အခန်း (၅၁၄-၅၁၅)

အခန်း ၅၁၄ ဝှက်ဖဲများကို ထုတ်သုံးခြင်း

ကောင်းကင်ယံကြီး နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသယောင် ရှိသည်။

ဝုန်း-

တတိယမြောက် တိုက်ကွက် ကျဆင်းလာခဲ့ပြီ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ

အရင်နှင့် မတူတော့ပေ။

လျှပ်စီးတန်းသည် သာမန်လျှပ်စီးတစ်ခုနှင့် မတူတော့ပေ

ကောင်းကင်ဘုံ၏ စီရင်ချက်ချသည့် တိုင်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

သိပ်သည်းလွန်းလှသော ဖျက်ဆီးခြင်း အစုအဝေးကြီးသည် ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် လိမ်ရှုပ်တုန်ခါသွားစေသည်။

၎င်း ပေါ်ပေါက်လာသည့် ခဏမှာပင် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်နှာပေး လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ့မျက်သူငယ်အိမ်များသည် အပ်ဖျားခန့်အထိ ကျုံ့သွားသည်။

(ဒါ... ဒါက...)

ယခုမူ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိလိုက်ပြီ။

ထိုတိုက်ကွက်၏ နောက်ကွယ်မှ စွမ်းအားသည် အင်မော်တယ်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အအိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မဟုတ်သေးပေ

မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်၏ အနားသတ်ကိုပင် ချဉ်းကပ်နေလေပြီ။

သူ့လည်ချောင်းများ ခြောက်သွေ့သွားသည်။

သူ့ဘဝဟောင်းမှာပင်လျှင်

ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် သူ ဝံ့ရဲမည်မဟုတ်ပေ။

သို့ဆိုလျှင် ပိုင်ကျီဟန်ကော?

ပြင်ဆင်ချိန်ပင် မရရှိခဲ့သော ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူလေးက

ဒါကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ပါ့မည်လား။

ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်မှာ စူးရှသွားသည်။

သူ့မျက်နှာပေးမှာ လုံးဝ အလေးအနက် ဖြစ်သွားသည်။

ဤတိုက်ကွက်သည် သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခံယူနိုင်မည့်အရာ မဟုတ်ေပ

ကမ္ဘာဦးကိုယ်ခန္ဓာ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ပါက ချက်ချင်း သေဆုံးသွားနိုင်သည်ဟု သူ သေချာပေါက် သိနေသည်

သူ့ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဓားရည်ရွယ်ချက်များမှာလည်း ပြင်းထန်လာသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပုံပျက်သွားသည်။

"ကံကြမ္မာဖြတ်တောက်ချက် “

သူ့အသံမှာ ဟိန်းထွက်သွားသည်။

သူ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ ဘာမှမချန်တော့ဘဲ အလယ်အလတ် ဓားရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်ပါ ထိုတိုက်ကွက်ကို အားဖြည့်လိုက်သည်။

ဓားသွားမှာ လေထုကို ဆွဲဖြဲသွားသည်။

၎င်းနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ တောက်ပခြင်း မရှိ။

ဟိန်းဟောက်ခြင်းလည်း မရှိပေ။

သို့သော် ၎င်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင်မူ

ဟင်းလင်းပြင်ကိုယ်တိုင်မှာ အက်ကွဲသွားသည်။

တည်ရှိမှုကိုယ်တိုင်ပင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

စွမ်းအားနှစ်ရပ် ထပ်မံ ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည်။

ဝုန်း

ကမ္ဘာကြီးသည် ပေါက်ကွဲသွားသယောင် ရှိသည်။

နောက်ဆက်တွဲ တုန်ခါလှိုင်းသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လမ်းကြောင်းတွင် ရှိသမျှကို မြေလှန်ပစ်လိုက်သည်။

အဝေးမှ တောင်တန်းများမှာ တုန်ခါနေသည်။

ကောင်းကင်ယံမှာ အလင်းနှင့် အမှောင်ကြားတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်စင်နေသည်။

ထိုခဏတာအတွင်း မြေကမ္ဘာပင်မော်တယ် နှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေကြသကဲ့သို့ပင် အမှန်တကယ် ခံစားရစေသည်။

ချုန်ရှန်းတံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်မိသည်။

သူ့ကျောပြင်ပေါ်တွင် ချွေးအေးများ စီးကျလာသည်။

(သူက...)

