အခန်း (၁၈၁-၁၈၂)

ဂျူနီယာတွေက ထိပ်သီးဆရာကြီးတွေမလို့ ငါက ဖြတ်လမ်းနည်းပဲ သုံးတော့မယ်

ဘာသာပြန်သူ-ATY author team

Book 19 Chapter 181 to 190

အခန်း ၁၈၁ - ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော ပိုင်ဖေးယွီ (မန်ချန်ချန် အတွက် အပိုဆု အခန်း)

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် တကယ်တော့ မိမိဆရာ၏ ဆရာကတော် ဖြစ်နေပေသည်။

ထို့ပြင် သူက ဆရာ၏ တရားမဝင် သမီးလေးကို ခေါ်သွားပြီး ဤစိမ်းသက်နေသော ဆရာကတော်ဆီမှ တာအိုရတနာ တစ်ခုကို သွားငှားရမည် ဖြစ်လေ၏။

ဤဆက်ဆံရေးမှာ တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးလွန်းလှပေသည်။

ဟူထူသည် အဘိုးကြီး၏ သမီး ဖြစ်သဖြင့် အဘိုးကြီးကို အသေအလဲ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည့် အားနည်းချက် တစ်ခု ဖြစ်မည်ဟု အိုးယန် မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူက အဘိုးကြီး၏ ရှုပ်ပွနေသော ကိစ္စများကို ရှင်းလင်းပေးရလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ဤအချက်က အိုးယန်ကို မစင် စားရသည်ထက်ပင် ပို၍ ရွံရှာသွားစေခဲ့လေ၏။ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အိုးယန်သည် ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားပေသည်။

တာအိုရတနာ တစ်ခု ငှားရန် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်သို့ ဟူထူကို သူ ခေါ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တွေ့ဆုံချိန်တွင် ချက်ချင်း မိတ်ဆက်ပေးမည် ဖြစ်လေ၏။

"ဆရာကတော်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာက ဟူယန်ပါ... ပြီးတော့ ဒါက ဆရာကတော် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့ ဆရာကတော်ရဲ့ အရင်းအချာ သမီးလေး ဟူထူပါ... စိတ်မပူပါနဲ့... ဒါက တခြား မိန်းမ တစ်ယောက်နဲ့ ရထားတဲ့ ကလေး မဟုတ်ပါဘူး... သူက ဆရာကတော်ကို အရမ်း လွမ်းလွန်းလို့ ဆရာကတော် အတွက် သူ ကိုယ်တိုင် မွေးဖွားပေးထားတဲ့ သမီးလေးပါ..."

"ဘာလဲ... ယောကျ်ားတွေက ကလေး မွေးလို့ မရဘူး ဟုတ်လား... ဆရာကတော် မမြင်ဖူးသေးလို့ပါ... အခုချက်ချင်း လက်ဆော့ပြပါ့မယ်..."

ထို့နောက် သူသည် သက်ရှိများကို အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းစေခြင်း ဆိုသော သူ၏ လှည့်ကွက်ငယ်လေးကို နေရာမှာပင် ချက်ချင်း သရုပ်ပြမည် ဖြစ်လေ၏။

ထိုအရာက ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိသော မဟာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို လှည့်စားနိုင်သင့်သည်ဟု သူ တွေးတောမိသည်။

သေချာသည်မှာ သူ၏ ပါရမီရှင် ဆန်သော အကြံဉာဏ် ပင် မဆုံးသေးမီ သူ၏ ပြာများသည် လွင့်စင်သွားပြီး ဖြစ်နေနိုင်လေ၏။

အဘိုးကြီးမှာ တကယ်ကို သေတတ်လွန်းပြီး သူ့အတွက် ဤသို့သော ခက်ခဲသည့် ပြဿနာကြီးကို ချန်ထားခဲ့ရသလောဟု တွေးလိုက်မိသည်။

စုရှောင်ချီသည် သူမ၏ အရှေ့တွင် ဒုက္ခရောက်နေသော အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ အပြုံးကို ထိန်းချုပ်ထားရင်း ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်းမှာ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ကို တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိနိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ နေရာကူးပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ တစ်ခု ရှိတယ်... ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်မှာ တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ကိုယ်စားပြု အနေနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာအစ်ကိုကို စာတစ်စောင် ရေးခိုင်းလိုက်... နောက်လုပ်ရမယ့် ကိစ္စတွေကတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်..."

