← Chapters

ကူးတို့သင်္ဘော

Vol. 72 Ch. 754

ကူးတို့သင်္ဘော

Vol. 72 Ch. 754

ထန်ထျန်း ကြုံရာ တားလိုက်သော ထို ကျိတာအိုအရှင်၏ အမည်မှာ ရှင်းယူ ဖြစ်သည်။

သူက ယွမ်မြို့တော်တွင် အခြေချနေထိုင်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ဤနေရာမှ အခြေအနေများကို အလွန်နှံ့စပ်စွာ သိရှိထားသူဖြစ်သည်။

ယွမ်ဟိုင်၏ ထူးခြားသော အခြေအနေများကြောင့် ယွမ်မြို့တော်ကို သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် နေထိုင်ရန်သင့်တော်သော နေရာပေါ်တွင်သာ တည်ဆောက်ထားရသဖြင့် တစ်မြို့လုံးမှာ ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည်။

တည်နေရာကူးပြောင်း အစီအရင်များ ရှိသည့်နေရာမှာ ယွမ်မြို့တော်၏ တစ်ဖက်အစွန်းတွင်ရှိပြီး ယွမ်ဟိုင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရမည့် တည်နေရာ မှာမူ မြို့တော်၏ အခြားတစ်ဖက်အစွန်းတွင် ရှိသည်။

တစ်လမ်းလုံး လျှောက်လာရင်း လမ်းတွင် တွေ့ရသည့် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ ပိုများလာသော်လည်း လူတိုင်းမှာ အလျင်စလို ရှိနေကြဆဲဖြစ်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သည့်အရာကိုမဆို အထူးဂရုပြုကာ သတိကြီးစွာ ထားနေကြသည်။

“ယွမ်မြို့တော်ထဲမှာ စည်းကမ်းဆိုတာ မရှိဘူး”

ရှင်းယူက လမ်းလျှောက်ရင်း ထန်ထျန်းကို ဤနေရာမှ အခြေအနေများကို သတိထားပြီး ရှင်းပြနေသည်။

“ဒီကို လာကြတဲ့သူတွေက ယွမ်ဟိုင်ထဲက အကျိုးအမြတ်တွေအတွက် လာကြတာချည်းပဲ”

“ဒါကြောင့် လူတိုင်းက ပြိုင်ဘက်တွေပဲ၊ ရန်သူလည်း ဖြစ်သွားနိုင်တယ်၊ သူစိမ်းမှန်သမျှကို အချိန်ပြည့် သတိအလွန်အမင်း ထားရတယ်”

“ဒါကြောင့်... ခုနက ကျွန်တော် မသိဘဲနဲ့ အရှင့်ကို စော်ကားမိတာပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှားကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့လို့ တောင်းပန်ပါတယ်...”

သူက ထန်ထျန်းကို ခိုးကြည့်လိုက်မိသည်။ ခုနက သူ၏ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဤလူကြီးမင်းက စိတ်ဆိုးသွားမည်ကို အလွန်စိုးရိမ်နေမိသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်ကိုမျှ သူ မတွေ့ရပေ။ ထန်ထျန်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “လမ်းပြပါ”

ရှင်းယူမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်ရင်စွာ ခေါင်းညိမ့်ပြီး ထိတ်လန့်နေသော စိတ်ဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

သူတို့ ရှေ့သို့ ဆက်သွားသည်နှင့်အမျှ လမ်းဘေးဝဲယာတွင် အဆောက်အဦးများ ပိုမိုပေါ်ပေါက် လာပြီး အချို့သော လျှို့ဝှက်သည့် ဆိုင်ခန်းများတွင်လည်း မီးအလင်းရောင်များ လင်းထိန်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

“ဒီမှာ ဆိုင်ဖွင့်နိုင်တဲ့သူတွေက သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့နောက်ကွယ်မှာ ကျိကျွင်း အရှင်တွေက အကာအကွယ် ပေးထားတာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်”

ရှင်းယူမှာ ထန်ထျန်း၏ စရိုက်ကို အကဲမခတ်နိုင်သဖြင့် အသစ်အဆန်း တစ်ခုခု မြင်တိုင်း ထန်ထျန်းအတွက် အစွမ်းကုန် ရှင်းပြပေးနေသည်။

