အခန်း (၉၁-၉၂)

အခန်း ၉၁ - အဆင့်ရှစ် မှော်ဆေးဆရာ

စမ်းသပ်စင်မြင့် လှည့်လာသည်နှင့်အမျှ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်မှာ ငါးမှတ် သို့မဟုတ် ခြောက်မှတ် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ယင်းမှာ အမှတ်ပြည့် ဆယ်မှတ် ဖြစ်နေလေသည်။

စမ်းသပ်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းမှုန်များ တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ဤသည်မှာ စမ်းသပ်မှုအတွင်း မထင်မှတ်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ မှော်ဆရာများအသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာမှလွဲ၍ ကျန်သူတိုင်းသည် မည်သို့ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို တွေးတောရင်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြသည်။

ဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာသည် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် "ညီလေး... မင်း အမဲရောင်သံရွက်စိမ်းဝိညာဉ်ရွက်ကို တကယ်ပဲ ဘယ်နှစ်ကြိမ်တောင် သန့်စင်လိုက်တာလဲ" ဟု အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"အမဲရောင်သံရွက်စိမ်းဝိညာဉ်ရွက်က အဆင့် ၃ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းပဲဖြစ်လို့ အများဆုံး ၁၈ ကြိမ်အထိပဲ ခံနိုင်ရည်ရှိတာပါ"

ယင်းစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဖာမာသည် ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ "မင်းပြောတာက... မင်း အမဲရောင်သံရွက်စိမ်းဝိညာဉ်ရွက်ကို ၁၈ ကြိမ်အထိ သန့်စင်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား၊ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ အဆင့် ၅ မှော်ဆေးဆရာတစ်ယောက်တောင် ၁၅ ကြိမ်ပဲ သန့်စင်နိုင်တာကို မင်းက ဘာလို့..."

လျိုလင်းသည် အံကြိတ်ကာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။ ဤလူသည် အချိန်တိုတိုအတွင်း အမဲရောင်သံရွက်စိမ်းဝိညာဉ်ရွက်ကို ၁၈ ကြိမ်အထိ သန့်စင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤအချက်ကို မည်သူမျှ ယုံနိုင်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းချန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "မဖြစ်နိုင်တာ မရှိပါဘူး၊ အခုပဲ ရလဒ်တွေကို ကြေညာလို့ ရပါပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ" ဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာသည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်ကာ အလျင်အမြန် ကြေညာလိုက်သည်။ "ဒီမှာ ကျန်ရှိနေတဲ့ လူတိုင်းကို ဂုဏ်ယူပါတယ်... မင်းတို့အားလုံး အကြိုစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပါပြီ၊ နောက်ဆုံး ရလဒ်အနေနဲ့ကတော့ သူငယ်ချင်းလေး ကျန်းနန်ကတော့ ၁၈ ကြိမ်တိုင်တိုင် သန့်စင်ခဲ့ပြီး သန့်စင်မှုအဆင့် ဆယ်မှတ်နဲ့ ပထမနေရာကို ရရှိခဲ့ပါတယ်"

မနက်ဖြန်မှာတော့ မှော်ဆေးဆရာ ညီလာခံ ကျင်းပတော့မှာပါ။ "ကျွန်တော်တို့ အင်ပါယာက ပြိုင်ပွဲဝင်တွေအပြင် တခြားနိုင်ငံတွေက ထူးချွန်တဲ့ မှော်ဆေးဆရာတွေလည်း ပါဝင်ကြမှာ ဖြစ်ပါတယ်၊ သူတို့၏ စွမ်းအားကို လျှော့မတွက်သင့်ပါဘူး၊ သူတို့ကို ဖိနှိပ်နိုင်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရပါမယ်၊ ကျားမာနိုင်ငံတော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် အစွမ်းကုန် တိုက်ပွဲဝင်ကြပါ"

ကျန်းချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အဘိုးကြီး ကျရှင်းထျန်းကို ကူညီရန်သာ မဟုတ်ပါလျှင် သူသည် ဤမှော်ဆေးဆရာ ညီလာခံတွင် ပါဝင်နေမည် မဟုတ်ပေ။

