ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်ခြင်း

ဝမ်ကန်းတို့နှင့် စကားပြောဆိုပြီးနောက် ထန်ထျန်းက မြောင်ယွမ်ထံသို့ တန်း သွားခဲ့သည်။

တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ် ဖြစ်နေသော ဝမ်ကန်းနှင့် မတူဘဲ မြောင်ယွမ်မှာမူ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်ပင် ပွင့်လင်းရိုးသားပြီး ထန်ထျန်းကို သူမ၏ စိတ်ရင်းအတိုင်း အမှန်အတိုင်း ပြောပြခဲ့သည်။

သူမနှင့် ဝမ်ကန်းတို့ကြား ဆက်ဆံရေး တိုးလာပုံ အဆင့်ဆင့်ကိုလည်း ထန်ထျန်းအား ပြောပြခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ထိုအရာက အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးလှသည်မဟုတ်ပေ၊ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာနှင့် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းကို စီမံခန့်ခွဲနေစဉ်အတွင်း နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ဖက်လူ၏ စီးပွားရေး ပါရမီနှင့် ထူးခြားချက်များကို သတိပြုမိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့တွင် သာမန်လူများ နားမလည်နိုင်သော အကြံ များစွာ ရှိကြသော်လည်း သူတို့အချင်းချင်းကြားတွင်မူ ချောမွေ့စွာ ဆက်သွယ်နိုင်ရုံသာမက ပိုမိုဆန်းပြားသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကိုပင် ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဒါက အကြံ နှင့် ဝိညာဉ် ကြား တွင် အပြန်အလှန် ဖလှယ်ထိတွေ့မှုဖြစ်ပြီး သူတို့၏ လက်ဦးဆရာ နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံတွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

ဤသို့နှင့် နှစ်ဦးကြားမှ ဆက်ဆံရေး မှာ အရှိန်အဟုန်နှင့် တိုးလာခဲ့ပြီး ယခုအခြေအနေအထိ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"အကယ်၍ ဘဝတစ်သက်တာ လက်တွဲဖော်ကို ရွေးချယ်ရမယ်ဆိုရင်တော့ ခေါင်းဆောင် ဝမ်ကန်းက..."

"ကျွန်မ ငြင်းမှာမဟုတ်ဘူး"

မြောင်ယွမ်က ထိုသို့ ပြောခဲ့သည်။

သို့ဖြစ်ရာ ဝမ်ကန်းနှင့် မြောင်ယွမ်တို့၏ မင်္ဂလာကိစ္စမှာ ဤသို့ဖြင့် အတည်ဖြစ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် အမာခံ အစည်းအဝေးတွင် အားလုံးကို ကြေညာလိုက်သည်။

ဤသတင်းမှာ ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှသဖြင့် လူတိုင်း ခဏမျှ မှင်တက်သွားကြသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ရိုးသားသော ဆုတောင်းစကားများကို ပေးပို့ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် နေ့ကောင်းရက်မြတ် ရှာမနေဘဲ ဒီနေ့ပဲ လုပ်လိုက်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ၊ အချိန်မှာ အလွန်ပင် ကျပ်တည်းလှသည်၊ ထျန်းရှထုန်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ သြဇာအာဏာမှာ ယခုအခါ အလွန်ကြီးမားနေပြီဖြစ်ရာ ခေါင်းဆောင်ကြီး နှစ်ဦး၏ မင်္ဂလာပွဲအတွက် ပြင်ဆင်စရာ ကိစ္စများစွာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်းက သူတို့နှစ်ဦး၏ မင်္ဂလာပွဲကို စောင့်ဆိုင်းရန်အတွက် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာတွင် ခေတ္တနေထိုင်ခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် မင်္ဂလာဖိတ်စာများမှာ နှင်းပွင့်များသဖွယ် ကမ္ဘာအနှံ့အပြားသို့ ပျံနှံ့သွားခဲ့သည်။

ထျန်းချီတောင်၊ ကျန့်ဟွမ်းတောင်၊ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း

ထျန်းဖူ ကမ္ဘာ ကိုးခုလုံး၊ ဟေးယာမြို့၊ ဝမ့်ချွမ်းမြို့၊ မြင့်မြတ်မြို့တော်၊ ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ။

၎င်းအပြင် သူငယ်ချင်းများ၊ ဖောက်သည်များ၊ စီးပွားဖက်များ စသည်ဖြင့် အားလုံးက မင်္ဂလာဖိတ်စာများကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြသည်။

