အခန်း (၆၈၂-၆၈၄)

အခန်း (၆၈၂) မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဝင်စားခြင်း။ (၁)

အလောင်းအဆိပ်တောင်သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အဆိပ်ငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သာမန်လူများ အနားမကပ်နိုင်သော အန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုတောင်ပေါ်တွင် အခြေစိုက်သော ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများအကြား ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး ဟွမ်ချွမ်ဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းမျိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

“ဒါက အလောင်းအဆိပ်တောင်လား။”

စူးချန်ခုန်းသည် ကြိုးကြာဖြူကို စီးနင်းကာ ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် အလောင်းအဆိပ်တောင်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် တောင်တစ်ခုလုံးမှာ ထူထပ်သော အဆိပ်ငွေ့များအောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် တောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်ကိုသာ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး တောင်အပြင်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသည်နှင့် သူ ရောက်ရှိနေသည်ကို သိရှိလိမ့်မည်ဟု စူးချန်ခုန်း ယုံကြည်သည်။

အလောင်းအဆိပ်တောင်အတွင်းရှိ မှောင်မိုက်သော ဂူတစ်ခုထဲတွင် အနီရောင်ဆေးသုတ်ထားသော သစ်သားခေါင်းတလားကြီးတစ်ခု ရှိနေ၏။

“ကျွီ... ကျွီ...”

ထိုအခိုက်တွင် တိတ်ဆိတ်နေသော ခေါင်းတလားကြီးမှာ အတွင်းဘက်မှ တွန်းဖွင့်လိုက်သဖြင့် အသံထွက်ပေါ်လာပြီး မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဂူအတွင်းကို ပိုမိုအေးစက်သွားစေသည်။ ခေါင်းတလားအတွင်းမှ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် အလောင်းကွက်များ ထင်ကျန်နေသော အဖိုးကြီးတစ်ဦး ထထိုင်လိုက်သည်။ ထိုသူကား ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးအိုပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးကြီး၏ ဝါကျင့်ကျင့် မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ထင်ဟပ်သွားသည်။ “တာ့ဝူဖုန်းလား။ သူ ငါ့ဆီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။ ငါတို့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြံနေတာလား။”

စူးချန်ခုန်းက သူ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးက ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ဤအရှိန်အဝါအရ စူးချန်ခုန်း ရောက်လာသည်ကို သိသွားသဖြင့် သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းအချို့ကို တိုက်ခိုက်လုယက်ပြီးနောက် အခု သူတို့ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား။ သို့သော် တကယ်သာ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် အရှိန်အဝါကို ကြိုတင်ထုတ်ဖော်ပြနေမည် မဟုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားမည်သာ ဖြစ်သည်။

“သွားကြည့်ကြတာပေါ့။”

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုက တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။ သူ၏ ပိန်လှီသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးခိုးရောင် ရိပ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဂူအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ တောင်အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

“သူလာနေပြီ”

တောင်အပြင်ဘက်တွင် စူးချန်ခုန်းက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို အာရုံခံမိပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများကြားမှ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဖိုးကြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးက သူ၏ ဝါကျင့်ကျင့် မျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး စူးချန်ခုန်းကို တွေ့ရှိသွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး “တာ့ဝူဖုန်း... မင်းက ဒီအဖိုးကြီးဆီကို အဝေးကြီးကနေ လာတာပဲ။ တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်နော်။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အရှိန်အဝါကို သိသည်နှင့် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးက ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် တာ့ဝူဖုန်းကို ဘယ်တော့မှ မေ့မည်မဟုတ်ပေ။ ဤသူမှာ ရွှမ်းမင်ကို ဓားချက် သုံးချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဓားသိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုက တာ့ဝူဖုန်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ပြန်လည်ဝင်စားလာခြင်းဖြစ်မည်ဟုပင် သံသယရှိနေသည်။