အော်တိုက အားရပါးရ ရယ်မောရင်း "သခင်လေး... ခင်ဗျားက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ၊ ခင်ဗျားက တကယ် ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ မှော်ဆေးဆရာလဲဆိုတာ သိပါရစေ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းချန်က ပခုံးတွန့်ကာ အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရင်း "လောလောဆယ်တော့ အဆင့်ရှစ်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဆင့်ကိုး ရောက်ဖို့ကတော့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်" ဟု ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အော်တို၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အံ့သြနေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ထွက်ခွာသွားသော သခင်လေး၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် ရပ်နေမိသည်။

သူ သတိပြန်ဝင်လာရန် အချိန်အတော်ကြာယူခဲ့ရသည်။

"အဆင့်ရှစ်"

အော်တိုသည် ထိတ်ထိတ်ပျာပျာ ဖြစ်သွားရသည်။ ယခုမှသာ သခင်လေးသည် ဤမှော်ဆေးဆရာ ညီလာခံ၌ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေရသည်ကို နားလည်သွားတော့သည်။ အကြောင်းမှာ သူ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ချန်ပီယံဆုမှာ သူ့အတွက်သာ ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါလား။

တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် မည်မျှပင် သန်မာသည့် ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ပါစေ၊ အဆင့်ရှစ် မှော်ဆေးဆရာတစ်ဦးကို မည်သူက ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။ သူတို့သည် ဒိုချီတိုက်ကြီးပေါ်တွင်ရှိသည့် ကျွိလင်ဦးချိုနှင့် ဖီးနစ်အမွှေးကဲ့သို့ အလွန်ရှားပါးလှသည့်ပုဂ္ဂိုလ်များပင် ဖြစ်သည်။ သခင်လေးသည် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာပင် ဖြစ်သည်။

နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရေခဲဧကရာဇ် ဟိုင်ပေါ်တုန်းသည် အချိန်အတော်ကြာစောင့်ဆိုင်းနေရသည် ဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်ကို မြင်သည်နှင့် သူသည် ထိုင်ခုံမှထကာ လက်အုပ်ချီ၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်းက ဒီမှော်ဆေးဆရာ ညီလာခံမှာ ပါဝင်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်"

ကျန်းချန်က ရေတစ်ခွက် ငှဲ့သောက်ရင်း "ငါ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်နေတာကို မင်း သိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ မင်းရဲ့သတင်းကွန်ရက်က တကယ့်ကို စူးရှတာပဲ" ဟု တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

ရေခဲဧကရာဇ် ဟိုင်ပေါ်တုန်းက "မီတဲလ်ထန်ရှန်းက မင်းကို မကြာခင်က တွေ့လိုက်သေးတယ်တဲ့၊ ဒါပေမဲ့ မင်းဆီ လာပြီး မနှုတ်ဆက်နိုင်ခဲ့ဘူး"

"မင်းရဲ့အဆင့်အတန်းနဲ့ စွမ်းအားအရဆိုရင် ဒီပြိုင်ပွဲက ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်ဆေးလုံး ဆေးနည်း‌ကို စိတ်ဝင်စားလို့လား" ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ဟိုင်ပေါ်တုန်းက ဝေခွဲမရသည့် အကြည့်ဖြင့် သူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။ ဤပြိုင်ပွဲအတွက် ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်ဆေးလုံး ဆေးနည်းမှာ အဆင့် ၆ သာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ယင်းကို အသုံးပြုရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချန်က "ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်ဆေးလုံး ဆေးနည်းက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါက အိဇုမို အင်ပါယာက လူတွေနဲ့ ပတ်သက်မှုနည်းနည်း ရှိနေလို့ပါ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟင်"

ကျန်းချန်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က အဖြစ်အပျက်များကို ဟိုင်ပေါ်တုန်းအား ပြောပြလိုက်သည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ကြားပြီးနောက် ဟိုင်ပေါ်တုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်။ အိဇုမို အင်ပါယာမှ ထိုလူများသည် ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိကို ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ရဲလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ကျား၏ခံတွင်းထဲသို့ မိမိဘာသာ ဝင်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က ကျန်းချန်သည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် သူတို့က အလေးမထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ သူသည် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိသွားပါလျှင် ချက်ချင်းပင် အညံ့ခံကာ ဒူးထောက်တောင်းပန်ကြပေလိမ့်မည်။