ထန်ထျန်းက လုံကျိုကျိုးနှင့် ရှို့ကျွင်း ကျိကျွင်း တို့ကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ "ထူးခြားဆန်းပြားသော အငွေ့အသက်များ" ကို ခံစားကြည့်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ရာ မျက်စိပသာဒ ဖြစ်ဖွယ်ရာ အမျိုးမျိုးသော အရာများက သူတို့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး အလွန်ပင် ဆန်းပြားလှသည်ဟု ချီးကျူးခဲ့ကြသည်။

ငါးရက်တိုင်တိုင် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဝမ်ကန်းနှင့် မြောင်ယွမ်တို့၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော မင်္ဂလာပွဲကြီးကို အောင်မြင်စွာ ကျင်းပနိုင်ခဲ့သည်။

ကျင်းပသည့် နေရာမှာ ရှောင်ကျိ က သူတို့အတွက် သီးသန့် ဒီဇိုင်းဆွဲပေးထားသော ကောင်းကင် ကျွန်းငယ်တစ်ခုပေါ်တွင်ဖြစ်ပြီး မင်္ဂလာပွဲ တက်ရောက်လာသူ အရေအတွက်မှာ လူပေါင်း သိန်းဂဏန်းအထိ ရှိခဲ့သည်။

ဒါကပင် သေသေချာချာ စိစစ်ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက်ပင် ပင်မခန်းမအတွင်း၌မူ အားလုံး၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းများနှင့် မိတ်ဆွေများသာ ရှိကြသည်။

ချီယွမ်၊ ယွင်ခုံး၊ လီထျန်းဟွာ၊ ကျင်းဟန် စသည့် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း ကိုယ်စားလှယ်များ အားလုံး ရောက်လာကြသည်။

ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၊ လန်တင်း အင်မော်တယ်အရှင်၊ မင်ရွှမ် အင်မော်တယ်အရှင် စသည့် တိမ်တိုက်ထျန်းဖူမှ သူငယ်ချင်းများမှာလည်း သေချာပေါက် ရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေကြသည်။

၎င်းအပြင် ထျန်းဖူ ကမ္ဘာ ကိုးခုမှ မြင့်မြတ် သားတော်များမှာလည်း ယခုအခါ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ အမာခံ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အထက်ကမ္ဘာ ဘက်မှ လူများဖြစ်သော မြောင်မိသားစု၊ ဟေးယာမြို့ မြို့သခင်၊ ဝမ်မိသားစု၊ ဝမ့်ချွမ်းမြို့ မြို့တော်သခင်၊ မန်ရှီး၊ လျိုထျန်းဟုန်၊ ချန်ဝူဟွေ့ စသူတို့လည်း ပါဝင်သည်။

ဝမ်ကျိယွီမှာလည်း သေချာပေါက် ရောက်လာခဲ့သည်၊ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူက လက်ရှိ အခြေအနေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လက်ခံနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အရင်ကကဲ့သို့ ပုံစံအတိုင်း ပြန်လည် တည်ငြိမ် နေပြီဖြစ်သည်။

မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော မိုရှောင်းရှောင်း၊ မိုကျွင်း၊ မိုရှု တို့လည်း ရောက်လာကြပြီး ရှီးရှီးကိုလည်း ခေါ်လာခဲ့ကြရာ ထန်ထျန်းက သူတို့နှင့် အချိန်အတော်ကြာ စကားပြောဖြစ်ခဲ့သည်။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ကုရှောင်းရွှယ် ဖြစ်သည်၊ သူမက ယခုအခါ ဂျင်ဂိုပင် ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင်မှ ဘေးကင်းနိုင်မည့် ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလားနှင့် တင်းကျပ်စွာ ဆက်နွယ်နေသဖြင့် အကယ်၍ ကမ္ဘာအသစ်မှ ထွက်သွားပါက ခေါင်းတလား၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ချက်ချင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထန်ထျန်းက နည်းလမ်းအချို့ကို သုံးကာ သူမအတွက် တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်မှု တစ်ခု စီစဉ်ပေးခဲ့သဖြင့် သူမက ဤခမ်းနားလှသော မင်္ဂလာပွဲကြီးကို အဝေးမှနေ၍ ပါဝင်ဆင်နွှဲနိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မင်္ဂလာပွဲမှာ ထန်ထျန်း၏ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် စည်ကားသိုက်မြိုက်သော ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း၌ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် မင်္ဂလာဦးညသို့ ပို့ဆောင်သည့် အချိန်တွင် ထန်ထျန်းက သူတို့၏ တည်ရှိမှု အမှတ်အသား အားလုံးကို ဖျောက်ပစ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ကမ္ဘာအသစ်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် ထန်ထျန်းက သူတို့အတွက် လှပပြီး လျှို့ဝှက်သော မင်္ဂလာအိမ်လေး တစ်လုံးကို သီးသန့် ပြင်ဆင်ပေးထားရာ မည်သူမျှ နှောင့်ယှက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤမင်္ဂလာအိမ်မှာ သူတို့နှစ်ဦးအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်ပြီး နောင်တွင်လည်း အချိန်မရွေး ဝင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဝမ်ကန်း၏ စွမ်းအားက အားကောင်းသော အဆင့် ကို လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ပါက သူတို့နှစ်ဦး၏ ကလေးမှာ ကမ္ဘာအသစ်တွင် ပထမဆုံး သဘာဝအတိုင်း မွေးဖွားလာသော လူသားရင်သွေးလေး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဒါတွေအားလုံးကို လုပ်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက အချိန်ကို ဇနီးမောင်နှံအသစ်များအတွက် ချန်ထားပေးခဲ့ပြီး ကမ္ဘာအသစ်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

