အခန်း (၅၁၁-၅၁၂)

အခန်း (၅၁၁)။

မဟာကျိုးတည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးကြီး ကျိုးထိုက်ကျူကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး သည် ခြေရာလက်ရာမချန်ဘဲ လာနိုင်၊ သွားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မှော်ရတနာများ၊ များပြားလှသော စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများနှင့် နက်နဲလှသော တာအိုကျင့်စဉ်များ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထွက်ပြေးရန် ကြံစည်ပါ က ဟုန်ယွိပင်လျှင် သူ့ကို အပြတ်အသတ် သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

ဟုန်ယွိကို ထားလိုက်ပါဦး... ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ သခင် အဆင့်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင် လျှင် သူ့ကို သတ်ရန် မလွယ်ကူပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာခန့်က မုန့်ရှန်းကျီသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ခုနစ်ကြိမ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသည့်တိုင်အောင် သူ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းကပင် ကျိုးထိုက်ကျူသည် မည်မျှအထိ လိမ္မာပါးနပ်သူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

တာအိုကျင့်စဉ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံပိုင်းတွင်လည်း သူသည် အခွင့်အရေးတိုင်း ကို အရယူ၍ ချုံခိုတိုက်ခိုက်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ဖန်းမိသားစုမှ ဖန်းယွမ်ထောင်၊ ဆန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်၊ ဝမ်မိသားစု ခေါင်းဆောင်နှင့် ဝူမိသားစု ခေါင်းဆောင်တို့ ပူးပေါင်းလျှင်ပင် သူ၏ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ကျိုးထိုက်ကျူ မဟုတ်ပါလား၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာက သမိုင်းစာမျက်နှာများ၏ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အာဏာစက်ကို တည်ထောင်ရန်နှင့် နက်နဲသော နတ်ဘုရားပညာရပ်များကို ရရှိရန် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော အတားအဆီးများစွာကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

သူသာ ပုန်းအောင်းနေမည်ဆိုလျှင် မည်သူမျှ ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ တော်ဝင်ချန်မင်းဆက် နန်းတွင်းက သူ၏ အားနည်းချက်ကို သိရှိသွားခဲ့ သည်။

“သူတို့က ချန်မိသားစုအမှုကို အသုံးချပြီး ‘ပန်းချီသူတော်စင် ချန်ဒေါင်ဇီ’ ကို ဖမ်းဆီးလိုက် တာပဲ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နဂါးအကြေးခွံနဲ့ နဂါးချပ်ဝတ်တွေကို အသုံးချပြီး ကျိုးထိုက်ကျူ ဒီကိုရောက်လာအောင် မျှားခေါ်လိုက်တာ။ နဂါးအကြေးခွံနဲ့ နဂါးချပ်ဝတ်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက ကြီးမားလွန်းတယ်။ ဒါဟာ ထောင်ချောက်မှန်း သိရင်တောင် သူ လာလိမ့်မယ်။”

ဟုန်ယွိသည် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီဝေးသော နေရာမှ အဝီစိပလ္လင်၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိလိုက်ရာ ကျိုးထိုက်ကျူ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲ တွင် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်မိသားစု၏ အိမ်တော်ဝင်းများအတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသော နဂါးအငွေ့အသက်အချို့ကို သူ ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နဂါးအကြေးခွံနှင့် နဂါးချပ်ဝတ်၏ တန်ခိုးအရှိန်အဝါဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးမှာ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ သခင် သို့မဟုတ် ထို့ထက်မြင့်သော အဆင့်ရှိသူများအတွက်ပင် အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေသည်။

ရှေးဟောင်း ‘ကောင်းကင်နဂါး’ မှာ ချီလင်ထက်ပင် ပိုမို ကျော်ကြားသည်။ သူတော်စင် ဧကရာဇ်သာလျှင် ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ မုန့်ရှန်းကျီ၏ မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်မှာ နဂါးအတုများသာ ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် မဟုတ်ကြပေ။

အကယ်၍ ချန်မိသားစု တစ်ခုလုံး အသတ်ခံရလျှင်ပင် ကျိုးထိုက်ကျူ ပေါ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ‘ကောင်းကင်နဂါး’ ၏ ဆွဲဆောင်မှုကိုမူ သူ မတွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပေ။

‘ကောင်းကင်နဂါး’ တစ်ကောင်၏ တန်ဖိုးမှာ ချီလင်တစ်ကောင်နှင့် တူညီသည်၊ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပင် ပိုနိုင်သည်။ ချီလင်တစ်ကောင် မွေးဖွားလာချိန်တွင် ကျွမ်းကျင်သူများ မည်မျှ အထိ စုဝေးလာခဲ့ကြသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နဂါး၏ တန်ဖိုးကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်က ရရှိထားသော ‘ရေခဲနဂါးတိုင်’ အခု ၅၀၀ ၏ တန်ဖိုးမှာ ဒိုင်ဇင် ဘုရားကျောင်း ၁၀ ခုကို ဖျက်ဆီးခြင်းထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးကြီးလှသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ကောင်းကင်နဂါးများကို ရရှိပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက် ပေးထားကာ၊ သူ့ကိုယ်ပိုင်ခွန်အား တိုးတက်စေရန် သန့်စင်ခြင်း မပြုဘဲ ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူစေခဲ့သူမှာ ဟုန်ယွိ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေသည်။

ကျိုးထိုက်ကျူကရော ဤကဲ့သို့သော ဆွဲဆောင်မှုကို မည်သို့ တွန်းလှန်နိုင်မည်နည်း။

ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ဧကရာဇ်ဖန်ပင်လျှင် ဤအတွက် စစ်တိုက်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ရှုး... ရှုး... ရှုး...