“ဆိုင်တွေထဲမှာတော့ အဓိကအားဖြင့် ယွမ်ဟိုင်ထဲက ရှာတွေ့ထားတဲ့ ရတနာတွေ ရှိတတ်တယ်”

“ဥပမာ အနက်ရောင် ရွှေခရစ်စတယ်၊ ယွမ်ဟိုင် မြက်အပ်၊ မြူခိုးအလင်း စတာတွေပေါ့”

“ချီလင်ချပ်ဝတ် ဆိုတာတောင် ရှိသေးတယ်၊ ဒဏ္ဍာရီအရတော့ ချီလင်ဝိညာဉ် သေ ဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် သူ့ရဲ့ အကြေးခွံတွေကနေ ပြောင်းလဲသွားတာလို့ ပြောကြတယ်”

“ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ လာရောင်းတဲ့ အရာတွေက အရည်အသွေး သိပ်မမြင့်လှဘူး၊ အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းတွေကိုတော့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တွေက အကုန် သိမ်းသွားကြတာလေ”

ရှင်းယူက ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိမ့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောပေ။

ဤကဲ့သို့သော အဖိုးတန်ဆိုသည့် ရတနာများအပေါ် သူ လုံးဝ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ရှင်းယူ နောက်ပိုင်းတွင် ပြောလိုက်သော အရာတစ်ခုက ထန်ထျန်း၏ စိတ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

“မော့ရှင်းခိုင် (မင်နှလုံးကာချပ်ဝတ်) က ယွမ်ဟိုင်ကနေ ထွက်တာလား”

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

အရင်က လုံကျိုကျိုးနှင့် စကားစမြည် ပြောဖြစ်တုန်းက ဝူကျိ ကျိတာအိုအရှင် တစ်ဦးကို ကျိကျွင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းစေနိုင်သည့် နတ်ဘုရား ရတနာများ အကြောင်းကို ထန်ထျန်း အကြမ်းဖျင်း သိရှိထားခဲ့သည်။

သဘာဝ အကြွင်းအကျန် များအပြင် မော့ရှင်းခိုင် ဆိုသည်မှာလည်း ထိုအထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်”

ရွှန်းယူက ခေါင်းညိမ့်ပြီး “မော့ရှင်းခိုင် ဆိုတာက ပြင်ပက ခေါ်တဲ့ အမည်ပါ”

“ယွမ်မြို့တော်မှာတော့ အဲ့ဒါကို ချီလင်နှလုံးကာ ချပ်ဝတ် လို့ ခေါ်ကြတယ်”

“အဲ့ဒါက ချီလင်ဝိညာဉ်ရဲ့ မူလနှလုံးကာချပ်ဝတ်ကနေ ပြောင်းလဲလာတဲ့ အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား ရတနာပဲ၊ ဒီရတနာကို အသုံးချပြီး ကျိကျွင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့နိုင်တယ်”

“အဲ့ဒါက ယွမ်ဟိုင်ထဲမှာ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာပဲ၊ ယွမ်မြို့တော်ကို လာကြတဲ့ ကျိတာအို အထွတ်အထိပ် တွေနဲ့ ကျိကျွင်း အရှင်တွေ အများစုကလည်း ဒီ ချီလင်နှလုံးကာချပ်ဝတ် အတွက် လာကြတာ”

“အရှင်က... အဲ့ဒါအတွက် လာတာ မဟုတ်ဘူးလား”

ထန်ထျန်းက သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

“လမ်းပဲ ဆက်ပြ ပါ”

ရှင်းယူမှာ ချက်ချင်း ခေါင်းညိမ့်လိုက်ပြီး သူ့ဘာသာသူ ပါးကို တစ်ချက် ပြန်ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

ထန်ထျန်းကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် ဘာမှ မစပ်စု ခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးသား ဆက်လက် လျှောက်လာရာ ၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ထူးခြားသော အော်ရာ တစ်ခုက မျက်နှာ ဆီသို့ ရုတ်တရက် တိုးဝှေ့လာသည်။