.....

ဝမ်ကန်းနှင့် မြောင်ယွမ်တို့၏ မင်္ဂလာပွဲအပြီးတွင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ အထက်ကမ္ဘာ နှင့် အောက်ကမ္ဘာ တို့ကြား အမြဲရှိနေခဲ့သော အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး တရားဝင် စတင် ဆက်သွယ်လိုက်တော့သည်။

ကမ္ဘာကြီး၏ အစွန်းနှစ်ဖက်တွင် အမြဲ ရှိနေခဲ့ကြသူများက နောက်ဆုံးတွင် အခြေခံ ဆက်သွယ်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် အထက်ကမ္ဘာ မြေပေါ်ရှိ အခြားသော မြင့်မြတ်နယ်မြေများမှာလည်း ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စတင် ဝင်ရောက်လာကြရာ နေ့စဉ် အသုံးပြုသူအသစ် အများအပြား ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းအပြင် ပိုမိုများပြားလာသော အောက်ကမ္ဘာများနှင့်အတူ ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှာ တစ်လောကလုံး အတိုင်းအတာအတွင်း တောက်ပသော ပန်းပွင့်များသဖွယ် ဝေဆာလာခဲ့သည်။

ကုန်သွယ်ရေးအသင်းနှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ အလွန်အမင်း တိုးချဲ့လာမှုနှင့်အတူ ထန်ထျန်း၏ အိတ်ကပ်အတွင်းမှ သုံးစွဲမှုအမှတ် များမှာလည်း တစ်ဖန် အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာခဲ့ရာ နေ့စဉ် အရောင်းအဝယ် ပမာဏ မည်မျှရှိသည်ကိုပင် စာရင်းမတွက်နိုင်တော့ပေ။

ထိုကဲ့သို့ များပြားလှသော သုံးစွဲမှုအမှတ်များကို ရရှိပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ၎င်းတို့ကို မူလစွမ်းအား သုံးမျိုးအဖြစ် တိုက်ရိုက် လဲလှယ်လိုက်ပြီး သူ့၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။

အဆမတန် များပြားလှသော သုံးစွဲမှုအမှတ်များကို အသုံးပြုနေသော်လည်း တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ခြင်က သေးငယ်သော်လည်း အသားပင် မဟုတ်ပါလား၊ လိုအပ်ချိန်တွင် ထိုအနည်းငယ်လေးကပင် ကွာခြားချက် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

