အခန်း (၁၆-၁၈)

အခန်း (၁၆) လက်ဝှေ့အခြေခံသင်ခန်းစာ

လေ့ကျင့်ရေးကွင်း အမှတ် (၂)

သာမန်ထက် ခြောက်ဆပိုသာသော သင်ယူနိုင်စွမ်းအားဖြင့် ကျောက်ဖေးသည် တောင်ဖြိုလက်သီး ပုံစံ ၃၆ကွက် ကို အကြိမ်အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ရုံဖြင့် ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ လီကမ်း၏ အဆင့်အတန်းကို ရောက်ရန် အလှမ်းဝေးသေးသော်လည်း

ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ဟန်ချက်ညီကာ အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

ခဏကြာ လက်ဝှေ့ကျင့်ပြီးနောက် ကျောက်ဖေးသည်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားလာရသည်။

ချီနှင့် သွေးသားကို လှုံ့ဆော်ပေးသော ကျင့်ကြံမှုနှင့် မတူဘဲ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ပါက လူ၏ အခြေအနေကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအင်ကိုသာ လောင်ကျွမ်းစေသည်။

ဤစွမ်းအင်ကို အစားအစာမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ကိုယ်ခံပညာဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြွက်သားအင်အားကို သက်သက်သာသာ လောင်ကျွမ်းစေခြင်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် တောင်ဖြို လက်သီး ပုံစံ ၃၆ကွက်

ကဲ့သို့ ပြင်းထန်အားပါသော လက်ဝှေ့စတိုင်များသည် လေးလံလှသော အရှိန်အဟုန်ကို အဓိကထားသည်။

လက်သီးတစ်ချက်ချင်းစီတိုင်းသည် သူ၏ အင်အားအားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

ပိုမိုကောင်းမွန်သော လေ့ကျင့်မှုရလဒ်များရရှိရန်နှင့် အားထုတ်ပုံ နည်းစနစ်များကို တဖြည်းဖြည်း ရှာဖွေနိုင်ရန်အတွက် မိမိရှိသမျှ အင်အားအားလုံးကို အသုံးချရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်ဖေးသည် လေဟုန်စီး အနေအထား လေ့ကျင့်ခန်းကို တစ်ကျော့ပြန် လေ့ကျင့်ပြန်သည်။

အခြေခံအဆင့်၏ အာနိသင်များမှာ စတင် ပြသလာပြီဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ ချီနှင့် သွေးသားကို မခံစားရသေးသဖြင့် ဝိညာဉ်ကိုယ်ခံပညာရှင် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း

လေ့ကျင့်ခန်း တစ်ချီအပြီးတွင် သူ၏ ကုန်ခမ်းသွားသော အင်အားများစွာ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသည်ကို သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူသည် ပို၍ပင် ဆာလောင်လာခဲ့သည်။

ရပ်လျက် တရားမှတ်သည့်နည်းစနစ်သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ချီနှင့် သွေးစီးဆင်းမှုကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်နာလန်ထူမှုကို မြန်ဆန်စေသည်။

သို့သော် ပြန်လည်ရရှိလာသော အင်အားသည် အလကားရခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ စွမ်းအင်များကို လောင်ကျွမ်းခြင်းမှ ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် လေ့ကျင့်ခန်းကို နားပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

၎င်းကိုမြင်သောအခါ စွန်းဟူနှင့် အခြားသူများမှာ အမြန်လိုက်ပါလာကြပြီး လူ ခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်ခန့်ရှိသော အုပ်စုသည် ကျောက်ဖေးကို ထမင်းစားဆောင်သို့ ဝန်းရံလိုက်ပါသွားကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စွန်းဟူနှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များသည် လေထိန်းချုပ်အနေအထားနှင့် ပတ်သက်သော အကြံပြုချက်များကို ကျောက်ဖေးထံမှ တောင်းခံရန် မမေ့ကြပေ။

ကျောက်ဖေးသည် သူတို့ကို တစ်ဦးချင်းစီ ညွှန်ကြားပေးပြီး လေထိန်းချုပ်လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အမြင်များကို မျှဝေပေးခဲ့သည်။

ကျောက်ဖေးသည် လေထိန်းချုပ်ခြင်း အခြေခံကို ကျွမ်းကျင်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ နားလည်မှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီး ပိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထို့အပြင် လေထိန်းချုပ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းရည် သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်မျိုး မဟုတ်ပေ။

ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် ထိုသို့သော အခြေခံ ကိုယ်ခံပညာရပ်ကို လျှို့ဝှက်ထားရန် မလိုဟု ခံစားရသည်

သူတို့သည် သူ၏ထံမှ မမေးလျှင်ပင် လီကမ်းထံမှ အလွယ်တကူ အကြံဉာဏ်တောင်းနိုင်သည်။

ထို့အပြင် တစ်ခုခုကို နားလည်သွားရုံနှင့် လျင်မြန်စွာ တတ်မြောက်နိုင်မည်ဟုလည်း မဆိုလိုပေ။

စွန်းဟူသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိသည်။

လူတိုင်းက ကျောက်ဖေးကို အကြံဉာဏ်တောင်းနေကြသော်လည်း၊

ခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်ခန့်က တစ်ပြိုင်နက် မေးခွန်းထုတ်နေသဖြင့် ကျောက်ဖေးသည် လူတိုင်းကို တစ်ချိန်တည်း မဖြေနိုင်ပေ။

ကျောက်ဖေးသည် သူ့ကို အသိသာဆုံး ဂရုစိုက်ပေးသူ၏ မေးခွန်းများကို အမြဲတမ်း ဦးစားပေး ဖြေကြားပေးလေ့ရှိသည်။

၎င်းမှာ စွန်းဟူတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။

အခြားသူများလည်း ဤကဲ့သို့ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုကို သိသိသာသာ သတိပြုမိကြသည်။

၎င်းက ကျောက်ဖေး၏ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ထမင်းစားဆောင်သို့ ဝင်လိုက်သောအခါ

စွန်းဟူသည် ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းရည် ပြတင်းပေါက်သို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားပြီး အခြားလူငယ်တစ်ဦးကလည်း နောက်မှ လိုက်သွားသည်။

အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် မနှစ်မြို့စရာ ဖြစ်သွားကြသည်။

သွေးအားကောင်းစေပြီး ခန္ဓာကိုယ် သန်စွမ်းစေသော ဟင်းရည်တစ်ခွက်လျှင် ငွေဆယ်ခု ကျသင့်ခြင်းမှာ စွန်းဟူကဲ့သို့ ချမ်းသာသော လူငယ်တစ်ဦးအတွက် ဘာမှမဟုတ်

သော်လည်း

လူတိုင်းက မချမ်းသာကြပေ။

လူအများစုအတွက် ကိုယ်ခံပညာသင်ကျောင်းသို့ တက်ရောက်ရန် ငွေဆယ်ခုအကုန်အကျခံရခြင်းမှာ မိသားစုတစ်ခုလုံးအတွက် ကြီးမားသော ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် ငွေမတတ်နိုင်သူများကို သည်းမခံခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် ပြတင်းပေါက်မှ အစားအစာကို ယူပြီးနောက် စွန်းဟူနှင့် အခြားလူငယ်တစ်ဦးတို့ရှိရာ စားပွဲတွင် အတူတူ ထိုင်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ သူက အရှိတရားကို လက်ခံလွန်းနေ၍ မဟုတ်ပေ။

သူသည် ဘာမှပြန်မလိုချင်ဘဲ ပေးကမ်းစွန့်ကြဲနေမည့် သူတော်စင်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ

လူ ခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက် သို့မဟုတ် ထိုထက်မကသော လူများကို တစ်ပြိုင်နက် ဂရုစိုက်နေရခြင်းသည် ကျောက်ဖေးအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေပြီး သူ၏ အချိန်နှင့် စွမ်းအင်ကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လိမ့်မည်။

အခြားတစ်ဖက်မှ ကြည့်လျှင်

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် ငွေကြေး၊ အဖော်၊ နည်းလမ်းနှင့် နေရာဟူ၍ ရှိသည်။

စွန်းဟူနှင့် အခြားလူငယ်တစ်ဦးသည် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံရန် ဆန္ဒရှိကြသည်၊ ၎င်းမှာ ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် သူတို့ကို လမ်းညွှန်ပေးခြင်းမှာ မှန်ကန်သော လုပ်ရပ်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချို့လူများမှာ သူတို့၏ ခေါင်းမာမှုကို မကျော်လွှားနိုင်ကြပေ။

"စီနီယာအစ်ကိုကျောက်ကို ဖားဖို့အတွက် ငွေကို ဒီလိုသုံးတာ ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ... ဒါ့အပြင် စီနီယာအစ်ကိုကျောက်က ဒီလိုရွံစရာကောင်းတဲ့သူနဲ့ အတူမထိုင်သင့်ဘူး" လူငယ်တစ်ဦးက မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

အနီးနားရှိ တစ်ဦးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည် - "ဘာလဲ... မင်းက မတတ်နိုင်လို့ သူများ တတ်နိုင်တာကို မကြည့်ရက်ဘူးလား?"

ထိုလူငယ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ပြောသည် "ငါတို့ တပည့်အချင်းချင်း ချစ်ခင်မှုက ပွင့်လင်းမြင်သာပြီး မြင့်မြတ်သင့်တယ်၊ လူကြီးလူကောင်းတွေကြားက သံယောဇဉ်ကို ငွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် တိုင်းတာ ညစ်နွမ်းစေမှာလဲ?"

လှောင်ပြောင်နေသူက ဆက်ပြောသည် - "ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါဆို မင်း ကျောင်းအုပ်နဲ့ ဆရာတွေကို သွားပြောလေ၊ ငါတို့ တပည့်အချင်းချင်း ချစ်ခင်မှုကို ငဲ့ညှာပြီး ဆေးဟင်းရည်တွေကို အလကား ပေးပါလို့"

အနီးနားရှိ နောက်တစ်ဦးကလည်း ကဲ့ရဲ့သည် "ဒါ့အပြင် စီနီယာအစ်ကိုကျောက်က မင်းအဖေ မဟုတ်ဘူး၊ သူက မင်းကို အလကား လမ်းညွှန်ပေးရအောင်"

"မင်း..." ထိုသူသည် ဒေါသနှင့် အရှက်ကြားတွင် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားခဲ့သည်။

အနီးနားရှိ လူနှစ်ဦးကသာ အချိန်မီ ဝင်မတားလျှင် ရန်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

လူအများစုသည် နောက်ဆုံးတွင် ပို၍ အမြင်ကျယ်ကြသည်။

ကျောက်ဖေးသည် သူတို့အတွက် အရာရာကို ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ ပေးဆပ်သင့်သည်ဟု ထင်နေကြသော လူကြီးများ၏ အလိုလိုက်ခြင်း ခံထားရသည့် လူအနည်းငယ်မှာ ပြောပလောက်သည့် သူများမဟုတ်ပေ။

စွန်းဟူအပြင်

နောက်တစ်ဦးမှာ လုချင်းဝူဖြစ်ပြီး သူသည်လည်း ငွေမရှားသောသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ကျောက်ဖေးအတွက် သွေးအားကောင်းစေပြီး သန်စွမ်းစေသော ဟင်းရည်တစ်ခွက်စီ လာပေးကြသည်။

ကျောက်ဖေးက ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ကျောက်ဖေးသည် ဆေးဟင်းရည် နှစ်ခွက်ကို သောက်ပြီးသောအခါ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ နွေးထွေးသော အရှိန်အဟုန်တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤနွေးထွေးမှုထဲတွင် သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးသော်လည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးလာသည်ကို သိသိသာသာ ခံစားရသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးသည် မနေ့ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သည်။

ဆေးဟင်းရည် နှစ်ခွက်သောက်ခြင်းသည် တစ်ခွက်သောက်ခြင်းထက် ပို၍ အာနိသင်မရှိကြောင်း သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။

၎င်းသည် သကြားလုံး နှစ်လုံးစားသကဲ့သို့ပင်၊ တစ်လုံးစားလျှင်ပင် အချိုဓာတ်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