ကျိုးထိုက်ကျူ၏ အငွေ့အသက် လှုပ်ရှားသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟုန်ယွိလည်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။

…

မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီဝေးသော ချန်မိသားစု အိမ်တော်၏ နောက်ဘေး တောင်ကုန်းတွင် ကျိုးထိုက်ကျူ၏ အဝီစိပလ္လင် ပေါ်လာသော်လည်း မြေပြင်သို့ ဆင်းမလာပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မှောင်မိုက်သော ကောင်းကင်ယံတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး အမှောင်ထု နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ အငွေ့အသက်မှာ ရိပ်ခနဲ၊ ရိပ်ခနဲသာ ဖြစ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို မျှားခေါ်နေပုံရသည်။

ကျိုးထိုက်ကျူသည် လူလုံး ထွက်မပြသေးပေ။

ယခုအခါ လကွယ်ညဖြစ်ပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေ၏။ အလွန် ထူးချွန်သော ကျွမ်းကျင်သူများသာ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ခံစားနိုင်ပြီး သာမန်လူများ မှာမူ ဘာကိုမျှ မခံစားနိုင်ကြပေ။

“ဆန်းကြယ် ကောင်းကင်ဘုံခန်းမရဲ့ မဟူရာကောင်းကင် အမှောင်ထုပညာရပ်လား။ တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်တာပဲ။ ‘နာလန်အန်းဟွမ်’ ရဲ့ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ က တာအိုပညာရပ်တွေကပဲ ဒီလောက် ကြီးမားစွမ်းအားမျိုး ရှိနိုင်တယ်။ ဒီညအမှောင်ထု ထဲမှာ ကျိုးထိုက်ကျူရဲ့ အဝီစိပလ္လင်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက အလွန်ကြီး မားလိမ့်မယ်။ ကျိုးထိုက်ကျူဟာ တကယ့်ကို လိမ္မာပါးနပ်တဲ့လူပဲ။”

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ ဟုန်ယွိသည် မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီသော အမှောင်ထုအတွင်း ထူးခြား သော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးဘဲ ရပ်လိုက်သည်။

ဤအမှောင်ထုထဲတွင် ထိုမဟူရာကောင်းကင် အမှောင်ထုပညာရပ်၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမား လှသည်။ ဟုန်ယွိက မကြောက်သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ရှိနေသဖြင့် တာအိုပညာရပ်များကို အလွန်အကျွံ မသုံးနိုင်ပေ။ ‘ဗုဒ္ဓတံဆိပ်တော်’၊ ပါရမီတံတားနှင့် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား ကဲ့သို့သော သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသား ပညာရပ်များကို သုံး၍ မရပေ။ သို့မဟုတ်ပါက လူများက သံသယဝင်ကြပေ လိမ့်မည်။

ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရှိ မှတ်တမ်းများအရ ဤမဟူရာကောင်းကင် အမှောင်ထုကျင့်စဉ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ‘နေဖျက်ဆီးခြင်း မဟူရာတိမ်တိုက်’ မှာ အလွန် အစွမ်းထက်သည်။ ၎င်းမှာ နေအလင်းရောင်ကို ထာဝရ ဖုံးလွှမ်းထားနိုင်သော မှော်ရတနာတစ်ခုဟုပင် ဆိုကြ သည်။ ‘အမှောင်ဧကရာဇ်’ တာအိုသခင်က ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းကို တည်ထောင်သူ ‘ဇင်’ ကို ရင်ဆိုင်ရန် အထူး သန့်စင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

‘နေ’ ဆိုသည်မှာ ဗေရောစနဗုဒ္ဓကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

အလင်းကို ထာဝရ ဖုံးကွယ်ထားရန် အမှောင်ထုသာ ရှိပေသည်။

၎င်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် အမှောင်ထုထဲတွင် ပျော်ဝင်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ဇမ္ဗူမဟာ အစီအရင်ကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင် အစီအရင်ဝင်္ကပါတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဇမ္ဗူမဟာ အစီအရင် လောက် မပြင်းထန်သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

အမှောင်ထုက တိတ်တဆိတ် ကျူးကျော်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်မိသားစု အိမ်တော်ဝင်း အတွင်းရှိ မီးများမှာ ငြိမ်းသွားပြီး နေရာတစ်ခုလုံး မှောင်အတိ ကျသွားခဲ့သည်။ မည်သို့မျှ မဖယ်ရှားနိုင်သော ထူထပ်လှသည့် အမှောင်ထုအတွင်း အသံအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ သည်။

“‘နေဖျက်ဆီးခြင်း မဟူရာတိမ်တိုက်’ က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ” ဟုန်ယွိက အပြောင်းအလဲများကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ချီ…

အမှောင်ထုက စတင် ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ချန်မိသားစု အိမ်ရာတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်း၍ ကြီးမားသော လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုလျှပ်စီးကြောင်းမှာ ရေပုံးတစ်ပုံးခန့် ထူပြီး ပေ ၁၀၀၀ ခန့် ရှည်လျားသည်။ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်သော လျှပ်စစ်မြွေကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူလှပေသည်။ ၎င်းသည် ထူထပ်သော အမှောင်ထုကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး အိမ်တော်ဝင်းတစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်ယံ ကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ကျယ်ပြန့်လှသော သိုင်းဆန္ဒတစ်ခုလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ဆေဘာအလင်းတန်း ဖြစ်သည်။ ဆေဘာအလင်းတန်း ၁၀၀ ပေါင်းစပ်ကာ ပြင်းထန်သော အလင်းကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တဖျစ်ဖျစ် မြည်နေသော လျှပ်စီးများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

