အခန်း (၁၅၃-၁၅၄)

အပိုင်း(၁၅၃)

လင်းတုန်းမှာ စိတ်သွားတိုင်း ကိုယ်မပါနိုင်ချေ။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပုံရက်သား လဲကျနေသည်။ အီသန်က အောက်သို့ ငုံ့ကာ တောင့်တင်းနေသော လက်ညှိုးဖြင့် လင်းတုန်း ၏ အမြုတေ ထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

မာဒြာ များသည် သူ့ထံသို့ ဒလဟော စီးဝင်လာ၏။ လင်းတုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ ထိုင်လျက်သား ဖြစ်သွားလေသည်။ အသစ်တဖန် အားအင်ပြည့်ဝလာသော စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စီးဆင်းသွားသဖြင့် နာကျင်မှုကို ပို၍ စူးရှလာသည်။ သူ အီသန်၏ ပခုံးကို လှမ်းဆွဲကာ မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ အတွေးများက ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သူကမျှ တစ်စုံတစ်ရာ မပြောနိုင်မီမှာပင် လင်းတုန်းသည် မှန်သေတ္တာထဲတွင် ကျန်ရစ်နေသော နောက်ဆုံး မာဒြာ စုပ်ယူသည့် အမြုတေ ရှိရာသို့ လျှောတိုက် သွားလိုက်သည်။ သူက အဖုံးကို ပိတ်ချလိုက်ပြီး ၎င်းကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဂုဏ်သရေရှိ ကျင်းကလန် ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေဆီကနေ လှံကို လုယူဖို့ ကြိုးစားလောက်အောင်အထိ မာနမကြီးပါဘူး..."

သူက ကြေညာလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နည်းပါးလှတဲ့ စွမ်းရည်ကို တိုးတက်စေဖို့အတွက် ဒီ အမြုတေ သေးသေးလေး နဲ့ပဲ ကျေနပ်လိုက်ပါတော့မယ်..."

ကျင်းလုံသည် သူ့ကို မုန်းတီးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သူက စေတနာကောင်း အချို့ကို မတည်ဆောက်နိုင်ဘူးဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

"ပညာရှိတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ..."

အီသန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းတုန်းသည် အနီးအနားရှိ စာရွက်တချို့ကို အလုအယက် ကောက်ယူလိုက်သည်။

"...ပြီးတော့ ဒီ သုတေသန မှတ်စုတွေက ဒီ အမြုတေ ကို ဘယ်လို သေချာ အသုံးပြုရမလဲ ဆိုတာကို သင်ပေးမှာပါ..."

အကယ်၍ သူသာ အနည်းငယ်မျှ လောဘမကြီးနိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ နှမြောစရာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သူ ကောက်ယူကာ ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ထည့်ထားပြီးဖြစ်သော ရင်ထိုးများနှင့် အစီအရင် မှတ်သားထားသော အနက်ရောင် ကျောက်ခဲများ အကြောင်းကို ပြောပြရန် လိုအပ်မည်ဟု သူ မမြင်ခဲ့ချေ။

အီသန်သည် ကျင်းလုံ ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ငါ့အတွက် ဘာမှ မလိုအပ်တော့ပါဘူး... ငါ လာခဲ့တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီပဲ... ကျင်းလုံ.. ထူးကဲသော ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်လာတဲ့ အခြား အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အနေနဲ့ မင်း ဘယ်ရတနာကို လိုချင်သလဲ..."

"ခဏလောက် စောင့်ပါဦး.. ဂုဏ်သရေရှိ အဆင့်နိမ့် အရှင် ကြီး..."

အဘွားအို တစ်ဦးက စူးရှသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ ဖစ်ရှာ ဂီရှာသည် သူမ၏ ပင့်ကူ ခြေတောက်များဖြင့် လျှောတိုက် ဝင်လာလေသည်။ လမ်းဘေးတွင် လေလွင့် နေထိုင်သူ တစ်ဦးနှင့် တူသော အဘိုးအို တစ်ဦးက သူမ၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။ သူ၏ ခါးတွင် သံချေးတက်နေသော သံချိတ် တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး သူ၏ ခြေဗလာ အထိ နီးပါး ရှည်လျားစွာ တွဲလောင်းကျနေလေသည်။ သူတို့၏ ဘေးတွင် အပြာရောင် ကျင့်ကြံသူ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက် လျှောက်လာသည်။ သူ၏ တောက်ပသော သံမဏိရောင် ဆံပင် အစွန်းများတွင် သံမဏိများ ပါရှိလေသည်။ ကျင်းကလန် ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။ သူသည် ခန့်ညားထည်ဝါကာ ဩဇာလွှမ်းမိုးသော ဟန်ပန်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာလေသည်။

