အခန်း (၁၃၁-၁၃၂)

အခန်း (၁၃၁)

"ငါ့ဘဝမှာ ရွံစရာကောင်းတဲ့ အရာတွေ အများကြီး မြင်ဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကြီးကတော့..."

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ဆိုသည်။

"ငါ့ဓားနဲ့တောင် မထိချင်ဘူး"

"ဟင်း... ဒါက မိုမိုချီလား"

ဖုန်းပုကြွယ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူ့ကိုယ်ပေါ်က ပုံစံကွက်တွေက ဘာတွေလဲ"

သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော အရာမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အရွယ်အစားခန့်ရှိသည့် အင်းဆက်သားလောင်းတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သစ်သီးဝလံနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၏ အတွင်းပိုင်းကို စားသောက်တတ်သော ပိုးကောင်မျိုးနှင့် ဆင်တူ၏။ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာ အရှည်နှင့် အတို ဖြစ်နေပြီး ဆလင်ဒါပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်။ ကိုယ်ထည်ကို အဆစ်များဖြင့် ပိုင်းခြားထားပေသည်။

ထိုပိုးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တွေ့နေကျအတိုင်း နို့နှစ်ရောင် သို့မဟုတ် အဝါနုရောင် မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော ငွေကြေးပုံစံများ၊ ငွေတုမလုပ်နိုင်ရန် ထည့်သွင်းထားသော ချည်မျှင်တန်းများ၊ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ဂဏန်းများနှင့် လူသားမျက်နှာ ပုံစံအချို့ကိုပင် အပိုင်းအစများအဖြစ် ရိုက်နှိပ်ခြင်း ခံထားရသည်။

အင်းဆက်ပိုးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အဆစ်နှစ်ခုကြားတွင် အမည်းရောင် ချွဲကျိကျိ အရည်များ စိုရွှဲနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အမျှင်တန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေလေသည်။ ထိုအမျှင်တန်းများမှာ အလယ်ဗဟိုတွင်ရှိနေသော ဧရာမပိုးကောင်ဥကြီးကို သံချေးတက်နေသော သတ္တုပစ္စည်းများနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးထားသည့်အရာများ ဖြစ်ပုံရသည်။

"ဒီအရာကြီးကို ငါတို့ မမြင်ရခင်တုန်းကတော့ အထဲကနေ အော်နေလိုက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ခွဲလိုက်ပြီးတော့ တိတ်သွားပြီ..."

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါကို တူးထုတ်ဖို့ကတော့ မလွယ်လှဘူး"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါပြောမယ်၊ မင်းပဲ နောက်ဆုံး လက်စသတ်လိုက်ပါ"

ဖုန်းပုကြွယ်က သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော သံအပိုင်းအစတစ်ခုကို လက်နက်ဖြင့် ကာကွယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ဓားနဲ့ မထိချင်ဘူးလို့ ငါမပြောခဲ့ဘူးလား"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ဘေးဘက်မှ ပြေးဝင်လာသော ပိုက်လုံးတစ်ခုကို ခုတ်ချရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီပိုးကောင်ရဲ့ အရွယ်အစားကို ကြည့်ရတာ တကယ်လို့ ငါသာ ဓားနဲ့ထိုးလိုက်ရင်... အဲ့ဒါက အမဲသားလုံးကို ညှစ်လိုက်သလိုမျိုး အရည်တွေ ပန်းထွက်လာမှာ သေချာတယ်"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

"ပြီးတော့ ငါဒီဓားကို အခုမှ ဝယ်ထားတာလေ"

"အဲ့ဒါကို သုံးပြီးသွားရင် ပြန်ဆေးလိုက်လို့ မရဘူးလား"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက မေးသည်။

"ဒါဆိုလည်း မင်းဓားနဲ့ပဲ ခုတ်လိုက်လေ"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

"မင်းဓားက လေလိုပဲ မြန်တာ မဟုတ်လား၊ မြန်မြန်သတ်လိုက်တော့၊ ငါက အဝေးကနေပဲ မင်းကို စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားပေးနေမယ်"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ ဒါကို ဒီနေရာမှာ မဖြုန်းတီးချင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ်နေမှတော့..."

သူသည် သူ့အိတ်ထဲမှ လက်ပစ်ဗုံးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။

"ဟေး... မင်းမှာ ဒါရှိနေတာကို ဘာလို့ စောစောက မထုတ်တာလဲ၊ မင်းသာ စောစောက ပြောခဲ့ရင် ငါတို့ တံခါးဖွင့်ပြီး အထဲကို ပစ်ထည့်လိုက်ရုံပဲ"

"ငါပြောသလိုပဲ၊ ဒါတွေကို ဒီနေရာမှာ မဖြုန်းတီးချင်လို့ပါဆို... ငါ့မှာတောင် ဒီလက်ပစ်ဗုံးက နှစ်လုံးပဲ ရှိတာ"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ပြန်ဖြေသည်။

ဖုန်းပုကြွယ်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သံပိုင်းတစ်ခုကို ကာကွယ်ပြီးနောက် သူလှည့်ထွက်သွားကာ ကော်ရစ်ဒါထောင့်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီကို မြင်သောအခါ ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် လက်ပစ်ဗုံး၏ စနစ်တံကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး အလယ်ရှိ ဗိုက်ပူပိုးကောင်ကြီးဆီသို့ ပစ်လိုက်တော့သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ပိုးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်နေသော အမျှင်တန်းများက လက်ပစ်ဗုံးနှင့် ကပ်သွားခဲ့သည်။

သာမန်အခြေအနေတွင် ပြေးဝင်လာသောဓားသွား၏ အရှိန်သည် ဖုန်းပုကြွယ်ထက် ပိုမြန်သည်မှာ သိသာလှသည်။သူ၏ လှုပ်ရှားမှု စကေးလည်း ပိုကောင်းသည်။ သူသည် ခြေဦးဖြင့် ခပ်ဖွဖွကန်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးကြီး၏ အနှောင်အဖွဲ့အတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဖုန်းပုကြွယ်နှင့် အကွာအဝေး တူညီလုနီးပါးသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူတို့နောက်ကျော၌ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလယ်ရှိ ပိုးကောင်ကြီးမှာ အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ ဆွေးမြေ့နေသော သတ္တုများ ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ပြီး အရေခွံနှင့်တူသော ဆဲလ်များက ပြည်များအဖြစ် အရည်ပျော်သွားတော့သည်။

...

"မင်း ကြားလိုက်လား"

နောက်ဆုံးတိုက်စစ်က မေးသည်။

"ကြားတာပေါ့"

ကပ်ဘေးတိုက်စစ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ပေါက်ကွဲသံနဲ့ တူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပြင်းအားကောင်းတဲ့ အရာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ အကွာအဝေးက... တော်တော်လေး ဝေးတယ်၊ ပြောဖို့တော့ ခက်တယ်"

"ပြေးဝင်လာသောဓားသွားတို့ အဖွဲ့လား"

နောက်ဆုံးတိုက်စစ်က သူ့ရှေ့ရှိ ကြမ်းပြင်ဆီသို့ အကြည့်လွှဲရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် ဒီလူအုပ်စုက လုပ်တာလား"

