အခန်း (၅၂၀-၅၂၁)

အခန်း ၅၂၀ သူ့အသက်အတွက် ဈေးစစ်ခြင်း

ချုန်ရှန်းသည် သူ၏ရှင်းပြချက်ကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ပိုင်ကျီဟန်ကို အတန်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် တိတ်ဆိတ်မှုက စိုးမိုးသွားသည်။

(သူက ဘာလို့ ချင်လင်းရှောင်အကြောင်း မေးနေရတာလဲ...)

သူမသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ သေချာသော်လည်း ကောင်းကင်အင်ပါယာလို နေရာမျိုးအထိ သူမသတင်း ရောက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် ပိုင်ကျီဟန်သည် နာမည်ကြားရုံမျှဖြင့် စိတ်ဝင်စားနေခြင်းမျိုး မဟုတ်သည်မှာ သိသာလှသည်။

ထို့နောက် ချုန်ရှန်း၏ မျက်ခုံးနှစ်ခု တဖြည်းဖြည်း စုကြုတ်သွားသည်။

တစ်ခုခုကို သူ ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားခြင်းပင်။

သူက ထပ်မံ၍ စကားဆိုလိုက်သည်။

"မင်း ပြောချင်တာက..."

သူ့အသံက ပို၍ လေးနက်သွားသည်။

"...မင်း သူမနဲ့ တကယ်ပဲ တွေ့ခဲ့တာလား"

ထိုမေးခွန်းက လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က ချက်ချင်း ပြန်မဖြေခဲ့သော်လည်း

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ ဖုံးကွယ်မထားတော့ပေ။

သူက ရိုးရှင်းစွာပင် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

ချုန်ရှန်း တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားသည်။

"...မင်း သူမနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ် ဟုတ်လား"

သူ့အသံနေအထားက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခုမူ အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်နေခြင်းပင်။ ပိုင်ကျီဟန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူမက ကောင်းကင်အင်ပါယာထဲမှာ ရှိနေတာ"

ထိုစကားလုံးများ ပိုင်ကျီဟန်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသည်နှင့် ချုန်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူ့မျက်သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားသည်။

"ဘာ..."

မယုံနိုင်သလို အာမေဍိတ်သံ ထွက်လာသည်။

သူက ပိုင်ကျီဟန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူ ကြားလိုက်ရသည်မှာ မှန်မမှန် အတည်ပြုနေသကဲ့သို့ပင်။

"ကောင်းကင်အင်ပါယာမှာ ဟုတ်လား"

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ချုန်ရှန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"...ဒါဆိုရင်တော့..."

သူ့မျက်လုံးများ မှောင်မှောင်မှိုင်းမှိုင်း ဖြစ်သွားသည်။

"...ဘေးဒုက္ခက ရောက်လာပြီပဲ"

လေထုက ချက်ချင်းပင် ပို၍ လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားသည်။

ချုန်ရှန်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်းဝင်သွားသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာက သူ့စိတ်ထဲတွင် ဖျတ်ခနဲ လျှပ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အကယ်၍ ချင်လင်းရှောင် ကိုယ်တိုင်သာ ကောင်းကင်အင်ပါယာသို့ ရောက်လာခဲ့လျှင် ထိုအင်ပါယာအတွက် ကြီးမားသော မုန်တိုင်းတစ်ခုက စောင့်ကြိုနေပေလိမ့်မည်။

ပိုင်ကျီဟန်က အနောက်ဘက်ဒေသနှင့် ချင်လင်းရှောင်အကြောင်းကို ဘာကြောင့် မေးနေသလဲဆိုသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ကောင်းကင်အင်ပါယာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အမှောင်ထု၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အခြားသော အတွေးတစ်ခုက သူ့ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ

ထိုအတွေးက ပို၍ပင် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

သူ့မျက်လုံးများက ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်နှာထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် မြှင့်တက်လာသည်။

"ခဏလေးဦး”

သူ့အသံက တိုးဝင်သွားသည်။

"မင်း သူမကို မြင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်..."

သူက ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်နှာကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"...ဒါဆို မင်းက ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မဖောက်ပြန်ဘဲ ကျန်နေသေးတာလဲ"

ထိုမေးခွန်းက ဟန်ဆောင်မေးခြင်း မဟုတ်ပေ။

အမှန်တကယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ နားလည်ထားမှုအရ ထိုအရာသည် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အလှတရားသည် မည်သူ့စိတ်ကိုမဆို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ပြောလျှင် ပိုလွန်းရာ မရောက်ပေ။

အထူးသဖြင့် အင်မော်တယ်နယ်ပယ်

အောက်ရှိ လူတစ်ယောက်အတွက် ပို၍ပင် ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ သူမ၏ မျက်နှာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလျှင်...

သူတို့သည် ရူးသွပ်လောက်အောင် ချစ်မိသွားပေလိမ့်မည်။

သူတို့၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် သူမမှအပ အခြားအရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ စဉ်းစားတွေးတောနိုင်စွမ်းပင် ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို စွန့်လွှတ်ကြလိမ့်မည်

သူတို့၏ မျိုးနွယ်စု

သူတို့၏ မိသားစု

သူတို့၏ အနာဂတ်

အရာအားလုံးကိုပင်။

သူမကို စိတ်ကျေနပ်စေရန်အတွက်သာ အရာရာကို စတေးကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း... ပိုင်ကျီဟန်ကမူ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာစွာဖြင့် ဤနေရာတွင် ရပ်နေရုံသာမက၊ ချင်လင်းရှောင်၏ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်

ရန် ကြိုးစားနေခြင်းမျိုးလည်း မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ပိုင်ကျီဟန်သာ သူမနှင့် အမှန်

