အခန်း (၁၃၆-၁၃၈)

အခန်း ၁၃၆ - ဦးလေးမြင်း... သနားပါဦးဗျ

“ဟားဟားဟား...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် လူသားကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးမှာ သူ၏ဒဏ်ကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်ကို ကြည့်ကာ အလွန်ပင် ဂုဏ်ယူနေမိသည်။ သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းကြီးများမှာ ဝင်းလက်နေပြီး သူ၏ နူးညံ့လှသော အမြီးငါးချောင်းလုံးမှာလည်း ထောင်ထွက်နေတော့သည်။

‘ကံကြမ္မာနယ်ပယ် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ရတာ တကယ့်ကို အထင်ကြီးဖို့ ကောင်းတာပဲ... ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ငါ့ကိုမြင်တာနဲ့ မေ့လဲသွားကြတယ်... ဒါမျိုးက အရင်ကဆိုရင် ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ...’

“အဲ့ဒီ ကြောင်စုတ်... အောက်ကို ဆင်းခဲ့စမ်း...”

မြင်းနက်ကြီးက လှမ်းဟောက်လိုက်သည်။ ဤကြောင်မှာ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိသွားကတည်းက သူ၏ ယုံကြည်မှုများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အခြားသူများထက် သာလွန်သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အမြဲတမ်း ကြွားဝါရန် ကြိုးစားနေတတ်သည်။ ဤအပြုအမူက ဦးလေးမြင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

‘ငါက ထာဝရနယ်ပယ်က မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်တာတောင်မှ အခုထိ အေးအေးဆေးဆေး နေသေးတာပဲ... ဒီကြောင်ပေါက်လေးကတော့ ကံကြမ္မာနယ်ပယ်လေး ရောက်တာနဲ့တင် ကောင်းကင်ကို လက်နဲ့လှမ်းထိလို့ ရတော့မယ်လို့ ထင်ပြီး မောက်မာနေပြီ... သူ့ကိုတော့ ကောင်းကောင်း ဆုံးမမှ ဖြစ်မယ်...’

ထို့ကြောင့် မြင်းနက်ကြီးက ဆဲဆိုပြီးတစ်ပြိုင်နက် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုမှာ ချက်ချင်း ကျဆင်းလာတော့သည်။

“ဖြန်း...”

ဤလျှပ်စီးတန်းက ကြောင်နက်ကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အပြင်ရောအတွင်းပါ ကျွမ်းသွားစေပြီး သူ၏ အမွေးအမှင် အမြောက်အများကိုလည်း ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့သည်။

“အား...”

ကြောင်နက်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြင်းရထားပေါ်သို့ ပြန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်သည်းများကို စုကာ အကြိမ်ကြိမ် ဦးတိုက်တော့သည်။

“ဦးလေးမြင်း... သနားပါဦးဗျ...”

“မင်း ဘာအမှား လုပ်မိလဲဆိုတာ သိလား...”

မြင်းနက်ကြီးက ခေါင်းလှည့်ကာ သူ၏သွားများကို ဖြီးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဦးလေးမြင်းက... အမြန် အဆုံးသတ်စေချင်တာကို ကျွန်တော်က နည်းနည်း နှေးသွားလို့ပါ...”

ကြောင်နက်ကြီးက မျက်လုံးများကို ကစားရင်း ခပ်တိုးတိုး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“အလကား အပိုစကားတွေ...”

မြင်းနက်ကြီး၏ အမြီးမှာ တောင်တစ်လုံးအလား ကျဆင်းလာပြီး မြင်းရထားပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေသော ကြောင်နက်ကြီးကို အသားတုံးလေးအလား ပြားချပ်သွားအောင် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။ ကြောင်နက်ကြီးမှာ နာကျင်စွာဖြင့် ရုန်းကန်နေရသည်။ ဦးလေးမြင်း၏ ထပ်မံ ဆုံးမခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အတွက် သူသည် မျက်ရည်ပင် ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

“နောင်ကျရင် ဒီလောက်အထိ ထင်ပေါ်အောင် မလုပ်နဲ့... မင်းက ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒါက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး... သခင်ကြီးရဲ့ သိုလှောင်ရုံအကြောင်းကို မေ့သွားပြီလား...”

မြင်းနက်ကြီးက သွားများကို ဖြီးလျက် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သိုလှောင်ရုံအတွင်းရှိ ဝမ်းနည်းစရာ အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည့်အခါ ကြောင်နက်ကြီးမှာ အေးစက်လှသော ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကြောက်လွန်းသဖြင့် ဆီးပင် ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူက အမြန် ဦးတိုက်ကာ တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်တော့သည်။

“ဦးလေးမြင်း... ကျွန်တော် မှားပါပြီ... နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ အဲ့လို မလုပ်တော့ပါဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... စီနီယာကြီး... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ခွင့်လွှတ်ပေးပါဗျာ...”

“ကြောင်လေး... မင်း တကယ်ပဲ အမှားကို သိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်... တကယ်လို့ နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်မယ်ဆိုရင်တော့ ဦးလေးမြင်းက မင်းကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့်အတူ မြင်းနက်ကြီးမှာ နောက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ဝဲပျံနေသော ရွှေရောင် ဝိညာဉ်သင်္ဘော ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

‘ဒီ ဝိညာဉ်သင်္ဘောက တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ... သခင်လေးအတွက် ဒါကို သိမ်းထားပေးမှ ဖြစ်မယ်...’