“မိုးကြိုးလျှပ်စီးဆေဘာ ကျမ်းလား။ အစစ်မှန် လျှပ်စီးစွမ်းအားလား။ ဒီလူတွေရဲ့ ဆေဘာတွေက ‘အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းကွင်း’ လိုပဲ လျှပ်စီးတွေကို စုပ်ယူနိုင်တာလား။ ဒါ ဘယ်လို ဆေဘာမျိုးလဲ။”

“ဂွန်ယန်ယု၊ ဝေတိုင်ကန်၊ ဝမ်ထောင်းနဲ့ အခြားလူတွေလား။ သူတို့က သိုင်းသူတော်စင်တွေ လား။ ဒါမှမဟုတ် မဟုတ်သေးဘူးလား။ သူတို့က ချပ်ဝတ်တွေ ဝတ်ထားလို့ ငါ သေချာ မမြင်ရတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီ ‘ကောင်းကင်နဂါး ချပ်ဝတ်’ ကို ဝတ်ထားတဲ့ မဟာဆရာသခင် တစ်ဦးရဲ့ အရှိန်အဝါက အထွက်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ယောက်နဲ့ တူနေတယ်။”

ထူထပ်သော မိုးကြိုးလျှပ်စီးဆေဘာ အလင်းတန်းများကြားတွင် ဟုန်ယွိသည် တုန်လှုပ် ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ လူပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပြေးထွက်လာကြပြီး အားလုံးမှာ ရွှေနီရောင် ချပ်ဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဦးခေါင်းများမှာ နဂါးခေါင်းများ ဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့၏ လက်ထဲတွင် ၉ ပေ ရှည်သော နတ်ဘုရားဆေဘာများ ရှိနေကြသည်။ ဆေဘာ ပေါ်တွင် လျှပ်စီးများက တဖျစ်ဖျစ် တောက်ပနေပြီး သူတို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ပြင်းထန် သော လျှပ်စီးလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေထုထဲတွင် လျှပ်စီးများ ဖြတ်သန်းသွား သဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုလူများထဲမှ တစ်ဦးမှာ မိုးကြိုးနတ်ဘုရား လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ခန့်ညားလှ သော တန်ခိုးအရှိန်အဝါမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နေသည်။ သူမှာ ဆေဘာသူတော်စင် ဂွန်ယန်ယုပင် ဖြစ်သည်။

“စကြဝဠာ မိုးကြိုးဧကရာဇ် ဆေဘာ။”

ဟုန်ယွိသည် ဤဆေဘာများမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည် သွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တုန်းက ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းတွင် သိုင်းပညာ အလွန်ထူးချွန်သော လူသားအင်မော်တယ် ‘မိုးကြိုးဗုဒ္ဓ’ ဟူ၍ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ လူသားအင်မော်တယ်များမှာ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ် ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ကျွမ်းကျင်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် ‘မိုးကြိုးဆေဘာ’ ကို ဖန်တီးရန် သူက အကြံပြုခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုနည်းလမ်းမှာ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ လျှပ်စီး၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှ ကြီးမားသနည်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကလည်း ခံနိုင်ရည်မရှိသလို၊ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။ လူသား အင်မော်တယ် တစ်ဦးပင်လျှင် လျှပ်စီးထိမှန်ပါက လောင်ကျွမ်းသွားပေလိမ့်မည်။ ဆေဘာ တစ်လက်က လျှပ်စီးကို မည်သို့ စုပ်ယူသိုလှောင်နိုင်မည်နည်း။

“ဟုတ်ပြီ! ‘အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းကွင်း’ က ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ လက်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ရှိနေခဲ့တာပဲ။ သူတို့ ဒါကို လေ့လာခဲ့တာ ကြာပြီပေါ့။ သူတို့ ဒီလို ရတနာမျိုးကို သေချာပေါက် သွန်းလုပ်နိုင်မှာပဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ရှင်းလင်းသွားတော့သည်။

ဟုန်ယွိသည်လည်း သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ‘အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင် ကျောက်စိမ်းကွင်း’ ကဲ့သို့ မှော်ရတနာမျိုးကို သွန်းလုပ်နိုင်သည်။ သို့သော် သူ့တွင် အချိန် နှင့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ မရှိပေ။ ဟုန်ယွိသည် ကျင့်ကြံခဲ့သည်မှာ နှစ်နှစ်သာ ရှိသေးသည်။ သူသည် အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသည့် ကမ္ဘာကိုတုန်လှုပ်စေ သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာသော်လည်း ရတနာများ သန့်စင်ရန် အချိန် မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အားနည်းလွန်းသေးသည်။

သို့သော် တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်ကမူ မတူပေ။

ထိုကျွမ်းကျင်ပညာရှင် အုပ်စုကြီးမှာ လျှပ်စီးဒဏ်ကို ကာကွယ်နိုင်သော ‘ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်နဂါး ချပ်ဝတ်’ ကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပြီး ‘စကြဝဠာ မိုးကြိုးဧကရာဇ် ဆေဘာ’ ကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ လူသား အင်မော်တယ်တစ်ဦးနှင့် သိုင်းသူတော်စင်များ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အရာအားလုံး ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်သည်။

ကောင်းကင်နဂါးချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ထားပြီးနောက် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ ဖျက်ဆီးနိုင် စွမ်းမှာ လူသားအင်မော်တယ်တစ်ဦးထက်ပင် သာလွန်သွားပြီး နဂါးတစ်ကောင်၏ တန်ခိုး အရှိန်အဝါပင် ရှိနေသည်။ ‘စကြဝဠာ မိုးကြိုးဧကရာဇ် ဆေဘာ’ ၏ စွမ်းအားမှာမူ ပို၍ပင် ကြီးမားလှသည်။

