အစီအရင်၏ အချက်အချာများ

နေနတ်ဘုရား နန်းတော်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာသည်နှင့်အမျှ နန်းတော်တစ်ခုလုံး ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များက နေနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စုပြုံရောက်ရှိနေကြသည်။

ရောက်သင့်ရောက်ထိုက်သူများ အကုန်စုံသလောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤတစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားမှုမှာ မကြာမီ စတင်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း နားလည်ထားကြသည်။

သို့သော် နေနတ်ဘုရားက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် ဘာမှမပြောဘဲ ထန်ထျန်းတို့ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် သူက လက်ချောင်းကို အသာအယာတောက်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို နေနတ်ဘုရားစွမ်းအားများဖြင့် လုံးဝပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

ထို့အပြင် ရှို့ကျွင်းကျိကျွင်းကိုလည်း သူ၏နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် ထိုနေရာမှ အတင်းအကျပ် အဝေးပို့ လိုက်သည်။

ဘာလုပ်တာလဲ။

ထန်ထျန်းမှာ အကြောင်းရင်းကိုမသိသဖြင့် လုံကျိုကျိုးနှင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးသား မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

နေနတ်ဘုရားက ထိုနေရာရှိ လူအနည်းငယ်ကို ကြည့်ကာ လက်ကိုအသာမြှောက်ပြီး ပြော၏။ "ထိုင်ကြ"

“ကျန်တဲ့လူအချို့ကိုလည်း ငါခေါ်လိုက်ဦးမယ်၊ မင်းတို့မှာ ဒီတစ်ခါ ထူးခြားတဲ့တာဝန်ရှိတယ်”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက အဓိကနေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ ဟုန်းမန်ဝူရှန့်ကျိကျွင်းနှင့် ချန်တာအိုကျိကျွင်းတို့လည်း ထိုအခြေအနေကိုမြင်သဖြင့် လျှောက်လာကြပြီး ထန်ထျန်းတို့နှင့်အတူ စားပွဲတွင် ဝိုင်းထိုင်လိုက်ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် နေနတ်ဘုရားပြောသော ကျန်သည့်လူများလည်း ရောက်လာကြသည်။

ထိုအထဲတွင် သူ၏ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူ အချို့နှင့် ယနေ့မှ ရောက်လာကြသော ကမ္ဘာ့အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်များ ပါဝင်သည်။

ချီလင်မိန်းကလေး၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။

ရောက်လာပြီးနောက် ချီလင်မိန်းကလေး၏ အကြည့်မှာ ထန်ထျန်း၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ဘာမှထပ်မပြောဘဲ ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများအားလုံးမှာ ချွင်းချက်မရှိ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများ ဖြစ်နေသည်ကို ထန်ထျန်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အားလုံးပေါင်းလိုက်လျှင် ဆယ့်ကိုးယောက် တိတိ ရှိသည်။

ဒါကတော့ နေနတ်ဘုရား စုစည်းနိုင်သမျှသော ဝူရှန့်ကျိကျွင်းအားလုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုပေးမည့် ထူးခြားသော တာဝန်မှာ အလွန်ပင် သာမန်မဟုတ်လောက်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်စဉ်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို ထန်ထျန်း သတိပြုမိသွားသည်။

ဝူချန်းကျိကျွင်း ပင် ဖြစ်သည်။

နေနတ်ဘုရားက သူမကို တခြားတာဝန်များ ပေးထားသလားဆိုသည်ကိုတော့ သူ မသိပေ။

လူစုံသွားသည့်အခါမှ နေနတ်ဘုရားက စကားကို အေးအေးဆေးဆေး စပြောလိုက်သည်။

သူ စပြောလိုက်သော စကားကပင်လျှင် ရှိနေသမျှ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းများကို လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

“ငါ ကျွင်းချန်ချင်းရဲ့ တည်နေရာအတိအကျကို ရှာတွေ့ထားပြီ”

အားလုံး ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

ကျွင်းချန်ချင်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အခက်ခဲဆုံးအချက်တစ်ခုမှာ သူ၏ကိုယ်ပွားမဟုတ်သော ပင်မကိုယ်ခန္ဓာ ဘယ်မှာရှိသလဲဆိုသည်ကို လုံးဝမသိရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့မှာ အမြဲတမ်း အရှုံးဘက်မှနေ၍ ကျွင်းချန်ချင်း၏ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းကိုသာ ခန့်မှန်းနေခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုမူ ရှာတွေ့သွားပြီတဲ့။

“သူ ဘယ်မှာလဲ”

ဟုန်းမန်ဝူရှန့်ကျိကျွင်းက အရင်ဆုံး မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

နေနတ်ဘုရားက သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ကာ စကားလေးလုံးကို အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

“ သက်ရှိဧကရာဇ် နန်းတော်”

လူတိုင်း ကြားလိုက်သည်နှင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။

ထန်ထျန်းလည်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ အကယ်၍ သူမှတ်မိတာ မမှားပါက သက်ရှိဧကရာဇ် နန်းတော်ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ငါးခုမြောက် မြင့်မြတ်နယ်မြေ မဟုတ်ပါလား။