"ငါတို့ ဘယ်လိုသွားမလဲ ဆိုတာက အရေးမကြီးပါဘူး... အရေးကြီးတာက ငါတို့ ဘာလုပ်မလဲ ဆိုတာပဲ..."

အိုးယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်း... ကောင်စုတ်လေး... မင်းရဲ့ အင်္ကျီလက်ထဲမှာ လှည့်ကွက်တွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ... အဘွားကြီး တစ်ယောက်ကိုတောင် မင်း မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလား..."

စုရှောင်ချီက တိုးညှင်းစွာ နှာမှုတ်လိုက်ပေသည်။

အဘွားကြီး ဆိုတဲ့ ခင်ဗျား ကကော... စိတ်မကြည်တဲ့ အချိန်တိုင်း ကျွန်တော့် နားရွက်ကို လိမ်ဆွဲနေသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား ဟု အိုးယန်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ အသံထွက် မပြောရဲခဲ့ချေ။

လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုကို ဆုတ်ဖြဲခဲ့သော စုရှောင်ချီ ထွက်သွားပြီးနောက် အိုးယန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မိန်းမတွေက တကယ်ကို ပြဿနာ များတာပဲ..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပန်းထိုးဖိနပ် တစ်ဖက်က သူ၏ နဖူးကို လာမှန်လေ၏။ အိုးယန်သည် အရှုံးပေးသော အမူအရာဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို ကိုင်ထားလိုက်ပေသည်။

စုရှောင်ချီ၏ အသံက သဲ့သဲ့မျှ လွင့်ပျံလာခဲ့လေ၏။

"မင်း... ကောင်စုတ်လေး... စကားပြောတာ ဆင်ခြင်... ပြီးတော့ တခြားသူတွေ အကြောင်းချည်းပဲ မတွေးနေနဲ့... မင်းရဲ့ တာအိုက ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာကို သေချာ စဉ်းစား..."

စုရှောင်ချီ ဘာကို ရည်ညွှန်းနေသနည်း ဆိုသည်ကို အိုးယန် အတိအကျ သိလေ၏။ အိုးယန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို ရှာတွေ့နိုင်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အဘိုးကြီး၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း မလိုက်ရန်သာ သူမ မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ အနာဂတ်တွင် ဂျူနီယာညီအစ်ကိုများနှင့် ဂျူနီယာညီမလေးတို့အတွက် သူ့ကိုယ်သူ စတေးရမည့် ဟူယန်နှင့် တူညီသော အခြေအနေမျိုးကို သူ ရင်ဆိုင်ရပါက သူသည်လည်း သူ၏ အဘိုးကြီးကဲ့သို့ တူညီသော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်မည်လောဟု သူ တွေးတောမိသည်။

အိုးယန် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပြုံးကာ သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေ၏။

"ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ..."

"ဘာကို သိတာလဲ..."

ပိုင်ယွီ၏ အသံက အိုးယန်၏ အနောက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အိုးယန်ကို လန့်ဖြတ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

အိုးယန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် ဓားတစ်လက်ချိတ်ဆွဲကာ လက်ထဲတွင် စာအုပ် တစ်အုပ် ကိုင်ထားသော ပိုင်ယွီသည် သူ့ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် အကဲခတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏...

အိုးယန်က စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မင်း လမ်းလျှောက်ရင် အသက်မရှူဘူးလား ကောင်စုတ်လေးရဲ့..."

ပိုင်ယွီက နားမလည်စွာ ပြန်ပြောလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော် ဓားပျံ စီးပြီး ပြန်လာတာလေ... ဘာအသံ ရှိနိုင်မှာလဲ... ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့... စီနီယာအစ်ကိုက ဘာလို့ ဒီမှာ ရပ်ပြီး လေတိုက်ခံနေတာလဲ..."

