အခန်း (၇၅၁-၇၅၂)

အခန်း (၇၅၁) ကလောင်တစ်ချက်ဖြင့် ရန်သူများကို သုတ်သင်ခြင်း၊ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ခြင်း

“မှန်တယ်... မင်းတို့က ငါ့ကို မစော်ကားခဲ့ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းတို့အကြောင်းကို အရမ်း စပ်စုချင်နေတာ...”

ကျယ်ပြန့်သော အသံကြီးက ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဖော်ပြမရနိုင်သော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းများ ပါဝင်နေ၏။ ဤ အထက်စီးဆန်သော အပြုအမူက သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင်၊ ဖန်းရွှမ် နှင့် အခြားသူများကို ကြီးမားသော ဖိအားများ ပေးစွမ်းနေသည်။

အဝါရောင် ကောင်းကင် ရွှေမိုး အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သားရဲ ပုံရိပ်များက ဝဲပျံနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ၄င်းအတွင်းမှ လူထောင်ပေါင်းများစွာ၏ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကုအန်က မော့ကြည့်လိုက်သဖြင့် သူက ပါးစပ်ကို ချက်ချင်း ပိတ်သွားပြီး ထပ်မံ မတုံ့ပြန်တော့ချေ။

အခြား သူများကလည်း ကုအန်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး လာမည့် တိုက်ပွဲကို စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။ စွန်း က ခေါင်းစောင်း၍ အဝေးရှိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုံရိပ်ကို စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

လာမည့် တိုက်ပွဲထက် ပြိုင်ဘက်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို သူက ပို၍ စပ်စုချင်နေ၏။

“အဝါရောင် ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်း က လူတွေ... တိုက်ပွဲ မစခင် ဆုတ်ခွာဖို့ ဒီအချိန်လေးကို တန်ဖိုးထားလိုက်ပါ.. ဘဝပေါင်း ထောင်သောင်းချီ ကြာအောင် ကျင့်ကြံလာရတာ မလွယ်ကူဘူးမလား... မင်းတို့ရဲ့ လမ်းစဉ်ကို အလကား အဆုံးသတ် မခံလိုက်ပါနဲ့...”

ကုအန်၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုံရိပ်၏ အသံကဲ့သို့ ဩဇာမညောင်းသော်လည်း ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ နားလည်နိုင်ပေသည်။

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ အဝါရောင် ကောင်းကင် ရွှေမိုး အတွင်းရှိ အော်ဟစ်သံများ ရပ်တန့်သွား၏။ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုံရိပ်က အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်၍ ကုအန်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ စကားများကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပုံရကာ သူ့ကို ဤကဲ့သို့ စကားပြောရဲသူ ရှိနေသည်ကို အံ့ဩနေသည်။

“ငါ့နာမည်ကို မင်း သိလို့လား...” ကျယ်ပြန့်သော အသံကြီးက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လှောင်ပြောင်သည့် လေသံ ပါဝင်နေသည်။

ကုအန်က ရယ်မောလိုက်၏။ “ဘာလဲ... မိတ်ဆွေ က ငါ့ကို ဖိအားပေးဖို့ မင်းရဲ့ အဆင့်ကို ထုတ်ကြွားချင်တာလား...”

သူက မကြာသေးမီကမှ အဆင့်ချိုးဖျက်ထားပြီး သူ၏ စွမ်းရည်များကို ပြသရန် စိတ်အားထက်သန်နေ၏။ သူက ရွှမ်ချီကမ္ဘာဦး အမတ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့တွင် စိုးရိမ်ပူပန်စရာများ ရှိနေလျှင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုက ရှေ့တွင် ရှိနေသူ မဟုတ်သလို အဝါရောင် ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်း အတွင်းတွင်လည်း ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

အဝါရောင် ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်း ၏ များပြားလှသော အကြောင်းအကျိုးများ အကြားတွင် ဤနေရာသို့ ဖိတ်ခေါ်ခံရသော အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိလ်များ ပင်လျှင် သူ၏ ရှေ့တွင် ပုရွက်ဆိတ်များ သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