စူးချန်ခုန်း ရောက်လာခြင်းကြောင့် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးမှာ သတိထားပြီး ဆက်ဆံရမည်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း “ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီး... ကျွန်တော် ခင်ဗျားဆီက အကူအညီတစ်ခု လိုချင်တယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးက ပြုံးမြဲပြုံးလျက် “ရတာပေါ့... ငါက တခြားသူတွေကို ကူညီရတာ အမြဲတမ်း ဝါသနာပါတဲ့သူပဲ။ ဘာကိစ္စလဲ ပြောပါဦး။” ဟု မေးလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် အဖိုးကြီးမှာ အခြားမိစ္ဆာဂိုဏ်းများ၏ ဖယ်ကြဉ်ခြင်းကို မခံရစေရန် စူးချန်ခုန်းနှင့် အလွန်အကျွံ နီးကပ်လိုခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို ကိုယ်တိုင်လာရှာသဖြင့် သူ ဘာပြောမည်ကို အရင်နားထောင်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက လိုရင်းကို တည့်တည့်ပင် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို ရှာဖို့ ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီ လိုတယ်။”

ဤစကားတစ်ခွန်းကြောင့် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီး၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက အောင့်သက်သက် ပြုံးလိုက်ရင်း “တာ့ဝူဖုန်း... အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းဆိုတာ မင်းသွားပြီး ပြဿနာရှာသင့်တဲ့ အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ဘူး။ အဖွဲ့ဝင်အများစုက ထားလိုက်ပါဦး... အဲဒီထဲမှာ အရမ်းကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ အဘိုးကြီးတချို့ ရှိနေတယ်။ မင်းမှာ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို အလွန်အကျွံ သွားပြီး မထိပါနဲ့။”

အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းမှာ အဖွဲ့အစည်းသစ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိနေကြောင်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီး သိထားသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူတို့ကို မလိုအပ်ဘဲ မထိပါးလိုပေ။ စူးချန်ခုန်းက အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အခြေစိုက်စခန်းကို ရှာခိုင်းခြင်းမှာ ပြဿနာကို ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အကျိုးအမြတ်မရှိဘဲ အားကောင်းသော ရန်သူကို ရယူရမည်ဖြစ်သဖြင့် သူ မကူညီလိုပေ။

စူးချန်ခုန်းက ဆက်ပြောသည်။ “ခင်ဗျားအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်း ဘယ်မှာရှိတယ်ဆိုတာ ရှာပေးဖို့ပဲ လိုတာပါ။ မင်း ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ပေးဖို့ မလိုဘူး။”

စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးကို သူနှင့်အတူ လိုက်တိုက်ခိုက်ခိုင်းရန် မျှော်လင့်မထားပေ။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဖိုးကြီး၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် ခြေရာခံနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုကာ အခြေစိုက်စခန်းကို ရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်ပြီး ကျန်သည့်ကိစ္စများကို သူကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းမည် ဖြစ်သည်။

“ငါကတော့ မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေကို မဖိတ်ခေါ်ချင်ဘူး။ တခြားတစ်ယောက်ကိုပဲ ရှာလိုက်ပါ။” ဟု ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုက ခေါင်းခါကာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

လောလောဆယ်တွင် သူသည် အခွင့်အလမ်းကောင်းတစ်ခု ရောက်လာသည်အထိ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းလိုပြီး ထိုအချိန်မှသာ သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို အသုံးချကာ သေလျှင်မြေကြီး ရှင်လျှင် ရွှေထီးဟူသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲဝင်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကိစ္စ မတိုင်မီတွင် သူသည် အသက်ခြွေအဖွဲ့ကို မထိပါးလိုသဖြင့် တည့်တည့်ပင် ငြင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီး၏ ငြင်းဆိုမှုကြောင့် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ “ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီး... ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခါက ခင်ဗျား ရွှမ်းမင်ကို ကျွန်တော့်ဆီ လမ်းပြပေးခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်သာ ရွှမ်းမင်ထက် အားနည်းနေခဲ့ရင် သေသွားရမယ့်သူက ကျွန်တော်ပဲ။ ခင်ဗျားက အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းကို ရန်စမိမှာ ကြောက်နေတာလား။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အရင်ရန်စထားပြီးပြီလေ။ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းကို ရှာဖို့ မကူညီချင်ဘူးဆိုရင် ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က အကြွေးကို ဒီနေ့ပဲ ဆပ်ကြတာပေါ့။ ကျွန်တော်ကတော့ မျက်လုံးတစ်လုံးအတွက် မျက်လုံးတစ်လုံးပဲ။”