ဟိုင်ပေါ်တုန်းသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဆွဲသီးကို အသာအယာ ပွတ်ရင်း "အိဇုမို အင်ပါယာက လူတွေက တခြားသူတွေရဲ့ အရှိန်အဝါကို အသုံးချနေတာပဲ၊ ငါ သွားပြီး ရှင်းလိုက်ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ"

ကျန်းချန်က ပညာရှိတစ်ဦး၏ အသွင်ဖြင့် လက်ကာပြလိုက်သည်။ "အမှားတိုင်းမှာ မှားရတဲ့အကြောင်းအရင်းရှိတာပဲ၊ အကြွေးတိုင်းမှာ အကြွေးရှင်ရှိတာပဲ၊ ဒီ ယန်လီ ဆိုတဲ့လူက ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်ပါ၊ ဒါကြောင့် ငါကိုယ်တိုင် ရှင်းတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ယန်လီသည် ထိုစဉ်က တိုက်ပွဲကို စတင်ခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုသို့ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်တော့ပေ။

ဟိုင်ပေါ်တုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် အရင်အတိုင်းပင် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေပြီး အောင်ပွဲကို ကြိုတင် ဆုံးဖြတ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

သို့သော် ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် အနောက်မြောက်တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာကြီးများဖြစ်စေ၊ အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေ ဖြစ်စေ မည်သည့်နေရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့နေရန် မလိုပေ။

ကျန်းချန်သည် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟိုင်ပေါ်တုန်းရှေ့တွင် ထူးခြားသော ဆေးပုလင်း အချို့ ပေါ်လာသည်။ "ဒါတွေက မင်းကို ငါ ကတိပေးထားတဲ့ ပြန်လည်အသက်သွင်းခရမ်းရောင်ဆေးလုံးတွေပဲ၊ ဒါတွေကို သောက်ပြီးရင် မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေ မြန်မြန် ပြန်ကောင်းလာလိမ့်မယ်"

ဟိုင်ပေါ်တုန်းသည် ဖန်ပုလင်းကို အမြန်ဖွင့်ကာ အတွင်းမှ ပြန်လည်အသက်သွင်းခရမ်းရောင်ဆေးလုံးများကို ထုတ်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ဆေးရနံ့က ပျံ့လွင့်လာကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို လန်းဆန်းသွားစေကာ မျက်နှာအမူအရာပါ ပြောင်းလဲသွားရသည်။

ယင်းမှာ ဟိုင်ပေါ်တုန်း အိမ်မက်မက်နေခဲ့သည့် အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤဆေးလုံးအတွက် နှစ်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရပြီး ယခုအခါ နောက်ဆုံးတွင် သူလိုချင်ခဲ့သည့်အရာ အမှန်တကယ် ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဟိုင်ပေါ်တုန်းသည် လက်ထဲရှိ ဆေးလုံးကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "အခုကစပြီး ငါလည်း မင်းကို ဆရာကြီးလို့ပဲ ခေါ်ပါတော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရေသောက်နေသည့် ကျန်းချန်မှာ မှင်တက်သွားပြီး ဟိုင်ပေါ်တုန်းကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်ကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့သည့် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဆရာကြီးဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ စိမ်းသက်သက်ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ဟိုင်ပေါ်တုန်းက ခေါင်းခါကာ "ကျန်းချန်... မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းက ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုမြန်တယ်၊ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် မင်းက သိုင်းဘုရင်ကနေ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်အထိ ရောက်သွားခဲ့ပြီ၊ ဒီလို ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီမျိုးက တကယ့်ကို ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ"

"အကယ်၍သာ ငါက မင်းကို နာမည်နဲ့ပဲ ဆက်ခေါ်နေရင် တခြားလူတွေက ငါ့ကို ဘယ်လို မြင်ကြမလဲ"