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လူသေအလောင်းတစ်လောင်း ရှိနေလေသည်။ ၎င်းမှာ လူဖြူအမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူသည် အာကာသဝတ်စုံနှင့် ဆင်တူသော လိမ္မော်ရောင် ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဝတ်စုံသည် လည်ပင်းမှသည် ခြေဖဝါးအထိ တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုဝတ်စုံမှာ ၂၁ ရာစုမှ အာကာသဝတ်စုံများထက် ပိုမိုရိုးရှင်းပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိပုံရသည်။ လေးလံပုံလည်း မပေါ်ပေ။ သူသည် ပေါ့ပါးသော ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး ဦးထုပ်၏ အရှေ့ဘက်မှာ ထွင်းဖောက်မြင်ရသောသော မျက်နှာကာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဖန်သားနှင့် တူသော်လည်း ဖန်တော့ မဟုတ်ပေ။ ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသည်။ ဦးထုပ်မှာ အင်္ကျီကော်လာနှင့် ဆက်နေသဖြင့် ထိုဝတ်စုံတစ်ခုလုံးက လေလုံသည်ဟု ယူဆလို့ရသည်။ သို့သော် အောက်ဆီဂျင်အိတ်ကဲ့သို့ ကိရိယာမျိုး မတွေ့ရသဖြင့် ထိုဝတ်စုံတွင် အသက်ရှူနိုင်ရန် စီစဉ်ပေးထားသော အနာဂတ်နည်းပညာ တစ်ခုခု ပါဝင်နေနိုင်ခြေ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အလောင်း၏ မျက်နှာကာ၌ ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ရှိနေပြီး သူ့မျက်နှာကလည်း အသားနှင့် သွေးများ ရောထွေးကာ ပျက်စီးနေသည်။ မိစ္ဆာဓားသွားအဖွဲ့မှ နှစ်ယောက်က သူ့ကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ သူ သေဆုံးရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ မျက်နှာမှ ဒဏ်ရာကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် မျက်နှာကာ ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ရှူရှိုက်လိုက်မိသော လေကြောင့်လား ဆိုသည်မှာတော့ မသဲကွဲပေ။

"ဒီဇာတ်လမ်းက ထင်တာထက် ပိုရှုပ်ထွေးတယ်၊ ကစားသမားတွေအပြင် မကောင်းဆိုးဝါးတွေနဲ့ အခုလို အမည်မသိ လူတစ်စုလည်း ရှိနေသေးတယ်"

ကပ်ဘေးတိုက်စစ်က ဆိုသည်။

"ငါတို့ရယ်၊ ပြေးဝင်လာသောဓားသွားတို့ အဖွဲ့ရယ်၊ မကောင်းဆိုးဝါးတွေနဲ့ ဒီလူတွေဆိုပြီး အုပ်စုလေးစု ဖြစ်နေပြီ၊ သက်ရှိတွေ များလေလေ၊ ငါတို့ကို ပိုရှုပ်ထွေးစေလေလေပဲ၊ ငါတို့ သတ်ရမယ့် လူနှစ်ယောက်ကို ဘယ်မှာ ရှာရမလဲဆိုတာ မသိနိုင်တော့ဘူး"

ကပ်ဘေးတိုက်စစ်က မီနူးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"လောလောဆယ် သိရသလောက်တော့ အဲ့ဒီ နှစ်ယောက်လုံး အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ၊ သူတို့ရဲ့ အသက်အမှတ်တွေက..."

သူ ခဏရပ်လိုက်သည်။

"ငါတို့နဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ တိုက်ပွဲကြောင့် ထိခိုက်တာကို ထည့်မတွက်ဘူးဆိုရင် သူတို့ အသက်အမှတ် ၃၂ ရာခိုင်နှုန်းလောက် လျော့သွားလောက်ပြီ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့မှာ စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်တဲ့ အသက်အမှတ် ဖြည့်ဆေး ၁၅ ပုလင်းစီ ရှိနေတာပဲ၊ ဆေးကို ခဏခဏ သောက်ရင် အာနိသင် လျော့သွားမယ် ဆိုရင်တောင် သူတို့ တော်တော်ကြာအောင် ခံနိုင်ရည် ရှိပါလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး"

ကပ်ဘေးတိုက်စစ်က ထပ်လောင်းပြောကြားသည်။

"ဟမ့်... မင်းပြောတာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်၊ ပေါက်ကွဲမှုက သူတို့ကြောင့် ဟုတ် မဟုတ်ကို မသိနိုင်တော့ ငါတို့ မူလအစီအစဉ်အတိုင်းပဲ ဒီဓာတ်ခွဲခန်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းကို အရင်ဆုံး စူးစမ်းတာပေါ့"

...

"အစ်ကိုဖုန်း၊ ဒါကို လာကြည့်ဦး"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ကိုင်ကာ လုံခြုံရေးသေတ္တာတစ်လုံးရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် မကောင်းဆိုးဝါးကို ထိန်းသိမ်းထားသော လှောင်အိမ်ကို စစ်ဆေးနေသော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရပေ။ သူ ထိုမေးခွန်းကို ကြားလိုက်သောအခါ လျှောက်လာခဲ့ပြီး လက်နှိပ်ဓာတ်မီးဖြင့် ထိုသေတ္တာကို ထိုးကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက စနစ်က ဖန်တီးပေးထားတဲ့ ရတနာသေတ္တာ တစ်ခုမှန်း သိသာပါတယ်"

"အဲ့ဒါတော့ ငါ သိတာပေါ့"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ဆိုသည်။

"ဒီသေတ္တာက အသစ်စက်စက် အတိုင်းပဲ၊ နှစ်ပေါင်း ၄၅၅ နှစ်လောက် ဒီမှာ ရှိနေခဲ့တဲ့ ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူး၊ နောက်ပြီးတော့..."

သူက သော့ခလောက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

"စနစ်က ပေးထားတဲ့ ပဟေဠိကို ကြည့်ဦး၊ ဒီပဟေဠိက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ၊ ဒါက ကျင်းဇီလား"

ဖုန်းပုကြွယ် သေတ္တာအနားသို့ တိုးကပ်သွားသောအခါ စနစ်မီနူးက သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။ ထိုဝင်းဒိုးတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နေသော လေးထောင့်ကွက် ကိုးကွက်ကို ပြသထား၏။ ၎င်းမှာ ရူဗစ်ကျု၏ တစ်ဖက်မျက်နှာပြင်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အရောင်များ မရှိပေ။ ညွှန်ကြားချက်တွင် "ကျေးဇူးပြု၍ သင့်တော်သော နံပါတ်ကို ဖြည့်စွက်ပါ" ဟု ဖော်ပြထားသည်။

"ဒါ နန်းတော်ကိုးခုပဟေဠိလေးပဲ မဟုတ်လား"

ဖုန်းပုကြွယ်က လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်သည်။

"ကိုးကို ဝတ်၊ တစ်ကို နင်း၊ ဘယ်မှာ သုံး၊ ညာမှာ ခုနစ်၊ ပခုံးမှာ နှစ်နဲ့ လေး၊ ခြေထောက်မှာ ခြောက်နဲ့ ရှစ်... ဟင် မင်း ငယ်ငယ်တုန်းက ဒါကို မကစားခဲ့ဘူးလား"

"သိတာပေါ့၊ ငါ သိတာပေါ့"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ဆိုသည်။

"စနစ်က 'သင့်တော်တဲ့ ဂဏန်းကို ဖြည့်ပါ' လို့ပဲ ပြောသင့်တာ၊ ဒါမှ လူတွေ နားလည်မှာ"

"ပွင့်သွားပြီ"

ဖုန်းပုကြွယ် ပြောပြောဆိုဆိုပင် မီနူးမှတစ်ဆင့် သော့ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ လုံခြုံရေးသေတ္တာမှာ အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ပွင့်သွားခဲ့၏။ သို့သော် ထိုရတနာသေတ္တာမှာ အထဲတွင် ဘာမှ မရှိဘဲ ဗလာဖြစ်နေလေသည်။ စကေးကတ်များ၊ ပစ္စည်းများ၊ ဘာမှ မရှိပေ။ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ့ကံဇာတာမှာ အလွန်ညံ့ဖျင်းလှသဖြင့် ဗလာဖြစ်နေသော သေတ္တာကို ဖွင့်မိလေပြီလားဟု သံသယဝင်သွားမိသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ စနစ်အသံက ဤအတွေးကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ခြင်းပင်။

"ဘေးထွက်တာဝန်ကို စတင်လိုက်ပါပြီ။ ၎င်းကို ဖမ်းဆီးပြီး သတ်ဖြတ်ပါ"

တာဝန်၏ အကြောင်းအရာမှာ တိုတောင်းပြီး ထူးဆန်းကာ နားလည်ရ ခက်လှသည်။

သို့သော် ဖုန်းပုကြွယ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။

သူသည် တစ်မီတာခန့်အကွာရှိ ဗလာဖြစ်နေသော လုံခြုံရေးသေတ္တာဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ့လက်များဖြင့် သေတ္တာအတွင်းပိုင်းကို အသည်းအသန် စမ်းသပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အခန်း၏ သံတံခါးဆီသို့ ပြေးသွားကာ တံခါးကို အမြန် ပြန်ပိတ်လိုက်တော့သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက မေးသည်။