ရာနှင့်ချီသော ဆေဘာအလင်းတန်းများ ပူးပေါင်းကာ ပျံသန်းသွားပြီး အမှောင်ထုကို ဖြဲခွဲလိုက်ကြသည်။ အတိုင်းအဆမရှိသော လျှပ်စီးများက ကျိုးထိုက်ကျူနှင့် အဝီစိပလ္လင် ပေါ်ရှိ အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ပညာရှင်တစ်ဦးအပေါ် လင်းထိန်သွားစေသည်။

ထိုပညာရှင်မှာ နာလန်အန်းဟွမ် ဖြစ်သည်။

ထိုထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူကြီး နှစ်ဦးပင်လျှင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော စွမ်းအား ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဆေဘာအလင်းတန်းများ၊ လျှပ်စီးများ၊ နဂါးတန်ခိုးအရှိန်အဝါနှင့် လူသားအင်မော်တယ်၊ သိုင်းသူတော်စင်များ၏ သိုင်းဆန္ဒများ ပေါင်းစပ်ကာ ‘နေဖျက်ဆီးခြင်း မဟူရာတိမ်တိုက်’ နှင့် အဝီစိပလ္လင်၏ အကာကွယ်ကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်ကို သူတို့အနေဖြင့် ဘာမျှ မတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေခဲ့ရသည်။

ထိုကြံ့ခိုင်သန်မာလှသော အဖိုးတန် ရတနာနှစ်ခုမှာ ဤအရှိန်အဝါရှေ့တွင် တို့ဟူးကဲ့သို့ နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

မည်သည့် တာအိုပညာရပ်မဆို၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၅ ကြိမ် သို့မဟုတ် ၆ ကြိမ် အဆင့်ရှိသည့် တိုင်အောင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ဤစွမ်းအားရှေ့တွင် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ ပေ။

“ဒါက ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ သခင်တွေကိုတောင် သတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားပဲ။ ဒါ... ငါ တော်ဝင်ချန် မင်းဆက်ကို နဂါးရေခဲတိုင် ၅၀၀ ပေးလိုက်မိတာဟာ အမှားကြီး မှားသွားပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ ‘အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်’ လက်ထဲ ရောက်သွားရင်လည်း ကောင်းတဲ့ကိစ္စ တော့ မဟုတ်ဘူး...”

ထိုအချိန်တွင် ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူသည် အခြေအနေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဟု ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့် တစ်လအတွင်း ဟုန်ယွိသည် ‘နဂါးစွယ်ဆန်’ များ စိုက်ပျိုးရန် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ သည်။ တော်ဝင်ချန် မင်းဆက်ကလည်း အချိန်မဖြုန်းဘဲ ‘ကောင်းကင်နဂါးများ’ ၏ အရင်းအမြစ်များကို အသုံးချကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာများကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော နိုင်ငံတော်အဆင့် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများရှေ့တွင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ ခွန်အားမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လှပေသည်။

“ဒါကြောင့်လည်း ကျုံးဟန်က ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး၊ တော်ဝင်ချန် နန်းတော်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ စိတ်လောနေခဲ့တာကိုး။”

….

“သွားကြစို့”

တွေဝေမနေဘဲ ကျိုးထိုက်ကျူနှင့် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ သခင် နာလန်အန်းဟွမ် တို့မှာ တစ်ပြိုင်နက် အော်ပြောလိုက်ကြသည်။

ဘန်း…

ကျိုးထိုက်ကျူက ပုံရိပ်ယောင်နတ်ဘုရားလွန်းယာဉ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ထောင်နှင့်ချီ သော ပုံရိပ်များ နေရာအနှံ့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

နာလန်အန်းဟွမ်လည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနက်ရောင် တိမ်တိုက် များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အမှောင်ထုထဲသို့ ပျော်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ထိုကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် ပါးနပ်ကြသည်။

သို့သော် ပြောင်းလဲမှုများမှာ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်နေခဲ့သည်။ တောက်ပ သော အဝါရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ၎င်းမှာ ‘‘ဧကရာဇ်ကောင်းကင် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်’ ပင် ဖြစ်သည်။ ဂွန်ယန်ယုနှင့် တခြား သူများမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မိုင် ၁၀၀ ကျော်ဝေးသော နေရာတွင် ပြန်ပေါ်လာကာ အမှောင်ထုတစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ကြသည်။

ဘန်း….။

အမှောင်ထုမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး နာလန်အန်းဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်မိပါသည်။

“ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မ ရှင်းမူတော့ မုဆိုးမ ဖြစ်တော့မယ် ထင်တယ်။”

အခန်း (၅၁၂)။

“စကြဝဠာ မိုးကြိုးဧကရာဇ် ဆေဘာ” ဆေဘာအလင်းတန်းများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထက် တွင် ကခုန်မြူးထူးနေပြီး ထူထပ်လှသော လျှပ်စီးတန်းများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ရှေ့တွင် ကာဆီးသမျှ အရာအားလုံးကို အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြဲခွဲဖျက်ဆီးပစ်နေသည်။

ကောင်းကင်နဂါး၏ အကြေးခွံများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော ထိုချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် မိစ္ဆာအပေါင်းကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေနိုင်သည့် တန်ခိုးအာဏာနှင့် ဂုဏ်သရေရှိနေပေ သည်။ ၎င်းသည် ဝတ်ဆင်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် အစဉ်အမြဲ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးကာ အားအင်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်၏။ ဝတ်ဆင်သူ၏ ကြွက်သားနှင့် အရိုးအဆစ်များမှာ နတ်ဘုရား များကဲ့သို့ သန်မာလာပြီး အစွမ်းမှာလည်း တန်ခိုးရှင်တစ်ဦးနှင့် မခြားတော့ပေ။