ဟိုင်ပေါ်တုန်းက ပခုံးတွန့်ရင်း "ဒါကြောင့် အခုကစပြီး မင်းကို ဆရာကြီးလို့ပဲ ခေါ်မယ်၊ ဒါမှ အဲဒီ အဘိုးကြီးတွေက ငါ့ကို အပြစ်မတင်နိုင်မှာ" ဟု ဆိုလေသည်။

ဟိုင်ပေါ်တုန်း၏ အပြုအမူကို ကြည့်ပြီး ကျန်းချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အဖိုးဟိုင်... မင်း တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ပြောပါ၊ ငါ လုပ်ပေးနိုင်တာဆိုရင် လုံးဝ ငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဟိုင်ပေါ်တုန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒီအဖိုးကြီးက ဘာမှ မလိုအပ်ပါဘူး၊ မင်းသာ မရှိရင် ငါဟာ တာဂို သဲကန္တာရထဲမှာ မြေပုံတွေ ဆွဲနေရတုန်း ဖြစ်မှာပါ"

ကျန်းချန်လည်း လိုက်ရယ်မိသည်။ အဖိုးကြီးဟိုင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဟာသပြောတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ မရှိလျှင်ပင် ရှောင်ယန်က ကယ်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ဤပြန်လည်အသက်သွင်းခရမ်းရောင်ဆေးလုံးကို ရရှိရန်မှာမူ လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အခန်း ၉၂ - ယောင်ယဲ

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ရွှေကြက်ဖတွန်သံနှင့်အတူ အရုဏ်ဦးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ကျားမာနိုင်ငံတော်၏ မှော်ဆေးဆရာ ညီလာခံကြီးကို တရားဝင် စတင်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင် မှော်ဆေးဆရာများစွာ ဤနေရာသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။

ရေခဲဧကရာဇ် ဟိုင်ပေါ်တုန်းနှင့် မီတဲလ်မိသားစု၏ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ ထန်ရှန်းတို့သည် ကျန်းချန်၏နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများမှာ မီတဲလ်မိသားစု၏ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲကိုယ်တိုင်ပင် အလွန်အမင်း အရိုအသေပြုနေရသည့် ဤလူငယ်မှာ မည်သူဖြစ်သနည်းဟု သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် သေသေချာချာစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ထန်ရှန်းသည် တစ်လျှောက်လုံး မျက်လုံးများကိုမှိတ်ထားကာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်မှာ "ဟဲ ဟဲ၊ သခင်လေးကတော့ တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာကောင်းတဲ့သူပါပဲ၊ ဒီမှော်ဆေးဆရာ ညီလာခံကြီးမှာ သခင်လေး ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်တာက လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေမှာ အသေအချာပါပဲ"

ကျန်းချန်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်မှာ "ခင်ဗျားကလည်း ချီးမွမ်းလွန်းနေပါပြီ၊ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ဒီညီလာခံရဲ့ ချန်ပီယံဆုကို စိတ်မဝင်စားပါဘူ၊ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ကျရှင်းထျန်းက ကျွန်တော့်ကို တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေ အများကြီးပေးပို့ခဲ့တယ်၊ ကျွန်တော်က သူတပါးအကြွေးမတင်ချင်တဲ့သူမို့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျားမာနိုင်ငံတော်အတွက် အောင်ပွဲရအောင် ကူညီပေးရုံပါပဲ"

မီတဲလ်ထန်ရှန်းသည် မျက်ခုံးပင့်တင်ကာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ အိဇုမိုအင်ပါယာမှ ထိုလူများမှာ အလွန်ပင် မောက်မာလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ ဤညီလာခံသည် ကျားမာနိုင်ငံတော် မှော်ဆေးဆရာအသင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မသက်ဆိုင်ခဲ့ပါလျှင် အကြီးအကဲဟိုင် ပင် လှုပ်ရှားစရာမလိုဘဲ မီတဲလ်မိသားစုကပင် ထိုသူများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းနိုင်မည်ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းချန်သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်ခါပြလိုက်သည်။ 'ရန်သူလာလျှင် စစ်သူကြီးနှင့်တား၊ ရေလွှမ်းလျှင် မြေကြီးနှင့်ဖုံး' ဟူသော စကားအတိုင်း အခြေအနေအရသာ လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ယန်လီကိုပင် သူ၏မျက်စိထဲ၌ မထည့်ထားပေ။