ယခုအချိန်တွင်

သူ လုံးဝ သေချာသွားပြီ။

ပိုင်ကျီဟန်သည် စောစောက အစွမ်းကို ထိန်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က

သူသည် သူ့ခွန်အား၏ ထက်ဝက်ကိုပင် အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

သူ့ကျောရိုးထဲတွင် အေးစက်စက် ခံစားချက်တစ်ခု စီးဆင်းသွားသည်။

သို့သော် ထိုတုန်လှုပ်မှုထက် ပို၍ ကြီးမားသော အရာတစ်ခုက လွှမ်းမိုးထားသည်။

မယုံကြည်နိုင်မှု

(ဗလာသန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ်ကလား?)

ထိုမျှအဆင့်ရှိသူတစ်ယောက်က ဤမျှကြီးမားသော စွမ်းအားကို မည်သို့ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သနည်း။

၎င်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုများကို ဆန့်ကျင်နေသည်။

သူ သိထားသမျှ အရာအားလုံးကို ဆန့်ကျင်နေသည်။

သူ့မျက်လုံးများမှာ စစ်တလင်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

စောင့်ဆိုင်းနေသည်

ဘယ်သူက အနိုင်ရရှိသွားမလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပေါက်ကွဲမှုမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

ဖုန်မှုန့်များမှာလည်း အနည်ထိုင်သွားသည်။

ထိုကြားထဲတွင်မူ

ပုံရိပ်တစ်ခု မတ်တပ်ရပ်နေဆဲ။

ပိုင်ကျီဟန်

သူ ရပ်နေဆဲပင်။

သို့သော် ဒဏ်ရာကင်းစင်နေသည်တော့ မဟုတ်ပေ

သူ့လက်မောင်းမှ သွေးများ ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးကျနေသည်။

သူ့ဝတ်ရုံသည်လည်း နေရာအနှံ့တွင် စုတ်ပြဲနေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရှိနေသည်။

အချို့မှာ အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း

အချို့မှာမူ ပို၍ နက်ရှိုင်းသည်။

သွေးများ စိမ့်ထွက်နေသည်။

သို့သော် အများစုသည် အပြင်ဘက်ဒဏ်ရာများသာ ဖြစ်သည်။

အသက်အန္တရာယ်စိုးရိမ်ရသည့် ဒဏ်ရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

သူ အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။

ဤနေရာမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်သရွေ့ ဤကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာမျိုးကို စိုးရိမ်စရာ မရှိပေ

သူ့မျက်လုံးများသည် ကောင်းကင်ယံဆီသို့ တစ်ဖန် ရောက်သွားပြန်သည်။

ထိုအခါတွင်မူ သူ့မျက်နှာပေးမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်။

တိမ်တိုက်များမှာ... ပျောက်ကွယ်မသွားသေးပေ

ပို၍ပင် မှောင်မိုက်လာကာ လေးလံပြီး ကြမ်းတမ်းလာသည်။

ဝုန်း

ကောင်းကင်ဘုံမှာ တစ်ဖန် ထပ်မံဟိန်းဟောက်ပြန်သည်။

ဖိအားမှာ ပို၍ မြင့်တက်လာပြန်သည်။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဝင်းလက်သွားသည်။

"မပြီးသေးဘူး”

ကောင်းကင်ဘုံက ပိုင်ကျီဟန်ကို ယနေ့ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့်ပေးမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

စတုတ္ထမြောက် တိုက်ကွက်မှာ စတင်ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပိုင်ကျီဟန်ကိုယ်တိုင်ပင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တစ်ချက် မြည်တမ်းလိုက်သည်။

"လာစမ်းပါဦး”

သူ့အသံတွင် ရှားရှားပါးပါး စိတ်တိုနေသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

"ဒါကတော့ အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းနေပြီ..."

သူ့အကြည့်မှာ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်

"ဒါက ဘယ်လောက်အထိ ဆက်ဖြစ်နေဦးမှာလဲ?"

သူ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်နေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းလော?

သူ့အတွက်ပင်လျှင် ဤအရာမှာ လွန်လွန်းလှသည်။

ဝုန်း

ကောင်းကင်ဘုံမှာ ငြိမ်သက်မသွားပေ။

တိမ်တိုက်များမှာ ပြိုကျပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာတစ်ခုကဲ့သို့ လှည့်ပတ်နေကြပြီး လျှပ်စီးအလွှာပေါင်းများစွာမှာ သက်ရှိမြွေနဂါးများကဲ့သို့ ရစ်ပတ်နေကြသည်။

ထို့နောက် စတုတ္ထမြောက် တိုက်ကွက် စတင်ကျဆင်းလာသည်။

သို့သော် အရင်ကနှင့် မတူပေ

၎င်းမှာ ချက်ချင်း ကျဆင်းမလာပေ

၎င်းမှာ ပို၍ စုစည်းကာ ပို၍ သိပ်သည်းလာသည်။

အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြောက်စရာကောင်းသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချုန်ရှန်း အသက်ရှူမှားသွားသည်။

သူ့မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

(ဒါ... ဒါက...)