"သေတ္တာထဲမှာ တစ်ခုခု ရှိနေတာဟ"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေသည်။

စောစောက ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် ဖုန်းပုကြွယ် သေတ္တာဖွင့်သည်ကို မြင်ခဲ့ရပြီး ၎င်းမှာ ဗလာဖြစ်နေသည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ အခန်းထဲတွင် မီးရောင်မရှိဘဲ သူတို့လက်ထဲရှိ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးများသာ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင် အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဖုန်းပုကြွယ် ထိုသို့ ပြောလိုက်ခြင်းက ပြေးဝင်လာသောဓားသွားကို ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားစေခဲ့သည်။

"အဲ့ဒါ အပြင်ကို ထွက်သွားပြီ"

ဖုန်းပုကြွယ်က ထပ်ပြောပြန်သည်။

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဖုန်းပုကြွယ်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ့အသင်းဖော်မှာ စိတ်ဖောက်ပြန်သွားတာလား သို့မဟုတ် ထင်ယောင်ထင်မှားတွေ ဖြစ်နေတာလားဟု သံသယဝင်သွားသည်။ သူက မရေမရာဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။

"အစ်ကိုဖုန်း... မင်း ဘာကို မြင်လိုက်လို့လဲ"

"ငါ ဘာမှ မမြင်ရဘူး"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေသည်။

"အဲ့ဒီအရာက မမြင်ရတဲ့ အရာပဲ"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွား ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အစောပိုင်းက သူ့အတွေးကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထိုတာဝန်က ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း သူချက်ချင်း သတိပြုမိသွား၏။

"အဲ့ဒါ ဘယ်မှာလဲ"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို လာမေးနေတာလား"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်မေး၏။

"မင်း တပ်ထားတဲ့ မျက်မှန်က ထူးခြားတဲ့ မြင်ကွင်းမြှင့်တင်မှုမျိုး မရှိဘူးလား"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် ရန်လိုမှုမျက်လုံး၏ စွမ်းရည်ကို မသိပေ။ ဖုန်းပုကြွယ်သည် မကောင်းဆိုးဝါးနှင့် ဆုံသည့်အခါမှသာ ၎င်းကို တပ်ဆင်သည်ကို မြင်ဖူးသဖြင့် ထိုသို့ ခန့်မှန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက မကောင်းဆိုးဝါး ရန်လိုနေတဲ့ ပစ်မှတ်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တာ"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး ငါက အဲ့ဒီမကောင်းဆိုးဝါးကို 'မြင်' ဖို့ လိုတယ်၊ တကယ်လို့ ငါက မကောင်းဆိုးဝါးကို မမြင်ရရင် ဒါက အလုပ်မလုပ်ဘူး"

ထိုသို့ပြောရင်း ရန်လိုမှုမျက်လုံးကို ချွတ်ပြီး အိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ တံခါးအပြင်ဘက်က ဘန်းမုန့်ပိုးကောင်ရဲ့ ရန်လိုမှု ပစ်မှတ်ကိုလည်း ငါ မသိနိုင်ဘူး၊ ကြည့်ရတာ အဲ့ဒါက သူ့အနားကို ကပ်လာတဲ့ သတ္တဝါမှန်သမျှကို ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်ပုံရတယ်"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် သတိကြီးစွာ လှုပ်ရှားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"ဘာအသံမှလည်း မကြားရဘူးနော်... မင်း တံခါးမပိတ်ခင် အဲ့ဒီအရာက အပြင်ကို လွတ်သွားပြီလို့ မင်း သေချာရဲ့လား"

"တကယ်လို့ အဲ့ဒီအရာက ငါ့ထက်မြန်အောင် တံခါးဝကို ပြေးသွားမယ်ဆိုရင် အသံတစ်ခုခုတော့ ထွက်မှာပဲ၊ တကယ်လို့ သူက အသံတိတ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ထက် ပိုမမြန်နိုင်ဘူး"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေသည်။

"မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ၊ တကယ်လို့ အဲ့ဒါက မြန်လည်းမြန်တယ်၊ အသံလည်းတိတ်တယ် ဆိုရင်ရော"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက မေးသည်။

"ဒါပေါ့... ဒါဆိုရင်တော့ အဲ့ဒါကို ဖမ်းဖို့ မလိုတော့ဘူး၊ မြန်လည်းမြန်ပြီး အသံလည်းတိတ်တဲ့ မမြင်ရတဲ့ သတ္တဝါဆိုရင် အခုအချိန်မှာ ငါတို့ ဘေးနားမှာ ပတ်ပြီး ကနေလောက်ပြီ"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

"စနစ်က ဖမ်းဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုကို မင်းကို ဖမ်းခိုင်းပါ့မလား"

"ဒါဆို အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက မေးသည်။

"အဲ့ဒါက ဒီအခန်းထဲမှာ ရှိနေတာပဲ၊ သူက ငါတို့ပြောတာကို နားလည်နိုင်မလား"

သူအမူအရာမှာ ပျာယာခတ်လာလေသည်။

"တကယ်လို့ အဲ့ဒါက ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ရင်..."

ဖုန်းပုကြွယ်က သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"လုံခြုံရေးသေတ္တာထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ မမြင်ရတဲ့ သတ္တဝါ၊ သူ့အရပ်နဲ့ အလေးချိန်က အများဆုံးရှိလှ အထက်တန်းကျောင်းသား တစ်ယောက်လောက်ပဲ ရှိမှာပါ၊ တကယ်လို့ သူက ငါတို့ကို ထိတွေ့ဖို့ ကြိုးစားလာရင်..."

ရုတ်တရက် ဖုန်းပုကြွယ်နောက်ကျောမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ့ပခုံးပေါ်သို့ တစ်စုံတစ်ခု ခုန်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အရိုးငေါငေါနှင့် လက်သည်းနှစ်ခုက သူ့လည်ပင်းကို ညှစ်လိုက်သည်။ ထိုမကောင်းဆိုးဝါးသည် သူ့ကို သေတဲ့အထိ လည်ပင်းညှစ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းမှာ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပေ။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ကြောက်ရွံ့စိတ် ဆုံးရှုံးနေသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ဤရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူထိတ်လန့်မသွားရုံတင်မကဘဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အာရုံကြောတိုင်း တင်းမာသွားခဲ့သည်။ သူ့ဦးနှောက်မှ တုံ့ပြန်မှုကို မစဉ်းစားရသေးခင်င် ခန္ဓာကိုယ်က ဗီဇအရ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ့ပခုံးပေါ်ရှိ မမြင်ရသော မကောင်းဆိုးဝါးကို ဖမ်းဆီးရန် လက်များကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ့လက်ချောင်း ၁၀ ချောင်းက မကောင်းဆိုးဝါး၏ အဝတ်မဲ့နေသော ပခုံးများအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားခဲ့၏။ မကောင်းဆိုးဝါးမှာ နာကျင်သွားသဖြင့် ဖုန်းပုကြွယ်၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားသော ၎င်း၏လက်သည်းများကို မလွှတ်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လွတ်လပ်စွာ အသက်ရှူနိုင်သွားသဖြင့် ဖုန်းပုကြွယ်၏ သက်လုံက ပြန်တက်လာခဲ့သည်။ အလွန်တင်းမာသော်လည်း ထူးဆန်းလှသော တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်...။

ပြေးဝင်လာသောဓားသွား၏ အမြင်တွင်မူ ဖုန်းပုကြွယ်သည် စကားပြောနေရင်း လမ်းတစ်ဝက်တွင်ပင် ရုတ်တရက် အနုပညာဖျော်ဖြေမှုတစ်ခု ပြုလုပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဇွန်ဘီးအက ကသကဲ့သို့ ကပြနေလေသည်။ သူ့လက်ထဲရှိ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးက လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် အလွန်ရယ်စရာကောင်းသော ပုံစံဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး လူးလှိမ့်နေတော့သည်။

အခြေအနေမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဖုန်းပုကြွယ်မှာ စကားပြောရန် အင်အား မရှိပေ။ သူသည် သူ့လည်ပင်းကို တိုက်ခိုက်နေသော သန်မာပြီး လျင်မြန်သည့် လက်သည်းများကို သတိထားနေရသည်။ စက္ကန့်တိုင်းလိုလို သူသည် ပြိုင်ဘက်နှင့် နပန်းလုံးနေရသည့် အခြေအနေ ဖြစ်၏။ မမြင်ရသော မကောင်းဆိုးဝါး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချောကျိနေသော်လည်း စိုထိုင်းပြီး ရွံစရာကောင်းသော ခံစားချက်မျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။ ယင်းမှာ အဝတ်အစား မပါသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားက ဖုန်းပုကြွယ် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်။ ၎င်းသည် လူသားတစ်ဦး၏ ပုံစံငယ်လေးနှင့် တူပေသည်။ ၎င်း၏ခွန်အားကတော့ အလွန်ပင် မူမမှန်လှပေ။ ဖုန်းပုကြွယ်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လောက်သည်အထိ ရှိနေခဲ့သည်

"အစ်ကိုဖုန်း... မင်းက..."