မြင်းနက်ကြီးက ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင် ဝိညာဉ်သင်္ဘောကို ဝန်းရံလိုက်ကာ ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ သေးငယ်သွားစေပြီးနောက် မျိုချလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်းကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေတော့သည်။

ကြောင်နက်ကြီးမှာ ဦးလေးမြင်း နောက်ဆုံးတွင် စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သတိကြီးစွာဖြင့် ပြန်ထလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ နတ်အာရုံကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ အဝေးမှနေ၍ ဝိညာဉ်သင်္ဘောများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူလည်း ဘာမှမပြောဘဲ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ကျင့်ကြံမှုကို စတင်လိုက်တော့သည်။

ထိုခဏ၌ မေ့လဲနေသော မီးလျှံနီဓားဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်တို့မှာ သတိပြန်ရလာကြသည်။ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲမှာ မြင်းရထားပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသော ကြောင်နက်ကြီးကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တံတွေး မျိုချလိုက်မိသည်။ သူသည် စောစောက ဤကြောင်နက်ကလေးကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သူက ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ရှိသော မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ ထို့နောက် သူသည် သာမန်ပုံစံရှိသော မြင်းနက်ကြီးကို ခေါင်းမှခြေအထိ အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ နှလုံးသားအတွင်းမှ ထိတ်လန့်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

‘ကြောင်လေးတစ်ကောင်တောင် ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေတယ်ဆိုရင် ဒီမြင်းနက်ကြီးက ပိုပြီးတော့တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းမှာ အသေအချာပဲ...’

သူက ဂိုဏ်းချုပ်ကို အမြန်ပင် အချက်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး အနက်ရောင် မြင်းရထားနှင့် အလှမ်းဝေးရာသို့ ရှောင်ဖယ်လိုက်ကြတော့သည်။

ထိုစဉ် အနက်ရောင် ဝိညာဉ်သင်္ဘောတစ်စင်း ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။ ထိုသင်္ဘောပေါ်တွင် မိစ္ဆာအရှင်သခင်ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များ ပါဝင်လာကြသည်။

“သွားကြ...”

သူတို့ ချဉ်းကပ်လာသည့်အခါ မိစ္ဆာအရှင်သခင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ တပည့်များအားလုံးမှာ သွေးရောင် အလင်းတိုင်ကြီးဆီသို့ ကျိုင်းကောင်များအလား ဝိုင်းအုံသွားကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် မတူညီသော အရောင်အသွေးများရှိသည့် ဝိညာဉ်သင်္ဘော အများအပြားမှာလည်း ပျံသန်းရောက်ရှိလာကြပြီး နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အများလည်း ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ဤ ဝိညာဉ်သင်္ဘောများကို များသောအားဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းချုပ်များက ဦးဆောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဂိုဏ်းချုပ်များသည် မိစ္ဆာအရှင်သခင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို မြင်ရသည့်အခါ လက်သီးလက်ဝါးဆုပ်ကာ အလျင်အမြန် ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်ကြသည်။ မိစ္ဆာအရှင်သခင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာမူ လက်များကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး ခပ်အေးအေးပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူသည် အခြားသော ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခု၏ အရိပ်အယောင်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသည်။ ဤဒေသနှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော ရှန်းဟန်ဂိုဏ်းနှင့် ချီထျန်းဓားဂိုဏ်းတို့မှာ ပေါ်မလာကြချေ။ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

‘ဖြစ်နိုင်တာက အဲ့ဒီဂိုဏ်းတွေက သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို ဝင်ခိုင်းပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ ပြန်သွားကြတာလား...’

ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက်တွင် သူသည် ဝိညာဉ်သင်္ဘောကို အဝေးမှ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်ရန် ထိန်းကျောင်းလိုက်သည်။

‘ငါ ဒီမှာ ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ပြီး ကျန်တဲ့ ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခု ဘယ်အချိန်မှ ရောက်လာမလဲဆိုတာ ကြည့်ရမယ်... ချိုင့်ဝှမ်းထဲကိုတော့ ငါ လုံးဝ မစဉ်းစားဘူး၊ မြေပြင်က အရမ်း နိမ့်လွန်းတယ်... ငါက တောင်ထိပ်ပေါ်ကနေ တခြား တောင်တန်းတွေကို ငုံ့ကြည့်ရတဲ့ ခံစားချက်ကို ပိုပြီး သဘောကျတယ်...’

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာခန့် အချိန်အတွင်းမှာပင် ရွှေရောင် နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ဝိညာဉ်သင်္ဘောတစ်စင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။ မိစ္ဆာအရှင်သခင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ဤဝိညာဉ်သင်္ဘောကို ကြည့်ကာ သူ၏ အမူအရာမှာ အံ့သြမှုများဖြင့် ရောပြွမ်းနေသည်။ ထျန်းရှင်းမင်းဆက်မှ ထျန်းဟန်ဂိုဏ်း ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထျန်းဟန်ဂိုဏ်းကိုလည်း ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးက ဦးဆောင်လာပြီး နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ တပည့်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ နီးပါးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ဤမျှများပြားသော လူအင်အားကို ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သော ထျန်းဟန်ဂိုဏ်း၏ နက်နဲလှသော အမွေအနှစ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ မိစ္ဆာအရှင်သခင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

