← Chapters

အခန်း (၅၁၉-၅၂၀)

Vol. 49 Ch. 519-520

အခန်း (၅၁၉-၅၂၀)

Vol. 49 Ch. 519-520

အခန်း (၅၁၉)။

“ဒါဟာ နဂါးစွယ်ဆန်ပင်ပဲ... တကယ်ကို အံ့မခန်း ဆန်းကြယ်လှတာပဲ။”

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ကြီးထွားလာသော ဧရာမ နဂါးစွယ်ဆန်ပင်ကြီးကို သူ ကြည့်လိုက် သည်။ အညစ်အကြေး ကင်းစင်လှသော ရနံ့တစ်ခုမှာ ပျံ့လွင့်လာပြီး လူတစ်ယောက်၏ အဆုတ်အတွင်း လှည့်ပတ်ကာမှ ပြန်ထွက်သွား၏။ ၎င်းသည် လူတိုင်း၏နှလုံးသားကို ဆေးကြောပေးသည့် ကြည်လင်သော စမ်းရေအိုင်ကဲ့သို့ပင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆိပ် အတောက်များနှင့် အညစ်အကြေးအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ရင့်မှည့်လာသော ဆန်၏ ရနံ့တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ခန္ဓာကိုယ် ဝေဒနာများကို ပျောက်ကင်း စေပြီး ကျန်းမာကြံ့ခိုင်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

“ကောင်းကင်မြို့တော်က ရလာတဲ့ မူလကြေးနီအနှစ် စွမ်းအားက တကယ်ပဲ အသုံးဝင်တာ ပဲ။ သူက သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် လုပ်ပေးရုံတင် မကဘဲ နဂါးစွယ်ဆန်တွေ ကြီးထွားဖို့အတွက်လည်း အာဟာရ ဖြစ်စေခဲ့တာပဲ။”

နဂါးစွယ်ဆန်ပင်အတွင်းရှိ အသက်စွမ်းအားကို သူ အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မိုးကြိုးအတွင်းရှိ စွမ်းအင်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး သိပ်သည်းလှသည်။ သူ၏ စိုက်ပျိုးမှု အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သိလိုက်သည်။

၎င်းပြင် ကောင်းကင်မြို့တော်နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ဤနေရာမှာ နဂါးစွယ်ဆန် စိုက်ပျိုး ရန် ပိုမိုသင့်တော်လာခဲ့သည်။ နဂါးစွယ်ဆန်သည် သင့်တော်သော ဟင်းလင်းပြင်၊ ကျောက်စိမ်းစမ်းရေ၊ ငါးရောင်ခြယ် သန့်စင်သောမြေနှင့် မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်သော အစစ်မှန် မိုးကြိုးစွမ်းအားတို့ လိုအပ်သည်။ ၎င်းမှာ သာမန်နည်းလမ်းဖြင့် စိုက်ပျိုးနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့်ပင် ဟုန်ယွိအတွက် ဤဆန်ကို လူအများစားနိုင်ရန် ဖြန့်ဖြူးပေးဖို့မှာ အလွန် ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လောကရှိ လူသားအားလုံး နဂါးစွယ်ဆန် စားသုံးနိုင်ဖို့ဆိုသည်မှာ အလှမ်းဝေးကွာသော အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေသေးသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဖန်ဆင်းရှင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မျိုးစေ့များ ကို ပြုပြင်မွမ်းမံကာ သာမန်မြေတွင် စိုက်ပျိုးနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက အာနိသင် အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားနိုင်သော်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအကြောင်းအရာများကို ယခုအချိန်တွင် ဆွေးနွေးရန် မဖြစ်နိုင်သေးချေ။

“လာကြ... ဒီနေ့ ငါတို့ နဂါးစွယ်ဆန်ကို မြည်းစမ်းကြည့်ကြရအောင်။” ဟုန်ယွိက ဝမ်းသာ အားရ ပြောလိုက်သည်။ စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီဖြစ်သဖြင့် ၎င်းမှာ ကောင်းသော အရာပင်။ သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နဂါးစွယ်ဆန်များ အားလုံး ကြွေကျလာသည်။ မမြင်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြ င်စွမ်းအားက ထိုအစေ့များကို သိမ်းဆည်းကာ သိုလှောင်ရုံအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်တော့သည်။

သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမအတွင်း၌ ရိတ်သိမ်းရသည်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည်။

ရိတ်သိမ်းပြီးသည်နှင့် နဂါးစွယ်ဆန်ပင်မှာ စတင် ညှိုးနွမ်းသွားပြီး ပုဝင်သွားတော့သည်။ သစ်ရွက်များ ကြွေကျကာ သစ်ပင်၏ ပင်စည်မှာလည်း ကျိုးပဲ့သွားသည်။ လူတစ်ယောက်၏ အသက်စွမ်းအားကို စုပ်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ချက်ချင်း သေဆုံးသွား ခြင်း ဖြစ်သည်။

သေသွားသော သစ်ပင်မှာ ငါးရောင်ခြယ် သန့်စင်သော မြေဆီလွှာအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ် သွားပြီး မွှေးကြိုင်သော မြေသြဇာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်နှစ်တွင် ပြန်လည် စိုက်ပျိုးရန် အင်အားများကို စုဆောင်းနေတော့သည်။

“ဒါကြောင့်လည်း ဒါကို ဆန်လို့ ခေါ်တာကိုး၊ သစ်သီးပင်တွေနဲ့ မတူဘူးပဲ။” ဟုန်ယွိက ဆိုသည်။ “သစ်သီးပင်တွေက နှစ်တိုင်း အသီးသီးပေမဲ့ ဒီဆန်ကတော့ တစ်ကြိမ် စိုက်ပြီးရင် သေသွားတာပဲ။”

“ငါးရောင်ခြယ် သန့်စင်မြေဆီလွှာက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မစိုက်ခင် အနှစ်သာရ စွမ်းအင် တွေကို လုံလောက်အောင် ပြန်စုဆောင်းဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ အခုချက်ချင်း ပြန်စိုက်လို့ မရဘူး၊ မဟုတ်ရင် မျိုးစေ့က အပင်ပေါက်မှာ မဟုတ်ဘူး။” ရှဲ့ဝန်ယွမ်က ပြောသည်။

“ဒါကတော့ သေချာတာပေါ့” ဟုန်ယွိက ဆိုသည်။ “မြေဆီလွှာကိုလည်း မြေသြဇာ ကျွေးဖို့ လိုတယ်။ မဟုတ်ရင် တစ်ကြိမ် စိုက်ပြီးတာနဲ့ မြေဆီလွှာက ပျက်စီးပြီး အဟာရ ကင်းမဲ့သွား လိမ့်မယ်”

“ဒီငါးရောင်ခြယ် သန့်စင်မြေဆီလွှာအတွက် မြေသြဇာက သာမန် မြေသြဇာမျိုး မဟုတ် ဘူး။ အထဲကို ထည့်သွင်းပေးရမှာက အစစ်မှန် မိုးကြိုးစွမ်းအားတွေနဲ့ ပေါက်ကွဲအား ကောင်းတဲ့ လျှပ်စီးတွေပဲ။ ဟုန်ယွိ... မင်း ဘာလို့ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမထဲမှာ အစီအရင် တစ်ခု မဖန်တီးတာလဲ။ မဟာကမ္ဘာကြီးမှာ မိုးကြိုးလျှပ်စီးတွေ ပေါ်လာတိုင်း အဲဒီစွမ်းအား တွေကို စုပ်ယူပြီး အထဲမှာ သိမ်းထားလို့ ရတာပေါ့။ အဲဒါကို မြေဆီလွှာအတွက် စွမ်းအင် အဖြစ်လည်း သုံးလို့ရမယ်။” ချန်ယင်းရှာက အကြံပေးလိုက်သည်။

… ...