အိုးယန်သည် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး ဖြစ်သော ရှေးဟောင်း ဓားအင်မော်တယ်၏ လူဝင်စား ပိုင်ယွီ ဂျူနီယာညီလေးကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ သူသည် ရှေးခေတ်က အင်မော်တယ်များကို ရှင်းလင်းစွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါလျက် ယခုအခါ သူ၏ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ နိမ့်ကျနေရသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရလေသည်။

အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် အိုးယဲ့ကျီထံမှ သူ ရရှိခဲ့သော အမွေအနှစ်၏ အသုံးဝင်မှုက ဘာလဲဟု တွေးမိသည်။

ဒုတိယ ညီငယ် အတွက် သူ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ချေ... တောင်ထိပ်ငယ်လေးပေါ်တွင် ယခုအခါ ဟူထူ၊ ချန်ချန်ရှန်း၊ ပိုင်ယွီ၊ တရားမဝင်သော ရှောင်ဖုန်းနှင့် ကောက်ကျစ်သော ကျောက်ချီယန်စွန်း တို့ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်လေ၏။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် တာအို၏ တည်ရှိမှုကို သူ မခံစားနိုင်ခြင်းမှာ ဤ စကားနားမထောင်သော တပည့်များ အုပ်စု အတွက် အရမ်း စိုးရိမ်ပူပန်လွန်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရမည်။

"ရှောင်ပိုင်... မင်း တစ်နေ့လုံး လျှောက်သွားနေတာပဲ... မကြာသေးခင်က ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အသစ်တွေ ရသေးလား..."

အိုးယန်သည် တစ်ခါမှ မမေးဖူးဘဲ ပိုင်ယွီကို သူ၏ မကြာသေးမီက ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု အကြောင်း မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

အိုးယန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ပိုင်ယွီသည် ရပ်တန့်သွားပြီး အိုးယန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ပေသည်။ သူ တောင်ပေါ်သို့ ရောက်လာကတည်းက စီနီယာအစ်ကိုက သူ့ကို သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အကြောင်း မေးမြန်းခြင်းမှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပုံ ရလေသည်။

သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုမှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရလေသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အကြောင်း တစ်ခါမျှ မမေးဖူးသော အိုးယန်သည် ယခုအခါ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု အကြောင်းကို စတင် ဂရုစိုက်လာပြီ ဖြစ်လေ၏။

ပိုင်ယွီသည် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာတွေ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က ကျွန်တော် နည်းနည်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတယ်..."

"ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတယ် ဟုတ်လား..."

ရှောင်ပိုင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အိုးယန် ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့လေ၏။ ရှေးခေတ်က ကျင့်ကြံခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော ရှောင်ပိုင်ကို မည်သည့်အရာက ဝေခွဲမရ ဖြစ်စေနိုင်သည်ကို သူ သိချင်နေမိသည်။

လက်ခုပ်သံများကို အမြဲတမ်း ကြားချင်နေသော ဘဝ လမ်းညွှန်ပြသသူ မဟာဆရာကြီး အိုးယန်ထံ လာရောက် ဆွေးနွေးလှည့်ပါ ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

ပိုင်ယွီသည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အိုးယန်ကို ဝေခွဲမရသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်တော်တို့က အင်မော်တယ်ကိုပဲ ကျင့်ကြံလို့ ရတာလား..."

ထိုကဲ့သို့သော အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာတွင် သူသည် ရေနွေးဆူစေရန် နည်းပညာကို သွားရောက် လေ့လာမည်လောဟု သူ တွေးတောမိသည်။

ယခင် ရှေးဟောင်း ဓားအင်မော်တယ်သည် ဤ စကြဝဠာတွင် ဂန်းဒမ်များ တည်ဆောက်ချင်နေတာများလားဟု သူ တွေးတောမိသည်။

အိုးယန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အတွေးကြောင့် လန့်ဖြတ်သွားခဲ့လေ၏။ အနာဂတ်တွင် ပိုင်ယွီသည် ကျင့်ကြံသူများကို တိုက်ခိုက်ရန် ဂန်းဒမ် အဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ အာကာသယာဉ်များကို မောင်းနှင်နေသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရင်း ဤအနုပညာ စတိုင်လ်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်အောင် ထူးဆန်းနေသည်ဟု အိုးယန် ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးသည် အင်မော်တယ်များလို မကျင့်ကြံချင်ဘဲ သိပ္ပံပညာကို သင်ယူချင်နေသည် ဆိုမှတော့ သူ၏ စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ သဘာဝကျကျ ကူညီပေးရမည် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် သူ၏ ယခင်ဘဝက သူ၏ ပညာရေး အဆင့်အတန်းမှာလည်း မမြင့်မားခဲ့ချေ။ သူ ကျောင်းတက်စဉ်က ရူပဗေဒနှင့် ဓာတုဗေဒကို နားထောင်ရခြင်းမှာ တာအိုကို နားထောင်ရခြင်းနှင့် မည်သို့မျှ မကွာခြားလှချေ။

ယခုအခါ ဤ စကြဝဠာတွင် သူ နေထိုင်လာခဲ့သည်မှာ အနှစ် နှစ်ဆယ် နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ၉၉ အလီကိုပင် သူ မရွတ်ဆိုနိုင်တော့သည်ကို ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။

အိုးယန်သည် သူ၏ စကားလုံးများကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်လိုက်ပြီးနောက် ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"သုံး-လေး-ငါး..."