စူးချန်ခုန်း ပြောနေသည်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် တစ်ခေါက်က ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးမှာ ရွှမ်းမင်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းမတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ရွှမ်းမင်ကို လမ်းပြပေးခဲ့ခြင်းမှာ စူးချန်ခုန်းကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က စူးချန်ခုန်းသည် အဖိုးကြီးကို အနိုင်ယူနိုင်ရန် ယုံကြည်ချက် အပြည့်မရှိသဖြင့် လွှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးက မကူညီပါက ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ယခင်အကြွေးဟောင်းကို ဆပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း (၆၈၃) မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဝင်စားခြင်း။ (၂)

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး "မင်းက ငါ့လို အဘိုးကြီးကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်သွားပြီး အန္တရာယ်အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေ၏။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးသည် မကြာသေးမီကပင် ခပ်လျှိုလျှို နေထိုင်ခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်သာ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ လူငယ်ဘဝတွင်မူ ရန်သူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ကာ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကျော်ကြားမှုကို တည်ဆောက်ခဲ့သော လူသတ်သမားစစ်စစ် ဖြစ်သည်။

တာ့ဝူဖုန်းကဲ့သို့သော မျိုးဆက်သစ်တစ်ဦး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံရခြင်းမှာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီး၏ ရင်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို သေချာပေါက် နှိုးဆွပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ခြိမ်းခြောက်တယ်ဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ခင်ဗျားလို မိစ္ဆာဂိုဏ်းက အဖိုးကြီးတစ်ယောက်မှာ ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေ ရှိမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ကြည့်ချင်သေးတယ်။"

အန္တရာယ်ရှိသော အရှိန်အဝါများ ထုတ်ဖော်နေသည့် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် စူးချန်ခုန်းမှာ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဓားအိမ်ထဲမှ ထုတ်ထားသော ရတနာဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို မြေကမ္ဘာကို တုန်ဟိန်းစေမည့် စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

လေဟာပြင်ကိုပင် လိမ်ရှုံ့သွားစေနိုင်သော မမြင်ရသည့် ဓားစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်ဆိုင်နေကြပြီး တိုက်ပွဲကြီးမှာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို စတင်တော့မည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

အချိန်အတော်ကြာ အပြန်အလှန် စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများမှာ ဝါကျင့်ကျင့် အရောင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "တာ့ဝူဖုန်း... ငါ မင်းနဲ့ မတိုက်ခိုက်ချင်ပါဘူး။ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာတစ်ခုခုကို ငါ့ကိုပေး။ အဲဒီက ကျန်ရှိနေတဲ့ အငွေ့အသက်တွေကို လိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို ငါ ရှာပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီထက်ပိုပြီးတော့ ငါ ဘာမှမကူညီနိုင်ဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့ ရန်ငြိုးတွေကိုလည်း ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ရအောင်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးမှာ အလျှော့ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ကိစ္စတော်တော်များများကို စိတ်ထဲမထားတော့ပေ။ စူးချန်ခုန်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံရသော်လည်း သူနှင့် ထိပ်တိုက်မတွေ့လိုသဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ တောင်းဆိုချက်ကို လိုက်လျောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ခန့်မှန်းရခက်သော အစွမ်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က ရွှမ်းမင်ကို သတ်စဉ်က ပြသခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဓားသိုင်းစွမ်းရည်ကြောင့် စူးချန်ခုန်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ပြန်လည်ဝင်စားလာခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ သံသယရှိနေသည်။ တကယ်သာ တိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုလျှင် အဖြေမှာ မသေချာသည့်အပြင် အနိုင်ရသည့်တိုင်အောင် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးမှာ အလွန်ကြီးမားပေလိမ့်မည်။