ကျွင်းချန်ချင်းက တကယ်ကြီး အဲဒီမှာ ရှိနေတာလား။

ဒါ့အပြင် ဒီလောက်အထိ ဘယ်သူမှ မတွေ့မိအောင် ရှိနေခဲ့တာလား။

သံသယဖြစ်မိသဖြင့် ထန်ထျန်းက ဘေးနားရှိ လုံကျိုကျိုးကို မေးလိုက်သည်။

လုံကျိုကျိုးက အသံတိုးတိုးဖြင့် ရှင်းပြ၏။ “မြင့်မြတ်နယ်မြေ ငါးခုဆိုတာ အခေါ်အဝေါ်တစ်ခုသက်သက်ပဲ"

"တကယ်တော့ လင်းယွင်တောင်တန်းနဲ့ မဟာပျက်သုဉ်း မြို့ဟောင်းကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေ သုံးခုရဲ့ တည်နေရာတွေက ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာပြီ"

"ပြီးတော့ သက်ရှိဧကရာဇ် နန်းတော်ဆိုတာ..."

"တကယ်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသန်းချီတုန်းက ကျွင်းချန်ချင်း တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ဧကရာဇ်နန်းတော်ပဲ”

ထန်ထျန်းမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ သက်ရှိဧကရာဇ် နန်းတော်မှာ ဤကဲ့သို့ နောက်ခံရှိနေသည်ကိုး။

ကျွင်းချန်ချင်း၏ နန်းတော်က လူတို့ပြောစမှတ်ပြုသော မြင့်မြတ်နယ်မြေ ဖြစ်နေခြင်းက သူ့ကို အတော်လေး အံ့အားသင့်စေသည်။

သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင်လည်း နားလည်နိုင်ပါသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုသူမှာ တစ်ချိန်က ကမ္ဘာကြီးကို အစိုးရခဲ့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။

“သိပ်ပြီး အံ့သြမနေကြနဲ့ဦး”

အံ့အားသင့်နေကြသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ နေနတ်ဘုရားက ထပ်ပြောသည်။

“အရင်တုန်းက ကျွင်းချန်ချင်းရဲ့ လက်ကျန်အင်အားစုတွေကို လိုက်ရှာတုန်းက ဒီနေရာကို အဓိက သံသယရှိတဲ့နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ တိကျတဲ့ တည်နေရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ရုံပဲ"

"အခုတော့ ရှာတွေ့ပြီ"

"ယခုအချိန်မှာ ကျွင်းချန်ချင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားအားလုံး သက်ရှိဧကရာဇ် နန်းတော်မှာ စုဝေးနေကြတယ်"

"ကျွင်းချန်ချင်း ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီမှာ သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်စုစည်းနေတာ"

"ဒါဟာ ကျွင်းချန်ချင်းရဲ့ အင်အားစုအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ”

လူအုပ်ကြီးမှာ ထပ်မံ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားပြန်သည်။

အကယ်၍ နေနတ်ဘုရား ပြောသည့်အချက်အလက်သာ မမှားပါက ကျွင်းချန်ချင်းကို အပြတ်ရှင်းရန် အမှန်တကယ်ပင် အခွင့်ကောင်းဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲများတွင် ဦးသူက အခွင့်အရေးသာသည်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။

ထို့အပြင် နေနတ်ဘုရားက နောက်ထပ် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် သတင်းတစ်ခုကိုလည်း ပြောပြခဲ့သေးသည်။

ကျွင်းချန်ချင်း၏ ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းမှုမှာ လုံးဝ မပြီးဆုံးသေးဘူးတဲ့။

“ဒီကောင်က တော်တော် သတ္တိကောင်းတာပဲ”

ထန်ထျန်းက လုံကျိုကျိုးကို ပြောလိုက်သည်။ “ငါသာဆိုရင် ဝိညာဉ်အားလုံးကို လွှတ်ပေး ပြီးရင် ဘယ်သူမှမသိတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်တွေအားလုံး ပေါင်းစည်းပြီးမှ လောကထဲကို ပြန်ထွက်လာမှာ"

"သူကတော့ သူ့ရဲ့ နန်းတော်ဟောင်းဆီကို တိုက်ရိုက်သွားတာပဲ”

လုံကျိုကျိုးက ရယ်မောကာ ပြော၏ ။ “ဒါက ကျွင်းချန်ချင်းရဲ့ လုပ်နေကျ ပုံစံပဲ"

"သူက ဘာကိုမှ မကြောက်ဘူး၊ အမြဲတမ်း အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက်ရှိနေတာ"

"ဒီလို စိတ်ဓာတ်မျိုးကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသန်းချီတုန်းက ကမ္ဘာ့အရှင် နဲ့ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲမှာ သူ ဒီလောက်အထိ ဆိုးဆိုးရွားရွား ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး"

