ဘယ်သူလဲ..."

ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ က သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"ငါ မသိဘူး... သူဌေးကြီး က ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မသိဘူး... ငါတို့က အမိန့်ကို နာခံရုံပဲ... မင်းတို့ဆီမှာ စာရင်းစာအုပ်တွေ ရှိတယ် မဟုတ်လား... သွားစစ်ကြည့်လိုက်၊ မင်းတို့ သိသွားလိမ့်မယ်... ငါတို့က မစစ်ဆေးရဲဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ မသိဘူး!"

ယဲ့ကျင်းလန် က အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်

"သူဌေးကြီး က မင်းကို ဒုက္ခပေးတယ်လို့ ဘာလို့ ပြောတာလဲ..."

"ဟီးဟီး..."

ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ မှာ ရယ်မောနိုင်သေးပြီး သွေးများ ထွေးထုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်

"မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်တယ် ဆိုတာ သူသိလို့ မင်းဆီ ငါ့ကို လွှတ်လိုက်တာလို့ မင်း အရင်က ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား... ဟားဟားဟား...

ငါက မင်းတို့နဲ့ ဆွေးနွေးဖို့အတွက် လက်ဆောင် တစ်ခုပဲလေ... ဟားဟားဟားဟား... သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ငါတို့က လိုသလို စွန့်ပစ်လို့ ရတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ သက်သက်ပါပဲ... ယဲ့ကျင်းလန်... ယဲ့ကျင်းလန်၊ မင်းလည်း နောက်ပိုင်းမှာ ငါ့လို ဖြစ်လာမှာပဲ..."

ကူမော့က လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုက ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ ၏ နဖူးကို ဖောက်ထွင်းသွားတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ စနစ်၏ အသိပေးချက်တစ်ခု မြည်လွင်လာသည် -

[ကြယ်ငါးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်ငါးပွင့် ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် အရောင်မဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်လား]

အပိုင်း (၂၇၆) - မူလကမောက်ကမ အခြေအနေ သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကူမော့သည် ယိကျင်းကျင့်၊ ရှီးဆွေ့ကျင့် နှင့် အရောင်မဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တို့ကို ရရှိသွားလေသည်။

ယိကျင်းကျင့် နှင့် ရှီးဆွေ့ကျင့် တို့မှာ ထိပ်တန်း အဆင့် အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်း နှစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကူမော့သည် ယခင်ကလည်း အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်းများစွာကို ရရှိခဲ့ဖူး၏။ ဤနည်းလမ်း နှစ်ခုမှာ အလွန် နက်နဲပြီး အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိသော်လည်း၊ လက်ရှိတွင် သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်း အသီးသီး အနက်မှ အကောင်းဆုံး မဟုတ်ပေ။

သူသည် ယခုအခါ အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်း များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်ရာ၊ စုစုပေါင်း ဆယ့်နှစ်ခု ရှိလေသည်။

၎င်းအပြင် မွေးရာပါချီ နှင့် ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး ဟူသော ကြီးမားလှသည့် အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်းများ ပါဝင်သည့် သိုင်းပညာ နှစ်ခုနှင့်၊ ထူးခြားသော အတွင်းအားကို ထုတ်ပေးသည့် သက်တံဖြူ လက်ဝါးအားကျင့်စဉ် နှင့် ထျန်းရှန်း ယန်ခြောက်သွယ် လက်ဝါးသိုင်း တို့လည်း ရှိသေး၏။

စုစုပေါင်းဆိုရလျှင် ကူမော့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ယခုအခါ ပြီးပြည့်စုံသော အတွင်းအား အခုနှစ်ဆယ် နီးပါး ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်၊ ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ၊ ရှောင်ဝူရှန်း ကျင့်စဉ်၊ ကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ်၊ ယန်ကိုးသွယ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်၊ အလင်းလေးဖြာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်၊ နှင့် ထိုက်ချိ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် တို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ ဟူသော နောက်ထပ် နည်းစနစ် တစ်ခု ရှိနေခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤနည်းစနစ်သည် လက်ရှိတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပေါင်းစည်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှီးဆွေ့ကျင့် နှင့် ယိကျင်းကျင့် တို့မှာ ကူမော့အတွက် ထူးခြားမှု မရှိလှချေ။ သူတို့၏ မွေးရာပါ ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်းနှင့် အရွတ် ခိုင်မာစေခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုများ အပြင်၊ သူတို့၏ အဓိက လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်လွှတ်ရန် မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ ကို အသုံးပြုသည့်အခါ ကူမော့ကို ပိုမို အစွမ်းထက်လာစေရန် ကူညီပေးခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ကူမော့သည် ဝရမ်းပြေးများကို ပိုမို သတ်ဖြတ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ သူ၏ မူလသို့ပြန်ခြင်းစနစ် သည် အတွင်းအားများ ပိုမို များပြားလာကာ ပေါင်းစပ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အကန့်အသတ်မဲ့ မူလသို့ပြန်ခြင်းချီ ဟု အမည်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း ယိကျင်းကျင့် နှင့် ရှီးဆွေ့ကျင့် တို့မှာ ကောင်းမွန်လှ မဟုတ်သော်လည်း၊ အရောင်မဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး သိုင်းပညာကိုတော့ ကူမော့က အလွန် အလေးအနက် ထားလေသည်။

