အခန်း (၆၇၉-၆၈၀)

အခန်း ၆၇၉ - အကျိုးအမြတ်၊ ချဲ့ထွင်ခြင်းနှင့် ဧကရာဇ်၏တွေ့ဆုံမှု

ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူသည် လူပုဘုရင့်နိုင်ငံတွင် ငွေဖြည့်ရန်အသုံးပြုခဲ့သော အုတ်မြစ်ကျောက် ၂ ဘီလီယံကို ၄ ဘီလီယံအထိ နှစ်ဆပွားခဲ့သည်။

ဂရုအတွင်း လက်နက်ကြီးများနှင့် အမြောက်ဆန်များရောင်းချရာမှ စုစုပေါင်း အုတ်မြစ်ကျောက် ၆၈ သန်း ရရှိခဲ့ပြီး ၁၃၆ သန်းအထိ နှစ်ဆတိုးခဲ့သည်။

ဂျေဘီနှင့် အမြောက်များ၊ အမြောက်ဆန်များ ကုန်သွယ်ခဲ့ရာတွင် နှစ်ကြိမ်စုစုပေါင်း အုတ်မြစ်ကျောက် ၆၂ သန်း ရရှိခဲ့ပြီး ၁၂၄ သန်းအထိ နှစ်ဆတိုးခဲ့သည်။

အမွှေးအင်္ကျီများ ရောင်းချရာမှ စုစုပေါင်း အုတ်မြစ်ကျောက် ၅ သန်း ရရှိခဲ့ပြီး ၁၀ သန်းအထိ နှစ်ဆတိုးခဲ့သည်။

အစားအစာမျိုးစေ့များနှင့် အမျိုးမျိုးသော အခြားကုန်ပစ္စည်းများမှ ရရှိသော ၄.၈ သန်းမှာ ၉.၆ သန်းအထိ နှစ်ဆတိုးလာခဲ့သည်။

သတိပြုရမည်မှာ ယခင်နှစ်ဆတိုးခဲ့သည့်အချိန်က အဆင့်မြှင့်ထားသော အစားအစာများနှင့် မျိုးစေ့များ ရောင်းချရာမှ စုစုပေါင်း အုတ်မြစ်ကျောက် ၂၀ သန်းကျော် ရရှိခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ၄.၈ သန်းသာ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“လူတိုင်းရဲ့ ကျွန်းတွေပေါ်မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်စားသုံးနိုင်တဲ့အထိ အဆင့်မြှင့်အစားအစာတွေ ရနေပြီနဲ့တူတယ်။”

ရှောင်းယီက ရေရွတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးအနေနှင့် မှော်ဆရာများကို ဖမ်းဆီးရမိခြင်းမှ အုတ်မြစ်ကျောက် ၂၂၅ သန်း ရရှိခဲ့သည်။

ဤပမာဏကိုမူ နှစ်ဆတိုး၍မရချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့ယူဆောင်လာသော အုတ်မြစ်ကျောက်များကို ၎င်းတို့သိမ်းပိုက်ထားသော ကျွန်းများအား ချဲ့ထွင်ရန်အတွက် ၎င်းတို့ထံသို့ ပြန်ပေးရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

နောက်ဆုံးရရှိခဲ့သော စုစုပေါင်းအကျိုးအမြတ်မှာ အုတ်မြစ်ကျောက် ၄.၅၀၄၆ ဘီလီယံ ဖြစ်သည်။

ဤမျှကြီးမားသော အုတ်မြစ်ကျောက်အရေအတွက်ကြောင့် ကျွန်းအနေအထားကို ညှိနှိုင်းပြင်ဆင်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးကို နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်မံ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။

ပထမဆုံးအနေနှင့် ဆိပ်ကမ်း၏ တည်နေရာဖြစ်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးကို အပြင်ဘက်သို့ ချဲ့လိုက်လျှင် အကျယ် မီတာ ၄၀၀ ရှိသော ကျဉ်းမြောင်းသည့် ပင်လယ်ဧရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အနာဂတ်တွင် သူ၏စစ်သင်္ဘောများသည် ဤကျဥ်းမကောင်းသောရေပိုင်နက်အတွင်း ဆိုက်ကပ်နိုင်ပြီး ပိုမိုလုံခြုံကာ ကွယ်ဝှက်ထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အတူ အကယ်၍ အခြားစစ်သင်္ဘောများ၏ လိုက်လံနှောင့်ယှက်ခြင်းခံရပါက သူ၏စစ်သင်္ဘောများသည် ဤကျဥ်းမြောင်းသည့်ရေပိုင်နက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးသည်နှင့် ရန်သူများ နောက်မှလိုက်လာရဲတော့မည်မဟုတ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကမ်းနှစ်ဖက်စလုံးတွင် ခုခံကာကွယ်ရေးလက်နက်များ ထားရှိထားမည်မှာ သေချာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အပန်းဖြေစခန်း၏ရင်ပြင်ရှိ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို ကုန်းတွင်းပိုင်းပိုမိုဝေးရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။