"အဲဒီတစ်ခါ ရှုံးပြီးရင် သူ နည်းနည်း ပြောင်းလဲသွားမယ်လို့ ငါ ထင်ထားတာ"

"ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာ သူက အရင်က ကျွင်းချန်ချင်း အတိုင်းပါပဲ”

နေနတ်ဘုရား ပြောပြလိုက်သော သတင်းအချက်အလက်များက အားငယ်နေကြသော လူအုပ်ကြီးကို စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည်တက်ကြွလာစေသည်။

အမြဲတမ်း စိတ်မပါသလို နေတတ်သော ဟုန်းမန်ဝူရှန့်ကျိကျွင်းပင်လျှင် ယခုအခါ တက်တက်ကြွကြွ ဖြစ်လာသည်။

“ဒါဆို ငါတို့ ဘာကို စောင့်နေကြဦးမှာလဲ”

သူက အကျယ်ကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ “မြန်မြန် လှုပ်ရှားကြရအောင်၊ အချိန်ဆွဲနေလို့ ကျွင်းချန်ချင်းက သတင်းကြားပြီး ထွက်ပြေးသွားရင် ဒုက္ခ"

"ပြီးတော့ သူ ဝိညာဉ်တွေ တစ်ခုစီ ထပ်ပေါင်းလေလေ၊ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ပိုပြီး သိသိသာသာ တိုးလာလေလေပဲ”

နေနတ်ဘုရားက လက်မြှောက်ပြကာ သူ့ကို စိတ်အေးအေးထားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

“သူ မပြေးနိုင်ပါဘူး"

"သက်ရှိဧကရာဇ် နန်းတော်ကို ရွေးချယ်ကတည်းက သူ ထွက်ပြေးဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူး"

"ဒီကောင်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသန်းချီတုန်းကလိုပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတုန်းပဲ”

ဤစကားကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် နေနတ်ဘုရားမှာ သွားကို အသာအယာ ကြိတ်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မစိုးရိမ်နဲ့၊ ငါ အားလုံးကို စီစဉ်ထားပြီးပြီ"

"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ့ကို အတောင်ပံ တပ်ထားရင်တောင် လွတ်အောင် မပြေးနိုင်စေရဘူး”

ပြောပြီးသည်နှင့် နေနတ်ဘုရားက နေနတ်ဘုရားကျောက်တုံးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နတ်ဘုရား အစီအရင်ပြား တစ်ဒါဇင် ကျော်ကို ထုတ်ယူကာ လူတိုင်း၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

“သက်ရှိဧကရာဇ် နန်းတော်က လူအားလုံးကို ဒီနေရာမှာပဲ အကုန်အစင် ရှင်းပစ် ဖို့အတွက် ငါ အစီအရင် အကြီးစားတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားတယ်"

"ဒီ ကျောက်စိမ်းပြားတွေက အစီအရင်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်အချာ တွေပဲ"

"မင်းတို့ရဲ့ ဒီတစ်ခါ တာဝန်ကတော့ ကိုယ့်တာဝန်ကျတဲ့ နေရာ တွေကို သေချာ စောင့်ရှောက်ဖို့ပဲ"

"ငါ့ရဲ့ အမိန့်မရဘဲနဲ့ ဘယ်သူမှ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ခွဲထွက်ပြီး လှုပ်ရှားခွင့် မရှိဘူး၊ မဟုတ်ရင်တော့...”

နေနတ်ဘုရား၏ အေးစက်လှသော အကြည့်က လူတိုင်းကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်သွားရာ ၎င်း၏ ဆိုလိုရင်းမှာ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ထန်ထျန်းလည်း နတ်ဘုရားအစီအရင်ပြား တစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ၎င်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးလှသော အစီအရင်ပုံစံတစ်ခုက သူ၏ အသိစိတ်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာတော့သည်။

အစီအရင်ပုံစံမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး ထိပ်တန်း မူလအစီအရင်များထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက ရိပ်မိလိုက်သည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ အစီအရင်မှာ အပြည့်အစုံ မဟုတ်ဘဲ အချက်အချာ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ စုစုပေါင်း အစီအရင်၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

နေနတ်ဘုရား ပြင်ဆင်ထားသော ဤအစီအရင်ကြီးမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်နည်း ဆိုသည်ကို မှန်းဆကြည့်နိုင်ပါသည်။

ဤအချက်အချာကို ကြည့်ရုံဖြင့် အစီအရင်၏ တကယ့် အကျိုးသက်ရောက်မှုက ဘာလဲဆိုသည်ကို ထန်ထျန်း မသိနိုင်သလို တခြားလူတွေ၏ လက်ထဲရှိ အချက်အချာတွေက ဘာလုပ်ဆောင်ချက်ရှိသလဲ ဆိုသည်ကိုလည်း သူ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

ဒါကတော့ သတင်းမပေါက်ကြားစေရန်အတွက် နေနတ်ဘုရားက တမင်တကာ ဘေးကင်းအောင် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။