သီအိုရီ မရှင်းလင်းသရွေ့ ပိုက်သာဂိုးရပ်စ် သီအိုရမ် ကိုသာ အသုံးပြုလိုက်...

သိပ္ပံပညာရဲ့ အဆုံးသတ်ဟာ ပိုက်သာဂိုးရပ်စ် သီအိုရမ်ပဲ...

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဆွံ့အသွားသူမှာ ပိုင်ယွီ ပင် ဖြစ်လေ၏။ ပိုင်ယွီသည် ယုံကြည်မှုရှိနေသော အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုသည် နောက်တစ်ကြိမ် အတွေးလွန်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများ ပြောနေပြန်ပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်လေ၏။

ပိုင်ယွီသည် အိုးယန်၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကိုနားမထောင်တော့ဘဲ သူ၏ လက်ထဲရှိ "ရှောင်ပိုင်ရဲ့ ဒိုင်ယာရီ" ကိုသာ ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ပေသည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ပိုင်ယွီသည် မေးခွန်း အချို့ကို တွေးတောနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ဒီကမ္ဘာပေါ်က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ လိုက်နာဖို့ အင်မော်တယ်တွေရဲ့ လမ်းကြောင်း တစ်ခုတည်းပဲ တကယ် ရှိတာလားဟု တွေးတောနေမိသည်။

ပြီးတော့ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အင်မော်တယ်တွေနဲ့ မတူတဲ့ တခြား ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း တကယ်ပဲ မရှိတော့ဘူးလားဟု ဆက်တွေးလိုက်သည်။

ဒါမှမဟုတ် အင်မော်တယ်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း တစ်ခုကိုများ သူ ရှာတွေ့နိုင်မလားဟု စဉ်းစားမိသည်။

"အရာအားလုံးက ငါ့ရဲ့ ဓားပဲ... အရာအားလုံးက ငါ့ရဲ့ တာအို ပဲ..." ဒါကို ဘယ်အတိုင်းအတာအထိ အမှန်တကယ် အောင်မြင်နိုင်မလဲဟု တွေးတောမိသည်။

သူတောင် နားမလည်နိုင်တဲ့ ဆရာက ဒီ မှတ်စုစာအုပ်ကို သူ့အတွက် ချန်ထားခဲ့ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဟု စဉ်းစားနေမိသည်။

ဤသည်မှာ ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ပိုင်ယွီ ခေါင်းခြောက်နေရသည့် အကြောင်းရင်း ပင် ဖြစ်လေ၏။

မူလက ဤဘဝတွင် အဆင့် တစ်ခုအထိသာ အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံပြီး လေတိုက်သည်ကိုသာ ကြည့်ရှုချင်ခဲ့သော ပိုင်ယွီသည် သူ့တွင်လည်း ကံကြမ္မာ တစ်ခုခု ဝန်ပိနေပုံ ရကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ပေသည်။

ဟန်ရေးပြတတ်သော ဂျူနီယာညီလေး ပိုင်ယွီကို သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အသိပညာ အောက်တွင် လုံးဝ အရှုံးပေးသွားစေရန် အိုးယန်က ၉၉ အလီကို ရောင့်တက်စွာ သင်ပေးတော့မည့်ဆဲဆဲတွင်။

တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ အထက်တွင် တိမ်မည်းကြီးများ ရုတ်တရက် စုဝေးလာပြီး တောင်ထိပ်ငယ်လေး တစ်ခုလုံးတွင် မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းထွက်လာခဲ့ပေသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး လန့်ဖြတ်သွားပြီး တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ ထိပ်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးသွားကြလေ၏။

တစ်ယောက်ယောက်က တောင်ထိပ်ငယ်လေးပေါ်မှာ ကောင်းကင် တာအို ခွင့်မလွှတ်နိုင်တဲ့ အရာ တစ်ခုခု လုပ်နေသည်ဟု သူတို့ တွေးလိုက်မိကြသည်။