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ကိုင်ကာ လျှောက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေသော ဖုန်းပုကြွယ်ကို မီးထိုးလိုက်သည်။

"ငါ... ဖမ်းမိထားတယ်..."

ဖုန်းပုကြွယ်၏ မျက်နှာမှာ နီရဲနေခဲ့သည်။ သူသည် သွားကြားထဲမှ စကားတစ်ခွန်းကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ရသည်။

"အဲ့ဒါကို... ဖမ်းမိထားတယ်..."

ပြေးဝင်လာသောဓားသွား၏ အမြင်တွင်မူ ဤတစ်မိနစ်မှာ နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်လို့နေသည်။ ဖုန်းပုကြွယ်အတွက်မူ ၎င်းမှာ တိတ်ဆိတ်ပြီး ပင်ပန်းလှသော ရုန်းကန်မှုတစ်ခု ဖြစ်၏။ ကံကောင်းသည်မှာ နောက်ဆုံးတွင် သူအသာစီး ရသွားခဲ့သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ့ဒူးဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါး၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားပြီး လက်ကိုသုံး၍ ၎င်း၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ လက်တံအရှည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား အားသာချက်ကြောင့် သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးကို ယာယီအားဖြင့် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ အမှောင်အတိကျနေသော နေရာတွင် သူကဲ့သို့ပင် အမောတကော အသက်ရှူနေသော အခြားအရာတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သူရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။ ထိုအရာ၏ နှလုံးခုန်သံလည်း ပြင်းထန်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးသည်လည်း သူ့ကဲ့သို့ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက..."

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် မကောင်းဆိုးဝါးကို လက်ဖြင့် စမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိတွေ့မိသွားသည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ မမြင်ရတာပဲ..."

"စကားများမနေနဲ့၊ မြန်မြန်လုပ်တော့"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးသည် စက္ကန့်အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် တစ်ဖန် ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည် ရုန်းကန်လာသည်ကို သူကောင်းစွာ သိရှိနေသည်။ သူ့လက်သည်းများက ဖုန်းပုကြွယ်၏ လက်မောင်းကို ကုတ်ခြစ်နေ၏။ အကယ်၍ လည်ပင်းနှင့် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားသည် ဖိအားကြောင့် ၎င်းခွန်အားများ အားနည်းသွားရခြင်းမဟုတ်ပါက ဖုန်းပုကြွယ်အနေဖြင့် ၎င်းကို ဆက်ဖိထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"လက်နဲ့ မလုပ်နဲ့၊ ဒီမကောင်းဆိုးဝါးဆီမှာ ချွန်ထက်တဲ့ သွားတွေ ရှိတယ်၊ မင်းရဲ့ ဓားကို သုံးပြီး သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်လိုက်"

ဖုန်းပုကြွယ်က ထပ်မံ သတိပေးလိုက်သည်။

"အဲ... သူ့ခေါင်းက ဘယ်မှာလဲ"

"ငါ့ရဲ့ ညာဘက်လက်က သူ့လည်ပင်းကို ညှစ်ထားတာ၊ အဲ့ဒီအပေါ်မှာ သူ့ခေါင်း ရှိတယ်"

"နားလည်ပြီ"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ပြန်ဖြေသည်။ သူသည် နေရာကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ဓားကို မြှောက်လိုက်လေသည်။

ရွှစ်ခနဲ အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ တစ်စုံတစ်ခု ပြတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ့လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်သည်းနှစ်ခုသည် ရုတ်တရက် တင်းမာသွားပြီးနောက် ပြေလျော့သွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ မကောင်းဆိုးဝါး အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူနားလည်လိုက်သည်။

အခန်း (၁၃၂)

"ဘေးထွက်တာဝန် ပြီးဆုံးပါပြီ"

စနစ်၏ အကြောင်းကြားစာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖုန်းပုကြွယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက် ချကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပုံလျက်သား ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... ဒီအရာက သေသွားတာတောင် မမြင်ရသေးဘူးလား"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတော့..."

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။ သူသည် သံမဏိဓားကို ထုတ်လိုက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရေခွံတစ်စကို လှီးဖြတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို သူ့လက်ဖဝါးပေါ် တင်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"သူ့ရဲ့ မမြင်ရတဲ့ ယန္တရားက အလုပ်လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ပင်ကိုယ်သဘာဝ ဖြစ်နေတာပဲ"

အရေခွံစကို သူ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ မမြင်ရခြင်းက ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် အရောင်ပြောင်းတတ်တဲ့ ပုတ်သင်ညိုတွေလို မဟုတ်ဘူး... သူက လုံးဝကို ဖောက်ထွင်းမြင်နေရတာပဲ"

သူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ကိုင်ကာ ကျန်တစ်ဖက်က ဓားဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို အချက်အနည်းငယ် မွှန်းလိုက်သည်။ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော နေရာလွတ်ထဲမှ အသားနှင့် သွေးများ ပန်းထွက်လာသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အရေပြားနဲ့ ကြွက်သားတွေတင် မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ အတွင်းကလီစာတွေ၊ အရိုးတွေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အရည်တွေအထိ... အားလုံးက ဖောက်ထွင်းမြင်နေရတာပဲ၊ ဟမ့်..."

"ဟို... အစ်ကိုဖုန်း"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ဆိုသည်။

"ငါ နားလည်ပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ မကောင်းဆိုးဝါး အလောင်းကို ဆော့နေတာ ရပ်လို့ရမလား"

"ငါ ဆော့နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ့ရဲ့ အရေခွံ ဒါမှမဟုတ် အသားကို ရုပ်ဖျက်ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးလို့ရမလားဆိုတာ သိချင်လို့ပါ"

ဖုန်းပုကြွယ်က နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အလုပ်မဖြစ်ဘူး..."

"တကယ်လို့ အလုပ်ဖြစ်ရင် မင်းက တကယ်ကြီး အဲ့ဒီအရေခွံကိုခွာပြီး ဝတ်ရုံအဖြစ် ဝတ်မှာလား..."

"စဉ်းစားကြည့်ရမှာပေါ့"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေသည်။

"အင်း..."

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါ့လက်ပစ်ဗုံးကတော့ အလကား ဖြစ်သွားပြီ... ငါထင်တာတော့ တကယ်လို့ ဆုလာဘ်ကသာ များမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီ ဗိုက်ပူပိုးကောင်ကြီးကို သေတဲ့အထိ သွားနဲ့ကိုက်သတ်ခိုင်းရင်တောင် မင်း လုပ်ဦးမှာပဲ"

"မှန်တာပေါ့... တကယ်လို့ အဲ့ဒီပိုးကောင်ကို ပါးစပ်နဲ့ ကိုက်သတ်လို့ ဂိမ်းဒင်္ဂါး ငါးသန်း ရမယ်ဆိုရင် ကိုက်ဖို့ မပြောနဲ့၊ ဝါးတောင် စားပစ်လိုက်ဦးမယ်"

"တော်ပြီ တော်ပြီ... အဲ့ဒါကို ထပ်ပြီး အသေးစိတ် မပြောပါနဲ့တော့..."