ဤသိုင်းပညာသည် "ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ရက်စက်ပြီး အရာခပ်သိမ်းကို မြက်ပင်များအလား ဆက်ဆံသည်" ဟူသော ဒဿနအပေါ် အခြေခံထားပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖုံးလွှမ်းကာ သဘာဝ၏ "ရက်စက်မှု" ကို သေစေနိုင်သော သိုင်းကွက်တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလေသည်။

၎င်းသည် နယ်ပယ်တစ်ခုနှင့် တူသော တည်ရှိမှုကို ဖန်တီးပေးပြီး၊ အသုံးပြုသူ၏ ပတ်လည်ရှိ နေရာတစ်ခု အတွင်းရှိ အရာများကို ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေပြီး၊ မြင်ကွင်းကို မီးခိုးရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေကာ အရာခပ်သိမ်းသည် သူတို့၏ အသက်ဝင်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှုများ အရဆိုလျှင် ၎င်းသည် အာရုံငါးပါးကို ထုံကျင် အားနည်းသွားစေနိုင်ပြီး စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများကို နှေးကွေးသွားစေကာ ၎င်း၏ လွှမ်းခြုံမှု ဧရိယာအတွင်း လှုပ်ရှားမှုများကို နှေးကွေးသွားစေနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ဤသိုင်းပညာတွင် သိသာထင်ရှားသော အားနည်းချက်များ ရှိလေသည်။ တကယ့် ထိပ်တန်း ဆရာကြီးများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းအပေါ် အလွန်အကျွံ အားကိုးပါက တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုပင် ခံရနိုင်လေသည်။

သို့သော် ဤသိုင်းပညာသည် ကူမော့အတွက် အလွန် ထူးခြားသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်ဤနည်းစနစ်မှာ ချီကျင့်ကြံသူများ အသုံးပြုသော နည်းလမ်း တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ချီကျင့်ကြံသူများ ဆိုသည်မှာ အလွန် ထူးခြားသော ကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သာမန် သိုင်းသမားများသည် အတွင်းနှင့် အပြင် စွမ်းရည်များကို ကျင့်ကြံကြပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနှင့် အတွင်းအားကို အာရုံစိုက်ကြသည်။ သိုင်းပညာ၏ အစစ်အမှန် အဓိပ္ပာယ်က စိတ်ဆန္ဒနှင့် ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံစေပြီး၊ အတွေးတစ်ခု ရှင်းလင်းသွားသောအခါ နယ်ပယ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာမည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ချီကျင့်ကြံသူများမှာမူ မြင့်မြတ်သော ကံကြမ္မာနှင့် ကံတရားကို ရှာဖွေကြသည်။ သူတို့ အသုံးပြုသော နည်းလမ်းများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ နိယာမများ၏ စွမ်းအားအပေါ် မှီခိုနေပြီး၊ သဘာဝလွန် ဝတ္ထုများထဲမှ မှော်ပညာများနှင့် ဆင်တူကာ အလွန် ခန့်မှန်းရခက်ပြီး ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိစေလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကူမော့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော တာဝန်ခံချုပ် မှာ လေ၊ မိုး၊ မိုးကြိုး နှင့် လျှပ်စီး ကဲ့သို့သော သဘာဝ၏ စွမ်းအားများကို အသုံးချနိုင်သည့် တကယ့် ချီကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ စွမ်းအားမှာ အတိုင်းအဆ မသိနိုင်လောက်အောင် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ပြင် အဘွားအိုလင်း ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော ထိုက်ရွှီး နတ်ဘုရားသံချပ်ကာ မှာလည်း ရေလွတ်မြောက်ရေး နည်းစနစ်များကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး နောက်ထပ် ချီကျင့်ကြံသူ ၏ နည်းလမ်း တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချီကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ထိန်းချုပ်သည့် နိယာမများကို ကျွမ်းကျင်ကြပြီး၊ "အရောင်မဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး" နည်းစနစ်မှာ နေရာလွတ် နှင့် သက်ဆိုင်ကာ နယ်ပယ်တစ်ခုနှင့် အတားအဆီး တစ်ခု နှစ်ခုစလုံးနှင့် ဆင်တူလေသည်။

...

ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ မှာ အစွမ်းထက်လှသည် မဟုတ်ဘဲ ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့အပေါ် ဖိအား သိပ်မပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ သေခါနီး စကားများက သူတို့၏ နှလုံးသားများကို အလွန် လေးလံသွားစေခဲ့သည်။

တရားသူကြီး ချွေ့ နှင့် ချွန်းကွာ တို့နှင့် ယခင်က စကားပြောဆိုမှုများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ အရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကြိုးကိုင်သူ၏ သရုပ်မှန်နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့တွင် သေချာသော ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိလာခဲ့လေသည်။

"ကျွန်တော် စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့က ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဝတ်ရုံကို ချွတ်ကာ ထုပ်ပိုးပြီး ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ ၏ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ကျည်ပွေ့ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။၎င်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်သော လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရောင်းချပါက စျေးကောင်း ရနိုင်လေသည်။

ကူမော့သည် ပင့်ကူအဘွားအို ၏ အလောင်းဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုယဲ့... မင်း ကောက်ချက် တချို့ ချနိုင်ပြီ မဟုတ်လား... တကယ်လို့ တစ္ဆေမြို့တော် ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ သူဌေးကြီး တစ်ယောက် ရှိနေတယ်ဆိုရင်၊ ကန်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးမှာ ဒီလို လုပ်နိုင်တဲ့သူ အရမ်း နည်းပါတယ်... အဖြေက... ရှင်းနေတာပဲလေ!"