---

အခန်း ၁၈၂ - ကောင်းကင်ဘုံအပြစ်ပေး မျက်လုံး ထပ်မံ ရောက်ရှိလာခြင်း

တောင်ထိပ်ငယ်လေးက ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ပေးတာကို ဆွဲဆောင်တာက တောင်ထိပ်ငယ်လေး အတွက် ဖျော်ဖြေမှု တစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

ဒီ ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ပေးတာက ရူးနေတာလား... ငါတို့က ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ ဘာမှ မထူးခြားတဲ့ တောင်ထိပ် တစ်ခုက ကလေးကောင်းတွေပါ... ဒါပေမဲ့ သူက နေ့တိုင်း တောင်ထိပ်ငယ်လေးကိုပဲ ရွေးပြီး တိုက်ခိုက်နေတယ်ဟု တွေးတောမိသည်။

ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ်က ဒီလောက် နီးနေတာကို ဘာလို့ အဲဒီ တောင်ထိပ်ကို မတိုက်ခိုက်ရတာလဲဟု သူ စဉ်းစားနေမိသည်။

ကောင်းကင်ကြီးက အနည်းငယ် မတရားဘူးဟု ခံစားရသဖြင့် အိုးယန်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြေးနေလေ၏။

ဓားပျံဖြင့် ပျံသန်းလာသော ပိုင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း လေးနက်နေပေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ပေးခြင်းသည် ရှောင်ဖုန်းကို အရပ်ငါးမျက်နှာ နတ်ဘုရားသားရဲများ ထိုးပေးခဲ့သည့် အကြိမ်ကထက် ဆယ်ဆကျော် ပိုမို အားကောင်းပုံ ရလေ၏။

ဟူထူနှင့် ချန်ချန်ရှန်း တို့သာ တောင်ထိပ်ငယ်လေးပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေပြီး ဝက်အူချောင်းခွေး၏ ဗိုက်ထဲတွင် သတိလစ်နေသော လန်ချင်းဆုန်း လည်း ရှိနေလေ၏။ ရလဒ်မှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။ သူတို့၏ တတိယ အစ်ကိုသည် ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေမည့် အရာ တစ်ခုခုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ်လိုက်ပြန်ပြီ ဖြစ်ရမည်။

ဒီ တတိယ အစ်ကိုက တစ်နေ့လုံး လျှို့ဝှက်နေပြီး သူ့ရဲ့ မျက်နှာအစစ်ကို ဘယ်တော့မှ လွယ်လွယ်ကူကူ မပြဘူး... ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ပေးတာကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်တဲ့ ဘယ်လို ကိစ္စမျိုးကို သူ လုပ်ခဲ့တာလဲဟု တွေးတောမိသည်။

တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ ထိပ်ရှိ တောင်စောင့်ဝင်္ကပါသည် ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာခဲ့ပေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နက်နဲသည့် ရွှေရောင် ဝင်္ကပါပုံစံများသည် ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့များသည် လေဆင်နှာမောင်း တစ်ခုကဲ့သို့ တောင်ထိပ်ငယ်လေး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

ဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းလိုက်သောကြောင့် အိုးယန်နှင့် ပိုင်ယွီတို့သည် ဝင်္ကပါ၏ အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရလေ၏။ ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ပေးခြင်းကို ကိုင်တွယ်ရန် ချန်ချန်ရှန်း၏ နည်းလမ်းများကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန် မည်သူမျှ ဝင်္ကပါပုံစံကို အလွယ်တကူ မဖျက်ဆီးရဲကြချေ။

သုံးဆမိုးကြိုးကပ်ဘေးနှင့် သုံးဆခြောက်ချက်မိုးကြိုးကပ်ဘေး တို့သည် ကျင့်ကြံသူများ သူတို့၏ အဆင့်ကို တိုးတက်စေရန်နှင့် တာအို၏ တည်ရှိမှုသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်ရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ချမှတ်ထားသော အတားအဆီးများ သက်သက်သာ ဖြစ်လေ၏။

ဤကဲ့သို့သော မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို အပြစ်ပေးခြင်း ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း ထိုအရာကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သရွေ့ ကျင့်ကြံသူသည် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