အနာဂတ်တွင် ဤအစီအရင်မှတဆင့် လာရောက်ကြသူများသည် ဤကမ္ဘာမှ အခြားအင်အားစုများဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး အခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအား ဤကဲ့သို့ပွင့်လင်းမြင်သာစေရန်မှာ မသင့်လျော်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်းယီသည် ကျွန်းပေါ်ရှိ အမျိုးမျိုးသော ဒေသခံမျိုးနွယ်စုများ၏ နေရာထိုင်ခင်းများကို အနည်းငယ်ညှိနှိုင်းပြင်ဆင်ကာ အတည်ပြုလိုက်သည်။

ကျွန်းသည် တဒင်္ဂတုန်ခါသွားပြီးနောက် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

ကျွန်းပေါ်ရှိ နေထိုင်သူများသည်မူ ကျွန်းတွင် အုတ်မြစ်ကျောက်အလုံအလောက် ရရှိသည့်အခါတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသော ဤကဲ့သို့ တုန်ခါမှုများကို ကျင့်သားရလုနီးပါးဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။

ဤတုန်ခါမှုအပြီးတွင် ကျွန်းပေါ်တွင် မြေကွက်လပ်များစွာ ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကျွန်း၏ စုစုပေါင်းဧရိယာသည်လည်း သိသိသာသာ တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။

အပန်းဖြေစခန်းတွင် ပျော်ပါးနေကြဆဲဖြစ်သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအချို့မှာမူ အလွန်အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ကျွန်းများချဲ့ထွင်သည်ကို မမြင်ဖူးခြင်းမဟုတ်သော်လည်း သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကျွန်းကို ချဲ့ထွင်သည့်အခါ ဤကဲ့သို့ကြီးမားသည့်လှုပ်ရှားမှုမျိုး မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ချေ။ ဤနေရာရှိ လှုပ်ရှားမှုမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြီးမားနေရသနည်း။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် အုတ်မြစ်ကျောက်အမြောက်အမြားကို တစ်ကြိမ်တည်းရရှိပါက ကျွန်း၏အနေအထား ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်းယီသည် သူ၏ကျွန်းကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် စနစ်မှ သတိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ကျွန်းငယ် - ဧရိယာ ၄၈၆၄.၆ စတုရန်းကီလိုမီတာ၊ ကျွန်းပိုင်ရှင် - ရှောင်းယီ...”

ကျွန်း၏ဧရိယာသည် မူလဧရိယာထက် ၁၂ ဆကျော်အထိ ရုတ်တရက်တိုးလာခဲ့သော်လည်း စနစ်၏သတိပေးချက်တွင် ကျွန်းငယ်ဟူ၍သာ ဆက်လက်ဖော်ပြနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ ရှောင်းယီ အထူးအံ့အားသင့်သွားခဲ့ခြင်းမရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စနစ်သည် စတုရန်းကီလိုမီတာ ၁၀၀,၀၀၀ အောက်ရှိကျွန်းမှန်သမျှကို ကျွန်းငယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြောင်း သူ့အား ပြောပြထားခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယခင်ကမ္ဘာတွင် ရှောင်းယီ၏ ဇာတိနိုင်ငံဖြစ်သော ရှားနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးကျွန်းဖြစ်သည့် ဝမ်ကျွန်း၏ ဧရိယာသည် ၃၅,၈၀၀ စတုရန်းကီလိုမီတာရှိပြီး စနစ်၏အမြင်တွင် ကျွန်းငယ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရဆဲဖြစ်သည်။

ရှောင်းယီ၏ကျွန်းသည် စတုရန်းကီလိုမီတာ ငါးထောင်အောက်သာရှိသေးပြီး ကျွန်းငယ်တစ်ခုအဖြစ်သာ ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤအားလုံးကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် သူ၏အိပ်ယာပေါ်သို့ ပြန်လှဲချကာ နားနေလိုက်လေသည်။ အခြားအရာများကို ပြုလုပ်ရန်အတွက် မနက်ဖြန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပေသည်။

လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအချို့သည် ၎င်းတို့နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြပြီးနောက် ၎င်းတို့၏မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်များအား ယီရန်ပင်း၏ကျွန်းပေါ်တွင် ၎င်းတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့ကြရာ လူတိုင်း အလွန်အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။

“မင်းတို့မသိဘူးနော်။ ယီရန်ပင်းရဲ့ကျွန်းမှာ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်တစ်ခု တကယ်ကြီးရှိနေတာကွ။”

“တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ဆိုတာ ဘာလဲ။ ဂိမ်းတွေထဲကလိုဟာမျိုးလား။”

“ဟုတ်တယ်။ ဂိမ်းတွေထဲက တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်လိုမျိုးပဲ။ ဒီနေ့ ကုန်တင်လှည်းတချို့ အဲ့ဒီအစီအရင်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်။”

“ကုန်တင်လှည်းတွေလား။”

“ဟုတ်တယ်။ ပထမဆုံးပေါ်လာတာက လူပုမျိုးနွယ်တစ်စုပဲ။ သူတို့ယူလာတဲ့ လှည်းတွေက အရမ်းများလွန်းလို့ ရေတောင်မရေတွက်နိုင်ဘူး။ လှည်းတစ်စီးစီတိုင်းမှာ အုတ်မြစ်ကျောက်တွေအပြည့်ပဲ။”

“အိုး... သူဌေးက ဒေသခံတွေကို ဓားပြတိုက်ခဲ့တာလား။”

“ငါထင်တာတော့ ကုန်သွယ်မှုလုပ်တာနဲ့ ပိုတူတယ်။ ယီရန်ပင်းက ဒီကမ္ဘာက အခြားမျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ပါ ကုန်သွယ်နိုင်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။”

“ဒေသခံတွေနဲ့ ကုန်သွယ်လို့ရလို့လား။”

“ဟုတ်တယ်။ ဒေသခံတွေဆီမှာ ရန်မူတဲ့သဘောထားသာမရှိရင် အတားအဆီးမရှိ ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်လောက်တယ်။”

“ဒီလိုအခြေအနေ နှစ်ရပ်လုံးကို ယီရန်ပင်းကလွဲပြီး ဘယ်သူမှ မဖြည့်ဆည်းနိုင်လောက်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။”

“သူဌေးကြီးကတော့ သူဌေးကြီးပါပဲ။ နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး၊ နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး။”

“မင်းတို့ပြောတာတွေကို နားထောင်ရင်းနဲ့ ငါ အိပ်ငိုက်နေတာတောင် ပျောက်သွားပြီ။ ငါ သူဌေးကြီးရဲ့အပန်းစခန်းကို သွားကြည့်တော့မယ်။”

“အတူတူသွားကြမယ်။”

ထိုစဉ် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော တိလင်းထျန်းရှားသည် ယီထျန်းဂရုအတွင်းရှိ စကားပြောဆိုမှုအကြောင်းအရာများကို သိရှိသွားပြီးနောက် ဖပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကမ္ဘာမှာ အပြင်လူတွေကို ရန်မလိုတဲ့ ဒေသခံတချို့လည်း ရှိသေးတာပဲ။”

သူ၏ကျွန်းပေါ်ရှိ စိမ်လန်းစိုပြေနေသော အပင်ကြီးများကို ကြည့်ရှုရင်း တိလင်းထျန်းရှား၏မျက်နှာပေါ်တွင် အောင်မြင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တပြက်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ရှောင်းယီ တိုက်သစ်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အချိန်မှစ၍ ရှောင်းယီ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ မရောက်ရှိစေရန်အတွက် သူသည် တိုက်သစ်ကြီးတည်ရှိရာဦးတည်ချက်သို့ စစ်သင်္ဘောတန်းတစ်ခုကို စေလွှတ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယီရန်ပင်းသည် သုံးရက်အကြာတွင် အမြဲတမ်းတည်နေရာကူးပြောင်းခွင့်များကို ရောင်းချခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ စစ်သင်္ဘောတန်းသည် အချိန်အကြာကြီး အချည်းနှီးခရီးနှင်ခဲ့ရလေသည်။