“ကြည့်ရတာ မင်းမှာ နောက်ခံ တစ်ခုခု ရှိနေပုံပဲ... ဒီလိုဆိုမှတော့ မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်... အဝါရောင် ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်း ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှု ရှိနေအောင် ဘယ်အင်အားစု ဒါမှမဟုတ် ဘယ်နတ်ဘုရားကများ မင်းကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတာလဲ ဆိုတာ ငါသိချင်တယ်”

ကျယ်ပြန့်သော အသံကြီးက သတိထားနေပုံရသော်လည်း လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

အကယ်၍ သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် နှင့် အခြားသူများ တွင် အရေးပါသော ကျောထောက်နောက်ခံ အမှန်တကယ် ရှိခဲ့ပါက လွန်ခဲ့သော နှစ်သိန်းပေါင်းများစွာ အတွင်း သူတို့က ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို အကြိမ်ကြိမ် ခံစားခဲ့ရပြီး ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေမည် မဟုတ်ချေ။

အဝါရောင် ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်း က မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ကို စိတ်ဝင်စားသော်လည်း အလျင်စလို မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်မီ ရွှမ်ကျိ ဧကရာဇ် ကဲ့သို့သော အရေးပါသည့် နောက်ခံ မရှိကြောင်း အတည်ပြုရန် သူတို့က သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် နှင့် အခြားသူများကို လေ့လာ စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြ၏။

ထို့ပြင် သူတို့ ခုနစ်ယောက်၏ အကြောင်းအကျိုးများ ကို အကဲဖြတ်ကြည့်ရာ သူတို့က ရွှေအမတ အဆင့်အထိပင် မတွက်ချက်နိုင်ကြဘဲ ကံကောင်းသော မဟာကမ္ဘာ ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုတစ်စု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

“တကယ်ပဲ မင်းတို့က ဆုတ်ခွာဖို့ ငြင်းဆန်နေတုန်းပဲ ဆိုရင် မင်းတို့က မျှော်လင့်ချက် မရှိလောက်အောင် ခေါင်းမာနေတယ်လို့ပဲ ငါ မှတ်ယူလိုက်မယ်...” ကုအန်က ကျယ်ပြန့်သော အသံကြီး၏ မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေဘဲ ထပ်မံ သတိပေးလိုက်၏။

ကျယ်ပြန့်သော အသံကြီးက ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဒီစကြဝဠာကို ငါတို့ ချိတ်ပိတ်ထားပြီးပြီ... မင်းတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အားကိုးလို့ ရတော့မယ်... မင်းက မင်းရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ထားပေမဲ့ သူတို့ကို ခေါ်သွားနိုင်စွမ်း ရှိတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ တိုက်ရိုက် မထွက်သွားတာလဲ...”

ဤစကားများနှင့်အတူ အဝါရောင် ကောင်းကင် ရွှေမိုး အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော အော်ဟစ်သံများက ထပ်မံ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ နတ်သားရဲ ပုံရိပ်များက အရှိန်မြှင့်လာကြပြီး အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

ဥက္ကာပျံကို ဝိုင်းရံထားသော ရွှေရောင် မြူခိုးများက အပြင်းအထန် လှုပ်ခတ်လာပြီး ဥက္ကာပျံကို တုန်ရီသွားစေကာ အချိန်မရွေး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားတော့မည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင်၊ ဖန်းရွှမ် နှင့် အခြားသူများက ပို၍ တင်းမာလာကြပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ လာမည့် တိုက်ပွဲကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

အကယ်၍ ကုအန် နိုင်လျှင်တောင် ၎င်းက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ဖြစ်လာနိုင်၏။ ၎င်းကို သူတို့ ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိ ဆိုသည်ကို သူတို့ တွေးတောနေကြသည်။

ကုအန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။ သူက အကြံပေးပြီး ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်က သေချင်နေမှတော့ သူတို့၏ သက်တမ်းများကို သူက ချီတုံချတုံဖြင့်သာ လက်ခံလိုက်ရတော့မည်။

“ဒီအထိ ရောက်လာပြီ ဆိုမှတော့ ငါ ကိုယ်တိုင် မင်းကို သင်ခန်းစာ ပေးရတာပေါ့...”