သို့ရာတွင် ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ပေးခြင်းမှာမူ ကွဲပြားလေ၏။ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ပေးခြင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော အရာ တစ်ခုခုကို ပြုလုပ်သည့် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ အား ချမှတ်သော အပြစ်ပေးမှု တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အပြစ်ပေးမှု သာ ရှိကာ နောက်ပိုင်းတွင် မည်သည့် ဆုလာဘ် မျှ မရှိချေ။

ထိုအရာသည် သုံးဆမိုးကြိုးကပ်ဘေးနှင့် သုံးဆခြောက်ချက်မိုးကြိုးကပ်ဘေး တို့ထက် အဆပေါင်း တစ်ရာကျော် ပိုမို အားကောင်းပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ပေးခြင်း ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် တစ်ယောက်ယောက်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပရမ်းပတာ ဖြစ်စေနိုင်သည့် အရာ တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း သေချာပေါက် ဆိုလိုပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... တတိယ အစ်ကိုကို ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ပေးတာရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပိတ်ဆို့ဖို့ အရင် ကူညီပေးရအောင်လား..."

ပိုင်ယွီသည် အမည်းရောင်အနီရောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်သော ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်များကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

အိုးယန်သည် ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကြည့်ကာ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ရှောင်ပိုင်... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက တတိယ ညီငယ်ကို အပြစ်ပေးလောက်အောင် ဘာကိစ္စ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ..."

"စီနီယာအစ်ကို... အခုက ဒါကို ဆွေးနွေးရမယ့် အချိန် မဟုတ်သေးဘူး... တတိယ အစ်ကိုကို ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ပေးတာကို ပိတ်ဆို့ဖို့ အရင် ကူညီပေးပြီးမှ ဒီကိစ္စကို ပြောကြတာပေါ့..."

ပိုင်ယွီက ပြန်ပြောလိုက်လေ၏။

အိုးယန်သည် သူ၏ လက်များကို အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ယှက်ထားကာ ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်များကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"တတိယ ညီငယ်ရဲ့ ဝင်္ကပါပုံစံက ဘာလို့ ငါတို့ကို အပြင်မှာ ပိတ်ဆို့ထားလဲ မင်း သိလား... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ ငါတို့ကို မသိစေချင်ဘူး..."

ပိုင်ယွီသည် တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့လေ၏။ တကယ်တမ်းတွင် သူ၏ တတိယ အစ်ကို၏ စရိုက် အရ ဆိုလျှင် သူသည် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့် အမှားမျိုးကို ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ချေ။ သူက သူ့ကိုယ်သူနှင့် စီနီယာအစ်ကိုကို တောင်ထိပ်၏ အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့ထားသည် ဆိုမှတော့...

တတိယ အစ်ကိုက ဤကိစ္စတွင် သူတို့ကို ဝင်မပါစေချင်ကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

သူ၏ ပြန်လည် မွေးဖွားလာသော တတိယ ဂျူနီယာညီလေးသည် နှလုံးသားနတ်ဆိုး တစ်ခု ကဲ့သို့ အမြဲတမ်း အလွန် ခေါင်းမာကြောင်းကို အိုးယန် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန် ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။

အနာဂတ်တွင် သူ အများကြီး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရလို့ အရာအားလုံးကို အသည်းအသန် ပြန်လည် ပြုပြင်ချင်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်ဟု သူ တွေးတောမိသည်။

ဤအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် သူသည် ဤကဲ့သို့သော 'လူလည်ကြီး' စရိုက် မျိုး ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ဒါက မမှားပေမယ့် လုံးဝ မှန်တယ်လို့လည်း မဆိုနိုင်ဘူးဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲဖို့ အရမ်း အာရုံစိုက်လွန်းနေတာက ပစ္စုပ္ပန်ကို မေ့သွားစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် နေထိုင်ရန် အာရုံစိုက်ခြင်းနှင့် အတိတ်တွင် နေထိုင်ရန် အာရုံစိုက်ခြင်းတို့မှာ အခြေခံအားဖြင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေ၏။

ထိုနှစ်ခုစလုံးက လူတစ်ယောက်၏ လက်ရှိ ဘဝကို ထိန်းချုပ်၍မရသော အချက်အလက် အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

အိုးယန် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ချန်ရှန်း နေရတာ နည်းနည်း အရမ်း ပင်ပန်းလွန်းတယ်... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ့ကို သူ့သဘောအတိုင်း လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ..."

