အခန်း (၂၈၃-၂၈၄)

အပိုင်း (၂၈၃) - တစ္ဆေမြို့တော်ကို ဖြတ်သန်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ( အပိုင်း ၂ )

တစ္ဆေမြို့တော် တွင်၊ ယှက်နွယ်နေသော လှိုဏ်ခေါင်းများ ကြား၌၊

ကူမော့သည် ခြေရာခံစာလိပ် ကို သယ်ဆောင်ကာ ယဲ့ကျင်းလန် နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်နေ၏။

ဤမြေအောက် တစ္ဆေမြို့တော် တွင်၊ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ၏ အားနည်းချက်မှာ အလွန် သိသာထင်ရှားသည် ။ အရွယ်အစားမှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် လှုပ်ရှားမှုကို ကန့်သတ်ထားလေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသာ ကူမော့၏ ခြေရာခံစာလိပ် ၏ မှတ်သားထားခြင်း မခံခဲ့ရပါက၊ တစ္ဆေမြို့တော် ၏ ရှုပ်ထွေးသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကြောင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ခြေရာခံစာလိပ် ၏ မှတ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ပုန်းစရာ နေရာမရှိဟု ခံစားနေရလေသည်။

သူတို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေစဉ် ကူမော့က အံ့သြစွာဖြင့် ရုတ်တရက်

"သူတို့ ထပ်တူကျသွားပြီ!"

"ဘာတွေ ထပ်တူကျသွားတာလဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က မေးလိုက်သည်။

"လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ က ကျိန်းအဘိုးကြီး နဲ့ ထပ်တူကျသွားပြီ၊ ပြီးတော့ သုံးမိုင်လောက် အကွာမှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေတယ်!"

ဟု ကူမော့က ဆိုသည်။

"ငါတို့ကို စောင့်နေတာလား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မကြာမီ သူတို့ နှစ်ဦးသည် ဂူတစ်ခုထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ လွန်ခဲ့သော အချိန်က သူတို့ တစ္ဆေမြို့တော် သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့် ချန်ရှား ကူးတို့ဆိပ် မှာ သူတို့၏ အောက်တွင် ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ယဲ့ကျင်းလန် မှာ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

သို့သော်လည်း ချန်ရှား ကူးတို့ဆိပ် မှာ ယနေ့တွင် တိတ်ဆိတ်နေ၏။ မီးများ လင်းထိန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အလွန် တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ မြို့အပြင်ဘက်ရှိ သဲနွံများ စီးဆင်းနေသည့် အသံမှလွဲ၍ ဘာအသံမှ မကြားရသလောက် ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း ကူမော့သည် မြို့ထဲ၌ အနည်းဆုံး လူတစ်ထောင်ခန့် အာရုံခံမိလေသည်။

"အစ်ကိုကူ... ဒါက ငါတို့ကို စောင့်နေတဲ့ ထောင်ချောက် တစ်ခုလား..."

"ဖြစ်နိုင်တယ်!"

ကူမော့က ဆိုသည်

"ကျိန်းအဘိုးကြီး နဲ့ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ နှစ်ကောင်စလုံး အထဲမှာ ရှိတယ်... သူတို့က ငါတို့ကို တမင်တကာ စောင့်မနေဘူးဆိုတာ ငါ မယုံဘူး..."

သူတို့ နှစ်ဦးသည် သဲနွံများပေါ်မှ ဖြတ်သန်းကာ ကိုယ်ဖျော့ပညာ ကို အသုံးပြုလိုက်ကြ၏။ ကျယ်ဝန်းသော ပင်မလမ်းမကြီးမှာ လူသူကင်းမဲ့နေသည်။

မီးအိမ် တစ်လုံးစီ လမ်းဘေး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး ၎င်း၏ အလင်းရောင်မှာ မှိန်ပျပျဖြစ်နေ၏။ ဘေးလမ်းကြားလေးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းပြီး ကျပ်သိပ်နေကာ နံရံများမှာ ရေညှိများနှင့် ရေကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

သူတို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ...

သူတို့၏ အရှေ့မှ နှဲသံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ စက္ကူရုပ်များအလား မျက်နှာတွင် ဆေးခြယ်ထားသော အမျိုးသား လေးဦးသည် အခေါင်း တစ်ခုကို ထမ်းကာ ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ အနောက်တွင် နောက်ထပ် အမျိုးသား လေးဦးက နှဲများ မှုတ်နေကြပြီး အသံများမှာ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းပြီး ညည်းတွားနေလေသည်။

လူထမ်းစင် ထမ်းသူများက ညီညာမှုမရှိသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ချဉ်းကပ်လာပြီး လမ်းကြား အဝင်ဝတွင် ရပ်လိုက်ကြ၏။အခေါင်း အဖုံး ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာပြီး၊ ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး ပိတ်စများဖြင့် လုံးဝ ရစ်ပတ်ခံထားရကာ ထိုင်နေသော လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်သည်၊ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှလွဲ၍ ကျန်အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ မျက်လုံးပေါက်များထဲတွင် ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေလေသည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောသည်

"လူဆိုးဆယ်ဦး ထဲမှာ ငိုကြွေးနေသော တစ္ဆေ က ပုံရိပ်ယောင် မှော်ပညာ တွေကို အကျွမ်းကျင်ဆုံးပဲ... သူက လူတွေကို သတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အရိုးတွေ၊ အထူးသဖြင့် ကျောရိုးတွေကို ယူရတာ သဘောကျတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ကျောရိုးတွေကနေ ဖန်တီးထားတဲ့ တစ္ဆေမီး က အစစ်မှန်ဆုံးလို့ အခိုင်အမာ ပြောဆိုထားတယ်... စွမ်းအားအရဆိုရင် သူက လူဆိုးဆယ်ဦး ထဲမှာ တတိယ နေရာမှာ ရှိပြီး ဆရာကြီးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ပါ..."

ကူမော့သည် စနစ်အတွင်းမှ ငိုကြွေးနေသော တစ္ဆေ ၏ ဝရမ်းပြေး အချက်အလက်များကို ရှာတွေ့ခဲ့လေသည် ။

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ်—ငိုကြွေးနေသော တစ္ဆေ]

[တာဝန်အဆင့်—ကြယ်သုံးပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ်—ယွမ်ဟုန် ဓား

…

ငိုကြွေးနေသော တစ္ဆေ ၏ တာဝန်အတွက် ဆုလာဘ်မှာ အတော်လေး ရှားပါးသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည် ။

“ချင်နိုင်ငံမှာသာတဲ့လ “ ကာတွန်းဇာတ်ကားမှ နတ်လက်နက် တစ်ခုဖြစ်သော ယွမ်ဟုန် ဓား ပင် ဖြစ်လေသည်။ ၎င်း၏ ဓားသွားမှာ သွေးအလား အနီရဲရဲ ဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်း၏ အစွန်းမှာ ပုစဉ်းတောင်ပံ အလား ပါးလွှာကာ ဓားရိုးကို အနက်ရောင် ပိုးကြိုးများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသည်။

၎င်း၏ မူလအစမှာ မော့ဟစ်ကျောင်းမှ ဓားပညာရှင် ရွှီဖူဇီ၏ မိခင် ဖန်တီးခဲ့သော ဥက္ကာခဲ သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့်ဖြစ်သည်။ ချင် ဘုရင်အား ဂျင်းခဲ ၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု ကျရှုံးပြီးနောက်၊ ၎င်းကို ချင်ဘုရင်က ယွမ်ဟုန် အဖြစ် ပြန်လည် ပုံဖော်ခဲ့ပြီး၊ လူသတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါကို ဖယ်ရှားကာ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့သဖြင့် အလွန် ထက်မြက်လာခဲ့လေသည်။

ဤကမ္ဘာတွင်ပင် ၎င်းကို အကောင်းဆုံး ဓားများအနက် တစ်လက်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်လေသည်။

…

ယဲ့ကျင်းလန် က ငိုကြွေးနေသော တစ္ဆေ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို သတ်ဖို့ မင်း တစ်ယောက်တည်း လာတာတော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား..."

ငိုကြွေးနေသော တစ္ဆေ မှာ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် အခေါင်းထဲတွင် ထိုင်နေ၏။

ထိုစဉ် အိမ်တစ်လုံးထဲမှ ပါးလျသော ဆံပင်ဖြူများရှိသည့် ခါးကုန်း အဘိုးအို တစ်ဦး ထွက်လာ၏။သူ၏ မျက်နှာမှာ အနာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ၏ လက်မောင်းများနှင့် အနားသတ်များတွင်ရောင်စုံ အဆိပ်များ ပေကျံနေလေသည်။ သူ၏ ခါးတွင် အဆိပ်အိတ် တစ်အိတ် ချိတ်ဆွဲထားပြီး စူးရှသော အနံ့တစ်ခုကိုထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

ခါးကုန်း အဘိုးအို က ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

" အဘိုးကြီးပိုင်ကျိုး……. သူရဲကောင်း ကူ နဲ့ သခင် ယဲ့ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်!"