သူ မတ်တပ်ရပ်နေမည်ဆိုလျှင် ထိုဖိအားတစ်ခုတည်းနှင့်တင် သူ ကြေမွသွားနိုင်ရန် လုံလောက်လှသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည့်တိုင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်နေသည်။

"ဒါ... ဒါဟာ မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ် အဆင့်မှာ ရှိနေပြီ..."

သူ့အသံမှာ အက်ကွဲစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ အရင်က မိုကျွင်းသည် ပိုင်ကျီဟန်အပေါ် အသုံးပြုခဲ့သော တိုက်ကွက်ထက်ပင် ပို၍ သန်မာနေသည်။

ဤအရာမှာ မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ်များပင်လျှင် ဒဏ်ရာမရဘဲ မလွတ်မြောက်နိုင်သော အရာမျိုး ဖြစ်သည်။

သို့တိုင်အောင်

၎င်း၏ ပစ်မှတ်မှာ ပိုင်ကျီဟန် ဖြစ်နေသည်။

ဗလာသန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူလေး တစ်ယောက်။

ချုန်ရှန်း ဘာစကားမှ မပြောနိုင်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ကောင်းကင်အောက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။

သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ကွက်ကို သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေဖြင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရပါက သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

ကမ္ဘာဦးဖရိုဖရဲ ကိုယ်ခန္ဓာ မှာပင်လျှင် ၎င်း၏ အကန့်အသတ် ရှိနေသည်။

သူ့နှုတ်ခမ်းများကြားမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူ့အကြည့်များက စူးရှသွား၏။ "မင်းက ဒီလောက်အထိ သွားချင်တယ်ဆိုတော့လည်း..."

အန္တရာယ်ရှိသော အပြုံးနုနုလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒါဆို ငါလည်း ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲတွေကို ထုတ်သုံးရတော့မှာပေါ့..."

သူ့အရှိန်အဝါများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ကောင်းကင်အမိန့်တော် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း နည်းစနစ် " ဝုန်း

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သူ့ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် စတင်မြင့်တက်လာသည်။

ဗလာသန့်စင်ခြင်ရ နယ်ပယ်မှ

ထိုးတက်သွားသည်။ အကန့်အသတ်များကို ချိုးဖျက်လျက်

မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်း နယ်ပယ်သို့

လေထုမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

သူ့အောက်ရှိ မြေပြင်မှာလည်း ပို၍ ကြေမွသွားသည်။

အရင်နှင့် လုံးဝမတူတော့သော ဖိအားတစ်ခုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြာထွက်လာသည်။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်သူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။

(ဘာ... ဘာလဲ...?)သူ့စိတ်ထဲ ခဏတာ ဗလာဖြစ်သွားသည်။

ထိုနည်းစနစ်မှာ ရင်းနှီးနေသည်။

(သွေးနတ်ဆိုး တိုးတက်ခြင်းနဲ့ ဆင်တူနေတာလား?)သို့သော် လုံးဝတော့ မတူပေ

သွေးအနှစ်သာရကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်း မရှိပေ

သက်စောင့်အားကို ဝါးမျိုခြင်းလည်း မရှိပေ။

သူ့၏ "သွေးနတ်ဆိုး တိုးတက်ခြင်း" ထက်စာလျှင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး အများကြီး ပိုနည်းလှသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့ဓားကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်မြှောက်လိုက်သည်။

ဓားရည်ရွယ်ချက်များသည်လည်း တစ်ဖန် ပြန်လည်မြင့်တက်လာပြန်သည်- အရင်ကထက် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ မြင့်တက်လာသော ကျင့်စဉ်အဆင့်ကြောင့်

၎င်းမှာ ပို၍ အကြွင်းမဲ့ဖြစ်နေသယောင် ရှိသည်။

အထက်တွင်မူ

စတုတ္ထမြောက် တိုက်ကွက် နောက်ဆုံးတွင် ကျဆင်းလာခဲ့လေပြီ။

ဝုန်း

ကြီးမားလှသော လျှပ်စီးတိုင်ကြီး ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ယံမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားသယောင် ရှိသည်။

၎င်းမှာ လျှပ်စီးသက်သက် မဟုတ်တော့ပေ

စီရင်ချက်ကိုယ်တိုင် လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာခြင်းပင်။

ပိုင်ကျီဟန် မလှုပ်ရှားပေ

ယခင်အတွေ့အကြုံအရ သူ့အလျင်က နှစ်ဆတက်သွားလျှင်ပင် "ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း" ကို ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်

နိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ထို့ကြောင့် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန်ပင်။

သူ့လက်မှာ တင်းကျပ်သွားသည်။

သူ့အရှိန်အဝါမှာ သောင်းကျန်းလာသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင် အမျှင်တန်းတိုင်းသည် ဟိန်းဟောက်နိုးထလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် လည်ပတ်နေသည်။

သူ့ဓားရည်ရွယ်ချက်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဘယ်တုန်းကထက်မဆို ပို၍ စူးရှနေသည်။ "ကံကြမ္မာဖြတ်တောက်ချက် “ သူ့အသံသည် တစ်ဖန် ဟိန်းထွက်လာပြန်သည်။

သူ့ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး တိုက်ကွက်မှာ အထက်သို့ ထိုးတက်သွားကာ ကျဆင်းလာသော ကောင်းကင်လျှပ်စီးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။ ဝုန်း

ထိခိုက်မှုမှာ ပျက်စီးခြင်း အတိပင်။

အလင်းတန်းများက အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုသွားသည်။ ပိုင်ကျီဟန်၏ အောက်ရှိ မြေပြင်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။

တုန်ခါလှိုင်းများသည် သောင်းကျန်းနေသော ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ ဆွဲဖြဲထွက်သွားသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်များမှာလည်း ပို၍ ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်။

ကောင်းကင်ယံမှာ တုန်ခါနေသည်။

ကမ္ဘာမြေမှာ လှုပ်ခတ်နေသည်။ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသည်။

ခဏတာမျှ-

စွမ်းအားနှစ်ရပ်မှာ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အလျှော့မပေးဘဲ တန့်နေပုံရသည်။

သို့သော် ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဂျွတ်

ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်နှာပေးသည် အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။

လျှပ်စီးသည်

ရပ်တန့်မသွားပေ

၎င်းမှာ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာသည်။

အောက်သို့ အတင်းအဓမ္မ ထိုးဆင်းလာသည်။

လွှမ်းမိုးထားကာ မဆုတ်မနစ်သော အရှိန်အဟုန်ပင်။

"ကံကြမ္မာဖြတ်တောက်ချက်" ပြိုလဲသွားသည်။

အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း၏ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများသည် အလုံးအရင်းနှင့် သက်ဆင်းလာပြီး

ထိမှန်သွားလေပြီ။

ဝုန်း

လျှပ်စီးတိုင်ကြီးသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို လုံးဝ ဝါးမျိုသွားသည်။

ကမ္ဘာကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကြမ်းတမ်းသော မိုးခြိမ်းသံများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

အလင်းများ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကွယ်ပျောက်လာသည်။ လျှပ်စီးများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန် မတ်တပ်ရပ်နေဆဲပင်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ့အခြေအနေမှာ အများကြီး ပိုဆိုးနေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ် နေရာအတော်များများတွင် မီးလောင်ကျွမ်းနေသည်။

သူ့အရေပြားပေါ်မှ မီးခိုးများ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ဒဏ်ရာအသစ်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

သွေးများကလည်း သူ့လက်မောင်းမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးကျနေသည်။

သူ့အသက်ရှူသံမှာ အရင်ကထက် ပို၍ လေးလံနေသည်။

သို့တိုင်အောင်

သူ ရပ်နေဆဲပင်။

အသက်ရှင်နေဆဲသာ

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန် ကိုယ်တိုင်မှာတော့ ခြားနားချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိနေသည်။

သူ့အကြည့်သည် အောက်သို့ အနည်းငယ် ကျသွားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို ကြည့်

လိုက်သည်။ (ဒီဒဏ်ရာတွေက...)

ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

သူ့ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်ပင်- သူ့ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းနှင့်ပင်

၎င်းတို့မှာ ကောင်းကောင်း ပြန်မကျက်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ အလွန်အမင်း နှေးကွေးနေသည်။

ဒဏ်ရာများထဲတွင် တစ်ခုခု ကျန်ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

သူ့မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

(ဒါက ဆင်တူနေတယ်...)

ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ပေးထားသော သူတော်စင်အဆင့်ဓားကြောင့် ရရှိသော ဒဏ်ရာမျိုးနှင့် ဆင်တူနေသည်

ထိုဓားဖြင့် ဒဏ်ရာရဖူးလျှင် ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်း မည်မျှကောင်းစေကာမူ ထိုဒဏ်ရာများမှာ ပြန်ကျက်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

အထက်တွင်မူ တိမ်တိုက်များမှာ လှည့်ပတ်နေဆဲသာ

ကွယ်ပျောက်သွားရန် ဝန်လေးနေပုံရသည်။ မကျေနပ်သေးသကဲ့သို့ပင်။

မလုံလောက်သေးသကဲ့သို့ပင်။

ပိုင်ကျီဟန် တစ်ဖန် ပြန်၍ ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

သူ့အကြည့်သည် ကောင်းကင်ယံဆီသို့ စိုက်

ကြည့်နေသည်။

အေးစက်ကာ မဆုတ်မနစ်သော အကြည့်ပင်။

"မပြီးသေးဘူးလား? ကြည့်ရတာ မင်းက ငါ့ကို သတ်ဖို့ကို အသေအလဲ ကြိုးစားနေတာပဲ”

အခန်း ၅၁၅ - ကောင်းကင်ဘုံက သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းသောအခါ

ကောင်းကင်ယံသည် ငြိမ်သက်သွားခြင်း မရှိပေ။

ပို၍သာ မှောင်မိုက်လာသည်။

ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်တိုင်က ပိုင်ကျီဟန် ကို အစပျောက်အောင် မဖျက်ဆီးမချင်း ဤအရာသည် ပြီးဆုံးလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

ဝုန်း

တိမ်တိုက်များက တစ်ဖန် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်

ခတ်လာပြန်သည်။

၎င်းတို့အတွင်း၌ ရစ်ပတ်နေသော လျှပ်စီးများက ယခင်ထက် ပိုမိုထူထပ်သိပ်သည်းလာသည်။

ထို့နောက် ပဉ္စမမြောက် လျှပ်စီးချက် ကျဆင်းလာတော့သည်။

ဘုန်း

၎င်းသည် ကြွေလွင့်လာသော ကြယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကျဆင်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အထက်ကောင်းကင်ယံမှ ပျက်သုဉ်းခြင်းအရှိန်အဝါများဖြင့် အားလုံးကို ချေမှုန်းရန် ပြိုဆင်းလာခဲ့သည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်လုံးများက စူးရှသွားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဒဏ်ရာများ ရနေပြီဖြစ်သည်။

သူ့၏ ချီများမှာလည်း တင်းခံနေရသည်။

သူ့၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

နာကျင်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ သူ့အရှိန်အဝါများက တစ်ဖန် ပြန်လည်မြင့်တက်လာပြန်သည်။

"ကံကြမ္မာဖြတ်တောက်ခြင်း ဓားချက်”

သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတိုက်ခိုက်

လိုက်သည်။

ဓားသွားက လေထုကို ခွဲထွက်သွားသည်။

ဓား၏ စိတ်ဆန္ဒက ဟိန်းဟောက်သွားသည်။

သူ့တိုက်ကွက်၏ အရှိန်အဟုန်က လျှပ်စီးနှင့် တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရန် ပျံတက်သွားခဲ့သည်။

ဘုန်း

ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

ခေတ္တမျှ လျှပ်စီး၏အရှိန်က နှေးကွေးသွားသော်လည်း

ထို့နောက်တွင်တော့ လျှပ်စီးက မဆုတ်မနစ်သော ဇွဲဖြင့် အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဘုန်း

ပဉ္စမမြောက် လျှပ်စီးချက်က သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးတစ်လုတ် ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

သူ့ခြေထောက်များသည် အက်ကွဲနေသော မြေပြင်ထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး အက်ကြောင်းများက သူ့အောက်ခြေမှ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သူ့လက်မောင်းများမှာ ထုံကျင်နေပြီ

သူ့အမြင်အာရုံများမှာ ဝေဝါးတုန်ခါနေချေပြီ

သို့သော် သူသည် လဲမကျသေးပေ။

မလဲသေးပေ။

ချူန်ရှန်း၏ ရယ်သံများမှာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည် အသံတိတ်သာ ငေးကြည့်နေနိုင်သည်။

သူ့၏ အစောပိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခြားခံစားချက်တစ်ခုက အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

၎င်းမှာ စစ်မှန်ပြီး နားမလည်နိုင်လောက်သော တုန်လှုပ်မှုပင်။

(ဒါကို တောင့်ခံနိုင်တယ်လို့...?)