ယီရန်ပင်းသည် အမြဲတမ်းတည်နေရာကူးပြောင်းခွင့်များအား ရောင်းချမည်ကို ကြိုတင်သိရှိခဲ့ပါက သူတို့သည် ဤမျှအလုပ်ရှုပ်ပြီးကြမ်းတမ်းသော ပင်လယ်ခရီးကို ထွက်ခွာရန် လိုအပ်ခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် တိလင်းထျန်းရှား၏ စစ်သင်္ဘောတန်းသည် ပြန်လှည့်ရန်ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ပင်လယ်ပြင်တွင် မုန်တိုင်းတစ်ခုပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး စစ်သင်္ဘောတန်းကို ကျွန်းတစ်ခုအနီးသို့ ဖိအားပေးကာ မောင်းနှင်သွားစေခဲ့သည်။

ကျွန်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ရပြီးနောက် သဘာဝအတိုင်း ၎င်းကို စူးစမ်းလေ့လာရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့လာခဲ့ရသည့်ခရီးကို အချည်းနှီးမဖြစ်စေရန် ကောင်းမွန်သောအရာတစ်ခုခုကို တွေ့နိုင်ကောင်းတွေ့နိုင်ပေသည်။

သူတို့ ကျွန်းပေါ်သို့ ခြေချပြီးနောက် ကျွန်းပေါ်တွင် လူသားများမရှိကြောင်းနှင့် သစ်ပင်ပန်းမန်များ ထူထပ်စွာရှိနေပြီး ရံဖန်ရံခါတွေ့ရှိရသော တိရစ္ဆာန်များသည်လည်း အားလုံးယဉ်ကျေးနူးညံ့ကြကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

တိလင်းထျန်းရှားအတွက်မူ ဤအရာများသည် တန်ဖိုးမရှိလှပေ။

အနည်းငယ်စူးစမ်းလေ့လာပြီးနောက်တွင်ပင် ဘာအကျိုးအမြတ်မှမရရှိခဲ့ချေ။ တီလင်းထျန်းရှားသည် အကူညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်မိပြီး ရေတစ်ငုံသောက်လိုက်ကာ ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ရုတ်တရက် သစ်ကိုင်းတစ်ခုသည် သူ၏ရှေ့သို့ ဆန့်ထွက်လာပြီး သူ့အား ညင်သာစွာ လွှဲယမ်းလာခဲ့သည်။

တိလင်းထျန်းရှားသည် ရုတ်ချည်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏လက်နက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ထိုသစ်ကိုင်းကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏အာရုံကြောများ တင်းမာသွားချိန်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်တုန်ခါမှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းသည် မှော်ဆရာများ၏စိတ်ဝိဉာည်တိုက်ခိုက်မှုနှင့် အလွန်ဆင်တူသော်လည်း သူသည် ရန်လိုမှု သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ပြုမည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ခံစားခဲ့ရခြင်းမရှိချေ။

“ကျုပ်က သစ်ပင်လူသားပါ။ ကျုပ်ကို ရေအနည်းငယ် သောက်ခွင့်ပေးနိုင်မလား။”

ထိုစိတ်ဝိဉာည်တုန်ခါမှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ တိလင်းထျန်းရှားက သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“သစ်ပင်လူသားလား။ ဒီကျွန်းပေါ်က သစ်ပင်အားလုံးက သစ်ပင်လူသားတွေလား။”

ထိုအခါ သစ်ကိုင်းက လှုပ်ယမ်းလာပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ်က ဒီကျွန်းပေါ်က တစ်ခုတည်းသော သစ်ပင် လူသားပါ။ ကျန်တဲ့သစ်ပင်တွေကတော့ သာမန်သစ်ပင်တွေပါပဲ။”

ဤကဲ့သို့သော စိတ်အာရုံဖြင့် ဆက်သွယ်မှုသည် မျိုးနွယ်စုများအကြားရှိ ကန့်သတ်ချက်များကို အလုံးစုံ ကျော်လွန်သွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ရှောင်းယီ၏ တယ်လီပသီစွမ်းရည်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အသုံးပြုပုံ နည်းလမ်းချင်းမှာမူ မတူညီပေ။

တိလင်းထျန်းရှားသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ရေပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ မေးလိုက်သည်။

“မင်းက ဒီထဲကရေကို သောက်ချင်တာလား။”