ယဲ့ကျင်းလန် က ဆိုသည်

"လူဆိုးဆယ်ဦး ထဲက ငါးယောက်က အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ... ကျိန်းအဘိုးကြီး လည်း ဒီမှာ ရှိတယ်၊ ငိုကြွေးနေသော တစ္ဆေ လည်း ပေါ်လာပြီ၊ ပြီးတော့ အခု ရေကန်အေး ဘိုးဘေး ပိုင်ကျိုး၊ မင်းလည်း ပေါ်လာပြီ... ကျန်တဲ့ ပညာရှင်အို နဲ့ ဓားရူး လည်း ရောက်နေလောက်ပြီလို့ ငါ ထင်တယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...

ခေါင်မိုးပေါ်တွင် လူနှစ်ဦး ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦးမှာ အစောပိုင်းက ကူမော့၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော ကျိန်းအဘိုးကြီး ပင် ဖြစ်လေသည်။ ကျိန်းအဘိုးကြီး ၏ ဘေးတွင် အပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ခေါက်ယပ်တောင် တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ လေးထောင့် ပဝါကို ဆောင်းထားသော သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ဦး ရပ်နေပြီး ပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် တူလေသည်။ သူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လူဆိုးဆယ်ဦး အနက် အဝါရင့်ဆုံးနှင့် သက်တမ်းအရှည်ကြာဆုံး ဖြစ်သော ပညာရှင်အို ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဟောက်!"

ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ပေါ်လာကာ အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံ တစ်ခုထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ မိစ္ဆာသားရဲ ၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်နေသူမှာ လူငယ် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများ၊ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဆံပင်များနှင့် မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမာရွတ် တစ်ခု ရှိလေသည်။

သူသည် အက်ကွဲရာများ အပြည့်ရှိသော ဓားကျိုး တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လူသတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်မှ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်နေသော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေပြီး အားကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသနေလေသည်။

ဤသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဓားရူး ပင် ဖြစ်ပြီး၊ လူဆိုးကြီးဆယ်ဦး အနက် သိုင်းပညာ အမြင့်ဆုံးဟု လူသိများကာ အားလုံးက ကြောက်ရွံ့ကြလေသည်။

သူသည် ဓားဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဓားကို စွဲလမ်းနေသော်လည်း ဤစွဲလမ်းမှုက သူ့ကို လမ်းလွဲသွားစေခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက သူသည် ရူးသွပ်သွားပြီး မြို့တော်ရှိ လူများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ညဌာန ၏ မဟာသိုင်းဆရာကြီး ချွမ်ကျား ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး တစ္ဆေမြို့တော် တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကာ နောက်ထပ် မတွေ့ရတော့ချေ။ သို့သော်လည်း တစ္ဆေမြို့တော် တွင် လူများကို ဆက်လက် သတ်ဖြတ်နေသဖြင့် သူ့အကြောင်း ကောလာဟလများ မကြာခဏ ထွက်ပေါ်လေ့ ရှိလေသည်။

ကူမော့သည် စနစ်အတွင်းရှိ ထိုသူများအတွက် ဝရမ်းပြေး အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည် -

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ် – ပညာရှင်အို]

[တာဝန်အဆင့် – ကြယ်လေးပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် – အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကောင်းကင် ပျံသန်းခြင်း မသေမျိုး သိုင်း

...

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ် – ရေကန်အေး ဘိုးဘေး]

[တာဝန်အဆင့် – ကြယ်လေးပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် – အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကောင်းကင်ရေ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်

...

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ် – ဓားရူး]

[တာဝန်အဆင့် – ကြယ်ငါးပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် – အမြင့်ဆုံးအဆင့် သစ်ရွက်တစ်သောင်း ပန်းပျံ ရေစီးကြောင်း

...

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူတို့ အကုန်လာကြတာပဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က သူ၏ လည်ပင်းကို ချိုးကာ ပြောလိုက်သည်

"အရမ်းကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်... တစ္ဆေမြို့တော် ကို ငါ ရွံရှာနေတာ ကြာပြီ၊ ဒီနေ့ သူတို့ အားလုံးကို ငါ ရှင်းပစ်မယ်!"

ပညာရှင်အို က ညီးညွတ်၍ ပြောလိုက်သည်

"သခင်ယဲ့... ကျွန်တော့်ရဲ့ ပွင့်လင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ၊ မြို့တော် ရှိနေသရွေ့ တစ္ဆေမြို့တော် က ဘယ်တော့မှ ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော်တို့ကို သတ်ရင်တောင်မှ မကြာခင် နောက်ထပ် တစ်သုတ် ရောက်လာမှာပဲ... အဲဒါက ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့မှာ စည်းကမ်း နည်းနည်းပါးပါး ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် တစ်သုတ် ရောက်လာရင်တော့ သူတို့က ဥပဒေကို အဲဒီလောက် လိုက်နာချင်မှ လိုက်နာမှာနော်!"

ယဲ့ကျင်းလန် က လှောင်ပြုံးပြလျက်

"စည်းကမ်း မရှိဘူးလား... ဒါဆို နောက်ထပ် တစ်သုတ် ထပ်ခေါ်လာခဲ့!"

ဟု ဆိုသည်။

"အထင်ကြီးစရာပဲ..."

ပညာရှင်အိုပညာရှင်အို က ပြောသည်

"ဓားဧကရာဇ် ယဲ့ကျင်းလန် ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ် လိုက်ဖက်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သခင်ယဲ့... ဒီနေ့ မင်းတို့နဲ့ အသေအကြေ မတိုက်ခိုက်ချင်ပါဘူး... သခင်ယဲ့ ၊ ဆရာကြီးကူ တို့နဲ့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထိုင်ပြီး စကားပြောချင်ရုံပါပဲ... အဲဒါ အဆင်ပြေမလား..."

"မင်းတို့က တန်လို့လား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောလိုက်သည်။

ပညာရှင်အို က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်၏။

ရုတ်တရက် မြို့လေးမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့သည်။ လက်နက် မျိုးစုံ ကိုင်ဆောင်ထားသော သိုင်းသမား မရေမတွက်နိုင်အောင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး၊ အရေအတွက် အနည်းဆုံး တစ်ထောင်ခန့် ရှိကာ မြို့တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်က သိုင်းပညာ အရမ်း ကျွမ်းကျင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်လူ အများကြီးနဲ့ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ပါ ပါသေးတယ်ဆိုတော့ မင်းတို့ရဲ့ စစ်မှန်သောချီ တွေ မကုန်ခင်မှာ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှု ရှိလား..."

ပညာရှင်အို စကားမဆုံးမီမှာပင်...

ကူမော့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး၊ လက်နက်ပုန်း တစ်ခုက ပညာရှင်အို ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွား၏။ သုံးလက်မခန့်ရှိ လက်နက်ပုန်း မှာ လေထုကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး၊ ပညာရှင်အို ၏ လည်ချောင်းဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားလေသည်။

ပညာရှင်အို ၏ မျက်ခုံးများ ရုတ်တရက် တွန့်ချိုးသွားပြီး သူ၏ အရိုးပေါ်နေသည့် လက်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွား၏။ သူ၏ သိုးမွေးစုတ်တံ မှာ မှင်နဂါး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလေသည်။ မှင်ရည်များ ပက်ဖြန်းသွားစဉ်အမည်းရောင် ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့သွားပြီး၊ စုတ်တံ၏ အမွေးများမှာ သံမဏိ အပ်များအလား လွင့်ပျံသွားကာ လေထဲတွင် ထိုးဖောက်၍မရသော ကာကွယ်ရေး ပိုက်ကွန် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

လက်နက်ပုန်း က မှင်ဒိုင်း ကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ မှင်မြူခိုးများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ချက်ချင်း ပြန့်ကျဲသွားတော့၏။

ရုတ်တရက် လက်နက်ပုန်း တွင် ဒေါသတကြီး မီးတောက်များ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ပညာရှင်အို ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။ သူ၏ အမြင်အာရုံတွင် သုံးလက်မခန့်ရှိ ဓားသွားမှာ...

