အခန်း (၅၂၁-၅၂၂)

အခန်း (၅၂၁)။

“ဒီတစ်ညအတွင်းမှာ မထင်မှတ်ဘဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေက တကယ်ကို များပြားလွန်း တယ်...”

ဟုန်ယွိသည် တစ်ညတာလုံး ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်နေမိ သည်။ အရင်ဆုံး သူသည် ဆေဘာသူတော်စင် ဂွန်ယန်ယု၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအား ပြသမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်၊ ထို့နောက် ဧကရာဇ် ယန်ဖန်၏ အင်မော်တယ်မူလဝိညာဉ်က နာလန်အမ်းဟွမ်ကို ဖမ်းဆီးသွားခဲ့သည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူကိုယ်တိုင် ကျိုးထိုက်ကျူ နောက်ကို ဖိဖိစီးစီး လိုက်လံတိုက်ခိုက်ပြီး သူ့အသက်ကို နှုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုဘိုးဘေး ကြီးဆီမှ ‘ကောင်းကင်မြို့တော်’ ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သလို၊ နဂါးစွယ်ဆန်တွေ အများကြီး စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့ပြီး ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ ကိုပင် ခံ့ခံ့ညားညား တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ဤညသည် သူ့အတွက်တော့ အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိခဲ့သည့် ညပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်... သူ့အတွေးထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အချို့က ရိပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ကောင်းကင် နဂါး အလောင်း ၅၀၀ ကို ရရှိထားသည့် တော်ဝင်ချန် မိသားစုသည် အနာဂတ်တွင် မည်မျှ အထိ အင်အားတိုးလာဦးမည်နည်း၊ နဂါးသမီးတော်၏ မှတ်တမ်းများအရ နဂါးအလောင်း တစ်လောင်းသည် ထိပ်တန်း ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ၂၄ စုံ ထုတ်လုပ်ရန် လုံလောက်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် နဂါး ၅၀၀ သည် အစုံပေါင်း တစ်သောင်းလောက်တောင် ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ပါလား၊ ထိုအထဲတွင် နဂါးသွေး၊ နဂါးဝိညာဉ်နှင့် နဂါးအရိုးများမှ ရရှိမည့် အကျိုး ကျေးဇူးများကို မတွက်ရသေးချေ။

ကောင်းကင်နဂါးများသည် ချီလင်များကဲ့သို့ပင် အဖိုးတန်လှသလို၊ အစွမ်းထက်မှုတွင် လည်း မနိမ့်ကျလှပေ။ ချီလင်များထက်ပင် ပိုသန်မာကောင်း သန်မာနိုင်သည်။

ဟုန်ယွိ၏ ဘေးတွင်ရှိနေသော ချီလင်ကိုသာ သတ်ဖြတ်ပြီး သန့်စင်မည်ဆိုလျှင်ပင် ထိပ်တန်း ချပ်ဝတ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရရှိနိုင်သည်မှာ အငြင်းပွားဖွယ် မရှိပေ။ ယခင်က ချီပြည်နယ်၊ ချန်မိသားစုတွင် တွေ့ခဲ့ရသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အစုံ ၁၀၀ ဆိုသည်မှာ တော်ဝင်ချန် မိသားစု၏ စစ်မှန်သော အင်အားနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် အလွန်ပင် သေးငယ် လွန်းနေသေးသည်။

အခြေအနေများက တကယ့်ကို စိုးရိမ်စရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ချင်ပြည်နယ်ရှိ ချန်ပီယံမြို့စား စံအိမ်တော်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ သက်ဆင်းလိုက် သည်။ ဟုန်ယွိသည် စန္ဒကူးကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ခြေပစ်လက်ပစ် ထိုင်ချလိုက်ရင်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မွှေးပျံ့လှသော ကိုယ်သင်းနံ့များကို ရှူရှိုက်ကာ စိတ်ထဲမှ အစီအစဉ် များကို ဆက်လက် တွက်ချက်နေမိသည်။

“ဒါတင်မကသေးဘူး... ဟုန်ရွှန်ကျိ ရေးသားထားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီးကိုလည်း ငါ မြင်တွေ့ဖူးပြီ။ ဒီလူရဲ့ သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းက ငါထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုမြင့်နေတာပဲ။ အထူးသဖြင့် ‘သွားလော့’ ဆိုတဲ့ စာလုံးကိုးလုံးရဲ့ အနက်အဓိပ္ပာယ်ဟာ ပစ္စုပ္ပန်ကျမ်းထဲက ‘လွန်မြောက်လော့’ ဆိုတဲ့ သဘောတရားနဲ့ တစ်ထပ်တည်း ကျနေသ လိုပဲ။”

ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူသည် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ယခင်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အကန့်အသတ်တစ်ခုတွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ နဂါးသွေးများကို ရရှိထားပြီ ဖြစ်သဖြင့် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သောက်သုံးနေပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ နဂါးသွေးကို သောက်သုံးပြီး နောက်တွင် သူ၏ သွေးသားမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အစစ်မှန် နဂါးသွေးမျိုးနွယ် အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။ ထိုအခါကျလျှင် သူသည် ‘ကောင်းကင်နဂါးဘုရင် နတ်ဘုရား ချပ်ဝတ်’ နှင့် အပြည့်အဝ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုချပ်ဝတ်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အသွင်ပြောင်းခြင်းမှာ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးဝိညာဉ်က မွေးဖွားလာသော ခန္ဓာကိုယ်လောက် မပြည့်စုံသော်လည်း ကွာခြားမှုမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးသွားတော့မည်။

ဟုန်ယွိသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ပြန်လည် ဆင်ခြင်ကြည့်ရာ စိုးရိမ် ထိတ်လန့်မှုကို အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရ၏။

