အခန်း (၉၃-၉၄)
Vol. 10 Ch. 93-94
အခန်း (၉၃) ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက် ထွက်ပေါ်ထွက်လာခြင်းနှင့်အတူ မီးတောက်အပေါင်းက ဦးညွှတ်ကြပုံ
ကျန်းချန်က ဖျတ်ခနဲ ပြုံးလိုက်ရင်း "ဒီမှော်ဆေးဆရာ ပြိုင်ပွဲက လူမသိအောင် အစွမ်းအစတွေကို ဖုံးကွယ်ထားကြတာပါ၊ သူတို့ထဲမှာ အဆင့်မြင့် မှော်ဆေးဆရာတွေ ပါမလာနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူမှ အာမမခံနိုင်ဘူးလေ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ယောင်ယွဲ့က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံကို စေ့လျက် "ရှင့်ကို သတိရနေတာ၊ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်မှာ အမဲရောင်သံရွက်စိမ်းဝိညာဉ်ရွက်ကို (၁၈) ကြိမ်တိုင်တိုင် သန့်စင်နိုင်တာ ရှင်တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အမှန်စင်စစ် ယမန်နေ့က ဖြစ်ရပ်များဖြစ်ပြီးသည့်နောက် ယောင်ယွဲ့သည် ကျန်းချန်အပေါ် တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားမှု ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ဆေးဘုရင် ဂူဟီ ပင်လျှင် အမဲရောင်သံရွက်စိမ်းဝိညာဉ်ရွက်ကို (၁၈) ကြိမ်တိုင်တိုင် သန့်စင်နိုင်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြီးမြောက်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။
တစ်နည်းဆိုရလျှင် သူမ၏ ရှေ့မှ အမျိုးသားသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် မကြုံစဖူးသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိလာပြီး အဆင့်ခြောက် မှော်ဆေးဆရာ ဆေးဘုရင် ဂူဟီကိုပင် ကျော်တက်သွားနိုင်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ယောင်ယွဲ့သည် လှမ်းလာပြီး သူမ၏ ညာဘက်လက်ကို ကမ်းပေးကာ တောက်ပစွာ ပြုံးလျက် "မင်္ဂလာပါ၊ သခင်လေးကျန်းနန်၊ ကျွန်မနာမည်က ယောင်ယွဲ့ပါ၊ အခုလို ဆုံတွေ့ခွင့်ရတဲ့အတွက် ဝမ်းသာပါတယ်၊ သခင်လေးကျန်းနန်အနေနဲ့ မှော်ဆေးဆရာပြိုင်ပွဲမှာ အဆင်ပြေပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ အားလုံးပြီးသွားရင်တော့ သခင်လေးအတွက် ဂုဏ်ပြုစားပွဲလေးတစ်ခု သေချာပေါက် ကျွန်မ ဧည့်ခံပေးပါ့မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ကျန်းချန်က ပြုံးလျက် "မင်းသမီးယောင်ယွဲ့က တကယ့်ကို သဘောကောင်းတာပဲ၊ ဝိုင်ကောင်းကောင်းလေးတချို့သာ ပြင်ထားပေးပါ" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ဟဲဟဲ၊ သခင်လေးကျန်းနန်က ဝိုင်ကြိုက်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး၊ ကျွန်မတို့ ကျားမာနိုင်ငံတော်မှာ ဝိုင်ကောင်းတွေ အများကြီးရှိပါတယ်၊ အရာအားလုံး အနည်ထိုင်သွားတဲ့အခါကျ ယောင်ယွဲ့က သခင်လေးအတွက် သေချာပေါက် ဆက်သပါ့မယ်"
ကျန်းရှင်းထျန်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း "ဝိုင်ကောင်း... ကျန်းနန်... ကျန်းချန်... ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ... ဒီလူနှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘယ်လိုပတ်သက်မှုမျိုး ရှိနေတာပါလိမ့်" ဟု တွေးတောနေမိသည်။
ကျားမာနိုင်ငံတော်၏ သတ္တမအကြိမ်မြောက် မှော်ဆေးဆရာပြိုင်ပွဲ ကျင်းပသည်နှင့်အမျှ ပြိုင်ပွဲဝင်များသည်လည်း ဤနေရာသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြပြီး ပြိုင်ပွဲစတင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
"ရှောင်ယွဲ့အာ၊ ကျန်းနန်၊ လျိုလင်း... မင်းတို့က အတွင်းစစ်ဆေးမှုမှာ ထူးချွန်ခဲ့တဲ့အတွက် အဲဒီနေရာတွေက မင်းတို့အတွက်ပဲ၊ မင်းတို့က ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ စိတ်ဝင်စားမှုအခံရဆုံးသူတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
အဂ္ဂိရတ်အသင်း၏ ဖာမာက သူ့ရှေ့မှ နေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ထိုနေရာသည် လူတိုင်းက ဆေးဖော်စပ်ရန် တောင့်တနေကြသော မျက်လုံးဖမ်းစားနိုင်သည့် နေရာကောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