ပိုချိုသော သကြားလုံးသို့ ပြောင်းလဲမှသာ ထူးခြားပေလိမ့်မည်။

ကျောက်ဖေး နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။

ဆေးဟင်းရည်မှာ စျေးမပေါသော်လည်း ကိုယ်ခံပညာသင်ကျောင်းတွင် စွန်းဟူနှင့် လုချင်းဝူတို့ကဲ့သို့ ချမ်းသာသော လူငယ်အချို့ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

သို့ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် မည်သူမျှ ဆေးဟင်းရည်ကို ပုံမှန်အစားအစာအဖြစ် မစားကြသနည်း? အကြောင်းရင်းမှာ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်။

ဆေးဟင်းရည် နှစ်ခွက်မှာ အကျိုးမရှိဟု မဆိုလိုပေ။ အနည်းဆုံးတော့ နှစ်ခွက်၏ အာနိသင်မှာ တစ်ခွက်ထက် ပိုမိုကြာရှည်ခံသည်။

စားသောက်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်တိုင် ကျောက်ဖေးသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နွေးထွေးမှုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

ဝလင်စွာ စားသောက်ပြီးနောက် ကျောက်ဖေးသည် တိုက်ပွဲဝင်ပုံစံကို ယူကာ လေထိန်းချုပ်ခြင်းကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်သည်။

လေဟုန်စီး အနေအထားကို ကျင့်ပြီးနောက် တောင်ဖြိုလက်သီး ပုံစံ ၃၆ကွက်ကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်ပြန်သည်။

လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုချင်းစီတိုင်းသည် ပိုမို၍ ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။

စွန်းဟူနှင့် လုချင်းဝူတို့သည် ကျောက်ဖေး၏ နောက်တွင်ရပ်ကာ သူနှင့်အတူ ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်ကြသည်။

လေ့ကျင့်မှု ခေတ္တနားချိန်များတွင် ကျောက်ဖေးသည် အင်အားပြန်ဖြည့်ရင်း စွန်းဟူနှင့် အခြားတစ်ဦးကို လှည့်၍ လမ်းညွှန်ပေးတတ်သည်။

ကိုယ်ခံပညာသင်ကျောင်းရှိ ဘဝသည် ပြည့်စုံသော်လည်း ငြီးငွေ့စရာ ကောင်းလှသည်။

ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ခြင်းမှအပ သူနေ့တိုင်းလုပ်သည်မှာ စားခြင်းနှင့် အိပ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် အခြား ဖျော်ဖြေရေး လှုပ်ရှားမှုများ မရှိပေ။

အကယ်၍ အပျော်အပါး ရှာလိုလျှင် ကိုယ်ခံပညာသင်ကျောင်း၏ အပြင်ဘက်သို့ သွားရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးတွင် အပြင်ထွက် အပျော်အပါး ရှာရန် ငွေမရှိပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ စုန်ယုယောင်၏ တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် စုန်ယုယောင် ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ ကျောင်းအပြင်ဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှ ထွက်ခွင့်မရှိပေ။

ဤကဲ့သို့ ပြည့်စုံသော်လည်း ငြီးငွေ့စရာကောင်းသော အခြေအနေတွင် နေ့ရက်များမှာ သတိမထားမိဘဲ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျောက်ဖေးသည် ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ် နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ရက်ထက် တစ်ရက် ပိုမို ကျွမ်းကျင်စွာ လေ့ကျင့်နိုင်လာသည်။

တတိယမြောက်နေ့တွင်

ကျောက်ဖေးသည် တောင်ဖြိုလက်သီး ပုံစံ ၃၆ကွက်ကို အလွန်ပြင်းထန်သော အင်အားဖြင့် ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဖော်ပြချက်သက်သက်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ လက်သီးချက်များမှ ပြင်းထန်သော လေတိုးသံများကို အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူသည် လီကမ်းနှင့် ယှဉ်ရန် အလှမ်းဝေးသေးသော်လည်း သာမန်လူထက် အနည်းငယ် ပိုကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

လီကမ်း၏ အဆိုအရ လက်ဝှေ့၏ အခြေခံ အားထုတ်ပုံ နည်းစနစ်များကို နားလည်သွားခြင်းမှာ ဤလက်ဝှေ့စတိုင်၏ အခြေခံသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဤကိုယ်ခံပညာအပေါ် နားလည်မှုကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မိမိ၏ ဒုတိယပင်ကိုယ်အသိကဲ့သို့ ဖြစ်လာသောအခါ သင်သည် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တပည့်သစ်များအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ချပေးရန် အသုံးပြုသော ဤကဲ့သို့သော အခြေခံလက်ဝှေ့နည်းစနစ်များသည် အမှန်တကယ်တွင် သီးခြား ခက်ခဲသော အဆင့်များ မရှိပေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျောက်ဖေး၏ ကိုယ်ပွါးစနစ်သည် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များအား ဖော်ပြပေးမည့် အချက်အလက်ဇယားကို မဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

အခန်း (၁၇) အစမ်းပြိုင်ပွဲ စတင်ခြင်း

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

ယနေ့မှာ ဧပြီလ ၁၀ ရက်နေ့ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ခံပညာသင်ကျောင်း၏ စည်းမျဉ်းများအရ တပည့်သစ်များသည် သင်တန်းပထမလအတွင်း

အစမ်းပြိုင်ပွဲနှစ်ကြိမ် ဆင်နွှဲရမည်ဖြစ်သည်။ ယနေ့မှာတော့ ထိုပြိုင်ပွဲ၏ ပထမဆုံးနေ့ပင် ဖြစ်သည်။

နံနက်စောစောစီးစီးတွင်

နေရောင်ခြည်သည် လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နွေးထွေးစေလျက်ရှိသည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအမှတ် (၂) တွင် တပည့်သစ် ၆၄ ဦးမှာ စနစ်တကျ တန်းစီရပ်နေကြသည်။ အချို့က တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး၊ အချို့က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကာ အချို့မှာမူ စမ်းသပ်ချင်စိတ်ဖြင့် တက်ကြွနေကြသည်။

လီကမ်းသည် ရှေ့ဆုံးမှရပ်၍ ပြိုင်ပွဲစည်းမျဉ်းများကို ကြေညာနေသည်။

ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင်လည်း ကိုယ်ခံပညာသင်ကျောင်းမှ အခြားတပည့်များက စိတ်ဝင်တစား လာရောက်ကြည့်ရှုနေကြသည်။