ထိုအခါ သစ်ကိုင်းက ညင်သာစွာ လှုပ်ယမ်းပြီး ပြောလာခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ဒါက သာမန်ရေမဟုတ်ဘူးလို့ ကျုပ်ထင်တယ်။”

“အံ့သြစရာပဲ။ ငါဖွင့်ပြီး နည်းနည်းလောက်သောက်လိုက်တာနဲ့ မင်းက သတိထားမိတယ်ပေါ့။”

တိလင်းထျန်းရှားက ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက အဆင့် C ရေသန့်ပဲ။”

“အဆင့်မြင့်ရေတွေကို မမြည်းစမ်းရတော့တာ အချိန်ဘယ်လောက်တောင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီလဲ။ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်လောက်ရှိသွားပြီထင်တယ်။ မှတ်မိဖို့တောင်ခက်ခဲနေပြီ။”

သစ်ကိုင်းက တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

သစ်ကိုင်း၏တုံ့ပြန်မှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တိလင်းထျန်းရှားသည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲရှိ ရေပုလင်းကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

အခန်း ၆၈၀ - တိလင်းထျန်းရှား သစ်ပင်လူသားကို လှည့်စားခြင်း၊ အပန်းဖြေစခန်းကို အများပြည်သူသို့ ဖွင့်လှစ်ပေးခြင်း

“ဒါတွေအကုန်လုံးက မင်းအတွက်ပဲ။”

တိလင်းထျန်းရှားက ရက်ရက်ရောရော ပြောလိုက်သည်။

၎င်းသည် C အဆင့် ရေသန့်သာဖြစ်ကာ ရီယန်ပင်း၏နေရာတွင် တန်ချိန်နှင့်ပင် ရောင်းချနေပြီး စျေးနှုန်းသည်လည်း အလွန်ချိုသာလှသည်။

သစ်ကိုင်းက ထပ်မံလှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

“ဒါတွေအကုန်လုံးက ကျုပ်အတွက်လား။”

တိလင်းထျန်းရှားက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးရယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါကဘာမှကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး။ အကုန်လုံး မင်းအပိုင်ပဲ။”

ထိုအခါ သစ်ကိုင်းသည် ရေဘူးကို သူ၏အကိုင်းများဖြင့် ရစ်ပတ်ပြီး ဆွဲယူသွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် သစ်ကိုင်းသည် တိလင်းထျန်းရှားအား ရတနာသေတ္တာတစ်လုံး ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

“ဆုချီးမြှင့်ခြင်းအနေနဲ့ ဒီရတနာသေတ္တာက မင်းအတွက်ပါ။”

တိလင်းထျန်းရှား စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

လဲလှယ်မှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သစ်ကိုင်း၏လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။ တိလင်းထျန်းရှားသည် ထိုသစ်ကိုင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်လုံးကို ထောင့်ကပ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“မင်းတို့ သစ်ပင်လူသားတွေက လှုပ်ရှားနိုင်လား။”

“ဒါပေါ့။ ဒါပေမယ့် ကျုပ်တို့က မကြာခဏ လှုပ်ရှားလေ့မရှိဘူး။”

သစ်ကိုင်းက ပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။

တိလင်းထျန်းရှားက ခေါင်းညိတ်ပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။

“သစ်ပင်လူသားတွေမှာ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေရှိလား။”

“ဒါပေါ့။ ကျုပ်တို့ရှိတဲ့နေရာတိုင်းမှာ အပင်တွေရဲ့ကြီးထွားနှုန်းက နှစ်ဆတိုးလာလိမ့်မယ်။”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တိလင်းထျန်းရှားသည် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

“မင်း ဒီလိုမျိုး အဆင့်မြင့်ရေသန့်ကို နေ့တိုင်းသောက်ချင်သလား။”

“နေ့တိုင်းသောက်ရမှာလား။”

သစ်ကိုင်းက တဖန်ထပ် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

“ဒီလိုမျိုစ အဆင့်မြင့်ရေသန့်တွေ မင်းမှာ အများကြီးရှိလို့လား။”

သစ်ကိုင်း၏တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တိလင်းထျန်းရှားသည် ၎င်းသည် စိတ်ဝင်စားနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသွားခဲ့လေသည်။

“ဒါပေါ့။”

တိလင်းထျန်းရှားက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သစ်ကိုင်းသည် အချိန်အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“ကျုပ်ဘက်က ဘာတွေ ပြန်ပေးရမလဲ။”

“အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ကျွန်းပေါ်မှာ အမြစ်စွဲထားရုံပါပဲ။ ငါက မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကို လိုချင်တယ်။ မင်းက အဆင့်မြင့်ရေသန့်ကို လိုချင်တယ်။ ငါတို့အတူ ပူးပေါင်းပြီး လိုအပ်တာတွေ ရယူကြမယ်ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။”

တိလင်းထျန်းရှားသည် မည်သည့်လှည့်ကွက်မျှ မဆင်ခဲ့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှင်းပြလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“လူသား မင်းက အလွန်ရိုးသားလွန်းတာပဲ။ ငါ မင်းနဲ့အတူ ပြန်လိုက်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းအခု ပေးခဲ့တဲ့ရေမျိုး တစ်နေ့ကို အနည်းဆုံး နှစ်အိုးတော့ ပေးရမယ်။”

သစ်ကိုင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“သဘောတူတယ်။”

တိလင်းထျန်းရှားက ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ရေအိုးနှစ်အိုးဆိုသည်မှာ တစ်လီတာသာဖြစ်သည်။ တစ်လီတာကို ထားဦး တစ်နေ့ကို ဆယ်လီတာဖြစ်လျှင်ပင် သူထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်။

နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူညီမှု ရရှိပြီးနောက် သစ်ပင်လူသားသည် စတင်၍ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ တိလင်းထျန်းရှားနှင့် အခြားသူများသည် မြေပြင်ပေါ်မှ တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် လူနှစ်ယောက် ပွေ့ဖက်၍ရသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် ချုံနွယ်ပင်များထဲမှ ထိုးထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

လူတိုင်းသည် သူတို့မျက်မှောက်ရှိ မြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြသည်။ အပင်များ လမ်းလျှောက်နိုင်ကို သူတို့ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

တိလင်းထျန်းရှားသည် ကြောင်အမနေဘဲ ချက်ချင်းပင် သစ်ပင်ကြီးကို သူ၏သင်္ဘောကြီးဆီသို့ ဦးဆောင်၍ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် တိလင်းထျန်းရှားသည် ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ဦးတည်ချက်ကျောက်ကို အသုံးပြုလိုက်တော့လေသည်။

အသက်သွင်းချိန် ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ တိလင်းထျန်းရှားသည် ထိုသစ်ပင်ကြီးကို သူ၏ကျွန်းအနီးသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ကျွန်းပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သစ်ပင်ကြီးသည် ၎င်း၏ကိုယ်ခန္ဓာကို လှုပ်ရှားကာ ပြောလာခဲ့သည်။

“ဒါက စစ်မှန်တဲ့အုတ်မြစ်ကျောက်တွေနဲ့တည်ဆောက်ထားတဲ့ကျွန်းတစ်ခုပဲ။”

၎င်း၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တိလင်းထျန်းရှားသည် အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။”

“ကျုပ် အပေးအယူကောင်းတစ်ခုကို လုပ်မိခဲ့ပုံပဲ။”

သစ်ပင်ကြီးက ပြောလာခဲ့သည်။

“ဒီလိုကျွန်းမျိုးက ကျုပ်ရဲ့ကြီးထွားမှုနှုန်းကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်သလို အဆင့်မြင့်ရေကလည်း ကျုပ်အဆင့်ကို တိုးတက်စေနိုင်တယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

“လူတိုင်းက လိုအပ်တာကို ရယူကြရုံပါပဲ။ ပိုကောင်းတဲ့အပေးအယူဆိုတာ မရှိပါဘူး။”

တိလင်းထျန်းရှားက ပြုံးရယ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ကျုပ် ဒီကျွန်းပေါ်မှာပဲ အခြေချလိုက်တော့မယ်။”

သစ်ပင်ကြီးက ရှေ့ဆက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြောမနေတော့ချေ။

“ကြိုဆိုပါတယ် သူငယ်ချင်း။”