ဝုန်း

ကောင်းကင်က ထပ်မံဟိန်းဟောက်ပြန်သည်။

နားချိန်မရှိ။

ကရုဏာမရှိပေ

ဆဋ္ဌမမြောက် လျှပ်စီးချက်က စတင်ပုံဖော်လာသည်

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တိမ်တိုက်များပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပုံရသည်။

အတွင်းမှ စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ထားရန် ရုန်းကန်နေရသကဲ့သို့ပင်။

လျှပ်စီးများက အလွှာလိုက် အထပ်လိုက် သိပ်သည်းလာသည်။

ထို့နောက် ကျဆင်းလာတော့သည်။

ဘုန်း

ပိုင်ကျီဟန်၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်နေသည်။

ဒဏ်ရာတိုင်းက နာကျင်မှုများ ပြန်လည်စိမ့်ထွက်လာပြီး ကြွက်သားတိုင်းက တုန်ယင်နေသည်။

သို့သော် သူ့မျက်လုံးများကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲသာ

"နောက်တစ်ခါ”

သူ့အသံက အက်ရှစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး နှုတ်ခမ်းမှ သွေးများ စီးကျနေသည်။

သူ့၏ ဓားရည်ရွယ်ချပ်သည် တစ်ဖန် ပြန်လည်မြင့်တက်လာပြန်သည်။

ယခင်ထက် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး

ယခင်ထက် ပိုမိုစူးရှလာကာ

သူ့၏ အကန့်အသတ်အဆုံးအထိ တွန်းတင်လိုက်သည်။

"ကံကြမ္မာဖြတ်တောက်ခြင်း ဓားချက်”

သူ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဓားသွားက ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ခုတ်ဖြတ်သွား၏

ကျဆင်းလာသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ စီရင်ချက်နှင့် ထပ်မံရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုက ပို၍ပင် တိုတောင်းလှသည်။

ဂျွတ်

ဓား၏အလင်းတန်းက ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကွဲအက်သွားသည်။

လျှပ်စီးက တားဆီး၍မရသော အားဖြင့် ဆင်းသက်လာသည်။

ဘုန်း

၎င်းက သူ့ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားပြန်သည်။

ဖျက်ဆီးခြင်း အလင်းတိုင်ကြီးက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝါးမျိုသွားသည်။

သူ့အောက်ရှိ မြေပြင်မှာ လုံးဝပြိုကျသွား၏

ချက်ချင်းပင် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ပိုင်ကျီဟန်မှာ မြေပြင်ပေါ်၌ လဲကျနေပြီဖြစ်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျွမ်းလောင်နေ၏

နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာများက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

အသားအချို့သည် စုတ်ပြဲနေပြီး အချို့နေရာများမှာ မည်းနက်နေအောင် လောင်ကျွမ်းနေသည်။

သွေးများကလည်း အတားအဆီးမရှိ စီးကျနေသည်။

သူ့အသက်ရှူသံမှာ ပြင်းထန်ပြီး မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။

"အား”

မတွေးဝံ့စရာ နာကျင်မှုများကို အမြဲတောင့်ခံခဲ့သော ပိုင်ကျီဟန်ပင် ဆဋ္ဌမမြောက် လျှပ်စီးချက်ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည်။

သူ့၏ အတွင်းအင်္ဂါများပင် လျှပ်စီးကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားပြီဟု သူသေချာပေါက် ခံစားနေရသည်။ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာခဲ့ပြီ။

ချူန်ရှန်း လည်ချောင်းများ ခြောက်သွေ့သွားသည်။

(ဒီမိစ္ဆာကတော့...)

ဒါက ဘယ်လိုမျိုး တည်ရှိမှုလဲ?

မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်နေပါစေ၊ အစောကြီးကတည်းက သေဆုံးနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သေအံ့ဆဲဆဲ အခြေအနေသို့ ရောက်နေသော်လည်း ယခုအထိ မသေသေးပေ။

ဝုန်း

ကောင်းကင်ဘုံက နောက်တစ်ကြိမ် အဖြေပေးပြန်သည်။

သတ္တမမြောက် လျှပ်စီးချက်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ

ကောင်းကင်ယံကြီးတစ်ခုလုံး ကွဲအက်သွားပုံရသည်။

ဧရာမ လျှပ်စီးဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခုက ခေါင်းပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လျှပ်စီးတစ်ချက်တည်း မဟုတ်ပေ

အလင်းတိုင်တစ်ခုတည်းလည်း မဟုတ်ပေ

ဖျက်ဆီးခြင်း အစုအဝေးကြီးတစ်ခုလုံး ဖြစ်သည်။

၎င်းက အကန့်အသတ်အဆုံးအထိ သိပ်သည်းကျစ်လျစ်သွားခဲ့သည်။

ချူန်ရှန်း မျက်နှာ ဖြူလျော်သွားသည်။

သူ့ကဲ့သို့လူပင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

(ဒါက... ရူးသွပ်မှုပဲ...)

