အခန်း (၆၂၇-၆၂၈)
Vol. 46 Ch. 627-628
အခန်း ၆၂၇ သမန်းဝံပုလွေတွေလာနေပြီ၊ အမြောက်များ ထပ်မံအစွမ်းပြခြင်း
ဝေါ်ကီတော်ကီထဲမှ ပြန်ဖြေလာသောစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်းယီသည် အနည်းငယ်သတိလစ်နေဆဲဖြစ်သောဂျိုးဇက်ကို ဘေးသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
“ရှုံးတိ အခုချက်ချင်း တပ်ဖွဲ့စုဆောင်းပြီး ချူဖုန်းမြို့ကို မြန်မြန်သွားကူညီလိုက်စမ်း။”
ရှောင်းယီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့”
ရှုံးတိသည် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပင်မကျွန်းပေါ်ရှိ တပ်ဖွဲ့များအား စုဆောင်းရန်အတွက် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်တွင် လျှောက်ထားလိုက်လေသည်။
ရှောင်းယီသည် ဝေါ်ကီတော်ကီကို ကောက်ယူပြီး မေးလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကျန်း အဲဒီမှာ ဘယ်လိုအခြေအနေရှိလဲ။”
စောစောက ဝေါ်ကီတော်ကီဖြင့် ရှောင်းယီအား ပြန်ဖြေလာသောအသံမှာ ကျန်းယွင်ထျန်းဖြစ်သည်။
သူသည် ရှောင်းယီနှင့်အတူ ချူဖုန်းမြို့သို့ အနားယူရန်ဟူသည့် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် လိုက်လာခဲ့သော်လည်း သမန်းဝံပုလွေများ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ကြုံရလိမ့်မည်ဟူတော့ မမျှော်လင့်မိခဲ့ပေ။
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် သူ့တွင်ကိုးနန်ရုပ်ခန္ဓာရှိနေသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ ကိုးနန်သည် သွားသည့်နေရာတွင် လူများသေကြေပျက်စီးပြီး တိုက်ပွဲများဖြင့် ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။
“သမန်းဝံပုလွေတွေက သုံးထောင်လောက်ရှိတယ်။ မြို့ထဲမှာ ကာကွယ်သူတွေ အများကြီးမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် မြို့ရိုးရှိတယ်ဆိုတော့ ခဏလောက်တော့ ခုခံနိုင်လိမ့်မယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ဒါဆို တောင့်ခံထားဦး။ ငါ့ဆီမှာ တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့တွေ ရောက်နေပြီ။”
ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ ဆိပ်ကမ်းကို သမန်းဝံပုလွေတွေ ခိုးဝင်လာမှာကို ဂရုစိုက်ပါ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက သတိပေးလိုက်သည်။
သူတို့တွင် ဝံပုလွေမျက်နှာရှိသော်လည်း အဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် မတ်တပ်ရပ်လမ်းလျှောက်နိုင်ကြသူများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ဦးနှောက်များ မည်မျှဖွံ့ဖြိုးလာသည်ကို မည်သူမျှမသိနိုင်ချေ။
ဦးနှောက်နည်းနည်းရှိသည့်မည်သူမဆို ဆိပ်ကမ်း၏ခြိမ်းခြောက်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေလိမ့်မည်။
“ကောင်းပြီ။”
ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူ၏စကားမဆုံးမီမှာပင် အပြင်ဘက်မှ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများနှင့် တိုက်ခိုက်သံများကို ကြားလိုက်ရလေသည်။
“သူတို့ တကယ်ရောက်လာတာပဲ။”
ရှောင်းယီ အပြင်ဘက်ရှိ အစောင့်များကို သတိမပေးနိုင်သေးမီ သမန်းဝံပုလွေများက ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နေကြပြီဖြစ်သည်။
“အခြားမဟာမိတ်အဖွဲ့က အဖွဲ့ဝင်တွေ တည်နေရာကူးပြောင်းနေတာကို ရပ်ဆိုင်းထားလိုက်။”
ရှောင်းယီသည် ထိုသို့အော်ပြောပြီးနောက် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။
အခြားမဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်အများစုသည် ယခုအချိန်တွင် တည်နေရာကူးပြောင်းရန် ရွေးချယ်ထားခြင်းမရှိသော်လည်း ရှောင်းယီသည် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် တည်နေရာကူးပြောင်းမှုခွင့်ပြုချက်ကို ဖွင့်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သင်သည် ခွင့်ပြုချက်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ဝယ်ယူနိုင်ပြီး စိတ်ကြိုက်တည်နေရာကူးပြောင်းနိုင်ပေသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် တည်နေရာကူးပြောင်းလာခြင်းသည် အုတ်မြစ်ကျောက်များကို အလဟဿဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုခွင့်ပြုချက်ကို အလောတကြီး မဝယ်ယူရန် စဉ်းစားထားသော သီးခြားမဟာမိတ်အဖွဲ့များလည်း ရှိဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ရှောင်းယီ၏တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအမှတ်ကို အသုံးပြုနေကြဆဲဖြစ်သည်။
ရှုံးတိမှ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်သည်နှင့် ယီထျန်းဂရုက ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။
“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ သူဌေးက ဘာလို့ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအမှတ်ကို ပိတ်လိုက်တာလဲ။ သူက တည်နေရာကူးပြောင်းမှုခွင့်ပြုချက် ဖြန့်ချီဖို့ စီစဉ်နေပြီလား။”
“အင်း ကျုပ်လည်း ချူဖုန်းမြို့ကို သွားကြည့်ရမယ်။ ဒေသခံတွေရဲ့မြို့က ဘယ်လိုပုံစံရှိလဲဆိုတာ မြင်ချင်တယ်။”
“ဒါကဘာကောင်းလို့လဲ။ အဲ့ကဟာတွေက ကျုပ်တို့ရှေးဟောင်းမြို့တွေနဲ့ အတော်လေးဆင်တူတယ်။”
“မင်းဘယ်လိုသိတာလဲ။ အဲဒီကို ရောက်ဖူးလို့လား။”
“ပြေးကြည့်စရာမလိုဘူး။ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင်ရတယ်။”
“မနေ့က ပြောခဲ့တဲ့ ခွင့်ပြုချက်ဖွင့်တဲ့အချိန်ရောက်ဖို့ နည်းနည်းလိုသေးတယ်။ အခုတည်းကပိတ်လိုက်တာက ယီရန်ပင်းရဲ့ပုံစံမဟုတ်ဘူး။”
“တစ်ခုခုဖြစ်ပျက်သွားတာလား။”
“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါတို့ ခုနကမှ သိမ်းပိုက်ထားတာလေ။ ပြဿနာက ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီး ရောက်လာပါ့မလား။”
ယီထျန်းဂရု၌ ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေစဉ် ရှောင်းယီသည် သမန်းဝံပုလွေအုပ်ထဲတွင် ဘယ်မှညာသို့ ပြေးလွှားနေရသည်။
ဘမ်း
ရှောင်းယီသည် သမန်းဝံပုလွေတစ်ကောင်အား ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
လက်ရှိအချိန်တွင် တိုက်ခိုက်နေသော သမန်းဝံပုလွေများသည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ရှေ့ရှိလူသားကို အနိုင်မယူနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်လာခဲ့ကြသည်။
“အာဝူး.....”
ဝံပုလွေအူသံတစ်ခုနှင့်အတူ သမန်းဝံပုလွေများသည် ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ဆီတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိမနေခဲ့ချေ။
“ဒဏ်ရာရစစ်သည်တွေကို ကုသဖို့ နာ့နာကို အခုချက်ချင်းခေါ်လိုက်။”
ရှောင်းယီသည် သမန်းဝံပုလွေများ ဆုတ်ခွာသွားသည့် နေရာကို ကြည့်ပြီး ဆက်လက်အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“သံချပ်ကာသင်္ဘောတွေ အဲ့ဒီသမန်းဝံပုလွေတွေရှိနေတဲ့နေရာကို ပစ်ကြစမ်း။”
“ဟုတ်ကဲ့”
ဆိပ်ကမ်းရှိ သံချပ်ကာသင်္ဘောသည် ချက်ချင်းပင် ဆိပ်ကမ်းမှ စတင်ထွက်ခွာလာကာ ဘေးတစ်ဖက်ရှိပင်လယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဆိပ်ကမ်းရှိ အဆောက်အဦးများကို ရှောင်ကွင်းကာ သမန်းဝံပုလွေတပ်ဖွဲ့အား ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။
“ပစ်....”
ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း
သံချပ်ကာသင်္ဘောပေါ်ရှိ အမြောက်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံများသည် ဝံပုလွေများအား ၎င်းတို့၏နောက်ပေါက်များ တင်းကြပ်သွားသည်အထိ ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့သည်။
ယခင်က ချူဖုန်းမြို့တွင် အမြောက်များရှိခဲ့သော်လည်း အသံသည် ဤမျှကျယ်လောင်သည်ဟု မထင်ရချေ။
မည်းနက်နေသော အမြောက်ဆံများ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သမန်းဝံပုလွေများသည် ၎င်းတို့နောက်သို့ ချက်ချင်းပင် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ကြသည်။
တိုက်ခိုက်မှုအကွာအဝေးသည် ချူဖုန်းမြို့ရှိ အမြောက်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုအကွာအဝေးထက် ပိုကျယ်သည်။
သို့သော်လည်း ဤမျှပင်ဖြစ်သည်။ သမန်းဝံပုလွေများသည် အမြောက်ဆံများ ကျရောက်မည့်နေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အမြောက်ဆံများကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏မျက်လုံးထဲတွင် အထင်သေးသည့်အရိပ်အယောင်များပင် ရှိနေခဲ့သည်။
“ဒီအမြောက်ဆံတွေရဲ့ ဒီမြန်နှုန်းက ငါတို့အတွက် ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ မရှိ...”
ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း
သူတို့၏အတွေးများ မဆုံးသေးမီ ကျရောက်လာသော အမြောက်ဆံများသည် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ယမ်းမှုန့်များသည် ကျည်ဆံအခွံများကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီး ကျိုးပဲ့သွားသော အမြောက်ဆံ၏ မာကျောသောအခွံအစအနများသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရန်သူ၊ မိတ်ဆွေခွဲခြားမှုမရှိဘဲ အညာအတာကင်းမဲ့သည့်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။
ဖျစ် ဖျစ်
အမြောက်ဆန်အစအနများသည် ၎င်းတို့၏အရေပြားများကို ဖြတ်တောက်ကာ ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နေရာတိုင်း၌ အော်ဟစ်ညည်းညူသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး သမန်းဝံပုလွေများသည် ချက်ချင်းပင် ဝံပုလွေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲဝပ်ဆင်းလိုက်ရကာ လူးလိမ့်ပြေးလွှားရင်း အသည်းအသန် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏အမြန်နှုန်းမှာ ယခင်ထက်ပင် နှစ်ဆပိုမြန်နေခဲ့သည်။
သံချပ်ကာသင်္ဘော၏ ဒုတိယအကြော့ အမြောက်ပစ်ခတ်မှုမတိုင်မီမှာပင် ၎င်းတို့သည် အမြောက်များ၏ ပစ်ကွင်းမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။
“ပစ်တာရပ်လိုက်တော့။”
ရှောင်းယီက အော်ပြောလိုက်သည်။
“ရှုံးတိ ကျွန်းကနေ အမြောက် ၂၀ တောင်းလိုက်။ အမြောက်ဆံက အနည်းဆုံး ၁၀ ကြိမ်ပစ်ဖို့ လုံလောက်ရမယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ရှုံးတိက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
မကြာမီ အမြောက် ၂၀ အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်းယီသည် လက်ဟန်ပြကာ တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး ချူဖုန်းမြို့သို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားလိုက်လေသည်။