ဂိုဏ်းကြီးများဟု သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်၏ ဂိုဏ်းကြီးများမှာ အနိမ့်တန်းစား အဆင့်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ဂိုဏ်းကြီးများကိုလည်း အဆင့်လွန်၊ အဆင့်မြင့်၊ အလယ်အလတ်နှင့် အနိမ့်တန်းစား ဟူ၍ အဆင့်ဆင့် ခွဲခြားထားသည်။ ထျန်းရှင်းမင်းဆက်၏ ထျန်းဟန်ဂိုဏ်းမှာမူ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ထက် အဆင့်တစ်ခုလုံး သာလွန်နေပေသည်။

သူတို့၏ တပည့်များအားလုံး လူ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ထျန်းဟန်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည်လည်း သူတို့၏ ဝိညာဉ်သင်္ဘောကို အဝေးမှ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ဆင်းသက်ရန် ထိန်းကျောင်းလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ ဘာလို့ လူ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေနားမှာ မနေတာလဲဟင်...”

သူ့ဘေးမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးက ခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်သည်။

“အခုတစ်ကြိမ် လူ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေ ပေါ်လာတာက ငါတို့ ထျန်းရှင်းမင်းဆက်က တပည့်တွေအတွက်တင် မဟုတ်ဘူး... ပိုပြီး သန်မာတဲ့ အင်အားစုတွေလည်း ဝင်ရောက်လာကြလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် ငါတို့လို ဂိုဏ်းငယ်လေးက တကယ်ကို အရေးမပါလှပါဘူး...”

ထျန်းဟန်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး ပြောချင်တာက... အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းတွေနဲ့ ကောင်းကင်အဆင့်ဂိုဏ်းတွေကပါ သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို ဒီကို စေလွှတ်ကြလိမ့်မယ်လို့လား...”

အကြီးအကဲက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းတွေကတော့ လူလွှတ်မှာ အသေအချာပဲ... ကောင်းကင်အဆင့်ဂိုဏ်းတွေကလည်း အလားတူပဲ လုပ်ကြလိမ့်မယ်... ဖြစ်နိုင်တာကတော့... ထာဝရဂိုဏ်းတစ်ခုတောင်မှ ပေါ်လာနိုင်တယ်မလား...”

ဂိုဏ်းချုပ်က ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ အကြီးအကဲမှာ ဆွံ့အသွားရပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်တွင်လည်း ချွေးစေးများ ထွက်လာတော့သည်။ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများနှင့် ကောင်းကင်အဆင့်ဂိုဏ်းများကတင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေပြီ။ အကယ်၍ ထာဝရဂိုဏ်းတစ်ခုသာ ရောက်လာမည်ဆိုပါက သူတို့၏ ထျန်းဟန်ဂိုဏ်းလေးမှာတော့ နှိုင်းယှဉ်စရာပင် မရှိတော့ချေ။

သူတို့ နှစ်ဦးမှာ ဝိညာဉ်သင်္ဘောကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ကျောက်ဆောင် နှစ်ခုကို ရှာကာ ထိုင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် ကျင့်ကြံနေရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အရပ်ရပ်မှ အစွမ်းထက်သော အုပ်စုများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာကြပြီး သူတို့၏ တပည့်များကို လူ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းသို့ စေလွှတ်ကြသည်။

“ဒါက တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတာပဲ... ငါတို့ ဂိုဏ်းကို အရင်ပြန်ကြရအောင်... ဒီနေရာက ငါတို့လို လူတွေအတွက် မဟုတ်ဘူး...”

မီးလျှံနီဓားဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲမှာ အစွမ်းထက်လှသော ဂိုဏ်းကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သူ၏ နှလုံးသားအတွင်းမှ ထိတ်လန့်မှုများမှာ ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဆွဲကာ အလောတကြီး ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မီးလျှံနီဓားဂိုဏ်း၏ တောင်တံခါးမှာ လူ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အဝင်ဝနှင့် မဝေးလှပေ။ ထိုတပည့်များ ပြန်ထွက်လာသည့်အခါ သူတို့ဘာသာ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာနိုင်ကြပေသည်။ ဤနေရာတွင် နေရသည်မှာ သူတို့အတွက် အလွန်ပင် ဖိအားများလွန်းလှသည်။ သူတို့အနေဖြင့် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဦးကို မတော်တဆ အပြစ်ပြုမိပါက သူတို့ တောင့်မခံနိုင်သော ဆိုးရွားသည့် နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ချိုင့်ဝှမ်း၏ အောက်ခြေတွင်မူ အထီးကျန်ဆန်လှသော အနက်ရောင် မြင်းရထား တစ်စင်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ တောင်ထိပ်များတွင်မူ လူအတော်များများ ဆင်းသက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပလှသော အလင်းတိုင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်းအလား ကျဆင်းလာသည်။ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော လှုပ်ခတ်မှုများမှာလည်း လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုခဏ၌ စောင့်ကြည့်နေသူများကြားတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

“ဖြစ်နိုင်တာက... အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းတစ်ခု ရောက်လာတာလား...”

ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုမှ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးက ဧရာမ အလင်းတိုင်ကြီးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။

အခန်း ၁၃၆ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၁၃၇ - ဟင်းလင်းပြင် ပို့ဆောင်ခြင်းနှင့် အဆင့်လွန်ဂိုဏ်း

ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် ဂိုဏ်းများကို သာမန်ဂိုဏ်း၊ ဂိုဏ်းကြီး၊ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်း၊ ကောင်းကင်အဆင့်ဂိုဏ်းနှင့် ထာဝရဂိုဏ်းဟူ၍ အဆင့်ဆင့် ခွဲခြားထားသည်။

လောလောဆယ်တွင် အင်အားစုအမြောက်အများမှာ လူ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ ဂိုဏ်းကြီးများအဆင့်သာ ရှိကြပြီး အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများမှာမူ ပေါ်မလာကြသေးချေ။ သို့သော်လည်း မည်သူမျှ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံလိုကြသဖြင့် အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများ ရောက်ရှိလာရန်မှာ အချိန်တစ်ခုသာ လိုတော့သည်။ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများအကြောင်းကို အားနည်းသော ဂိုဏ်းကြီးအချို့ပင်လျှင် အပြည့်အဝ နားမလည်ကြချေ။

ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများသာလျှင် အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများအကြောင်းကို အနည်းငယ် သိရှိနိုင်ပေသည်။ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများကို တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူများက စောင့်ကြပ်ကြပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အင်အားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြရာ ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီး အတော်များများ ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ၎င်းတို့ကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒါက ဟင်းလင်းပြင် ပို့ဆောင်ခြင်းလား...”

ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ တောက်ပသောအလင်းတန်းနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှုပ်ခတ်မှုများကို ခံစားမိသည့်အခါ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မှန်တာပေါ့... အဲ့ဒါက ဟင်းလင်းပြင် ပို့ဆောင်ခြင်းပဲ... အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းတွေပဲ ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းစနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြတာ...”

ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သူက အဝေးမှ အလင်းတိုင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ကာ စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် သူ၏မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေတော့သည်။ သူသည် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော်လည်း ဟင်းလင်းပြင် ပို့ဆောင်ခြင်းကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းတစ်ခုအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင် ပို့ဆောင်ခြင်းကို အသုံးပြုရန်အတွက် သုံးစွဲရမည့် အရင်းအမြစ်များမှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင်ပင် များပြားလှပေသည်။ လူအများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် တောက်ပသောအလင်းတန်းမှာ နောက်ဆုံး၌ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူပေါင်းသောင်းနှင့်ချီသော ပုံရိပ်များမှာ လေထုအတွင်းမှ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

“လူတွေ အများကြီးပဲ...”

ပတ်ဝန်းကျင်မှ စောင့်ကြည့်နေသော ဂိုဏ်းချုပ်များအားလုံး အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြရသည်။ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းတစ်ခုပီသစွာပင် ဟင်းလင်းပြင် ပို့ဆောင်ခြင်းမှတစ်ဆင့် သူတို့ ပို့ဆောင်လိုက်သော နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ တပည့်ဦးရေမှာ သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသဖြင့် တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။

“ရှူး... ရှူး...”

မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလင်းတန်းများမှာ ပျံတက်သွားကြပြီး သောင်းနှင့်ချီသော နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ တပည့်များအားလုံးမှာ သွေးရောင်အလင်းတိုင်ကြီးအတွင်းသို့ ပစ်လွှတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးတစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ စူးရှသောမျက်လုံးများရှိသည့် ထိုလူအိုကြီးသည် လက်များကို နောက်ပစ်လျက် လေထဲတွင် ရပ်နေသည်။

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ထိုခဏ၌ပင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ ကျဆင်းလာသည့်အလား ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခုမှာ လူတိုင်းအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသဖြင့် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲသွားကြရသည်။

“တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူတစ်ဦးပါလား...”

လူအိုကြီး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရောက်ရှိနေသူများအားလုံးမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူအိုကြီးက ခပ်အေးအေးပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏အရှိန်အဝါကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ တရားမှတ်နေတော့သည်။

“ဟင်း... တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်တည်းလား... ငါ့ရဲ့ ဦးလေးမြင်းနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ သူက အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်...”

ကြောင်နက်ကြီးက သူ၏နှုတ်ခမ်းကို လျက်လိုက်ပြီး အရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ လှမ်းကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ မြင်းနက်ကြီးက ပြုံးလိုက်၏။ ထို မြှောက်ပင့်စကားမှာ အချိန်ကိုက်ပင် ဖြစ်သဖြင့် သူက အလွန်ပင် ကျေနပ်နေမိသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ထိုလူမှာ တာအိုနယ်ပယ် အဆင့် ၁ မျှသာ ရှိသေးသဖြင့် သူ့အတွက်တော့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ဤမျှအထိ အရေးမပါသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ သခင်ကြီး၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ပုရွက်ဆိတ်အဆင့်တောင် ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

“ကြောင်လေး... မင်းက စကားပြော ပိုပိုတတ်လာတာပဲ... ဦးလေးမြင်းက မင်းကို တော်တော်လေး သဘောကျသွားပြီ...”

