မိသားစုကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်း

ထိုအမျိုးသမီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ရှန်းယီက သူ၏လက်ထဲရှိ တံဆိပ်ပြားကို မုန့်ရှို့ဝမ်ထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။

လူဟူသည် မိမိကိုယ်မိမိသိနားလည်မှုရှိရပေမည်။ ဤတံဆိပ်ပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဖြင့် မိမိအတွက် ပိုမိုအဆင်ပြေချောမွေ့မှုများ ရှိလာနိုင်သော်လည်း နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး အရာရှိဟူသည် စီရင်စုတစ်ခုလုံးကို တာဝန်ယူရသော ရာထူးမျိုး ဖြစ်သည်။

ဘာမှမသိသေးသော လူသစ်တစ်ယောက်လက်ထဲသို့ ယင်းကိုလွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်မှာ အသေအချာပင်။ ဦးနှောက်ရှိသူ မည်သူမဆို ယင်းကို တွေးတောကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

"ဟေး မဟုတ်ဘူးလေ"

မုန့်ရှို့ဝမ်က သူ၏ဝတ်ရုံလက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ တံဆိပ်ပြားကို ပြန်လည်ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး "ဒါကို ကလေးကစားစရာလို့ မင်းထင်နေတာလား။ အဲဒီအမျိုးသမီးရဲ့ငယ်ရွယ်တဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာကို ကြည့်ပြီး အထင်မသေးနဲ့။ သူမက နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး ဌာနမှာ ရာထူးအဆင့်အတန်းရှိတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ပဲ"

စစ်သူကြီးဟူသော ရာထူးအမည်ကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏အသံ၌ မနာလိုမှုအနည်းငယ် ပါဝင်နေသော်လည်း၊ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီး ကိစ္စရပ်များတွင် သူ နောက်ပြောင်လေ့ မရှိပေ။

"စိတ်ချပါ၊ သူမက မင်းကို နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး အရာရှိအဖြစ် ခေတ္တတာဝန်ယူခိုင်းတာက ငါ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကို သူမ သိလို့ပဲ။ ငါလည်း အကောင်းဆုံး ကူညီပေးသွားမှာပါ"

"နောက်နောင်လမ်းညွှန်မှုတွေအတွက် အရာရှိရှန်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပဲ"

မုန့်ရှို့ဝမ်က လက်ယှက်လျက် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် စောစောက ယဲ့လန် နှင့် စကားများနေခဲ့သော်လည်း သူမထွက်သွားပြီးနောက်တွင်မူ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး အရာရှိ ရာထူးအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု သိပ်မရှိတော့ပုံရပေသည်။

ဤစကားများကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက်၊ သူက သူ၏ အခန်းအတွင်းသို့ အေးအေးလူလူပင် ပြန်ဝင်သွားလေ၏။

"အရာရှိရှန်း"

ယဲ့ကျင်းကလည်း ရှန်းယီကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်၍ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဟင်"

ရှန်းယီက ထိုအိတ်ကို ယူ၍ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ကြည်လင်တောက်ပနေသော ပိုက်ကွန်လေးတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ခေါင်းဆောင်မုန့်က ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း လွယ်လွယ်နဲ့အဆုံးသတ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ အစကတည်းက သိနေခဲ့တာ"

ယဲ့ကျင်းက တိုးညှင်းစွာ ရှင်းပြသည်။

"သူ့ရဲ့ စကားနဲ့ ပြောရရင်တော့...တာအိုကျင့်ကြံသူတောင် အပြစ်ပေးခံရဦးမှာပဲ၊ငါက ဘယ်လိုလုပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို လွှဲမပေးဘဲနေရဲမှာလဲ တဲ့"

"ဒါက ချင်းမိန်ဘိုးဘေးပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ၊ ကပ်ဘေးဒုက္ခကိုးခု ရတနာလို့ သတ်မှတ်ထားတယ်။ ဒါက မြစ်ကြီးတစ်စင်းစာ ရေတွေကို သိုလှောင်ထားနိုင်တယ်။အခု ရှင့်မှာ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအရာရှိ တံဆိပ်ရှိနေပြီဆိုတော့ ဒါကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကာကွယ်ဖို့အတွက် သိမ်းထားတာက မဆိုးပါဘူး"

ယင်းကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီသည် အားနာမနေတော့ဘဲ ထိုသိုလှောင်အိတ်ကို ချက်ချင်းပင် သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။

"ငါ့အတွက် ခေါင်းဆောင်မုန့်ကို ကျေးဇူးတင်စကားပြောပေးပါဦး"