ဧကရာဇ် ကောင်းကင်တံဆိပ်၏ အစွမ်းထက်လှသော ဟင်းလင်းပြင် ကူးသန်းနိုင်စွမ်း ကြောင့် အဝေးမှနေ၍လည်း တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင်လည်း လူသားအင်မော်တယ်နှင့် သိုင်းသူတော်စင် တို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ပေါက်ကွဲစွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဤအရာအားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကမ္ဘာပျက်ကိန်း ဆိုက်ရောက်နေသကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးအားပြင်းထန်လှသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ဟုန်ယွိသည် နာလန်အန်းဟွမ်အတွက် သက်ပြင်းချရုံသာ ချနိုင်တော့သည်။ ဟုန်ယွိနှင့် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ သခင်ကြားတွင် ရန်ငြိုးရှိသော်လည်း အသက်ချင်းလဲရ လောက်သည့် ရန်ငြိုးမျိုး မဟုတ်ကြပေ။ နာလန်အန်းဟွမ်သည် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသည့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ကိုယ်ပွားသည် တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်၏ မဟာပညာရှင် အဆင့်မြင့် စာမေးပွဲကိုပင် အောင်မြင်ထားသူ ဖြစ်ရာ၊ သူသည် အရည်အချင်းရှိပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ပညာတတ်တစ်ဦးဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန် တွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားမှာ နှစ်ဆတိုးလာလျှင်ပင် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နဂါးချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားရုံဖြင့် ဆေဘာသူတော်စင် ဂွန်ယန်ယုတစ်ဦးတည်းကပင် လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။ အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ကို ရှောင်တိမ်းရပေလိမ့်မည်။ ထို့ထက် ပိုဆိုးသည်မှာ သူသည် စကြဝဠာ မိုးကြိုးဧကရာဇ် ဆေဘာကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းပင်။

မိုးကြိုးလျှပ်စီး ဆေဘာကျမ်း၏ စစ်မှန်သော သိုင်းအနှစ်သာရ သိုင်းဆန္ဒနှင့် အစစ်မှန် လျှပ်စီး စွမ်းအားတို့သည် ဤကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်သူ ကြီး၏ စွမ်းအားကို ပိုမိုမြင့်မားအောင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ဂွန်ယန်ယုက နာလန်အန်းဟွမ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည့် ခဏတွင် သူ၏ ပတ်ပတ်လည်၌ ကြီးမားသော မိုးကြိုးလုံးကြီးများ လည်ပတ်နေပြီး လျှပ်စီးမြွေနဂါးများ ဟိန်းဟောက်နေ သည်ကို ဟုန်ယွိ မြင်လိုက်ရသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လိပ်နှင့်မြွေ ပေါင်းစပ်ထားသည့် နတ်ဘုရားကြီးတစ်ပါး၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုနတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများ မှာ အေးစက်နေပြီး လူသားဆန်သည့် ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသည်။ သူသည် ပို၍ကြီးမား သော မိုးကြိုးလျှပ်စီး နတ်ဘုရားဆေဘာကို မြှောက်ကာ အထက်မှ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

မိုးကြိုးလျှပ်စီးများကြားတွင် ဆေဘာသူတော်စင် ဂွန်ယန်ယု၏ သိုင်းအနှစ်သာရ သိုင်းဆန္ဒ မှာ ဒြပ်စင်တစ်ခုကဲ့သို့ အကောင်အထည် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဂွန်ယန်ယု... မင်း သေချင်နေတာပဲ။”

ဤအဆုံးအဖြတ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် နာလန်အန်းဟွမ်သည် ဂွန်ယန်ယု၏ ဆေဘာ အငွေ့အသက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး အကာကွယ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အမှောင်ကျိန်စာ တာအိုဝတ်ရုံ။”

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် နာလန်အန်းဟွမ်၏ ပတ်ပတ်လည်၌ ထူထပ်သော အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များ ပေါ်လာပြီး မည်းနက်သော နတ်ဘုရားဝတ်ရုံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားသည်။ ဤဝတ်ရုံမှာ အလယ်ခေတ် ပညာရှင် သူတော်စင်ကြီးများ၏ ဝတ်ရုံပုံစံ အတိုင်း ဖြစ်ပြီး၊ တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသော အမှောင်ကျိန်စာ မှော်သင်္ကေတပေါင်းများစွာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နာလန်အန်းဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်ရှိ ညအမှောင်ထုမှာ ဟင်းလင်းပြင်သဖွယ် ဖြစ်သွားပြီး အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအလင်းမှာ ဗေရောစနဗုဒ္ဓ၏ အလင်းထက်ပင် ပိုမို တောက်ပပြီး သန့်စင်လှသည်။ ကမ္ဘာဦးအစက ပထမဦးဆုံး ပေါ်ထွက်လာသော အလင်းတန်းနှင့်ပင် တူပေသည်။

ဤသည်မှာ ညအမှောင်ထု၏ အစိတ်အပိုင်း အကြီးစားတစ်ခုကို ဖြဲယူကာ အဝတ်အထည် အဖြစ် ပြုလုပ်၍ နာလန်အန်းဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ပင်။

“အဆုံးစွန် အမှောင်ထုအလင်း၊ နတ်ဘုရားရှစ်ပါး အမှောင်ဧကရာဇ် လက်သီး။”

ဤ ‘ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အမှောင်ကျိန်စာ တာအိုဝတ်ရုံ’ ကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် နာလန်အန်းဟွမ်၏ လက်သီးပေါ်တွင် တောက်ပသော ဖန်သားရောင် အလင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အညစ်အကြေး ကင်းစင်လှပြီး လှပစွာဖြင့် တလက်လက် တောက်ပ နေ၏။

ဤလက်သီးချက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းမှာ ဆန်းကြယ်သော လမ်းကြောင်း အတိုင်း ပျံထွက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုမှာလည်း ကျိန်စာတစ်ခု၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ အလယ်ဗဟိုဆီ ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလာကြသည်။

ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် ပြင်းထန်သော ဆွဲငင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြန်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည် ရှိ ညကောင်းကင်ယံမှာ မုန်တိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်နေသည်။

နာလန်အန်ဟွမ်က လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံ မှာ လွင့်ပျံနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အဆုံးမရှိသော ညအမှောင်ထုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဘုန်း….