သူ့၏ ယခင်ဘဝက စွမ်းအားဖြင့်ပင် ဤတိုက်ကွက်ကို တောင့်ခံနိုင်ရန် ရုန်းကန်ရလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူခံစားမိနေတော့သည်။

ဤတိုက်ကွက်၏ စွမ်းအားသည် အင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ်တစ်ဦး၏ အစွမ်းနှင့် ညီမျှနေသည်မှာ သေချာလှသည်။

၎င်းသည် ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားရမည့် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

၎င်းသည် စီရင်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

လျှပ်စီးဝဲဂယက်ကြီး တုန်ခါနေသည်။

ကောင်းကင်ယံကြီးကိုယ်တိုင်ကပင် ထိုစွမ်းအားကို ဆက်လက်ထိန်းချုပ်မထားနိုင်တော့ပုံရသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့အမြင်အာရုံကို အထက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

သူ့အသက်ရှူသံများက မမှန်တော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဒဏ်ရာတိုင်းက နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်နေကြသည်။

အထက်တွင် စုစည်းနေသော စွမ်းအားကို အာရုံခံမိသည့် ခဏ၌ပင် သူ၏အမူအရာမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

(ဒါက...)

မိုကျွင်း၏ အစောပိုင်းက တိုက်ကွက်သည်ပင် ယခုကျဆင်းလာတော့မည့် အရာနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤတိုက်ကွက်သည် သူယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသမျှ အရာအားလုံးထက် သာလွန်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ့ဦးနှောက်က အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အလုပ်လုပ်နေသည်။

တွက်ချက်သည်။

ရှာဖွေသည်။

အသက်ရှင်နိုင်မည့် အသေးငယ်ဆုံးသော အခွင့်အရေးကိုပင် ရှာဖွေနေသည်။

(စနစ်အရောင်းဆိုင်...)

သူ့အတွေးများက လျှပ်စီးကဲ့သို့ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်များ

ဤကဲ့သို့ တိုက်ကွက်မျိုးကို ကာကွယ်ရန် သို့မဟုတ် လျှော့ချရန် အလားအလာရှိသည့် လက်နက်အချို့ ရှိနေသည်။

သို့သော် သူ့မျက်လုံးများက အနည်းငယ် မှောင်မှောင်သွားသည်။

(ကျင့်စဉ်စွမ်းအား မလုံလောက်ဘူး...)

ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆက်တိုက် ခုခံပြီးနောက်တွင် သူ၏ စွမ်းအားအရင်းအမြစ်များမှာ လုံးဝနီးပါး ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်။

သူသာ တစ်ခုခုကို ရရှိခဲ့လျှင်ပင်

၎င်းကို အသုံးပြုရန် ကျန်ရှိသော စွမ်းအား ချီလုံးဝမရှိတော့ပေ။

ထို့ပြင် အထက်မှ ကျဆင်းလာတော့မည့်အရာကို သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုကပင် တားဆီးနိုင်ပါ့မလား ဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း မသိပေ။

သူ့အတွေးများက ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

(ဆေးလုံးတွေလား?)

အဆင့် (၈)။

အဆင့် (၉)။

သို့မဟုတ် ထို့ထက် ပိုမြင့်သော အဆင့်များ။

ကုသဆေးများ၊ ပြန်လည်နာလန်ထူစေမည့်ဆေးများ သို့မဟုတ် သူ့ကို ခေတ္တခဏ အားပြန်ပြည့်စေမည့် တားမြစ်ဆေးလုံးများ။

သို့သော် သူချက်ချင်းပင် ထိုအတွေးကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

(အချိန်မရှိဘူး)

သူ ယခုပင် ထိုဆေးများကို မျိုချလိုက်လျှင်ပင် စနစ်တကျ စုပ်ယူရန် အချိန်လုံလောက်စွာ မရှိတော့ပေ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေလျှင်ပင် အထက်ရှိအရာကို အသက်ရှင်လျက် ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် ယုံကြည်မှု မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအသိက သူ့ရင်ဘတ်ထဲတွင် လေးလံစွာ အခြေချသွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

လမ်းပိတ်သွားပြီ။

သူစဉ်းစားမိသမျှ လမ်းတိုင်းက သေခြင်းတရားဆီသို့သာ ဦးတည်နေသည်။

ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်က အနည်းငယ် ပို၍ တင်းကျပ်သွားသည်။

သူ့အမြင်အာရုံက ကောင်းကင်ယံဆီသို့သာ စိုက်ကြည့်နေဆဲသာ

သူ အားကိုးနိုင်သည်မှာ သူ၏ ကမ္ဘာဦး ဖရိုဖရဲ ခန္ဓာကိုယ်သာဖြစ်ပြီး၊ ဤခန္ဓာကိုယ်ကသာ ဒါကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရတော့မည်။

ဒါကို သူ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အဆုံးသတ် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်ကို သူ့မျက်လုံးထဲ၌ သံသယများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှစ်ကြိမ်မြောက် လျှပ်စီးချက်သာ ရှိနေဦးမည်ဆိုလျှင်?