တိလင်းထျန်းရှားက ပြောလိုက်သည်။

နောက်ပိုင်းအချိန်တွင် ကျွန်းပေါ်ရှိ အပင်များသည် မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ဂရုစိုက်ရန်အတွက် သစ်ပင်လူသားသည် နေရာအချို့ကို အခါအားလျော်စွာ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ကျွန်းများတွင် မူလကတည်းက အရှိန်မြှင့်ပေးသည့် အာနိသင်ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ ယခုတွင် တိလင်းထျန်းရှား၏ကျွန်းတွင် သစ်ပင်လူသား၏ အပိုဆုစွမ်းရည်ကို ထပ်မံရရှိခဲ့ပြီး အရှိန်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ဤအားသာချက်ကို အသုံးချကာ တိလင်းထျန်းရှား၏ကျွန်းသည် စိုက်ပျိုးရေးနှင့် သစ်တောထွက်ကုန်များစွာကို စုဆောင်းမိခဲ့ပြီး ထိုထွက်ကုန်များကို ဈေးကွက်ခန်းမတွင် စာရင်းသွင်းသောအခါ သူ့အား အခြားသော အရင်းအမြစ်များစွာကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။

ကျွန်းတစ်ကျွန်းစီတွင် လုပ်ကိုင်နိုင်သော ဧရိယာသည် ကန့်သတ်ချက်ရှိသော်လည်း လူဦးရေများစွာရှိသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် လူတိုင်း၏ကျွန်းပေါ်တွင် ဒေသခံအကျဉ်းသားများ ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤလူများသည် စားသောက်ဖွယ်ရာများ လိုအပ်သောကြောင့် အစားအစာသည် ခိုင်မာသောလိုအပ်ချက်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း စျေးကြီးသည်တော့မဟုတ်ချေ။

တိလင်းအင်အားစုမှ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် သစ်တောထွက်ကုန်များစွာကို ထုတ်ယူလိုက်သောအခါ ဆုဝမ်သည် ချက်ချင်းပင် ရှောင်းယီထံသို့ အစီရင်ခံလိုက်သည်။

ယခင်က ရှောင်းယီသည် ကုန်ပစ္စည်းများစွာကို တင်ပို့ခဲ့သော်လည်း ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာမည်ဟုတော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သို့သော် ရှောင်းယီသည် ၎င်းကို အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ခဲ့ခြင်းမရှိချေ။ ယခုအခါတွင် သူသည် သာမန်အစားအစာများ သို့မဟုတ် အဆင့်နိမ့်အစားအစာများကို အုတ်မြသ်ကျောက်များရရှိရန်အတွက် မှီခိုအားထားနေခြင်း မဟုတ်တော့သဖြင့် သူ့အတွက် သက်ရောက်မှု သိပ်မရှိချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယိထျန်းအဖွဲ့ထံမှ သတင်းစကားကို ရရှိခဲ့သော ဂျေဘီသည် ယီရန်ပင်းအနေဖြင့် လူပုတိုင်းပြည်သို့ သွားရာ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်တစ်ခုကို သေချာပေါက် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် တွေးမိသွားခဲ့သည်။

“အဲ့ဒါကို ဖွင့်တာနဲ့ ငါ့ကို အသိပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်ဘူးလား။”

ဂျေဘီသည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် စောဒကတက်လိုက်မိသည်။

ယခင် ယီရန်ပင်းနှင့် ကုန်သွယ်ခဲ့စဉ်က ဂျေဘီသည် ဤကိစ္စကို အထူးဖော်ပြခဲ့သော်လည်း ရှောင်းယီက လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

“ယီရန်ပင်းက လူပုတွေဆီကအနေ အကျိုးအမြတ်တွေအများကြီး ရပြီးသွားပြီပဲဖြစ်ရမယ်။ မဖြစ်ဘူး။ ငါ သူ့ကို အရင် သွားမေးရမယ်။”

ဂျေဘီသည် ထိုသို့စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ရှောင်းယီထံ စာပို့လိုက်လေသည်။

“ယီရန်ပင်း မင်္ဂလာပါ။ ခင်ဗျား လူပုတိုင်းပြည်ဆီ တည်နေရာကူးပြောင်းတဲ့အစီအရင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီလို့ ကျုပ်ကြားခဲ့တယ်။ ဟုတ်လား။”

သို့သော် ရှောင်းယီသည် အိပ်ပျော်နေပြီဖြစ်ပြီး ဂျေဘီသည် သူ၏တုံ့ပြန်မှုကို သဘာဝအတိုင်း စောင့်ဆိုင်းရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ခဏကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် တုံ့ပြန်မှုမရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသောအခါ ဂျေဘီသည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းချကာ အနားယူရန်သာ ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ရှောင်းယီသည် အိပ်ရာနိုးသည်နှင့် ဂျေဘီထံမှ သတင်းကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဖွင့်ပြီးပါပြီ။ ဒါပေမယ့် လူပုတွေက အနှောင့်အယှက်ပေးခံရတာ မကြိုက်ဘူး။ ငါ သူတို့နဲ့ အရင်ဆွေးနွေးပြီးမှ သူတို့သဘောတူတယ်ဆိုရင် တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်အတွက် နေရာတချို့ကို မင်းကို ပေးမယ်။”