လက်သီးနှင့် ဆေဘာ၊ အလင်းနှင့် မိုးကြိုးတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားခဲ့သည်။

ထိုပြင်းထန်သော ထိပ်တိုက်တွေ့မှုကြောင့် ကောင်းကင်ယံမှာ ပြိုကျမတတ် ဖြစ်သွားပြီး၊ မြေပြင်မှာလည်း ကွဲအက်ကာ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများ ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရ သည်။

ဆေဘာသူတော်စင် ဂွန်ယန်ယု၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲအားကြောင့် နောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်ထွက်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ချပ်ဝတ်မှ နာကျင်စွာဖြင့် နဂါးဟိန်းသံကြီးကို ထုတ်ဖော်ပြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြွေမွသွားခဲ့သည်။ ဤကောင်းကင် နဂါးချပ်ဝတ်မှာ တကယ်ပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။

ဖူး….။ ကြီးမားသော ဦးခေါင်းစွပ်မှာ ကွဲအက်သွားပြီး ဂွန်ယန်ယုသည် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ချပ်ဝတ် ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် ဆက်လက် မပျံသန်းနိုင်တော့ ပေ။

သို့သော် သူ ပြုတ်ကျသွားသည့် ခဏမှာပင် တောက်ပသော အဝါရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပြန်လည် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဧကရာဇ်ကောင်းကင်တံဆိပ်၏ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ စုပ်ယူသွားခဲ့သည်။

ဂွန်ယန်ယု ဒဏ်ရာရသွားသော်လည်း နာလန်အန်းဟွမ်အနေဖြင့်လည်း မလွယ်ကူပေ။ သူသည် ဂွန်ယန်ယု၏ ဆေဘာချက်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ ‘ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အမှောင်ကျိန်စာ တာအိုဝတ်ရုံ’ မှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပြိုကွဲ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရာနှင့်ချီသော ဆေဘာအလင်းတန်းများ၏ ညှပ်ပိတ်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးမြူတိမ်အဖြစ် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ အစွမ်းထက်လှသော သွေးစွမ်းအားနှင့် အသက်စွမ်းအားများမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ လေထုထဲ တွင် လှုပ်ခတ်နေသော အစွမ်းထက်လှသည့် စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစပေါင်း လေးငါးသောင်း ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

…

နာလန်အန်းဟွမ်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်တွင် ရှိနေ ပြီး သူ၏ သွေးစွမ်းအားနှင့် အသက်စွမ်းအားမှာ အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်မှာ တစ်သားတည်းဖြစ်နေပြီး၊ တာအိုကျင့်စဉ်နှင့် သိုင်းပညာကို ပေါင်းစပ်ကာ၊ သူသည် သူ၏သွေးစွမ်းအားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို မောင်းနှင်ခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ် ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို မောင်းနှင်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်သဖြင့် အစွမ်းထက်ဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သလို သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။

“ကောင်းလိုက်တာ... ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်တဲ့ အဆုံးစွန် အမှောင်ထု အလင်း၊ နတ်ဘုရားရှစ်ပါး အမှောင်ဧကရာဇ် လက်သီးပဲ။ အမှောင်ကို အဆုံးစွန်ထိ ကျင့်ကြံ နိုင်ရင် အလင်းကို မွေးဖွားနိုင်သလို၊ အလင်းကို အဆုံးစွန်ထိ စုစည်းနိုင်ရင်လည်း အမှောင် ကို မွေးဖွားနိုင်တာပဲ။ ငါ အလင်းနဲ့ အမှောင်အကြောင်းကို သေချာ လေ့လာရမယ်။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က နာလန်အန်းဟွမ်ထက် မြင့်ပြီး၊ ငါ့ရဲ့စွမ်းအားက သူ့ထက်ပိုသာတယ် ဆိုပေမဲ့၊ အမှောင်ထုအပေါ် လေ့လာမှုကတော့ သူလောက် မနက်နဲသေးဘူး။ တကယ်ဆို, ငါက ‘အမှောင် မန္တလာ မဟာအတားအဆီး’ ကိုပဲ ရထားတာ၊ စစ်မှန်တဲ့ ‘ဆန်းကြယ် ကောင်းကင်ဘုံ အမှောင်မှတ်တမ်း’ ကို မရထားသေးဘူး။ ဒါ့ပြင် ‘အမှောင်မန္တလာ မဟာ အတားဆီး’ က ‘အမှောင်ဧကရာဇ်’ ရဲ့ အတွေ့အကြုံ သက်သက်ပဲ။ ‘ဆန်းကြယ် ကောင်းကင်ဘုံ အမှောင်မှတ်တမ်း’ ကမှ ရှေးဦးခေတ်က ယန်နတ်ဘုရား ‘ရွှမ်’ ရဲ့ မူရင်း ပညာရပ်ပဲ။...”

ဤထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုကို ကြည့်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ သည်။ ဂွန်ယန်ယုတွင် ကောင်းကင်နဂါးချပ်ဝတ်နှင့် နတ်ဘုရားဆေဘာ ရှိနေပြီး၊ နာလန် အန်းဟွမ်တွင်မူ အစွမ်းထက် မှော်ရတနာများနှင့် တာအိုပညာရပ်များ ရှိနေသည်။ သို့သော် နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုကြီးမားသော မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

“နာလန်အန်းဟွမ်က မိုးကြိုးကပ်ဘေး ငါးကြိမ် ကျော်ဖြတ်ထားတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးပဲ။ “အလိုလိုအာရုံခံစားမှု” ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူ ဘာလို့ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကြီးကို မခံစားမိရတာလဲ။ ဘာကြောင့်လဲ။ ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်ရဲ့ အသက်မဲ့အနာဂတ်ကျမ်းက အနာဂတ်ရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တဲ့အထိ ကျင့်ကြံပြီးသွားပြီလား။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် အန္တရာယ်ကို မခံစားမိဘူး။”

အနာဂတ်တွင် အတိုင်းအဆမရှိ အပြောင်းအလဲများ ရှိနေနိုင်သော်လည်း နက်နဲသော ကျင့်စဉ်အဆင့် ရှိသူများသည် ကြီးမားပြင်းထန်သော အန္တရာယ်မျိုးကဲ့သို့ အချို့အရာများ ကို ကြိုတင် သိမြင်နိုင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အနာဂတ် ဖြစ်ရပ်များကို ရှောင်လွှဲ ပြီး အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းနိုင်ကြသည်။

သို့သော် ကောလာဟလများအရ “အသက်မဲ့အနာဂတ်ကျမ်း” ကို အထွက်အထိပ်အထိ ကျင့်ကြံပြီးပါက အခြားသူများ၏ “အလိုလိုအာရုံခံစားမှု” စိတ်အာရုံကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင် သည်။ ၎င်းသည် အနာဂတ်၏ လမ်းကြောင်းအမျိုးမျိုးကိုပင် သိမြင်နိုင်ပြီး၊ ရွေးချယ်နိုင် သည်၊ သို့မဟုတ် ဘာမှမရှိရာမှ တစ်ခုခုကို ဖန်တီးကာ မိမိအတွက် အကျိုးအရှိဆုံး လမ်းကြောင်းကို ဖန်တီးယူနိုင်သည်။

အနာဂတ်၏ အတိုင်းအဆမဲ့ အပြောင်းအလဲများကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး၊ အနာဂတ်၏ အတိုင်း အဆမဲ့ အပြောင်းအလဲများကို ဖန်တီးခြင်း။

ဤသည်မှာ အသက်မဲ့အနာဂတ်ကျမ်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိ သင်ယူခဲ့သော မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ စုစည်းခြင်းနှင့် အစွန်းရောက် ယုံကြည်ခြင်းစွမ်းအားများကို စုစည်းခြင်းမှာ နည်းစနစ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး၊ အသက်မဲ့ အနာဂတ်ကျမ်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နိယာမနှင့် စည်းမျဉ်းများ မဟုတ်ကြပေ။

ဤနေရာတွင် အလွန်တရာ အန္တရာယ်များနေသော်လည်း ဟုန်ယွိ၊ နာလန်အန်းဟွမ်နှင့် ကျိုးထိုက်ကျူတို့မှာ ထိုအန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို မခံစားမိကြပေ။ ဤသည်မှာ အသက်မဲ့ အနာဂတ်ကျမ်း၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၁၀၀ ရာခိုင် နှုန်း သေချာလှသည်။

ဤစွမ်းရည်မျိုးသာ မရှိပါက ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ထိပ်တန်း မဟာကျွမ်းကျင်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

နာလန်အန်းဟွမ်သည် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မခံစားရဘဲ အလွန် စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေ သောကြောင့်သာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့ အတူတူ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ များစွာသော တာအိုကျင့်စဉ်များသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ အကူအညီ၊ သွေးစွမ်းအား၏ အနှစ်သာရတို့ဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပံ့ပိုးပေးမှသာ ပိုမိုကြီးမားသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် အတူရှိနေခြင်းက စွမ်းအားကို စုစည်းစေနိုင်ပြီး ပြန့်ကျဲ မသွားအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ ကျိုးထိုက်ကျူနှင့်အတူ နဂါးအကြေးခွံနှင့် နဂါးချပ်ဝတ်များကို လုယူရန်အတွက် အကောင်းဆုံး အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။

...

“ကောင်းကင်နှင့်မြေပြီး ဟင်းလင်းပြင်၊ အနာဂတ်ဖြစ်တည်မှု အသွယ်သွယ်၊ မသေမျိုး မူလဝိညာဉ်... ပြန်လာလော့။”

နာလန်အန်းဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်မှာ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည့် ခဏမှာပင် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ထပ်မံ ပွင့်လာခဲ့သည်။ အတွင်းမှ အသံသဲ့သဲ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အစွမ်းထက်လှသော ရောင်စုံအလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်ထွက်လာ သည်။ ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ အေးခဲသွားပြီး ဗုဒ္ဓဂါထာတော် ရွတ်ဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဘုရားလောင်းများ၏ တရားဓမ္မ နယ်မြေဖြစ်သော ‘အရပ်ဆယ်မျက်နှာ ဗုဒ္ဓနယ်မြေ’ သို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။