အကြောင်းမှာ ဤကျောင်းတွင် ပြိုင်ပွဲများမှလွဲ၍ အခြားစိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဖျော်ဖြေမှု မရှိသလောက်မလို့ပင်။

အသစ်ဝင်တပည့်များအကြား ယှဉ်ပြိုင်မှုဖြစ်သော်လည်း လာရောက်ကြည့်ရှုအားပေးကြသူများဖြင့် အလွန်ပင် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသည်။

ပရိသတ်များထဲတွင် ယခုယှဉ်ပြိုင်မည့် အသစ်ဝင်တပည့် (၆၄) ဦး၏ မိသားစုဝင်အချို့လည်း ပါဝင်ကြသည်။

၎င်းတို့အတွက်မူ ယနေ့သည် ကိုယ်ခံပညာသင်တန်းကျောင်းတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစရာ အမှတ်များရယူနိုင်မည့် နေ့ထူးနေ့မြတ်ပင် ဖြစ်သည်။

မနီးမဝေးတစ်နေရာတွင်

စုန်ယုယောင်နှင့် သူမ၏ မိသားစုဝင်အချို့သည် စုစုပေါင်းကာ ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာ စကားလက်ဆုံ ကျနေကြသည်။

တစ်ဦးက အဆင့်အမြင့်ဆုံးရရှိသူသည် မြို့ထဲရှိ နတ်မိမယ်ဝိုင်စားသောက်ဆိုင်တွင် ကျန်သူများကို တဝတပြဲ ကျွေးမွေးရမည်ဟု အကြံပြုလေ၏

အားလုံးက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။

အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေစဉ်

ရုတ်တရက်ပင် အနီးအနားရှိ တစ်ဦးက "ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကြွလာပြီ” ဟု ဟစ်အော်လိုက်ပေသည်။

တစ်ကွင်းလုံး ရုတ်ချည်း ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ကျောက်ဖေးလည်း မနေနိုင်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

အရပ်အမောင်း မြင့်မားထွားကျိုင်းပြီး နှုတ်ခမ်းမွှေးအနည်းငယ်နှင့် ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အဝေးမှ လျှောက်လှမ်းလာနေသည်။

ဤသူသည် ပျံလွှားသိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ချန်ယွမ်ရှန်းပင် ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ချန်သည် ဆဌမအဆင့်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျန်းလင်းခရိုင် တစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ကျော်ကြားသူဖြစ်သည်။

ဆဌမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် လက်ရည်ထုတ်ပြလိုက်ပါက မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်မည်မသိပေ

ကျောက်ဖေး စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ပျံလွှားသိုင်းသင်တန်းကျောင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည့် ဆယ်ရက်တာကာလအတွင်း ကျောက်ဖေးသည် အချိန်အများစုကို လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင်သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီး ကျန်အချိန်များတွင် အိပ်စက်ခြင်း သို့မဟုတ် ထမင်းစားဆောင်တွင် စားသောက်ခြင်းဖြင့်သာ အချိန်ဖြုန်းခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ဆုံတွေ့ရသည်မှာ ယခုပင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

ချန်ယွမ်ရှန်း၏ နောက်တွင် သိုင်းဆရာနှစ်ဦး လိုက်ပါလာကြပြီး သူတို့သုံးဦးသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအနားသို့ ရောက်သောအခါ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

"ထူးဆန်းတယ်... ဂိုဏ်းချုပ်က ဘာလို့ ဒီလို အသေးအမွှား ပြိုင်ပွဲလေးကို ကြည့်ဖို့ အချိန်ပေးတာလဲ?”

"ဟူး... သူသွားချင်တဲ့နေရာ သူသွားမှာပေါ့၊ ဒါ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကိစ္စပဲ မဟုတ်လား?"

"..."

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ယခင်ကထက် သိသိသာသာ အသံတိုးသွားကြသည်။

ချန်ယွမ်ရှန်း၏ အကြည့်သည် အသစ်ဝင်တပည့်များကို ဝေ့ဝိုက်ကြည့်ရှုသွားရာ ကျောက်ဖေးထံတွင် ခဏတာမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးမှ လီကမ်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ယခုပြိုင်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းအရ...

လူပေါင်း (၆၄) ဦးကို နှစ်ယောက်တစ်တွဲ စုစုပေါင်း အုပ်စု (၃၂) စု ခွဲခြားမည်ဖြစ်သည်။

အုပ်စုခွဲခြင်းကို မဲနှိုက်၍ ရွေးချယ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အနိုင်ရရှိသူ (၃၂) ဦးကို နောက်ထပ် နှစ်ယောက်တစ်တွဲစီ ထပ်မံခွဲခြားမည်သာ

နောက်ဆုံးအဆင့် သတ်မှတ်ချက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်း (၁၀) ဦးထဲ ဝင်သူများသည် ဆုလာဘ်များ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဤပြိုင်ပွဲပုံစံသည် ရိုးရှင်းပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားသည်။

၎င်းသည် ပျံလွှားသိုင်းသင်တန်းကျောင်းသာမက အခြားသော သိုင်းသင်တန်းကျောင်းကြီး သုံးခုတွင်လည်း အသုံးအများဆုံး ပြိုင်ပွဲပုံစံပင် ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ လီကမ်းသည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ပထမဆုံး အုပ်စု (၁၀) စုမှ အသစ်ဝင်တပည့်များကို လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲတွင် နေခဲ့ရန် ပြောကြားကာ ပြိုင်ပွဲစတင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် ပထမဆုံးအုပ်စုတွင် ပါဝင်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ပိန်ပါးပြီး မျက်နှာရှည်ရှည်နှင့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ထိုလူငယ်သည် အလွန်ပင် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရပြီး သူ၏ ကံဆိုးမှုကို ကျိန်ဆဲရင်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်မိခဲ့သည့် သူ၏ လုပ်ရပ်များအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေတော့သည်။

မဲနှိုက်လိုက်ရာတွင် လူအများအပြားထဲမှမှ ကျောက်ဖေးနှင့် လာတိုးရခြင်းမှာ ထိုလူငယ်အတွက် အဆိုးဆုံးကံကြမ္မာပင် ဖြစ်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကျောက်... ကျေးဇူးပြုပြီး ညှာတာပေးပါဦးဗျာ"သူသည် အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ပြီးနောက် အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကာ တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်သည်။

ကျောက်ဖေးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ကိစ္စမရှိပါဘူး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် စကားသံပင် မဆုံးသေးမီမှာပင်...