နဂါးစွယ်ဆန် စိုက်ပျိုးရန် အသုံးပြုသော မြေသြဇာမှာ သာမန် မဟုတ်ချေ။ သဘာဝကျစွာ ပင် ၎င်းမှာ ရွံရှာဖွယ် အညစ်အကြေးများ မဟုတ်သလို၊ လူနှင့် တိရစ္ဆာန် အလောင်းများ လည်း မဟုတ်ပါ၊ စစ်မှန်သော သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ သွေးလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ မိုးကြိုးစွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

ငါးရောင်ခြယ် သန့်စင်မြေဆီလွှာ အတွင်းသို့ မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ပိုမို ပေါင်းစပ်လေ၊ မြေဆီလွှာ ပိုမို ကောင်းမွန်လာပြီး နဂါးစွယ်ဆန်၏ အရည်အသွေးမှာလည်း ပိုမို သန့်စင် ကာ၊ မြင့်မားလာလေ ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်နဂါးမျိုးနွယ်စုတွေဟာ နဂါးစွယ်ဆန် စိုက်ပျိုးဖို့ အတွက် ဧရာမ 'မိုးကြိုးအနှစ်သာရကန်' ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြတယ်။ မိုးကြိုး ကပ်ဘေးတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတိုင်း သူတို့က မိုးကြိုးစွမ်းအားတွေကို အမြောက်အမြား စုဆောင်းပြီး အဲဒီကန်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားကြတာ။ ဒါဟာ အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းကွင်းနဲ့ သဘောတရားချင်း အတူတူပဲ။” အောင်းလွမ်းက ဆက် ပြောပြသည်။

“မိုးကြိုးအနှစ်သာရကန်” ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။

“မှန်ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ တာအိုပညာရပ် ကျမ်းစာထဲမှာ မိုးကြိုးအနှစ်သာရ ရေကန်ကို တည်ဆောက်တဲ့ ပုံစံကားချပ်တွေ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို တည်ဆောက်ဖို့အတွက် ကြေးနီအနှစ်တွေ အမြောက်အမြားနဲ့ ရတနာတွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်။ သန့်စင်ဖို့က လည်း အလွန် အန္တရာယ်များသလို စွမ်းအားလည်း အများကြီး လိုတာကြောင့် ဖန်ဆင်းရှင် နယ်ပယ် ရောက်တဲ့လူမှပဲ သန့်စင်နိုင်မှဦ။ ဒီရက်ပိုင်း ကျွန်မ စိုက်ပျိုးရေး စာအုပ်တွေကို ဖတ်ကြည့်တော့ မိုးကြိုးအနှစ်သာရ ရေကန် သန့်စင်တဲ့ နည်းလမ်းအချို့ကို တွေ့ခဲ့တယ်။”

အောင်းလွမ်က ဆက်ပြောသည်မှာ “မိုးကြိုးအနှစ်သာရကန်ကို နဂါးမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ကပဲ တည်ဆောက်နိုင်တာ။ တခြား နဂါးတွေမှာ အဲဒီလို အစွမ်းမျိုး မရှိကြ ဘူး။ ခေါင်းဆောင်ကပဲ ဖန်ဆင်းရှင်နယ်ပယ် ရောက်နေတာလေ။ ဒါပေမဲ့ ဟုန်ယွိ... မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က ထူးခြားသလို မင်းကိုယ်တိုင်ကလည်း အလွန် အစွမ်းထက်တယ်။ မင်းမှာ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ရှိသလို ကောင်းကင်မြို့တော်ဆီကနေ ကြေးနီအနှစ်တွေလည်း ရထားတာဆိုတော့ မိုးကြိုးအနှစ်သာရ ရေကန်ကို တည်ဆောက်နိုင်မှာပါ။”

အကယ်၍ သူသည် မိုးကြိုးအနှစ်သာရ ရေကန်ကို တည်ဆောက်နိုင်ပါက နဂါးစွယ်ဆန်ကို အမြောက်အမြား စိုက်ပျိုးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါက အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင် ကျောက်စိမ်းကွင်းထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော အစစ်မှန် မိုးကြိုးစွမ်းအား အနည်းငယ်မှာ လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။

ရုတ်တရက် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားတော့သည်။

“ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောပေါ်မှာ မိုးကြိုးတွေကို စုဆောင်းဖို့ ဧရာမ အစီအရင်ကြီး ရှိရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့က “စကြဝဠာ မိုးကြိုးဧကရာဇ်ဆေဘာ” လို ရတနာမျိုးကို ဘယ်လို ဖန်တီးနိုင်မှာလဲ။ အဲဒီလို ဧရာမ မိုးကြိုးအနှစ်သာရ ရေကန်ကြီး ရှိနေတာကြောင့် ကောင်းကင်မှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးတွေ ဖြစ်ပေါ်တိုင်း စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူပြီး သိမ်းဆည်း ထားနိုင်တာပေါ့။ ဒါဟာ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပေးစွမ်းသလို ရတနာကိုလည်း သူ့ဘာသာ သန့်စင်နေစေတာပဲ။ ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောမှာ အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအား ရှိနေတာ မဆန်းတော့ဘူး။ 'ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်' ရဲ့ အကာကွယ်ကိုတောင် ဆုတ်ဖြဲနိုင်တာပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောနှင့် ပတ်သက်၍ အသစ်တစ်ဖန် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ခုနက ကျီရှန်းထျန်း ပြောခဲ့သလို ကောင်းကင်မြို့တော်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော သူတော်စင် ပေါင်းစုံခန်းမနှင့် ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောတို့ တိုက်မိပါက မည်သူ နိုင်မည်နည်း။ ဟုန်ယွိသည် မူလက ငါးဆယ်-ငါးဆယ်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူတော်စင်ပေါင်းစုံ ခန်းမမှာ တစ်စစီ ကြွေမွသွားပြီး မူလရတနာအဆင့်သို့ ပြန်ကျသွားမည်ဟု သူ ခန့်မှန်း လိုက်မိသည်။

ယခုအခါ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမမှာ ခိုင်မာနေသော်လည်း နတ်ဘုရားလက်နက်အချို့မှာ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားခြင်း မရှိသေးချေ။ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်မှာ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဇမ္ဗူအဟာအစီအရင်မှာလည်း လိပ်ခွံအဖြစ်သာ ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းတို့ မှာ သီးခြား တည်ဆောက်ပုံများသာ ဖြစ်ပြီး၊ စုစည်းထားခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်သည်။ အမှန် စင်စစ် ဟုန်ယွိတွင် ဤနတ်ဘုရားလက်နက်အားလုံးကို တစ်ခုတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ် ပေးနိုင်သည့် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားမျိုး မရှိသေးချေ။ သူသည် ယာယီအားဖြင့်သာ စုစည်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ကို အမှန်တကယ် သန့်စင်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိပါက သူသည် သူတော်စင် ဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။ သူတော်စင် ဧကရာဇ် မဟုတ်ခဲ့လျှင်ပင် အနည်းဆုံး ဖန်ဆင်းရှင်နယ်ပယ် ဖြစ်နေရပေလိမ့် မည်။

သို့သော် သူသာ မိုးကြိုးအနှစ်သာရ ရေကန်ကို တည်ဆောက်ပြီး အစစ်မှန် မိုးကြိုးစွမ်းအား အမြောက်အမြားဖြင့် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို နေ့ညမပြတ် သန့်စင်ပေးနိုင်ပါက တစ်နေ့တွင် နိဗ္ဗာနအဆင့် နတ်ဘုရားရတနာများကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်နိုင်ပေ လိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမသည် ထာဝရနိုင်ငံတော်နှင့် ဖန်ဆင်းခြင်း သင်္ဘောတို့ကို အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

… ...