မြင်းနက်ကြီးက ခေါင်းလှည့်ကာ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။ ကြောင်နက်ကြီးက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးလိုက်၏။ သူက ဦးလေးမြင်းကို တမင်တကာ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သိသာလွန်းသော မြှောက်ပင့်မှုဖြစ်သော်လည်း အမှန်တရားလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဦးလေးမြင်းမှာ ထာဝရနယ်ပယ် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအရေးမပါသော တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူမှာ မည်သို့မျှ နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။ မြင်းနက်ကြီးက ခေါင်းပြန်လှည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်သည်။

အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများ ရောက်လာသည်ဖြစ်စေ၊ မရောက်လာသည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်ပေ၊ သူ့ကို လာပြီး ရန်မစသရွေ့ပေါ့။ သူက ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်းကို နားလည်အောင် ကြိုးစားရန်နှင့် မကြာမီ အခြေခံအောင်မြင်မှုရရှိရန်အတွက် အချိန်ကို အရယူရန် လိုအပ်သည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည်လည်း သူ၏အရှိန်အဝါကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မြင်းရထားပေါ်တွင် တရားထိုင်နေတော့ရာ မြင်းရထားတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

“ဒီ မြင်းရထားက တကယ့်ကို ထူးဆန်းတာပဲ... လူ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ ပို့ဆောင်ခြင်း အလင်းတိုင်အောက်မှာ အချိန်အတော်ကြာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေတာပဲ... ဘယ်အင်အားစုကလဲ မသိဘူး...”

ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အဝေးမှနေ၍ သူ၏ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ကြောင်နက်ကြီးက ချီထျန်းဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်မှ ဝိညာဉ်သင်္ဘောများဖြင့် ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စောစောက မြင်ကွင်းကို မတွေ့ရှိခဲ့ကြချေ။ ထို့ကြောင့် ဤလူသစ်များမှာ ကြောင်နက်ကြီးအကြောင်းကို ဘာမှမသိကြချေ။

အခြားသော ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရယ်မောလျက် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

“အဲ့ဒီ မြင်းရထားက ဘာမှထူးခြားပုံမရပါဘူး၊ သာမန် မြင်းနက်ကြီးတစ်ကောင်နဲ့ အပေါ်မှာ လှဲနေတဲ့ ကြောင်နက်ကြီး တစ်ကောင်ပဲ ရှိတာ... မြင်းရထားထဲက သခင်က ဘယ်လိုမျိုး နောက်ခံက လာတာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်...”

“ဟုတ်တယ်... တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ...”

ထိုကျင့်ကြံသူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အနက်ရောင် မြင်းရထားကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ နတ်အာရုံကို ထုတ်လွှတ်၍ စစ်ဆေးလိုက်ပြီးနောက် အံ့သြစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မြင်းရထားထဲမှာ အမှန်တကယ်ပဲ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး...”

“မဖြစ်နိုင်တာ...”

ထိုဂိုဏ်းချုပ်သည်လည်း ချက်ချင်းပင် စစ်ဆေးလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အလားတူ အံ့သြသွားသော အမူအရာ ပေါ်လာတော့သည်။ ဗလာဖြစ်နေသော မြင်းရထား။

ပိုင်ရှင်က ဘယ်ကို ရောက်သွားသနည်း။ ဖြစ်နိုင်သည်က သူတို့လည်း လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် လူ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲကို ဝင်သွားကြတာလား။ ဤအတွေးကြောင့်ပင် အခြေအနေမှာ သာမန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သွားတော့သည်။ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ သာမန်မြင်းရထားတစ်စင်းဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီး လူ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေ ပွင့်လာသည်နှင့် ဝင်သွားခြင်းမှာ ထူးထူးခြားခြား အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ချေ။

ထိုခဏ၌ပင် လူအများအပြားမှာလည်း ဤကောက်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး အနက်ရောင် မြင်းရထားကို အာရုံစိုက်ခြင်း မပြုတော့ချေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများပေါ်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

“ဘုန်း...”

နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော လှုပ်ခတ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ အလင်းတိုင် ခုနစ်တိုင် ရှစ်တိုင်ခန့်မှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ကျဆင်းလာသည်။ မူလက တိတ်ဆိတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ခဏချင်းမှာပင် ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း ဖြစ်လာပြန်သည်။

“အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းတွေ အများကြီး ရောက်လာတာပဲ... လူ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက တကယ့်ကို ကြီးမားတာပဲ...”

ကျင့်ကြံသူများသည် ထို တောက်ပလှသော အလင်းတိုင်များကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ ဤ ဟင်းလင်းပြင် ပို့ဆောင်ခြင်း ဟူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး နည်းလမ်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်မှာ တကယ့်ကို တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

မိုင်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ၊ သန်းနှင့်ချီ၍ ဝေးကွာသော နေရာများမှ လူပေါင်းသောင်းနှင့်ချီကို ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်အထိ ပို့ဆောင်ပေးခြင်းမှာ တကယ့်ကို ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော နည်းလမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လူပေါင်းသောင်းနှင့်ချီကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပို့ဆောင်နိုင်သည့် နည်းလမ်းမျိုးမှာ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ တောက်ပလှသော အလင်းတိုင်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်တွင် လူပေါင်းသိန်းနှင့်ချီသော ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

အဖွဲ့တစ်ခုချင်းစီတွင် တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူခေါင်းဆောင် တစ်ဦးစီ ပါဝင်ကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်ကြပြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြကာ သူတို့၏ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ သူတို့ဂိုဏ်းမှ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ တပည့်များအားလုံးမှာ သွေးရောင်အလင်းတိုင်ကြီးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။ ထို တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူ ခုနစ်ဦး ရှစ်ဦးခန့်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် မတူညီသော တောင်ထိပ်များဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ သို့သော်လည်း တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်လျက် အနက်ရောင် မြင်းရထားအပေါ်သို့ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

‘အဲ့ဒီနေရာက တိတ်ဆိတ်တာပဲ၊ ငါ အနားယူဖို့အတွက် မြင်းရထားတစ်စင်းတောင် ရှိသေးတယ်... မြင်းရထားကလည်း ဗလာဖြစ်နေတာဆိုတော့ ငါ အထဲဝင်ပြီး အနားယူလိုက်မယ်...’