ကြမ်းတမ်းလှသော မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကြီးမှာ စုစည်းကာ ပျံသန်းထွက်လာပြီး ‘မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း တံဆိပ်တော်’ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နာလန်အန်းဟွမ် ပြန်လည် စုစည်းရန် ကြိုးစားနေသည့် စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်လေ သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချပ်ဝတ်ဝတ်ဆင်ထားသော စကြာဝဠာနဂါးအစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင် ၁၀၀၊ ဝေတိုင်ကန်၊ ဝမ်ထောင်နှင့် အခြားသော သိုင်းသူတော်စင် နှစ်ဦးသုံးဦး၏ ဆေဘာအလင်း များမှာ ရုတ်တရက် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်သွားပြီး ထူထပ်သော မိုးကြိုးလျှပ်စီး ကြောင်းကြီး အဖြစ် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

နာလန်အန်းဟွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစ အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်ညည်းညူ လိုက်ကြပြီး၊ သူသည် ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ပြန်သည်။ ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစပေါင်း ၂၀,၀၀၀ ကျော်မှာ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ၁၀,၀၀၀ ကျော်မှာ ဆေဘာအလင်းတန်းများကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော အတွေးပေါင်း ၂၀,၀၀၀ ကျော်မှာမူ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထွက်ပြေးရန် ရုန်းကန်နေကြသည်။

“ဖျက်ဆီးခြင်း မဟာနတ်ဘုရားဖမ်းဆီးချက်။ သွားစမ်း။”

နာလန်အန်းဟွမ်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်အမြင့်တွင် ပုံရိပ်ယောင် နတ်ဘုရားလွန်းယာဉ်မှာ ထပ်မံ ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ကိုယ်ပွား ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် နာလန်အန်းဟွမ်၏ ကျန်ရှိနေ သော စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစ ၂၀,၀၀၀ ကို မြင်သောအခါ ‘ဖျက်ဆီးခြင်း မဟာ နတ်ဘုရား လက်သီး’ ၏ ဖမ်းဆီးခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးချကာ ထိုအတွေးစ ၂၀,၀၀၀ ကို လှမ်း၍ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော မင်းဆက်တစ်ခုကို တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်နှင့်အညီ သူ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် ထွက်ခွာသွား ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပွားမှာ ဆက်လက် ပုန်းအောင်းနေကာ အခွင့်အရေးကို အရယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ယခင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများကိုပင် သူ ဘာမှ ဂရုမစိုက်ပေ။

ယခုအခါ နာလန်အန်းဟွမ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစ များမှာလည်း အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူ ကြာမြင့်စွာကတည်းက စီစဉ်ထားသော ‘ဖျက်ဆီးခြင်း မဟာဖမ်းဆီးချက်’ ထံမှ မည်သို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည်နည်း။

တခဏအတွင်းမှာပင် စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစ ၂၀,၀၀၀ စလုံးမှာ ဖမ်းဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ကိုယ်ပွားမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်လိမ်ပြီး ပုံရိပ်ယောင် နတ်ဘုရားလွန်း ယာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ၏ အရှင်သခင် နာလန်အန်းဟွမ်မှာ ကံကြမ္မာ၏ ဆုံးဖြတ်ခြင်း ခံရတော့မည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အတွေး ၁၀,၀၀၀ ကျော်မှာ အသတ်ခံရပြီး၊ ၂၀,၀၀၀ ကျော်မှာ ဧကရာဇ် ယန်ဖန်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရကာ၊ ကျန် ၂၀,၀၀၀ ကျော်မှာ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

… …

“ဟွန့်၊ ကျိုးထိုက်ကျူ... ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ခင်ဗျားရဲ့ သဲလွန်စ အချို့ကို နောက်ဆုံးတော့ ကျုပ် ခြေရာခံမိပြီ။ တော်ဝင်ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ခင်ဗျားရဲ့ အနာဂတ် ကြိုတင် အာရုံခံစားမူကို ဖုံးကွယ်ထားချိန်မှာ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို သတ်ဖို့ နောက်ကနေ ထပ်ကြပ် မကွာ လိုက်သွားရမယ်။ ခင်ဗျား ကျုပ်လက်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ဦးမလား။”

ဟုန်ယွိက ပြောရင်းဆိုရင်း ဟင်းလင်းပြင်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ပုံရိပ်ယောင် နတ်ဘုရားလွန်းယာဉ် နောက်သို့ လိုက်သွားတော့သည်။

မကြာသေးမီက ဟုန်ယွိသည် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော် နှင့် ဇမ္ဗူမဟာအစီအရင်ကို ရရှိထားခဲ့ သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့်၏ ‘ဝိညာဉ်ခွဲထုတ် ခြင်းပညာရပ်’ နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ထိန်းချုပ်ခြင်း နည်းစနစ်ပိုင်းတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်နေ ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူသည် ပုံရိပ်ယောင် နတ်ဘုရားလွန်းယာဉ်၏ ရွေ့လျားမှု ဉီးတည်ရာ လမ်းကြောင်းကို ထိုးထွင်းမြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ပုံရိပ်ယောင် နတ်ဘုရားလွန်းယာဉ် နောက်သို့ လိုက်ကာ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာဖွေပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်ချင်နေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျိုးထိုက်ကျူသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများကို ပြန်လည် ကုသနိုင်သွားလျှင် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

“ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မ ရှင်းမူဟာ ပုံမှန်ဆိုရင် နာလန်အန်းဟွမ်နဲ့ ခွဲလို့မရအောင် အမြဲ အတူတူ ရှိနေတတ်တာ။ အခု ဘာလို့ သူမက နာလန်အန်းဟွမ်နဲ့အတူ ရှိမနေရတာလဲ။ သူမကရော မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို သွားရောက် ရင်ဆိုင်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ရင်ဆိုင်ပြီးသွားလို့ အားနည်းတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတာ လား။”

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။