ကျယ်လောင်သော အသံကြီးက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြင်းထန်မှု တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

သို့သော်လည်း သူ စကားမဆုံးမီ ကုအန်က ကံကြမ္မာ စုတ်တံ ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ပြီး မူးယစ်နေသော ကဗျာ အမတ တစ်ပါးက ကောင်းကင်ယံ တစ်ခွင် မင်ရည်များ ပက်ဖြန်းလိုက်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ စုတ်ချက် တစ်ချက် ဆွဲလိုက်သည်။

စုတ်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏ ရှေ့ရှိ ရွှေရောင် မြူခိုးများက ချက်ချင်း လွင့်စင်သွား၏။ အစစ်အမှန် နဂါးများ၊ ဖီးနစ်များ၊ ချီလင် များနှင့် အခြား နတ်သားရဲများ ၏ အစစ်အမှန် ပုံစံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုံရိပ်၏ အစစ်အမှန် ပုံစံကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

၄င်းက နက်ရောင်ဝတ်ရုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဥက္ကာပျံ တစ်ခုလုံးထက် ပိုမို ကြီးမားကာ သူ၏ မျက်လုံးများက ကြယ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ကုအန်၏ စုတ်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူက တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ သူ၏ မျက်လုံးများကိုသာ အလိုအလျောက် ပြူးကျယ်သွားစေခဲ့သည်။

ဘုန်း...

သူ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝါရောင် ကောင်းကင် ရွှေမိုး များ လွင့်စင်သွား၏။ ၄င်းက ကျယ်ပြောလှသော ရွှေရောင် သမုဒ္ဒရာကြီး တစ်ခု ကွဲအက်သွားပြီး စကြဝဠာ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသကဲ့သို့ စကြဝဠာ အတွင်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရွှေရောင် စီးကြောင်း နှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့လေသည်။

[ပုယွမ် အမတ ဧကရာဇ် (ဟန်ထျန်း ရွှေအမတ နှောင်းပိုင်းအဆင့်) ထံမှ သက်တမ်း နှစ် ၁၉၀,၈၇၂,၉၀၂,၃၇၁ ကို သင် အောင်မြင်စွာ လုယူနိုင်ခဲ့ပါသည်။]

[သွေးဆာနေသော မဟူရာရေနဂါး (ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းအနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ အလယ်အလတ်အဆင့်) ထံမှ သက်တမ်း နှစ် ၂၈၀,၁၁၁,၉၀၄ ကို သင် အောင်မြင်စွာ လုယူနိုင်ခဲ့ပါသည်။]

[ချန်ထောင် (မူလဘူတရွှေအမတ အထွတ်အထိပ်အဆင့်) ထံမှ သက်တမ်း နှစ် ၁၇၀,၈၉၂,၄၁၇ ကို သင် အောင်မြင်စွာ လုယူနိုင်ခဲ့ပါသည်။]

[ထိုက်ကူချိန်လင်း (မူလဘူတအနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ အစောပိုင်းအဆင့်) ထံမှ သက်တမ်း နှစ် ၃၁,၀၀၀,၈၂၃ ကို သင် အောင်မြင်စွာ လုယူနိုင်ခဲ့ပါသည်။]

မရေမတွက်နိုင်သော အချက်ပြစာသားများက ကုအန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူ့ကို စကားပြောခဲ့သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုံရိပ်မှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ပုယွမ် အမတ ဧကရာဇ် ပင် ဖြစ်သည်။

ရောက်လာသူမှာ ပုယွမ် အမတ ဧကရာဇ် ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်သော်လည်း ကုအန်၏ ကံကြမ္မာ စုတ်တံ က အကြောင်းအကျိုး ၏ အဓိပတိ ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အဝါရောင် ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်း အတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ သူနှင့်အတူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။

ပုယွမ် အမတ ဧကရာဇ် သာမကဘဲ စကြဝဠာ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော အဝါရောင် ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်း မှ ကျင့်ကြံသူကြီး ထောင်ပေါင်းများစွာ ကိုပါ သူ သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။