ပိုင်ယွီသည် အိုးယန်၏ အနောက်တွင် အနည်းငယ် ရပ်နေပြီး သူ၏ ညာလက်ကို ခါးရှိ ဓား လက်ကိုင်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ တင်ထားလေ၏။ သူ၏ တတိယ အစ်ကို ဘာလုပ်ချင်နေသနည်း ဆိုသည်ကို သူ မသေချာသော်လည်း...

သို့ရာတွင် ထိုအရာသည် အသက်နှင့် သေဆုံးခြင်း ကိစ္စရပ် တစ်ခု အမှန်တကယ် ဖြစ်လာပါက သူ လက်ပိုက်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ချေ။

သူ စီနီယာအစ်ကိုကိုသာ စောင့်ကြည့်ရန် လိုအပ်ပေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့် အမှန်တကယ် ရောက်လာပါက စီနီယာအစ်ကိုသည် သေချာပေါက် ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမည့်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူတို့ ပြဿနာ ရှာတိုင်း စီနီယာအစ်ကို၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို အမြဲတမ်း ခံရပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြစ်ပေးခြင်းကိုပင် ခံရလေ့ရှိသော်လည်း သူတို့၏ အသက်အန္တရာယ် ရှိလာချိန်တိုင်း သူတို့၏ အရှေ့တွင် ပထမဆုံး ရပ်တည်ပေးမည့်သူမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် အားကိုးရဆုံးဟု မထင်ရသော ဤ စီနီယာအစ်ကို သာ အမြဲတမ်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

သူတို့အတွက် တင်းကျပ်စွာ မလိုအပ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက် ရှိနေခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် စိတ်သက်သာရာရစေသော အရာ တစ်ခု ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

ခရမ်းရောင်-အမည်းရောင် တိမ်မည်းကြီးများသည် ကျယ်လောင်စွာ ခြိမ်းနေပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် မူလချီများ အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်လေ၏။

ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် မူလချီများ၏ ကောင်းချီး မပါဘဲ တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ အထက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် ဝင်္ကပါပုံစံများသည် မှေးမှိန်လာခဲ့ပေသည်။

ဝင်္ကပါ ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်သွင်းရန် အခြေခံ အကျဆုံး အခြေအနေမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် မူလချီ ပင် ဖြစ်လေ၏။

ဤ ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ပေးခြင်း၏ အဆင့်သည် ရှောင်ဖုန်း၏ အချိန်ကထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းနေပြီး အနီးနားရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် မူလချီများ အားလုံးကို ကြိုတင် စုပ်ယူနိုင်စွမ်းပင် ရှိလေသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် မူလချီ၏ ကောင်းချီးကို ဆုံးရှုံးသွားသော ဝင်္ကပါပုံစံများသည် ဖြည်းညင်းစွာ စတင် ပေါင်းစည်းလာကြလေ၏။ရွှေရောင် ဝင်္ကပါပုံစံ တစ်ခုစီမှ ခရမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချန်ချန်ရှန်း တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

အားလုံးသည် ခရမ်းတိမ်တိုက် ဝတ်ရုံများကို တူညီစွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ငွေရောင် လူမျက်နှာ မျက်နှာဖုံးများကို တပ်ဆင်ထားကာ သုံးပေရှည်သော ချင်းဖုန်းဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြလျက် ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်များကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြလေ၏...

တောင်ထိပ်ငယ်လေးပေါ်တွင် ဟိန်းထွက်သံ တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ချန်ချန်ရှန်း၏ အခန်းထဲမှ မျက်နှာဖုံး မပါသော ချန်ချန်ရှန်း တစ်ယောက် ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

ဤ ချန်ချန်ရှန်းသည် ချန်ချန်ရှန်း၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လေ၏။ ချန်ချန်ရှန်းသည် ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မော့ကြည့်လိုက်ပေသည်။

မိုးကြိုးများ ပြည့်နှက်နေသော အလင်းရောင် အောက်တွင် မိစ္ဆာ ဆန်လုနီးပါး ချောမောနေသော ချန်ချန်ရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်သေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

ထို့နောက် သူသည် ခြံဝင်းထဲသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ဟူထူသည် စောင် အောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သူမ၏ စောင်ငယ်လေးထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားကာ သူမ၏ အောက်တွင် ဂရုမစိုက်သည့် အမူအရာများ ရှိနေသော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် အနည်းငယ် ရှိနေပေသည်။

တိဗက်မြေခွေး လူချောကြီး ၊ ဝက်အူချောင်းခွေး လျန်ကျိုက်၊ ငှက်စိမ်းလေး အမွေးပြောင်၊ မျောက် ပြေစန်း။

ဟူထူသည် ချန်ချန်ရှန်းကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ လက်များကို ဆန့်ထုတ်ကာ စောင်ကို ဖွင့်ပြီး ချန်ချန်ရှန်းကို အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"တတိယ အစ်ကို... မြန်မြန်... ထူထူရဲ့ စောင်ထဲ ဝင်ပုန်း..."