ယဲ့ကျင်းလန် က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောကြားသည်

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် စုံစမ်းစစ်ဆေးရမှာပဲ! နောက်ဆုံးမှာ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး ဆိုတာကို ကျွန်တော် သိနေရင်တောင်မှ၊ ကျွန်တော် လက်မလျှော့ခင်မှာ အရှုံးပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာဖို့ လိုတယ် မဟုတ်လား..."

"ကောင်းပါပြီ..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သတိထားသင့်တယ်နော်"

ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ပြောရင်း...

ကူမော့က ပင့်ကူအဘွားအို ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် မျက်နှာတစ်ထောင် မင်းသား ၏ ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ဖြတ်ကာ ထုပ်ပိုးလိုက်လေသည်။

"တစ္ဆေမြို့တော် က အဲဒီလောက်လည်း မကြီးကျယ်ပါဘူး..."

ကူမော့က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလျက်

"ငါတို့ နှစ်ယောက်က ဒီခရီးစဉ်မှာ လူဆိုးဆယ်ဦး ထဲက လေးယောက်ကို သတ်ခဲ့တာပဲ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောကြားသည်

"အစ်ကိုကူ... ကျွန်တော် ကြွားချင်လို့ မဟုတ်ပေမဲ့၊ ဝန်ခံရမယ့် အရာတစ်ခု ရှိတယ် ။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ပေါင်းလုပ်တာက သိုင်းလောက အင်အားစု အများစုကို ချေမှုန်းနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ...

ကူမော့ ရယ်မောလိုက်၏။

"အဲဒါအပြင်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်

"အဲဒါကို မတွေးးမိဘူးလား... တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက သြဇာအာဏာရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ဘယ်တုန်းကမှ လူဆိုးဆယ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ဘူးလေ... လူဆိုးဆယ်ဦး ဆိုတာက ရုပ်သေးရုပ် ဆယ်ရုပ် သက်သက်ပဲ! သူတို့ နောက်ကွယ်က လူကမှ အစွမ်းထက်တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"အဲဒါက... မှန်ပါတယ်!"

ကူမော့က ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ချေ။

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ငါတို့ကို အပြင်ကို ခေါ်သွားပေးမယ့် လူတစ်ယောက်ကို ငါ သွားရှာလိုက်ဦးမယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယဲ့ကျင်းလန် သည် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသော လူအုပ်ထဲသို့ လျှောက်သွားပြီး မကြာမီ တုန်ယင်နေသော လူနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့၏။

"ဒီနှစ်ယောက်က တစ္ဆေမြို့တော် ကို အဝင်အထွက် လုပ်တဲ့ နေရာက လှေထိုးသားတွေပါ... သူတို့က အလောင်းပိုးအိမ် ဂူ ဧရိယာကို အတော်လေး ရင်းနှီးကြတယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောသည်

"အော် ဟုတ်တယ်၊ ဒီမြို့ကို အလောင်းပိုးအိမ် ဂူ လို့ ခေါ်တယ်!"

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ထွက်သွားလေသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ထိုအဖွဲ့သည် မြို့မှ ထွက်ခွာလာပြီး လှေတစ်စင်းပေါ် တက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

လှေထိုးသား နှစ်ယောက်မှာ အချိန်တိုင်း အကြောက်လွန်ပြီး တုန်ယင်နေကြကာ၊ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲဘဲ လုံးဝ ထိတ်လန့်နေကြလေသည်။

သူတို့မှာ မထိတ်လန့်ဘဲ မနေနိုင်ချေ။

သူတို့သည် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး ဖြစ်သည့် ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် ကူမော့တို့ကို မတော်တဆ စော်ကားမိမည်ကို စိုးရိမ်ရုံသာမက၊ သူတို့၏ အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်မှုမှာ တစ္ဆေမြို့တော် ရှိ အင်အားစု အသီးသီးက ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြောင်း သိထားခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အချိန်မရွေး တိုက်ပွဲကြား ရောက်သွားနိုင်ပြီး သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေပါက သေဆုံးသွားနိုင်လေသည်။

အကယ်၍ သူတို့တွင်သာ ရွေးချယ်စရာ ရှိခဲ့ပါက ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် ကူမော့တို့နှင့် လုံးဝ အလုပ်လုပ်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း သူတို့ ငြင်းပယ်၍ မရခဲ့ချေ၊

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အလောင်းပိုးအိမ် ဂူ မြို့မှာ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤနှစ်ဦးမှာ ကံကောင်းခဲ့လေသည်။

သူတို့၏ ကြိုးကိုင်သူက ဤလူဆိုး သုံးဦးကိုသာ သူတို့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်စေ၊ သူတို့၏ အလောင်းပိုးအိမ် ဂူ မှ ခရီးစဉ်မှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ချောမွေ့ခဲ့ပြီး နောက်ထပ် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုများကို မကြုံတွေ့ခဲ့ရချေ။

ငါးနာရီခန့် အကြာတွင်...

ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့သည် တံတားတစ်စင်း အောက်မှ ထွက်ပေါ်လာကြ၏။ အပြင်ဘက်တွင် လမင်းကြီးက ထိန်လင်းစွာ သာနေပြီး ညသန်းခေါင်ယံ အချိန် ဖြစ်နေလေပြီ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ကန်တိုင်းပြည် တွင် ညမထွက်ရ အမိန့် မရှိသဖြင့် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး အိမ်သို့ ပြန်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ယဲ့ကျင်းလန် ၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူတို့သည် တစ္ဆေမြို့တော် တွင် နှစ်ရက်နှင့် တစ်ည ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ယခု ဒုတိယမြောက် ညတွင် ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

"ကျွန်တော် သေလုမတတ် ဗိုက်ဆာနေတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ! ကျွန်တော်တို့ အထဲမှာ အဲဒီလောက် အကြာကြီး နေခဲ့တာကိုး!"