မီတဲလ်ထန်ရှန်းသည် သူ၏နဖူးပေါ်မှ ဆံစတစ်ခုကို သပ်လိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှော်ဆေးဆရာများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဟိုင်ပေါ်တုန်းနှင့်အတူ နောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်သည်။ သခင်လေး၏ အဆင့်အတန်းအရ သူသည်မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လူသိရှင်ကြား မဖော်ပြခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေမည်။

လမ်းအနည်းငယ် ဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင် ဤနေရာသို့အရောက်တွင် လူခြေတိတ်သွားခဲ့သည်။ လမ်းမများပေါ်တွင် ထူးခြားသောအနံ့အသက်များ လွှမ်းမိုးနေသည်။

ထန်ရှန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အိမ်များကို စေ့စေ့စပ်စပ်ကြည့်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားကာ "ဒီနေရာမှာ မီတဲလ်မိသားစုရဲ့ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရဲတဲ့သူ ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ သူတို့ကတော့ တကယ့်ကို သေတွင်းကို တူးနေတာပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရေခဲဧကရာဇ် ဟိုင်ပေါ်တုန်းကလည်း အေးစက်စွာ နှာရှုံ့လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပိုးမွှားလေးများကို သူ၏လက်တစ်ချက်ယမ်းရုံဖြင့် ပြာဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။

လေညင်းတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းသွားချိန်တွင် အိဇုမိုအင်ပါယာမှ စေလွှတ်လိုက်သော သေမင်းတမန် စစ်သည်တော်များမှာ အမိုးပေါ်၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသုံးဦးကို ပစ်မှတ်ထားရသည်ဟူသောအချက်မှာ မသိရသေးသော်လည်း ဤမှော်ဆေးဆရာ ညီလာခံကြီးနှင့် ပတ်သက်နေသည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်သည် အမဲရောင်သံရွက်စိမ်းဝိညာဉ်ရွက်ကို တစ်ဆယ့်ရှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သန့်စင်ခဲ့သည့် သတင်းမှာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေပြီ။ အချို့သော ကောက်ကျစ်သူများမှာ ကျန်းချန်ကို ဤညီလာခံတွင် အသက်ရှင်လျက် ပါဝင်ခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

ဤနေရာ၌ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အန္တရာယ်အကင်းဆုံးသော ရွေးချယ်မှုပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်သည် တည်ငြိမ်စွာပြုံးပြီး "ဒါက တကယ့်ကို ပျင်းစရာကောင်းတာပဲ၊ သွားကြရအောင်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထန်ရှန်းက "သခင်လေး၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာမှလုပ်စရာမလိုဘူးလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူတို့ အားလုံးသေပြီးသားလူတွေပါ"

ကျန်းချန်၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရန်လိုစွာ ကြည့်နေကြသော အိဇုမိုအင်ပါယာ၏ သေမင်းတမန်စစ်သည်တော်များ၏ အလောင်းများမှ အနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထန်ရှန်း၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အကြည့်များအောက်တွင်ပင် ထိုသူများမှာ တစ်စစီ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး သွေးညှီနံ့များမှာ လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ထန်ရှန်းသည် စိတ်ထဲမှ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "ဒါက သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားလား၊ ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"သွားကြစို့"

ကျန်းချန်၏ ခေါ်သံကြောင့် ထန်ရှန်းသည် ထိတ်လန့်နေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး အမြန်လိုက်ပါသွားကာ အကြီးအကဲဟိုင်၏ လူကဲခတ်တော်ပုံကို စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိနေသည်။

ထိုစကားနှင့် တကယ့်ကို ကိုက်ညီလှပေသည်။

ကောင်းကင်သံတမန်၊ ရေခဲဧကရာဇ် ဟိုင်ပေါ်တုန်း။

လမ်းမကြီးပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသောအခါ မှော်ဆေးဆရာများမှာ ပျော်ရွှင်နေကြပြီး ဤညီလာခံ၏ ချန်ပီယံ ဖြစ်လာရန် အိပ်မက်ကိုယ်စီ မက်နေကြလေသည်။