သာမန်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး သို့မဟုတ် ရွှမ်းမင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသာ သူ့ကို လာရောက် ခြိမ်းခြောက်မည်ဆိုပါက လူကြီးကို ရိုသေရမည်ဆိုသည့် သင်ခန်းစာကို သေချာပေါက် ပေးလိုက်မည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးက ကူညီရန် သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာထားမှာလည်း အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။ အကယ်၍ အဖိုးကြီးက မကူညီပါက စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် အင်အားသုံးရန်မှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။

"ဒါက အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ဆီက ရခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးအမြုတေပဲ။"

စူးချန်ခုန်းက သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ နတ်ဆိုးအမြုတေတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ဤအမြုတေမှာ ခို့ပါမင်ကို သတ်စဉ်က ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးအနေဖြင့် ပစ်မှတ်ကို ခြေရာခံရန်အတွက် ထိုသူ၏ အငွေ့အသက်များ လိုအပ်သည်။ ခို့ပါမင်မှာ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အခြေစိုက်စခန်းသို့ သေချာပေါက် သွားရောက်ဖူးမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအငွေ့အသက်ကို လိုက်ခြင်းဖြင့် အခြေစိုက်စခန်းကို ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးက ၎င်းကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး နှာခေါင်းနားသို့ ကပ်ကာ အသာအယာ နမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ခို့ပါမင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အငွေ့အသက် လမ်းကြောင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုလမ်းကြောင်းများမှာ ခို့ပါမင် သွားရောက်ခဲ့သော နေရာအမျိုးမျိုးကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

ထိုလမ်းကြောင်းများ၏ အဆုံးသတ်တွင် ကျန်ရှိနေသော အငွေ့အသက် ပမာဏမှာ မတူညီကြပေ။ အငွေ့အသက် နည်းပါးခြင်းမှာ ထိုနေရာတွင် ခဏသာ နေထိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အငွေ့အသက် များပြားခြင်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ခြင်းကို ပြသနေသည်။ ခို့ပါမင် အကြာဆုံး နေထိုင်ခဲ့သော နေရာမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံရာနေရာ သို့မဟုတ် အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အခြေစိုက်စခန်း ဖြစ်ရမည်။

ခဏအကြာတွင် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးက နေရာအမျိုးမျိုးကို မှတ်သားလိုက်ပြီးနောက် အမြုတေကို စူးချန်ခုန်းထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ သူက အက်ရှရှ အသံဖြင့် "ဒီအဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးအမြုတေ ပိုင်ရှင်ရဲ့ အငွေ့အသက် အများဆုံး ကျန်ခဲ့တဲ့ နေရာဟာ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်း ရှိတဲ့နေရာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူက အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် အဲဒီနေရာဟာ အဓိက အခြေစိုက်စခန်းတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်း သွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သွားကြတာပေါ့။ ငါ လမ်းပြပေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အခြေစိုက်စခန်းမှာ အစွမ်းထက်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည် ဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင်ပင် ရှိနေနိုင်သည်။

"ကောင်းပြီ။ လမ်းပြပါ။" ဟု စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း မရူးမိုက်ပါပေ။ အခြေစိုက်စခန်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ အခြေအနေကို အရင်ကြည့်ရှုမည်ဖြစ်ပြီး သူ ရင်မဆိုင်နိုင်သော ရန်သူများ ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးမည်ဖြစ်သည်။ ရှိနေပါက ရေရှည်အစီအစဉ် ဆွဲမည်ဖြစ်ပြီး မရှိပါက... သတ်ဖြတ်ခြင်းများ စတင်ပေတော့မည်။

"ဝူး..."