မျက်နှာရှည်ရှည်နှင့် ထိုလူငယ်သည် အလစ်အငိုက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ကျောက်ဖေးထံသို့ အရှိန်ပြင်းသော လက်သီးဖြောင့်တစ်လုံးဖြင့် ဦးစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

သူသည် ကျောက်ဖေးကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာသိသည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ကျောက်ဖေး၏ တိုးတက်မှုမှာ အံ့မခန်းပင်။ သို့သော် ထိုလူငယ်သည်လည်း အလွယ်တကူ အရှုံးမပေးလိုဘဲ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ အကယ်၍သာ ကံကောင်းခဲ့လျှင် အနိုင်ရရှိနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းလေး တစ်ခုခု ရှိနိုင်ကောင်းပါရဲ့ဟု သူတွေးနေမိသည်။

သူ့လက်သီးသည် တောင်ဖြိုလက်သီး (၃၆) ကွက်ထဲမှ ‘ချုန်း ‘ သိုင်းကွက်ဖြစ်သော်လည်း အခြေခံအဆင့်ကိုသာ တတ်မြောက်သေးသူ ဖြစ်သည်။

မူလက ဟန့်တားမရလောက်အောင် ပြင်းထန်ရမည့် ဤလက်သီးချက်သည် ကျောက်ဖေးအပေါ် ကြောက်ရွံ့စိတ်ကြောင့် တုံ့ဆိုင်းနေပြီး အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဆန်နေတော့သည်။

ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေသော လီကမ်းသည် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်မိသည်။

ကျောက်ဖေးမှာမူ အနည်းငယ်မျှ မလှုပ်ရှားဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်

သည်။

သူသည် နောက်သို့ ဆုတ်မည့်အစား အရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ လက်သီးဖြောင့်တစ်လုံး ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ထိုလူငယ်မှာ မရှောင်နိုင်တော့ပေ။

ဗုန်း

လက်သီးချက်သည် ဖန်းနျန်၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်သွားသည်။

ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး လေးငါးလှမ်းခန့် နောက်သို့ ယိုင်ထွက်သွားတော့သည်။

ကျောက်ဖေးသည် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ ဆက်လက်ဖိအားပေးကာ ဖန်းနျန် အခြေမလှမီမှာပင် လျင်မြန်သော လက်သီးချက် (၄) ချက်ကို ဆက်တိုက် ဆင့်ထိုးလိုက်သည်။

ဖန်းနျန်မှာ နောက်သို့ တရစပ် ဆုတ်ခွာရင်း ဟန်ချက်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

"ဒီအုပ်စုမှာ ကျောက်ဖေး အနိုင်ရတယ်” ဟု လီကမ်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

သူသည် ကျောက်ဖေးကို အံ့သြသလို ကြည့်လိုက်မိသည်။

အမှန်စင်စစ် သူအံ့သြသည်မှာ ကျောက်ဖေး အနိုင်ရသွားခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။

ဤအသစ်ဝင်တပည့်များကို သူကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ သူတို့၏ အရည်အချင်းကို လီကမ်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

သူ့ကို အံ့သြစေသည့်အချက်မှာ ကျောက်ဖေး၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် တိုက်ပွဲအပေါ် ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော စိတ်ဓာတ်မျိုးကို အသစ်ဝင်တပည့်များတွင် တွေ့ရခဲလှသည်။

လက်တွေ့တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိမှသာ ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီကမ်း မသိသည့်အချက်မှာ ကျောက်ဖေးသည် တကယ်တမ်းတွင် လက်တွေ့တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် အားလပ်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် သူ၏ ကိုယ်ပွားများကို အချင်းချင်း တစ်ယောက်ချင်းစီ လေ့ကျင့်တိုက်ခိုက်စေခဲ့သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုကိုယ်ပွားများသည် အင်အားချင်း တူညီကြသလို တစ်ဦး၏ အားနည်းချက်၊ အားသာချက်ကို တစ်ဦးက ကောင်းစွာ သိရှိနေကြခြင်းပင်။

ထိုသို့သော တိုက်ပွဲများသည် တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပွားများသည် လေ့ကျင့်တိုင်းတွင် အလျှော့မပေးဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြပြီး အတွေ့အကြုံများကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်ကာ နည်းစနစ်များကို အမြဲတမ်း အဆင့်မြှင့်တင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ကိုယ်ပွားများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆက်သွယ်နိုင်သဖြင့် အသက်အန္တရာယ် မစိုးရိမ်ရဘဲ အစွမ်းကုန် လေ့ကျင့်နိုင်ကြသည်။

ကျောက်ဖေးသာ တောင်ပေါ်တွင် ရှိနေပါက သူသည် အချိန်မရွေး ကိုယ်ပွားများကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် သာမန်သိုင်းသမားတစ်ဦး အလွယ်တကူ မရရှိနိုင်သည့် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများစွာကို စုဆောင်းထားပြီး ဖြစ်နိုင်သည်။

လူဟူသည် အသက်တစ်ချောင်းသာ ရှိသဖြင့် အသက်ကို တန်ဖိုးမထားသည့် အရူးမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မိမိအသက်ကို ရင်းပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

ကျောက်ဖေးနှင့် ထိုလူငယ်၏ တိုက်ပွဲသည် အမြန်ဆုံး ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကွင်းအတွင်းရှိ ကျန်အုပ်စု (၉) စုမှာမူ အပြင်းအထန် ယှဉ်ပြိုင်နေကြဆဲပင်။

