ကြယ်ကမ္ဘာ

ဤနေရာကား ငွေမီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကမ္ဘာတစ်ခုပင်။

အမည်မသိသည့် ထောင့်စွန်းတစ်ခုတွင် ထန်ထျန်း၏ ပုံရိပ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာသည်။

အဆုံးမဲ့လှသော ကြယ်စွမ်းအားများက ချက်ချင်းပင် တိုးဝှေ့လာပြီး သူ့ကို ခဏချင်းမှာပင် နစ်မြုပ်သွားစေတော့သည်။

ထန်ထျန်း နားလည်လိုက်သည်မှာ သူက နတ္ထိ နေရာလွတ်အတွင်းမှ ကြယ်ကမ္ဘာသို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

အကြည့်ကို ဖြန့်ကျက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိတ်လန့်သွားစေပြန်သည်။

ပြင်ပလောကတွင် မည်သည့်နေရာမှမဆို ကြယ်တာရာကောင်းကင် ကို မော့ကြည့်လျှင် ကြယ်များက နှစ်ပေါင်း ဘီလီယံချီ အရင်ကအတိုင်းပင် ကောင်းကင်ယံထက်၌ ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေပုံရသည်။

သို့သော် ကြယ်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ အမှန်တကယ် ခြေချလိုက်သည့်အခါတွင်မူ အဖြစ်မှန်က ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း ထန်ထျန်း တွေ့လိုက်ရသည်။

အဝေးတစ်နေရာရှိ ဧရာမ ကြယ်ကြီးများမှာ တစ်လုံးမကျန် ပျက်စီးယိုယွင်းနေကြသည်။ အချို့မှာ အလယ်တည့်တည့်မှ အတင်းအကျပ် ဖျက်ဆီး ခံထားရသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ကြယ်အကျိုးအပဲ့များက အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်မျောနေကြရာ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှာ ပျက်စီးခြင်း နိမိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မူလက နူးညံ့သင့်သော ကြယ်စွမ်းအားများပင်လျှင် အလွန်အမင်း ရူးသွပ်ကြမ်းတမ်းနေပြီး ရံဖန်ရံခါ တိုက်ခတ်လာသော မုန်တိုင်းများက ပျက်စီးနေပြီးသား ကမ္ဘာကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ဆင့် ဖျက်ဆီးနေကြသည်။

ဤနေရာက ချီလင်ဝိညာဉ်၏ နောက်ဆုံး အသေအကြေ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သည့် နေရာဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ဤနေရာတစ်ခုတည်းသာ ဤမျှအထိ ပျက်စီးနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထန်ထျန်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ကြယ်ကမ္ဘာ၏ အခြားနေရာများမှာမူ ဤမျှအထိ ဆိုးရွားလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်နေခဲ့သည်။

ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်စွာ အကဲခတ်ပြီးနောက် ထူးခြားသော အခြေအနေ မတွေ့သဖြင့် ဤကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေကြောင်း ထန်ထျန်း သိလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူက တိုက်ဆိုင်စွာ ရရှိထားသည့် ကြယ်မြေပုံ ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ဒါက ထူးခြားတဲ့ ကြယ်မြေပုံ ဖြစ်ပြီး မင်းက ကြယ်ကမ္ဘာထဲမှာ ရှိနေသရွေ့ မင်းလက်ရှိ ရောက်နေတဲ့နေရာက မြေပုံ ရဲ့ အလယ်ဗဟိုချက် ဖြစ်လာမှာပင်။

ထိုဗဟိုချက်မှစ၍ မထင်မရှား လမ်းကြောင်းတစ်ခုက အဝေးက အမည်မသိ အရပ်ဆီသို့ ဆန့်တန်းနေသည်။

ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်းသွားရင် တကယ်ပဲ ကြယ်တာရာ ဘိုးဘေး ကျဆုံးခဲ့တဲ့ နေရာကို ရှာတွေ့မှာလား။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းမော့ကာ ကြယ်မြေပုံ ထဲမှ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဦးတည်ရာကို အမြန် သတ်မှတ်လိုက်သည်။

ပျက်စီးနေသော ဧရာမ ကြယ်ကြီးများကို ကျော်ဖြတ်၍ ထန်ထျန်းက ရှေ့သို့ အမြန် ခရီးနှင်ခဲ့သည်။

သို့သော် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ သူ၏ အရင်က ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းနေခြင်းပင်။

ချီလင်ဝိညာဉ် တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့သည့် နေရာတစ်ခုတည်းသာ ပျက်စီးရှုပ်ထွေးနေမည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း သူ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ကြယ်ကမ္ဘာ၏ အခြားနေရာများက ပို၍ပင် ယိုယွင်းပျက်စီးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံသော ကြယ်တစ်လုံးကိုမျှ မတွေ့ရဘဲ အများစုမှာ အပိုင်းအစပေါင်း သောင်းချီ ကွဲအက်ကာ ဤငွေမီးခိုးရောင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လွင့်မျောနေကြသည်။