“မိုးကြိုးအနှစ်သာရ ရေကန်ရဲ့ ပုံစံကားချပ်ကို ငါ့ကို ပြပါဦး။” ဟုန်ယွိက ပြောလိုက်ရာ လိပ်ခွံတစ်ခုမှာ သူ၏လက်ထဲသို့ ပျံဝင်လာသည်။ ထို့နောက် လိပ်ခွံမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း စာလုံးများစွာနှင့် ဧရာမ ပုံကားချပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

ဤပုံမှာ ကြက်ဥတစ်လုံးနှင့် တူသော်လည်း လုံးဝန်းခြင်း မရှိ၊ စတုရန်းပုံစံလည်း မဟုတ် ချေ။ ၎င်းမှာ အစစ်မှန်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်အကြားတွင် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသည်။ ထိုအပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော မှော်သင်္ကေတစုတ်ချက်များ ပါရှိပြီး အချို့မှာ အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းကွင်းပေါ်ရှိ မန္တန်များနှင့် အလွန် ဆင်တူလှ သည်။

ဤသည်မှာ မိုးကြိုးအနှစ်သာရ ရေကန်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ပင်။ ၎င်းမှာ အစစ်မှန် မိုးကြိုးစွမ်းအား များနှင့် မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို အမြောက်အမြား စုစည်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ရတနာတစ်ခုကို အသက်နှောင်ဖွဲ့ ရတနာတစ်ခုအဖြစ် ထားရန်မှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှသည်။ လိုအပ်သော သဘာဝရတနာများမှာလည်း မရေမတွက် နိုင်အောင် များပြားလှသည်။ သို့သော် တစ်ကြိမ် အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်ပြီးပါက ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်ချေ။

မိုးကြိုးစွမ်းအားသည် အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းနိုင်သလို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားဟု ဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းသည် အတိုင်းအဆမဲ့သော ကမ္ဘာကြီး၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပါက အတုမရှိသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့် မည်။

“လိုအပ်တဲ့ သဘာဝရတနာတွေက များလွန်းသလို ကုန်ကျစရိတ်ကလည်း အရမ်းကြီးမား တယ်။ ဒီရတနာကို သန့်စင်ဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်အချို့ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်။ မင်းတို့အားလုံးရဲ့ အကူအညီလည်း လိုအပ်တယ်။”

ဟုန်ယွိသည် မိုးကြိုးရေကန်၏ ပုံစံကားချပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အထဲတွင် အသက်နှောင် ဖွဲ့ ချိတ်ဆက်နည်းများ၊ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများနှင့် မှော်သင်္ကေတ မန္တန်အမျိုးမျိုးကို တွေ့ရသည်။ သူသည် ခေါင်းကိုသာ ခါလိုက်မိတော့သည်။

သူ၏ ယခုအစွမ်းနှင့်ပင် နဂါးမင်းသမီး၊ ယွန်ရှန်းရှန်း၊ ပြီးတော့ အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုး ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသော ကျီရှန်းထျန်းနဲ့ ချန်ယင်းရှာတို့၏ အကူအညီနှင့်ပင် အသက်နှောင်ဖွဲ့ရတနာအဖြစ် ချိတ်ဆက်ဖို့ဆိုရင် ဆယ်စုနှစ်အချို့ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာလောက်တောင် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်မှာ သူ့အတွက် ရှည်လျားလွန်းလှသည်။

မှော်ရတနာတစ်ခုကို သန့်စင်သည့် အချိန်ကာလကြာလေ ပိုမို အစွမ်းထက်လေဟု ဆိုသော် လည်း၊ ကောင်းကင်မြို့တော်သည် နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော် သန့်စင်ခဲ့ရသလို၊ ကောင်းကင် အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာလည်း ဆယ်စုနှစ်ချီ သန့်စင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် နှစ်ပေါင်း ရာချီဆိုသည်မှာ ဘာမျှ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဟုန်ရွှန်ကျိနှင့် ယန်ဖန်တို့ ဦးဆောင်နေသော ခေတ်ကြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ဆယ်စုနှစ်ချီ သို့မဟုတ် ရာစုနှစ်ချီပြီး စောင့်ဆိုင်းနေရန် သူ့မှာ အချိန်မရှိတော့ချေ။

“ရေစက်လေးတွေ ကျပါများရင် ကျောက်တုံးကိုတောင် ပေါက်စေနိုင်တာပဲ။ ဖြည်းဖြည်း ချင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ ဟိုရှေးဟောင်း မိသားစုကြီးတွေမှာလည်း မိုးကြိုးတွေကို စုဆောင်း တဲ့ အစီအရင်တွေ၊ ရတနာတွေနဲ့ မိသားစု အကာအကွယ် နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ရှိမှာ သေချာတယ်။ သူတို့က ငါ့ဆီက နဂါးစွယ်ဆန် မျိုးစေ့တွေကို လိုချင်ရင် သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား လက်နက်တွေကို ထုတ်ပေးရလိမ့်မယ်။”

ဟုန်ယွိက ပြုံးလိုက်ရင်း “လာကြ... မြည်းစမ်းကြည့်ကြရအောင်။” ဆိုသည်။

… ...

သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမအတွင်း၌ ရနံ့တစ်ခု ပျံ့နှံ့လာသည်။ ၎င်းမှာ ဆန်ရနံ့ပင် ဖြစ်သည်။

နဂါးစွယ်ဆန်ကို ချက်ပြုတ်ပြီး လူတိုင်းအား ကျွေးမွေးလိုက်သည်။ ဝိုင်းဝန်းသော စားပွဲ တစ်ခုတွင် လူတိုင်းသည် ကျောက်စိမ်းတူနှင့် ဆန်များ ပြည့်နေသော ကျောက်စိမ်း ပန်းကန်လုံးများကို ကိုင်ထားကြသည်။ ၎င်းမှာ ဆန်ပြုတ်နှင့်လည်း တူသလို၊ ထမင်းနှင့် လည်း တူလှသည်။

နဂါးစွယ်ဆန် နှံတစ်ခုကို ချက်ပြုတ်ပြီးနောက် ၎င်းမှာ စေးကပ်သော အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအရည်ထဲတွင် ပုလဲလုံးကဲ့သို့သော ဆန်စေ့များစွာ ပေါလောပေါ် နေသည်။ ထိုရနံ့မှာ လူ၏ ချွေးပေါက်များကို ဆေးကြောပေးကာ အရိုးအတွင်းအထိ စိမ့်ဝင် သွားစေသည်။

ဟုန်ယွိသည် နှာခေါင်းကို ရှုံ့ကာ အသက်ရှူလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ ပန်းကန်လုံးကို မကာ တစ်လုတ် မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။

နဂါးစွယ်ဆန် တစ်လုတ်သည် ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ဟုန်ယွိသည် ချက်ချင်းပင် ကွာခြားမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ နဂါးစွယ်ဆန်သည် ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော် သွားပြီး ချိုမြိန်ကာ အရသာ ရှိလှသည်။ ၎င်းသည် သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်း မည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မိမိ၏ အရိုးတွင်းခြင်ဆီများကို သုံးကာ ချိုမြိန်သော အရည်များ ဖန်တီးသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက် နွေးထွေးသော စွမ်းအင်တစ်ခုမှာ သူ၏ ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးတွင်ခြင်ဆီများအတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ မည်သည့် အညစ်အကြေးမျှ မရှိဘဲ သင်းပျံ့သော ရနံ့ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ အစာအိမ်ကို အားဖြည့်ပေးပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို ပြေပျောက်စေခဲ့သည်။

၎င်းကို စားသုံးပြီးနောက် အစာချေဖျက်ရန်ပင် မလိုတော့ချေ။ ၎င်းသည် အသန့်စင်ဆုံး အနှစ်သာရ စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သွေးနှင့် အရိုးတွင်းခြင်ဆီများအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးတက်လာစေသည်။