မြို့ရိုး၏အသာချက်ကို အသုံးချကာ ကျန်းယွင်ထျန်းသည် သမန်းဝံပုလွေများ ချဉ်းကပ်လာခြင်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် လေးနှင့်မြားများကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။
သူတို့သည် သာမန်လူများထက် များစွာလျင်မြန်သော်လည်း ကျန်းယွင်ထျန်းသည် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ အစောင့်များအား ၎င်းတို့ကို ပစ်ခတ်ခွင့်မပြုချေ။ ထိုအစား ၎င်းတို့ ထိုးစစ်ဆင်တော့မည်ဆိုလျှင် မြို့ရိုးရှေ့ရှိ နေရာအားလုံးကို မြားမိုးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်သည်။
မြားများ၏စားသုံးမှုသည် အတော်အတန်များပြားသော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်ထိရောက်လှပေသည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် သူတို့၏မြားများ မကုန်ခန်းမီရှောင်းယီ သေချာပေါက်ရောက်ရှိလာမည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။
“နည်းပြ ကျုပ်တို့ရဲ့မြားတွေက ဒီလိုသိပ်သည်းမှုမြင့်မားတဲ့ ပစ်ခတ်မှုကို သုံးမိနစ်ပဲ ထိန်းထားနိုင်တော့မယ်။”
စစ်သားတစ်ယောက်က ပြေးလာပြီး အစီရင်ခံတင်ပြလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ သိပ်သည်းမှုကို ဆက်ထိန်းထား။ သူတို့ကို ချဉ်းကပ်ခွင့်ပေးလို့မရဘူး။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်း၏ဒဏ်ရာများသည် ခုနစ်ဆယ့်ခုနစ်ရာခိုင်နှုန်းမှ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် တစ်ဦးတည်းသာဖြစ်ပြီး လူတိုင်းကို မစောင့်ရှောက်နိုင်ချေ။
သမန်းဝံပုလွေများ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လှပေသည်။ ၎င်းတို့သာ မြို့ရိုးပေါ်သို့တက်လာနိုင်ပါက သူ့ဘက်တွင် သေဆုံးဒဏ်ရာရသူ အများအပြားရှိလာမည်မှာ သေချာပေသည်။
ချူဖုန်းမြို့၏ မူလအစောင့်များသည် ဤအချိန်တွင် စတင်ဆုတ်ခွာနေကြပြီဖြစ်သည်။
“ဒီသမန်းဝံပုလွေတွေက အရမ်းများလွန်းတယ်။ ငါတို့ ခုခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။”
“ဟုတ်တယ်။ ဒီမှာ မှော်ဆရာလည်းမရှိဘူး။ ငါတို့သေလိမ့်မယ်။”
“ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ထွက်ပြေးသင့်လား။”
“ဟုတ်တယ် ရွက်ကြွေတောထဲကို ထွက်ပြေးကြရအောင်။ ဒါဆို ကျုပ်တို့ အသက်ရှင်ကောင်းရှင်နိုင်လိမ့်မယ်။”
ဘေးနားရှိ ဘာသာပြန်သည် ၎င်းတို့၏စကားဝိုင်းကို ကျန်းယွင်ထျန်းထံသို့ တစ်လုံးချင်း ဘာသာပြန်ပေးနေခဲ့သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့ကိုပြောလိုက်။ တစ်ယောက်ယောက်သာ ထွက်ပြေးရဲရင် ငါ သူ့ကို ပထမဆုံးသတ်ပစ်မယ်။”
ဘာသာပြန်၏စကားများကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ချူဖုန်းမြို့၏စစ်သည်များသည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားခဲ့ကြသော်လည်း ပြန်လည်ငြင်းဆိုရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
မူလကတည်းက သူတို့သည် သုံ့ပန်းများသာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြားမြို့များမှလူများသာ ချူဖုန်းမြို့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါက ဤအချိန်တွင် ၎င်းတို့အားလုံးကို ထောင်ချခံရခြင်း သို့မဟုတ် အလုပ်ကြမ်းလုပ်နေရခြင်းမျိုးပင် ဖြစ်နေမည်ဖြစ်သည်။
ဤကျူးကျော်သူများသည်မူ မြို့ကိုသိမ်းပိုက်ပြီးနောက် သူတို့အားလုံးကို ထောင်မချခဲ့သည့်အပြင် ၎င်းတို့၏အလုပ်များတွင်လည်း ဆက်လက်နေထိုင်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။