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးသည် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည်လည်း ကြိုးကြာဖြူ ပျံသန်းခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုကာ သဘာဝစွမ်းအင်များဖြင့် ကြိုးကြာရုပ်သွင်ကို ဖန်တီး၍ အဖိုးကြီး၏ နောက်မှ ကပ်လိုက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အလွန်အမင်း သတိထားနေပြီး ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးက သူ့ကို ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားခြင်းမျိုး မရှိစေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... တာ့ဝူဖုန်းက အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းကို ပြဿနာ သွားရှာနေတာလား။ သူ အဖွဲ့ရဲ့ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်။ ဒါက တကယ့်ကို ကြည့်ကောင်းမယ့် ပွဲပဲ။"

ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးက ရင်ခုန်စွာဖြင့် တွေးနေမိသည်။ တစ်ဖက်တွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဝင်စားသည်ဟု သံသယရှိသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သည့် တာ့ဝူဖုန်း၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် မိစ္ဆာအိုကြီးများ ခိုလှုံနေသော အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း။

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ရန်ငြိုးများကြောင့် တိုက်ပွဲကြီးမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီး ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ပင်လျှင် ဤမျှ မြင့်မားသော အဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲကို အလွန်စိတ်ဝင်စားနေသည်။ ဘေးမှ ကြည့်နေရုံဖြင့်ပင် သူ အတော်လေး ကျေနပ်နေမည်ဖြစ်သည်။

"ငါ အာရုံခံမိတဲ့ အရှိန်အဝါ အပြင်းဆုံးနေရာကတော့ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာနဲ့ ငွေလမင်းအင်ပါယာ ကြားမှာရှိတဲ့ ဓားဆွဲတောင်တန်းပဲ။ အဲဒီနေရာဟာ လူသူမနီးတဲ့ တောရိုင်းမြေဖြစ်ပြီး အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းက အဲဒီမှာ ရှိရမယ်" ဟု သူက လမ်းခရီးတွင် စူးချန်ခုန်းကို ပြောလိုက်သည်။

ငွေလမင်းအင်ပါယာသည် ဝူကျိအင်ပါယာနှင့် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာတို့နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသည်။ လူသားတို့၏ နိုင်ငံ ၁၀ နိုင်ငံအနက် အထက်၊ အလယ်၊ အောက် ဟု အဆင့် ၃ ဆင့်စီ ရှိကြရာ ဤနိုင်ငံသုံးနိုင်ငံမှာ အလယ်အဆင့် နိုင်ငံများ ဖြစ်ကြပြီး ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောနိုင်ငံမှာမူ ကျန် ၉ နိုင်ငံထက် အဆင့်အတန်း ပိုမိုမြင့်မားသည်။ နိုင်ငံ ၉ နိုင်ငံစလုံးတွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ထို သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် ရှေးဟောင်းသန့်ရှင်းသောနိုင်ငံသို့ သွားရောက်ကာ အခြေချ နေထိုင်ကြလေ့ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

အခန်း (၆၈၄) မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဝင်စားခြင်း။ (၃)

ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောနိုင်ငံသို့ သွားရမည့် ခရီးမှာ အလွန်ဝေးကွာလှပြီး သာမန်လူများ ခြေကျင်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ပျံသန်းနိုင်သော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များသာ နိုင်ငံများအကြား ကူးသန်းသွားလာနိုင်ကြသည်။