ဟုန်ယွိသည် မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီနည်း။ သူသည် လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းများကို အလွန်ပင် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနားလည်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို စားပြီးနောက် အူလမ်းကြောင်းတွင် မည်သည့် အညစ်အကြေးမျှ မကျန်ရှိခြင်းမှာ သူသည် ဆီးသွားရန်ပင် မလိုတော့ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ဘုန်းတော်ကြီး ယန်ယွဲ့ ပြောခဲ့သလို လူသားအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်ရသည်မှာ တစ်နေ့ ကို ဆင်တစ်ကောင်စာ စားရပြီး အစာချေဖို့ နှစ်နာရီ အချိန်ပေးရသည့် စိတ်ပျက်စရာ အခြေအနေမျိုး သူ၏ထံတွင် မရှိတော့ချေဟူ၏။

ဤသည်မှာ အစစ်မှန် နတ်ဘုရားများ၏ အစားအစာ၊ ကောင်းကင်နဂါးများ၏ အစားအစာ ဖြစ်သော 'နဂါးစွယ်ဆန်' ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အစစ်မှန် မိုးကြိုးအနှစ်သာရ စွမ်းအင်မှ ပေါက်ဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးကို မြေသြဇာအဖြစ် သုံးထားသော နဂါးစွယ်ဆန်ပင် ဖြစ်သည်။

“တကယ်လို့ ငါသာ ဒီအတိုင်း ဆက်စားသွားရင် သုံးနှစ်မပြည့်ခင်၊ ဖြစ်နိုင်ရင် တစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်နှစ်အတွင်းမှာတင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ လူသားအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာ လိမ့်မယ်။ ဒီစွမ်းအင်က ငါ့ရဲ့ခွန်အားကို ပြန်ဖြည့်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ နတ်ဘုရား ကျောက်တုံး သန္ဓေသားနဲ့ လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားအတွက်လည်း လုံလောက်တဲ့ အစာတွေ ရပြီ။ ဒါဆိုရင် ငါ သိုင်းပညာလမ်းစဉ်ကို စတင် ကျင့်ကြံလို့ ရပြီ။”

အမှန်စင်စစ် လူသားအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ရောက်ပြီးနောက် အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ အစားအသောက်ပင် ဖြစ်သည်။

လူသားအင်မော်တယ်များသည် အစွမ်းထက်ကြသော်လည်း အစားအသောက်ကြောင့် ကန့်သတ်ခံထားရသည်။ ၎င်းမှာ အစွမ်းထက်သူတွေကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမ က ကန့်သတ်ထားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဟုန်ယွိသည် လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားနှင့် နတ်ဘုရားကျောက်တုံး သန္ဓေသားတို့၏ အစားအသောက်အတွက် အလွန် စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် လူသားအင်မော်တယ် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း လူသား အင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားမှာ နေ့စဉ် ကျင့်ကြံနေသော်လည်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်မလာ ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွား၏ ပါရမီနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် ဗုဒ္ဓတံဆိပ်တော်နှင့် အဆင့်မြင့် နည်းပညာမျိုးစုံကို ကျင့်ကြံနေသဖြင့် အလယ်အလတ်အဆင့်၊ သို့မဟုတ် အထွတ်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ် အဆင့်အထိ ရောက်ရှိသင့်ကာ 'စစ်နတ်ဘုရား ရှန့်' ၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသင့်သည်။

နတ်ဘုရားကျောက်တုံး သန္ဓေသား၏ ပါရမီမှာ စစ်နတ်ဘုရားရှန့်ထက်ပင် များစွာ သာလွန်ကြောင်း သိထားရပါမည်။

ယခု နဂါးစွယ်ဆန်ကို ရရှိပြီဖြစ်ရာ သိုင်းပညာလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံရန်မှာ ရှေ့တန်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

… ...

ဟုန်ယွိနှင့် အခြားသူများမှာ ကျိုးထိုက်ကျူကို သတ်ဖြတ်ပြီး နဂါးစွယ်ဆန်ကို မြိန်ယှက်စွာ စားသုံးနေကြစဉ်၊ အတိုင်းအဆမဲ့သော တောရိုင်းကန္တာရကြီးအတွင်း၌ မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် နေရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ မိုင်ပေါင်း ၁၀၀၀ ပတ်လည်ရှိ ကောင်းကင်ယံမှာ မိုးကြိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ထိုတောရိုင်းကန္တာရမှာ အပူပိုင်းဒေသတွင် ရှိပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး မိုးကြိုးမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်လေ့ ရှိသည်။

ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးများအကြားတွင် လျှပ်စစ်မြွေများသည် မှောင်မိုက် သော ကောင်းကင်ကို ခွဲခြမ်းကာ လေပြင်းများနှင့် တိမ်တိုက်များအကြား သောင်းကျန်းနေ ကြသည်။

မိုးကြိုးများ၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ဧရာမ သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းမှာ မတ်မတ်ရပ် နေပြီး အဆုံးမဲ့သော မိုးကြိုးများ၏ ဆေးကြောသန့်စင်မှုကို ခံယူနေသည်။ မိုးကြိုးတစ်ချက် သင်္ဘောကိုယ်ထည်ကို ထိမှန်တိုင်း မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စစ်မီးပွားများ လွင့်စင်လာ သည်။

သို့သော် ထိုသင်္ဘောကြီးမှာ လျှပ်စီးများဖြင့် ရေချိုးနေသကဲ့သို့ပင် လုံးဝ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိချေ။

၎င်းမှာ မိုးကြိုးများအကြား ရေချိုးနေခြင်းပင်။

ဤသင်္ဘောမှာ သဘာဝအတိုင်း ဤမဟာကမ္ဘာလောကတွင် တစ်စင်းတည်းသာရှိသော ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောပင် ဖြစ်သည်။

သင်္ဘော၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ဟုန်ရွှန်ကျိမှာ လက်ရန်းကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးများကို ကြည့်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အခြား တစ်ဖက်သော လက်တွင် ရွှေရည်များ အရည်ပျော်နေသကဲ့သို့သော အရည်များ ပြည့်နေ သည့် ကျောက်စိမ်းပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ထားသည်။

ရွှေရောင်အရည်မှာ မွှေးကြိုင်လှပြီး နဂါးစွယ်ဆန်၏ ရနံ့နှင့် ဆင်တူလှသည်။

ကျောက်စိမ်းပန်းကန်လုံးထဲမှ ရွှေရောင်အရည်များကို သောက်သုံးပြီးနောက် ဟုန်ရွှန်ကျိ သည် ပန်းကန်လုံးကို ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောပေါ်မှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ချလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပိုမို မြင့်မားလာသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သူသည် လူသားတစ်ယောက်နှင့် မတူတော့ဘဲ နတ်ဘုရားဘုရင် တစ်ပါးနှင့် တူနေတော့သည်။

“ရွှန်ကျိ... မင်း 'နဂါးမင်းသွေး' ကို သုံးခဲ့တာ တစ်လရှိပြီ။ ဘယ်လို ခံစားရလဲ။”

သင်္ဘော၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ် ယန်ဖန် ထွက်လာသည်။

“ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပါပြီ...” ဟုန်ရွှန်ကျိက လက်ရန်းမှ လက်ကို ခွာလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ပြန်ဖြေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး... ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောပေါ်က 'အနန္တပြောင်းလဲခြင်း မိုးကြိုးရေကန်' က မိုးကြိုးစွမ်းအားတွေ အကုန် စုပ်ယူပြီးပြီလား။ ချီပြည်နယ်က ချန်မိသားစုမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး ခံစားနေရတယ်။”

“ငါ့ရဲ့ အင်မော်တယ် မူလဝိညာဉ်ဟာ 'ဧကရာဇ်ကောင်းကင် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်' ထဲ မှာ ကိန်းဝပ်နေပြီး အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်။ အနာဂတ်ကိုလည်း ဖုံးကွယ်ထား တယ်...” တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ဆိုသည်။ “ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အယ်...”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ယန်ဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ၏ မူလစိတ်ဝိညာဉ် ထံမှ သတင်းအချက်အလက်အချို့ ရောက်ရှိလာပုံရသည်။

အခန်း (၅၂၀)။

“ကျိုးထိုက်ကျူ လွတ်သွားပြီ...”