ကျင်းလုံသည် သူ၏ လှံကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်ရာ လက်နက်၏ လက်ကိုင်ရိုး ပတ်လည်ရှိ သူ၏ လက်ဆစ်များမှာ ဖြူလျော်သွားလေသည်။ လင်းတုန်းသည် နောက်သို့ လျှောဆင်းသွားပြီး သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ကို ရှာဖွေကာ သူ၏ ဆုလာဘ်များကို အတင်းသိပ်ထည့်လိုက်လေသည်။ အီသန်သည် အခြေအနေကို ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပုံ ရသော်လည်း၊ လင်းတုန်းကတော့ တစ်စုံတစ်ယောက် ဤရတနာများကို သူ၏ ထံမှ လုယူသွားမည့် အန္တရာယ်ကို မစွန့်စားဝံ့ချေ။

ဖစ်ရှာ ဂီရှာသည် အီသန် အနီးသို့ လျှောတိုက်လာ၏။ သူမ၏ အရေပြား တွန့်လိပ်နေသော မျက်နှာသည် အပြုံးတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"လူကြီးတွေ မြည်းစမ်းမကြည့်ရသေးခင် လူငယ်တွေက အရင် စားတာဟာ သင့်တော်ပါ့မလား... ဟင်..."

ကျင်းကလန်မှ လူသည် အီသန် ကို ခေါင်းဆတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျင်းလုံဟာ ကျွန်တော်တို့ကလန်ရဲ့ မဟာမိတ်တွေကို ကောင်းကောင်း အစေခံခဲ့ပါတယ်.. ဒါပေမဲ့ သူက မျက်နှာသာပေး ခံရသူတော့ မဟုတ်ပါဘူး... အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အနေနဲ့ စိတ်ချနိုင်ပါတယ်၊ ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို စာရင်းပြုစုပြီးကလန်ရဲ့ ဆန္ဒအရ ခွဲဝေပေးပြီးသွားရင် သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ သင့်တော်သလို ဆုချီးမြှင့်မှာပါ..."

စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အသွင်ရှိသည့် အဘိုးအို ဖစ်ရှာကတော့ ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။

ဂီရှာက လင်းတုန်း ကို မကြည့်ဘဲ တွန့်လိမ်နေသော လက်ညှိုးဖြင့် သူရှိရာဘက်သို့ ထိုးပြလိုက်သည်။

"နောက်ပြီး.. အဲဒီ ကောင်လေးနဲ့ သူ့ကို အဖော်ပြုလာတဲ့ အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် ဟာ ဖစ်ရှာ တွေနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်လေ... သူတို့က မကြာခင်မှာပဲ သစ္စာဆိုကြတော့မှာ... သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် အများကြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားပြီးမှ တခြားတစ်ယောက်က အသီးအပွင့်တွေကို ရိတ်သိမ်းသွားတယ် ဆိုတာ အရမ်းကို ရှက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ... အဲဒါက လျော်ကြေး တစ်ခုခုတော့ ထိုက်တန်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား... ဟင်..."

အီသန်သည် သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အပြန်အလှန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ မဟာမိတ် အဖွဲ့အစည်း ငါးခု ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးများခင်ဗျာ.. တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်... ကျွန်တော်ကတော့ အီသန် အာရီလီယပ်စ် အဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းမြတ်တဲ့ ကံကြမ္မာကြောင့် တော်တော်လေး ငယ်ရွယ်တဲ့ အရွယ်မှာပဲ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်..."

သတိပေးချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ သက်ကြီးရွယ်အို သုံးဦးစလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြလေသည်။

ဂီရှာ၏ ပင့်ကူ ခြေထောက်များသည် သူမ၏ အောက်မှ ကျိုးကာ ပဲ့ထွက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျစဉ် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လက်များကို မနည်း ထောက်ထားရပြီး သူမ၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကို ထိန်းထားရန် ကြိုးစားရင်း တုန်ယင်နေလေသည်။ သူမ၏ မီးခိုးရောင် ဆံထုံးမှ ဆံပင်များလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားလေသည်။

ဖစ်ရှာ အဘိုးအိုသည် ဒူးမထောက်ရမီမှာပင် သူ၏ ချိတ်ကို ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး၊ သံချေးတက်နေသော သံလက်နက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထောက်ထားကာ သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းထားလေသည်။ သို့သော် သူ၏ အသက်ရှူသံများမှာ ကြိတ်ထားသော သွားများကြားမှ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ ကျင်းကလန် မှ လူမှာမူ မတ်တတ်ရပ်လျက် ကျန်ရစ်သော်လည်း မနည်း တောင့်ခံထားရလေသည်။

အီသန်သည် သူ့အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ သတ္တုရောင် ဆံပင်များအတွင်း သူ၏ လက်များကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။ တောင့်တင်းနေသော အနက်ရောင် ဆံပင်စွန်း တစ်လျှောက် သူ၏ လက်မကို ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။

"ငါက ကြယ်စင်လှံ လမ်းစဉ် ရဲ့ ရွှေအဆင့် သင်္ကေတ အကြောင်းကို အမြဲတမ်း သိချင်နေခဲ့တာ... အေးခဲနေတဲ့ ဆံပင်လား... အံ့သြစရာပဲ.. နာလား..."

ကျင်းကလန် အကြီးအကဲသည် တုံ့ပြန်စကား ဖြစ်ဟန်တူသော တစ်စုံတစ်ရာကို ညည်းတွားလိုက်သည်။

"နာလား..."

အီသန်က တိုးညင်းစွာ ထပ်မေးလိုက်ပြီး၊ ထိုလူ၏ အေးခဲနေသော ဆံပင်များကို သူ၏ လက်ဆစ်များဖြင့် ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်သည်။ သတ္တုသည် အသံအုပ်ထားသော ခေါင်းလောင်း တစ်လုံးကဲ့သို့ မြည်ဟည်းသွားလေသည်။

"မနာပါဘူး... အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်..."

ကျင်း အကြီးအကဲက အတင်း ညှစ်ထုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အိုး.. ဟုတ်လား.. ဒါဆို ဘယ်လို ခံစားရလဲ..."

"...ဦးထုပ်..."

ထိုစကားလုံး တစ်လုံးတည်းကိုသာ လင်းတုန်း နားလည်လိုက်သော်လည်း အီသန်ကမူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သဘောပေါက်ပြီ.. သဘောပေါက်ပြီ... ငါ့ရဲ့ သိချင်စိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

သူသည် အဘိုးအို ဖစ်ရှာ ထံသို့ ဆက်သွားကာ သူ၏ အရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်သည်။

"ဖစ်ရှာ ရာဂန် လို့ ငါ ထင်တယ်... အထက်လူကြီး တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်တာက ယဉ်ကျေးရာကျတယ် ဆိုတာ မင်း သိပါတယ်.. ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို ငါ သိပြီးသားပါ... မင်းအတွက်တော့ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ကို ရောက်ဖို့ တော်တော် ခက်ခဲခဲ့မှာပဲ.. ဒါပေမဲ့ မင်း လုပ်ရမယ့် အလုပ်ကို မင်း လုပ်ခဲ့တာပဲလေ... ဘာမဆို လုပ်ခဲ့တာပေါ့... ကြင်နာတတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်က ဖစ်ရှာ တွေကို အမွေဆက်ခံလို့ မရဘူး မဟုတ်လား... တကယ်လို့ ဆက်ခံခဲ့မယ် ဆိုရင်တောင်မှ သူက အချိန်အကြာကြီး ကြင်နာနေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

အီသန်သည် သူ၏ မျက်လုံးများ ဖစ်ရှာ ၏ မျက်လုံးများနှင့် တစ်တန်းတည်း ဖြစ်နေစေရန် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်သည်။

"အဲဒါကို ငါ လေးစားပါတယ်.. ရာဂန်... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အထက်လူကြီးတွေကို ပြောသင့်တဲ့ စကားရှိသလို မပြောသင့်တဲ့ စကားတွေလည်း ရှိတယ်..."