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားမှာ စိတ်ကူးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ရွံရှာသွားမိသည်။

"ဒါဆို အဓိက အကြောင်းအရာဆီ ပြန်သွားရအောင်"

ဖုန်းပုကြွယ် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"အခု ဘေးထွက်တာဝန်က ပြီးသွားပြီဆိုတော့၊ ဒီတစ်ချီ လူသတ်ဂိမ်းမှာ ငါတို့ နိုင်နိုင် ရှုံးရှုံး အနည်းဆုံးတော့ ဘေးထွက်တာဝန်အတွက် အပိုဆုလာဘ်တစ်ခု ရမှာပဲ"

သူ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးနှင့် ဓားကို သိမ်းလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လေးလံသော သံတံခါးကြီးကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။ ကော်ရစ်ဒါမှ အလင်းရောင်က တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ နေရာအနည်းငယ်ကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

"နောက်ထပ်၊ ငါတို့ တခြားလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်သွားကြမယ်၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ နားနေတာက စွမ်းအင်ကို အလကားဖြုန်းတီးတာနဲ့ မခြားဘူး၊ အမြဲတမ်း လှုပ်ရှားနေတဲ့ အခြေအနေမှာပဲ ရှိနေဖို့ ငါ အကြံပြုတယ်"

သူသည် တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ခေါင်းငြိမ့်ကာ ဖုန်းပုကြွယ်နောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် သေဆုံးသွားသော မကောင်းဆိုးဝါးမှ ကျန်ရစ်သော ပြည်များနှင့် ဆွေးမြေ့နေသော သတ္တုများကို ငါးမီတာ၊ ခြောက်မီတာခန့် နင်းဖြတ်ခဲ့ကြရသည်။ ထို့နောက် ခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်းခန့် ထပ်လှမ်းပြီးနောက် T-ပုံသဏ္ဌာန် ကော်ရစ်ဒါကို ဖြတ်ကျော်ကာ အခြားတစ်ဖက်သို့ လျှောက်လာလိုက်ကြသည်။ ကော်ရစ်ဒါရှိ အလင်းရောင်မှာ မပြောင်းလဲသေးပေ။ မှိန်ဖျော့သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုက တောက်ပသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေပြီး အဝေးသို့ ဆန့်ထွက်သွားသည်။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အေးစက်နေသော သံနံရံများနှင့် ဆိုးရွားလှသော လေထုက အသက်ရှူကျပ်စရာ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။ ယင်းကို ပြောရမည်ဆိုလျှင်... ဤမြေအောက်ဓာတ်ခွဲခန်းထဲရှိ စက္ကန့်တိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အဆုတ်များသည် သံချေးငွေ့များကို ရှူရှိုက်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ဤမသက်မသာဖြစ်မှုက သူတို့ကို အရိပ်ပမာ လိုက်ပါနေပြီး ဖယ်ထုတ်ပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းမှာ ကစားသမားများ၏ အသက်အမှတ်ကို တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းစေသော ပုံစံမျိုး ဖြစ်တော့သည်...။

ဖုန်းပုကြွယ်နှင့် ပြေးဝင်လာသောဓားသွားတို့၏ အသက်အမှတ် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သို့ ကျဆင်းသွားသောအခါ ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ့အိတ်ထဲမှ (အလတ်စား) အသက်အမှတ် ဖြည့်ဆေး နှစ်ပုလင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် တစ်ပုလင်းကို သူ့အသင်းဖော်အား ပေးလိုက်ပြီး ကျန်တစ်ပုလင်းကို သောက်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုဖုန်း... မင်းမှာ ဒီဆေးက လေးပုလင်းပဲ ရှိတာ မဟုတ်လား"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ဆေးကို မယူဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုအချိန်မှာ သဘောကောင်းမနေပါနဲ့၊ မင်းအတွက်ပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ၊ ငါ့အိတ်ထဲမှာ ပိုအာနိသင်ပြင်းတဲ့ ဆေးအကြီးရှိတယ်"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆေးကို ပြန်မသိမ်းဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

"နောက်ဆိုရင် မင်းအိတ်ထဲမှာ ဆေးအကြီးစားတွေချည်းပဲ မဆောင်ထားဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်၊ (အကြီးစား) အသက်အမှတ်ဖြည့်ဆေးက ဘယ်အချိန်မှာပဲ သောက်သောက် အလကား ဖြစ်စေနိုင်တယ်၊ အဲ့ဒါရဲ့ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းမှုက ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ်လေ၊ သီအိုရီအရ အနည်းဆုံး ပြန်ဖြည့်နှုန်းက ၁ ရာခိုင်နှုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ကစားသမားတွေက သူတို့ရဲ့ အသက်အမှတ် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရောက်မှပဲ သောက်ကြတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသတ်ခံရဖို့ လွယ်ကူနေပြီး သူတို့ရဲ့ အသက်ကို ပြန်ဖြည့်ဖို့ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားနိုင်လို့ပဲ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အပြည့်ဖြည့်ပေးနိုင်တဲ့ ပုံမှန်ဆေးက မင်းရဲ့ အသက်အမှတ် ၈၀ ကနေ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ကိုပဲ ဖြည့်ပေးနိုင်မှာဖြစ်ပြီး ကျန်တာတွေက အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိပါတယ်"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် ဖုန်းပုကြွယ်၏ သီအိုရီတစ်ခုလုံးကို ဆုံးအောင် မနားထောင်ရသေးသော်လည်း ဖုန်းပုကြွယ်ပေးသော ဆေးကို လက်ခံလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ... သူသည် မကြာခင်မှာပင် ဖျောင်းဖျနားချခြင်း ခံရတော့မည်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ ငါတို့က အသက်အမှတ်ဖြည့်ဆေးရဲ့ အာနိသင် လျော့နည်းသွားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ထည့်စဉ်းစားမယ်ဆိုရင်..."

ဖုန်းပုကြွယ်က လှည့်ထွက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်လှုပ်ရှားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့အိတ်ထဲမှာ အသေးစား ဒါမှမဟုတ် အလတ်စား ဆေးပုလင်း အနည်းငယ် ရှိနေသရွေ့... ငါကတော့ ငါးပုလင်းလောက် ဆောင်ထားဖို့ အကြံပြုချင်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါးပုလင်းတိုင်းက အိတ်ထဲမှာ နေရာလွတ် တစ်နေရာပဲ ယူလို့ပဲ၊ ငါတို့ အသက်အမှတ် လျော့သွားတဲ့အခါ အရင်ဆုံး ဆေးအသေးစားတွေကို သောက်ပြီး အသက်အမှတ်ကို ပြန်ဖြည့်မယ်၊ အဲ့ဒီနောက် ဆေးအကြီးစားတွေကို သောက်ဖို့ လိုအပ်လာတဲ့အခါမှာတော့ ဆေးအကြီးစားတွေက အသက်အမှတ်ကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပြန်မဖြည့်ပေးနိုင်တော့တဲ့အတွက် အလေအလွင့် ဖြစ်မှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်..."

သူက ခဏရပ်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဒီဇာတ်လမ်းကို ဥပမာထားရရင်၊ တိုက်ပွဲကြောင့်ဖြစ်တဲ့ ထိခိုက်မှုကို ထည့်မတွက်ဘူးဆိုရင် အခုအချိန်မှာ ဆေးသောက်တာက ငါတို့အတွက် ပိုပြီး တွက်ခြေကိုက်တယ်၊ အသက်အမှတ် ပြန်ဖြည့်ဖို့ ကုန်ကျစရိတ်က ပိုသက်သာမယ်၊ ပြန်ဖြည့်နှုန်းကလည်း အလဟဿ မဖြစ်တော့ဘူး"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် သူနှင့် ဘေးချင်းယှဉ် လျှောက်လာခဲ့သည်။ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ သူ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုရှင်းပြချက်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု သူ ခံစားရသော်လည်း တစ်ခုခုတော့ မှားနေသလိုပင်...။

"အစ်ကိုဖုန်း... ငါဒီလို နားလည်လို့ ရမလား၊ မင်းက အခု ငါ့ကို ဆေးအလတ်စား တစ်ပုလင်း ပေးတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီဇာတ်လမ်းထဲမှာ လိုအပ်လာတဲ့ အခါတိုင်း ငါ့ဆီမှာ ရှိတဲ့ ဆေးအကြီးစားတွေကို ကုန်တဲ့အထိ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး သောက်ကြမယ်..."