အပြည့်အဝ လွတ်လပ်ခွင့်မရကြသော်လည်း သူတို့ကို အလွန်အမင်းကန့်သတ်ထားထားခြင်းမရှိခဲ့ချေ။
သူတို့သည် ဤကျူးကျော်သူများအား အနည်းငယ်ပင် ကျေးဇူးတင်မိခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ကျန်းယွင်ထျန်း၏စကားက ၎င်းတို့ကို ကြောက်ရွံ့သွားစေခဲ့လေသည်။
သူတို့သည် လက်ထဲရှိ လှံများကို ကောက်ယူကာ သမန်းဝံပုလွေများနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ရန်သာ ပြင်ဆင်လိုက်ကြရသည်။
သူတို့၏အမြင်တွင် သူတို့ကို ချန်ထားခြင်းသည် ရှေ့တန်းသို့ပြေးပြီး အမြောက်စာများလုပ်ခိုင်းရန်အတွက်သာဖြစ်သည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။
“သူတို့လက်ထဲက လှံတွေကို မြို့ရိုးဘေးမှာ ချထားခိုင်းပြီး အဲ့ဒီသမန်းဝံပုလွေတွေတက်လာတာမြင်တာနဲ့ ထိုးသတ်ခိုင်းလိုက်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့”
အခန်း ၆၂၈ အချိန်မီရောက်ရှိလာခြင်း၊ သမန်းဝံပုလွေအကြောင်းသတင်းများ ထုတ်ပြန်ကြေညာခြင်း
ထိုအမိန့်ကို ထုတ်ပြန်ပြီးနောက် ချူဖုန်းမြို့၏အစောင့်တပ်သားများသည် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကျန်းယွင်ထျန်းက သူတို့ကို အသေခံရန်စေလွှတ်ပြီး အချိန်ဆွဲလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့အား မြို့ရိုးကို အဆုံးတိုင်ခုခံရန် စေလွှတ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။
ဤအရာသည် သူတို့ကို ဤအပြင်လူသည် တကယ်တမ်းတွင် အတော်လေးကောင်းသည်ဟု ခံစားရစေခဲ့သည်။
သို့သော် မြားများ ကုန်ခန်းသွားပြီးနောက် သမန်းဝံပုလွေများသည် ၎င်းတို့၏လျင်မြန်သွက်လက်မှုကို အသုံးချကာ မြို့ရိုးဆီသို့ ထိုးစစ်ဆင်နိုင်ခဲ့သည်။
“လူတိုင်း မှတ်ထားပါ။ သမန်းဝံပုလွေတွေကို မြင်တာနဲ့ ထိုးသတ်လိုက်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ထပ်မံအော်ဟစ်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သမန်းဝံပုလွေများသည် အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြသည်။ မြို့ရိုးနှင့် နီးကပ်လာသောအခါ ၎င်းတို့သည် မြို့ရိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်ပြီး ဝံပုလွေများအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ နံရံကို ကုတ်ခြစ်၍ တက်လာကြလေသည်။
၎င်းတို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ သဘာဝအတိုင်း မရေမတွက်နိုင်သော ခရင်းခွများနှင့် လှံရှည်များသာဖြစ်သည်။
“အာဝူး.....”
သမန်းဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် ဟစ်အော်ပြီး အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။
သို့သော် အခြားသမန်းဝံပုလွေများသည် အနောက်မှ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုဟူသည်ကို မသိပုံရသည့်အလား မြို့ရိုးပေါ်သို့ ရူးသွပ်စွာ ထိုးစစ်ဆင်လာကြလေသည်။
မကြာမီ ဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပြေးတက်လာပြီး အနီးဆုံးရှိ ချူဖုန်းမြို့၏အစောင့်တပ်သားတစ်ယောက်ပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်လေသည်။
“ငါတော့ပြီးသွားပြီ။”
ထိုအစောင့်တပ်သား စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ တွေးမိလိုက်သည်။
“ဇွစ်...”
ဓားအသားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပူနွေးသောသွေးများသည် ထိုအစောင့်တပ်သား၏မျက်နှာပေါ်သို့ စီးကျလာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ထိုအစောင့်တပ်သားသည် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်မိပြီး သမန်းဝံပုလွေ၏လည်ပင်းတွင် ဓားတစ်ချောင်းစိုက်နေပြီး သွေးများ အဆက်မပြတ်စီးကျနေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။
“ငေးကြောင်မနေနဲ့။ မြန်မြန်ထစမ်း မဟုတ်ရင် သမန်းဝံပုလွေက မင်းကိုကိုက်စားပစ်လိုက်လိမ့်မယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်း အော်ဟစ်ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။
လူသည် ချက်ချင်းပင် ထရပ်ပြီး ကျန်းယွင်ထျန်းအား အထပ်ထပ်ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းက သူ၏လက်ခါယမ်းလိုက်၏။
“မင်းနေရာကို မြန်မြန်ပြန်သွားတော့။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ထိုလူက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ၏လှံကို ကောက်ယူကာ မြို့ရိုး၏အစွန်းတစ်ဖက်ဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းမှာ တစ်ယောက်တည်းသာဖြစ်သည်။ သမန်းဝံပုလွေများ မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်လာသည်နှင့်အမျှ မြို့ရိုးပေါ်တွင် သေဆုံးဒဏ်ရာရသူများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
“ဒီတစ်ကြိမ်တော့ တကယ်ပဲပြီးသွားပြီ။”
၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ကံကြမ္မာအပေါ် စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းစွာ ညည်းညူလိုက်ကြစဉ် အဝေးတစ်နေရာနေရာမှ အလွန်တရာကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်သံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။
ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့သော သမန်းဝံပုလွေများပင်လျှင် တဒင်္ဂရပ်တန့်သွားပြီး နောက်မှ သမန်းဝံပုလွေအူသံများ မသဲမကွဲလိုက်ပါလာခဲ့သည်။ မြို့ရိုးပေါ်သို့ ကုတ်ဖဲ့တက်နေသော သမန်းဝံပုလွေများသည် ချက်ချင်းပင် မြို့ရိုးအောက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ခုန်ချလိုက်ကြလေသည်။
ချူဖုန်းမြို့၏အစောင့်တပ်သားများ ကြောင်အသွားခဲ့ကြသည်။
“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။”
ထို့နောက် သူတို့သည် မည်းနက်နေသော အမြောက်ဆံဒါဇင်ခန့် ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ကြရသည်။
“လူတိုင်း ဝပ်နေကြစမ်း။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမြောက်၏ပစ်မှတ်သည် မြို့ရိုးနှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီး အမြောက်ဆန်များနှင့် ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများသည် မိမိတို့၏ဘက်တော်သားများကို ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့် ဝပ်နေခိုင်းသည်ကို မသိသော်လည်း ကျန်းယွင်ထျန်း၏ စစ်ရေးစည်းကမ်းတင်းကြပ်သည့်ပုံရိပ်က သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ချူဖုန်းမြို့၌ မွန်းလွဲတစ်ဝက်သာ နေရသေးသော်လည်း လူတိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏အမိန့်ကို နာခံပြီး ဝပ်နေလိုက်ကြသည်။
သူတို့ဝပ်လိုက်သည့်အချိန်၌ ကျယ်လောင်လှသည့် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေသည်။
မြို့ရိုးတစ်ခုလုံး လှုပ်ခါသွားသည်ကို သူတို့ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ကြားအာရုံများ ယာယီဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။
ရှောင်းယီ၏ ဤတစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်မှုသည် သမန်းဝံပုလွေသုံးဆယ်ခန့်ကိုသာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဝံပုလွေများအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးနောက် ၎င်းတို့၏အရှိန်အဟုန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မြန်ဆန်လှသည်ဟု ပြောရမည်ဖြစ်သည်။
သမန်းဝံပုလွေများသည် သစ်တောထဲသို့ဝင်ရောက်ကာ အလျင်အမြန်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။ ရှောင်းယီ၏အမြောက်များက ၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သည်။
မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ချူဖုန်းမြို့၏အစောင့်တပ်သားများသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤမျှအစွမ်းထက်သော အမြောက်များကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။