ဤအသစ်ဝင်တပည့်များသည် အခြေခံခြေလှမ်းများကိုပင် ကောင်းစွာ မတတ်မြောက်သေးသလို သူတို့၏ ခွန်အားနှင့် သွေးသားသည်လည်း သာမန်လူများနှင့် သိပ်မကွာလှသဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည်။

အင်အားချင်း ကွာခြားနေလျှင်ပင် အားကြီးသူက တစ်ချက်တည်းနှင့် အလဲထိုးရန် ခက်ခဲလှသလို အားနည်းသူကလည်း အလွယ်တကူ အရှုံးမပေးလိုသဖြင့် တိုက်ပွဲများမှာ ကြာရှည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီကမ်းတို့အတွက်မူ ဤသည်မှာ ထူးဆန်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။ လစဉ်တိုင်း ဤသို့သာ မြင်တွေ့နေကျ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးကဲ့သို့ တိုက်ပွဲကို အချိန်တိုအတွင်း အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူနိုင်သူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

ကျောက်ဖေးနှင့် ဖန်းနျန်တို့ ကွင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် နောက်ထပ် အသစ်ဝင်တပည့် နှစ်ဦးသည် လီကမ်း၏ အချက်ပေးမှုဖြင့် တိုက်ပွဲကို စတင်လိုက်ကြသည်။

"ဟား... ဒီလူသစ်က တကယ်ကို တော်တာပဲ"

"ဟုတ်ပဗျာ... ဒီလောက် ထူးချွန်တဲ့လူသစ်မျိုး မတွေ့ရတာ ကြာပြီ"

"ငါ့အထင်တော့ သူ ဒီသင်တန်းကျောင်းကို မလာခင်ကတည်းက သိုင်းပညာ တစ်ခုခု သင်ခဲ့ဖူးမှာ သေချာတယ်။ မဟုတ်ရင် ဆယ်ရက်

အတွင်း ဒီအဆင့်ထိ ရောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"မှန်တယ်... ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။ ငါဆိုရင် တောင်ဖြိုလက်သီး (၃၆) ကွက်ကို သူ့အဆင့်မျိုး ရောက်အောင် လပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရတာ..."

ကျောက်ဖေးသည် ကွင်းထဲမှ ထွက်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း

ကွင်းပြင်ပတွင်မူ သူ၏အကြောင်းကို တအံ့တသြ ပြောဆိုနေကြသံများမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆူညံလျက် ရှိနေတော့သည်။

အခန်း (၁၈) - ပြိုင်ပွဲငယ်လေး၏ ပထမဆုရှင်

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် မိသားစုဝင်များကလည်း ကျောက်ဖေးအကြောင်းကို အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

အသားဖြူဖြူနှင့် လူငယ်တစ်ဦးက သက်ပြင်းချရင်း "ဒီလထဲမှာ ဒီလောက်တောင် သန်မာတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ခေါက်ပြိုင်ပွဲရဲ့ ထိပ်ဆုံးနေရာက ငါတို့ဆီ ရောက်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူးထင်တယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စုန်ယုယောင်သည် ထိုအချိန်တွင် အံ့အားသင့်နေမှုများမှ ပြန်လည်သက်သာလာပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်ရိပ်များ ယှက်သန်းသွားပြီး ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝင့်ကြွားစွာဖြင့် "စီနီယာအစ်ကိုဝူ... အစ်ကို မှားနေပြီထင်တယ်။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ နတ်မိမယ် စားသောက်ဆောင်မှာ ကျွန်မပဲ ပိုက်ဆံဖြုန်းရတော့မယ် ထင်တယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အော်... ဟုတ်လို့လား?"

ထိုလူစုမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားကြပြီး အသားဖြူဖျော့ဖျော့နှင့် လူငယ်မှာမူ တစ်စုံတစ်ခုကို လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားနေပုံရသည်။

စုန်ယုယောင်သည် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်နေပြီး အားလုံးကို ရင်ခုန်အောင် ဆက်လက်ထားချင်သဖြင့် ကြွားဝါသော လေသံဖြင့် "ဟားဟား... ရှင့်တို့ မသိကြဘူးလား၊ အခုနက ကျောက်ဖေးဆိုတဲ့ တစ်ယောက်က ကျွန်မရဲ့ သိုင်းနောက်လိုက်တပည့်လေ"

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူမကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအချက်ကို သေချာနားမလည်သေးပေ။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ခန့်ကမှ ကျောက်ဖေးသည် သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ အင်အားကြီးမားသွားရတာလဲ?

ငါ အစကတည်းက အခြေအနေကို မှားတွက်ခဲ့တာလား?

သို့သော်လည်း ဒါက သိပ်ပြီး အရေးမကြီးလှပေ။

ကျောက်ဖေးကို ခေါ်ပြီး မေးလိုက်ရုံနှင့် အဖြေကို သိရပေလိမ့်မည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ အနှောင့်အယှက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့လျှင် ဤပြိုင်ပွဲ၏ ပထမဆုမှာ သူမအတွက် ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

နောက်ပြီး ဤပြိုင်ပွဲငယ်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ နောက်ထပ်ပြိုင်ပွဲများလည်း ရှိသေးသည်။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ စုန်ယုယောင်မှာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အထူးသဖြင့် အခြားသော မိသားစုဝင် တပည့်များ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အံ့အားသင့်မှု၊ မကျေနပ်မှုနှင့် မနာလိုမှုများကို မြင်ရသောအခါတွင် ဖြစ်သည်။

စုန်ယုယောင်မှာ ပို၍ပင် ပျော်ရွှင်သွားသည်။

ထို့နောက် သူမသည် ကျောက်ဖေးဘက်သို့ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး သူ့ကို အားပေးတိုက်တွန်းကာ သူမအတွက် ပို၍ပင် ကြိုးစားလာအောင် လှုံ့ဆော်ရန် ကြံစည်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်ဖေးမှာ သူမကို မြင်ဟန်ပင် မပြချေ။

ဒါက စုန်ယုယောင်၏ မျက်နှာကို ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားစေသည်။

ခွေးဆိုတာ သူ့သခင်ကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား?