ရန်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ကုအန်က သေချာပေါက် သနားညှာတာနေမည် မဟုတ်ချေ။

အဝါရောင် ကောင်းကင် ရွှေမိုး များက လျင်မြန်စွာ လွင့်ပျောက်သွားပြီး တုန်ရီနေသော ဥက္ကာပျံ က ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပြန်လည် ရရှိလာကာ အရာအားလုံးက တိတ်ဆိတ်သွား၏။

သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင်၊ ဖန်းရွှမ် နှင့် အခြားသူများမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။ ကုအန်၏ တိုက်ပွဲများကို ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရလျှင်ပင် သူတို့က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

စွန်း ၏ အမူအရာက ထိုမျှ ချဲ့ကားလွန်းခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး လက်သီးကို ဆုပ်ထားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရီနေခဲ့သည်။

ကုအန်က လှည့်၍ သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။ “ပြဿနာ ရှင်းသွားပြီ... ပြန်ကြစို့...”

စွန်း က သူ၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်ရှိလာသည်။ သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် လည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပြေးလာကာ သတိထား၍ မေးလိုက်၏။ “ဆရာ... ဒီစကြဝဠာကို အဝါရောင် ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်း က ချိတ်ပိတ်တယ်လို့ ဆရာ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား... စကြဝဠာ အပြင်ဘက်က ရန်သူတွေကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...”

အခြား သူများကလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကုအန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကုအန်က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် နှင့် စွန်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားသော်လည်း သူ၏ အသံက ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဖန်းရွှမ် နှင့် အခြား ခြောက်ယောက် ထံသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

“စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... သူတို့ အားလုံး သေကုန်ကြပြီ...”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖန်းရွှမ် နှင့် အခြား ခြောက်ယောက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြပြန်၏။

ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက လက်ကို အလိုအလျောက် မြှောက်၍ ကုအန်၏ စုတ်ချက်ကို အတုယူလိုက်ပြီး အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“စုတ်ချက် တစ်ချက်တည်းနဲ့... ဒုတိယ အစ်ကို ရဲ့ ဆရာ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မားနေတာလဲ...” အဝါရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သူ က မနေနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်၏။

အခြား သူများကလည်း သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို စတင် ထုတ်ဖော် ပြောဆိုလာကြသည်။

ဖန်းရွှမ် က ထို အိပ်မက်ဆိုး ကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည် သတိရလိုက်ပြီး ယခုအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် စပ်စုချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဆရာသခင်ဓားအရှင် က ဘယ်လို တည်ရှိမှုမျိုးလဲ...

သူက လူသားကမ္ဘာ ကို အနားယူဖို့ ဆင်းသက်လာတဲ့ အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါးများလား...

မဟာကမ္ဘာ သုံးထောင် တွင် ကြီးမားလှသော အဝါရောင် ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်း ပင်လျှင် ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်နန်းတော် ၏ ရှေ့တွင် အရေးမပါသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ဖန်းရွှမ် က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ ညီအစ်ကိုများနှင့် ဆွေးနွေးမှုတွင် မပါဝင်တော့ချေ။ သူက အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရွှေရောင် စီးကြောင်း နှစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ယခင် အဖြစ်အပျက်များ၏ သက်သေအဖြစ် တည်ရှိနေ၏။

သူ့တွင် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် ရဲ့ ရွေးချယ်မှုက မှန်ကန်ကောင်း မှန်ကန်နိုင်တယ်... တကယ်လို့ သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်တွေ့ကြရင် သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက သူ့ထက်တောင် သေချာပေါက် ကျော်လွန်သွားနိုင်တယ်...