ရှောင်းယီနှင့် အခြားသူများသည် မြို့အတွင်းသို့ အလျင်အမြန်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး အမြောက်များကိုမူ မြို့ရိုးပေါ်တွင် ထားရှိခဲ့ကြသည်။
အစောင့်တပ်သားများသည် ကောင်းမွန်စွာပြုလုပ်ထားသော အမြောက်များကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုကာ စတင်ဆွေးနွေးကြတော့သည်။
ရှောင်းယီသည်မူ ကျန်းယွင်ထျန်းကို တွေ့ဆုံကာ မေးလိုက်သည်။
“သေဆုံးဒဏ်ရာရသူ အခြေအနေကရော ဘယ်လိုလဲ။”
“ငါးဦးသေဆုံးပြီး အားလုံးက ချူဖုန်းမြို့ရဲ့အစောင့်တွေချည်းပါပဲ။ လူနှစ်ဆယ့်ငါးဦး ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“တောက် ငါဂျိုးဇက်ဆီက လှည့်စားခံလိုက်ရတယ်။”
ရှောင်းယီက ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် အနည်းငယ်တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ ငါတို့လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်သင့်တယ်။ မကြာသေးမီက ငါတို့ရဲ့ တွေးခေါ်မှုပုံစံက နည်းနည်းလျော့ရဲလာခဲ့တယ်။ မှော်ဆရာအိုင်ယုရဲ့ လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်မှုကနေစပြီး သမန်းဝံပုလွေတွေ ငါတို့ တံခါးဝကိုရောက်လာတဲ့အခါမှ သတိပြုမိတဲ့အထိပဲ။ ဒီအရာတွေက မဖြစ်သင့်ဘူး။”
ရှောင်းယီသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ငါတို့သာ လုံလုံလောက်လောက် သတိရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင် လင်းရှားက မှော်ဆရာရဲ့ လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သတိလစ်သွားခဲ့မှာ မဟုတ်သလို သမန်းဝံပုလွေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်လည်း ငါတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားတွေ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရမှာမဟုတ်ဘူး။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ တကယ်ပဲ ဆင်ခြင်သုံးသပ်သင့်တယ်။”
ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမယ့် ဒီသမန်းဝံပုလွေတွေ ပြန်ပြီးအားယူပြီးရင် ငါတို့ကို ထပ်ပြီးတိုက်ခိုက်လာလိမ့်မယ်။ မင်းဒီမှာ ကာကွယ်ရေးစနစ်တစ်ခု ချမှတ်ထားသင့်တယ်။ ငါ ကျွန်းကနေ မြားတွေ ပိုပို့ခိုင်းလိုက်မယ်။”
ဤကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲတတ်သည့်အမြောက်ဆံမျိုးကို မြင်ဖူးခြင်းမရှိသောကြောင့် သမန်းဝံပုလွေများသည် သဘာဝအတိုင်း ကြောက်စိတ်ဝင်သွားခြင်းသာဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏အသိစိတ်ကို ပြန်လည်ရရှိလာသောအခါ အမြောက်များအား ဖြေရှင်းနိုင်မည့်နည်းလမ်းကို စဉ်းစားကောင်း စဉ်းစားနိုင်ပေသည်။
“ဟုတ်ကဲ့”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“စကားမစပ် အစောင့်တပ်သားတွေကို ထုတ်ပစ်ဖို့ မမေ့နဲ့။”
ရှောင်းယီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
“သူတို့ကို စီစဉ်ပြီးသွားပါပြီ။”
ရှောင်းယီက သူ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီးနောက် ပင်လယ်ကမ်းစပ်သို့ တဖန်ပြန်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ မြို့တွင်းတွင် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်မရှိခြင်းက အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပင်။
အနာဂတ်တွင် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို ဤတိုက်ကြီးပေါ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်မလားမသိပေ။
ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ရှိလျှင် လက်နက်ခဲယမ်းများ လိုအပ်မှုအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘဲ မည်သည့်အချိန်မဆို လဲလှယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“ချူဖုန်းမြို့ပေါ်ကို သင်္ဘောတစ်စင်းလောက် ဘာလို့ဆွဲမတင်ရမှာလဲ။”
ရှောင်းယီ တွေးလိုက်မိသည်။
ဗီလာပထမထပ်ရှိ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်သည် လှေငယ်ပေါ်မှ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ဖြစ်ပြီး လှေငယ်နှင့်တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ကာ ဆွဲတင်ထားခဲ့ခြင်းသည်။
ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို ရွှေ့ပြောင်း၍မရပေ။ သို့သော် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ပါသော သင်္ဘောကိုမူ သူရွှေ့ပြောင်းနိုင်ပေသည်။