ရှည်လျားသော မီးဘီးကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ဥက္ကာခဲ တစ်ခုအလား အပူရှိန်ကြောင့် လေထုမှာ ပုံပျက်သွားကာ လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။ ပညာရှင်အို ၏ သူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

သူ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် လောင်ကျွမ်းနေသော စုတ်တံမှာ မီးတောက်များအတွင်း ဝါးမြိုခံလိုက်ရပြီး၊ မည်းနက်နေသော လက်ကိုင်မှာ ပေါက်ကွဲသွားတော့၏။

ကြီးမားလှသော အားအင်ကို သယ်ဆောင်လာသည့် လက်နက်ပုန်း က မှင်ဒိုင်း ကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

သွေးများက မီးပွားများနှင့် ရောနှောကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားပြီး၊ သွေးစက်များက မီးတောက်များထဲတွင် မြူခိုးများအဖြစ် အငွေ့ပျံသွားတော့၏။

မှိန်ဖျော့ဖျော့ ညည်းတွားသံ တစ်ခုက ပညာရှင်အို ၏ လည်ချောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူ၏ လက်ချောင်းများက လေဟာနယ်ကို အချည်းနှီး ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အားပျော့စွာ ကျဆင်းသွားတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စနစ်၏ အသိပေးချက်တစ်ခုက ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်လွင်လာသည် -

[ကြယ်လေးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်လေးပွင့် ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကောင်းကင် ပျံသန်းခြင်း မသေမျိုး သိုင်း ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်လား]

…

ကူမော့ ချက်ချင်းပင် ရယူမည် ကို နှိပ်လိုက်ရာ၊ ကောင်းကင် ပျံသန်းခြင်း မသေမျိုး သိုင်းအမြင့်ဆုံးအဆင့် သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး၊ အပြစ်အနာအဆာကင်းသည့် ဓားသိုင်းအထက်ဂူ မှ မသေမျိုး ရှစ်ပါး၏ အနှစ်သာရ ပေါင်းစပ်မှု ကို ကျွမ်းကျင်သွားလေသည်။

ဤသိုင်းကွက်သည် မြင့်မားသော နေရာမှ တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အောက်သို့ ခုတ်ချမှုမှာ တောက်ပပြီး မြန်ဆန်ကာ၊ ဓားအလင်းမှာ လျှပ်စီးအလား၊ သက်တံအလား၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား ပျံသန်းလာလေသည်…

စဉ်းစားလိုက်ရုံဖြင့်ပင်၊ သူသည် ကောင်းကင် ပျံသန်းခြင်း မသေမျိုး သိုင်း ကို ရရှိသွားခဲ့၏။

ကူမော့ တစ်ခဏမျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည် -

"အစ်ကိုယဲ့... ဘာစောင့်နေတာလဲ... သတ်!"

သူ၏ စကားများပင် မဆုံးသေးမီ...

ကူမော့သည် သူ၏ လက်များကို ကြက်ခြေခတ်လိုက်ရာ သွေးကြောခြောက်သွယ် နတ်ဓားသိုင်း က လေဟာနယ်ကို ဆွဲဖြဲပြီး ဓားဝင်္ကပါ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ငိုကြွေးနေသော တစ္ဆေ ကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ဓားဝင်္ကပါ လှောင်အိမ် တစ်ခု ဖြစ်လာလေသည်။

ငိုကြွေးနေသော တစ္ဆေ ၏ ပိန်ချုံးပြီး ခရမ်းပြာရောင် သန်းနေသော မျက်နှာမှာ ဓားဝင်္ကပါ ၏ အေးစက်သော အလင်းရောင်တွင် ပုံပျက်သွားပြီး၊ သူ၏ ခါးကုန်းနေသော ကျောမှာ ကောက်ကွေးသွားကာ...

ပုစွန် တစ်ကောင်အလား၊ အလောင်းဖယောင်း လို တောက်ပနေတဲ့ လက်သည်းတွေ ရှိတဲ့ သူရဲ့ လက်တွေက အခေါင်း အနားသတ်ကို အသည်းအသန် ကုတ်ခြစ်နေလေတယ်။ ကူမော့၏ လက်ချောင်းထိပ်များ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး၊ ဓားဝင်္ကပါ က ပြောင်းပြန်လှန်ထားသော နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုအလား တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ယံကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။

အခေါင်း ကို ထမ်းထားသော တောင့်တင်းခိုင်မာသည့် အမျိုးသား လေးဦးမှာ သူတို့၏ ပခုံးပေါ်ရှိ သစ်သားတိုင်များကို ချရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် သွေးမြူခိုးများ အဖြစ် ပြောင်းခံလိုက်ရပြီး၊ သစ်သားစများနှင့် ရောနှောနေသော သူတို့၏ အသားများက အပြာရောင် အုတ်ချပ်များပေါ်သို့ ကျသွားတော့၏။ ရွှေချထားသော အခေါင်း မှာ ပို၍ပင် ထိခိုက်လွယ်သည်။ ဓားရာ ဆယ့်နှစ်ခုက အခေါင်း ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုတ်ပိုင်းသွားပြီး သစ်သားစများက ကျဆင်းလာသော ဆီးနှင်းများအလား လွင့်ပျံသွားလေသည်။

သို့သော်လည်း အခေါင်း ထဲတွင် ငိုကြွေးနေသော တစ္ဆေ ၏ အရိပ်အယောင်မျှ မရှိချေ။

ရုတ်တရက် ကျိုးပဲ့နေသော အခေါင်း ပျဉ်ပြားများ ကြားမှ အဖြူရောင် ပိတ်စ ထောင်ပေါင်းများစွာ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာရာ၊ ငရဲပြည်မှ ဆွဲထုတ်လာသော အသုဘ အလံများအလား ဖြစ်နေသည်။ အပိုင်းတစ်ခုစီတိုင်းက အလောင်းဆီ လို ခဲပြာရောင် အရည်များ ရွှဲနစ်နေကာ၊ လေထဲတွင် ဝဲလည်ရင်း ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်သွားစေမည့် ဧရာမ ပိုက်ကွန်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မြင့်မားသော အဖြူရောင် ပိတ်စ လှောင်အိမ် တစ်ခုက ကူမော့ကို အလယ်ဗဟိုတွင် ပိတ်လှောင်လိုက်၏။ ပိတ်စပေါ်တွင် ပန်းထိုးထားသော ဦးခေါင်းခွံများက ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးပေါက်များမှ အနီရင့်ရောင် အရည်များ စိမ့်ထွက်လာကာ၊ လှောင်အိမ်၏ အောက်ခြေသို့ ကျဆင်းသွားသည်။

"သတ်!

ရေကန်အေး ဘိုးဘေး က ခေါင်မိုးပေါ်မှ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကြက်ခြေထောက်အလား လက်များက ပြည်တည်နေသော အစိမ်းရောင် အဆိပ်အလင်းတန်း ဖြင့် တောက်ပနေ၏။ သူ၏ အင်္ကျီလက်များမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အဆိပ်မြူများ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အုတ်ချပ်များမှ အဖြူရောင် အမြှုပ်များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အင်္ကျီမပါသော ကျိန်းအဘိုးကြီး သည် ဘယ်ဘက် ခေါင်မိုးပေါ်မှ ခုန်ချလာ၏။ သူ၏ လိပ်ခွံ လက်အကာများက လရောင်အောက်တွင် အေးစက်စွာ တောက်ပနေသည်။ သူသည် သံမျှော်စင်ကြီး တစ်ခုအလား ကျလာရာ၊ ၎င်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လေဖိအားကြောင့် ဝင်းထောင့်ရှိ သစ်သားတန်း နှစ်ခုပင် ကွေးညွတ်သွားလေသည်။

လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ က တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသည်။ ၎င်း၏ သုံးကျန်း မြင့်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို အရောင်လွင့်နေသော အနီရောင် ပိုးသားဖြင့် ရစ်ပတ်ထား၏။

ရုတ်တရက် ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဖောင်းကားနေသော လူ့မျက်နှာက ပွင့်ဟသွားပြီး၊ အမည်းရောင် သွေးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ အဖြူရောင် ပိတ်စမှ မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာစေလေသည်။

မိစ္ဆာသားရဲ ၏ ကျောပေါ်တွင် စီးနင်းလာသော ဓားရူး က သူ၏ ဓားကျိုးကို မြင့်မြင့် မြှောက်ထား၏။ ဓားသွားကို ရစ်ပတ်ထားသော လူ့အရေခွံ ဓားပန်းဖွား မှာ လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားနေပြီး၊ ခဲပြာရောင် ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခုက ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဒေါသတကြီး နဂါးတစ်ကောင်အလား လှောင်အိမ်၏ ထိပ်ကို ဆွဲဖြဲသွားလေသည်။