ကောင်းကင်နဂါးဘုရင် နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ကို ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ် ‘ဖန်’ က ရှေးဟောင်း နဂါးတစ်ကောင်မှ ထုဆစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟုန်ရွှန်ကျိသည် နဂါးသွေးများကို သောက်သုံးပြီးနောက် သူ၏ သွေးသားထဲမှ ကောင်းကင်နဂါးစွမ်းအားများသည် ချပ်ဝတ် နှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လူတစ်ပိုင်း နဂါးတစ်ပိုင်း ပုံစံမျိုး ပြောင်းလဲစေမည် ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ‘လူသား-နဂါး အစစ်မှန်ခန္ဓာ’ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်မျိုးသည် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးမှ မွေးဖွားလာသည့် ဝိညာဉ် သန္ဓေသားကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း သာမန်လူသားများနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အတိုင်းအထက် အလွန် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ထို့ပြင် ဟုန်ရွှန်ကျိသည် ကျင့်စဉ်အသိအမြင်ပိုင်းတွင်လည်း လိုလေသေးမရှိ ပြည့်စုံနေသူ ဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီး ကျမ်းစာကပင် ထိုအချက်ကို သက်သေပြနေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျင့်စဉ်အသိပါ လိုအပ်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဆိုလျှင်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ချိန်၌ သူသည် မည်မျှတောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလာဦး မည်နည်း။

“ကံကောင်းတာက, အကြီးဆုံး နဂါးရေခဲတိုင်ထဲက ဘိုးဘေးနဂါးကို တော်ဝင်မိသားစု လက်ထဲ မရောက်အောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့လို့။ တကယ်လို့, ဟုန်ရွှန်ကျိသာ နဂါးနှစ်ကောင်ရဲ့ စွမ်းအား ပေါင်းစပ်ပြီး ဘိုးဘေးအဆင့်သို့ ရောက်သွားရင် ဟင်းလင်းပြင်ဖျက်ဆီးခြင်း အဆင့် ဆိုတာ အိပ်မက်တင် မဟုတ်တော့ဘဲ လက်တွေ့ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်နဂါး မျိုးနွယ်စုတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး နဂါးနှစ်ကောင် ရှိရာ တစ်ကောင်မှာ ‘နဂါးဦးသျှောင်’ ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ကောင်မှာ ‘ဘိုးဘေးနဂါး’ ပင် ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်ကောင်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ‘မူလဦးသျှောင်’ ဟူသည့် လေးနက်သော အဓိပ္ပာယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

နဂါးဦးသျှောင်ကိုမူ ဟုန်ရွှန်ကျိ ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကံကောင်းလှသည်မှာ ဘိုးဘေးနဂါးရေခဲတိုင်မှာမူ ဟုန်ယွိ၏ လက်ဝယ်တွင် ရှိနေခြင်းပင်။

မဟုတ်လျှင် ဟုန်ရွှန်ကျိသည် ထိုနှစ်ခုလုံးကို အသုံးပြုကာ ဘိုးဘေးနဂါးနှင့် တစ်သား တည်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ သူသည် ‘စစ်နတ်ဘုရားရှန့်’ ထက်ပင် မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော အပ်စိုက်မှတ်များသည် ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီးနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်သွားကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက တိုင်းတာ၍ မရနိုင် သော စွမ်းအားများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မည်သည့် အတား အဆီးမှ မရှိဘဲ လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနိုင်မည် ဖြစ်သလို၊ သူ၏ သိုင်းဆန္ဒမှာလည်း အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲကာ ရန်သူကို အဝေးမှ တိုက်ခိုက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်သွားပါက မိုးကြိုးကပ်ဘေး ခုနစ်ကြိမ် ရှစ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ထားသည့် ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ များပင်လျှင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

… ...

“မြို့စား... တစ်ညလုံး အပြင်ထွက်ပြီး အခုမှ ပြန်လာတာလား။”

ဟုန်ယွိသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ အရာရာကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်နေစဉ်မှာပင် ခန်းမအပြင် ဘက်မှ ခြေသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုခြေသံများသည် အလွန်ပင် ပေါ့ပါးလှကာ နားဝင်ချိုပြီး အေးအေးလူလူနှင့် စည်းချက်ကျကျ ရှိလှသည်။ ၎င်းမှာ ‘ပေါ့ပါးအလှ ခြေလှမ်း’ ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

မှန်ပါသည်... ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း သေသေချာချာ ကျကျနန လေ့ကျင့်ထားသော လမ်းလျှောက်ဟန်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခုခေတ်တွင် တော်ဝင် မင်းသမီးများပင် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဤကဲ့သို့သော ထုံးတမ်းများကို မတတ်မြောက်ကြ တော့ချေ။ ပညာရှင် သူတော်စင် မိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာသူများသာ ဤဟန်ကို အသုံးပြုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤခြေသံ၏ ပိုင်ရှင်မှာ မြင့်မားသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအား ရှိသည့် မိန်းမလှတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။

ဟုန်ယွိသည် မျက်လုံးများကို အသာအယာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင်၊ တံခါးဝတွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် ဝတ်စုံလေးကို ဆင်မြန်းထားပြီး ကောင်းကင်ပိုးထည် ဖိနပ်ကို စီးထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးနေယောင်၊ စိတ်ဆိုးနေယောင် ဆန်းကြယ်သော အမူအရာမျိုး ရှိနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံး အစုံမှာမူ စကားပြောနိုင်မည့်အလား အသက်ဝင်လှသည်။ ဤသည်မှာ လူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်သွားနိုင်မည့် ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

ဤအမျိုးသမီးမှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့်ပင် တူလှပေ သည်။ မည်သည့်ယောက်ျားမှ သူမကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပုံ မရသလို၊ အချိန်မရွေး ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားနိုင်မည့် ပုံစံမျိုး ရှိနေသည်။ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ဟန်ပင်းရှင် နှင့် အိုးရန်ချန်း တို့ထက်ပင် သာလွန်နေပုံရသည်။