ယဲ့ကျင်းလန် သည် ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး အစားအစာ အချို့ အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်ပေးရန် သူ၏ အစေခံများကို အမိန့်ပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် ကူချူတုန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်

"ချူတုန်း... နင့်အစ်ကို နင့်အတွက် ယူလာပေးတဲ့ လက်ဆောင်တွေကို မြင်ပြီးပြီလား... တစ္ဆေမြို့တော် ရဲ့ လူဆိုးဆယ်ဦး ထဲက လေးယောက်ရဲ့ ခေါင်းတွေလေ၊ ငွေစ သောင်းနဲ့ချီ တန်တယ်၊ အဲဒါအပြင် ပြုံးနေသော ဗုဒ္ဓ ရဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ကျည်ပွေ့ လည်း ပါသေးတယ်... တစ်ယောက်ယောက်က စိတ်ဝင်စားရင် ငွေစ တစ်ထောင်၊ နှစ်ထောင် လောက်တော့ အလွယ်တကူ ရနိုင်တယ်!"

ကူချူတုန်းက ညစ်ပတ်နေသော ကူမော့ကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဆိုသည်

"ပိုက်ဆံက အရေးမကြီးပါဘူး၊ အရေးကြီးတာက ကျွန်မ အစ်ကို ဘာမှမဖြစ်ဖို့ပါပဲ!"

ယဲ့ကျင်းလန် က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"အော်... ဒါဆို နင် ဆိုလိုတာက ဒီခေါင်းတွေကို ငါ ယူလို့ ရတယ်ပေါ့..."

"ဘယ်လိုလုပ် ရမှာလဲ!"

ကူချူတုန်းက ချက်ချင်း သတိထားသွားလေသည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က မေးလိုက်သည်

"ပိုက်ဆံက အရေးမကြီးဘူးလို့ နင် အခုလေးတင် ပြောတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ငွေက ကျွန်မအကိုလောက် အရေးမကြီးဘူးလို့ ပြောတာပါ..."

ကူချူတုန်းက ပြန်ပြောသည်

"ကျွန်မ အစ်ကိုက အရေးအကြီးဆုံးပဲ၊ ငွေက ဒုတိယ အရေးအကြီးဆုံးပဲ!"

"ဟားဟားဟား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ရယ်မောလိုက်ပြီး

"အစ်ကိုကူ... မင်းက ငွေထက်တော့ ပိုအရေးကြီးနေပါသေးတယ်၊ ဟားဟားဟား!"

ဟု ဆိုသည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်

"အစ်ကိုယဲ့... ချူတုန်းကို နောက်မနေပါနဲ့တော့... ဒီခေါင်းတွေက မင်းဟာတွေပါ၊ ဆုငွေက တစ်ပြားမှ လျော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး!"

ယဲ့ကျင်းလန် က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလျက် ဆိုသည်

"လောဘကြီးတာက မိသားစု အစဉ်အလာ တစ်ခု ဖြစ်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... လူတိုင်းက ချူတုန်း ကို လောဘကြီးတယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့၊ ဆရာကြီးကူ လည်း သိပ်ပြီး မထူးပါဘူး... တစ္ဆေမြို့တော် ထဲက အချိန်က အဲဒီလောက် အန္တရာယ်များတာကို မင်းက ခေါင်းတစ်လုံးကိုတောင် အဆုံးရှုံးမခံရက်ဘူးလေ!"

" ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ယဲ့ က အရမ်းကို ချမ်းသာပြီး သြဇာအာဏာရှိတော့၊ ငါတို့လို သာမန် ပြည်သူတွေရဲ့ အခက်အခဲတွေကို နားမလည်နိုင်ပါဘူး!"

ကူမော့က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောသည်

"ကျွန်တော့်ရဲ့ လစဉ်လစာ က အခု ငွေစ ရှစ်ဆယ် ပဲ ရှိတာပါ!"

သူတို့ နှစ်ဦး အပြန်အလှန် နောက်ပြောင်နေကြပြီး မကြာမီ ယဲ့မိသားစု၏ အစေခံများက အစားအစာများကို ယူလာကြ၏။

ယဲ့ကျင်းလန် သည် ခွေးစာစားသကဲ့သို့ အလျင်အမြန် စားသောက်ကာ ထမင်းတစ်ပန်းကန်ကို ဂုဏ်ယူစွာ ပြသနေလေသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကူမော့မှာ အစားအသောက်ပျက်နေ၏။ သူနှင့်အတူ အနည်းငယ် စားသောက်ပြီးနောက် ကူမော့သည် ကူချူတုန်းကို ခေါ်ကာ အနားယူရန် နောက်ဖေးဝင်းသို့ သွားလေသည်။

သူ ဗိုက်မဆာသော်လည်း ပင်ပန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေမြို့တော် တွင် တရားသူကြီး ချွေ့ ကို သတ်ပြီးကတည်းက၊ သူသည် သူ၏ မွေးရာပါချီ ကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုနေခဲ့ရပြီး၊ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းအားဖြင့်ပင်လျှင် သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော။

ယဲ့ကျင်းလန် သည် စုဇီယို ကို ရှာရန် အပြင်သို့ ထွက်သွား၏。 နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူ၏ သရုပ်မှန်ကို ဖော်ထုတ်ရန် သဲလွန်စများ ရှာဖွေဖို့ ထိုစာရင်းစာအုပ် အပုံကြီးကို သူ အသုံးပြုချင်နေသည်။

နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူ၏ သရုပ်မှန်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ သံသယအချို့ ရှိနေပြီး တရားရေး ဝန်ကြီးဌာနကို မယုံကြည်တော့သဖြင့်၊ တရားရေး ဝန်ကြီးဌာန၏ အရင်းအမြစ်များကို အသုံးမပြုဘဲ စုဇီယို ကို သွားရောက် ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကူမော့ကတော့ ဝင်မပါခဲ့ချေ။

သူ သိုင်းလောကသို့ စတင် ဝင်ရောက်ကတည်းက မဖြေရှင်းနိုင်သေးသော အမှုများစွာကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသော်လည်း၊ အမှုများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရတာကို သဘောမကျချေ။ သူသည် ပြဿနာရှာနေသော ဝရမ်းပြေးများကို ရှာဖွေပြီးနောက် သတ်ပစ်ရတာကိုသာ သဘောကျလေသည်။

သို့သော်လည်း...

သူ အားလပ်နေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ၊ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရန် ရွေးချယ်ခဲ့၏။

လွန်ခဲ့သော အချိန်က ရှောင်ဝူရှန်း ကျင့်စဉ် ကို ရရှိပြီး မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ အတွက် အဆက်မပြတ် ပေါင်းစပ်နေခဲ့လေသည်။

မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ သည် ၎င်း၏ မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းနည်းစနစ် ကို တည်ဆောက်ရန် အတွင်းအား ကျင့်စဉ် ခုနစ်ခုအပေါ် အခြေခံထားသော်လည်း၊ ၎င်းသည် အတွင်းအား ကျင့်စဉ်အသစ် တစ်ခုတော့ မဟုတ်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ထိုနတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ခုနစ်ခု၏ လက္ခဏာများနှင့် အတွေးခေါ်များကို ထုတ်ယူခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ ၏ ဂုဏ်သတ္တိမဲ့ "ချီ"၊ ရှောင်ဝူရှန်း ကျင့်စဉ် ၏ သရုပ်ဖော်နိုင်စွမ်း၊ ယန်ကိုးသွယ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် နှင့် တောက်ပသော ကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ် တို့၏ အဆုံးမရှိသော အသက်စက်ဝန်း၊ အလင်းလေးဖြာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ အဆုံးစွန်သော သန့်စင်မှု၊ ကောင်းကင်ပိုးအိမ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၊ ထိုက်ချိ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ၏ ယင်-ယန် ဟန်ချက်ညီမှု၊ နှင့် သဘာဝတရား၏ တာအို သဘောတရား ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ ၏ ကနဦး အဆင့်မှာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ခုနစ်ခု၏ ပေါင်းစပ်မှု မဟုတ်ဘဲ၊ လက္ခဏာ ခုနစ်ခုနှင့် အဆုံးမရှိသော ဒဿနများ၏ ပေါင်းစပ်မှု ပင် ဖြစ်လေသည်။

အခြားသူတစ်ယောက်က မတူညီသော စစ်မှန်သောချီ အမျိုးအစားများ တစ်ပြိုင်နက် တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို လျစ်လျူရှုကာ၊ ထိုနတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ခုနစ်မျိုးစလုံးကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်ဆိုဦးတော့... ၎င်းတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အရာမှာ စစ်မှန်သောချီ မဟုတ်သည့်အတွက် 'မူလသို့ ပြန်ရောက်ခြင်း အခြေခံစနစ်' ကို တည်ဆောက်နိုင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။"

မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းစနစ် ကို တည်ဆောက်ရန် ကူမော့၏ စွမ်းရည်မှာ သူ၏ လက်ရှိ သိုင်းပညာ နယ်ပယ်အပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေပြီး၊ ၎င်းမှာ နက်နဲသော နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကူမော့၏ သိုင်းပညာ နယ်ပယ်နှင့် ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်ကာ၊ သူ့ကို မကြာခဏ စိတ်ပျက်သွားစေလေ့ ရှိသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က သူသည် ယဲ့ကျင်းလန် ၏ အိမ်တွင် စောင်းတီးနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို တည်ငြိမ်စေရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တစ္ဆေမြို့တော် သို့ သူ၏ ခရီးစဉ်မှာ...

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး အန္တရာယ်များသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဤ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ခုနစ်ရက် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး၊ ထိုကာလအတွင်း သူသည် အခန်းထဲတွင်သာ နေထိုင်ကာ၊ နေ့စဉ် မွန်းတည့်ချိန်၌ ကူချူတုန်းထံမှ ရေနှင့် အစားအစာများကိုသာ လက်ခံခဲ့၏ အခြား အချိန်များတွင် မည်သူ့ကိုမျှ အနှောင့်အယှက် ပေးခွင့် မပြုခဲ့ချေ။

သူ၏ အဆက်မပြတ် တွန်းအားပေးမှုများကြောင့်...

မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းစနစ် မှာ တဖြည်းဖြည်း စတင် အကောင်ထည်ပေါ်လာလေသည်။

သတ္တမမြောက်နေ့တွင်၊ ကူမော့သည် သူ့အတွက် ရေနှင့် အစားအစာများ ထပ်မယူလာရန် ကူချူတုန်းကို ပြောလိုက်ပြီး၊ သူသည် တစ်ကိုယ်တည်း တံခါးပိတ် လေ့ကျင့်တော့မည်ဖြစ်‌ေသကြာင့်၊ အပြင်ဘက်တွင်သာ နေပြီး သူ့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးရန် တားဆီးထားဖို့သာ ပြောခဲ့လေသည်။

သူသည် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေ၏။

နှစ်ပေါင်းများစွာကုန်လွန်သွားသည့်အလား ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက်၊ ကမောက်ကမ အခြေအနေ၏ အနက်ပိုင်းမှ၊ အလင်းရောင် စတင် လင်းလက်လာသော ပိုးစုန်းကြူးများအလား၊ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်း ခုနစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်မျောနေလေသည်။

အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် လမ်းပျောက်နေသော ဝိညာဉ်များအလား ကျယ်ပြောလှသော အမှောင်ထုထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာနေကြပြီး သူတို့၏ အပြန်အလှန် ခံစားသိရှိနိုင်ရုံမျှသာ ရှိလေသည်။

အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ၊ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများမှာ မှိန်ပျပျ ကြယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများ ပြုလုပ်ထားသော သံကြိုးများအလား သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်း တစ်လျှောက် အချင်းချင်း ယှက်နွယ်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နိယာမ အချို့ စတင် ပေါင်းစပ်လာကြ၏။

ကြယ်များ၏ လမ်းကြောင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ဝဲဂယက် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းသွားပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများက လည်ပတ်နေစဉ် ပိုက်ကွန် တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာဝတ္ထုများကို ချေမွပြီး စုပ်ယူနေလေသည်။

သူတို့၏ အရှိန် မြင့်တက်လာပြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ထူးခြားသော ပုံစံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်၏ ပုံသဏ္ဌာန်များမှာ သူတို့၏ အလွန် မြန်ဆန်သော လည်ပတ်မှုအတွင်း ဝေဝါးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကာ၊ မွေးကင်းစ နေမင်းကြီးအလား တောက်ပသော အလင်းလုံး တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

...

ယဲ့မိသားစု၏ ဝင်းအတွင်း၌၊ ကူမော့ ကျင့်ကြံနေသော အခန်းမှာ အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ပုံမှန်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ပိုးကြိုးမျှင်များဖြင့် လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ခံရလေသည်။ ထူထပ်သော ပိုးကြိုးများက အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးထားလေသည်။

ကူချူတုန်းသည် တံခါးဝတွင် ထိုင်နေပြီး၊ ကောချန်မိစ္ဆာဓား မှာ သူမ၏ ဘေးတွင် ရှိနေကာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်နေ၏။

သူမသည် ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ကူမော့ကို စောင့်ရှောက် ကာကွယ်ပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချန်ယန် မင်းသမီး လီလီ သည် တစ်နေ့လျှင် နှစ်ကြိမ် လာရောက်လေ့ ရှိသော်လည်း၊ ကူချူတုန်းက သူမကို အမြဲတမ်း အထဲဝင်ခွင့် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ အကြိမ်တိုင်း လီလီ သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ခြေဆောင့်လေ့ ရှိသော်လည်း နောက်နေ့တွင်မူ ကူချူတုန်းကို ကစားရန် အပြင်ထွက်ဖို့ ထပ်မံ လာရောက် ဖိတ်ခေါ်မြဲ ပင် ဖြစ်သည်။

"ကူချူတုန်း... နင့်အစ်ကို ကျင့်ကြံနေတာ မပြီးသေးဘူးလား!"

နံနက်စောစော အချိန်တွင် လီလီ သည် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြီး ဝင်းတံခါးဝတွင် ရပ်ကာ ခါးထောက်လျက် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပါးစပ်ကို စူထားလေသည်။

ကူချူတုန်း တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ဒေါသထွက်နေသော လီလီ ကို ကြည့်ကာ၊ သူမ၏ လက်ထဲရှိ စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးပေါ်ရှိ ခေါင်းစဉ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်

"ချန်ယန်... မနက်ဖြန် ဒီစာအုပ်ရဲ့ ဒုတိယတွဲကို နင် ငါ့အတွက် ရှာပေးနိုင်မလား... ဒီစာအုပ်က တကယ် ကောင်းတယ်နော်!"

ကူချူတုန်းက သူမကို အကူအညီ တောင်းနေကြောင်း ကြားသောအခါ၊ စိတ်ကောက်နေဆဲဖြစ်သော လီလီ မှာ ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားပြီး ပြောလိုက်သည်

"ငါ နင့်အတွက် စာအုပ် ရှာပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရက်အနည်းငယ် နေရင် ငါ့မွေးနေ့ ရောက်တော့မှာ၊ နင် ဘယ်လောက်ပဲ အလုပ်များနေပါစေ ငါ့မွေးနေ့ပွဲကို လာမယ်လို့ ငါ့ကို ကတိပေးရမယ်!"

"ဒါဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့..."