ဒါဇင်နှင့်ချီသော ကျွမ်းကျင်သူ များက အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ခုန်အုပ်လာကြ၏။ အချို့က သူတို့၏ အင်္ကျီလက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ အဆိပ်လူးထားသော ဓားတိုများကို ပစ်လွှတ်ကြသည်၊ အရိုးဖောက် သံမဏိသံမှို များကို ပစ်ခတ်ကြသည်၊ အချို့က လက်တစ်ဖက်စီတွင် ဦးခေါင်းခွံ လေးမြား သုံးခုစီ ကိုင်ဆောင်ထားကာ၊ လေထဲတွင် ရပ်နေကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သတ္တုချင်း ထိခတ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။ ယဲ့ကျင်းလန် သည် လူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဖွဲ့စည်းထားသော ငါးနဂါး ဝင်္ကပါ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပိတ်မိနေလေသည်။ သူ၏ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော အလင်းတန်း တစ်ခုစီတိုင်းတွင်၊ ဓားရှည် သုံးလက်က ခန့်မှန်းရခက်သော ထောင့်များမှ တိုက်ခိုက်လာသဖြင့် သူ့ကို ခြေခုနစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားစေကာ၊ သူ၏ဖိနပ်များက အပြာရောင် အုတ်ချပ်များမှ မီးပွားများ ပွတ်တိုက် ထွက်ပေါ်လာစေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကူမော့၏ ဘက်၌ သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသော အဖြူရောင် ပိတ်စ လှောင်အိမ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားကာ ပိတ်စ အပိုင်းအစများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့၏။

ကူမော့၏ ပုံရိပ်မှာ လေဟာနယ်ထဲမှ ညှစ်ထုတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ မွေးရာပါချီ က မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဝဲလည်နေကာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော လမင်းကြီး တစ်စင်းနှင့် တူနေတော့၏။

ရေကန်အေး ဘိုးဘေး ၏ အဆိပ်ပြင်းသော လက်ဝါးက ချီ ၏ အစွန်းကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မီးရှူးမီးပန်းများအလား ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ အော်ဟစ်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ သူ၏ လက်ဖဝါးရှိ အဆိပ်အလင်းတန်း မှာ ချီ ကြောင့် လက်မောင်း တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းသွားစေတော့၏။

ကျိန်းအဘိုးကြီး ၏ လိပ်ခွံပုံစံ အကာများက ကူမော့၏ အကာအကွယ် အရှိန်အဝါကို ဝင်တိုက်မိရာ ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံးအလား အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူ၏ မြင့်မားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ သူ၏ လည်ချောင်းမှ ပန်းထွက်လာသော သွေးများက လက်အကာများပေါ်သို့ ပက်ဖြန်းသွားကာ အနီရဲရဲ စွန်းထင်းသွားစေတော့၏။

လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ ၏ ကျားလက်သည်းများက အကာအကွယ် အရှိန်အဝါကို ရိုက်ချလိုက်ရာ၊ ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းကြောင့် ဘေးဘက် အခန်း၏ ခေါင်မိုး တစ်ဝက် ပြုတ်ထွက်သွားပြီး အုတ်ကြွပ်များ မိုးရွာသလို ကျဆင်းလာလေသည်။ ဓားရူး ၏ ဓားအရှိန်အဝါ က အကာအကွယ် အရှိန်အဝါနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားရာ ဓားကျိုးမှာ ဖိအားအောက်တွင် တုန်သွားတော့၏။ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ လူ့အရေခွံ ဓားပန်းဖွား မှာ ရုတ်တရက် ကြေမွသွားပြီး ဂါထာမန္တန် များကို ထုတိဖော်လိုက်ကာ၊ ၎င်းတို့မှာ အရှိန်အဝါ၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြိုကျသွားလေသည်။

တိုက်ခိုက်နေသော ကျွမ်းကျင်သူ ဒါဇင်ကျော်ခန့်မှာ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီး ဖိချခံရသည့်အလား သူတို့၏ ရင်ဘတ်တွင် တင်းကျပ်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူတို့ထဲမှ ဆယ်ဦးကျော်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း သွေးအန်ထုတ်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး စင်္ကြံလမ်းရှိ အနီရောင် သုတ်ဆေးသုတ်ထားသော သစ်သားတိုင်များကို ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူတို့သည် နားလည်မှု တစ်ခုဖြင့် လူစုကွဲကာ ထွက်ပြေးရန် စတင်ကြလေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကျွမ်းကျင်သူ အုပ်စုမှာ သူတို့၏ အခြေအနေကို တည်ငြိမ်‌ေစရန် အနိုင်နိုင် ကြိုးစားနေစဉ်၊ သူတို့ရှေ့ရှိ လောကကြီးမှာ အရောင်အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရ၏။ အပြာရောင် အုတ်ချပ်များမှာ မီးခိုးရောင် ပြောင်းသွားပြီး၊ ပိတ်စများမှာ အဖြူရောင် ဖြစ်သွားကာ၊ အဝေးမှ ယဲ့ကျင်းလန် ၏ ဓားပင်လျှင် တစ်ရောင်တည်းသော ငွေဖြူရောင်ဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေလေသည်။

ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်မှာ၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မမြင်ရသော သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည့်အလား မျက်တောင်ပင် မခတ်နိုင်တော့ဘဲ အသက်ရှူမှုများမှာလည်း ရပ်တန့်သွားခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကူမော့၏ "အရောင်မဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး" သိုင်းပညာ၊ ချီကျင့်ကြံသူများ သာပိုင်ဆိုင်သည့် နည်းစနစ် တစ်ခုကို ပထမဆုံး အသုံးပြုခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန် သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

ကူမော့ လက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ စစ်မှန်သော ချီ ကို ဓားရှည် တစ်လက်အဖြစ် ဖန်တီးလိုက်သည်ကိုသာ သူတို့ အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေနိုင်တော့၏။ အစပိုင်းတွင် မှိန်ဖျော့နေသော ဓားမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကြီးထွားလာပြီး၊ ၎င်း၏ ထိပ်ဖျားမှ ကြယ်ရောင်များ ဖြာထွက်နေလေသည်။

ဓားအလင်း ကျဆင်းလာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လောကကြီးမှာ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေတော့၏။

ကျွမ်းကျင်သူ ဒါဇင် ကျော်၏ လည်ပင်းများတွင် သွေးမျဉ်းများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာပြီး၊ ဆံပင်တစ်ပင်ထက် ပိုပါးလွှာသော်လည်း အလွန် အနီရဲရဲ ဖြစ်နေလေသည်။

ရေကန်အေး ဘိုးဘေး ၏ ခေါင်းက မြေကြီးကို အရင်ဆုံး ကျကာ လိမ့်သွားကာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အဆိပ်ရည်များ ကျန်ရစ်နေသေး၏။

ကျိန်းအဘိုးကြီး သည် သူ၏ လည်ပင်းတွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများက ၎င်းဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွားကာ၊ သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် နွေးထွေးသော သွေးများ ချက်ချင်း ထွက်လာလေသည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ သွေးများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်စဉ်၊ သူ၏ မျက်လုံးမှာ ဝေဝါးသွားသည်ကို သူ ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်၏။

အဖြူရောင် ပိတ်စများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားဆဲဖြစ်သော ငိုကြွေးနေသော တစ္ဆေ သည် လမ်းမအလယ်တွင် ရပ်နေပြီး၊ ပိတ်စများ စတင် စုတ်ပြဲလာကာ သွေးကြောင်းများ ပြန့်နှံ့လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားတော့၏။

ဓားရူး သည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ သူ၏ ဓားကျိုးကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ကိုင်ထားသော်လည်း ဓားအလင်း ကြောင့် ဆယ်ပေခန့် နောက်သို့ ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရပြီး ကျောက်တောင်တု တစ်ဝက်ကို ဝင်တိုက်မိလေသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။

အစွယ်များ ပြတ်တောက်သွားသော လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ သည် နာကြည်းစွာ ဟောက်လိုက်ပြီး၊ ဓားရူး ကို သယ်ဆောင်ကာ အနောက်ဘက် နံရံကို ဖြိုခွင်းပြီး မြို့ပြင်သို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်များအလား လဲကျသွားပြီး ဝင်းအတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားကြလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့၏ စိတ်ထဲ၌ အသိပေးချက် သုံးခု မြည်လွင်လာ၏ -

[ကြယ်လေးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်လေးပွင့် ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကောင်းကင်ရေ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်လား]

…

[ကြယ်သုံးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်သုံးပွင့် ဆုလာဘ်—ယွမ်ဟုန် ဓား ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်လား]

…

[ကြယ်လေးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်လေးပွင့် ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် ညှို့ယူ လက်ဝါးသိုင်း ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်လား]

…

ကူမော့သည် စနစ်၏ အသိပေးချက်များကို လျစ်လျူရှုကာ လူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ နောက်သို့ လိုက်သွားလေသည်။

အပိုင်း (၂၈၄) - သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲ

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ငါးနဂါး ဝင်္ကပါ ကို ဖောက်ထွက်ရန် ကောင်းကင်မေးခွန်း ဓားဆယ့်လေးကွက် ကို အခုလေးတင် အသုံးပြုခဲ့သော ယဲ့ကျင်းလန် မှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူက တံတွေးကို အားပြင်းပြင်း မြိုချလိုက်ပြီး

"ဒါက ငါ့ကို လောကရဲ့ ထိပ်တန်း ဆယ်ယောက် စာရင်းထဲ မဝင်စေဘူးဆိုရင်၊ ငါ ယဲ့ကျင်းလန်... ငါ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး အိုး အဖြစ် သုံးလိုက်မယ်!"

ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ယဲ့ကျင်းလန် သည် ကူမော့နောက်သို့ လိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကျွမ်းကျင်သူ အုပ်စုကြီး တစ်ခု၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

ယနေ့ အင်ပါယာ မြို့တော်မှာ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် စည်ကားနေသည်။

ကန် ဧကရာဇ် သည် အင်ပါယာ မြို့တော် အတွင်း၌ ချန်ယန် မင်းသမီး လီလီ အတွက် မွေးနေ့ စားသောက်ပွဲ တစ်ခု ပြင်ဆင်နေပြီး၊ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများအပြင် နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံ မှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များကိုပါ ဖိတ်ကြားထားလေသည်။

ဤစားသောက်ပွဲမှာ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံ မှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များကို ဧည့်ခံရန် ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသော်လည်း၊ ဧကရာဇ်မင်း ၏ ချန်ယန် မင်းသမီး အပေါ် မျက်နှာသာပေးမှုကိုတော့ သူတို့ မငြင်းဆိုနိုင်ကြချေ။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုချန် နန်းတော် မှာ ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိ အများစု ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံ မှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များလည်း နေရာယူထားကြပြီ ဖြစ်သည်။ မြို့တော်ရှိ မင်းသားများနှင့် အခြားသူများလည်း စုဝေးနေကြသဖြင့် အလွန် စည်ကားနေလေသည်။ ဧကရာဇ်မင်း နှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီး တို့ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ လေထုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထိုစဉ်...

အပြင်ဘက်မှ နှုတ်ဆက်သံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

"တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ရောက်လာပါပြီ!"

တစ်ခဏမျှ ကန်တိုင်းပြည် ၏ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများ အားလုံး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး၊ ကန် ဧကရာဇ် နှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် တို့ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြလေသည်။

တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ကျန်းတာအိုယီ သည် နန်းတော် စားသောက်ပွဲများကို ဘယ်သောအခါမှ မတက်ရောက်ဖူးချေ။

နှစ်စဉ် ကျင်းပသော ကောင်းကင် ပူဇော်ပွဲ အခမ်းအနားတွင်သာ သင်္ကေတ အနေဖြင့် ပေါ်လာလေ့ရှိပြီး၊ အဲဒါတောင်မှ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။ ယနေ့လို စားသောက်ပွဲမျိုးကို ကျန်းတာအိုယီ တက်ရောက်ရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကန် ဧကရာဇ် သည် ကျန်းတာအိုယီ ထံ ထုံးစံအတိုင်း ဖိတ်စာ တစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့သော်လည်း၊ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့သဖြင့် ကျန်းတာအိုယီ လာမည်မဟုတ်ဟု တိတ်တဆိတ် ယူဆထားခဲ့သည်။

ယခု ရုတ်တရက် ကျန်းတာအိုယီ လာမည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူတို့ ဇဝေဇဝါ မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။

ကန်တိုင်းပြည် ၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော အရာရှိများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံ မှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့နှင့် နန်းတော်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ခွင့် ရရှိသော အင်ပါယာ ကုန်သည် လေးဦးတို့မှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြလေသည်။

ကန်တိုင်းပြည် ၏ နံပါတ် ၁ ကျွမ်းကျင်သူ၊ လောက၏ နံပါတ် ၃၊ တာအိုဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင်၊ နှင့် လက်ရှိ ခေတ်၏ တစ်ဦးတည်းသော ကောင်းကင်ဆရာကြီး ကျန်းတာအိုယီ ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာ ကန်တိုင်းပြည် တွင်သာ ကန့်သတ်မထားပေ။ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ လောက တစ်ခွင်လုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူသော ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝဝကစ်ကစ် တာအိုရဟန်းကြီး နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ၊ နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံ မှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ဝင်များ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြ၏။ သူသည် သူတို့ စိတ်ကူးယဉ်ထားခဲ့သော အလွန် ပေါ့ပါးပြီး လောကီနှင့် မသက်ဆိုင်သည့် ပုံရိပ်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေလေသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန် အားကောင်းပြီး ခန့်ညားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူတိုင်းကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ကျန်းတာအိုယီ နှင့်အတူ ပါလာသူမှာ ထုံးစံအတိုင်း တာအိုရဟန်းငယ် ဟွိုင်ဆု မဟုတ်ဘဲ၊ သေတ္တာကြီး တစ်လုံး သယ်ဆောင်လာသော အမျိုးသမီးငယ် တစ်ဦး ဖြစ်နေ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အသားဖြူပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေကာ နန်းတော်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေပုံ ရလေသည်။

ကျန်းတာအိုယီ ဝင်လာပြီး ကန် ဧကရာဇ် ကို ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်

"အစေခံ ကျန်းတာအိုယီ၊ အရှင်မင်းကြီး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်!"

ကျန်းတာအိုယီ ၏ သဘောထားမှာ အလွန် ရှင်းလင်းနေ၏။ သူက ကန် ဧကရာဇ် ကို ဦးညွှတ်ခဲ့သော်လည်း သိပ်မဝေးသော နေရာတွင် ထိုင်နေသည့် မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် ကိုတော့ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း အနည်းငယ် မကောင်း ဖြစ်သွားလေသည်။

သို့သော် ကန် ဧကရာဇ် မှာမူ ပျားရည် သောက်ထားရသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နေပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"တော်ဝင်ပုရောဟိတ်... တရားဝင် အခမ်းအနားတွေ မလိုပါဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ!"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိ အများအပြားလည်း ကျန်းတာအိုယီ ကို ဦးညွှတ်ရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသော်လည်း၊ သူတို့ အားလုံးက သူ့ကို တရားဝင် ရာထူး အမည်ဖြင့် မခေါ်ဘဲ "ကောင်းကင်ဆရာကြီး" ဟုသာ ခေါ်ဆိုကြလေသည်။

ကျန်းတာအိုယီ က လူအုပ်ကို အရိုသေပြုပြီး သူ၏ ယပ်တောင်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ဧကရာဇ်မင်း ကို ပြောလိုက်သည်

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီစားသောက်ပွဲမှာ ကျွန်တော် အကြာကြီး မနေပါဘူး... ဒီလို အခမ်းအနား မျိုးတွေကို ကျွန်တော် အသားမကျသလို၊ မူလကလည်း လာဖို့ အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပါဘူး..."

ထိုသို့ပြောရင်း သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေဆဲဖြစ်သော အမျိုးသမီးငယ် တစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆက်ပြောသည်

"ဒီကောင်မလေးက တော်ဝင် စားသောက်ပွဲ ဆိုတာကို သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူးလို့ ပြောပြီး၊ ဒီမှာ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေ အများကြီး ရှိမလား သိချင်နေလို့ အမြင်ကျယ်စေဖို့ ကျွန်တော် ခေါ်လာခဲ့တာပါ!"

ဤစကားများက ခန်းမ တစ်ခုလုံးတွင် ဆူညံသွားစေခဲ့၏။

လူတိုင်းက ထိုအမျိုးသမီးငယ်ကို လှည့်ကြည့်ကာ၊ သူမ၏ သရုပ်မှန်နှင့် ကျန်းတာအိုယီ က သူမကို ဘာကြောင့် အထူးတလည် ဆက်ဆံရသနည်း ဆိုသည်ကို မှန်းဆနေကြလေသည်။ အများစုက ကျန်းတာအိုယီ တိတ်တိတ်ပုန်း ရခဲ့သော သမီးဖြစ်နိုင်ပြီး ထို့ကြောင့် အလွန် အလိုလိုက်ထားခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ချက်ချင်း တွေးလိုက်ကြသည်။

ကန် ဧကရာဇ် လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်

"ဒါနဲ့ ဒီအမျိုးသမီးငယ်လေး က ဘယ်သူလဲ..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကန် ဧကရာဇ် ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ချန်ယန် မင်းသမီး လီလီ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ခမည်းတော်၊ ခမည်းတော်၊ သမီး သိတယ်! သူမက ကူချူတုန်း လေ၊ သမီးရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း! သူမက အရမ်း တော်တာ! သမီး ခမည်းတော် ကို ပြောပြဖူးတယ်လေ!"

ကန် ဧကရာဇ် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏။

ထို့နောက် ကျန်းတာအိုယီ က လူအုပ်ကို ပြောလိုက်သည်

"ဒါက ယွင်ကျိုးရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း ကူမော့ ရဲ့ ညီမလေး ကူချူတုန်း ပါပဲ!"