ထို့ပြင် ထိုနယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အခြားနေရာများမှ ကြယ်စွမ်းအားများကလည်း အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးလာပြီး နိယာမများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အင်အားကြီး စွမ်းအားမုန်တိုင်းများကို နေရာအနှံ့ တွေ့နေရသည်။

ကျိကျွင်းတစ်ပါး လာလျှင်တောင် ဤနေရာတွင် ခရီးနှင်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ကြယ်ကမ္ဘာက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးမှုကို ခံခဲ့ရသနည်းဆိုသည်မှာ မှန်းဆရန်ပင် ခက်လှသည်။

ဤမြင်ကွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အချိန်ကာလကို တွက်ချက်ကြည့်ရင်း တစ်ချိန်က လောကကြီးကို စိုးမိုးခဲ့သော ထိုလူသားကို ထန်ထျန်း သတိရသွားပြန်သည်။

ကမ္ဘာ့အရှင်။ယ

သူက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဆင့်ထိ ရောက်နေခဲ့တာလဲ။

သို့သော် ဆက်လက် ခရီးနှင်လာသည်နှင့်အမျှ ထန်ထျန်း သတိပြုမိသည်မှာ အချို့သော ပျက်စီးနေသည့် ကြယ်အပျက်အစီး များမှာ ကမ္ဘာ့အရှင် ရှိခဲ့သည့် အချိန်ထက်ပင် ပို၍ ရှေးကျနေပုံရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့အရှင်ကြောင့် လောကကြီး မရှုပ်ထွေးမီကပင် ဤနေရာက ပြင်းထန်သော ဖျက်ဆီး မှုကို ခံခဲ့ရဖူးပုံရသည်။

ထို့ပြင် တစ်ကြိမ်တည်းလည်း မဟုတ်ပေ။

ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကြယ်ကမ္ဘာ အကြွင်းအကျန်များကြားတွင် လျှောက်လှမ်းနေရင်း ထန်ထျန်းက ရှေးခေတ်မှ ယနေ့အထိ သမိုင်းဝင် စစ်မြေပြင် များစွာကို ဖြတ်ကျော်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်း အော်ရာ များမှာ အချိန်အကြာ ကြီး ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးပေ။

ဒါက ထန်ထျန်းကို သံသယ ဝင်စေသည်။

ကြယ်ကမ္ဘာမှာ ဘယ်လို ထူးခြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေ ရှိနေလို့လဲ၊ ဘာလို့ ဒီနေရာက ခေတ်အဆက်ဆက် စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်ပွားရာ နေရာ ဖြစ်နေရတာလဲ။

ဒါပေမဲ့ သူက တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့တာဖြစ်လို့ သူ့ကို ရှင်းပြပေးမယ့်သူ မရှိပေ။ သံသယတွေကို ရင်ဝယ်ပိုက်ရင်းသာ ဆက်လက် ခရီးနှင်ခဲ့ရသည်။

အတန်ကြာ ပျံသန်းပြီးနောက် ကြယ်မြေပုံ ပေါ်ရှိ ကမ္မကြိုးက အဆုံးသတ် တည်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း သတိထားမိလိုက်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ကြယ်တာရာ ဘိုးဘေး ကျဆုံးခဲ့သည့် နေရာက ချီလင်ဝိညာဉ် နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သည့် နေရာနှင့် သိပ်မဝေးလှပေ။

နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် ခရီးနှင်လျှင် ရောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ထူးခြားသော အခြေအနေ မတွေ့ရသဖြင့် ထန်ထျန်းက အရှိန်မြှင့်၍ ဤတာဝန်ကို အမြန်ဆုံး ပြီးမြောက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် ထန်ထျန်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ကြယ်တစ်လုံးဆီမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော တုန်ခါမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ ရှားရှားပါးပါး ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကြယ်တစ်လုံး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ၎င်း၏ စွမ်းအားနယ်ပယ်မှာ အလွန် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကွဲတော့မည့်အတိုင်းပင်။

ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် ထန်ထျန်း လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ထိုကြယ်ပေါ်မှ တုန်ခါမှုက ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာပြီးနောက် ကမ္ဘာပျက်မတတ် အသံကျယ်ကြီးနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

“ဘုန်း”

ထိုကြယ်က မည်သည့်အကြောင်းရင်းမှမရှိဘဲ ပေါက်ကွဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ထူးဆန်းပြီး အလွန်အင်အားကြီးမားသော သက်ရှိအော်ရာတစ်ခုက တိုးဝှေ့လာသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထန်ထျန်းက ဝိညာဉ်အာရုံကို အစွမ်းကုန် စုစည်းလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အမြင်အာရုံအတွင်း၌ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသောကြောင့်ပင်

“ဟားဟားဟားဟား...”