“ဒါဟာ သူတော်စင် မိသားစုတစ်ခုက ဆင်းသက်လာတဲ့ အမျိုးသမီးပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အရှေ့ပိုင်း ပြည်နယ် ခုနစ်ခုမှာ သူတော်စင် မိသားစုဆိုလို့ ‘မိုမိသားစု’ပဲ ရှိတာ။ ဒါဆို သူမ က ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ဇနီးသည်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ မိုရှောင်ကျဲ ဖြစ်ရမယ်။”

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ယူလူလက် ပြောပြခဲ့သော စကားများကို ပြန်လည် သတိရသွားသည်။

ကောင်းကင်နန်းတော်၏ မိုမိသားစုသည်ကား စက်မှုယန္တရားများနှင့် ဆန်းကြယ်သော ကိရိယာပစ္စည်းများကို ဖန်တီးရာတွင် အနှိုင်းမဲ့ ကျွမ်းကျင်သည့် မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ဤကမ္ဘာလောက၏ လက်မှုပညာနှင့် ထုတ်လုပ်မှုကဏ္ဍ အလုံးစုံကို စတင် အသက်သွင်းခဲ့သူမှာ ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ကြီးများထဲမှ တစ်ဦးပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လည်း ထိုရှေးဟောင်း သူတော်စင်ကြီးများထဲတွင်မူ ဗြဟ္မာ့သားတော် (ဖန်းမိသားစုကို တည်ထောင်သူ) သို့မဟုတ် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်သူတို့ကဲ့သို့ အရှိန်အဝါကြီး မားသည့် ပညာရှင် သူတော်စင်ကြီးများ မပေါ်ထွန်းခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့်ပင် တော်ဝင်နန်းတော်ကလည်း ၎င်းတို့အား မျိုးဆက်အလိုက် လက်ဆင့်ကမ်းရ မည့် ‘သူတော်စင်နယ်စားကြီး’ ဟူသော ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးမျိုးကို ချီးမြှင့်အပ်နှင်းခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ ပေ။ ၎င်းတို့သည် အင်အားကြီးမားသော မိသားစု ၂၄ စု၏ ပြင်ပတွင်သာ ရှိနေသည့် သူတော်စင် မိသားစုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုမိသားစုအတွင်း၌ ကိန်းဝပ်နေသော အလား အလာနှင့် အင်အားမှာမူကား တကယ့်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမား လွန်းလှပေသည်။

ချန်ပီယံမြို့စား၏ နာမည်ကြီး ‘ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဒူးလေး’၊ ‘စာပုံနှိပ်စက်’၊ ‘ဖန်ထည်’ နှင့် ‘သွားတိုက်ဆေး’ အစရှိသည့် ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်းမှာလည်း ဤမိုမိသားစု၏ အကူအညီကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ယူလူလက်သည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ဘေးမှ အစွယ်ပွား အမျိုးသမီးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော် လည်း မိုရှောင်ကျဲအကြောင်းကိုမူ ကြားဖူးနားဝရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ သိထားသည်မှာ အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်သည်။ အနောက်နန်းဆောင်တစ်ခုလုံးကို နောက်ကွယ်မှ ထိန်းချုပ် ထားသည့် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည့် "မမကြီး" အကြောင်းကိုမူ ယူလူလက်အနေဖြင့် ဘာတစ်ခုမှ မသိရှိချေ။

ချန်ပီယံမြို့စား၏ အနောက်နန်းဆောင်တော်အတွင်းရှိ မိန်းမလှများစွာထဲတွင် ယူလူလက် ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မရေမရာသာ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အခြေအနေမှာ သူဌေးသားတစ်ဦးနှင့် ပြည့်တန်ဆာမတစ်ဦးတို့၏ ဆက်ဆံရေးမျိုး နှင့်ပင် များစွာတူလှပေသည်။

“မြို့စား... မြို့စား ပြန်ရောက်လာပြီး ခန်းမထဲမှာ အတွေးများနေတယ်လို့ အိမ်တော်ထိန်း ဆီကနေ ကျွန်မ ကြားခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် မမကြီးက မြို့စားမင်းအတွက် မီးလျှံဖီးနစ် ဆန်ပြုတ်တစ်ခွက် ကျိုခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ အခု မြို့စားက လူသားအင်မော်တယ် ခန္ဓာ ကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီဆိုတော့ တခြား အညစ်အကြေးပါတဲ့ အစားစာတွေကို မစားသင့် တော့ဘူးလေ။”

မိုရှောင်ကျဲ၏ လက်ထဲတွင် အဝါရောင် ကျောက်စိမ်းလင်ဗန်းလေး တစ်ခု ပါရှိပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် အဝါရောင်ကျောက်စိမ်း ပန်းကန်လုံးလေး တစ်ခု ရှိနေသည်။ ပန်းကန်လုံး အတွင်းမှ မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့ နွေးထွေးသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသလို၊ အတွင်း၌ မီးဓာတ်များ ကိန်းဝပ်နေသည့် မီးဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသော်လည်း သူသည် ဘာမှ မပြောဘဲ ချန်ပီယံ မြို့စား၏ ထုံးစံအတိုင်း မာန်ပါပြီး ရမ္မက်ဆန်သော အပြုံးမျိုးကိုသာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူသည် ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်ကို လှမ်းယူကာ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ရဲရဲနီသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာကို နီမြန်းသွားစေကာ မွှေးကြိုင် စူးရှသည့် ရနံ့များမှာ တစ်ခန်းလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