အခန်း (၇၅၂) အဝါရောင် ကောင်းကင် ဧကရာဇ် ဘိုးဘေး

ဖန်းရွှမ် က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲမှ အနှောင့်အယှက်များကို ရှင်းထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူက အဝေးရှိ ရွှေရောင် စီးကြောင်း နှစ်ခု၏ ကျန်ရစ်နေသော အရိပ်အယောင်များကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။

“ကောင်းပြီ... စကားပြောတာကို ရပ်ပြီး မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ရဲ့ စွမ်းအားကို သေချာ ခံစားကြည့်ကြစို့... ဒါက ဒီစီနီယာကြီး ငါတို့ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေးပဲ...”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်ငါးယောက်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ စတင် အာရုံခံကြည့်ကြ၏။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

“တကယ်ပဲ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ရဲ့ ကံကြမ္မာ ဖြစ်နေတာပဲ... အရမ်းကို ကျယ်ပြန့်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်...”

“အဲဒီ စီနီယာကြီး ကကော မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် တစ်ပါးပဲလား...”

“အဓိပ္ပာယ် မရှိတာ... မင်း မေ့သွားပြီလား... ဒုတိယ အစ်ကို ကို မဟာတာအို လမ်းစဉ် ဆီ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တာ အဲဒီ စီနီယာကြီး လေ... သူ့ကို ဒီလမ်းကြောင်း အတိုင်း လျှောက်လှမ်းစေချင်လို့ပေါ့...”

“အဲဒီ စီနီယာကြီး က ငါတို့ကို မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ရဲ့ စွမ်းအားကို တမင်သက်သက် ပြသခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒါမှ ငါတို့ ပိုပြီး ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ရရှိနိုင်မှာလေ...”

“အဲဒါက သေချာပေါက် ဖြစ်နိုင်တယ်... တစ်နေ့ကျရင် အဲဒီ စီနီယာကြီး လိုမျိုး ဟန်ပန်ကို ငါ ပိုင်ဆိုင်ရမယ်...”

ကျင့်ကြံသူ ငါးယောက်က ထပ်မပြောတော့ဘဲ မကြာမီမှာပင် တရားအသိအမြင် အခြေအနေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားကြတော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် က ဝူရှီ သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ သို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြင်ထွက်ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှုက ဆုံးရှုံးသွားသောအရာများ အတွက် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုကို ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့၏။

မဟာတာအို လမ်းစဉ် မှ သူ ပြန်လာခဲ့သည့် အရှိန်က အံ့မခန်း မြန်ဆန်လှသည်။ မျက်တောင် တစ်ခတ်စာမျှသာ ကြာလိုက်သလို ခံစားရပြီး သူ၏ သွေးသောက် ညီအစ်ကိုများနှင့် ထာဝရ ကွဲကွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီး နယ်မြေများကို ဖြတ်သန်း လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သူ၏ ဆရာက သူ့ကိုနှင့် စွန်း ကို ဤမျှ ကျယ်ဝန်းသော အကွာအဝေးကို ချက်ချင်း မည်သို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။

“ဆရာ... စောစောက လူက ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိတာလဲ...”

အပြစ် က ကုအန်၏ ဘေးမှ လိုက်ပါလာရင်း စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲက မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် အသေးစိတ်ကို သူ မဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

“ဟန်ထျန်းရွှေအမတ အဆင့်...”

ကုအန်က သူ၏ အချက်အလက်ဇယား ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အဝါရောင် ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်း ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ထောင်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းက သူ့ကို သက်တမ်း ထရီလီယံဆယ်နှင့်ချီ ပေးစွမ်းခဲ့ပြီး နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ စုဆောင်းမှုထက်ပင် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် အဝါရောင် ကောင်းကင် အတွင်း၌ မငြိမ်မသက်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဤကျင့်ကြံသူများက အဝါရောင် ကောင်းကင် အတွင်း သူတို့၏ ကံကြမ္မာများကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူတို့ သေဆုံးသွားပါက သူတို့ ဘယ်နေရာမှာပင် ရှိနေပါစေ အဝါရောင် ကောင်းကင် က သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ပုယွမ် အမတ ဧကရာဇ် ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် က အဝါရောင် ကောင်းကင် အတွင်း၌ သေဆုံးသွားသောကြောင့် ပို၍ပင် သေချာပေသည်။

“ဟန်ထျန်းရွှေအမတ အဆင့်...”