တကယ်တမ်းကျတော့ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အများအပြားမှာ "ယွင်ကျိုးရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း" ဟူသော နာမည်နှင့် မရင်းနှီးကြချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည် သိုင်းလောကကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ကြဘဲ၊ အနည်းငယ်သာ လင်းဟိုင် ခရိုင် ၏ ကိစ္စရပ်များ အကြောင်းကို သိရှိပြီး နာမည်နှင့် ရင်းနှီးကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ မသိခြင်းက သူတို့၏ အံ့သြရိုသေမှုနှင့် လေးစားမှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမသည် တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ကျန်းတာအိုယီ ကိုယ်တိုင် ခေါ်လာသော သူတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

ကန် ဧကရာဇ် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြောကြားသည်

"အော် ဒါ သခင်မလေး ကူ ကိုး! မင်းနဲ့ မင်းအစ်ကို ယွင်ကျိုးရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း ကူမော့ အကြောင်း ငါ ကြားဖူးတာ ကြာပြီ... မင်းအစ်ကို က လောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သိုင်းပညာ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်၊ မကောင်းမှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်ပြီး၊ တရားမျှတကာ၊ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ စိတ်အပ်နှံထားသူယွင်ကျိုးရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်..."

"မင်း ကူချူတုန်း ဟာလည်း ဒီခေတ်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်၊ ဘယ်ယောကျ်ားထက်မှ မလျော့တဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပါပဲ... ဒီနေ့ မင်းနဲ့ တွေ့ရတာ၊ ကောလာဟလတွေလိုပဲ တကယ်ကို ထူးခြားပြီး လူငယ်တွေထဲမှာ ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပါပဲ!"

ကူချူတုန်းမှာ လူမှုရေးအရ အနေရခက်တတ်ပြီး လူတိုင်း၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို မခံချင်ချေ။ သို့သော် ယခုအခါ ကျန်းတာအိုယီ က သူမကို ရွေးချယ်ပြီး အာရုံစိုက်မှု ဗဟိုချက် ဖြစ်စေခဲ့သဖြင့် အလွန် ရှက်ရွံ့သွားလေသည်။ ကန် ဧကရာဇ် က သူမ၏ မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် ချီးကျူးလိုက်ခြင်းက သူမကို ပို၍ပင် အနေရခက်သွားစေတော့၏

ကျန်းတာအိုယီ က ဘေးမှနေ၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်

"မင်း ဘာလို့ အဲဒီမှာ ရပ်နေတာလဲ... ပြန်ဖြေလေ!"

"ဘာကို ဖြေရမှာလဲ..."

ကူချူတုန်းက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီးရင် ကောင်းတဲ့ စကားလေး နည်းနည်းပါးပါး ပြောလေ..."

ကူချူတုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ကန် ဧကရာဇ် ကို အလျင်အမြန် ဦးညွတ်ကာ အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ချီးကျူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး၊ အင်း... ရှင်... ရှင့်မှာ အလွန် ကောင်းမွန်တဲ့ အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်!"

ကန် ဧကရာဇ် - "..."

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများ - "..."

ကျန်းတာအိုယီ - "??"

ဒါဆို ကောင်းတဲ့ စကားပြောတယ် ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချီးကျူးတာကို ပြောတာလား...

ကန် ဧကရာဇ် သည်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက်၊ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်ကာ သီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ... အင်း... မင်းနဲ့ ချန်ယန် တို့က သူငယ်ချင်းတွေ ဆိုတော့ ချန်ယန် နဲ့အတူ ထိုင်လို့ ရပါတယ်!"

ကူချူတုန်းက ကျန်းတာအိုယီ ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

ကျန်းတာအိုယီ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကူချူတုန်းသည် လီလီ ဆီသို့ လျှောက်သွားရာ၊ လီလီ မှာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်ပြီး ကူချူတုန်းကို သူမဘေးတွင် ထိုင်ရန် အလျင်အမြန် ဆွဲယူကာ ပြောလိုက်သည်

"ချူတုန်း... နင် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါ့ကို လာနှုတ်ဆက်တုန်းက၊ တကယ် ထွက်သွားတော့မယ် ထင်ပြီး ငါ အရမ်း ဝမ်းနည်းနေခဲ့တာ... တကယ်တော့ နင်က ငါ့အတွက် ဒီမှာ အံ့သြစရာလေး တစ်ခု ပြင်ဆင်နေခဲ့တာကိုး... အရမ်း သဘောကောင်းတာပဲ!"

ကူချူတုန်းသည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပုစွန် ကြီးတစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားပြီး အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားလေသည်။

တကယ်တမ်းကျတော့ လီလီ ၏ မွေးနေ့ကို သူမ လုံးဝ မေ့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီမနက်စောစော တော်ဝင် ဧည့်ခံရေး ခန်းမ မှာ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေချိန်၊ သူမ အကိုလူ့မျက်နှာ မိစ္ဆာသားရဲ နောက်သို့ လိုက်သွားပြီးနောက် တော်ဝင်ပုရောဟိတ် ၏ စံအိမ်တွင် စောင့်နေရန် ကူမော့က ပြောခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူမ စံအိမ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကျန်းတာအိုယီ က နက္ခတ်တာရာ လေ့လာရေးဌာန သို့ သွားမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

တော်ဝင် စားသောက်ပွဲတွင် အရသာရှိသော အစားအစာများ သေချာပေါက် ရှိမည်ဟု တွေးမိသဖြင့် သူမကို ခေါ်သွားရန် ကျန်းတာအိုယီ ကို တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။၎င်းမှာ လီလီ ၏ မွေးနေ့နှင့် လုံးဝ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော်လည်း လီလီ ၏ မျှော်လင့်နေသော မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ၊ သူမက ခေါင်းကို အားပြင်းပြင်း ညိတ်ပြပြီး

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါ နင့်အတွက် အံ့သြစရာလေး ပါ!" ဟု ဆိုသည်။

လီလီ ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာများ အားလုံးကို ကူချူတုန်း၏ ရှေ့တွင် ချထားပေးလိုက်၏။ သူမက ကူချူတုန်း၏ နားအနီးသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်

"အခု အရမ်း အများကြီး မစားနဲ့ဦးနော်... ငါ နင့်ကို ပြောမယ်၊ စားသောက်ပွဲ ပြီးခါနီးရင် ငါ့အမေက အမျိုးသမီးတွေကို နောက်ဖေး ဥယျာဉ်ဆီ ခေါ်သွားလိမ့်မယ်... အဲဒီမှာ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေ အများကြီး ရှိတယ်!"

"အင်း... အင်း..."

ကူချူတုန်းက အစားအစာများကို ပါးစပ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် သွင်းနေရင်း တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ ရုတ်တရက် ပင်မခန်းမဆောင်၏ အနောက်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက သူမကို ပြုံးပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွား၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် အသိအကျွမ်း တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည် ။

ချန်ကျိုး တွင် သူမ တွေ့ခဲ့ဖူးသော ယွင်မိသားစု၏ အကြီးဆုံး သမီး ယွင်ရှို့ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကူချူတုန်းက ယွင်ရှို့ ကို အလျင်အမြန် လက်လှမ်းပြလိုက်၏။

ယွင်ရှို့ အနည်းငယ် ပြုံးပြပြီး လက်ပြန်လှမ်းပြလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် ကူချူတုန်းကဲ့သို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် မနေရဲချေ။ သူမသည် စားပွဲတွင် အလွန် သေသပ်စွာ ထိုင်နေပြီး၊ စည်းမျဉ်းများကို မတော်တဆ ချိုးဖောက်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အကောင်းဆုံး အမူအကျင့်များကို ထိန်းသိမ်းထားကာ စားပွဲပေါ်ရှိ မည်သည့်အရာကိုမျှ မထိရဲချေ။

"နင် သူမကို သိလို့လား..."

လီလီ က ကူချူတုန်းကို မေးလိုက်သည်။

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

လီလီ က ပြောသည်

"သူမက ဧကရာဇ်မင်း ခန့်အပ်ထားတဲ့ အင်ပါယာ ကုန်သည် လေးယောက်ထဲက တစ်ယောက်လေ၊ ချန်ကျိုးက... အင်း... နင် သူမကို သိတာ ပုံမှန်ပါပဲ... သူမက သိုင်းလောကက လူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်၊ ပြီးတော့ သူမ မိသားစုက သိုင်းလောကရဲ့ မိသားစုကြီး ခုနစ်ခုထဲက တစ်ခုလို့ လူသိများတယ်လေ... သူမ နာမည်က ယွင် ဘာလဲမသိဘူး..."