သူက ပေါ့ပါးသော အမူအရာဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်မှနေ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ အနီးအနားရှိ ဂိုဏ်းကြီးများမှ ဂိုဏ်းချုပ်များသည် တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူမှာ ဟင်းလင်းပြင်မှနေ၍ အနက်ရောင် မြင်းရထားဆီသို့ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပြုံးလိုက်မိကြသည်။

‘တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူတွေကတော့ တကယ့်ကို ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်ပဲ၊ ဘယ်စည်းကမ်းကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘူး...’

မြင်းနက်ကြီးက ခေါင်းလှည့်ကာ ကြောင်နက်ကြီးကို ကြည့်ပြီး သွားများကို ဖြီးလျက် ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ကြောင်လေး... ထပြီးတော့ ဧည့်သည်ကို ကြိုဆိုလိုက်ဦးလေ... တစ်ယောက်ယောက်က သခင်ကြီးရဲ့ မြင်းရထားကို လာပြီး လုဖို့ ကြိုးစားနေတယ်...”

“ကြိုဆိုရမှာပေါ့... နွေးနွေးထွေးထွေးလေး ကြိုဆိုလိုက်မယ် ဦးလေးမြင်း စိတ်ချ... ဟဲဟဲ...”

ကြောင်နက်ကြီးက သူ၏ကိုယ်ကို ချက်ချင်း မတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်လာသော တာအိုနယ်ပယ် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို မှင်တက်မိစွာ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း စတင် တုန်ရင်လာတော့သည်။

‘ဟမ်... ဦးလေးမြင်းက တကယ့်ကို ရက်စက်တာပဲ... သူက ငါလို ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ပဲရှိတဲ့ မိစ္ဆာလေးကို တာအိုနယ်ပယ် အဆင့် ၁ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ခိုင်းနေတာလား... ငါ တကယ်ရော နိုင်ပါ့မလား...’

အခန်း ၁၃၇ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၁၃၈ - မကြောက်ကြပါနဲ့... ဦးလေးမြင်းက လူသားမစားပါဘူး

ကြောင်နက်ကြီး တုန်လှုပ်သွား၏။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း ယခုအချိန်၌ ဦးလေးမြင်း၏ ရှေ့တွင် သူရဲဘောကြောင်သည့် ပုံစံမျိုးကို အရိပ်အယောင်မျှပင် မပြဝံ့ချေ။ အထူးသဖြင့် သူ၏ သခင်ကြီးသည် မြင်းရထားအတွင်းမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ မနိုင်နိုင်သည့်တိုင်အောင် အထင်ကြီးဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကိုတော့ ထုတ်ဖော်ပြသရပေလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက် သတ္တိများ တိုးပွားလာသဖြင့် သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး မြင်းရထားပေါ်မှနေ၍ ဟင်းလင်းပြင်သို့ ခန့်ညားစွာ ခုန်တက်လိုက်ကာ တာအိုနယ်ပယ် သက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ရှိတဲ့ မိစ္ဆာလေးတစ်ကောင်က ငါ့လမ်းကို ပိတ်ရဲတာလား...”

သက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူသည် လက်များကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး ကြောင်နက်ကြီးကို မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်သော အငွေ့အသက်များ သူ၏မျက်ဝန်းအတွင်း၌ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤအနက်ရောင် မြင်းရထား၏ ပိုင်ရှင်မှာ အတော်အတန် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပုံရသည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။ အဆိုးဆုံးအနေဖြင့် ထိုသူမှာ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် ကံကြမ္မာနယ်ပယ်ရှိ မိစ္ဆာအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“အဲ့ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်စမ်း... မဟုတ်ရင်တော့ ကြောင်ကြီးက မင်းကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ကြောင်နက်ကြီးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ မူလကိုယ်ဟန်ဖြစ်သော တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုခန့် ကြီးမားသည့် ပုံရိပ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ တစ်ခဏချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် အနက်ရောင် ဒိုင်းလွှားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုအနက်ရောင် ဒိုင်းလွှားမှာ အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်နေပြီး အလွန်ပင် ရှေးကျကာ ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။ သူ၏ သတ္တိကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ကြောင်နက်ကြီးသည် ဦးလေးမြင်း ပေးထားသော အနက်ရောင် ဒိုင်းလွှားကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

‘အင်း... ဒါကတော့ တကယ့်ကို အဖိုးတန် ရတနာတစ်ခုပဲ...’

တာအိုနယ်ပယ် သက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူသည် အနက်ရောင် ဒိုင်းလွှားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ချီးကျူးအားကျသည့် အလင်းတန်းများ ပေါ်လာသည်။ သူသည် ၎င်းကို အကြိမ်ကြိမ် အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်ဝန်းအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော လောဘစိတ်များ တောက်လောင်လာတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ပုံရိပ်အချို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ အခြားသော အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများမှ တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အနက်ရောင် ဒိုင်းလွှားကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏မျက်ဝန်းများအတွင်းမှ ဖုံးကွယ်မထားသော လောဘစိတ်များကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

သက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူက နောက်သို့လှည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘာလဲ... မင်းတို့အားလုံးက ငါနဲ့အတူ ဒီဒိုင်းလွှားကို လုကြမလို့လား...”