လျိုလင်းနှင့် ယောင်ယဲ့တို့သည် ပြုံးလျက် သူတို့၏ နေရာများသို့ ချက်ချင်းပင် တက်သွားကြရာ ပရိသတ်များထံမှ အားပေးသံများနှင့် ဆူညံသွားလေသည်။
လျိုလင်းသည် သူမ၏ ယပ်တောင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝှေ့လျက် မထေမဲ့မြင်ပြုသော မျက်နှာထားဖြင့် ထားလျက် သူမကိုယ်သူမ ဤပြိုင်ပွဲ၏ ထူးခြားသော အစွမ်းထက်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပုံရသည်။
ကျန်းချန်သည် သူ၏ ထိုင်ခုံမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ စာအုပ်ကို အေးအေးဆေးဆေးချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ညာခြေကို လှမ်းလိုက်သည်နှင့် ရုတ်တရက်ဆိုသလို မှော်ဆေးဖော်စပ်ရာ စင်မြင့်ထက်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လျိုလင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေရှာသည်။
ယောင်ယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ဒါက အာကာသဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်တာပဲ၊ အဘိုးက ပြောဖူးတယ်... သိုင်းဘုရင်အဆင့် ရောက်မှသာ ဒီလိုလုပ်နိုင်တာတဲ့၊ သူက သိုင်းဘုရင်အဆင့်ကို တကယ်ပဲ ရောက်သွားပြီလား" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။
ကျန်းရှင်းထျန်းမှာလည်း မျက်နှာမဲ့သွားရသည်။ "ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ၊ ဒီလူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက သိုင်းဘုရင်အဆင့်ထက် ပိုမြင့်ပုံရတယ်၊ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ"
ပဏာမအဆင့်ပွဲသည် မှော်ဆေးဆရာအသင်း၏ ဆေးနည်းများအတိုင်း ဆေးဖော်စပ်ရန် ဖြစ်သည်။ အရည်အသွေးမြင့်မားသော ဆေးလုံးများ သို့မဟုတ် အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်သူများသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းခွင့် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
မှော်ဆေးဆရာ ညီလာခံ တရားဝင်စတင်သည်နှင့် လူတိုင်းသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဆေးလုံးများကို စတင်ဖော်စပ်ကြလေသည်။ ရောင်စုံမီးတောက်များ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး ကွင်းအတွင်းရှိ အပူချိန်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် မြင့်တက်သွားသည်။
ကျန်းချန်က စားပွဲပေါ်ရှိ ဆေးနည်းကို ယူကြည့်ကာ "အဆင့်သုံး ပင်ရှန်းဆေးလုံးပါလား။ တကယ့်ကို ရိုးရှင်းတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလင်းဇီးမှိုကတော့... ဟဲဟဲ ခက်ခဲအောင် တမင်လုပ်ထားတာပဲ၊ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ဟိုင်ပေါ်တုန်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ထိုင်ခုံအသီးသီးတွင် ထိုင်လျက် ပြိုင်ပွဲရလဒ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး မည်သူမဆို လိမ်လည်ရန် ကြိုးစားခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ကျန်းချန်သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဆေးညွှန်
အတွင်းရှိ ချို့ယွင်းချက်ကို သိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရရှိနိုင်သော အမယ်များကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ကာ ဆေးဖော်စပ်လေသည်။
သူ၏ အစွမ်းအစဖြင့်ဆိုလျှင် မိမိဘာသာ ဆေးစွမ်းကောင်းများကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးနိုင်သည်။
တောက်လောင်သော အပြာရောင်မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လူတိုင်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချန်၏ မီးတောက်မှာ သာမန် သားရဲမီးတောက်များနှင့် ကောင်းကင်မြေကြီး ခြားနားသကဲ့သို့ ကွာခြားလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
စွမ်းအင်ကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ကွင်းအတွင်းရှိ မီးတောက်အားလုံး ဆူပွက်လာကြသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များသည်လည်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။
ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလျှင် အခြားသော မီးတောက်အားလုံးသည် ဦးညွှတ်ကြရစမြဲ ဖြစ်သည်။
မည်သည့်အဆင့်ရှိစေကာမူ မှော်ဆေးဆရာများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မီးတောက်များသည် ဆူပွက်နေကြသည်။ ဤထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်သည် လူတိုင်း၏ မီးတောက်များကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ယန်လီပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မီးတောက်စွမ်းအင်ပဲ၊ ဒါက ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်လား" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ယန်လီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး "တောက်... မင်းလိုကောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထူးခြားတဲ့မီးတောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရတာလဲ၊ ဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ ချန်ပီယံဆုက ငါ့အတွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ကောင်လေး... မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး" ဟု ကြမ်းတမ်းစွာ အော်လိုက်သည်။
"ဆူလိုက်တာ"
ကျန်းချန်က လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများအားလုံးသည် သူ၏ ချိန်ညှိမှုအတိုင်း စတင်ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။ ကြာပန်းစိမ်း၀င်ရိုးမီးတောက်၏ သန့်စင်မှုက ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ၏ သန့်စင်မှုနှုန်းကို မြန်ဆန်စေခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် အဆင့်သုံး ပင်ရှန်းဆေးလုံး တစ်လုံး အောင်မြင်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဆေးလုံးဖြစ်တည်မှု နှုန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ချူယွန်အင်ပါယာမှ ယန်စီပင်လျှင် မျက်လုံးပြူးသွားရသည်။
"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မင်းမှာ ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက် ရှိနေရင်တောင် ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဆေးလုံးတစ်လုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"
ယောင်ယွဲ့က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "ဒါက ကျန်းနန်ရဲ့ တကယ့်အစွမ်းပဲလား၊ မနေ့က သူ ဘာလို့ အရင်ဆုံး ထွက်လာနိုင်တာလဲ၊ ပြီးတော့ အမဲရောင်သံရွက်စိမ်းဝိညာဉ်ရွက်ကို (၁၈) ကြိမ်တောင် ဘာလို့ သန့်စင်နိုင်တာလဲဆိုတာ အခုမှ သိတော့တယ်၊ သူက ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်ကို အားကိုးခဲ့တာကိုး" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
"တောက်"
လျိုလင်းသည်လည်း ကျန်းချန်၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်ကို သတိပြုမိသွားပြီး စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ လက်အစုံမှာမူ ရပ်တန့်မသွားပေ။ သူမသည် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ဒုတိယမြောက် ရောက်ရှိသူဖြစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
သို့သော်လည်း ယခုအကြိမ်တွင် ယန်လီသည် အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ပဏာမအဆင့်တွင် ဒုတိယနေရာကို ချောချောမွေ့မွေ့ ရရှိသွားခဲ့သည်။
လူတိုင်းသည် အမဲရောင် ဝိညာဉ်မှို၏ ပြဿနာကို မြင်တွေ့သွားကြသောအခါ ချက်ချင်း ပြုပြင်မှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းချန်၏ အကူအညီဖြင့် အဖွဲ့သားများသည် စစ်မှန်သော ပင်ရှန်းဆေးလုံးကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်းမှာပင် လူအများစုသည် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်း အောင်မြင်ခဲ့ကြပြီး ယောင်ယွဲ့နှင့် လျိုလင်းတို့လည်း ပဏာမအဆင့်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့ကြသည်။