"ဘေးဖယ်ကြ၊ ဘေးဖယ်ကြ"

ထိုစဉ်တွင် နောက်ဘက်မှ အသံအကျယ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြင်းခွာသံများနှင့်အတူ လူအုပ်ကြီးမှာ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာတွင် ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒနှင့် လေးစားအားကျမှုကို ပြသနေကြသည်။

အမျိုးသမီးစစ်သူကြီးတစ်ဦးသည် လက်တစ်ဖက်တွင် လှံရှည်ကိုင်ကာ မြင်းဇက်ကြိုးကို ထိန်းရင်း ကျားမာနိုင်ငံတော်မှ ရာနှင့်ချီ‌သောတပ်မှူးပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ကာ ကင်းလှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါနှင့် အေးစက်ပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် စိတ်ထားနှင့် တည်ငြိမ်မှုမှာ အထင်ကြီးဖွယ်ရာပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ တန်ဖိုးကြီး ဘရိုကိတ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်ရှည်လှသည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က တွေ့ခဲ့ရသည့် မင်းသမီးလေးနှင့် အနည်းငယ် တူညီနေသည်။

ထို့အပြင် ဤအေးစက်လှပမှုအောက်တွင် တော်ဝင်မိသားစုမှ ပျိုးထောင်ပေးထားသည့် မြင့်မြတ်သော အ ရောင်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သေးငယ်ပြီးချစ်စဖွယ်ကောင်းလှသော မင်းသမီးလေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါလျှင် ဤအမျိုးသမီး၏အေးစက်လှပပြီး ရင့်ကျက်သော စွဲမက်ဖွယ်အလှက ခေါင်းအစ ခြေအဆုံးထိ ပေါ်လွင်နေပေသည်။ သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရုံပင်လျှင် သဘာဝကျကျ ဆွဲဆောင်မှုအပြည့် ရှိနေပေသည်။

ကျန်းချန်သည် သူမကို စောင်းကြည့်ကာ "သူမက ကျားမာနိုင်ငံတော်ရဲ့ အမျိုးသမီးစစ်သူကြီး ယောင်ယဲပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ တကယ့်ကို သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ ပုံစံပါပဲ" ဟု တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

ယောင်ယဲသည် ရှေ့သို့ဆက်မလျှောက်ခင်မှာပင် ကျန်းချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးမှာ နည်းနည်း ကွေးကွေးလေးဖြစ်လာသည်။

ပဏာမစာရင်းဇယားများအရ ဤမှော်ဆေးဆရာ ညီလာခံကြီးတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူ မှော်ဆေးဆရာ နှစ်ထောင်ကျော်ရှိရာ စံချိန်တင်အမြင့်ဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်သည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိန်းကလေးငယ်လေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အရိပ်အယောင်ပြေး‌နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ "ဘယ်လိုကြမ္မာဆိုးလဲ၊ ဒီလူပေါ်လာဖို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

ထိုခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးမှာ သူမ၏ခရမ်းရောင်နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်ကာ ကျန်းချန်ကို ထူးဆန်းသောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ပြီး "မောင်လေး၊ ခဏလောက် ကစားချင်လား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းချန်သည် အေးစက်စက် နှာရှုံ့လိုက်ပြီး မှော်ဆေးဆရာများအသင်းဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့‌ ဝတ်ဆင်ထားသောသူကို သူစက်ဆုပ်မိသည်။ ယန်လီ၏ ပုံစံအမှန်မှာ အရုပ်ဆိုးသော လူသန်ကြီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည် ဤသည်ကို မည်သူက လက်ခံနိုင်မည်နည်း။

ယန်လီသည် ကျန်းချန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ "ဒီလူကို တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါမမှတ်မိရတာလဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ မမှတ်မိရင်လည်း မစဉ်းစားတော့ဘူး၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီညီလာခံရဲ့ ချန်ပီယံဆုကို ငါပဲ ရရမယ်၊ ငါ့ကိုတားတဲ့သူ မှန်သမျှ သေရမယ်"