၎င်းအပြင် အချိန်မှာ တကယ်ပင် ကျပ်တည်းလွန်းလှသည်။

ကျွင်းချန်ချင်း ဖန်တီးထားသော ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် တွင်းနက် ကြီးက ကမ္ဘာကြီးကို ဝါးမျိုနေသည့်နှုန်းမှာ ပို၍ ပို၍ မြန်ဆန်လာနေသည်ကို ထန်ထျန်း သတိပြုမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်စဉ်မှာ တစ်လကျော်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် လုံကျိုကျိုးနှင့် ရှို့ကျွင်း နှစ်ဦးက ထန်ထျန်းကို ရုတ်တရက် လာ ရှာခဲ့ကြသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထန်ထျန်း အရင်က သူတို့ကို ပြောခဲ့သော စကားများကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို ဝမ်ကန်းနှင့် မြောင်ယွမ်တို့၏ မင်္ဂလာပွဲက သူတို့ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ ဤအတောအတွင်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ အမြဲတမ်း အတူတူ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲတွင် အသစ်အဆန်းများကို အတူတူ အတွေ့အကြုံ ယူနေကြသလို ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ လောကကြီးတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော သာယာလှပသည့် မြင်ကွင်းများကိုလည်း အတူတူ ခံစားနေကြသည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် အရင်ကကဲ့သို့ တစ်ဖက်သတ် ချစ်နေရသည့် မြင်ကွင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ယခု မြင်ကွင်းမှာ အများကြီး ပို၍ ကြည့်ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင် သူတို့က လည်ပတ်ရန် လာရောက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

"နေနတ်ဘုရားက ငါ့ ကို လာ ရှာတယ်"

လုံကျိုကျိုးက ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

လနန်းတော် မှ ထွက်လာကတည်းက နေနတ်ဘုရားက သူတို့ကို ပြန်ခိုင်းခဲ့ပြီး နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက်ကို စောင့်ခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ညွှန်ကြားချက် ရောက်လာပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။

"သူ အခု ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"

ထန်ထျန်း မေးလိုက်သည်။

လုံကျိုကျိုးက အနည်းငယ် ခေါင်းခါလျက် "တာဝန်တစ်ခု သွားထမ်းဆောင်ရမှာ ဒါပေမဲ့ သူက တာဝန်ရဲ့ အကြောင်းအရာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဖို့ မှာထားတယ်"

"ပြီးခဲ့တဲ့ လင်းယွင် တောင်တန်း တုန်းက သူက ငါ တို့ထဲမှာ သစ္စာဖောက် ရှိနေတယ်လို့ အမြဲ သံသယရှိနေခဲ့တာ၊ အခုဆို သူက အရမ်းကို ဂရုစိုက်နေတယ်"

"တကယ်တော့ ဒီတာဝန်က ကျွင်းချန်ချင်းကို ရင်ဆိုင်တဲ့နေရာမှာ ဘယ်လို ဆက်စပ်မှု ရှိနေလဲဆိုတာ ငါ တောင် မသိဘူး"

ထန်ထျန်းက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး "သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် စဉ်းစားထားတာ ရှိမှာပါ၊ ငါ တို့ အခု သူ့ကို ယုံကြည်ဖို့ပဲ ရှိတယ်"

လုံကျိုကျိုးက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ပြီး ထိုစကားကို မငြင်းခဲ့ပေ။

"တခြားလူတွေကော"

ထန်ထျန်း မေးလိုက်သည်။

လုံကျိုကျိုးက "ဟုန်းမန်၊ ချန်တာအို တို့ကတော့ တာဝန်တွေ လက်ခံပြီး ထွက်သွားကြပြီ"

"ပြီးတော့ ငါ တို့ဘက်က တခြား ဝူရှန့်ကျိကျွင်း တချို့လည်း မတူညီတဲ့ တာဝန်တွေကို ရထားပုံရတယ်၊ တာဝန်တွေကြားမှာ ဆက်စပ်မှု မရှိသလိုပဲ ဒါက နေနတ်ဘုရား လုပ်ထားတဲ့ ဖုံးကွယ်မှု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

"ဝူချန်း ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ကတော့ မင်းလိုပဲ တာဝန် မရသေးဘူး"

"ဒါပေမဲ့ သေချာပေါက် မကြာခင် ရောက်လာမှာပါ၊ မင်း ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်"

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။ "ပြင်ဆင်ပြီးသားပါ"

လုံကျိုကျိုး ခေါင်းညိမ့်သည်။

ထို့နောက် နှစ်ဦးသား စကားမဆိုဘဲ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေမိကြသည်၊ ကျွင်းချန်ချင်းက သူ၏ ခွန်အားများကို လုံးဝ ပြန်လည် မရရှိမီအတွင်း ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကကဲ့သို့ပင် သူ့ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် အနိုင်ယူ နိုင်မလားဆိုသည်မှာ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် လုံကျိုကျိုးက ရှို့ကျွင်းနှင့်အတူ ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ ထွက်သွားသည့် ထိုညမှာပင်...

နေနတ်ဘုရားက ထန်ထျန်းကို လာ ရှာခဲ့သည်။

"မင်းလည်း ထွက်သွားဖို့ အချိန်ကျပြီ"