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အိတ်ထဲမှာ နေရာကန့်သတ်ချက် ရှိနေလို့ ဆေးအကြီးစားတွေကိုတော့ မင်းဆီမှာပဲ ခဏ ထားထားလိုက်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အသက်အမှတ်တွေ ပြန်ပြည့်လာတာကို မြင်တဲ့အခါ ငါ့ကိုလည်း တစ်ပုလင်းလောက် ခွဲပေးရမှာပေါ့"

ဖုန်းပုကြွယ် ထိုသို့ပြောလိုက်သောအခါ သူ့လေသံနှင့် မျက်နှာအမူအရာက အလွန်ပင် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်လှသည်။

"ငါ အသေအချာ ပြန်ပြောပါရစေဦး..."

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ဆိုသည်။

"မင်းက ဂိမ်းဒင်္ဂါး ၆,၀၀၀ တန်တဲ့ ဆေးအလတ်စား တစ်ပုလင်းကို ငါ့ကို အတင်းတိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ ငါက ၁၂,၀၀၀ တန်တဲ့ ဆေးအကြီးစားတွေနဲ့ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ပြန်ထောက်ပံ့ပေးရမယ်ပေါ့"

"ဟုတ်တယ်လေ"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါက စောစောက မင်းဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အဲ့ဒါကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဖို့ လိုသေးလို့လား"

"မင်းကတော့ တကယ်ပဲ ကိုယ့်လူလို့ သဘောထားတာပဲ..."

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ဆိုသည်။

"ငါ့ရဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအရတော့ အသင်းရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဒီလို ခွဲဝေတာက မင်းရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မျှော်မှန်းချက်နဲ့ ငွေကြေးတတ်နိုင်မှုထက် ကျော်လွန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

"ဒါ့အပြင် နောက်တစ်နာရီအတွင်းမှာ အသက်အမှတ် လျော့နည်းသွားတာကို တားဆီးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် အသက်အမှတ် အချိုးအစားအရ ငါတို့ မင်းရဲ့ ဆေးအကြီးစားတွေကို သုံးဖို့ လိုချင်မှ လိုတော့မှာ၊ အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းက ငါ့ဆေးကို အလကား ရသွားတာပေါ့"

သူက လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် မင်းက သွေးဆေးရဲ့ ထိရောက်မှုကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ဘယ်လို သုံးရမလဲဆိုတဲ့ သီအိုရီတွေကိုလည်း သိသွားပြီလေ၊ ဒါက နောင်အနာဂတ်မှာ မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အသက်အမှတ် ပြန်ဖြည့်မှုတွေကို သက်သာစေလိမ့်မယ်၊ တကယ်လို့ ဒါတွေကို ငွေအဖြစ် ပြောင်းလဲကြည့်မယ်ဆိုရင်..."

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာလို့ အဲ့ဒီလို မျက်နှာပေးကြီး ဖြစ်နေတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက လိမ်ညာတာကနေ အတင်းအဓမ္မတောင်းတဲ့ အဆင့်ကို တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာတယ်လို့ ငါ ခံစားနေရလို့ပဲ..."

"ငါက မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးချင်ရုံတင်ပါ၊ ငါတို့က လူကြီးတွေပဲလေ၊ ဉာဏပစ္စည်း မူပိုင်ခွင့်အကြောင်း ပြောတာက ပုံမှန်ပါပဲ"

"အစ်ကိုကြီး၊ ငါ မှားသွားပါတယ်... ငါ့ဆေးတွေကို မင်း စိတ်ကြိုက်သာ ယူပါတော့..."

သူတို့နှစ်ယောက်သည် လမ်းလျှောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောလာခဲ့ကြသည်။ ရုတ်တရက် ဘေးဘက်ဆီမှ တုန်ခါသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်...။

ထိုအသံမှာ မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် အကွာရှိ ထောင့်တစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အဝေးမှနေ၍ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေသည်။ အသံ၏ အကြိမ်ရေအရ ၎င်းမှာ ခြေသံနှင့် တူပေသည်။ ခြေနှစ်ချောင်းရှိသော သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ အသံနှင့် တူ၏။

"ဒါက လူတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ များတယ်... ခြေသံတွေက လေးလံပြီး ပျာယာခတ်နေတယ်၊ ဟန်ချက်မညီဘူး၊ ပြေးလာတဲ့အခါ ဘေးက နံရံကို မှီပြီး လာနေတာပဲ..."

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

"ဒီလူကတော့ ထွက်ပြေးနေတာ ဖြစ်ရမယ်..."

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားကလည်း အာရုံစိုက် နားထောင်နေသည်။ သူက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။

"သူ့နောက်က လိုက်နေတဲ့ အရာဆီက ဘာခြေသံမှ မထွက်လာတာက ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီလူမှာ အမောတကော အသက်ရှူသံ ဒါမှမဟုတ် အကူအညီတောင်းသံလည်း မထွက်ဘူး၊ ဒါက တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ..."

ဖုန်းပုကြွယ်သည် သတိကြီးစွာဖြင့် သူ၏ သံမဏိဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ထောင့်ချိုးမှ ပြေးထွက်လာသော ပုံရိပ်က သူတို့၏ မေးခွန်းအားလုံးကို အဖြေပေးလိုက်လေသည်။

ထိုလူသည် လိမ္မော်ရောင် ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံနှင့် ဦးထုပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဝတ်စုံ၏ ကော်လာမှာ ဦးထုပ်နှင့် ဆက်နေ၏။ ထိုအချိန်တွင် သူ့ခေါင်းကို ရေဘဝဲနှင့်တူသော သတ္တဝါတစ်ကောင်က တင်းကျပ်စွာ ညှပ်ထားလေသည်။ မျက်နှာကာ၏ အောက်ဘက် အနားသားကိုသာ မြင်တွေ့ရတော့သည်။ 'ရေဘဝဲ' လက်တံများက ဦးထုပ်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး သူ့ဦးနှောက်ထဲသို့ ထိုးဝင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရေဘဝဲ မကောင်းဆိုးဝါးသည် ထိုလူ၏ ဦးနှောက်နေရာတွင် အစားထိုး ဝင်ရောက်ကာ လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါးသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်ပုံမရပေ။ သူ ပြေးလာသောအခါ ထိုလူ၏ လက်မောင်းများက ဘေးဘက်တွင် ပျော့ခွေ ကျနေလေသည်။ ၎င်းတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်တုန်ခါမှုနှင့်အတူ လွှဲယမ်းနေကြ၏။ ဤအချက်က သူ၏ ဟန်ချက်ကို ထိခိုက်စေသဖြင့် သူပြေးလာသောအခါ ခလုတ်တိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာသော ထိုလူကို ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။

"ပြောပါဦး... တကယ်လို့ ငါတို့ သူ့ခေါင်းပေါ်က အဲ့ဒီအရာကို ဖယ်လိုက်ရင် သူ အသက်ရှင်နေဦးမလား"

ဖုန်းပုကြွယ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးလိုက်ပြီး ဘေ့စ်ဘော ရိုက်သမားတစ်ဦးကဲ့သို့ သံမဏိဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လွှဲကာ ထိုလူ၏ ခေါင်းကို ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

"ငါတော့ ရှော့ဂန်းကို လွမ်းလာပြီ"

ဖုန်းပုကြွယ်က ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသော ဦးခေါင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ဒီလို အနောက်တိုင်း သိပ္ပံဇာတ်လမ်းမျိုးမှာ မကောင်းဆိုးဝါးတွေက တတ်နိုင်သလောက် ရွံစရာကောင်းနေတုန်းပဲ..."