မကြာသေးမီက သူတို့သည် မဟာမိတ်အဖွဲ့နှစ်ခု၊ သုံးခုနှင့် စာရင်းရှင်းခဲ့ပြီး ထိုမဟာမိတ်အဖွဲ့များရှိ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်အချို့သည် သစ်သားလှေငယ်များပေါ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် အလတ်စားနှင့် အကြီးစားရွက်သင်္ဘောများသည် လူတိုင်းတွင် ရှိနေခြင်းမဟုတ်ချေ။ အစပိုင်းတွင် သစ်သားလှေငယ်များသာ ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။ သင်သည် အခြားသူများနှင့် ပေါင်းစည်းလိုသော်လည်း သင်၏ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို မစွန့်လွှတ်လိုပါက ၎င်းကို သစ်သားလှေငယ်တစ်စင်းပေါ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရမည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ရှောင်းယီသည် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ပါသော သစ်သားလှေငယ်တစ်စင်းကို အလွယ်တကူရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ထိုသစ်သားလှေငယ်ကို ချူဖုန်းမြို့၏မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်သို့ တိုက်ရိုက်သယ်ဆောင်လာရန်အတွက် လူတစ်ဦးကို ရှာဖွေလိုက်သည်။
ဤနည်းဖြင့် လက်နက်ခဲယမ်းများ၏ပြဿနာကိုသာမက ချူဖုန်းမြို့သို့ တိုက်ရိုက်တည်နေရာမကူးပြောင်းနိုင်သောပြဿနာကိုပါ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။
မြို့ပြန်ကျောက်သည် တည်နေရာကူးပြောင်းမှုအတွက် မှီခိုအားထားမှုအဖြစ် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။
ယခင်က ချူဖုန်းမြို့တွင် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်မရှိသောကြောင့် မြို့ပြန်ကျောက်ကို တည်နေရာမသတ်မှတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယခု ဤလှေငယ်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး တည်နေရာသည် လှေငယ်ပေါ်တွင်သာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ လက်ခံနိုင်ပေသည်။
ထိုသို့ လှုပ်ရှားမှုများပြီးနောက် အချိန်သည် မွန်းလွဲ ၃ နာရီကျော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ရှောင်းယီသည် ချူဖုန်းမြို့၏မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်တွင် တည်နေရာကူးပြောင်းမှုခွင့်ပြုချက်ဖွင့်လှစ်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။
ဟုတ်ပါသည်။ ယခုအချိန်သည် လူတိုင်းအား အုတ်မြစ်ကျောက်များ ကြိုတင်ပေးချေခွင့်ပြုရန်သာဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းဖွင့်ဦးမည်မဟုတ်ချေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဂျေဘီလက်ထဲရှိ အုတ်မြစ်ကျောက်များကို သူမည်သို့ညှစ်ထုတ်နိုင်မည်နည်း။
တစ်ခုဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ရှောင်းယီ၏ဖောက်သည်များမှာ အလွန်နည်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုဖွင့်ထားသူထံမှ တည်နေရာကူးပြောင်းမှုခွင့်ပြုချက်များကို ဝယ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ယီထျန်းဂရုထဲတွင် တည်နေရာကူးပြောင်းခွင့်ပိတ်ထားရခြင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်းယီက ရှင်းပြလိုက်သည်။
“စောစောက ကျုပ်တို့မြို့နဲ့ ဆိပ်ကမ်းက သမန်းဝံပုလွေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် လူတိုင်းရဲ့ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် တည်နေရာကူးပြောင်းမှုကို ရပ်ဆိုင်းထားခဲ့တာပါ။”
“ဘာ သမန်းဝံပုလွေတွေလား။ ဒါက ဘာထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီလဲ။”
“ဝံပုလွေတစ်ပိုင်း၊ လူတစ်ပိုင်း သတ္တဝါမျိုးလား။ ဒါမှမဟုတ် ဝံပုလွေအသွင်းပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ လူသားပုံစံမျိုးလား။”
“ညဘက်မှာ ယောက်ျားတွေက ဝံပုလွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တာပဲလေ။ ဒါက ဘာထူးဆန်းလို့လဲ။”
“ဒီအချိန်မှာ အကြောင်းအရာကနေ သွေဖည်မသွားကြပါနဲ့ ဟုတ်ပြီလား။”
ရှောင်းယီသည် အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ သူတို့က လူသားတွေနဲ့အရမ်းတူတယ်။ ဝံပုလွေလိုမျိုး မျက်နှာရှိပြီး ဝံပုလွေအဖြစ် အသွင်ပြောင်းနိုင်တယ်။ ခြေလေးချောင်းနဲ့ပြေးနိုင်ပြီး အရမ်းမြန်တယ်။”
“သေစမ်း ဒီကမ္ဘာကြီးက တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းလာပြီ။ သမန်းဝံပုလွေတွေတောင် ရှိတယ်။ ရေသူမတွေလိုမျိုး အခြားမျိုးနွယ်စုတွေရော ရှိသေးလား။”
“ဒါပေါ့ကွ။ ဟိုတစ်နေ့က အပန်းဖြေစခန်းနားမှာ လူတွေအများကြီး မြင်ခဲ့တယ်မဟုတ်ဘူးလား။”