ဂျေဘီသည်လည်း နိုးနေပြီဖြစ်ပြီး ရှောင်းယီ၏တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ ဆတ်ခနဲတုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

ဒါက ဗြောင်လိမ်နေတာပဲ။ လူပုတွေ သဘောတူ၊မတူဆိုတာ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာလေ။

သို့သော် ဂျေဘီသည် ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။ သူသည် ပြုံးရယ်ကာဖြင့် “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟုသာ ပြန်ဖြေလိုက်ရသည်။

ဂျေဘီ၏ လျင်မြန်သောတုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်းယီယီက မေးလိုက်သည်။

“မင်းက တစ်ညလုံး ထိုင်စောင့်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။”

“မဟုတ်ရင်ရော.... ကျုပ်မျက်လုံးတွေတောင် ကျိန်းစပ်နေပြီ။”

ဂျေဘီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှောင်းယီယီသည် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး တိုက်ရိုက်ပင် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

“လူပုတိုင်းပြည်ဆီ တည်နေရာကူးပြောင်းတာကို အချိန်တိုအတွင်းတော့ လုပ်နိုင်မှာမဟုတ်သေးဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့ အပန်းဖြေစခန်းကိုတော့ အများပြည်သူဆီ ဖွင့်လှစ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်။ မင်းစိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ကုန်သွယ်ရေးခန်းမကို သွားပြီး လေလံတင်လိုက်ပါ။”

“တကယ်လား။ ကျုပ်အတွက် နေရာတစ်နေရာစာတော့ သေချာပေါက်သိမ်းထားပေးရမယ်နော်။ ခင်ဗျားရဲ့အပန်းဖြေစခန်စကို ကျုပ်လာချင်နေတာ အချိန်အတော်ကြာပြီ။”

ဂျေဘီက ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

ခေတ်သစ်လူသားတစ်ဦးအနေနှင့် ဤရှေးဦးပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေတွင် ဤမျှအချိန်ကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် ခေတ်သစ်ဘဝသို့ ခဏတာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန် အချိန်ကျလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဂျေဘီ အလွန်တက်ကြွလွန်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ မင်းနဖြ့အရင်က ကုန်သွယ်ခဲ့တာတွေကို ထောက်ထားပြီးတော့ ငါ မင်းအတွက် သီးသန့်နေရာတစ်ခု ပေးလိုက်မယ်။”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

ဂျေဘီက ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှောင်းယီသည် ဈေးကွက်ခန်းမတွင် နေရာငါးဆယ် တင်သွင်စရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ထိုနေရာများသည် ယီထျန်းဂရုပြင်ပရှိ လူများအတွက်သာဖြစ်ကာ စျေးနှုန်းများကိုလည်း နှစ်ဆတိုးထားခဲ့သည်။

စျေးနှုန်းသည် နှိုင်းရအားဖြင့် စျေးကြီးသောကြောင့် ဂရုအတွင်းရှိသူများသည် မဝယ်ယူကြမည်မှာ သေချာပေသည်။

သို့သော် ရှောင်းယီယီအား အံ့သြစေခဲ့သည်မှာ သူတင်သွင်းလိုက်သည့် နေရာငါးဆယ်ကို ချက်ချင်း ဝယ်ယူလိုက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

“ပြည်ပနိုင်ငံတွေက လူတွေက အပန်းဖြေရတာ တော်တော်ကြိုက်ကြပုံပဲ။”

ရှောင်းယီ သူ၏စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏အကမ်းဖြေစခန်းသည် အလွန်ကြီးမားနေခြင်းမရှိချေ။ မဟုတ်လျှင် ခရီးသွားလုပ်ငန်းကိုသာ အားကိုးပြီး အုတ်မြစ်ကျောက်ရေတွက် အမြောက်အမြား ရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“အခွင့်အရေးရရင် အပန်းဖြေစခန်းကို တိုးချဲ့ရမယ်။”

ရှောင်းယီက တွေးလိုက်သည်။

“စနစ် လက်မှတ်ထိုးဝင်မယ်။”

“လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ ရရှိသောဆုလာဘ် - ...”