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ယွင်ရှို့... သူမ နာမည်က ယွင်ရှို့ လေ... ငါ နင့်ကို ပြောမယ်၊ အစ်မ ယွင်ရှို့ က အရမ်း တော်တာ! သူမက လှတယ်၊ သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဂီတ၊ စစ်တုရင်၊ စာရေးလက်ရာ၊ ပန်းချီ ကနေ ကဗျာ နဲ့ သီချင်းတွေ အထိ အရာအားလုံးမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်... အထူးသဖြင့် သူမရဲ့ စီးပွားရေး အမြင်က ထူးခြားတယ်...

အမျိုးသမီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမက ယွင်မိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာပြီး၊ အခုတော့ အင်ပါယာ ကုန်သည် တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်နေပြီ... သူမက ယွင်မိသားစုကို ဒီထက်ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ အမြင့်ကို သေချာပေါက် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မှာပါ... သူမက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူမကို ငါ အရမ်း လေးစားတယ်!"

ကူချူတုန်းက ယွင်ရှို့ ကို အလွန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ချီးကျူးနေသည်ကို ကြားရသောအခါ လီလီ မှာ အလွန် မနာလိုဖြစ်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောလိုက်သည်

"နင် ငါ့ကို အဲဒီလို တစ်ခါမှ မချီးကျူးဖူးဘူး! ဟွန့်! နင် ငါ့ထက် သူမကို ပိုသဘောကျတယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်!"

"ငါ နင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို သဘောကျပါတယ်..."

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ နင်နဲ့ သူမက မတူဘူးလေ..."

"ဘယ်လို မတူတာလဲ..."

လီလီ က မေးလိုက်သည်။

ကူချူတုန်းက ပြောပြသည်

"ငါ့အစ်ကို မျက်လုံးတွေ ပိုကောင်းလာရင် သူနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ ငါ စီစဉ်ထားတာ၊ ဒါကြောင့် သူမက နောင်ကျရင် ငါ့ရဲ့ မရီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ... အဲဒါ အတူတူပဲလား..."

လီလီ မှာ မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး မတ်တတ်ထကာ ပြောလိုက်သည်

" ငါ မလှဘူးလား... ငါ့ကိုလည်း နင့်အစ်ကိုနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလို့ ရတာပဲလေ... ငါ နင့်မရီး ဖြစ်လို့ မရဘူးလား... ဟေး၊ ဒါ အကြံကောင်းပဲ! တကယ်လို့ ငါသာ နင့်မရီး ဖြစ်သွားရင် နင်နဲ့ နေ့တိုင်း ကစားလို့ ရပြီပေါ့!"

ကူချူတုန်းက ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"နင် မရဘူး... နင်က မင်းသမီး တစ်ပါးလေ၊ ပြီးတော့ တော်ဝင် စည်းမျဉ်းတွေက အရမ်း တင်းကျပ်တယ်... အဲဒါအပြင် ငါ့အစ်ကိုက နင့်ကို လက်ထပ်ရင် သူက မင်းသမီးရဲ့ ခင်ပွန်း ဖြစ်သွားမှာပေါ့၊ ပြီးတော့ မင်းသမီးရဲ့ ခင်ပွန်း က တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ လက်ထပ်လို့ မရဘူးလေ...

ဒါကြောင့် နင် မရဘူး... ငါတို့ ကူ မိသားစု ကြီးပွား တိုးတက်ဖို့ ငါ့အစ်ကိုက နောင်ကျရင် မရီး တချို့ကို ထပ်ပြီး လက်ထပ်မယ်လို့တောင် ငါ တွေးနေတာ!"

"ဟွန့်!"

လီလီ မှာ အရမ်း ဒေါသထွက်သွားပြီး ကူချူတုန်းကို ကိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့၏။

စားသောက်ပွဲမှာ ဆက်လက် ကျင်းပနေလေသည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းတာအိုယီ ကတော့ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားခဲ့၏။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် စားသောက်ပွဲသည် နိုင်ငံလေးနိုင်ငံ ကုန်သွယ်ရေး သဘောတူညီချက် လက်မှတ်ရေးထိုးသည့် အစီအစဉ် သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန် က ၎င်းကို မမြင်ချင်သကဲ့သို့ ဖျားနာသည်ဟု အကြောင်းပြကာ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားခဲ့၏။

ကန် ဧကရာဇ် သည် ဓလေ့ထုံးတမ်း ဝန်ကြီးဌာန၏ အစီအစဉ်အောက်တွင် ကုန်သွယ်ရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ဆိုင်ရာ လက်မှတ်ရေးထိုးရန် နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံ ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များနှင့် အင်ပါယာ ကုန်သည် လေးဦးတို့အတွက် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက်...

သိပ်မကြာခင်မှာပင်...

စားသောက်ပွဲသည် မိဖုရား က အမျိုးသမီး တစ်စုကို နောက်ဖေး ဥယျာဉ် သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ အရှေ့နန်းတော် မှ ခွဲထွက်သွားလေသည်။

ကူချူတုန်း ပြေးသွားပြီး ယွင်ရှို့ နှင့် စတင် စကားပြောလေတော့၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင် လီလီ ကို မိဖုရား က ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဝန်ကြီးများ၏ မိသားစုများမှ အမျိုးသမီး ဆွေမျိုး အများအပြားက လာရောက် ဂါရဝပြုကြလေသည်။

သို့သော်လည်း လီလီ မှာ စိတ်မပါဘဲ အပြင်သို့ အဆက်မပြတ် ကြည့်နေ၏။သူမ ဘာမှ မမြင်ရသော်လည်း၊ ကူချူတုန်းက ယွင်ရှို့ နှင့် အလွန် စိတ်အားထက်သန်စွာ စကားပြောနေသည်ဟူသော အတွေးက သူမကို အနေရခက်စေပြီး၊ သူမ၏ သူငယ်ချင်းကောင်း အလုခံရတော့မည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။

နန်းတွင်း အဆောင်ကို စီမံခန့်ခွဲရသော မိဖုရား သည် သဘာဝကျကျပင် အလွန် အကဲခတ်တတ်ပြီး လီလီ ၏ ကလေးဆန်သော အတွေးများကို ချက်ချင်း သိမြင်သွား၏။ သူမက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်

"ချန်ယန်... နင့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း ကိုဘာလို့ သွားမခေါ်တာလဲ... အဲဒီ ကလေးမလေး ကို ငါ တော်တော် သဘောကျတယ်!"

"ဟုတ်ကဲ့!"

လီလီ က ကူချူတုန်းဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားလေသည်။

ကူချူတုန်းနှင့် စကားပြောနေသော ယွင်ရှို့ သည် လီလီ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်

"ဂါရဝပြုပါတယ် အရှင်မင်းသမီး!"

"အင်း..."

လီလီ က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ကူချူတုန်းကို ပြောလိုက်သည်

"ချူတုန်း... ငါ့အမေ က နင့်ကို တွေ့ချင်လို့တဲ့!"

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"မိဖုရား က ငါ့ကို ဘာလို့ တွေ့ချင်တာလဲ..."

"အော်... နင် အဲဒီရောက်ရင် သိသွားမှာပါ..."

လီလီ က ကူချူတုန်း၏ လက်ကို ဆွဲကာ ခေါ်သွားလေသည်။

"အစ်မ ယွင်... ကျွန်မ ခဏနေရင် လာခဲ့မယ်နော်!"

လီလီ နှင့်အတူ မထွက်ခွာမီ ကူချူတုန်းက ယွင်ရှို့ ကို ပြောလိုက်သည်။

ယွင်ရှို့ က သူမကို သတိပေးလိုက်သည်

"ချူတုန်း... နင် မိဖုရား နဲ့ တွေ့တဲ့အခါ၊ သူမကို မစော်ကားမိစေနဲ့နော်..."

ကူချူတုန်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူမသည် ကျင့်ဝတ်များနှင့် မရင်းနှီးချေ။

သို့သော် သူမ စိုးရိမ်မနေခဲ့ပေ။ မိဖုရား နှင့် အရင်က မတွေ့ဖူးသော်လည်း၊ သိုင်းလောကတွင် မိဖုရား ခေါင်ကြီး ချောင်း ၏ ဂုဏ်သတင်း အကြောင်း အများကြီး ကြားဖူးခဲ့လေသည်။ သူမကို ပြည်သူများက အလွန် လေးစားကြပြီး၊ ပင်မခန်းမဆောင် တွင် တွေ့ခဲ့ရသော မိဖုရား ခေါင်ကြီး ချောင်း မှာ အလွန် နူးညံ့ပြီး ကြင်နာတတ်ကာ၊ အလွန် ကောင်းမွန်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရလေသည်။

ကူချူတုန်း၏ လက်ကို ကိုင်ထားသော လီလီ က ယွင်ရှို့ ကို အနည်းငယ် ရန်စသည့် အကြည့်ဖြင့် နောက်ပြန် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကူချူတုန်းကို အလျင်အမြန် ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

ယွင်ရှို့ နောက်သို့ လိုက်လာသော အစေခံမလေး မှာ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်

"သခင်မလေး... ချန်ယန် မင်းသမီး က သခင်မလေး ကို ကြည့်မရဖြစ်နေပုံ ရတယ်နော်... ကျွန်မတို့ သူမကို တစ်ခုခု စော်ကားမိလို့လား... ကျွန်မတို့ ဒုက္ခရောက်နိုင်လား..."