“ဒီလောကမှာရှိတဲ့ ရတနာတွေဆိုတာ ကံပါတဲ့သူဆီကိုပဲ ရောက်တာပါ...”

တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ လူအိုကြီးတစ်ဦးက ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။ အခြားသော တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည်လည်း လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး တဟားဟား ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ပဲ ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့... ဘယ်သူက အစွမ်းရှိလဲ၊ အဲ့ဒီလူကပဲ ဒီအနက်ရောင် ဒိုင်းလွှားကို ယူပေါ့...”

“ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီလေ...”

သက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူက ခပ်အေးအေးပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤအနက်ရောင် ဒိုင်းလွှား၏ အရည်အသွေးမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားပြီး အနည်းဆုံးတော့ ဧကရာဇ်အဆင့် ရှိပေသည်။ တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူများအနေဖြင့် ၎င်းကို မြင်သည့်အခါ မည်သို့လျှင် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

“မင်းတို့ မြန်မြန် တိုက်ကြပါဦး... ပြီးမှ ဒီကြောင်ကြီးဆီ လာခဲ့ကြ... ငါစောင့်နေမယ်နော်...”

ကြောင်နက်ကြီးက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ပြီး မသေချာသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဤကျင့်ကြံသူများ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်ခိုက်ကြရန် အလွန်ပင် မျှော်လင့်နေပြီး သူကမူ ကြားမှ အကျိုးအမြတ် ရရှိမည့် တံငါသည်အဖြစ် နေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင်တော့ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ မအောင်မြင်နိုင်သည့်တိုင်အောင် ကြောင်နက်ကြီးမှာ သူတို့ ငြင်းခုံနေကြသည်ကို မြင်ရသည့်အတွက် ပျော်ရွှင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့မှာ ဦးလေးမြင်းကဲ့သို့သော နောက်ခံ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထာဝရနယ်ပယ် ဦးလေးမြင်းတစ်ယောက်လုံး နောက်မှာ ရှိနေသရွေ့ သူသည် ဤတာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် သတ္တိရှိပေသည်။

ရီယွင်၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်မှာ ဤတာအိုနယ်ပယ်ရှိ လူသားကျင့်ကြံသူများအပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ တွေးတောနေသော အငွေ့အသက်များ ပေါ်နေသည်။ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများမှ ဤတာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူများသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူငယ်တပည့်များအတွက် လေ့ကျင့်ရေး ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။ သူတို့ကို ဤနေရာတွင် စောစီးစွာ သေဆုံးသွားခွင့် မပြုနိုင်ပေ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူသည် မြင်းနက်ကြီးထံသို့ နတ်အာရုံတစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။

“သခင်ကြီး... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် ဒါကို ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်...”

မြင်းနက်ကြီးက လေးနက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ တိုက်ခိုက်တော့မည့် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူများသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ပျံတက်လာသော ဤ သာမန်ပုံစံရှိသည့် မြင်းနက်ကြီးကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် ဤမြင်းနက်ကြီးမှာ သူတို့ပင် တောင့်မခံနိုင်သော ပြင်းထန်သည့် ဖိအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့အားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

“ထာဝရနယ်ပယ် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်လား...”

တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံလူအိုကြီး၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ရင်နေပြီး စကားပင် ထစ်လျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။ အခြားသော တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူများသည်လည်း မျက်နှာများ ဖြူလျော့သွားကြသည်။ ဤခဏ၌ သေခြင်းတရားမှာ သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ ထာဝရနယ်ပယ် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်၏ ရှေ့တွင် သူတို့ကဲ့သို့ တာအိုနယ်ပယ် အဆင့် ၁ သို့မဟုတ် အဆင့် ၂ မျှသာရှိသော ကျင့်ကြံသူများမှာ မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ပေ။ သူတို့မှာ ပုရွက်ဆိတ်များအလား အရေးမပါလှဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

မြင်းနက်ကြီးက သူ၏ ထူထဲလှသော နှုတ်ခမ်းများကို လျက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဖြူဖွေးသော သွားကြီးများကို ပေါ်အောင် ဖြီးပြလျက် ဖော်ရွေသော အပြုံးကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ... မကြောက်ကြပါနဲ့ ကလေးတို့ရယ်... ဦးလေးမြင်းက လူသားမစားပါဘူး... နောက်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေဟာ အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်လာကြတာပဲလေ... ငါ မင်းတို့ကို မစားပါဘူး...”

သူသည် အလွန်ပင် ဖော်ရွေသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ မြင်းနက်ကြီးသည် ဤကျင့်ကြံသူများကို ချမ်းသာပေးရန် သခင်ကြီး၏ ညွှန်ကြားချက်ကို သစ္စာရှိစွာ မှတ်သားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့မှာ နောင်တွင် သခင်လေးများအတွက် လေ့ကျင့်ရေး အဖော်များ ဖြစ်လာကြရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဤ တာအိုနယ်ပယ်ရှိ လူငယ်ကျင့်ကြံသူများကို ထိတ်လန့်မသွားစေရန်အတွက် သူသည် ‘ရိုးသားပြီး ကြင်နာတတ်သော’ မျက်နှာကို ထားရပေမည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာကြီး...”

တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူများသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ရှည်ရှည် ချလိုက်ကြပြီး လက်သီးလက်ဝါးဆုပ်ကာ ရိုသေသော အမူအရာများဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည်။

“ပြန်ကြတော့...”

မြင်းနက်ကြီးက နှုတ်ခမ်းကို လျက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ခင်းကျင်းထားသော အထီးကျန်ဆန်သည့် အစီအရင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ထာဝရနယ်ပယ် အရှိန်အဝါ ထုတ်ဖော်မှုမှာ သူတို့၏ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှုအားလုံးကိုပင် ဖုံးကွယ်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သူမျှ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိရှိကြချေ။ တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူများမှာ ဤအချက်ကို ထင်ရှားစွာ နားလည်ကြသည်။ သူတို့သည် နောက်သို့လှည့်ကာ သက်ဆိုင်ရာ တောင်ထိပ်များသို့ ပြန်သွားကြပြီး ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့ဖြင့် အခြေအနေမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ဆွံ့အလျက် မှင်တက်မိနေကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာလည်း လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။

‘ဘာကြောင့်လဲ၊ အဲ့ဒီ မြင်းနက်ကြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲကို ပျံတက်သွားပြီးတာနဲ့ ဘာလို့ တာအိုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးက ပြန်လှည့်လာကြတာလဲ... ဖြစ်နိုင်တာက ဒီမြင်းရထားရဲ့ ပိုင်ရှင်ကလည်း အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်တဲ့ အင်အားစုကလား... တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူတွေကို ဆုတ်ခွာသွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင် သူတို့လည်း အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်ရမှာပေါ့...’

လူတိုင်းမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ ထို တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူများကို မမေးမြန်းရဲကြချေ။ သို့သော်လည်း ကြောင်နက်ကြီးမှာ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၃ တွင် ရှိနေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင် ရှိနေခြင်းမှာ မြင်းရထားပိုင်ရှင်၏ စွမ်းအားမှာလည်း အမှန်တကယ်ပင် နက်နဲလှသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟူး...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ သူသည် သူ၏ အနက်ရောင် ဒိုင်းလွှားကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကြောင်နက်ကလေးအသွင် ပြန်ပြောင်းကာ မြင်းရထားပေါ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သခင်ကြီး ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကို ပြီးဆုံးသွားသည့်အတွက် မြင်းနက်ကြီးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် အောင်နိုင်သူတစ်ဦး၏ အမူအရာဖြင့် ပြန်လည် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော လှုပ်ခတ်မှုများ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာကြပြီး အံ့မခန်းလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တောက်ပလှသော အလင်းတိုင်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်မျှ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်း တစ်ဒါဇင်ကျော်ခန့် ရှန်ဖုန်းမင်းဆက်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။ ထို ဂိုဏ်းကြီးများမှ ဂိုဏ်းချုပ်များမှာ အသက်ရှူရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြပြီး အသက်ပင် ပြင်းပြင်း မရှူရဲကြတော့ချေ။ သန်မာသူများ ပိုမို ရောက်ရှိလာလေလေ၊ သူတို့၏ တည်ရှိမှုမှာ ပိုမို သေးငယ်သွားလေလေ ဖြစ်သည်။

အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများမှ တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဂိုဏ်းတစ်ခုချင်းစီမှ လူ့ဘုံနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်ရန်အတွက် နတ်ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ရှိ တပည့်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ လက်အောက်မှ တပည့်များမှာ သွေးရောင် အလင်းတိုင်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဦးဆောင်လာသော တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် အခြားသူများအားလုံးမှာ အနီးရှိ တောင်ထိပ်များပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေကြသည်ကို သတိပြုမိကြသည်။ သူတို့သည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီးနောက် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ဗလာဖြစ်နေသော နေရာတစ်ခုကို ရှာကာ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

သွေးရောင် အလင်းတိုင်ကြီး၏ အောက်ခြေရှိ နေရာသို့မူ မည်သူမျှ မသွားကြချေ။ အဆုံးတွင်တော့ တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူ အမြောက်အများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေကြပြီး ဖြစ်ရာ မပြောဘဲ သိနေကြသည့် စည်းကမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်မှ ရောက်ရှိလာသော အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများမှ တာအိုနယ်ပယ်သန်မာသူများသည်လည်း ၎င်းကို တိတ်တဆိတ် လိုက်နာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်ရက် ကြာပြီးနောက်တွင် အဆင့်လွန်ဂိုဏ်းများမှ အင်အားစု အမြောက်အများမှာလည်း ရောက်ရှိလာကြပြန်သည်။ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ တောက်ပလှသော အလင်းတိုင်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာကြပြီး ရှန်ဖုန်းမင်းဆက် တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။ မြင်ကွင်းမှာ တကယ့်ကို ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ကျယ်ပြောလှပေသည်။ မီးလျှံနီဓားဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်တို့မှာ ထိုအလင်းတိုင်များ ကျဆင်းလာသည်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

အခန်း ၁၃၈ ပြီးပါပြီ။