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနသည် မသေမျိုးဂိုဏ်းကြီးသုံးခုနှင့် မကြာခဏပဋိပက္ခများ ရှိလေ့ရှိသည်။ ယခင်က ကျောက်စိမ်းနဂါးဘိုးဘေးနှင့် ဝက်ဝံနတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းရာတွင် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကို မည်သို့အသုံးပြုခဲ့သည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤဂိုဏ်းသုံးခု၏ နည်းစနစ်များမှာ မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူ သိနိုင်ပေသည်။

ဂိုဏ်းကြီးများမှ တကယ့်တပည့်ရင်းများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန်အတွက် မိမိ၏လက်ထဲတွင် မှော်ရတနာ အချို့ ရှိထားရန် လိုအပ်ပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အကြီးအကျယ်ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယဲ့ကျင်း၏စကားထဲမှ အသစ်အဆန်းတစ်ခုကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"ကပ်ဘေးဒုက္ခကိုးခု ရတနာ..."

ဟုန်ကျယ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သူကြုံတွေ့သမျှ အရာအားလုံးက ထိုနက်နဲလှသော ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဆိုသည့်အယူအဆနှင့် တစ်နည်းမဟုတ် တစ်နည်း ပတ်သက်နေပုံရသည်။

ဤမှော်ရတနာများကလည်း ကပ်ဘေးဒုက္ခများကို ဖြတ်သန်းရခြင်းလော။

အကယ်၍ ထိုသို့သာ မှန်ကန်ပါက၊ ရှန်းယီသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏နတ်ဆိုးသက်တမ်း စွမ်းအားများမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသကဲ့သို့ပင်။

"ဂိုဏ်းသုံးခုမှာတော့ ရတနာတွေကို သန့်စင်ခြင်းက အဆင့်မြင့်တဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်ထားကြတယ်၊ မသေမျိုးများစွာကလည်း သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းကို အထောက်အကူပြုဖို့ အဲဒါကို အသုံးပြုကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်မုန့်နဲ့ ကျွန်မကတော့ အဲဒီကိစ္စမှာသိပ်ပြီး မကျွမ်းကျင်ကြဘူး"

ယဲ့ကျင်းသည် ယခုအခါ ဤလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အသစ်အကြောင်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အခြေအနေအ

တော်တော်များများတွင် သူက ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရာ၌အလွန် အတွေ့အကြုံ ရှိပုံရသဖြင့်၊ ဤမျှအဆင့်မြင့်သော ကျင့်ကြံခြင်းရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် မည်သည့်အချိန်တွင် လောကအနှံ့ ခရီးလှည့်လည်ရန် အချိန်ရခဲ့သနည်းဟု တွေးတောရခက်လှပေသည်။

သို့သော် အလွန် အခြေခံကျသော ကိစ္စရပ်များတွင်မူ အရာရှိရှန်းမှာ ဘာမှမသိနားမလည်သူ တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြန်သည်။

ထိုအချိန်မျိုးတွင်မှ၊ သူသည် ဝေးလံခေါင်သီသော အရပ်ဒေသမှ လာသည်ဟူသော သူ၏ပြောစကားမှာ ပို၍ ယုံကြည်စရာကောင်းနေလေသည်။

"ကျွန်မရဲ့ အစ်မ... စစ်သူကြီးယဲ့လန်က ဒီကိစ္စတွေကို ပိုပြီးသိပါတယ်။ အရာရှိရှန်း စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် နောက်မှ သူမနဲ့ ဆွေးနွေးကြည့်လို့ ရပါတယ်"

"နောက်မှပဲ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

ရှန်းယီသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ စည်းမျဉ်းများကို မကျွမ်းကျင်သော်လည်း၊ ဤအမျိုးသမီးက ချင်းမိန်ဘိုးဘေးနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းရန် ကိုယ်တိုင် လာရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အဆင့်အတန်းမတူညီလျှင်ပင် အလွန်အမင်း ကွာခြားလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

အဆင့် ၇ ကျင့်ကြံသူလေး တစ်ယောက်အတွက် သူမအဘယ်ကြောင့် အချိန်ဖြုန်းနေပါမည်နည်း။

ယင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဝိညာဉ်အလင်း ကြွက်နတ်ဆိုးကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးကျောက်တုံးအချို့ကို ထပ်မံရယူထားခြင်းက ပို၍ စိတ်ချရပုံရပေသည်။

သူသည် ဂိုဏ်းသုံးခုအကြောင်းကို သေချာမသိသော်လည်း၊ ဗောဓိဂိုဏ်းကမူ ဤနတ်ဆိုးကောင်များကို ၎င်းတို့၏အဖွဲ့အစည်းအတွင်း လက်ခံရန် ဝန်မလေးကြသည်မှာ အမှန်ပင်။