အမှန်စင်စစ် ကျောက်ဖေးသည် စုန်ယုယောင်ကို မြင်တွေ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူမကို အာရုံစိုက်ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် စုန်ယုယောင်ကြောင့် သူသည် ဤပြိုင်ပွဲငယ်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းလာသည်။

သူ ပထမရရှိပြီး သိုင်းကျောင်းက ဆုလာဘ်တွေ ပေးအပ်လျှင်တောင်မှ နောက်ဆုံးတွင် ထိုဆုလာဘ်အားလုံးသည် စုန်ယုယောင်လက်ထဲ ရောက်သွားမည် မဟုတ်ပါလော

ဤအချက်က ကျောက်ဖေးကို ရွံရှာစေသည်။

သူ အပင်ပန်းခံ ရယူထားသော အောင်မြင်မှုများကို အခြားသူများက အခမဲ့ အမြတ်ထုတ်သည်ကို သူ အမုန်းဆုံး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပထမရခြင်းက အဓိပ္ပာယ် လုံးဝမရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူသာ ပြိုင်ပွဲငယ်တွင် နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ပထမရရှိခဲ့လျှင် စုန်မိသားစုနှင့် ချုပ်ဆိုထားသော အစေခံ စာချုပ်ကို ဖျက်သိမ်းပေးမည်ဟု စုန်ယုယောင်က ယခင်က ကတိပေးခဲ့ဖူးသည်။

ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် စုန်မိသားစု၏ အစေခံတစ်ယောက်ဟု မည်သည့်အခါမှ မသတ်မှတ်ခဲ့သော်လည်း

ဤနည်းလမ်းက စုန်မိသားစုနှင့် ပတ်သက်နေသည့် ပြဿနာများမှ လွတ်မြောက်စေပြီး လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပြန်လည် ရရှိစေမည်ဆိုပါက ကြိုးစားရကျိုး နပ်ပေသည်။

ထို့အပြင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြိုင်ပွဲမှာလည်း သိပ်မဝေးတော့ပေ။

နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ဆိုလျှင် သူ လွတ်လပ်တော့မည်။

သိုင်းကျောင်း၌ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်ပြီဆိုလျှင် အရာရာက ပိုမိုလွယ်ကူလာပေလိမ့်မည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ပထမအဆင့် ပြိုင်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဒုတိယအဆင့် ပြိုင်ပွဲ။

အနိုင်ရရှိသူ ၃၂ ဦးမှာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ၁၆ အုပ်စု ခွဲကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ယှဉ်ပြိုင်ကြရသည်။

ကျောက်ဖေး၏ ယခုတစ်ခေါက် ပြိုင်ဘက်သည် အသက် ၁၇၊ ၁၈ ခန့်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးအိမ် ကျဉ်းကျဉ်းနှင့် မိန်းမဆန်သော ရုပ်ရည်ရှိသည်။

ကျောက်ဖေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ခါးသီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပထမအဆင့်တွင် ကျောက်ဖေး ပြသခဲ့သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူနှင့် ကျောက်ဖေးမှာ အဆင့်အတန်းချင်း လုံးဝမတူမှန်း သိနေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ကျောက်... ကျေးဇူးပြုပြီး ညှာတာပေးပါဦး" ထိုလူငယ်က လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးရင်း အားကိုးရာမဲ့သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ဖေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး "စလိုက်ရအောင်" ဟု တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

ထိုလူငယ်မှာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ခုခံစစ် အနေအထားကို ယူကာ ခုခံရင်းမှ တိုက်စစ်ဆင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်ဖေး၏ လှုပ်ရှားမှုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ထိုလူငယ်သည် လက်သီးကို မနည်းခုခံလိုက်ရသော်လည်း တုန်လှုပ်သွားကာ နောက်သို့ ယိုင်ထွက်သွားသည်။

အမှန်တကယ်တော့ နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားကွာခြားချက်မှာ အလွန်အမင်းကြီးမားလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ကျောက်ဖေးသည် လေဟုန်စီးခြေလှမ်း၏ အခြေခံကို ကျွမ်းကျင်ပြီး သွေးသားနှင့် ချီကို စတင်လေ့ကျင့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အချိန်တိုရုံသာ ရှိသေးသဖြင့် သာမန်လူထက် အလွန်အမင်းကြီး သန်မာနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

အဓိကသော့ချက်မှာ အားစုံးသည့် နည်းစနစ်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် တောင်ဖြိုလက်သီး ၃၆ ကွက်ကို အလုံးစုံ တတ်မြောက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤလက်သီးပညာရပ်၏ အားထုတ်ပုံ နည်းစနစ်များကို သူက ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည်ပင် နှစ်ဖက်စလုံးကြားရှိ အကြီးမားဆုံး ကွာဟချက် ဖြစ်နေတော့သည်။

ကျောက်ဖေးသည် ထိုမိန်းမဆန်သော လူငယ်ကို အသက်ရှူချိန်ပင် မပေးတော့ဘဲ မရပ်မနား တိုက်စစ်ဆင်လေရာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုလူငယ်မှာ ဆက်လက် မခုခံနိုင်တော့ပေ။

လက်သီးချက် အတော်များများကို ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် အရှုံးပေးကြောင်း ကိုယ်တိုင် ဝန်ခံလိုက်ရတော့သည်။

"ကျောက်ဖေး အနိုင်ရတယ်” လီကမ်းက ကြေညာလိုက်သည်။

သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ နောက်ထပ် ပြတ်သားပြီး အလွန်လွယ်ကူသော အောင်ပွဲတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးမှာမူ အေးအေးဆေးဆေးပင် ရှိနေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သိမ်မွေ့သော ပျော်ရွှင်မှုကိုတော့ ခံစားနေရသည်။

ဤသည်မှာ သိုင်းပညာ၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။

အခြေခံ လက်သီးပညာတစ်ခုကပင် သူ့ကို ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

သိုင်းမသင်ခင်ကဆိုလျှင် အခြားသူများနှင့် ရန်ဖြစ်ခြင်းမှာ လမ်းဘေးရန်ပွဲများကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ဝမ်သာရှန်းကို သတ်စဉ်ကသာ ဤတောင်ဖြိုလက်သီး ၃၆ ကွက်ကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ပါက ကိုယ်ပွားတောင် အသေခံစရာ လိုမည်မဟုတ်ပေ။