ရေဘဝဲ မကောင်းဆိုးဝါးမှာ အသက်ရှင်နေသေး၏။ ၎င်းသည် ပြတ်တောက်သွားသော လည်ပင်းမှ သူ့ကိုယ်သူ ခွာထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ လက်တံများကို ဦးထုပ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ ဦးထုပ်အတွင်းရှိ လူ့ခေါင်းမှာ အပြင်းအထန် ပျက်စီးနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရသည်။ ဦးခေါင်းခွံတွင် အနည်းဆုံး အပေါက်ကြီး ခုနစ်ပေါက်၊ ရှစ်ပေါက်ခန့် ရှိနေသည်။ ဦးနှောက် အသားစများစွာသည် ရေဘဝဲ မကောင်းဆိုးဝါး၏ လက်တံများရှိ စုတ်ခွက်များမှ စီးကျလာပြီး သွေးများနှင့်အတူ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တစ်စက်စက် ကျနေတော့သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ဇာတ်လမ်းထဲသို့ မဝင်မီ ဓားတစ်ချောင်း ဝယ်ထားခဲ့သည်ကို ကျေးဇူးတင်မိသွားသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဤကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးကို သတ်ရန် ထိပ်တုံးသော လက်နက်ကို အသုံးပြုရမည့် ဒုက္ခမှ ကင်းဝေးသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီးများပင် ဦးခေါင်းခွံ ရှိကြပြီး ဖောက်ခွဲရေးကိရိယာဖြင့် ဦးခေါင်းခွံကို ချေမှုန်းခြင်းမှာ ကိစ္စမရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ဝါးရခက်သော ပုံစံရှိသည့် သတ္တဝါကို သတ်ရန်မှာ မုန့်စိမ်းနယ်နေရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်...။

ရေဘဝဲ မကောင်းဆိုးဝါးသည် အပြင်းအထန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ သံမဏိဓားဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရောင်အရည်များမှာ ကြမ်းပြင်အနှံ့ စီးကျသွားပြီးနောက် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

"ဒီအရာကြီး လူတွေကို တိုက်ခိုက်ပုံက 'Alien' ဇာတ်လမ်းထဲက 'Face hugger' နဲ့ ဆင်တူတာပဲ..."

ဖုန်းပုကြွယ်က သံမဏိဓားပေါ်ရှိ အကြွင်းအကျန်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ဦးခေါင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူက ၎င်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကပ်ပါးပြုတဲ့ ပုံစံကတော့ ကွာခြားချက် ရှိပုံရတယ်၊ Face hugger ကတော့ လူ့ခေါင်းကို အခုလို အပေါက်တွေအများကြီး ဖောက်ပြီး သူ့ရဲ့ လက်တံတွေကို ထည့်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖုန်းပုကြွယ် ရေဘဝဲ မကောင်းဆိုးဝါးကို ခုတ်ထစ်နေစဉ် ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် သေဆုံးသူ၏ အလောင်းဆီသို့ သွားရောက် ရှာဖွေနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုလူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ လက်နက်နှင့် တူသော အရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းကို မျက်စိရှေ့သို့ မြှောက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပစ္စည်းမီနူးကို ခေါ်ယူနိုင်သည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

အမည် - ဆွဲငင်အားဆန့်ကျင် ပစ်လွှတ်စက်

ပစ္စည်းအမျိုးအစား - လက်နက်

အရည်အသွေး - ထူးကဲ

တိုက်ခိုက်ရေးအမှတ် - အလယ်အလတ်

ဒြပ်သဘာဝ - မရှိ

အထူးစွမ်းရည် - ၁၀ ကီလိုဂရမ်ထက်နည်းပြီး တစ်ကုဗမီတာထက် သေးငယ်သော အရာဝတ္ထုများကို လေထဲတွင် မြောနေစေပြီး ရှေ့သို့ ပစ်လွှတ်နိုင်သည်။

တပ်ဆင်ရန် လိုအပ်ချက် - ပစ်ခတ်ရေး အဆင့် D၊ လက်မှုပညာ အဆင့် E၊ အဆင့် ၁၅

မှတ်ချက် - ကျေးဇူးပြု၍ မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေကို စုပ်ထုတ်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။ ရလဒ်ကတော့ အင်မတန် ဆိုးရွားလိမ့်မယ်လို့ ငါအသေအချာ ပြောနိုင်တယ်။

"အစ်ကိုဖုန်း၊ ဒီလက်နက်ကို မင်းသုံးလို့ရမလား လာကြည့်ဦး"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ထိုပစ္စည်းကို ဖုန်းပုကြွယ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဆွဲငင်အားဆန့်ကျင် သေနတ်မှာ မီးပူတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ထိုမျှလောက် မထူပေ။ အသုံးပြုသူ ကိုင်ဆောင်နိုင်သော နေရာတွင် ခလုတ်နှစ်ခု ပါရှိပြီး တစ်ခုမှာ 'ဆွဲတင်ရန်' နှင့် နောက်တစ်ခုမှာ 'ပစ်ထုတ်ရန် ' ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ဖုန်းပုကြွယ်သည် ပစ္စည်း၏ ဂုဏ်သတ္တိကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တခြားတစ်ဖက်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ သူသည် မီတာအနည်းငယ် အကွာရှိ သေဆုံးသွားသော လူ၏ ဦးခေါင်းကို 'စုပ်ယူ' လိုက်သည်။ ထိုခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဦးထုပ်မှာ သေနတ်၏ ရှေ့ဘက် လက်မအနည်းငယ်ခန့်တွင် လေထဲ၌ မြောနေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သေနတ်ဆီမှ စူးရှသော အသံတစ်ခု စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ့လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ သူတို့လာခဲ့သော လမ်းကြောင်းဆီသို့ ချိန်ရွယ်ပြီး ပစ်ထုတ်သည့် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်လေသည်။ ထိုခေါင်းသည် တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ ၇၀ ခန့် အရှိန်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားပြီး ကော်ရစ်ဒါအတွင်းသို့ အမြောက်ဆံတစ်ခုကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဒါက အဆင့်မြင့် နည်းပညာပဲ"

ဖုန်းပုကြွယ်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ကံမကောင်းတာကတော့၊ ဒီလူက ဒါကို သုံးပြီး သူ့အသက်ကို မကယ်နိုင်ခဲ့တာပဲ"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် သေဆုံးသွားသော လူ၏ ဦးခေါင်းကို မှိုင်တွေစွာ ကြည့်နေမိသည်။

"မင်း အလောင်းတွေနဲ့ ထပ်ကစားပြန်ပြီ..."

"ငါ ပြောမယ်၊ လောင်ခွမ်..."

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ပြေးဝင်လာသောဓားသွား၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နောက်တစ်ယောက်က သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ပြေးဝင်လာသောဓားသွားလို့ပဲ ခေါ်ပါ"

"အဟမ်း... ကောင်းပြီလေ... ဓားသွားလေး..."

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆက်ပြောသည်။

"မင်း သိပါတယ်နော်၊ ငါက ရတနာဓားအကြောင်း ပြောနေတာဆိုတာ"

"သိတာပေါ့၊ သိတာပေါ့"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

"ငါ ပြောမယ်၊ ဓားသွားလေး၊ ဒီပစ္စည်းကတော့..."