“ဒါဟာ ဘာလဲ၊ ဒီဆန်က နဂါးစွယ်ဆန်ကို မယှဉ်နိုင်ပေမဲ့ တကယ့်ကို ထိပ်တန်းဆန်ပဲ။ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းက လန်ထျန်းငွေမျှင်ဆန် တွေထက်တောင် အများကြီး ပိုကောင်း နေတာပဲ။ မီးလျှံဖီးနစ်ဆန်လား၊ ရှေးဟောင်း ဖီးနစ်ငှက်တွေရဲ့ အစာလို့ ပြောကြပေမဲ့ ဒါကတော့ မျိုးရောဆန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အစစ်အမှန် မီးလျှံဖီးနစ်ဆန် ဆိုရင်တောင် နဂါးစွယ် ဆန်ကိုတော့ မီမှာ မဟုတ်ဘူး။” ဟုန်ယွိသည် စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချနေမိသည်။

“လာပါ မြို့စား... ကျွန်မ ခွံ့ကျွေးပါရစေ...” မိုရှောင်ကျဲက ဇွန်းဖြင့် ဆန်ပြုတ်ကို ခပ်ကာ ဟုန်ယွိ၏ နှုတ်ခမ်းနားသို့ ယုယုယယ တိုးပေးလိုက်သည်။ ဟုန်ယွိသည် အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းလိုက်မိမလို ဖြစ်သွားသော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ကာ တစ်ဇွန်း သောက်လိုက်သည်။

ဆန်ပြုတ်မှာ လည်ချောင်းထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟုန်ယွိသည် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ အပူရှိန်များ တရှိန်းရှိန်း ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤဆန်ပြုတ် တစ်ဇွန်း၏ အာဟာရမှာ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များဖြင့် ကျွေးမွေးထားသော နွားတစ်ကောင်၏ အာဟာရ တစ်ဝက်စာလောက်ပင် ရှိပေသည်။

“ဒီချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ဘဝက ငါ့ထက် အများကြီး ပိုသာတာပဲ။ နေ့တိုင်း မိန်းမလှလေးတွေရဲ့ ပြုစုယုယမှုကို ခံယူပြီး အေးအေးဆေးဆေး နေနေရတာပဲ။” ဟုန်ယွိသည် ဖီးနစ်မီးလျှံ ဆန်ပြုတ်ကို သောက်ရင်း သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသော မိုရှောင်ကျဲကို ကြည့်နေမိ သည်။ သူမသည် သူ့အနားတွင် အလွန်ပင် နီးကပ်စွာ ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ချန်ပီယံမြို့စားသာ ဆိုလျှင် ဤအချိန်၌ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆော့ကစားနေမည်မှာ သေချာလှသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပြေးလွှားနေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိမှာမူ ဟန်မပျက် ထိုင်နေပြီး တစ်ခုခုကို တွေးတောနေသည့် အမူအရာကို သာ ပြသနေမိသည်။ သူသည် ကာမဂုဏ် လိုက်စားရန် စိတ်မပါလှချေ။

“မြို့စား... ကျိုးထိုက်ကျူ နောက်ကို လိုက်တာ ဘယ်လိုလဲ၊ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလား။ ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က ဟုန်ယွိ မြို့စားရဲ့ချပ်ဝတ်ကို လုသွားတုန်းကလည်း မြို့စား အခုလိုပဲ စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေခဲ့တာလေ။”

မိုရှောင်ကျဲသည် ပန်းကန်ကို အသာချလိုက်ရင်း သက်ပြင်းချကာ မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ အမူအရာတိုင်းက တော်ဝင်အမျိုးသမီးတို့၏ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုကို ဖော်ပြနေသည်။

“မှန်တယ်... ယန်ဖန်ရဲ့ အင်အားက အများကြီး တိုးတက်လာပြီ။ သူက ရှေးဟောင်း ချပ်ဝတ်တွေကို ဘယ်ကနေ ရလိုက်လဲ မသိဘူး၊ ကောင်းကင်မှာတောင် ပျံသန်းနိုင်နေပြီ။ အဲဒီအပြင် ‘စကြဝဠာမိုးကြိုး ဧကရာဇ်ဆေဘာ’ ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ခု ကိုလည်း လေ့ကျင့်ပေးထားသေးတယ်။ ကျိုးထိုက်ကျူနဲ့ နာလန်အမ်းဟွမ်တို့တောင် ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရတာ။”

ဟုန်ယွိသည် ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။ သူသည် ကျိုးထိုက်ကျူ မည်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့ရပုံနှင့် နာလန်အမ်းဟွမ် မည်သို့ အသတ်ခံခဲ့ရပုံတို့ကိုသာ အဓိကထား ပြောဆိုခဲ့သည်။

“အို... ဘုရားရေ၊ မမကြီး ပြောတာ တကယ်မှန်တာပဲ” မိုရှောင်ကျဲသည် အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ “တော်ဝင်နန်းတော်က ရှေးဟောင်း နဂါးသင်္ချိုင်းကို ရှာတွေ့သွားပြီး နဂါးအလောင်းတွေကို ရသွားတာပေါ့။ ဒါ မကောင်းဘူး၊ ကောင်းကင် နဂါးတစ်ကောင်ရဲ့ တန်ဖိုးက ချီလင်ထက်တောင် မြင့်သေးတယ်။ ဟုန်ယွိဆို ချီလင်တစ်ကောင်တည်းနဲ့ တောင် အခုလောက် အားကောင်းနေပြီလေ။”

“ကောင်းကင် နဂါးအလောင်းတွေလား” ဟုန်ယွိသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ အသွင်အတိုင်း မျက်လုံးထဲတွင် လောဘဇောများ ပြသလိုက်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက် ကာ ရယူလိုစိတ်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

…

“မှန်တယ်... ဒါဟာ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်နဂါး အလောင်းတွေပဲ၊ နာလန်အမ်းဟွမ် အဖမ်းခံရပြီဆိုတော့ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမလည်း အန္တရာယ်ရှိနေပြီ။ ကျွန်မတို့ ရဲ့ ချင်ပြည်နယ်လည်း လှုပ်ခတ်လာတော့မှာပဲ။ မြို့စား... မြို့စားမင်း အနေနဲ့ ပိုပြီး အကြံ ထုတ်ရလိမ့်မယ်။ ကျွန်မတို့လည်း ပိုပြီး ပြင်ဆင်ရမယ်။ မြို့စားက တော်ဝင်နန်းတော် အတွက် မျက်စိစပါးမွှေး အစူးရဆုံးလူ ဖြစ်နေပြီ။ တော်ဝင်ချန် မိသားစုရဲ့ အင်အားက အရမ်းကြီးသွားပြီဆိုတော့ သူတို့ ပထမဆုံး ရှင်းမယ့်သူက မြို့စားပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”