သိုင်းသင်တန်းကွင်း၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ

သိုင်းကျောင်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ချန်ယွမ်ရှန်းနှင့် နဂိုက ပြိုင်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေသော နည်းပြနှစ်ဦးသည် တစ်ချိန်ကတည်းက ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေအထိ မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင် ရလဒ်မှာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယနေရာမှ ဒသမနေရာအထိမှာမူ အပြောင်းအလဲများစွာ ရှိနိုင်သော်လည်း ထိုအရာက ချန်ယွမ်ရှန်း ဆက်လက် အာရုံစိုက်နေရမည့် အရာမဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် တတိယအဆင့်၊ စတုတ္ထအဆင့် ပြိုင်ပွဲများမှသည်... နောက်ဆုံး ဗိုလ်လုပွဲအထိ။

ကျောက်ဖေးသည် အကြိမ်တိုင်းတွင် အပြတ်အသတ် အသာစီးဖြင့် အနိုင်ရခဲ့သည်။

ဖြစ်စဉ်မှာ အလွန်ချောမွေ့လွန်းလှသဖြင့် ကျောက်ဖေးကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် ပျင်းရိလာပြီး သူ၏ သိုင်းကျင့်စဉ် အချိန်များကို ဖြုန်းတီးနေသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးပါပြီ။ ပထမဆုရှင် ကျောက်ဖေး ဖြစ်ပြီး သိုင်းကျောင်းမှတ်၁၀ မှတ် ချီးမြှင့်ပါတယ်”

"ဒုတိယဆု ကျိုးကျန့်ဖင်၊ သိုင်းကျောင်းမှတ် ၅ မှတ်။"

"သတ္တမဆု စွန်းဟူ သွေးအားကောင်းစေပြီး ခန္ဓာကိုယ် သန်စွမ်းစေတဲ့ ဟင်းရည် ၅ ပွဲ ချီးမြှင့်ပါတယ်။"

"နဝမဆု လုချင်းဝူ၊ သွေးအားကောင်းစေပြီး ခန္ဓာကိုယ် သန်စွမ်းစေတဲ့ ဟင်းရည် ၂ ပွဲ ချီးမြှင့်ပါတယ်။"

ပြိုင်ပွဲအပြီးတွင် လီကမ်းသည် ရလဒ်များနှင့် ဆုလာဘ်များကို ချက်ချင်း ကြေညာပေးခဲ့သည်။

တပည့်သစ် ၆၄ ဦးအနက် ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦးသာ သိုင်းကျောင်းမှ ဆုလာဘ်များကို ရရှိကြသည်။

ထို ၁၀ ဦးထဲတွင်မှ ထိပ်ဆုံး ၃ ဦးသာ သိုင်းကျောင်း အမှတ်များကို ရရှိ၏

ကျန်ဆုများမှာ ကျင့်စဉ်အတွက် အထောက်အကူပြုသော ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် စွန်းဟူနှင့် လုချင်းဝူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖူးရောင်နေသော်လည်း နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် မျက်နှာများ ဝင်းပနေကြသည်။

သာမန်မိသားစုမှ တပည့်များအတွက်မူ ဤသွေးအားကောင်း ဟင်းရည်မှာ ကောင်းမွန်သော ဆုလာဘ်ဖြစ်သော်လည်း စွန်းဟူနှင့် လုချင်းဝူတို့အတွက်မူ ထိုအရာက မျက်စိထဲပင် မဝင်ချေ။

သူတို့သည် သိုင်းကျောင်းသို့ မဝင်ခင်ကတည်းက ဤကဲ့သို့သော ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာများကို အမြောက်အမြား စားသုံးခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်စေသည်မှာ ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦးစာရင်းထဲ ပါဝင်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့မှာ နောင်ဖြစ်လာမည့် အရာများကို ကြိုတင် စိတ်ကူးယဉ်နေကြလေပြီ။

ထိုရလဒ်တွေနဲ့အတူ အိမ်ပြန်ပြီး သတင်းကောင်းပါးလိုက်လျှင် မိဘတွေ ဂုဏ်ယူဝမ်းသာသွားကြမည်သာ။ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုပေးပြီး မုန့်ဖိုးပိုတောင်းလျှင်ပင် အေးဆေးဖြစ်မည်ပင်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ကျောက်ဖေး၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ငါတို့တော့ တကယ့်လူမှန်နောက်ကို လိုက်မိပြီဟု အလေးအနက် ခံစားနေရသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ထိုရက်ပိုင်းအတွင်း ကျောက်ဖေး၏ လမ်းညွှန်ပြသမှုသာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့ လက်သီးပညာသည်

ထိုကဲ့သို့ တိုးတက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုရလဒ်ကောင်းများလည်း ဘယ်တော့မှ ရရှိလာမှာ မဟုတ်ပေ။

ချန်မင် မျက်နှာမှာမူ အလွန်အမင်း ဖြူဖျော့နေတော့သည်။

ထိုတစ်ခေါက်တွင် သူသည် ထိပ်ဆုံး ၁၀ ဦးစာရင်းထဲ မပါဝင်ခဲ့သည့်အပြင် ဒုတိယအဆင့် ပြိုင်ပွဲမှာတင် အရေးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။

အထူးသဖြင့် နောက်နားဆီမှ စုန်ယုယောင်၏ အေးစက်စက် အကြည့်များကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူ မသိမသာ တုန်ရင်သွားမိသည်။

သူသည် စုန်မိသားစုတွင် အစေခံအဖြစ် အလုပ်အကျွေးပြုလာသည်မှာ ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် စုန်ယုယောင် မည်မျှအထိ ရက်စက်တတ်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ စုန်ယုယောင်၏ စိတ်တိုင်းမကျမှုကို ဖြစ်စေသော စုန်မိသားစုမှ မည်သည့်အစေခံ မဆို ကောင်းသော အဆုံးသတ် မရှိခဲ့ကြပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခန့်က စုန်ယုယောင်သည် ပျံလွှားသိုင်းကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီးနောက် အိမ်တွင်အချိန်ကုန်ဆုံးမှု နည်းပါးသွားသောကြောင့်သာ သေဆုံးသူဦးရေ လျော့နည်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။