မိုးကြိုးဖြင့် ကောင်းချီပေးမူကို ခံယူရင်း အဆုံးမဲ့သော အစစ်မှန် မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို တငွေ့ငွေ့ စုပ်ယူနေသည့် ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောကြီးပေါ်မှာ တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ် ယန်ဖန် က ဒီစကားကို လေးပင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး... ဒီလူယုတ်မာဟာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အကြွင်းအကျန် ဖြစ်တဲ့ ‘ကောင်းကင်မြို့တော်’ ကို ရရှိထားပြီး ဟင်းလင်းပြင် မုန်ုတိုင်းထဲမှာ ပုန်းအောင်း နေတာပါ။ သူက တကယ့်ကို ဘေးဒုက္ခအိုးကြီးပါပဲ။ အခုတစ်ခေါက်မှာ အရှင်မင်းကြီးက အနာဂတ်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်တဲ့ အတုမရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို သုံးပြီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။ အခုလို ဖြစ်လာမယ်မှန်း ကြိုသိခဲ့ရင် ကျွန်တော်မျိုး ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားခဲ့မှာပါ” ဟုန်ရွှန်ကျိက လေသံအေးအေးဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ဘုန်း... ဝုန်း...

ဟုန်ရွှန်ကျိ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရေပုံးတစ်ပုံးခန့် အချင်းရှိသော ဧရာမ မိုးကြိုး လျှပ်စီး ကြောင်းကြီးတစ်ခုက ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘော၏ ကိုယ်ထည်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွား သည်။ ၎င်းမှာ ဟုန်ရွှန်ကျိနှင့် မနီးမဝေးတွင် ပေါက်ကွဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ လျှပ်စီး နဂါးများနှင့် လျှပ်စီးမြွေများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ထိုလျှပ်စီးကြောင်းအချို့မှာ သင်္ဘောကြီး၏ အကာအကွယ် အလင်းလွှာကို ဖြတ်ကျော် ဝင်ရောက်လာပြီး ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အသိဉာဏ်ရှိသော မြွေများကဲ့သို့ တွားသွားနေကြသည်။ ထို့နောက် လျှပ်စီးကြောင်း ရာပေါင်းများစွာမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားပြီး သူ၏ ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးများအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွား တော့သည်။

ဤဖြစ်ရပ်မှာ စကြာဝဠာ၏ မူလစွမ်းအင်များကို ခန္ဓာကိုယ်၏ အပ်စိုက်မှတ်အားလုံးက အဆုံးမဲ့ စုပ်ယူနေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။ ယခုမှစ၍ သူ၏ သိုင်းပညာမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင် ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဇတ်... ဇတ်...

လျှပ်စီးများက သူ၏ အပ်စိုက်မှတ်များအတွင်းသို့ တိုးဝင်နေသော်လည်း ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အပြောင်းအလဲ မရှိချေ။ သူသည်လည်း သင်္ဘောကြီးကဲ့သို့ပင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများကြားတွင် ကောင်းချီးပေးမူကို လက်ခံနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောနှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

“မင်းရဲ့ သိုင်းပညာကျင့်စဉ်က ဒီအဆင့်အထိ ရောက်သွားပြီလား။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို မင်းရဲ့အပ်စိုက်မှတ်တွေထဲ ဆွဲသွင်းပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အသွင်ပြောင်းလဲ၊ ထုဆစ် သန့်စင်နေတာပဲ။ ‘နဂါးသွေး’ ကို တစ်လကျော် သောက်သုံးပြီး မင်းခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အလားအလာတွေကို ထုတ်ဖော်ခဲ့တာရယ်၊ ‘ကောင်းကင်နဂါးဘုရင် နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်’ နဲ့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့တာရယ်ကြောင့် မင်းဟာ အထွတ်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာပဲ။ မင်းရဲ့ အခုကျင့်စဉ်အဆင့်နဲ့ဆိုရင် ‘စစ်နတ်ဘုရားရှန့်’ နဲ့တောင် သိပ်မကွာတော့ဘူး။”

ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ပြောင်းလဲမှုကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်မျိုးအနေနဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်ခဲ့ရင်တောင် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ သစ္စာရှိ လက်အောက်ခံတစ်ဦးအဖြစ်ပဲ ရှိနေပါလိမ့်မယ်။ အရှင်မင်းကြီး ဟာ ကောင်းကင်တာအိုပါပဲ၊ ကျွန်တော်မျိုးက အနာဂတ်မှာ အဲဒီလမ်းစဉ်ကို ဖော်ဆောင် ပေးမယ့်သူသာ ဖြစ်ပါတယ်။” ဟုန်ရွှန်ကျိက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ပြန်လည် လျှောက်တင်သည်။ သူ၏ရိုသေမှုမှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာသည့်တိုင် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

“ကောင်းပြီ” ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ကျစ်လျစ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခေါက်မှာ မင်းသာ လှုပ်ရှားခဲ့ရင် ကျိုးထိုက်ကျူရော၊ နာလန်အန်းဟွမ်ရော နှစ်ယောက်လုံးကို ဖမ်းမိနိုင်မှာ သေချာတယ်။”

“နာလန်အန်းဟွမ်လား။ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမရဲ့ သခင်လား။” ဟုန်ရွှန်ကျိက မေးလိုက်သည်။

“မှန်တယ်။ ခုနတင် ငါ့ရဲ့ အင်မောတယ်မူလဝိညာဉ်က နာလန်အန်းဟွန်ကို ဖမ်းမိခဲ့ပြီးပြီ။ အခု ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အမှောင်ထုမှတ်တမ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သူ့ဆီကနေ စစ်မေးနေတယ်။ အဲဒီလူယုတ်မာ ကျိုးထိုက်ကျူက နာလန်အန်းဟွမ်ကို ခေါ်လာပြီး၊ ချီပြည်နယ်က ချန်မျိုးနွယ်စုရွာကို အတူတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာ။” ဧကရာဇ် ယန်ဖန်က ဆိုသည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ အလွန်ကောင်းတာပေါ့” ဟုန်ရွှန်ကျိက ဆိုသည်။ “ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အမှောင်ထုမှတ်တမ်းမှာ ထိပ်တန်း တာအိုကျင့်စဉ်တွေနဲ့ တာအိုသခင်ရွှမ်တျန်း (ဆန်းကြယ်တာအိုသခင်) ရဲ့ အနှစ်သာရတွေ ပါဝင်တယ်။ တကယ်လို့, အရှင်မင်းကြီးသာ သူ့ဆီက သတင်းအချက်အလက်တွေကို ရယူနိုင်ရင် ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောရဲ့ အခြေခံ စွမ်းအားတွေကို ပိုပြီး မြှင့်တင်နိုင်မှာပါ။”

“ဒီဆန်းကြယ်ကောင်းကင် အမှောင်ထုမှတ်တမ်းက ကျမ်းစာ ဖြစ်သလို မှော်ရတနာလည်း ဖြစ်တယ်။” ယန်ဖန်က ဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် နာလန်အန်းဟွမ် လာတုန်းက အဲဒါကို ယူမလာခဲ့ဘူး။ သူ့ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော် ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မဆီမှာ ထားခဲ့ တာ။ ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မက အဆင့်ငါး မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားပေမဲ့ အခုတော့ အလွန် အားနည်းနေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိတယ်။ ဒီလျှို့ဝှက်ကျမ်းစာက သူမရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးဖို့အတွက် သူမဆီမှာ ရှိနေတာပဲ။”