ထိုစဉ်မှာပင် ခန်းမတံခါးဝ၌ မီးလျှံနတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ရဲရဲနီသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင် ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ မျက်နှာကိုမူ ပိတ်ပါးပါးစဖြင့် ဖုံးအုပ် ထားသော်လည်း သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာမူ နဂါးသမီးတော် အောင်းလွမ်း ကဲ့သို့ပင် လူသား တို့၏ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေပုံရသည်။

“မမကြီး...”

မိုရှောင်ကျဲသည် ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်သည်နှင့် အပြေးအလွှား ထရပ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက် သည်။ သိသာလှသည်မှာ ဤအမျိုးသမီးသည် ချန်ပီယံမြို့စား အနောက်နန်းဆောင်၏ အဓိက ဇနီးသည်ဖြစ်သလို၊ အိမ်တော်တစ်ခုလုံး၏ ဦးဆောင်သူလည်း ဖြစ်ပေသည်။

“မြို့စား... အခုလို အခြေအနေမျိုးအထိ ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ မြို့စားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ကို ကျွန်မကို ပြောပြလို့ ရပါပြီ။ ဒါမှလည်း ကျွန်မက မြို့စားကို ကူညီပြီး အကျိုး အကြောင်း အဖြေထုတ်ပေးနိုင်မှာပါ။”

ထိုအမျိုးသမီး၏ စကားသံအဆုံးတွင် ဟုန်ယွိသည် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ သူမ၏ ထက်မြက်လှသော ဉာဏ်ရည်က သူ၏ ကိုယ်ရေးအချက်လက်ကို ရိပ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ဘာဆက်လုပ်ရမည်နည်း။ သူ့ရှေ့မှ ဤအမျိုးသမီးမှာ အလွန်ပင် ပါးနပ်ထက်မြက်သူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနှင့် သဘာဝမကျဘဲ ဟန်ဆောင်နေမည် ဆိုလျှင် သူမ၏ မျက်စိအောက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။

အခန်း (၅၂၂)။

ဟုန်ယွိသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချန်ပီယံမြို့စားအဖြစ် မည်သို့ဟန်ဆောင်ရမည်နည်းဟု နည်းလမ်းရှာဖွေနေစဉ်မှာပင် ခန်းမအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာသည့် မီးလျှံနတ်သမီးအလား ရဲရဲနီသော အမျိုးသမီးက တစ်ဖန် စကားဆိုလာပြန်သည်။

“မြို့စား... ရှင် ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်မနေပါနဲ့တော့။ ရှင်ဟာ ‘ကောင်းကင်အပြင်ဘက်ကမ္ဘာ’ က လာတယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိထားပြီးသားပဲ။ မဟုတ်ရင် ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်ဖန်ရဲ့ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားက ရှင့်ကို ဘာလို့ သခင်အဖြစ် ရွေးချယ်ပါ့မလဲ။ အခု တော်ဝင်မိသားစုက ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်နဂါးသင်္ချိုင်းကို ရထားပြီဆိုတော့ သူတို့ အင်အားက ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်တော့မတတ် ကြီးမားလာပြီ။ မြို့စား... ရှင့်ဆီက ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ကျွန်မတို့ ညီအစ်မတွေကို ပြောပြသင့်ပြီ မဟုတ်လား၊ ဒါမှ ကျွန်မတို့လည်း သေချာလေ့လာပြီး ပြင်ဆင်နိုင်မှာပါ။ ဘေးဒုက္ခတွေ ဆိုက်ရောက် လာမှ နောင်တရနေရင်တော့ အချိန်နှောင်းသွားပါလိမ့်မယ်။”

ထိုမီးလျှံဝိညာဉ်လေးနှင့် တူလှသော ထိုအမျိုးသမီးက တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုနေသော်လည်း သူမ၏ စကားသံထဲတွင် ယုံကြည်ကိုးစားဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါများ ကိန်းဝပ်နေ၏။ သူမသည် အနောက်နန်းဆောင်တစ်ခုလုံးကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲနေသူ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေ သည်။

‘ချန်ပီယံမြို့စားက သူ့လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ဒီမိန်းမလှလေးတွေကို မပြောပြခဲ့ဘူးပဲ...’ ဟုန်ယွိက တွေးတောနေမိသည်။

သူသည် ဤကမ္ဘာလောကမှ မဟုတ်ဘဲ ဆန်းကြယ်လှသော ‘ကောင်းကင်အပြင်ဘက် ကမ္ဘာ’ မှ လာသူဖြစ်ရာ သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူနှင့် အနီးကပ်ဆုံးသူများကိုပင် ဝေမျှရန် မသင့်တော်ချေ။ သို့သော် ယခု ထိုအမျိုးသမီးက မေးမြန်းလာသည့်အခါ ဟုန်ယွိအနေဖြင့် ဘာမှ မသိရှိချေ။ သူသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ မှတ်ဉာဏ်များကိုလည်း ဆွဲမထုတ်ရသေးသလို၊ ချန်ပီယံမြို့စား၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစ များလည်း ကျိုးထိုက်ကျူ၏ အစွန်းရောင် ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်စီးဆင်း ပညာရပ်အောက် တွင် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို ‘သူရဲကောင်းတို့မှတ်တမ်း’ အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကာ အရာရာကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“အဟမ်း...”