သူသည် အခြားသူများထက် ပို၍ ဒုက္ခရောက်နေပုံရသော ဂီရှာ ထံသို့ ရွှေ့သွားလိုက်သည်။ သူမသည် အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် ဖြစ်ကြောင်း လင်းတုန်း သတိရလိုက်ပြီး ကျန်သူများမှာမူ သူမထက် အဆင့်တစ်ဆင့် ပိုမြင့်ရပေမည်။

အီသန်သည် သူမ၏ ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို ယှက်ကာ တွေးတောနေလေသည်။ မည်သူကမျှ သူ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေရန် မလှုပ်ရှားရဲကြချေ။

"ငါ့တစ်သက်လုံး မင်းတို့လို လူမျိုးတွေနဲ့ ဆက်ဆံလာခဲ့တာပဲ..."

အီသန်က နောက်ဆုံးတွင် စကားစလိုက်သည်။

"မင်းတို့က အရာအားလုံးကို လှံဖျားကနေပဲ ရယူခဲ့ကြတာဆိုတော့ ကံဆိုးစေတဲ့ အကျင့်တချို့ကို ရရှိသွားခဲ့ကြတယ်... အို.. ဒါပေမဲ့ မင်းက ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာ တစ်ယောက် မဟုတ်လား... မင်းက လှံတွေကို ဖန်တီးပြီးတော့ အဲဒါတွေကို ရယူခဲ့တာပေါ့..."

သူသည် ပင့်ကူ၏ ကျိုးအက်နေသော ခြေထောက် အပိုင်းအစ တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

"ငါ အချိန်ယူပြီး မင်းတို့ကို လေ့လာမယ်၊ မင်းတို့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ နံရံတွေထဲကို ဝင်ရောက်မယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ မာနတွေကြားက အက်ကွဲကြောင်းတွေကနေ တိုးဝင်မယ် ဆိုရင်တော့ မင်းတို့ကို လူသားတွေလို ဆက်ဆံပေးလို့ ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ အဲဒီလောက်အထိ ငါ စိတ်မရှည်နိုင်ဘူး..."

သူသည် ပင့်ကူခြေထောက်၏ အစွန်းဖြင့် သူမ၏ နဖူးကို ခေါက်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ စွန့်ပစ်လိုက်တဲ့ နှစ်ယောက်ကို ငါ ကောက်ယူလိုက်ပြီ... မင်းတို့မှာကန့်ကွက်စရာ ရှိလား..."

ဂီရှာသည် သူမ၏ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ တစ်ချက် ရမ်းပြလိုက်သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်... ပြီးတော့ ကျန်တဲ့ မင်းတို့အားလုံး... ကိုယ် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တဲ့ အရာကို ကိုယ် ယူကြတယ် ဆိုတာက လူသူကင်းမဲ့သော တောရိုင်းမြေ ရဲ့ ဥပဒေသ မဟုတ်ဘူးလား... အခုအချိန်မှာ ဒီ ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး ထဲက အရာအားလုံးနဲ့ လူတိုင်းဟာ ငါ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပြီ ဆိုတာကို သံသယဖြစ်စရာ ရှိသေးလို့လား..."

ကျင်း အကြီးအကဲသည် စကားလုံး အနည်းငယ်ကို အတင်း ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ကလန် ရဲ့... ပင်မ အခက်အလက်..."

"နာမည်ကြီး ကျင်းကလန် ရဲ့ ပင်မ အခက်အလက် ကို ငါက စော်ကားရဲပါ့မလားလို့လား..."

သူက စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ ခဏ ရပ်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ မရဲရမှာလဲ... တကယ်လို့ ငါက မင်းရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ဖြတ်ပြီး ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကနေ ပစ်ချလိုက်မယ် ဆိုရင်တောင်၊ မင်းတို့ကလန်ရဲ့ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ဆီကို တောင်းပန်စာ တစ်စောင် ရေးဖို့ အချိန် တစ်နာရီလောက်ပဲ ပေးရမှာလေ... အဲဒီလို ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးကို ငါက နောက်ဆုတ်သွားမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

ထိုလူမှာ တုန်ယင်နေရုံသာ တတ်နိုင်လေသည်။

ဖိအားကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သက်ကြီးရွယ်အို သုံးဦးစလုံးမှာ သိသာထင်ရှားစွာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသဖြင့် တုန်ယင်သွားကြလေသည်။ သူတို့သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချကာ မောဟိုက်နေကြသည်။

အီသန်သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ကျယ်ဝန်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်း ရက်စက်လွန်းရာ ကျမနေဘူးလား... ဒီနေရာမှာ ငါတို့ အားလုံးက သူငယ်ချင်းတွေချည်းပဲလေ..."