ထိုအော်ရာ မှာ အလွန် အင်အားကြီးမားလှပြီး လင်းယွင် တောင်တန်းရှိ တားမြစ်နယ်မြေနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်ရာ သာမန်လူများမှာ အနားသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ဤနေရာမှ အော်ရာ မှာ ပို၍ ကြမ်းတမ်းပြီး အတွင်း၌ ရူးသွပ်သော ဖရိုဖရဲ ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝူကျိ ကျိတာအိုအရှင် ဖြစ်လျှင်တောင် ဤနေရာတွင် ကြာကြာနေပါက ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျယ်ပြောလှသော ကွင်းပြင်ကြီးတစ်ခုမှာ ထန်ထျန်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ကူးတို့ဆိပ်ကမ်း ကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဆိပ်ကမ်းတွင် လူမနည်းလှသော်လည်း ဆိပ်ကမ်းမှာ အလွန်ကျယ်လွန်းသဖြင့် ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စုနှင့် ကျဲကျဲပါးပါး ဖြစ်နေသည်။

အများစုမှာ တစ်ကိုယ်တော်သမားများ ဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာမူ အဖွဲ့ငယ်လေးများအဖြစ် စုရပ်နေကြသည်။

ဆိပ်ကမ်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အနက်ရောင် ပင်လယ်ကြီးမှာ မည်သည့် လှိုင်းတံပိုးမှ မရှိဘဲ ရှေ့တွင် ငြိမ်သက်စွာ တည်ရှိနေပြီး မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ထူးဆန်းသော အော်ရာ များမှာ ထိုပင်လယ်ဘက်မှ တိုက်ခတ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်အတွင်းပိုင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လင်းယွင် တောင်တန်း တားမြစ်နယ်မြေနှင့် မခြားနားတော့ဘဲ သက်ရှိများ ဝင်ရောက်ရန် မသင့်သော နေရာဖြစ်သည်ကို ထန်ထျန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထို့အပြင် အလင်းရောင် မှိန်မှိန်လေးများ လင်းနေသည့် လှေငယ် တစ်ဒါဇင်ခန့်မှာ ဆိပ်ကမ်းဘေးတွင် ဟိုတစ်စင်း ဒီတစ်စင်း ဆိုက်ကပ်ထားသည်။

“အရှင်... ဒါက ယွမ်ဟိုင် ပါပဲ”

ရောက်လိုရာသို့ ရောက်လာပြီဖြစ်၍ ရှင်းယူမှာ အသက်ကို ဝဝ ရှူလိုက်နိုင်သည်။

“ယွမ်ဟိုင် ထဲက ပတ်ဝန်းကျင်က အရမ်း ကြမ်းတမ်းတယ်၊ အရှင်တို့လို တည်ရှိမှုမျိုးကလွဲရင် ကျိကျွင်း အောက်ကလူတွေဟာ ယွမ်ဟိုင်ထဲကို ခြေတစ်လှမ်းတောင် မချနိုင်ကြဘူး”

“ကျွန်တော်တို့က စွမ်းအားကြီးတဲ့ တံဆိပ်တွေ ခတ်နှိပ် ထားတဲ့ ကူးတို့သင်္ဘောတွေကို အားကိုးပြီးမှပဲ ယွမ်ဟိုင်ထဲကို ရတနာသွားရှာလို့ ရတာ”

“အကယ်၍ အရှင် ယွမ်ဟိုင်ထဲကို သွားချင်တယ်ဆိုရင် ကူးတို့သင်္ဘော တစ်စင်း ရှာဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုပါရစေ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အရင်က ကျိကျွင်း တစ်ပါးဟာ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့တင် ယွမ်ဟိုင်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့ပြီး အခုထိ ပြန်မလာနိုင်တော့တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိခဲ့ဖူးလို့ပါ”

ရှင်းယူက ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ဤနေရာမှ အခြေအနေများကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