အပြစ် က ဤအဆင့်၏ အမည်ကို မှတ်သားရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ သူက ဤအဆင့် အကြောင်းကို ယခင်က မကြားဖူးခဲ့ချေ။ ၎င်းက သူ၏ ဆရာမှလွဲ၍ ဝူရှီအတွင်းရှိ မည်သူကမျှ ဤအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးကြောင်း ညွှန်ပြနေလေသည်။

သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် လည်း အတွေးများထဲမှ ရုန်းထွက်လာပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ ကုအန်နှင့် စွန်း တို့ကို အမီလိုက်သွားရာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

သူက သူ၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့သည့် အပေါ် ကျေနပ်နေပြီး အန်ရှင်း နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ နိုင်ကို နိုင်ရမယ်...

ကုအန်က စွန်း၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးနေစဉ် ဝူရှီ ၏ အခြား တပည့်များထံသို့ သတင်းစကား တစ်ခု ပေးပို့လိုက်ပြီး သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် ၏ ဟောပြောပို့ချမှုကို နားထောင်ရန် ပြင်ဆင်ထားကြရန် အသိပေးလိုက်၏။

အန်ရှင်း က မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့ပြီး အခြားသူများကလည်း ဤလမ်းစဉ်ကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် ၏ ဟောပြောပို့ချမှုက သူတို့ကို စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ ရရှိစေနိုင်ပေသည်။

…

အဝါရောင် သဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျယ်ပြောလှသည့် ကမ္ဘာကြီးတွင် မိုးပျံတောင်ထွတ်များက ကမ္ဘာကြီး၏ ကျောက်တိုင်များကဲ့သို့ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေကြ၏။ အခမ်းနားဆုံးသော ဧရာမ တောင်ကြီး တစ်လုံးပေါ်တွင် နန်းတော်ကြီး တစ်ခု တည်ရှိနေပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရွှေရောင် မိုးများ ရွာသွန်းမှုကို ခံယူနေသည်။

နန်းတော် အတွင်း၌ ပုံရိပ်များက ကျောက်ခုံများပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြပြီး အဝါရောင် သဲများ ဝိုင်းရံထားကာ စနစ်တကျ စီစဉ်ထား၏။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လူမည်မျှ ရှိသည်ကို ပြောရန် ခက်ခဲပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းတွင် ထူးခြားသော အငွေ့အသက်များ ရှိနေကြသည်။

ရှေ့ဆုံးတွင် ပေတစ်သောင်း မြင့်မားသော အဘိုးအို တစ်ဦးက ချောင်ချောင်ချိချိ တာအို ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်၍ ထိုင်နေ၏။

သူ၏ ညာဘက်လက်က ရင်ဘတ်တွင် လက်ညှိုးကို ထောက်ထားပြီး ဆံပင်ဖြူများက လွင့်ဝဲနေကာ သူ၏ ခေါင်းအနောက်တွင် တောက်ပသော နေမင်း သုံးစင်းက လွင့်မျောနေပြီး ခန်းမကြီးကို လင်းထိန်စေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ခန်းမတွင်းရှိ လေထုက အလွန် တင်းမာနေပြီး အဝါရောင် ကောင်းကင် ၏ ကျင့်ကြံသူများက သူတို့၏ အတွေးများကို အချင်းချင်း တိတ်တဆိတ် ပေးပို့နေကြ၏။

“ပုယွမ် အမတ ဧကရာဇ် က သေသွားပြီ... အစွမ်းထက်တဲ့ အကြောင်းအကျိုး စွမ်းအား တစ်ခုရဲ့ ကျိန်စာတိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်... သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်က အဝါရောင် ကောင်းကင် အတွင်းမှာ ရှိနေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေကို မဟာတာအို လမ်းစဉ် ဆီ ခေါ်သွားခဲ့တာ... ဒါကို တစ်ယောက်ယောက် ရှင်းပြဖို့ လိုတယ်...”