“ဓားဆွဲတောင်တန်း...” စူးချန်ခုန်းက အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ မြေပုံပေါ်တွင် ထိုတောင်တန်း၏ အချက်အလက်အချို့ကို သူ တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ ဓားဆွဲတောင်တန်းတွင် အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသော တောင်ကုန်းများစွာ ရှိသည်။ ထိုတောင်များသည် ထူးခြားဆန်းပြားလှပြီး အောက်ခြေတွင် ကျဉ်းမြောင်းကာ အထက်ပိုင်းတွင် ကျယ်ပြန့်သဖြင့် ကောင်းကင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားအစုအဝေးနှင့် တူသောကြောင့် ထိုသို့ အမည်တွင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ ဌာနချုပ်မှာ ထိုတောင်များကြားတွင် ရှိနေတတ်သည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းနှင့် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးအိုတို့သည် ဓားဆွဲတောင်တန်းသို့ ရောက်လာကြသည်။ ကောင်းကင်ပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ စူးချန်ခုန်းသည် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ တည်ရှိနေသော တောင်တန်းများကို တွေ့ရသည်။ အချို့တောင်များမှာ အောက်ခြေတွင် အလွန်ကျဉ်းမြောင်းသော်လည်း ပြိုကျခြင်းမရှိဘဲ တည်ရှိနေကြသည်မှာ သဘာဝတရား၏ အံ့ဖွယ်လက်ရာပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး အောက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြရာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးက လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း “တာ့ဝူဖုန်း... အငွေ့အသက်တွေက ဒီတောင်တန်းထဲမှာ ရှိနေတယ်။ ငါကတော့ အရင်သွားတော့မယ်။ မင်းကို အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ဘူး” ဟု ဆိုကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

အမှန်တော့ သူသည် ထွက်သွားတာ မဟုတ်ဘဲ အဝေးတစ်နေရာတွင် ပုန်းကာ ပွဲကောင်းကြည့်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တာ့ဝူဖုန်းနှင့် အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းတို့ တိုက်ခိုက်ကြလျှင် တစ်ဖက်ကတော့ အထိနာမည်မှာ သေချာနေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ “အရင်ဆုံး အခြေအနေကို စူးစမ်းကြည့်ရမယ်...” ဟု တွေးလိုက်သည်။

သူသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို စတင်ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များကို နတ်ပိုးချည်မျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တောင်တန်းများအတွင်းသို့ ဖြန့်ကျက်စေပြီး အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ လျှို့ဝှက်ဌာနချုပ်ကို ရှာဖွေလေတော့သည်။

သူ ရင်မဆိုင်နိုင်သော အစွမ်းထက်သူများ ရှိမရှိကိုလည်း သူ သိလိုသည်။ အကယ်၍ ရှိနေပါက သူသည် ဆုတ်ခွာမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသော ဂိုဏ်းခွဲလေးများကိုသာ ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ပြင်းထန်သော အားအင်များ၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ပိုးချည်မျှင်များမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ပြန့်နှံ့သွားနိုင်သည်။ ထိုမျှင်များတွင် သူ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်စွာ စူးစမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“တွေ့ပြီ”

တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် စူးချန်ခုန်း၏ ပိုးချည်မျှင်မှာ ပါးလွှာသော အတားအဆီးတစ်ခုကို ထိမိသွားသည်။ ၎င်းမှာ သဘာဝစွမ်းအင်များဖြင့် ဖန်တီးထားသော အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် အကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအကာအကွယ်နောက်ကွယ်တွင် သူရှာနေသော အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ ဌာနချုပ် ရှိနေနိုင်ချေ များသည်။

ရှူး...

မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သော ပိုးချည်မျှင်မှာ အကာအကွယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ထိုအမျှင်တွင် ပါဝင်သော အသိစိတ်ဖြင့် အကာအကွယ်နောက်ကွယ်ရှိ အခြေအနေကို စူးချန်ခုန်းက မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုနေရာတွင် ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသော အဆောက်အဦးကြီးငယ်များစွာ ရှိနေသည်။ ကင်းစောင့်နေသော စစ်သည်များကိုလည်း စူးချန်ခုန်း တွေ့လိုက်ရသည်။

“အားလုံးက မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်တွေပဲ... ပြီးတော့ အားလုံးနီးပါးက မူလနယ်ပယ်ကပဲ။”