ပြောစရာ စကားလုံး ရှာမတွေ့တော့သည့်အဆုံး ဟုန်ယွိသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ အသွင်ကို ယူကာ ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ခက်ထန်ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များကို ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာစေလိုက်သည်။

“ရှောင်ကျဲ... မင်း အပြင်ထွက်နေတော့။ ငါ မြို့စားနဲ့ ခဏလောက် စကားပြောချင်လို့။”

ဟုန်ယွိ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုမီးလျှံဝတ်စုံနှင့် ထိုအမျိုးသမီးက မိုရှောင်ကျဲကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ မိုရှောင်ကျဲလည်း လက်ထဲမှ ပန်းကန်ကို အမြန်ချ လိုက်ကာ “ကောင်းပါပြီ မမကြီး” ဟု ဆိုရင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

မိုရှောင်ကျဲ ထွက်သွားသည်နှင့် ခန်းမအတွင်းရှိ လူအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ တခဏအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပုရစ်တွန်သံလေး တစ်ချက်ပင် မကြားရတော့ချေ။ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော မမကြီးနှင့် ဟုန်ယွိ နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ဟုန်ယွိ၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရဲရဲနီသော မီးလျှံများမှာ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံသွားကာ ကြီးမားသော အကာအကွယ် အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသော အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

“တောက်ပသောမီးလျှံ….၊ မဟာမီးလျှံအစီအရင်လား။”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟုန်ယွိ၏ မျက်ဝန်းများက ဝင်းခနဲ လက်သွားသည်။ ဤအမျိုးသမီးသည်ကား ကြီးမားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သူ ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်၏။ ဤတောက်ပသောမီးလျှံ…. မဟာမီးလျှံအစီအရင် ဆိုသည်မှာ မီးကို ထိန်းချုပ်သည့် အမြင့်ဆုံး တာအိုကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းသည် ဆေးမီးလျှံ နှင့် အဆင့်ချင်း တူညီနေရုံသာမက တစ်ဆင့်ပင် ပို၍ မြင့်မားနိုင်သေးသည်။ ၎င်းမှာ ဤလောကရှိ အရာအားလုံးကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည့် မီးလျှံပင် ဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီတွေအရ ရှေးဟောင်း ဖီးနစ်ငှက်တို့ ထိန်းချုပ်သည့် မီးလျှံမှာ ဤ ‘တောက်ပသော မီးလျှံ’ ပင် ဖြစ်သည်ဟု အဆိုရှိသည်။

“ဒီမိန်းမဆီမှာ နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ အငွေ့အသက် ရှိနေတာပဲ။ နဂါးသမီးတော် အောင်းလွမ်နဲ့တောင် ဆင်တူနေသလိုပဲ။ သူမမှာ ဖီးနစ်သွေးမျိုးဆက်များ ရှိနေမလား။ ချန်ပီယံမြို့စားမှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဇနီးတစ်ဦး ရှိနေတာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း သူက ဒီလောက်အထိ မောက်မာရဲတာကိုး။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ပြဿနာတွေ လိုက်ရှာရှာ၊ သူ့အိမ်တော်က မိန်းမလှတွေ ဘာဘေးမှမသင့်တာ ဒါကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”

ဟုန်ယွိသည် ထိုအမျိုးသမီးနှင့် နှစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်နေမိသည်။

ချန်ပီယံမြို့စားသည် မောက်မာရိုင်းစိုင်းလှသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟိုလူ့သတ်၊ ဒီလူ့သတ် နှင့် ဒီကမ္ဘာလောကကြီးကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားနေသူ ဖြစ်ရာ သူ၏ မိသားစုအပေါ် ဘေးဒုက္ခများ ဆိုက်ရောက်ရန်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။ သို့သော် သူ၏ စံအိမ်တော်အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ဟူ၍ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။ ယခုမှပင် သူ့ထံ၌ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သော ‘ပထမဇနီး’ တစ်ဦး ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရတော့သည်။

… ...

“ရှင်က မြို့စား မဟုတ်ဘူး။ ရှင် ဘယ်သူလဲ။ ရှင့်ရဲ့ မောက်မာရိုင်းစိုင်းမှုက မြို့စားထက် တောင် ပိုသာနေသေးပေမဲ့ ရှင့်ဆီမှာ မြို့စားဆီမှာ အမြဲရှိနေကျ ‘ရမ္မက်ဇော’ အငွေ့အသက် မျိုး လုံးဝ မရှိဘူး။ တခြားလူတွေကို ရှင် လိမ်လို့ရကောင်း ရနိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကို တော့ လိမ်လို့ မရဘူး။”

အစီအရင်ကို ခင်းကျင်းပြီးနောက်တွင် ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ဆန်းကြယ်သော မျက်နှာဖုံးပိတ်ပါးစအောက်မှနေ၍ ဟုန်ယွိကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ် လိုက်သည်။

“ဇနီးဖြစ်သူက ကိုယ့်ခင်ပွန်းအကြောင်း အသိဆုံးဆိုတာ တကယ်ပါပဲ။ ငါ တခြားလူတွေကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပေမဲ့ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ပထမဇနီးကိုတော့ မလှည့်စားနိုင်ဘူးပဲ” ထိုမီးလျှံ ဝိညာဉ်နှင့် တူသည့် အမျိုးသမီး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲ၌ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ မည်သည့် ယောင်္ကျားမှ မိမိဇနီးကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။

“ဘာလဲ... စကားမပြောတော့ဘူးလား။ သနားစရာပဲ၊ ရှင့်ရဲ့မောက်မာမှုက ရှင့်ကို သေတွင်း ထဲ ပို့လိုက်တာပဲ။ ကျွန်မ ဒီတောက်ပသော မီးလျှံအစီအရင်ကို ခင်းကျင်းနေတုန်း ရှင့်ဘက် က ဘာအကာအကွယ်မှ မလုပ်ခဲ့ဘူး။ အခု မြို့စားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း... မဟုတ်ရင် ရှင့်ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြာဖြစ်အောင် ကျွန်မ မီးရှို့ပစ်မယ်။ ဒီအစီအရင်က ရှင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိခိုက်စေဘူး။ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပဲ တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်း စေမှာ။”