ယန်လီသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင်အားလုံးကို ဒေါသတကြီး မှောက်ပစ်လိုက်ကာ ကျန်းချန်၏ ကျောပြင်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး "ယုတ်မာတဲ့ကောင်၊ မင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်" ဟု အံကြိတ်ကာ ကြုံးဝါးလိုက်လေသည်။
ပဏာမအဆင့်ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လူတိုင်းသည် အမောဖြေရန် မိမိတို့အခန်းများသို့ ပြန်သွားကြသည်။
ကျန်းချန်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။
ကျားမာနိုင်ငံတော်သည် ညအမှောင်တွင် ထူးဆန်းစွာ ခြောက်ကပ်တိတ်ဆိတ်နေသည်။ လမ်းမများပေါ်တွင်လည်း လူသူကင်းမဲ့နေသည်က ကာလကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးခြင်းမရှိသည့်အလား တိတ်ဆိတ်နေပေသည်။
လရောင်အောက်၌ ဝိုင်သောက်နေသော ကျန်းချန်သည် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်းထရပ်ကာ ဝိုင်ဘူးကို သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။
လမ်းမ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့လွင့်လာသော ခရမ်းရောင်မြူခိုးများကို ကြည့်ကာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်လေသည်။
"ဟေး၊ ယန်လီ၊ ငါက မနက်ဖြန် ပြိုင်ပွဲပြီးမှ မင်းကို ရှင်းပစ်မလို့ ကြံထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင်က သေချင်နေပြီဆိုတော့ ဒီမှာတင်ပဲ မင်းကို ဇာတ်သိမ်းပေးရတာပေါ့"
"မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"
ခရမ်းရောင်မြူခိုးများ ပျံ့နှံ့နေသည့်ကြားထဲမှ ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုသူမှာ အိဇုမို အင်ပါယာမှ မှော်ဆေးဆရာ ယန်လီပင် ဖြစ်သည်။
ယန်လီသည် ကျန်းချန်ကို နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ "ကောင်လေး၊ မင်းက ကျားမာနိုင်ငံတော်က လူမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်" ဟု ရက်ရက်စက်စက်ပြောလိုက်လေသည်။
အခန်း (၉၄) - ယန်လီအား သုတ်သင်ခြင်း
ယန်လီသည် မိမိရှေ့မှောက်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်အား အတန်ငယ် ရင်းနှီးနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင် တွေ့ခဲ့ဖူးသည်ကိုမူ မမှတ်မိနိုင်ဘဲ ရှိနေလေသည်။
ကျန်းချန်က သူ၏မျက်နှာဖုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချွတ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
"မင်း... မင်းပဲ... ကျန်းချန်"
ယန်လီ၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်သွားပြီး မိမိရှေ့မှောက်ရှိ လူသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာကမိမိ၏ ခြေထောက်အား ချိုးခဲ့သူ ကျန်းချန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။
ကျန်းချန်သည် အိဇုမို အင်ပါယာကို ဖြတ်သန်းစဉ်က ဒေသခံ မှော်ဆေးဆရာအသင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် အိဇုမို အင်ပါယာ၏ အဆင့်လေး မှော်ဆေးဆရာသုံးဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ခဲ့ရုံမျှမက ယန်လီ၏ ခြေထောက်နဲ့ ဝှေးစေ့ကိုပါ ဖြတ်ပစ်ခဲ့သဖြင့် ယန်လီမှာ လိင်မဲ့တစ်ဦးအဖြစ် အရှက်တကွဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
အကယ်၍ ထိုစဉ်ကသာ အိဇုမို အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ် အိဇုမိုယန်သာ အချိန်မီ ဝင်ရောက်မတားဆီးခဲ့ပါလျှင် မှော်ဆေးဆရာအသင်းတစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း ခံရမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင် ဖြစ်သည်။
ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သဖြင့် သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေရုံမျှမက မှော်ဆေးဆရာတိုင်း အိပ်မက်မက်ကြသည့် ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်ကိုပါ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်မှာ အလွန်တရာပင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