ညီလာခံကျင်းပရာနေရာ၏ အနားယူခန်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ မှော်ဆရာများအသင်းဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာနှင့် ကျရှင်းထျန်းတို့မှာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားပြောနေကြသည်။

အော်တိုမှာ ဝင်ပေါက်တွင်ရပ်နေပြီး "ဒီမှာ၊ ကျန်းနန်၊ ငါတို့ဒီမှာ" ဟု အော်ဟစ်ကာ လက်လှမ်းပြနေသည်။

ကျန်းချန်တို့ လမ်းလျှောက်လာချိန်တွင် ကျရှင်းထျန်းသည် ဖြည်းဖြည်းလေး ထရပ်လိုက်ပြီး ရေခဲဧကရာဇ် ဟိုင်ပေါ်တုန်းနှင့် ထန်ရှန်းတို့ကို ကြည့်ကာ သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကျရှင်းထျန်းသည် ရှေ့သို့တိုးလာကာ "ဒါက သူငယ်ချင်းလေး ကျန်းနန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ မနေ့က ဖာမာဆီကနေ မင်း အမဲရောင်သံရွက်စိမ်းဝိညာဉ်ရွက်ကို တစ်ဆယ့်ရှစ်ကြိမ်အထိ သန့်စင်နိုင်တယ်ဆိုတာ ကြားခဲ့ရတယ်၊ ဟား ဟား၊ တကယ့်ကို ပါရမီရှင် လူငယ်လေးပဲ" ဟု ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းချန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ခင်ဗျားကလည်း ချီးမွမ်းလွန်းနေပါပြီ" ဟု ဆိုသည်။

ကျရှင်းထျန်းသည် အသုံးဝင်နိုင်သည့် သဲလွန်စရလိုရငြား ဟိုင်ပေါ်တုန်းကို လှမ်းကြည့်ကာ အထူးသဖြင့် ဤကျန်းနန်သည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို စုံစမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် ဟိုင်ပေါ်တုန်းမှာ နှုတ်ပိတ်နေခဲ့ပြီး သူ့ထံမှ တစ်စုံတစ်ရာသော သဲလွန်စကို မရရှိပေ။ ထန်ရှန်းမှာလည်း တစ်လျှောက်လုံး မျက်လုံးများကိုသာ မှိတ်ထားခဲ့သဖြင့် မည်သည့်သတင်းမှ ရနိုင်စရာအကြောင်းမရှိတော့ပေ။

နာ့လန်မိသားစုမှ အကြီးအကဲဟောင်း နာ့လန်ကျဲနှင့် မူမိသားစုမှ မူချန်တို့လည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကျန်းချန်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ချီ စွမ်းအင်များကို ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် မည်သူတစ်ဦးတစ်‌ယောက်မျှ မသိနိုင်ပေ။ သိုင်းဘိုးဘေးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့လျှင်ပင် သူ၏အရှိန်အဝါကို သိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အချင်းချင်းနှုတ်ဆက်စကားများ ပြောကြားပြီးနောက်တွင် သူတို့အားလုံးမှာ ဆုမွန်ကောင်း တောင်းပေးခဲ့ကြသည်။ ဤညီလာခံ၏ ချန်ပီယံဆုသည် ကျားမာနိုင်ငံတော်နှင့် သက်ဆိုင်ခြင်းရှိ ၊ မရှိ ဆိုသည်မှာ ဤသူများအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

'ကျားမာနိုင်ငံတော်၏ ညီအစ်မနှစ်ဖော်' ဖြစ်ကြသော ယောင်ယဲနှင့် ယောင်ယွဲ့တို့သည်လည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့က ကျန်းချန်၏ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်လာပြီး "ကျန်းနန်၊ နင့်အနေနဲ့ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ချန်ပီယံဆုကို ရဖို့ ယုံကြည်ချက်ရှိလား" ဟု ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

မီတဲလ်ထန်ရှန်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှေ့သို့ တိုးလာရန် ဟန်ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ဘေးမှ ရေခဲဧကရာဇ် ဟိုင်ပေါ်တုန်းက တားဆီးလိုက်လေသည်။