သူသည် အကြီးအကဲ များကို လျစ်လျူရှုကာ အနီရောင် မျက်နှာဖုံးနှင့် လူငယ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ကျင်းလုံ.. မင်း ရွေးချယ်ရမယ့် အလှည့် ရောက်ပြီလို့ ငါ ထင်တယ်... သေချာ ရွေးချယ်ပါ.. ငါ့ရဲ့ နယ်ရုပ်လေး အတွက် မင်းဆီကနေ အကျိုးရှိမယ့် ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုကို လိုချင်တယ်... ငါ ဆိုလိုတာက.. အင်း.. တန်ဖိုးထားရတဲ့ ငါ့မိသားစုရဲ့ လူငယ် အဖွဲ့ဝင်လေး အတွက်ပါ..."

လင်းတုန်း၏ မျက်လုံးများသည် အီသန် အပေါ်တွင်ကပ်ငြိနေပုံ ရလေသည်။ ထိုလူသည် ပြုံးရွှင်ကာ သာယာပျော့ပျောင်းသော ဟန်ပန်ကို မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်လွှတ်ခဲ့ချေ။ လုံးဝပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ပင့်ကူခြေထောက်ကို ဂီရှာ ၏ နဖူးထဲသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်အောင် ထိုးစိုက်လိုက်လျှင်ပင် ပြုံးနေဦးမည်လား။

ထို့ပြင် တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် ကျင်းလုံက လင်းတုန်း ကို တစ်စစီ ဆွဲဖြဲပစ်မည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေရချိန်တွင်ရော ဘယ်လိုနေမည်နည်း။ ထိုအချိန်တွင်လည်း သူ ပြုံးနေဦးမည်လား။

ကျင်းလုံသည် အပျက်အစီးများ ကြားမှ တောက်ပနေသော အဖြူရောင် လှံကို လှမ်းယူလိုက်လေတော့သည်။

***

အပိုင်း(၁၅၄)

တောင်းဆိုထားသော သတင်းအချက်အလက်- ကျင်းလုံ ၏ အနာဂတ်။

အစီရင်ခံစာကို စတင်နေပါသည်။

ကျင်းကလန်၏ ခန်းမများ တစ်လျှောက် ကျင်းလုံက ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားစဉ် လှံသွားများ လင်းလက်နေလေသည်။ သူ၏ လှံသည် စင်ကြယ်သော အဖြူရောင် ဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များ၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူသောက်သုံးလေသည်။ သူ ဖန်တီးလိုက်သော သေဆုံးမှုတိုင်းနှင့်အတူ ကျင်းလုံသည် ပိုမို အစွမ်းထက်လာလေသည်။ သူ၏ မိသားစု အိမ်များကို တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ ကျင်း ခေါင်းဆောင်ကြီး ထံသို့ ပိုမို နီးကပ်သွားလေသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသော အခြေအနေ- တိုက်ပွဲ ပြင်းထန်နေချိန်တွင် သူသည် ညာဘက်သို့ ဆုတ်ရမည့်အစား ဘယ်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းမှား လှမ်းမိသွားသည်။ ထိုအခါ ကျင်း အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် တစ်ဦးက သူ၏ နံရိုးများ ကြားသို့ လှံဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသော အခြေအနေ- စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်း တစ်ခုတွင် သူ၏ ညီမလေးသည် စိတ်ပြောင်းသွားပြီး သူမက သူ့ကို ဤကလဲ့စားချေသည့် တိုက်ပွဲကို ဘေးဖယ်ထားရန် ဖြောင်းဖျလိုက်သည်။ သူတို့သည် အနက်ရောင်မီးတောက် အင်ပါယာ ၏ အစွန်အဖျားရှိ မြို့တစ်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြပြီး ထိုနေရာတွင် သူမသည် ဒေသခံ အမျိုးသား တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံကာ မိသားစု တစ်ခုကို တည်ထောင်လိုက်သည်။ သူကတော့ တစ်ယောက်တည်း လေ့ကျင့်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် အထီးကျန်စွာ သေဆုံးသွားလေသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားသော အခြေအနေ- ကျင်းကလန်သည် မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ပြိုလဲသွားစေမည့် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုမျိုး မပါဘဲ သူ့ကို မတားဆီးနိုင်တော့ချေ။ သူ ဂရုတစိုက် တည်ဆောက်ထားသော စွမ်းအားများ ပြိုကျပျက်စီးခြင်း မရှိစေဘဲ ဤတစ်ကိုယ်တော် ပုန်ကန်မှုကို တားဆီးရန် ခေါင်းဆောင်ကြီးက နည်းလမ်း ရှာဖွေနေစဉ် ကျင်းလုံ၏ မကြာမီ ကျင်းပတော့မည့် တိုက်ပွဲ အကြောင်းကို သူ သိရှိသွားလေသည်။