ကျန်းချန်သည် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာပျက်နေသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သွားဖြူဖြူလေးများ ပေါ်သည်အထိ ပြုံးပြလိုက်ပြီး "ယန်လီ... အဲဒီတုန်းက အဘိုးကြီး အိဇုမိုယန်သာ မင်းကို မတားပေးခဲ့ရင် မင်းဟာ သေလူဖြစ်နေတာ ကြာလှပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"အဲဒါက ငါသေရမယ့်အချိန် မကျသေးလို့ပဲပေါ့"
မိမိ၏ ရန်သူမှာ မသေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ယန်လီသည် အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ ခရမ်းရောင်မှိုင်းနေသော မီးခိုးငွေ့များသည် မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုသဖွယ် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်လီ၏ ယခင်က ဟန်ဆောင်ဖုံးကွယ်ထားမှုများသည် ကွဲအက်ပျက်စီးသွားပြီး သူ၏ မူလသွင်ပြင် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
သူမသည် အရပ်ရှည်ပြီး ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော ရုပ်ရည်ရှိကာ အသံမှာလည်း ဩရှရှကြီး ဖြစ်နေသဖြင့် ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် မိန်းကလေးငယ်လေးနှင့် လုံးဝ ခြားနားနေတော့သည်။
ယန်လီသည် သွားကြိတ်လျက် လက်ချောင်းများကို အသာအယာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ့နောက်ကွယ်မှ လူယုံများသည် သားကောင်ကို ပစ်မှတ်ထားသည့် ကျားသဖွယ် ကျန်းချန်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။
သို့သော် ထိုသူများသည် ကျန်းချန်၏ အနီးသို့ မရောက်နိုင်သေးမီမှာပင် ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်တစ်ခုက သူတို့ကိုဝါးမြိုသွားလေသည်။ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အိဇုမို အင်ပါယာ၏ အစွမ်းထက်လှသောပုဂ္ဂိုလ်များသည် ပြာအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားလေတော့သည်။
ယင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ယန်လီသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သိုင်းဘုရင် မဟုတ်ဘူးလား"ဟု မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
"မရူးစမ်းပါနဲ့၊ ဒီလောက်နှစ်တွေအတွင်းမှာ ငါက သိုင်းဘုရင်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေဦးမယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား"
ထိုအခါ ယန်လီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလိုလို တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်သွားရသည်။ ကျန်းချန်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။ သူသည် ကျန်းနန်ကို အရင်သတ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းနန်မှာ ကျန်းချန်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။
ယုံကြည်ရန်က ခဲယဉ်းလှသည်။
ယန်လီသည် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့်ပင် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် သိုင်းဘုရင် မဟုတ်ပါလျှင် သူ၏ စွမ်းအားမှာ သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"သိုင်းဧကရာဇ်" ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ယန်လီသည် အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို သိလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူမှာ အမှန်တကယ် သိုင်းဧကရာဇ် အဆင့်ရှိသူဖြစ်နေပါလျှင် မိမိသာမက မိမိခေါ်ဆောင်လာသော ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးသည်လည်း ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို ယှဉ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုသို့ တွေးတောမိသောအခါ ယန်လီသည် သွားကြိတ်ကာ "ကျန်းချန်... မင်းသာ ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် မှော်ဆေးဆရာအသင်းက မင်းကို ဒီတိုင်းလွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ နောက်ပြီး ငါက ဒီမှော်ဆေးဆရာ ပြိုင်ပွဲမှာ ဒုတိယဆု ရထားတဲ့သူ၊ ငါသာ သေသွားရင် ကျားမာနိုင်ငံတော်ဟာ တခြားသူတွေ အနိုင်ရမှာကို မကြည့်ရက်လို့ အောက်တန်းကျတဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးတယ်လို့ လူတွေက ထင်ကြလိမ့်မယ်"ဟု ခြိမ်းခြောက်လိုက်လေသည်။