တာအို ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအို က အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

သူက အဝါရောင် ကောင်းကင် ၏ အရှင်သခင် ဖြစ်ပြီး အဝါရောင် ကောင်းကင် ဧကရာဇ် ဘိုးဘေး ပင် ဖြစ်သည်။

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတစ်ယောက်က ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်၍ ပြောလိုက်၏။ “ဧကရာဇ် ဘိုးဘေး... မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ကို စုံစမ်းဖို့ ကျွန်တော့် တပည့်ကို စေလွှတ်ခဲ့တာပါ... သူ့ကို သတိထားပြီး လှုပ်ရှားဖို့ မှာကြားခဲ့ပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ သူက အဆင်အခြင်မဲ့ လှုပ်ရှားပြီး အမြင့်ဆုံး တည်ရှိမှု တစ်ခုကို စော်ကားမိသွားတယ်... ဒီကိစ္စက အဝါရောင် ကောင်းကင် အတွက် ပြဿနာတွေ ယူဆောင်လာမယ် ဆိုရင် ကျွန်တော် တာဝန်ယူဖို့ လိုလားပါတယ်...”

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် အခြားလူ အနည်းငယ် လည်း မတ်တတ်ထရပ်လာပြီး ဤကိစ္စကို သိရှိကြောင်း ဖော်ပြကြသည်။ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် က မဟာတာအို ၏ အခင်းအကျင်းကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်ဟု သူတို့ အားလုံး ယုံကြည်ထားကြသဖြင့် ပုယွမ် အမတ ဧကရာဇ် ၏ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် အပေါ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ထောက်ခံခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အဝါရောင် ကောင်းကင် ဧကရာဇ် ဘိုးဘေး က မျက်လုံးများကို မှေးကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။ “မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်... သူက တာအိုဧကရာဇ် နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုနေလဲ...”

စကားပြောနေစဉ် သူက မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ကို စတင် တွက်ချက်ကြည့်ရာ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ၏ ကံကြမ္မာက မဟာတာအို လမ်းစဉ် တွင် ပြန့်နှံ့နေပြီ ဖြစ်ပြီး အချို့သော မဟာကမ္ဘာ များကပင် သူ၏ ကံကြမ္မာကို လက်ခံထားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤကံကြမ္မာကို အာရုံခံလိုက်ရုံဖြင့် ၎င်း၏ အလားအလာက တာအိုဧကရာဇ် နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပုယွမ် အမတ ဧကရာဇ် ၏ ဆရာက မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် အပေါ် သူ၏ နားလည်မှုကို စတင် ပြောပြပြီး အခြားသူများကလည်း သူတို့၏ အသိအမြင်များကို ထပ်ဖြည့်ပြောဆိုကြ၏။ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေကြသည့် နာမည်များစွာကို သူတို့ ဖော်ပြခဲ့ကြပြီး အထင်ရှားဆုံးမှာ ရွှမ်ကျိ ဧကရာဇ် ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ကျိ ဧကရာဇ် ၏ ပါရမီရှင် ဂုဏ်သတင်းမှာ မဟာတာအို လမ်းစဉ် တွင် နာမည်ကြီးပေသည်။ သူက တာအိုဧကရာဇ် မှနေ၍ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ဘက်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သဖြင့် သိသာထင်ရှားသော သက်ရောက်မှု တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်ခန်းမကြီး တိတ်ဆိတ်သွားသောအခါ အဝါရောင် ကောင်းကင် ဧကရာဇ် ဘိုးဘေး က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “မဟာတာအို လမ်းစဉ် ထဲကို ဝင်ပြီး မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ရဲ့ လမ်းစဉ်ကို လိုက်ဖို့ တပည့် တစ်သောင်းကို ရွေးချယ်လိုက်ပါ... မှတ်ထား... လိုက်လံ ရှာဖွေဖို့ပဲ... တခြား ဘာလှည့်ကွက်မှ မလုပ်နဲ့... ပုယွမ် အမတ ဧကရာဇ် ရဲ့ ကိစ္စကိုတော့ လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားလိုက်...”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေး...”