ယွင်ရှို့ က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်

"မင်း ထင်သလောက် ကြောက်စရာ မကောင်းပါဘူး... ဒီ ချန်ယန် မင်းသမီး က ရိုးရှင်းတဲ့ စိတ်ထားရှိပြီး ကလေးစိတ်ပဲ ရှိသေးတာပါ... သူမရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်း ကို ငါ လုသွားမှာကို သူမက ကြောက်နေတာလေ!"

...

မကြာမီ လီလီ သည် ကူချူတုန်းကို အလွန် ဇိမ်ကျကျ ပြင်ဆင်ထားသော ခန်းမဆောင် တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရာ၊ ထိုနေရာတွင် ရာထူးကြီး အရာရှိများ၏ မိသားစုများမှ အမျိုးသမီးများ ထိုင်နေကြလေသည်။ အလေးစားခံရဆုံး သူမှာ မိဖုရား ခေါင်ကြီး ချောင်း ဖြစ်လေသည်။

လီလီ က ကူချူတုန်းကို ခေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူ အချို့မှာ သိုင်းလောကမှ လာသော ကူချူတုန်း ကဲ့သို့သော သူတစ်ဦးကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ကြလေသည်။ သို့သော်လည်း မည်သူကမျှ ၎င်းကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် လောက်အောင် မိုက်မဲခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"မေမေ၊ ချူတုန်း ရောက်လာပြီ!"

လီလီ က ကူချူတုန်းကို ရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

ကူချူတုန်း အနည်းငယ် အနေရခက်သွားပြီး မိဖုရား ခေါင်ကြီး ချောင်း ထံသို့ ဦးညွတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ဂါရဝပြုပါတယ်၊ မိဖုရား ခေါင်ကြီး... ..."

မိဖုရား ခေါင်ကြီး ချောင်း က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ပြောကြားသည်

"မိန်းကလေး ကူ... ဒီလို မလိုပါဘူး... မင်းက လွတ်လပ်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ချုပ်ချယ်မှု ကင်းမဲ့တာကို အသားကျနေသလို၊ ဒီစည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို သည်းမခံနိုင်ဘူး ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး တရားဝင် အခမ်းအနားတွေ မလုပ်ပါနဲ့..."

ထိုသို့ပြောရင်း မိဖုရား ခေါင်ကြီး ချောင်း က သူမအတွက် အထူး ဖယ်ထားပေးသော စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆက်ပြောသည်

"ပင်မခန်းမဆောင် မှာ မင်း သိပ်မစားရသေးဘူးလို့ ငါ သတိထားမိတယ်... လာ၊ ဒီမှာ ထိုင်ပြီး သရေစာလေးတွေ စားလိုက်ပါဦး!"

အပြင်ဘက်တွင် ဝယ်၍မရနိုင်သော ဟင်းလျာများစွာကို စားပွဲပေါ်တွင် မြင်လိုက်ရသောအခါ ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူမက ပြောလိုက်သည်

"အရှင် မိဖုရား... ရှင်က အရမ်း သဘောကောင်းတာပဲ!"

မိဖုရား ခေါင်ကြီး ချောင်း က ရယ်မောလျက် ပြောသည်

"ချန်ယန် မင်းအကြောင်း ပြောတာ ငါ ခဏခဏ ကြားဖူးပါတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းနဲ့ တွေ့ချင်နေတာ ကြာပြီ... ဒီနေ့ တွေ့တော့ ဘာလို့မှန်းမသိ ငါ မင်းကို အရမ်း သဘောကျသွားတယ်... မရှက်ပါနဲ့၊ ကိုယ့်အိမ်လို သဘောထားပါ!"

မိဖုရား ခေါင်ကြီး ချောင်း ၏ စကားများက ခန်းမထဲရှိ လူအများအပြား၏ မျက်နှာအမူအရာများကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့၏။

သူတို့ အများစု၏ အမြင်တွင် ကူချူတုန်းတွင် သိုင်း မဟာဆရာကြီး ဖြစ်သော အစ်ကို တစ်ယောက် ရှိသော်လည်း၊ သူတို့လို ရာထူးကြီး အရာရှိ မိသားစု တစ်ခုအတွက်၊ သိုင်း မဟာဆရာကြီး ဆိုသူမှာ သာမန် ရွာသား တစ်ဦးနှင့် ဘာမှ မကွာခြားလှချေ။

ဒါပေမဲ့ မိဖုရား ခေါင်ကြီး ချောင်း ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက သူတို့ကို ဘာလုပ်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားစေတယ်။

အဲဒီနေရာမှာ ရှိနေသူ အားလုံးက ရာထူးကြီး အရာရှိ မိသားစုတွေက ဖြစ်ကြပြီး၊ ကူချူတုန်း အပေါ် မိဖုရား ခေါင်ကြီး ချောင်း ရဲ့ အထူးတလည် ဆက်ဆံမှုဟာ ရုတ်တရက် သဘောကျသွားလို့ ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မယုံကြည်ကြဘူးလေ။ မိဖုရား အဆင့်မှာ၊ သူမက စိတ်ခံစားမှု အရ လှုပ်ရှားဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

တကယ်တမ်းမှာတော့ ဝန်ကြီးတွေရဲ့ မိသားစုတွေ သံသယ ဝင်နေတဲ့အတိုင်းပဲ၊ မိဖုရား ခေါင်ကြီး ချောင်း ရဲ့ ကူချူတုန်း အပေါ် သဘောကျမှုဟာ မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကူချူတုန်းကို ကျန်းတာအိုယီ ကိုယ်တိုင် ခေါ်လာခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး၊ သူမမှာ ကျန်းတာအိုယီ လို ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ ဒါမှမဟုတ် သူ့ထက်တောင် သာလွန်နိုင်တဲ့ အစ်ကို တစ်ယောက် ရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်တယ်။

ဒီဝန်ကြီးတွေရဲ့ မိသားစုတွေ မသိတဲ့ အရာများစွာကို သူမ သိထားတယ်။ ဥပမာ၊ ဧကရာဇ်မင်း က ကျန်းတာအိုယီ ကို ကျေးဇူးတင်ပြီး လေးစားပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းကျတော့ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့နေတယ် ဆိုတာ သူမ သိတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းတာအိုယီ ဟာ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အင်ပါယာ အာဏာကို လျစ်လျူရှုနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိနေလို့ပါပဲ၊

ပြီးတော့ အခု ကူချူတုန်းရဲ့ နောက်ခံက ကျန်းတာအိုယီ ထက်တောင် သာလွန်နိုင်တဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်။ကျန်းတာအိုယီ ကိုယ်တိုင် စည်းရုံးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ သိုင်းပညာ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်လေ။

ဒီရာထူးကြီး အရာရှိတွေနဲ့ မှူးမတ်တွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ၊ သိုင်းလောကသား တွေကို အထင်သေးကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူအပေါ်မှာတော့ မူတည်ပါတယ်၊ သိုင်းလောကသား အားလုံးကိုတော့ သူတို့ အထင်မသေးရဲကြပါဘူး။ အရင်တုန်းက ကန်တိုင်းပြည် မှာ ကျန်းတာအိုယီ ရှိခဲ့သလို၊ တောင်ပိုင်း ကျင်း နိုင်ငံမှာလည်း စုချန်းချိုး ရှိခဲ့တယ်။

အထူးသဖြင့် စုချန်းချိုး ကို နိုင်ငံရဲ့ နယ်စပ်တွေကို တစ်ကိုယ်တော် စောင့်ကြပ်နေသူ လို့ လူသိများတယ်။

စုချန်းချိုး ကို ထိန်းချုပ်ထားဖို့အတွက်၊ တောင်ပိုင်း ကျင်း တော်ဝင် မိသားစု ဟာ စုချန်းချိုး ကိုယ်တိုင် မေ့နေတဲ့ မျိုးဆက် တစ်ခုကိုတောင် ရှာဖွေခဲ့ပြီး၊ အဲဒါကို တောင်ပိုင်း ကျင်း ရဲ့ ထိပ်တန်း မိသားစု တစ်ခု ဖြစ်လာအောင် အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲခဲ့တယ်၊ အားလုံးက စုချန်းချိုး ကို ထိန်းချုပ်ထားဖို့ သက်သက်ပါပဲ။