အကြံပြုထားသော ခေါင်းစဉ်- သဲမြွေပွေး ဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်။ ဆက်လက် ဖတ်ရှုမည်လား။

ခေါင်းစဉ်ကို လက်ခံပါသည်။ အစီရင်ခံစာကို ဆက်လက် ဖော်ပြနေပါသည်။

သဲမြွေပွေး ဂိုခရန်သည် အပြင်ကမ္ဘာမှ သတင်းများ အပြည့်အစုံနှင့်အတူ သူ၏ ဂိုဏ်းကို လပေါင်းများစွာ ရပ်တည်နိုင်စေမည့် ဆုလာဘ်များကို သယ်ဆောင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အမဲလိုက် ခရီးစဉ်မှ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာလေသည်။ သူ၏ အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် သားအတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် အစီအရင် များ မှတ်သားထားပြီး ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ရှေးဟောင်း လက်ကောက် တစ်ကွင်းကိုလည်း သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သူ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ၏ သားဖြစ်သူ၏ ရုပ်အလောင်းကိုသာ တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

ခရယ် သေဆုံးမှုနှင့် ပတ်သက်သော ဇာတ်လမ်းများ အများစုသည် နားမကြားနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသော သူ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု မြူခိုးများထဲသို့ မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အဓိက အချက်များကိုတော့ သူ နားလည် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ခရယ်သည် သံမဏိအဆင့် တစ်ဦး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်းသည် သဲမြွေပွေး ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးနှင့် အထူးသဖြင့် သူ၏ မိသားစု အပေါ်သို့ အရှက်ရစေခဲ့သည်။

ထို သံမဏိအဆင့်သည် မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရပြီး ငယ်ရွယ်သော အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ဦးက သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးထားလေသည်။

ဤမိသားစုသည် သူ၏ သားကို သတ်ခဲ့သူအား ကာကွယ်ပေးထားလေသည်။ ထို့ပြင် တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် ကျင်းလုံသည် သူ၏ ကိုယ်စားကလဲ့စားချေပေးမည် ဖြစ်သည်။ ဂိုခရန်သည် စောင့်ဆိုင်းနေရန်သာ ရှိတော့ကြောင်း သိရှိသွားလေသည်။

အကြံပြုထားသော ခေါင်းစဉ်- ကျင်းလုံ နှင့် ဝေ့ရှီလင်းတုန်း တို့၏ အနာဂတ်။ ဆက်လက် ဖတ်ရှုမည်လား။

ခေါင်းစဉ်ကို လက်ခံပါသည်။ အစီရင်ခံစာကို ဆက်လက် ဖော်ပြနေပါသည်။

သတိပေးချက်- လမ်းကြောင်း သွေဖည်မှု ကို ထောက်လှမ်း တွေ့ရှိရပါသည်။

ပုဂ္ဂိုလ် [ဝေ့ရှီလင်းတုန်း]သည် အဓိက လမ်းကြောင်းမှ သွေဖည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တိကျသော တွက်ချက်မှု အတွက် နောက်ထပ် အချက်အလက်များ လိုအပ်ပါသည်။ အကောင်းဆုံး ခန့်မှန်းချက်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်-

ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားသော အခြေအနေ- ကျင်း ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် အဆိုပြုချက် တစ်ခုဖြင့် ဝေ့ရှီလင်းတုန်း ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာလေသည်။ လင်းတုန်းသည် သူ၏ အမြုတေ တစ်ခုကို ကြယ်စင်လှံ လမ်းစဉ် ဖြင့် ဖြည့်တင်းလိုက်ပြီး ကျင်းကလန် မှ ရရှိနိုင်သမျှသော အစွမ်းအထက်ဆုံး ဆေးရည်များနှင့် လေ့ကျင့်ရေး နည်းစနစ် များကို အသုံးပြုခွင့် ရရှိသွားလေသည်။ ကျင်းလုံသည် တိုက်ပွဲ မစတင်မီ ရက်များအတွင်း တိုက်ခိုက်သူ တစ်စု၏ နှောင့်ယှက် ဖျက်ဆီးမှုများကို ခံရပြီး တိုက်ပွဲကို အားနည်းစွာဖြင့် စတင်ရလေသည်။ လင်းတုန်းသည် မသေဆုံးမီတွင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ တစ်ချက်ကို ရအောင် ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ကျင်း ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် ထိုဒဏ်ရာကို အသုံးပြုကာ ကျင်းလုံ ကို ဖိနှိပ် ချုပ်ချယ်လေတော့သည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသော အခြေအနေ- လင်းတုန်းသည် သူ၏ အမြွှာကြယ် လမ်းစဉ် ကို အထောက်အပံ့ ပြုရန် သင့်လျော်သော လမ်းစဉ် တစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် တိုက်ပွဲမှ ထွက်ပြေးသွားလေသည်။ သူ့ကို ကျင်းကလန်က ဖမ်းဆီးမိသွားပြီး အကျဉ်းချကာ ကွပ်မျက်လိုက်လေသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသော အခြေအနေ- လင်းတုန်းသည် ကျင်းလုံ ၏ လှံကို တန်ပြန်နိုင်ရန် အထူး တီထွင်ထားသော လက်နက် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။ သူသည် တိုက်ပွဲတွင် ကောင်းမွန်စွာ ခြေစွမ်းပြနိုင်ခဲ့သော်လည်း ရရှိလာသော ဒဏ်ရာများကြောင့် သေဆုံးသွားလေသည်။

အကြံပြုထားသော ခေါင်းစဉ်- နတ်ဘုရားပုခက် ၏ အစွမ်းထက်သော လမ်းစဉ် များ။ ဆက်လက် ဖတ်ရှုမည်လား။

ငြင်းပယ်ပါသည်။ အစီရင်ခံစာ ပြီးဆုံးပါပြီ။

...

ယီရင်သည် သူမ နိုးနေသလား၊ သို့မဟုတ် အိပ်မက်မက်နေသလား ဆိုသည်ကို သေချာ မသိနိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလေးချိန် လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ လေပြေလေညင်းနှင့်အတူ လားရာမဲ့ လွင့်မျောနေလေသည်။ သို့ဆိုလျှင် အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ရပေမည်။ သူမ နောက်ဆုံး မှတ်မိသည်မှာ အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် သူမကိုယ်သူမ ဂုဏ်ပြုရမည် ဖြစ်သည်။

ကျင်းလုံ ၏ ခေါင်းတွင် ပတ်ထားသော အဝတ်ကိုပင် ပြဲသွားအောင် သူမ မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် သူမသည် နောက်ဆုတ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားခြင်းမျိုးလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူဆိုလျှင် ၎င်းကို အောင်ပွဲတစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုပေလိမ့်မည်။ သူမသည် အမှတ်ရစရာများထဲသို့ လွင့်မျောသွားပြီး ထိုအရာများက သူမကို အိပ်စက်ခြင်းဆီသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားခွင့် ပြုလိုက်လေသည်။

သူမ လက်မောင်းတွင် စပ်ဖျင်းဖျင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အရာအားလုံး အဆင်ပြေ သပ်ရပ်မှု ရှိမရှိ သေချာစေရန် သူမ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ မျက်နှာကျက်မှ တွဲလောင်းကျနေသော မြေခွေး အရွယ်အစားခန့်ရှိသည့် ပင့်ကူတစ်ကောင်က အပ်ကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော ခြေထောက်များဖြင့် သူမ၏ အရေပြားကို ထိုးဆွနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူမသည် ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူမကို လေထဲတွင် တွဲလောင်းဆွဲထားသော အရာက သူမကိုကင်မည့် ဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တုပ်နှောင်ထားလေသည်။ သူမသည် ဧရာမ ပင့်ကူကြီး တစ်ကောင် လက်မောင်းတွင်ကပ်တွယ်နေလျက် မမြင်ရသော ထောင်ချောက်တစ်ခုထဲတွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟူး... ဟူး...