အမျိုးသမီး၏ စကားသံမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်လာပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့် အရိပ်တစ်ခုအလား တုန်ခါယိုင်နဲ့လာသည်။

ဝုန်း…

ခန်းမအတွင်း၌ မီးလျှံများမှာ ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟုန်ယွိဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင် လာကြသည်။ သို့သော် သူသည် မည်သည့် အပူရှိန်ကိုမှ မခံစားရချေ။ ထိုမီးလျှံများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသောအခါမှသာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤမီးလျှံမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မလောင်ကျွမ်းစေဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုသာ တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းစေသည့် အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်ထူးဆန်းလှသော တာအိုပညာရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

“မှတ်ထားလိုက်... ကျွန်မနာမည်က ဟွမ်ယန်ယန်တဲ့...”

စကားပြောနေရင်းပင် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မမကြီး ဟွမ်ယန်ယန်သည် ခန်းမ အတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဟုန်ယွိကို အစီအရင်အတွင်း၌သာ လုံးဝ ပိတ်လှောင်ထား လိုက်သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့လေ... ငါ့ကိုယ်ရေးအချက်လက်ကို သူမ သိသွားပြီဆိုမှတော့ ဒီမိန်းမကို ငါ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်အောင် လုပ်ရတော့မှာပဲ၊ သူမဟာ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ အနောက် နန်းဆောင်မှာ အဓိကသော့ချက်ပဲ။ သူမကို ငါ့လက်အောက်မှာ ထိန်းချုပ်နိုင်မှပဲ ချန်ပီယံ မြို့စားရဲ့ အဆောင်တော်တစ်ခုလုံးကို ငါ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ။”

ဟုန်ယွိသည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာချလိုက်ရင်း စားပွဲမှ ထရပ်လိုက် သည်။

… ...

“ကျွန်တော် ဒီကို ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ အခြေအနေကို လက်ခံရမှာပဲ။ မိန်းကလေး ယန်ယန်... မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်စလို ထွက်သွားရတာလဲ။ ကျွနတော်က ခင်ဗျားတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ ရောက်လာတာပါ။ အသေးစိတ်ကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။”

ဟုန်ယွိသည် လေးနက်သော သက်ပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော မှော်ပညာကို အသက်သွင်းလိုက်ကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လေထဲသို့ လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

“ဗုဒ္ဓလက်ဝါး - လေဖမ်းအရိပ်။”

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးစွမ်းအားနှင့် ‘လူသားအင်မော်တယ်’ ၏ ခွန်အား၊ ထို့ပြင် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၆ ကြိမ်မြောက် ကျော်ဖြတ်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားတို့မှာ တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။ သိုင်းပညာနှင့် တာအိုမှော်ပညာတို့ တစ်ခု တည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကာ သူ၏ လက်ဝါးမှ အစွမ်းထက်လှသော ဆွဲငင်အားတစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝူး ဝူး ဝူး... ဝူး ဝူး ဝူး...

ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ ‘မီးလျှံများ’ မှာ လေဆင်နှာမောင်းအတွင်း ပိတ်မိနေသည့် လူအုပ်ကြီး အလား နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဟုန်ယွိ၏ အစွမ်းထက်သော တာအိုမှော်ပညာ၊ စွမ်းအားနှင့် သိုင်းဆန္ဒအောက်တွင် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး မြစ်ပေါင်းစုံ ပင်လယ်သို့ စီးဝင်သကဲ့သို့ ဟုန်ယွိ၏ လက်ဝါးအတွင်းသို့သာ စုစည်း ရောက်ရှိလာကြ တော့သည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် ဟုန်ယွိ၏ လက်ထဲတွင် မီးပိုးသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဝတ်စလေးတစ်ခုကဲ့သို့ မီးလျှံလွှာလေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး တဖျပ်ဖျပ် အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ခန်းမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မူ လေ၊ မိုးကြိုး၊ မီးနှင့် တိမ်တိုက်များ၏ အမှတ်အသားများ ပါဝင်သော အနီရောင်အလံ ခုနစ်ခုမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေ၏။

ထိုစဉ်မှာပင် ဟွမ်ယန်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခြေတစ်ဖက်က လေထဲတွင်၊ ကျန်ခြေ တစ်ဖက် က အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသည့်ဟန်ဖြင့် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ‘ကြည်လင်ကောင်းကင်ယပ်တောင်နှင့် ဆင်တူလှသော ယပ်တောင်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင် ထားသည်။ ယပ်တောင်တစ်ခုလုံးမှာ လှပတောက်ပသော မီးလျှံတောင်ပံများဖြင့် ပြုလုပ် ထားပုံရသည်။

ဤယပ်တောင်မှာ မီးလျှံများ၏ ကမ္ဘာလေးတစ်ခုကို ဖန်တီးထားပုံရပြီး ၎င်းမှာ ကမ္ဘာငယ် လေးတစ်ခုနှင့်ပင် တူလှ၏။ ထိုနေရာအတွင်း၌ ဂျင်ဆင်း၊ နှင်းကြာပန်းနှင့် အခြားသော အဖိုးတန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ လတ်ဆတ်သော မီးလျှံများ ရှိနေသည်။

“ဟင်…”

ဟုန်ယွိက သူမ၏ တောက်ပသော မဟာမီးလျှံအစီအရင်ကို အမှန်တကယ် ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ သည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်ယန်ယန်သည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ကာ လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်ပြီး၊ အသွင်ပြောင်းသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း၏ အသွင်ပြောင်းခြင်းပညာရပ်မျိုး မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုနက်နဲကာ ဆန်းကြယ်သည့် အသွင်ပြောင်းခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင် အနည်းငယ်မျှဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ် ကို အင်အားအပြည့် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ခြင်းပင်။