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"ငါ့အစ်ကို ကျင့်ကြံနေတာကနေ ထွက်မလာသေးရင် ဘယ်ကိုမှ သေချာပေါက် သွားမှာ မဟုတ်ဘူး... နင့်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကိုသဘောမတူနိုင်ဘူး... ဒီစာအုပ်ကို ငါ ဆက်မဖတ်တော့ဘူး၊ ဖတ်ဖို့ တခြား စာအုပ်တွေ သွားရှာလိုက်မယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကူချူတုန်းသည် ဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရန် လှည့်လိုက်၏။

လီလီ ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားပြီး ကူချူတုန်းကို ဖမ်းဆွဲကာ ပြောလိုက်သည်

"ငါ နင့်အတွက် သွားရှာပေးမယ်၊ ဟုတ်ပြီလား... တကယ်လို့ ငါ စာအုပ်ကို ရှာမတွေ့ရင် စာရေးဆရာ ကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး ဇာတ်လမ်းကို လူကိုယ်တိုင် လာပြောပြခိုင်းမယ်... နင်၊ နင်၊ နင်... တကယ်လို့ အဲဒီအချိန်ကျရင် နင့်အစ်ကို ကျင့်ကြံနေတာကနေ ထွက်လာရင်တော့၊ ငါ့မွေးနေ့ပွဲ လာရမယ်နော်၊ ဟုတ်ပြီလား..."

"ငါ အချိန်ရရင် သွားမယ်လေ..."

ကူချူတုန်းက ဆိုသည်။

"ဟီးဟီး၊ အဲဒါဆို သဘောတူတယ်နော်..."

လီလီ က ပြောသည်

"ငါ့အဖေ ဧကရာဇ်မင်း နဲ့ နင့်ကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်၊ ပြီးရင် နန်းတော်ထဲက ကြယ်ကောက် မျှော်စင် ကို ခေါ်သွားပြမယ်... အဲဒီအမြင့်ကနေ ချန်အန်း တစ်မြို့လုံးကို မြင်ရမမြင်ရ ဆိုတာကို နင် အမြဲတမ်း သိချင်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား...?"

ကူချူတုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်

"နင့်မွေးနေ့ပွဲက နန်းတော်ထဲမှာ လုပ်မှာလား..."

လီလီ က အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ပြောပြလေသည်

"အကုန်လုံး တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ရဲ့ အမှားတွေချည်းပဲ... မကြာသေးခင်က တောင်ပိုင်း ကျင်း၊ ယွဲ့ နဲ့ မြောက်ပိုင်း ကျိုး နိုင်ငံတွေက ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့တွေ ချန်အန်းကို ကုန်သွယ်ရေး အကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ လာကြတယ်...

တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်က သတ္တမမြောက် မင်းသား စီမာခုံ လေ၊ တကယ့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ လူပဲ... သူက ငါနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ငါ့အဖေကို ခဏခဏ တောင်းဆိုနေတာ၊ အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းပယ်ခံရတာတောင် သူက လက်မလျှော့ဘူး..."

"ဒီတစ်ခါ ငါ့မွေးနေ့ နီးလာပြီဆိုတာ ကြားတော့ သူက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ လက်ဆောင်တွေ ပြင်ဆင်လာတယ်၊ အဲဒါက တခြား ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ နှစ်ခုကိုလည်း ဖိအားပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတာပေါ့...

အဲဒီ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ နှစ်ခုကလည်း တန်းတူ လက်ဆောင်တွေ ပြင်ဆင်ရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး၊ အဲဒါက ငါ့အဖေကိုလည်း ဖိအားပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်... နောက်ဆုံးကျတော့ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ သုံးခုစလုံးကို ဖျော်ဖြေဖို့ နန်းတော်ထဲမှာ မွေးနေ့ပွဲ တစ်ခု ကျင်းပဖို့ ငါ့အဖေ အမိန့်ပေးရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးလေ..."

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"ငါ နန်းတော်ကို သွားတာ မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား... အဲဒီနေ့က နန်းတွင်း အရာရှိတွေနဲ့ သေချာပေါက် ပြည့်နေမှာပဲ... ငါ့လို သိုင်းလောကသား တစ်ယောက် အဲဒီကို သွားတာက မသင့်တော်ပါဘူး!"

"ဘာလို့ မသင့်တော်ရမှာလဲ..."

လီလီ က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"နင်က ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး၊ သူငယ်ချင်းလေ... နင်မလာရင် ပျော်စရာကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး! ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းကို ခေါ်လာချင်တယ်လို့ ငါ့အဖေကိုအရင်ကတည်းက ပြောထားပြီးသားပါ၊ ပြီးတော့ သူကလည်း သဘောတူတယ်...

အဲဒါအပြင် နင့်အစ်ကိုကို ဖိတ်နိုင်ရင် သေချာပေါက် ဖိတ်သင့်တယ်လို့တောင် သူ ပြောသေးတယ်... နင့်အစ်ကိုက ယွင်ကျိုးရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း ဆိုတာ ငါ့အဖေ သိတယ်လေ!"

ကူချူတုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောကြားသည်

"အင်း... နောက်မှ အခြေအနေ ကြည့်ရသေးတာပေါ့!"

လီလီ က နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်

"ကောင်းပါပြီ၊ နင့်အစ်ကို ကျင့်ကြံနေတာကနေ ဘယ်တော့ ထွက်လာမလဲ မသိဘူး... ဟင်၊ အဲဒါ ဘာလဲ..."

လီလီ ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ ကူမော့ ကျင့်ကြံနေသော အခန်းကို အံ့သြတကြီးဖြင့် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

ကူချူတုန်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ တံခါးနှင့် နံရံ အက်ကွဲကြောင်းများမှ ထွက်ပေါ်လာ သည့် အဖြူရောင် ကြိုးမျှင်များကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုကြိုးမျှင်များက ဖြည်းညင်းစွာ ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြန့်နှံ့သွားကာ အခန်းတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ကူချူတုန်း၏ သူငယ်အိမ်များ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး၊ ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို အလျင်အမြန် ဆွဲယူကာ လီလီ ကို ထွက်သွားရန် လက်ဟန်ပြလိုက်၏။

လီလီ သည် ကူချူတုန်းကို တွယ်ကပ်နေရတာ သဘောကျသော်လည်း ဘာက အရေးကြီးလဲဆိုတာကို သူမ နားလည်သဖြင့်၊ ချက်ချင်း ထွက်သွားလေသည်။

ကူချူတုန်းကမူ အခန်းကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။

ကူမော့ ကျင့်ကြံနေခြင်းမှာ အရေးကြီးသော အချိန်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလေသည်။

တကယ်တမ်းကျတော့...