စူးချန်ခုန်းက စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များအကြားတွင် မူလနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူမှာ လူနည်းစုသာဖြစ်ပြီး သူတို့မှာ အထူးရွေးချယ်ထားသော အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကင်းစောင့်နေသူများပင် ဤအဆင့်ရှိနေသဖြင့် ဤနေရာမှာ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အဓိကဌာနချုပ် ဖြစ်သည်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေသည်။

ထိုနေရာရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များမှာလည်း အလွန်တရာ ကြွယ်ဝလှသည်။ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းဌာနချုပ်၏ အောက်တွင် စွမ်းအင်ကြောကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ စူးချန်ခုန်း ယခင်က လုယက်ခဲ့သော ရွှယ်အန်းဂိုဏ်း ထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေသည်။

“ဒီခန်းမကြီးတွေက အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း အကြီးအကဲတွေ ကျင့်ကြံနေတဲ့ နေရာတွေလား။”

စူးချန်ခုန်းသည် ခမ်းနားထည်ဝါသော ခန်းမကြီးများစွာကို တွေ့ရပြီး တစ်ခုချင်းစီတွင် အမည်များလည်း ရှိကြသည်။ အလင်းခန်းမ၊ မီးလျှံခန်းမ စသည်ဖြင့် စုစုပေါင်း ခန်းမကြီး ၁၁ ခု ရှိသည်။

“အောင်ပွဲဝင်သိုင်းခန်းမလား”

ထိုခန်းမများအနက် အလယ်ဗဟိုရှိ အကြီးဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံး ခန်းမတံခါးဝရှိ အမည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သွားသည်။

အောင်ပွဲဝင်သိုင်းခန်းမ... ဖန်ရှန့်ဝူ။

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုအမည်ကို ချက်ချင်းပင် ဆက်စပ်မိလိုက်သည်။ ဖန်ရှန့်ဝူမှာ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို လက်ခံကောင်အဖြစ် အသုံးချခဲ့သော မိစ္ဆာအိုကြီးလည်း ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကျော်က သူတို့ကြားတွင် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ဖန်ရှန့်ဝူမှာ အထိနာကာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။

ယခု သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ နေရာမှာ ဖန်ရှန့်ဝူ ခိုလှုံကျင့်ကြံနေသော အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အခြေစိုက်စခန်း ဖြစ်နေသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားလေ၏။ ဖန်ရှန့်ဝူမှာ သူ သေချာပေါက် သတ်ရမည့်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် ဇွတ်အတင်း မလှုပ်ရှားသေးဘဲ ဖန်ရှန့်ဝူထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သူများ ဤနေရာတွင် ရှိ၊ မရှိကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေသည်။ ခန်းမ ၁၁ ခုစလုံးတွင် ပြင်ပမှ စုံစမ်း၍မရအောင် အကာအကွယ်များ ရှိနေသော်လည်း ဖန်ရှန့်ဝူ၏ အောင်ပွဲသိုင်းခန်းမမှာ အကြီးဆုံးဖြစ်နေသဖြင့် ဖန်ရှန့်ဝူမှာ ဤနေရာရှိ အမြင့်ဆုံးခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရမည်။

အကယ်၍ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက သူ၏ ကျင့်ကြံရာခန်းမမှာ ဖန်ရှန့်ဝူထက် ပိုမိုကြီးကျယ်ရမည် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ အလွန်လျှို့ဝှက်လှပြီး သူ၏ ရုပ်သွင်အစစ်အမှန်ကို ဖန်ရှန့်ဝူကဲ့သို့သော လူအနည်းငယ်သာ မြင်ဖူးကြသည်။

“ခန်းမ ၁၁ ခုထဲက အကြီးအကဲတွေနဲ့ ဖန်ရှန့်ဝူအပြင် မူလနယ်ပယ်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် ၆၁ ယောက် ရှိတယ်ပေါ့။”