"မင်း လိုချင်ရင် ယူလိုက်လေ၊ ငါ့ရဲ့ ပစ်ခတ်ရေးနဲ့ လက်မှုပညာ ကျွမ်းကျင်မှုက အားနည်းနေသေးတယ်"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားသည် ဖုန်းပုကြွယ် ဤအကြောင်း ပြောတော့မည်ဟု ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ဖုန်းပုကြွယ်တွင် ပစ္စည်းကိရိယာ မလုံလောက်သဖြင့် ၎င်းကို ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ အားမနာတော့ဘူးနော်"

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ထိုလက်နက်ကို အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီဇာတ်လမ်းက ထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူး... ဒီဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ လူသားတွေ ရှိနေတယ်"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ပြန်ဖြေသည်။

"ဇာတ်လမ်း မိတ်ဆက်မှာတော့ 'ရှေးဟောင်းသုတေသန' လာလုပ်တဲ့ သုတေသနအဖွဲ့က ဂျေဆန်ရဲ့ အလောင်းကို ယူပြီး ထွက်သွားပြီလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် သူတို့အပြင် ဒီနေရာကို ရောက်နေတဲ့ တခြား လူသားအဖွဲ့တွေ ရှိနေနိုင်တာလား"

"လောလောဆယ်တော့ အဲ့ဒါက တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက်ပဲ"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေရင်း သေဆုံးသွားသော လူ၏ အဝတ်အစားများကို စတင်ချွတ်တော့သည်။

"ဟေး... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ဒါက ယောက်ျားကြီးလေ"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အလောင်းတွေနဲ့ ကစားရတာ စွဲလမ်းသွားပြီလား"

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ခေါင်းမပါသော အလောင်းမှ ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ဝတ်စုံအောက်တွင် ထိုလူသည် ရှပ်အင်္ကျီအဖြူနှင့် ဘောင်းဘီတိုတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဖုန်းပုကြွယ်သည် အလောင်း၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်မောင်း အပြင်ဘက်ရှိ တက်တူးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒါကို ကြည့်ဦး"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက အနားသို့ တိုးကပ်ကာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် သင်္ဘောပုံစံနှင့် အမှိုက်ကောက်သူဟူသော စာသားတက်တူး ရှိနေလေသည်။ သူ ခဏ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဟေး... ဒီလူက အနာဂတ်က သင်္ချိုင်းခိုးတူးတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်နေမလား"

"တက်တူးက အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုရဲ့ အမှတ်တံဆိပ် ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ခန့်မှန်းချက်ပဲ"

ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းပုကြွယ်သည် အလောင်း၏ လက်ဖဝါးကို စစ်ဆေးနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီတက်တူးက ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘဲနဲ့ ဒီလူက သူ့လက်မောင်းပေါ်မှာ အိမ်ခြေရာမဲ့ တစ်ယောက်ရဲ့ ဘွဲ့နာမကို ထိုးတာက မိုက်တယ်လို့ ထင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

"အဲ့ဒီလို လူမျိုး ရှိလို့လား"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက မေးသည်။

"အဲ့ဒါတော့ ပြောရခက်တယ်"

ဖုန်းပုကြွယ်သည် အလောင်း၏ လက်ဖဝါးကို သူ့မျက်နှာနှင့် အနီးဆုံးတွင် ထားလိုက်သည်။ သူတို့၏ နှာခေါင်းထိပ်များမှာ ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

"ငါ မူလတန်းတုန်းက အွန်လိုင်းဂိမ်းတစ်ခုမှာ ကလေးအချို့က သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းနာမည်ကို 'လဲ့ဖုန်း' တို့ ဘာတို့ ပေးထားတာ တွေ့ဖူးတယ်၊ နာမည်အပြည့်အစုံတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဲ့ဒါကို မိုက်တယ်လို့ ထင်နေပုံရတယ်၊ သူတို့အားလုံးရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ ဆွတ်စတီးကား အမှတ်အသားတွေနဲ့ ဂိမ်းထဲမှာ လျှောက်သွားနေကြတာလေ"

သူသည် အလောင်း၏ လက်ဖဝါးကို စစ်ဆေးပြီးနောက် လက်ဖမိုးနှင့် လက်သည်းများကို ဆက်လက် စစ်ဆေးပြန်သည်။

"ဒါကြောင့်... မင်းက မိုက်မဲခြင်းမျိုးစေ့ကို အသိဉာဏ်မဲ့မြေဆီလွှာမှာ မြှုပ်နှံပြီး၊ အဲ့ဒါကို မြေသြဇာအဖြစ် သုံးပြီးတော့၊ စာမေးပွဲဗဟိုပြု ပညာရေးဆိုတဲ့ အဆိပ်တွေနဲ့ ရေလောင်းပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်ခွဲမယ့် လူ့အညစ်အကြေးတွေပဲ ထွက်လာမှာပဲ"

"ချီးပဲ... အစ်ကိုဖုန်း၊ မင်း ဒီဂိမ်းရဲ့ ဘာသာစကား စိစစ်ရေး စနစ်အကြောင်းကို လေ့လာထားတာလား၊ မင်း အဲ့ဒီလို စကားမျိုးကိုတောင် စာကြောင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ် မပျက်ဘဲ ပြောနိုင်တာပဲ..."

"ဒီလူက သူ့ရဲ့ လက်ဗွေတွေကို ဖျက်ထားတယ်"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြေးဝင်လာသောဓားသွားနှင့် စကား ဆက်မပြောတော့ဘဲ အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"ဒါက ကော်နဲ့ လုပ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်သလို ပိုကြမ်းတမ်းတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ လုပ်ထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့မှာ လက်ဗွေ မရှိဘူး"

သူ ခဏ ရပ်လိုက်သည်။

"ဒီလက်တွေက အလုပ်ကြမ်းသမားရဲ့ လက်နဲ့ မတူဘူး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ကြွက်သား သိပ်ရှိပုံမရဘူး..."

"ဆွဲငင်အားဆန့်ကျင် ပစ်လွှတ်စက်လို ကိရိယာမျိုး ရှိနေမှတော့ သူက အလုပ်တွေ ပြီးမြောက်ဖို့အတွက် ကိုယ်ကာယခွန်အားကို အများကြီး သုံးဖို့ မလိုတော့ဘူးပေါ့"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ဆိုသည်။

"သူ့ရဲ့ ဘယ်ဘက်နဲ့ ညာဘက် လက်ကောက်ဝတ်တွေကို ကြည့်ရတာ သူက ကွန်ပျူတာ ခဏခဏ သုံးတဲ့လူနဲ့ မတူဘူး"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ လူတွေက မောက်စ်လိုမျိုး အပိုကိရိယာတွေကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီလားဆိုတာတော့ ငါတို့ မသိနိုင်ဘူး"

"ငါ ပြောမယ်၊ စုံထောက်ကြီး... မင်းက ဒီအလောင်းကို အဝတ်အစားတွေ အကုန်ချွတ်ပြီး ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေ အကုန်လုံးကို လိုက်ပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေတော့မှာလား"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက မေးလိုက်သည်။ ဖုန်းပုကြွယ်က ပြုံးပြသည်။

"ငါ့မှာ အဲ့ဒီလောက် အချိန်မရှိပါဘူး၊ ဒါ့အပြင် ငါသာ အဲ့ဒီလို တကယ်လုပ်ချင်ရင် သူ့ခေါင်းကို လွင့်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ"

သူက ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ သိချင်တာက သူ့ရဲ့ ခြေလက်တွေက ဗီဇပြောင်းနေသလား ဆိုတာပဲ၊ ပြီးတော့..."

ဖုန်းပုကြွယ်က အလောင်း၏ အပေါ်အင်္ကျီကို မတင်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အင်္ဂါတွေ ပေါက်နေသလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ သိထားတဲ့ လူသားတွေနဲ့ မတူတဲ့ အရေပြားမျိုး ရှိနေသလား ဆိုတာပဲ"

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ပြေးဝင်လာသောဓားသွားက ဆိုသည်။

"ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ အပြင်အဆင်က 'Black Friday' ရဲ့ ၁၀ ကားမြောက် မဟုတ်လား။ 'X-Men' မှ မဟုတ်တာ"

"ငါ့မှာ ယူဆချက်တစ်ခု ရှိနေလို့ပါ..."

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေသည်။

"တကယ်လို့ ဒီလူအုပ်စုက အာကာသသင်္ဘောပေါ်က လူသားတွေနဲ့ မတူရင်ရော၊ သူတို့က စကြာဝဠာထဲက လာတာ မဟုတ်ရင်ရော၊ ဖြစ်နိုင်တာက ဒီကမ္ဘာဟောင်းပေါ်မှာ လူသားမြို့တော်တွေ ရှိနေသေးပြီး အပြင်ကို 'ပြောင်းရွှေ့' သွားတဲ့ လူသားတွေက အဲ့ဒါကို မသိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေရဲ့ မျိုးဆက်တချို့က တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး သူတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုက ဆက်လက်တည်ရှိနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ..."