“ဒါဆိုရင်တော့ အရှင်မင်းကြီးမှာ အစီစဉ်ရှိပြီး ဖြစ်မှာပါ။ ကျွန်တော်မျိုးကတော့ ဒီထက်ပို ပြီး မလျှောက်တင်တော့ပါဘူး” ဟုန်ရွှန်ကျိက ဆိုသည်။ “နာလန်အန်းဟွမ် အဖမ်းခံရပြီး ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မ အားနည်းနေတာကြောင့် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမဟာ ပြိုလဲသွားမှာ သေချာပါတယ်။ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ခြောက်ခုထဲမှာ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းက ပျက်စီးသွားပြီ၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားတာအိုဂိုဏ်းကလည်း အသက်လုပြီး ရုန်းကန်နေရတယ်၊ အစစ်မှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်းကလည်း ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ အသက်ရှူ ပေါက် ပြန်ရနေတယ်။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းတို့ကတော့ အားကောင်းနေဆဲပဲ။ အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးတို့ သွားရမယ့်လမ်းက အဝေးကြီး ကျန်သေးပုံရတယ်။”

“မက်မွန်နတ်ဘုရား တာအိုဂိုဏ်းက အသက်လုပြီး ရုန်းကန်နေရတာ မဟုတ်ဘူး။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံက ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ လူတွေဟာ လျှို့ဝှက်စွာနဲ့ လူငယ် ပါရမီရှင် တွေကို လေ့ကျင့်ပေးနေသလို၊ ရှေးဟောင်း မိသားစုကြီးတွေနဲ့လည်း ပူးပေါင်းနေကြတယ်။ သူတို့သာ အင်အားတောင့်တင်းလာရင် တော်ဝင်နန်းတော်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကနေ ချက်ချင်း ရုန်းထွက်သွားကြမှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်။” ယန်ဖန်က ဆိုသည်။

“ဒါဟာ ကျွန်တော်မျိုးတို့ အလိုရှိတဲ့ အရာပဲ မဟုတ်ပါလား။ ဒါမှပဲ တော်ဝင်နန်းတော်က သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တရားဝင် အကြောင်းပြချက် ရရှိမှာဖြစ်သလို၊ နတ်ဘုရားလေ ကျွန်းနိုင်ငံနဲ့ မိုင်ပေါင်း သန်းချီရှိတဲ့ တောင်တန်းတွေကို ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ တော်ဝင်ချန် နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မှာပါ။” ဟုန်ရွှန်ကျိက အေးစက်စွာ ပြုံးရင်း ဆိုသည်။

“မှန်တယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်း နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံကို အရေးယူဖို့ လျှောက်တင်ချက် တွေကို ငါ ပယ်ချထားခဲ့တာပဲ။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲ” ယန်ဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “လောကကြီးက ရှုပ်ထွေးနေတုန်းပဲ။ အရာအားလုံးကို စနစ်တကျ ပြန်စီစဉ်ပြီးမှပဲ ဒီမဟာကမ္ဘာကြီးကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မှာ။”

“အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးတို့အနေနဲ့ အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကောင်းကင်ပြင်ပ နယ်မြေက လာတဲ့သူတွေကိုလည်း သတိထားရပါလိမ့်မယ်။” ဟုန်ရွှန်ကျိက လေးနက်စွာ ပြောသည်။

“ဒါကတော့ သေချာတာပေါ့။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပူးကပ်ထားတဲ့လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုလည်း ငါ သေချာ စုံစမ်းရမယ်။ သူက ငါ့ရဲ့ ‘ဖန်ဆန်းခြင်းသင်္ဘော’ ပေါ် ကို တက်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အားနည်းပြနေရုံနဲ့ မရတော့ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ စစ်အင်အား၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနဲ့ သြဇာအာဏာတွေကို လွှဲပေးရလိမ့်မယ်။ သူက အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားနဲ့ပေါင်းပြီး အရှေ့ပိုင်း ပြည်နယ် ခုနစ်ခုက လူဦးရေစာရင်းကို ဘယ်လို စစ်ဆေး မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။” ယန်ဖန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆိုသည်။

“ဒီကိစ္စက တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ ပြီးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီး သတိထားရပါလိမ့်မယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ မိန်းမလှလေးတွေကြားထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ အမျိုးသမီးအချို့ ရှိနေတယ်။ သူဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ အင်အားစုတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထား ခဲ့သလို၊ ဆက်ဆံရေး ကွန်ရက်တစ်ခုကိုလည်း ခိုင်ခိုင်မာမာ ဖွဲ့စည်းထားပြီးသား။ သူ့ကိုသာ တစ်ချက်တည်း ရှင်းထုတ်လိုက်ရင် အရှေ့ပိုင်း ပြည်နယ် ခုနစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားမှာ သေချာပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို ယွန်မင်နိုင်ငံကို ရှင်းပြီးမှပဲ လုပ်ဆောင်သင့်ပါတယ်” ဟုန်ရွှန်ကျိက ထပ်မံ ဦးညွှတ် လျှောက်တင်သည်။

“သူ့ရဲ့ အနောက်နန်းဆောင်က မိန်းမလှလေးတွေ... တကယ်ပဲ ထူးခြားတဲ့ အမျိုးသမီး အချို့ ရှိနေတာပဲ။ အခွင့်အရေးရရင် ငါလည်း သူမတို့ကို တွေ့ကြည့်ချင်သေးတယ်...” ယန်ဖန်က စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သင်္ဘောကြီး တစ်စင်းလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွား သည်။ သင်္ဘော၏ အောက်ခြေမှ နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော စွမ်းအားကြီးတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။ ထို့နောက် သင်္ဘောအောက်ခြေမှ ကျယ်လောင်လှသော ဝေါဝေါ မြည်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မိုးကြိုးရေကန်က မိုးကြိုးစွမ်းအားတွေကို လုံလောက်အောင် စုပ်ယူပြီးပြီပဲ။ သွားကြစို့” ယန်ဖန်က စကားကို ရပ်လိုက်ပြီး သင်္ဘောခန်းမအတွင်းသို့ လှည့်ဝင်သွားသည်။

“တကယ်လို့, ကျွန်တော်မျိုးတို့သာ ကျိုးထိုက်ကျူရဲ့ ‘ကောင်းကင်မြို့တော်’ ကို ရခဲ့ပြီး မိုးကြိုးရေကန်ထဲ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ရင် မိုးကြိုးရေကန်ဟာ ဆယ်ဆလောက် ပိုကြီးလာပြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာမှာပါ။” ဟုန်ရွှန်ကျိလည်း သက်ပြင်းချရင်း လိုက်ပါသွားတော့သည်။

ဝုန်း...

ဧရာမ သင်္ဘောကြီးသည် ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ တစ်ချက် တုန်ခါသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် ကို ဆွဲဖြဲကာ အစအနမျှ မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

... ...