ကူချူတုန်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်...

ကူမော့ ကျင့်ကြံနေခြင်းမှာ အလွန် အရေးကြီးသော အချိန်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊

သူ၏ မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းစနစ် မှာ ၎င်း၏ နောက်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

အခန်းထဲတွင် အရာအားလုံးက ရွှေရောင် ဖြစ်နေပြီး၊ ရှည်လျားသော ပိုးကြိုးမျှင်များက အခန်းတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားကာ လေဝင်လေထွက် မရှိသလောက် ဖြစ်နေပြီး လုံးဝ သီးခြားဖြစ်နေသော ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးထားလေသည်။

ကူမော့သည် အလယ်ဗဟိုတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး...

သူ၏ လက်ဖဝါးများကို ပူးကပ်ထားကာ၊ ကြက်ဥအရွယ်ခန့်ရှိ လုံးဝန်းသော ပုလဲ တစ်လုံးက အလယ်ဗဟိုတွင် အခဲဖွဲ့နေ၏။ ပထမအချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ၎င်းမှာ ရွှေရောင် ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ဝေဝါးပြီး ပုံရိပ်ယောင်ကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။

ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ စစ်မှန်သော အစိုင်အခဲတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ အလုံးမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသည့် နဂါးငွေ့တန်းသဖွယ် ဖြစ်နေလေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သေးငယ်သော ရွှေရောင်မျဉ်းကြောင်းများဖြစ် သွားလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ လွင့်မြောနေသော ရွှေရောင်မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိုက်နှင့် ဒြပ်ရှိနှင့် ဒြပ်မဲ့အခြေအနေကြား အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။"

ထူးဆန်းသည်မှာ အလုံး၏ မျက်နှာပြင်သည် မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရောင်ဝါတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပုံရပြီး အလင်းရောင်ကို အရောင်ခုနစ်မျိုးအဖြစ် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ သေချာစွာ ကြည့်မည်ဆိုပါက မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သည့် အလင်းစက်လေးများ အလုံးအတွင်း ရွေ့လျားနေသည်ကို တွေ့နိုင်ပြီး အဆုံးမရှိသော စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေတော့၏။

"ဒါက မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ ရဲ့ ကနဦး ပုံစံပဲ၊ အဲဒါကို ရွှေရောင် ပုလဲလုံး လို့ ခေါ်သင့်တယ်!"

ကူမော့သည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင် ကိုယ်ထည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းကို ကြက်ဥအရွယ်အစားသာ ရှိသော ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အတွင်းအား ခုနစ်မျိုး၏ ပေါင်းစပ်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဂုဏ်သတ္တိမဲ့ ချီ တစ်မျိုး ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလားတူ ရွှေရောင် ပုလဲလုံး တစ်လုံးသည်လည်း သူ၏ အောက်ပိုင်း စွမ်းအင်ဗဟိုချက် တွင် အခဲဖွဲ့နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကူမော့၏ အတွင်းပိုင်း အမြင်အာရုံတွင်...

အပေါ်ပိုင်း၊ အလယ်ပိုင်းနှင့် အောက်ပိုင်း စွမ်းအင်ဗဟိုချက် များသည် ကောင်းကင်၊ လေဟာနယ်နှင့် မြေကြီး ကြားရှိ ဆက်ဆံရေး တစ်ခုကို ဖန်တီးထားလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် နေမင်းတစ်စင်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မျောလွင့်နေပြီး၊ ၎င်းမှာ အကန့်အသတ်မဲ့ မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ မှ ပေါင်းစပ်ထားသော ရွှေရောင် ပုလဲလုံး ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရွှေရောင် ဒန်တျန် ကို ဝန်းရံထားသော လေဟာနယ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များ မျောလွင့်နေပြီး၊ အားလုံးမှာ ရှီးဆွေ့ကျင့် နှင့် မွေးရာပါချီ ကဲ့သို့သော အခြား အတွင်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကာ၊ ရွှေရောင် ပုလဲ ၏ ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေသော နေမင်းကြီး တစ်ဝိုက်ရှိ ကြယ်များအလား ပင် ဖြစ်နေတော့၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း...

ဟန်ပင်း စစ်မှန်သောချီ ကို ကိုယ်စားပြုသော ကြယ်လေးမှာ ရွှေရောင် ပုလဲ အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကူမော့၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ ရွှေရောင် ပုလဲ မှာ အဆုံးမရှိသော အေးစက်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ရေခဲပုလဲလုံး တစ်လုံးအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ထို့နောက် ကူမော့က သူ၏ ဟန်ပင်း စစ်မှန်သောချီ ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ၊ ရွှေရောင် ပုလဲ တစ်လုံးအဖြစ် ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွား၏။ ထို့နောက် သူက တောက်ပသော ယန် စစ်မှန်သောချီ ပြောင်းလဲလိုက်ရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရွှေရောင် ပုလဲ မှာ ဒေါသတကြီး မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော ပုလဲ တစ်လုံး ဖြစ်သွားလေသည်။