စူးချန်ခုန်းသည် ဌာနချုပ်အတွင်းရှိ အခြေအနေကို အသေအချာ စူးစမ်းခဲ့သည်။ အင်အားအကြီးဆုံးမှာ ဖန်ရှန့်ဝူ ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ သူ ဤနေရာတွင် ရှိနေခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုသာ အတည်ပြုရန် လိုသည်။

“လှုပ်ရှားကြစို့... တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းရမယ်။”

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ ဖန်ရှန့်ဝူ ဤနေရာတွင် မရှိပါက သူသည် အခြားမိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်အားလုံးကို သုတ်သင်မည် ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ရှိနေပါကမူ... ဖန်ရှန့်ဝူကို အကြီးမားဆုံးသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်စေမည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လိုက်ပြီး ကြိုးကြာဖြူရိပ်ကို စီးနင်းကာ အသက်ခြွေအဖွဲ့ ဌာနချုပ်၏ အပေါ်တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ သူ၏ အိတ်ထဲမှ ကြယ်ပုံစံရွှေလေးကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လေးကို လပြည့်ဝန်းကဲ့သို့ အပြည့်ဆွဲလိုက်ပြီး မြားကို ကြယ်တံခွန်ကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်လေတော့သည်။

“ရှူး...”

မြားတစ်စင်းမှာ သက်တန့်ရောင် အလင်းတန်းကို ဆွဲကာ၊ လေနှင့် မိုးကြိုးတို့၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သဘာဝစွမ်းအင်များကို စုဆောင်းလျက် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။ ၎င်း၏ ပစ်မှတ်မှာ ဖန်ရှန့်ဝူ ကျင့်ကြံနေသည်ဟု ယူဆရသော အောင်ပွဲဝင်သိုင်းခန်းမပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အောင်ပွဲဝင်သိုင်းခန်းမအတွင်း၌ တံခါးများမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး သုံးမီတာနီးပါး မြင့်သော လူသန်ကြီးတစ်ဦးမှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။ ထိုလူသန်ကြီး၏ ဘေးတွင် အခြားသော လူရုပ်သွင် ၇ ခု ရှိနေသည်။

ထို ၇ ဦးမှာ ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။ အချို့မှာ သန်မာသူများ၊ အချို့မှာ ချောမောသူများ ဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာမူ ကြည့်ရဆိုးလွန်းသဖြင့် လူများ ကြောက်ရွံ့သွားစေလောက်သည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှပြီး မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည်။

သို့သော် အနီးကပ်ကြည့်လျှင် ထို ၇ ဦးမှာ ဝိညာဉ်မဲ့နေသော ရုပ်အလောင်းများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အသက်ရှူနေသော်လည်း အသိစိတ် မရှိကြပေ။

ထိုလူသန်ကြီးမှာ အသက်ခြွေအဖွဲ့၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဖန်ရှန့်ဝူပင် ဖြစ်သည်။

ဖန်ရှန့်ဝူသည် ထို ၇ ဦး၏ အလယ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူတို့ထံမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူကာ သူ၏ လက်ရှိရုပ်သွင်ကို ပိုမိုသန်မာအောင် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“မကြာတော့ဘူး... သိပ်မကြာတော့ဘူး။ ဒါက ၈ ကြိမ်မြောက် ဝင်စားခြင်းပဲ။ ၉ ကြိမ်မြောက် ပြီးသွားတာနဲ့ ငါက သာမန်ဘဝကနေ လွန်မြောက်ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တစ်လှမ်းတည်းနဲ့ ရောက်တော့မှာပဲ။”

ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် တက်ကြွမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ဖန်ရှန့်ဝူမှာ အလွန် ပါရမီပါသူဖြစ်ပြီး အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ ပထမဆုံး အဖွဲ့ဝင်နှင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူပိုင်ဆိုင်သော ‘ဝင်စားခြင်း’ ဆိုသည့် မိစ္ဆာပညာရပ်မှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင်ပင် ချီးကျူးခဲ့ရသည့် ပညာရပ် ဖြစ်သည်။