ဟူထူ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်ချန်ရှန်း ပြုံးလိုက်လေ၏။ တိုင်းပြည်များကိုပင် မှောက်လှန်နိုင်စွမ်းရှိလောက်အောင် အလွန် ချောမောသော သူ၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာခဲ့ပေသည်။ ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်း ကြေးနီခေါင်းလောင်း သေးသေးလေး တစ်လုံးသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

သူ၏ လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ရှေးဟောင်း ကြေးနီခေါင်းလောင်း သည် ပျံသန်းထွက်သွားပြီး ဟူထူကို လွှမ်းခြုံထားသော ရွှေရောင်၊ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည့် ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံး အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားပေသည်။

ဒီနေ့ ငါ ချန်ချန်ရှန်း လုပ်ရမယ့် အရာကို ငါ သေချာပေါက် လုပ်မယ်... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက ခွင့်မပြုဘူး ဆိုရင်တောင် ဒီနေ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ခေါင်းငုံ့ခိုင်းရမယ်။

ချန်ချန်ရှန်း၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အပြာရောင် မိုးကြိုးမြွေများသည် ရေတံခွန် တစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ဆီသို့ ပစ်ခတ်လာခဲ့လေသည်...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တောင်ထိပ်ငယ်လေး တစ်ခုလုံးသည် ငရဲဘုံမှ မြင်ကွင်း တစ်ခုကဲ့သို့ မိုးကြိုးများနှင့် လျှပ်စီးများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပေသည်။

အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ယှက်ထားသော အိုးယန်၏ လက်များသည် အလိုအလျောက် ဆုပ်ထားမိသွားလေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အစစ်အမှန်ယွမ်ချီများသည် တုန်ခါနေပြီး အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပေသည်။

ပိုင်ယွီ၏ မျက်လုံးများတွင် နက်နဲသော ဥပဒေသ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ ခါးရှိ ဓား လက်ကိုင်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ တင်ထားသော သူ၏ ညာလက်သည် ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သို့ရာတွင် ရေတံခွန် တစ်ခုကဲ့သို့ မိုးကြိုးများကို အတူတကွ လုပ်ဆောင်နေကြသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ချန်ချန်ရှန်းများက ပိတ်ဆို့ထားခဲ့လေ၏။ ချန်ချန်ရှန်းများကို မိုးကြိုးများက အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးနေပြီး ချန်ချန်ရှန်း အသစ်များသည် သူတို့၏ နေရာများကို အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက် အစားထိုးနေကြပေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ပေးခြင်းသည် ဆယ့်ငါးမိနစ် တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့လေ၏။ တောင်ထိပ်ငယ်လေး အနီးရှိ ကျောက်တုံးများသည် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခံရသဖြင့် ချော်ရည်များ အဖြစ်သို့ပင် အရည်ပျော်သွားခဲ့ပေသည်။

တစ်ခုခုကို ကြောက်ရွံ့နေသည့်အလား ကောင်းကင်ဘုံအပြစ်ပေး မျက်လုံးသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပေါ်မလာခဲ့ချေ။ မိုးကြိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုး တစ်စင်းသည် လေဟာနယ်ကို တိုက်ရိုက် လိမ်ကောက်ပြီး ချန်ချန်ရှန်း၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ် ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းသည် လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်ခွင့် ပြုလိုက်ပေသည်။

အိုးယန်နှင့် ပိုင်ယွီတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ချန်ချန်ရှန်းသည် အပိုင်းအစများ အဖြစ် ဖောက်ခွဲခံလိုက်ရလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိမ်မည်းများ အစုကွဲသွားပြီး ကောင်းကင်ကြီး ကြည်လင်သွားခဲ့ပေသည်။

သေမတတ် တိတ်ဆိတ်မှု ထဲသို့ ကျရောက်နေသော တောင်ထိပ်ငယ်လေး သာ ကျန်ရစ်တော့လေ၏။