ရူးသွပ်ပြီး ပေါက်ကွဲထွက်နေသော ရယ်သံကြီးက ပြိုကွဲသွားသော ကြယ်နှင့်အတူ ဤဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ဟိန်းထွက်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာကြောင့် ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ရန်သူကြီးနှင့် တွေ့သကဲ့သို့ သတိထားလိုက်သည်။

ထိုအော်ရာ က ဟုန်းမန် ဝူရှန့်ကျိကျွင်း တို့ထက်ပင် ပို၍ အားကောင်းနေပြီး မကြာသေးမီက တွေ့ခဲ့သော ချီလင်အမျိုးသမီးကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက နေနတ်ဘုရားနှင့် အဆင့်တူလုနီးပါး ရှိနေသော အင်အားကြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်

ဒါပေမဲ့ တစ်ခုရှိတာက...

ဤကြောက်စရာကောင်းသော အော်ရာ အတွင်း၌ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုများကို ထန်ထျန်း ခံစားလိုက်ရသည်။

“ငါ အောင်မြင်ပြီကွ ငါ နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားပြီကွ”

“ဒါက ဒီလိုကိုး ငါ အဲ့ဒါကို ထိတွေ့လိုက်ရပြီ၊ ထာဝရ ဒါက ထာဝရပဲ”

“ဟားဟားဟားဟား...”

သူက အကျယ်ကြီး ရယ်မောရင်း အော်ဟစ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရှုပ်ထွေးနေသော ကြယ်စွမ်းအားများကို ပိုမို ကြမ်းတမ်းသွားစေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားမုန်တိုင်းများက အရပ်မျက်နှာအနှံ့ တိုက်ခတ်သွားသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ရယ်သံက မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော ငိုရှိုက်သံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

“ဟီး... ဟီး... ဟီး...”

“ငါ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး၊ ငါ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး...”

“ငါက သနားစရာကောင်းတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ပါပဲ...”

“မဟုတ်ဘူး ငါက ပုရွက်ဆိတ်တောင် မဟုတ်ဘူး၊ ငါက ဖုန်မှုန့်လေးပဲ”

“မဟုတ်ဘူး ငါက ဖုန်မှုန့်တောင် မဟုတ်ဘူး ငါက နတ္ထိပဲ ဟာသ တစ်ခုပဲ”

“ငါက ဘာမှမဟုတ်ဘူး... ငါက တည်တောင် မတည်ရှိခဲ့ဘူး...”

“ဟီး... ဟီး... ဟီး...”

ထိုဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် ခံစားချက်က ထန်ထျန်းကိုပင် ရိုက်ခတ်သွားစေသည်။

အလွန်အမင်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော ကိစ္စတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရသကဲ့သို့ပင်။

ငိုရှိုက်သံနှင့်အတူ ထိုထူးဆန်းသော အင်အားကြီး တည်ရှိမှုက ဟင်းလင်းပြင် မုန်တိုင်းများကို သယ်ဆောင်ရင်း ထန်ထျန်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

သူက ထန်ထျန်း တည်ရှိနေသည်ကိုပင် သတိထားမိပုံမရပေ။

ထန်ထျန်းကတော့ သူ၏ ပုံရိပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် စုတ်ပြတ်နေသော ကျင့်ကြံသူ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အော်ရာက အလွန် ရှေးကျပုံရသည်။

အနီးကပ် ဖြတ်သွားသည့်အခါ ထန်ထျန်း သတိပြုမိသည်မှာ ဤတည်ရှိမှုက လုံးဝ ရူးသွပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်းပင်။ သူ၏ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော စိတ်ဆန္ဒက ဤကြယ်ကမ္ဘာထက်ပင် ပို၍ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူ အရင်က ဘာတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသလဲဆိုတာ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ဝေးကွာသွားသော အဘိုးအို၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက ကိစ္စတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

အရင်က လုံကျိုကျိုးနှင့် စကားစမြည်ပြောစဉ်က လုံကျိုကျိုးက ထန်ထျန်းကို ကိစ္စတစ်ခု ပြောပြဖူးသည်။

ရှေးယခင်ကတည်းက မရေမတွက်နိုင်သော အားကောင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ထာဝရ ကို ရှာဖွေသည့် လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ကမ္ဘာ့အရှင်၏ အဆုံးသတ်က ဝေဝါးနေသည်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူများမှာ ထိုလမ်းပေါ်တွင် သေဆုံးသွားကြသည် သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားကြသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဤအမည်မသိ အဘိုးအိုသည်လည်း နောက်ဆုံးအမျိုးအစားထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။