ထိုအချိန်တွင် ရှန်းယီက သူ၏ လက်ထဲရှိ တံဆိပ်ပြား တုန်ခါလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် သူ့ရှေ့ရှိ မိန်းကလေးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး

"ဟင်"

"မြေစောင့်မသေမျိုးက သတင်းပို့နေတာပဲ"

ယဲ့ကျင်းက သူမ၏မျက်ခုံးကို အနည်းငယ်ကြုံ့လိုက်သည်။ အရေးကြီးသောကိစ္စမျိုး မဟုတ်လျှင်၊ မင်ကျစ်ယန်က ဤနတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး အဖွဲ့နှင့် ဆက်သွယ်လေ့ မရှိပေ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်စေ၊ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာန၏ ကိစ္စအများစုမှာ မသေမျိုးခုံရုံးသို့ မသိစေရမည့် ကိစ္စများဖြစ်သည်။ မြေစောင့်မသေမျိုးမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏အစီအစဉ်များကို စိုးရိမ်သော်လည်း၊သူက ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးသနားသော မသေမျိုးအခကြေးငွေ အပေါ်တွင်သာ အမှီသဟဲပြုနေရဆဲဖြစ်သည်။

ကျွိ...

မုန့်ရှို့ဝမ်ကလည်း သူ၏အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်နေသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

မင်ကျစ်ယန်က မြေစောင့်မသေမျိုးများထဲတွင် အတွေ့အကြုံအရှိဆုံးသူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းယန်စီရင်စုတွင် ပြဿနာတစ်ခုခုဖြစ်ပွားခဲလှသည်။

ဆယ်ရက်ကျော်အတွင်း ပြဿနာရှိသော ကိစ္စရပ်နှစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်ရပ်ပင်။

"အရာရှိရှန်း၊ ငါတို့ သွားကြည့်ကြမလား"

မုန့်ရှို့ဝမ်က ယဲ့လန်နှင့် စကားများခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏စကားကို အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခံထားရသော်လည်း သူက စည်းကျော်သော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ခင်ဗျား ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့"

ရှန်းယီက ခေါင်းညိတ်ပြကာ တည်းခိုခန်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

...

မုန့်ရှို့ဝမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီးနောက် တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ကာ၊ ဤလူငယ်အကြောင်းကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။

သူ့တွင် ရှင်းပြ၍မရသော မူဝါဒများနှင့် အခြားသူများ အလွယ်တကူမမြင်နိုင်သော မာန်မာနများ ရှိသော်လည်း၊ သူက မာနထောင်လွှားသူ တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင်... သူကလည်း မုန့်ရှို့ဝမ်ကဲ့သို့ပင် ဤကဲ့သို့သောအနှစ်မဲ့သည့် ရာထူးဂုဏ်ရှိန်များကို စိတ်ဝင်စားပုံ မရချေ။

အနည်းဆုံး ယခုအချိန်အထိ ရှန်းယီ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လောကီစည်းစိမ်ကိုမက်မောသော လူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် ရင်ခုန်မှု အရိပ်အယောင် တစ်ခုမျှ မုန့်ရှို့ဝမ် မတွေ့ရသေးပေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူ၏စိတ်ပျက်မှုမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။

မုန့်ရှို့ဝမ်က အပြင်ပန်းတွင် မည်မျှပင်ဂရုမစိုက်သယောင် ပြနေပါစေ၊ သူသည် ကျန်းယန်စီရင်စုအတွက် စေတနာထား၍လုပ်ဆောင်နေသူဖြစ်ရာ၊ ယခုကဲ့သို့အပြစ်ပေးခံရခြင်းမှာ မည်သူမဆို စိတ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာခံစားနေရမည့် ကိစ္စပင်။

...

ကျန်းယန်စီရင်စု၊ မြေစောင့်ဘုရားကျောင်း

မင်ကျစ်ယန်က ကျောင်းတော်အဝင်ဝတွင် ထူးထူးခြားခြားတစ်ဦးတည်း ရပ်နေပါသည်။ အဘိုးကြီး၏ဘေးတွင် အမြဲတစေရှိနေတတ်သော တာအိုအလုပ်ကြွေးပြုနှစ်ဦးလည်း မရှိချေ။

နောက်ဆုံးတွင် လူသုံးဦး ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူက ထုံးစံအတိုင်း မုန့်ရှို့ဝမ်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး၊ရှေ့သို့ နှုတ်ဆက်တော့မည်အပြုတွင် တွေဝေသွားခဲ့လေသည်။