ဓားမာဒြာ များသည် သူမထံမှ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက ပင့်ကူကိုရော သူမကို မျက်နှာကျက် တစ်ဝက်တွင် တွဲလောင်းဆွဲထားသော မမြင်ရသည့် အနှောင်အဖွဲ့များကိုပါ တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်လျက်သား ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ပင့်ကူ အစိတ်အပိုင်းများသည် လွတ်ထွက်သွားသော မာဒြာ များ၏ တရှဲရှဲ မြည်သံများနှင့်အတူ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

‘မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုပေါ့လေ... သေချာတာပေါ့...’

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ တစ်ချက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ အခန်း၏ နံရံများကို လတ်ဆတ်သော အနံ့ရနေဆဲ ဖြစ်သည့် သစ်ကြမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားလေသည်။ ပိတ်ထားသော ပြတင်းပေါက် တစ်ပေါက်မှလွဲ၍ တစ်ခုတည်းသော အဝင်အထွက် အဖြစ် တံခါးတစ်ချပ်သာ ရှိလေသည်။

နံရံတစ်ခုရှိ မီးလင်းဖိုမှာ မှော်ပစ္စည်း သို့မဟုတ် သေးငယ်သော အထွတ်အမြတ် သားရဲ မှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အရာမှ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိလောက်အောင် ကျဉ်းမြောင်းလှသည်။ ထို့ပြင် အစီအရင် စက်ဝန်း တစ်ခုက ၎င်းတို့ကို ကာကွယ်ရန် ကူညီပေးထားလေသည်။

အကယ်၍ လွန်ခဲ့သည့် ရက်သတ္တပတ်များက ပရိဘောဂ အားလုံးကို ထင်းစများ အဖြစ်သို့ သူမကိုယ်တိုင် မပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ပါက ဤအခန်းကို ပို၍ မြန်ဆန်စွာ မှတ်မိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤနေရာသည် ဖစ်ရှာ များက သူမကို ပေးထားသော သစ်သားအိမ်ငယ်လေး ဖြစ်ပေသည်။ ထိုနေရာတွင် သူမ နေထိုင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပတ်ပင် မပြည့်သေးချေ။ သို့သော်လည်း... ၎င်းသည် သူမ တစ်နေရာတည်းတွင် အကြာဆုံး နေထိုင်ခဲ့ရမှု အတွက် ဆုတံဆိပ်တစ်ခု ရလုနီးပါးပင် ဖြစ်လေသည်။

ယီရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ ဝတ်ရုံမှာ နူးညံ့ပြီး အဖြူရောင် ရှိကာ အလွှာတစ်ထပ်တည်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ခါးတွင် ချည်နှောင်ထားလေသည်။ လူနာများ သတိလစ်နေချိန်တွင် ဝတ်ဆင်ပေးလေ့ရှိသော အဝတ်အစားမျိုးပင်။ သူမကို မျက်နှာကျက်တွင် ချည်နှောင်ထားသော အရာက ကြိုးစများကို နေရာအနှံ့ ကျန်ရစ်စေခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ ၎င်းမှာ ဖစ်ရှာ နည်းစနစ် တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုပင့်ကူမှာ ဂီရှာ ၏ မှော်ပစ္စည်း များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျင်းလုံ နှင့် တိုက်ပွဲတွင် သူမ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မှန်မှန်ကန်ကန် ဆိုရလျှင် သူမ သေဆုံးနေသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ ယင်းအစား သူမသည် ဖစ်ရှာ များထံမှ ကုသမှုကို ခံယူနေရလေသည်။

လင်းတုန်း ဘာတွေ လုပ်ခဲ့သနည်း။

***