“ဟုန်ယွိ... ငါလည်း ကောင်းကင်နဂါးဂိုဏ်းကို ပြန်ပြီး အခြေအနေတွေကို ထိန်းချုပ်ရဦး မယ်။”

နဂါးစွယ်ဆန်ကို စားသုံးပြီးနောက် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားဆန်၏ အရသာကို ခံစားနေကြ စဉ် နဂါးသမီးတော် အောင်းလွမ်က ရုတ်တရက် ထပြောလိုက်သည်။

“အော်... ဟုတ်တာပေါ့။ ခင်ဗျားက ကောင်းကင်နဂါးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုတော့ အခုလို အခြေအနေတွေ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အချိန်မှာ ပြန်ရှင်းထုတ်ဖို့ လိုတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နာလန် ယိဟုန်နဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မျောက်ဝံအိုကြီးတို့ကိုတော့ သတိထားဦး။” သူမနှုတ်ဆက် စကားဆိုစဉ် ဟုန်ယွိက ပြောလိုက်သည်။

နဂါးသမီးတော် အောင်းလွမ်မှာ သူ၏ မဟာမိတ်မျှသာဖြစ်ပြီး သခင်ကျိုး၊ ယူလူလက်တို့ ကဲ့သို့ သူ၏ လက်အောက်ခံ မဟုတ်သဖြင့် သူမ ပြန်လိုသည့်အခါ ပြန်ခွင့်ပေးရမည်မှာ သဘာဝကျလှသည်။

“ငါက အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားပြီးပြီဆိုတော့ ငါ့စွမ်းအားက အများကြီး တိုးတက်နေပါပြီ။ ပြီးတော့ မင်း မျှဝေပေးတဲ့ ‘ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်’ ထဲက မဟာဝဇိရပညာပါရမီကျမ်းကြောင့်လည်း ငါ့ရဲ့ကျင့်စဉ်က အများကြီး တိုးတက်ခဲ့သလို နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အသစ်တွေကိုလည်း တတ်မြောက်ခဲ့ပြီ။ ပြန်ရောက်ရင် သစ္စာဖောက် အချို့ကို ရှင်းဖို့က ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။” နဂါးသမီးတော် အောင်းလွမ်က ဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ နဂါးစွယ်ဆန် အချို့တော့ ယူသွားပါရစေ။ ဒါကို စားပြီးရင် တခြား အညစ်အကြေး ပါတဲ့ အစားအစာတွေကို မစားချင်တော့ဘူး။”

“ရတာပေါ့... အစေ့ တစ်ထောင်လောက် ယူသွားလိုက်ပါ။ ဒါဆိုရင် မင်းအတွက် နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်စာ လောက်ငှမှာပါ။” ဟုန်ယွိက ဆိုသည်။ နဂါးစွယ်ဆန်မှာ ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ သုံးပေကျော် ရှည်လျားသဖြင့် ဆန်တစ်စေ့ကို ချက်လိုက်ပါက အိုးကြီးတစ်လုံးစာ ထမင်း ရရှိနိုင်ပေသည်။

“အရမ်းကောင်းတာပေါ့။” အောင်းလွမ်က ဝမ်းသာအားရဖြစ်ကာ ဟင်းလင်းပြင် ရတနာ တစ်ခုအတွင်းသို့ ဆန်စေ့တစ်ထောင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ အတွင်းမှ ပျံထွက်သွားတော့သည်။

သို့သော် သူမ ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင် သူမ ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာ၌ အကြေးခွံများဖြင့် ပြုလုပ် ထားသော ထူထဲသည့် စာအုပ်တစ်အုပ် ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။ “ဒီစာအုပ်က ငါတို့ ကောင်းကင်နဂါးတာအိုဂိုဏ်း လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ ရှေးဟောင်း ချပ်ဝတ်တွေ သန့်စင် နည်း မှတ်တမ်းပဲ။ ရှေးဟောင်းနဂါးသင်္ချိုင်းကို မသွားခင်ကတည်းက မင်းကို ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားခဲ့တယ်လေ။ အခုတော့ မင်း ဒါကို လေ့လာကြည့်ပေါ့။ ပြီးတော့ ဒီနဂါး စွယ်ဆန်တွေကိုလည်း အများကြီး ထပ်စိုက်ထားဦး၊ ငါ စားကုန်ရင် ထပ်လာယူဦးမှာ။”

ဟုန်ယွိက စာအုပ်ကို လှမ်းကိုင်ပြီး လှန်ကြည့်လိုက်ရာ ခေါင်းကို ခါလိုက်မိသည်။ “ဒီချပ်ဝတ်တွေက နဂါးအကြေးခွံတွေနဲ့ နဂါးသွေးတွေ လိုတာပဲ၊ ငါ့အတွက် ဘာသုံးလို့ ရမှာလဲ။”

“လောကကြီးက ဖရိုဖရဲနဲ့ ရှုပ်ထွေးနေပြီ၊ ငါလည်း ငါ့မိသားစုအတွက် ပြန်ပြီး စီစဉ်စရာတွေ ရှိသေးတယ်။” ရှဲ့ဝန်ယွမ်က ဆိုသည်။

“ကျွန်မမှာလည်း ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုတွေ ရှိသေးတော့ အခြေချဖို့ ပြန်ရဦးမယ်။” ယွန်ရှန်းရှန်းက ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခန်းမအတွင်း ၌ မွှေးရနံ့များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ဤနဂါးစွယ်ဆန် စားပွဲဝိုင်းမှာ နှုတ်ဆက်ပွဲနှင့်ပင် တူလှ၏။ ကျီရှန်းထျန်း ထွက်သွားသည်၊ နဂါးသမီးတော် အောင်းလွမ် ထွက်သွားသည်၊ ရှဲ့ဝန်ယွမ်နှင့် ယွန်ရှန်းရှန်း တို့လည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ။ တခဏအတွင်းမှာပင် ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများမှာ အသီးသီး လမ်းခွဲသွားကြပြီး ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့နှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

သို့သော် ထိုသူအားလုံးမှာ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားသော အင်အားစုများ ရှိနေကြ သူများ ဖြစ်သည်။ လောကကြီး ပြောင်းလဲတော့မည်ကို သိမြင်ထားကြသဖြင့် မိမိတို့၏ အင်အားစုများကို ပြင်ဆင်ရန် ပြန်သွားကြခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။

“ငါတို့ အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။” ချန်ယင်းရှာက မေးလိုက်သည်။ “အနောက်ပိုင်း သဲကန္တာရ နယ်စပ်ကို သွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ်...”

“သဲကန္တာရ နယ်စပ်ကိုပြန်ဖို့ လောစရာမလိုသေးဘူး။ ငါက ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားတာဆိုတော့ အဲဒီမှာ ရှင်းစရာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး အရှေ့ပိုင်း ပြည်နယ် ခုနစ်ခုကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရမယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ အင်အားစုဟာ တော်ဝင်မိသားစုကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ဖို့ အတွက် အရေးပါတဲ့ အင်အားစုတစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ အခု ယွန်မင်နိုင်ငံက ဆန်းကြယ် ကောင်းကင်ဘုံ ခန်းမမှာ ပြဿနာတက်နေတော့ အရှေ့ပိုင်း မြက်ခင်းပြင်ဒေသတွေလည်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေမှာပဲ။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ အမည်ကို သုံးပြီး ငါ့ရဲ့ အင်အားကို ချဲ့ထွင်ဖို့ ဒါက အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။” ဟုန်ယွိက ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

“ဒါ အကြံကောင်းပဲ။ မင်းက အခုချိန်မှာ ကိုယ့်နာမည်နဲ့ အင်အားချဲ့ထွင်ရင် လူတွေ အများကြီးက စောင့်ကြည့်နေကြမှာ။ ချန်ပီယံမြို့စား ချဲ့ထွင်ထားတဲ့ အင်အားကတော့ မင်းလက်ထဲမှာပဲ ရှိနေရမယ်။ ဒါက သူတစ်ပါး ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ပြီး အသုံးချတဲ့ အကောင်း ဆုံး နည်းလမ်းပဲ” ချန်ယင်းရှာက ချီးကျူးလိုက်သည်။ “ငါ့စွမ်းအားကလည်း အများကြီး တိုးတက်လာပြီ။ အဝီစိပလ္လင်နဲ့ ပုံရိပ်ယောင်လွန်းပျံယာဉ်တို့ ရှိနေတော့ ငါလည်း လောက ထဲ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပြီ။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံက မင်းသမီး လော်ယွန်ဆီကို ‘ကောင်းကင်တုန်ခါ ဓာတ်တော်’၊ ‘အသက်စွမ်းအင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်နဲ့ အတွေးစ ၄၈၀၀၀ ကို သွားပို့ပေးဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံအတွက် ငါ့ရဲ့ အင်အားအချို့ကိုလည်း ချဲ့ထွင်ဦးမယ်။”

“အရမ်းကောင်းတာပေါ့”