ခန်းမတွင်းရှိ လူတိုင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြ၏။ အဝါရောင် ကောင်းကင် သည် ရန်ငြိုးတိုင်းအတွက် ကလဲ့စားချေခြင်းဖြင့် ဤမျှ ကြာရှည်စွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်သဖြင့် သူတို့က မတရား ခံရသည်ဟု မခံစားရချေ။

မဟာတာအို လမ်းစဉ် မှ အကြောင်းအကျိုး ကို အသုံးပြု၍ အဝါရောင် ကောင်းကင် ၏ ကံကြမ္မာကို ထိုးဖောက်ကာ ပုယွမ် အမတ ဧကရာဇ် ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည့် ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုကို ပုယွမ် အမတ ဧကရာဇ် ၏ ဆရာ အပါအဝင် မည်သူကမျှ မဆန့်ကျင်လိုကြပေ။

မဟာတာအို က ရှည်လျားပြီး အတားအဆီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သေဆုံးရခြင်းက သာမန် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူများကသာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

ဆောင်းဦးရာသီတွင် ကုအန်က ဝူရှီ သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ တွင် ပန်းများကို ရေလောင်းနေ၏။ ဆေးဘက်ဝင် အပင်များ ခူးဆွတ်ခြင်း အပြင် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အခြားသော အလုပ်များကိုလည်း သူ လုပ်လေ့ရှိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ တပည့်များ အားလုံးက သူသည် ကျေးလက်ဘဝကို နှစ်သက်သည်ဟုသာ ယုံကြည်ထားကြပြီး သူ၏ အမတ ကျင့်ကြံရေး မတိုင်မီ အတွေ့အကြုံများနှင့် ပတ်သက်နေနိုင်သည်ဟု ထင်မြင်ကာ သူ ဆေးဘက်ဝင် အပင်များ ခူးဆွတ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

အန်ရှင်း က ကုအန်၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ အမူအရာက ရှုပ်ထွေးနေ၏။ သူမက မေးလိုက်သည်။

“ဆရာ... မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် က တကယ်ပဲ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တာလား...”

မနေ့က သူမက သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် နှင့် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ နှစ်ယောက်စလုံး သရေကျသွားခဲ့လေသည်။ သူမ၏ အမတ ဧကရာဇ် မျက်လုံး မှာ ယှဉ်ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ဆရာဖြစ်သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဖြစ်သည်ဟု ယခင်က ယုံကြည်ထားခဲ့သဖြင့် ဤရလဒ်က သူမကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။

သူမက မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် ရည်မှန်းထားသော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ၎င်းက အပိုဆု တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး အမတ ဧကရာဇ် မျက်လုံး ၏ စွမ်းအားကို မယှဉ်နိုင်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သူမက တစ်ညလုံး စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း အဖြေရှာမရခဲ့ချေ။ သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် သည်လည်း သူ့ကိုယ်သူ တံခါးပိတ်ထားပြီး အန်ရှင်း ကို အဘယ်ကြောင့် မအနိုင်ယူရနိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ တစ်ညလုံး အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ရကြောင်းကိုတော့ သူမ မသိခဲ့ပေ။

သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် က နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှ အပြင်မထွက်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဆရာနှင့် အတူ ကျင့်ကြံခြင်းက ပိုမို မျှော်လင့်ချက် ရှိသည်ဟု တွေးတောလိုက်၏။

“မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ဆိုတာ ကံကြမ္မာ စွမ်းအား တစ်မျိုး သက်သက်ဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မတူညီဘူးလေ... မင်းက ဒါကို ဆန့်ကျင်နေဖို့ မလိုပါဘူး... ဒါက မင်းရဲ့ အမတ ဧကရာဇ် မျက်လုံး ကို ပိုပြီးတောင်အားကောင်းလာစေနိုင်တယ်... မင်းက မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်ပေမဲ့ သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင် ကတော့ အမတ ဧကရာဇ် မျက်လုံး ကို မကျင့်ကြံနိုင်ဘူးမလား”

ကုအန်က ပြုံး၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ အမတ ဧကရာဇ် မျက်လုံး မှာ လျှို့ဝှက် အမွေအနှစ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဝူရှီ သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် အန်ရှင်း တစ်ယောက်သာ ၎င်းကို ဆက်ခံခဲ့၏။ အခြားသူများက အမတ ဧကရာဇ် မျက်လုံး ဆိုသည့် ဝေါဟာရကိုပင် မသိကြချေ။