ကျန်းချန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် "အဲဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ၊ ဒီအတိုင်း မင်းကိုသတ်မယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူမှာ မိမိကို သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ယန်လီသည် ယနေ့ ဤနေရာမှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်သွားကာ အသက်ကို ရင်း၍ အဆုံးအစွန်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။
ထိုသို့တွေးလျက် ယန်လီ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသရှိန်ကြောင့် မဲ့ရှုံ့နေသည်။ သူ၏ လိုတရ လက်စွပ်ထဲမှ အဆိပ်ဆေးလုံး အမြောက်အမြားကို ချက်ချင်းထုတ်ယူ၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။ အဆိပ်ဆေးလုံးများ ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့် လမ်းမကြီးတစ်ခုလုံးသည် ခရမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
ကျန်းချန်က ဝိုင်တစ်ငုံကို သောက်လိုက်ရင်း "ယန်လီ... ဒါ မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးလက်နက်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဟဲ ဟဲ ဟဲ" ယန်လီက တစ်ချက်ရယ်လိုက်ပြီး "မင်းက သိုင်းဧကရာဇ် ကျွမ်းကျင်သူဆိုတာ ငါသိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ဆေးလုံးတွေက သိုင်းဧကရာဇ်တွေကို တန်ပြန်နိုင်ဖို့ အထူးဖော်စပ်ထားတာ၊ ဒီနေ့တော့ ချူယွန်အင်ပါယာရဲ့ မှော်ဆေးဆရာအသင်းကို စော်ကားတဲ့ အကျိုးဆက်ကို မင်း သိစေရမယ်"
"အဆုံးမရှိတဲ့ နာကျင်မှုတွေနဲ့ သေသွားလိုက်စမ်း၊ ဟားဟားဟားဟား..."
ယန်လီသည် သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ဦးကို သတ်နိုင်တော့မည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်ကာ စိတ်ဖောက်ပြန်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရယ်မောနေစဉ်မှာပင် မထင်မှတ်ထားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ထူးခြားဆန်းကြယ်မီးတောက်၏ လောင်မြိုက်မှုကြောင့် အဆိပ်ငွေ့များသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ရယ်မောသံမှာလည်း ရုတ်ချည်းပင် ရပ်တန့်သွားရတော့သည်။
"ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
"မင်းက မင်းရဲ့ ရန်သူကို အထင်သေးနေတုန်းပဲ" အေးစက်စူးရှသော အသံတစ်ခုသည် သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ယန်လီမှာ တစ်ဖက်လူ မည်သည့်အချိန်တွင် မိမိ၏ နောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကိုပင် မသိလိုက်ရဘဲ အသက်ရှင်လို သော ပြင်းပြသည့် စိတ်ဆန္ဒသည်သာ အလိုလိုထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ယန်လီသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလျက် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း မိမိ၏ ခြေထောက်များ မည်သည့်အချိန်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုပင် မသိလိုက်ဘဲ ပျောက်နေပြီး အရိုးများမှာ အသားထဲမှ ထိုးထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
"မလုပ်ပါနဲ့၊ ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့ ကျန်းချန်၊ ငါမှားသွားပါတယ်၊ ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့..."
ယန်လီသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ နာကျင်မှုများကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အသည်းအသန် အသနားခံလေတော့သည်။ "ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အလွန်ခက်ခဲခဲ့တာပါ၊ ငါ အသက်ရှင်ချင်သေးတယ်၊ မင်းကိုယ်မင်း ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိလို့ ခေါ်တယ်မဟုတ်လား၊ ကွန်ဖြူးရှပ် တပည့်တွေက လူမသတ်ကြဘူးလေ..."
"ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိဆိုတာ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ ပညာရှိမဟုတ်ဘူး" ကျန်းချန်သည် ယပ်တောင်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့ရှိရာသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာလေသည်။ "ငါ အဲဒီတုန်းက လူသတ်ချင်စိတ်မရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့ပြီးသား၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက သေခြင်းကို လိုလိုလားလားရှာနေမှတော့ ဘယ်သူက မင်းကို သည်းခံနိုင်တော့မှာလဲ"
"မလုပ်နဲ့ မင်းသာ ငါ့ကို သတ်ရင် အိဇုမို အင်ပါယာက မင်းကို ဒီတိုင်းလွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"
သေခါနီးဆဲဆဲ အချိန်တွင်ပင် ယန်လီသည် ကျန်းချန်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချန်မှာ ခြိမ်းခြောက်ခံရခြင်းကို အမုန်းဆုံး ဖြစ်လေသည်။
"အဲဒီတုန်းကလည်း ဒီလိုပဲ ပြောခဲ့တာပဲ၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ နောက်ဆို အခွင့်အရေးရရင် အိဇုမိုယန်ကိုပါ မင်းဆီ လွှတ်ပေးလိုက်ပါမယ်၊ စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေနဲ့၊ သေပေတော့"
"သခင်လေး... ခဏ ရပ်လိုက်ပါဦး"
ဖတ်။
လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ဖြတ်လိုက်သည့်အခါ အိဇုမို အင်ပါယာမှ မှော်ဆေးဆရာ ယန်လီ၏ ခေါင်းသည် ပြတ်ထွက်လွင့်စင်သွားပြီး သွေးများသည် ပန်းထွက်လာတော့သည်။
ထိုဦးခေါင်းသည် အဂ္ဂိရတ်အသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌဖာမာနှင့် ကျရှင်းထျန်းတို့၏ ခြေရင်းသို့ ဒလိမ့်ခေါက်ကွေး ကျသွားလေသည်။
ယန်လီ၏ ဦးခေါင်းကို ကြည့်ကာ ဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း ထိုဦးခေါင်းမှာ ယန်လီအစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင်မူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက တစ်ဖက်လူသည် ပြိုင်ပွဲဝင်အသွင်အဖြင့် ဆက်ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်ရသောကြောင့် ကျားမာနိုင်ငံတော်မှာ အရှက်ရဖွယ် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။
ကျရှင်းထျန်းသည် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ကျန်းချန်ကို ဂါရဝပြုလျက် "ကျန်းနန်ဟာ သခင်လေး ကျန်းချန် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် စောစောကတည်းက ခန့်မှန်းခဲ့သင့်တာ" ဟု ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
"ဂါရဝပြုပါတယ် သခင်လေး"
ဥက္ကဋ္ဌ ဖာမာကလည်း အားနာစွာဖြင့် "ကျွန်တော်လည်း အရင်က ရိုင်းပျခဲ့တာတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။
ကျန်းချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ဤနေရာသို့ အိဇုမို အင်ပါယာမှ ယန်လီကို သတ်ရန်သာ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မှော်ဆေးဆရာ ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်လိုခြင်း မရှိသဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ သဘောထားကိုလည်း ဂရုမစိုက်ပေ။
ဖာမာသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်လျက် မြေပြင်ပေါ်မှ ဦးခေါင်းကို ကောက်ယူကာ တိုးညင်းစွာဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။
"ယန်လီက အဆင့်လေး မှော်ဆေးဆရာ ဖြစ်သလို အိဇုမို အင်ပါယာ မှော်ဆေးဆရာအသင်းရဲ့ ဒုဥက္ကဋ္ဌလည်း ဖြစ်တယ်၊ ကံကောင်းလို့ သခင်လေး ကျန်းချန် အချိန်မီ ဝင်ရောက်ကူညီခဲ့တာ၊ မဟုတ်ရင် ဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ ချန်ပီယံဆုဟာ အိဇုမို အင်ပါယာလက်ထဲ ရောက်သွားမှာ အသေအချာပဲ"
"ဒါဆို သခင်လေးက သူတို့ရဲ့ ဟန်ဆောင်မှုကို ကြိုတင် သိပြီးသားပေါ့" ကျရှင်းထျန်းက တစ်စုံတစ်ခုကို သိရှိသွားပြီး သူ၏ မျက်မှန်ကို မြှင့်တင်လိုက်ကာ "သခင်လေး... ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ကို ကြိုမပြောခဲ့တာလဲ၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားလို့ ရတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ယန်လီက ပင်ကိုယ်သဘာဝအားဖြင့် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတတ်တဲ့သူ၊ မင်းတို့ရဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် ငါ မလှုပ်ရှားခင်မှာ မင်းတို့ အရင် လှုပ်ရှားမိကြမှာကို ငါ စိုးရိမ်လို့ပါ" ဟု ကျန်းချန်သည် သူ၏လက်မှ သွေးများကို သုတ်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။