ဟုန်ယွိ လှုပ်ရှားမှုတွေ စတင်နေချိန်မှာပင် သူ့မှာ တခြားသော အင်အားစုတွေလည်း ရှိနေပါသေးသည်။ ယွန်နိုင်ငံမှာ ဟွာနွန်ယင်နှင့် ဟွာနွန်းယွီတို့နှင့်အတူ ထောင်နှင့်ချီသည့် စစ်သည်တော်များသည် သူ၏အမိန့်ကို စောင့်ကြိုနေကြသည်။

ချန်ယင်းရှာသည် မူလကတည်းက ‘ငွေငါးမန်းဘုရင်မ’အဖြစ် အမည်ကျော်ကြားခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်းကို စိုးမိုးခြယ်လှယ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူမသည် ပြန်လည် သွားရောက်ပြီး မဟာမိတ်များ ဖွဲ့စည်းခြင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော ကိစ္စပင်။

ဟုန်ယွိ ကိုယ်တိုင်မှာမူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမည်ဖြင့် အင်အားစုကြီးတစ်ခုကို ထပ်မံတိုးချဲ့ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ သို့သော် အခြားတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပူးကပ်ကာ အသုံးချနိုင်သည့် အစွမ်းကတော့ သူ့အတွက် လမ်းသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုမျှမက သူသည် ဤအစီအစဉ်ကို လူသိရှင်ကြား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အချိန်အတော်ကြာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် ချန်ယင်းရှာသည် သူမ၏ ‘မူလ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစ’ တစ်ခုကို သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထားရစ်ခဲ့ ပြီး ကျင့်ကြံစေခဲ့သည်။ သို့မှသာ အကယ်၍ မတော်တဆ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ပါက ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်လိမ့်မည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူမ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်သည် ‘ပုံရိပ်ယောင် လွန်းပျံယာဉ်’ ကို ထုတ်ယူကာ ခန်းမအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ သည်။

ဟုန်ယွိသည်လည်း သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို အသက်သွင်းကာ ချင်ပြည်နယ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ဧကရာဇ် ယန်ဖန်နှင့် ဟုန်ရွှန်ကျိတို့သည် ဤကမ္ဘာလောကကြီး၏ အပြောင်းအလဲကို ဖန်တီးနေကြသကဲ့သို့ သူသည်လည်း ယခုအခါတွင် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ယင်းရှာသာ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိသွားပါက အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင် မည်မှာ သေချာလှသည်။ သူမသည် ကျွန်းပေါင်း ရာနှင့်ချီရှိသည့် ကျွန်းနိုင်ငံငယ်လေးများ နှင့် တသီးတခြား ကျင့်ကြံနေသူများကို စုစည်းနိုင်ပါလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူမသာ လော်ယွန်ကို မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး အတူတကွ လက်တွဲ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြပေလိမ့်မည်။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ သူနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံ ရေး ရှိသည်။ အစစ်မှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် ပိုင်ဇိယွဲ့မှာလည်း သူ၏ သွေးသောက်မိတ်ဆွေ ဖြစ်သလို၊ ယွန်မင်နိုင်ငံ ကောင်းကင်နဂါးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ လည်း သူ၏ မဟာမိတ် ဖြစ်နေသည်။ အခုအချိန်တွင် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမမှာ လည်း အလွန် အန္တရာယ်ကြီးသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ချန်ပီယံမြို့စား၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို အသုံးချကာ အခွင့်ကောင်းယူနိုင်မည်ဆိုလျှင် မြင့်မြတ်နယ်မြေ ခြောက်ခုအနက် သုံးခုမှာ သူနှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ သူသည် လက်ရုံးဆန့်ကာ ရှဲ့ဝန်ယွမ် ပြောခဲ့သလို ‘ဖြောင့်မတ်ခြင်း လမ်းစဉ်’ ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အမှန်တကယ် ရပ်တည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

တော်ဝင်ချန် မိသားစုတွင်လည်း သူတို့၏ တရားဝင် အခွင့်အာဏာ ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ ဟုန်ယွိက ဧကရာဇ် ယန်ဖန်ကို နန်းချရန်နှင့် ဟုန်ရွှန်ကျိကို ရာထူးမှ ဖယ်ရှားရန် ကြိုးပမ်းမည်ဆိုလျှင် သူသည် အလယ်ခေတ်က ပညာရှင် သူတော်စင်များထက် မနိမ့်ကျ သော တရားဝင် ဂုဏ်ဒြပ်မျိုးကို တည်ဆောက်ရပါလိမ့်မည်။ ‘သူတော်စင်ငယ်’ ဆိုသည့် ဘွဲ့အမည် တစ်ခုတည်းဖြင့်တော့ မလုံလောက်သေးချေ။

… ...

“ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမရဲ့ အမွေအနှစ်တွေက ရှေးဦးခေတ်ကတည်းက ဆင်းသက်လာတာဆိုတော့ အခြေခံအုတ်မြစ်က အရမ်းတောင့်တင်းတယ်။ အခု နာလန် အန်းဟွမ် သေပြီဆိုတော့ အတွင်းမှာ ဘယ်လို အားပြိုင်မှုတွေ ဖြစ်လာမလဲ။ ဂိုဏ်းမှာ ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ ရတနာတွေ ရှိနေမလဲ၊ ဒီအရာတွေက တခြားသူတွေရဲ့ လက်ထဲ ကို အရောက်မခံနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမကို စတင် တည်ထောင် ခဲ့တဲ့ 'အမှောင်ဧကရာဇ်'က ကွယ်လွန်သွားပြီ ဆိုပေမဲ့ သူက လုံးဝ သေသွားပုံမရဘူး... ဒါကလည်း ပြဿနာကြီးတစ်ခုပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာရင်း ပြဿနာပေါင်းစုံကို တွေးတောနေမိ သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စတွေက လောစရာမလိုသေးပါဘူး။ အခု အရေးကြီးဆုံးက ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ အင်အားစုအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ဖို့နဲ့ သူ့ရဲ့ အနောက်နန်းဆောင်က မိန်းမလှလေးတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို အပြည့်အဝ ရရှိဖို့ပဲ။”

“သူတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရဖို့ဆိုရင် ငါက ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ မိစ္ဆာဆန်တဲ့ စရိုက်မျိုးကို ဟန်ဆောင်နိုင်ပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ ကာမဂုဏ် လိုက်စားတဲ့ အကျင့်တွေကိုတော့ ငါ ဘယ်တော့မှ အတုမခိုးနိုင်ဘူး။”

“ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ။ အရမ်းခက်ခဲတာပဲ...”

ဟုန်ယွိကဲ့သို့ ဉာဏ်ကြီးရှင် တစ်ယောက်ပင်လျှင် ချန်ပီယံမြို့စားအဖြစ် အပြည့်အဝ ဟန်ဆောင်ရန်၊ အင်အားစုများကို တိုးချဲ့ရန်နှင့် မိန်းမလှလေးများ၏ ယုံကြည်မှုကို ရယူရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ထို့ပြင် ဟုန်ယွိ သိထားသည်မှာ သူသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထား ခြင်းမှာ အလွန် လျှို့ဝှက်လှသည်။ ရှဲ့ဝန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများပင်လျှင် ဒါကို မသိရှိကြချေ။ ကျိုးထိုက်ကျူ သေဆုံးသွားခြင်းနှင့်အတူ ဤလျှို့ဝှက်ချက်မှာ သူ့တစ်ယောက်တည်း၏ လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ ဤအချက် ပေါက်ကြားသွားခဲ့လျှင် အလွန် ဒုက္ခများပေလိမ့်မည်။

အတွေးပေါင်းစုံနှင့်အတူ ဟုန်ယွိသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုကာ ချင်ပြည်နယ်ရှိ ချန်ပီယံမြို့စား၏ စံအိမ်အတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် နောက်တစ်နေ့၏ မနက်ခင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

All Chapters