“တောက်ပသော မီးလျှံဖီးနစ်မြှား။”

သူမ၏ လက်ညှိုးညွှန်မူနှင့်အတူ မီးမြှားငါးစင်းမှာ ဟုန်ယွိဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွား သည်။ ထိုမြှားများ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်မကြီးမားဟု ထင်ရပြီး၊ သာမန် မီးလျှံ သင်္ကေတ အဆောင်လား ထင်မှတ်ရသော်လည်း ၎င်းတို့အတွင်း၌ လူတစ်ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပေါက်ကွဲသွားစေနိုင်သည့် အန္တရာယ်များ ကိန်းဝပ်နေ၏။

“လေနှင့်အတူ လိုက်ပါပြီး လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်က မိမိဆန္ဒအတိုင်း လှုပ်ရှား တယ်။ လေက မီးကို ကူညီသလို၊ ကောင်းကင်လေကလည်း မီးပဲ...”

ဟုန်ယွိ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နက်မှောင်သွားပြီး လက်ဖြင့် တစ်ဖန် လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြန်သည်။ သူ၏ လက်သည်းကြားမှ လေပြင်းများ တိုးထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှ သလို၊ အလွန်ပင် နှေးကွေးနေသကဲ့သို့လည်း ထင်မှတ်ရ၏။ ခရုတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နှေးကွေး နေသော်လည်း လျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်နေပြီး အချိန်နှင့် အရှိန်အဟုန်၏ သဘောတရားကို လုံးဝ ပျက်စီးစေတော့သည်။

ထိုလေပြင်းများမှာ မီးမြှားများကို ဝန်းရံသွားကာ အလွှာလိုက် အထပ်လိုက် ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းထားလိုက်သည်။ ထိုမီးမြှားများမှာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန် နေကြတော့သည်။

ထိုမီးမြှားများမှာ လေအတွင်းတွင် ပိတ်မိနေစဉ်မှာပင် ကျေးငှက်ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလာကြသည်။ ကြက်ခေါင်း၊ နှံကောင်နဖူး၊ မြွေလည်ပင်းနှင့် လိပ်ကျောကုန်းများ အဖြစ် ပုံပေါ်လာပြီး... ၎င်းတို့မှာ ဖီးနစ်ငှက်များအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော်ဟာ ဝမ်မိသားစုခေါင်းဆောင် ဝမ်လင်းရှန် ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ‘အဆုံးစွန်ဖီးနစ်သံစဉ်’ ကို တွေ့ဖူးပြီးသား။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားရဲ့ မီးလျှံမြားတွေကို ကျွန်တော် အသေချာ ဧည့်ခံပေးပါ့မယ်။ မိန်းကလေး ဟွမ်ယန်ယန်... ရုန်းကန်မနေပါနဲ့ တော့။ ကျွန်တော်က ကျိုးထိုက်ကျူရဲ့ ‘အစွန်းရောက် ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်ဆီးခြင်း’ စွမ်းအားကိုတောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့တာ။ ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားက ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။”

ဟုန်ယွိ ပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ခန္ဒာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

ဟွမ်ယန်ယန်၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပါသည်။

“ဖီးနစ်... ဖီးနစ်... အဖိုက ဖုန်း၊ အမက ဟွမ်။ ခင်ဗျားရဲ့ တာအိုပညာရပ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားကို ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားမှာ ရှေးဦးဖီးနစ်သွေးမျိုးဆက် ရှိနေတာပဲ။ ကျွန်တော် အထင် မှန်ရဲ့လား။”

ဟင်းလင်းပြင်ကို ပိတ်ဆို့ပြီးနောက်တွင် ဟုန်ယွိက ခန်းမအလယ်၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေ လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ကျွန်မမှာ ရှေးဦးဖီးနစ်သွေးမျိုးဆက် ရှိတယ်။ ရှင်က ဘယ်သူလဲ။ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရအောင်။” ဟွမ်ယန်ယန်က ဆိုလိုက် သည်။

“ကျွန်တော်က ဟုန်ယွိပါ”

ဟုန်ယွိက သူ၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ရေးအချက်လက်ကို ဖွင့်ချလိုက်ပါသည်။

“တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ကျွန်တော်ဟာ ခင်ဗျားတို့ မြို့စားရဲ့ မဟာရန်သူတော် ကြီးပေါ့။”

“ရှင် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဟွမ်ယန်ယန်၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပါ သည်။ သူမ၏ မျက်နှာဖုံးပိတ်ပါးစမှာ လွင့်ပျံသွားကာ အသက်ရှူသံများလည်း ပိုမိုပြင်းထန် လာတော့သည်။

“ခင်ဗျားတို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ပေါ့။”

ဟုန်ယွိက ရယ်မောလိုက်သည်။

“ချန်ပီယံမြို့စားက သေသွားပြီ။ သူ့သေဆုံးမှုက ခင်ဗျားတို့ကို အကျပ်အတည်း ဖြစ်စေမှာ ပဲ။ ဒါ့အပြင်, ကျွန်တော်အနေနဲ့ ဒီလောကကြီးကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့၊ အရှေ့ပိုင်း ပြည်နယ် ခုနစ်ခုကို စောင့်ရှောက်ဖို့နဲ့ တော်ဝင်ချန်မိသားစုကို ထိန်းချုပ်ဖို့ သူ့ရဲ့ အင်အား တွေ လိုအပ်တယ်။ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမကလည်း အခု ရှုပ်ထွေးနေပြီ။ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်နောက် လိုက်ပြီး ခင်ဗျားတို့ အင်အားကို တိုးချဲ့ကြဖို့ပဲ ရှိတယ်။ အဆုံးမဲ့တဲ့ အင်အားတွေကို တိုးချဲ့ဖို့ပေါ့။”