လက်ရှိ ဆိပ်ကမ်းတွင် ရှိနေသည့်လူများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ဝူကျိ ကျိတာအိုအရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ကျိတာအို အထွတ်အထိပ် အချို့ကိုလည်း တွေ့ရသော်လည်း ကျိကျွင်း တစ်ပါးတစ်လေမျှ မတွေ့ရပေ။

၎င်းမှာ ဟိုးအရင်ကတည်းက ချီလင်နှလုံးကာချပ်ဝတ် ဆိုသည့် ရတနာမှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး မည်သူမျှ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိကျွင်းများအတွက် ဤနေရာတွင် ချီလင်နှလုံးကာချပ်ဝတ် တစ်ခုသာ တန်ဖိုးရှိသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက် လာခဲ့လျှင်ပင် ကံစမ်းကြည့်ရုံသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

လင်းယွင် တောင်တန်း ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးကသာ ကျိကျွင်း အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှင်းယူ ပြောလိုက်သည့် ကူးတို့သင်္ဘောများကိုလည်း ထန်ထျန်း ကြည့်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ၎င်းတို့တွင် ယွမ်ဟိုင်အတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော အော်ရာ များကို ခုခံနိုင်သည့် စွမ်းအားများ ရှိနေပြီး အခြားသော ကျိကျွင်းများ၏ လက်ရာများ ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ထိုစွမ်းအားများမှာ ထင်သလောက် အားမကောင်းလှပေ၊ ယွမ်ဟိုင် အထက်ရှိ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ကြာကြာ ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“အဲ့ဒီ ကူးတို့သင်္ဘောတွေက ကြာကြာ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား”

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

ရှင်းယူက ခေါင်းငုံ့ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။ “အရှင်က တကယ်ကို အမြင်စူးရှတာပဲ”

“ယွမ်ဟိုင် က အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်၊ အခုအချိန်မှာ ပင်လယ်ထဲ ထွက်မယ်ဆိုရင် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာ အချိန်အတွင်းမှာတင် မြုပ်သွားနိုင်တယ်”

“ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက သူက အမြဲတမ်း အဲ့ဒီလောက် မပြင်းထန်ပါဘူး၊ နေ့တိုင်း အချိန်အပိုင်းအခြား တစ်ခုမှာ (၂ နာရီကနေ ၄ နာရီလောက်အထိ) ယွမ်ဟိုင် အထက်က စွမ်းအားတွေ လျော့နည်းသွားတတ်တယ်”

“အဲ့ဒီအချိန်ကတော့ လူတွေ ပင်လယ်ထဲ ထွက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲပေါ့”

“အခု ဆိပ်ကမ်းမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေကလည်း အဲ့ဒီအချိန် ရောက်လာမှာကို စောင့်နေကြတာပါ”

ထန်ထျန်း ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်၊ အခြေအနေက ဒီလိုကိုး။

“ဒါပေမဲ့... အကယ်၍ အရှင်က ကူးတို့သင်္ဘော စီးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်ပါတယ်”

ရှင်းယူက ဆက်ပြောသည်။ “ဒီမှာ ကူးတို့သင်္ဘောက ၁၆ စင်းပဲ ရှိတာ၊ ပင်လယ်ထွက်ချင်တဲ့ လူဦးရေက အများကြီးပဲ”

“ပြီးတော့ သင်္ဘောတိုင်းမှာ အင်အားကြီးတဲ့ နောက်ခံတွေ ရှိကြတယ်၊ သူတို့က အကျိုးအမြတ်ကိုပဲ ကြည့်ပြီး လူကို မကြည့်ကြဘူး”

“ဒါကြောင့် အရှင့်လို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်နေရင်တောင် ကြိုတင်ပြီး ညှိနှိုင်းထားမှ အဆင်ပြေပါလိမ့်မယ်”

ထန်ထျန်း သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်သည်၊ သူ၏ ခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင် အမှန်တကယ်တော့ ကူးတို့သင်္ဘော မလိုအပ်ပေ။ သို့သော် ကူးတို့သင်္ဘော တစ်စင်း ရှာလိုက်ခြင်းက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရတော့ပေ။

သူ၏ ယခုတစ်ခေါက် တာဝန်မှာ လျှို့ဝှက် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ”

All Chapters