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် အရေးပါတော့မည် မဟုတ်ပေ

ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘေးဒုက္ခမရပ်တန့်သရွေ့ သူ့အတွက် လွတ်မြောက်လမ်း မရှိပေ။

သူ၏ သေဆုံးမည့် ကံကြမ္မာမှ ရှောင်လွှဲနိုင်ရန် သူကြိုးစားခဲ့သည့် မရေမတွက်နိုင်သော နည်းလမ်းများကို သူစဉ်းစားမိသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်တိုင်က သူ့ကို တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါ့မည်နည်း?

မည်မျှပင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပါစေ၊ ဤကဲ့သို့ ရယ်စရာကောင်းသော အဆုံးသတ်မျိုးအတွက် သူ အသင့်မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သေခြင်းတရားက သေချာနေပြီဆိုလျှင်ပင်၊ သူသည် ၎င်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မည်။

သူသည် နာကျင်မှုများကြားမှ ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ခုခံရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

အထက်တွင်မူ

ဝဲဂယက်ကြီးသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော အတိုင်းအတာအထိ သိပ်သည်းသွားသည်။

ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တွန့်လိမ်နေသည်။

ကမ္ဘာကြီးသည် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။

(ဒါက... သူ့ကို သတ်လိမ့်မယ်...)

ချူန်ရှန်း တွေးလိုက်သည်။

သံသယဖြစ်စရာ လုံးဝမရှိပေ။

လုံးဝကို မရှိပေ

အင်မော်တယ်အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းကို ဘာဒဏ်ရာမှ မရဘဲ ကျော်လွှားနိုင်မည်ဟု မည်သူမျှ မပြောရဲပေ။

ပိုင်ကျီဟန်ကမူ သူ့ခွန်အားများ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အံ့ဖွယ်အမှုဟူသည် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ဒါဟာ အဆုံးသတ်ပင်

ဝဲဂယက်ကြီးက တုန်ခါလှုပ်ရှားလာသည်။

တစ်ကြိမ်။

နှစ်ကြိမ်။

ထို့နောက်

၎င်းက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

လျှပ်စီးက ကျဆင်းမလာခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးခြင်း အစုအဝေးကြီးမှာ ဒီအတိုင်းပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်ဟန်များ ပေါ်လာသည်။

(ဘာဖြစ်တာလဲ?)

ဖိအားက ရှိနေဆဲသာ

စွမ်းအားများကလည်း လုံးဝပျောက်ကွယ်မသွားသေးပေ။

ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ချူန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ "ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?"

သူ့အသံမှာ တိုးညင်းလွန်းလှသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘေးဒုက္ခများစွာကို မြင်ဖူးသော်လည်း ဤတစ်ခုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းလှသည်။

သုံးကြိမ်ထက် ပိုကြာသော ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒုက္ခကို သူတစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေမှ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်ကိုလည်း မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ဝဲဂယက်ကြီးက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး

ထို့နောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း

အလွန် ဖြည်းဖြည်းချင်း

၎င်းသည် မလိုလားအပ်သော ဟန်ပန်ဖြင့် စတင်ပျံ့လွင့်သွားတော့သည်။

သိပ်သည်းသော လျှပ်စီးများသည် ပြေလျော့သွားသည်။

အသက်ရှူကျပ်မတတ် ဖိအားများကလည်း တစ်စစနှင့် လျော့ပါးသွားသည်။

ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မည်းမှောင်နေသည့် တိမ်တိုက်များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပါးလွှာသွားသည်။

ဟိန်းဟောက်သံများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါများလည်း မရှိတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်

ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ယံကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသော တိမ်တိုက်များကြားမှ နေရောင်ခြည်က ထိုးဖောက်ထွက်လာပြီး အောက်ဘက်ရှိ ပျက်စီးနေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ အလင်းပေးလိုက်သည်။

ငြိမ်သက်ခြင်းက လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ထိုနေရာ၌ မတ်တတ်ရပ်နေဆဲသာ

သူ့ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ။ အသက်ရှင်နေဆဲသာ

သူ့ရင်ဘတ်က ဖြည်းညှင်းစွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြေမွနေပြီး၊ လောင်ကျွမ်းကာ သွေးများ စိုရွှဲနေသည်။

သို့သော် သူသည် မတ်တတ်ရပ်လျက်ရှိနေဆဲသာ

သတ္တမမြောက် လျှပ်စီးချက် ကျဆင်းမလာခဲ့ပေ။

သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ။

အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ရသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် ချက်ချင်း နားမလည်နိုင်သေးဘဲ ရှိနေသည်။

သူ့မျက်လုံးများက ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။