တကယ် တွေ့ဆုံခဲ့သည်ဆိုလျှင် ဤသို့ဖြစ်

ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ပြင် သူကိုယ်တိုင်မှာ အပြင်လောကနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်၍ ကျင့်ကြံနေသည်ဆိုစေဦးတော့၊ ချင်လင်းရှောင်ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ကောင်းကင်အင်ပါယာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းကဲ့သို့သော သတင်းကြီးမျိုးကိုမူ

သူ ကြားသိရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အနီးနားရှိ အင်ပါယာများပင်လျှင် သူမကို ကြိုဆိုရန်နှင့် ဖားရန်အတွက် ပြင်ဆင်နေကြလောက်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသို့သော သတင်းစကားမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

ထိုသို့သော လှုပ်ရှားမှုမျိုးလည်း မရှိခဲ့။

(သူ ငါ့ကို ညာနေတာလား...)

ထိုဖြစ်နိုင်ခြေကို သူ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"သူမက ရုပ်ဖျက်ပြီး လာတာ၊ သူမရဲ့ စွမ်းအားတွေကို တမင်တကာ ထိန်းချုပ်ထားလို့လည်း ကျွန်တော် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ပိုင်ကျီဟန်က ရိုးသားစွာပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုအဖြေကို ကြားရသောအခါ ချုန်ရှန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နားလည်သွားသလို ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ချင်လင်းရှောင်က ရုပ်ဖျက်လာခဲ့သည်ဆိုလျှင် သတင်းများ အနှံ့အပြား မထွက်ပေါ်ခြင်းမှာ ယုတ္တိရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခုက ပေါ်လာပြန်သည်— ပိုင်ကျီဟန်က သူမ၏ အထောက်အထားကို မည်သို့ သိသွားသနည်း ဆိုသည်ပင်။

သို့သော် သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာသူဖြစ်ကြောင်းနှင့် ယခင် မိစ္ဆာဧကရာဇ်ဟောင်း ဖြစ်ကြောင်းကိုပင် သိနေသူ ဖြစ်သည့်အတွက်...

ပိုင်ကျီဟန်သည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်သည်ကို ချုန်ရှန်း နားလည်လိုက်သည်။

ရုပ်ဖျက်ထားသော ချင်လင်းရှောင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းသည် သူ၏ အတိတ်ကို ဖော်ထုတ်

ခြင်းထက်ပင် ပို၍ လွယ်ကူနိုင်ပေသည်။

"မင်း ကံကောင်းတာပဲ”

ချုန်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။

(ငါကတော့ ကံဆိုးလိုက်တာ)

သူ့ဘာသာသူ ကျိတ်၍ တွေးလိုက်မိသည်။

အကယ်၍သာ ချင်လင်းရှောင်က သူမ၏ စွမ်းအားကို မထိန်းချုပ်ထားဘဲ ပိုင်ကျီဟန်သာ သူမ၏ ရုပ်ရည်အစစ်ကို မြင်ခဲ့ရလျှင်...

ယခုအချိန်တွင် သူသည် လုံးဝ ရူးသွပ်စွဲလမ်းနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏ နှလုံးသားကို ရရှိရန်အတွက်သာ သူ၏ အချိန်နှင့် အားအင်အားလုံးကို ပုံအောနေပေလိမ့်မည်။

ထိုအခါကျလျှင် ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့ကို အရေးယူရန် စဉ်းစားနေတော့မည် မဟုတ်သလို၊ သူ့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေမည်လည်း မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူသည် ထိုမျှ ကံမကောင်းခဲ့ခြင်းပင်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူ မေးမြန်းရန် လိုအပ်သည်များကို မေးမြန်းခဲ့ပြီးပြီ။

အနောက်ဘက်ဒေသ။

ချင်မျိုးနွယ်စု

ချင်လင်းရှောင်

ချုန်ရှန်းကလည်း အကုန်ဖြေကြားခဲ့ပြီးပြီ။

ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်တို့က ချုန်ရှန်းအပေါ်

တွင် အတန်ကြာအောင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

(အခု သူ့ကို ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ...)

ထိုမေးခွန်းက သဘာဝအလျောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ချုန်ရှန်းသည် လင်းရွှမ်နှင့် မတူပေ။

ချုန်ရှန်းက လင်းရွှမ်ကဲ့သို့ နာခံမှုရှိလာရန် သို့မဟုတ် သစ္စာရှိလာရန် သူ မမျှော်လင့်ပေ။

ထို့ပြင် ချုန်ရှန်းသည် အရှက်ရခဲ့သည့်အတွက် သူ့အပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အာဃာတများ ရှိနေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် မှေးစက်သွားတော့သည်။

(သူ့ကို ယုံကြည်လို့ မရဘူး။)

ချုန်ရှန်းက ယခုအချိန်တွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည့်ပုံစံ ပေါက်နေသော်လည်း

ထိုအရာက ဘာကိုမှ မဆိုလိုပေ။

သူ့ကဲ့သို့သော လူစားမျိုးသည် မည်သည့်အခါမှ အမှန်တကယ် အညံ့ခံလေ့မရှိကြပေ

သူတို့က အောင့်အည်းသည်းခံကြသည်။

စောင့်ဆိုင်းကြသည်။

ပြီးနောက် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေကြသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ထိုသို့သော လူမျိုးအကြောင်းကို ကောင်းကောင်းနားလည်သည်။

(ဒါဆို... သူ့ကို ထိန်းချုပ်ထားရမလား။)

ထိုအတွေး ပေါ်လာသည်။

'ကောင်းကင်အမိန့်တော် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းအတတ်'

စာတွေ့အရဆိုလျှင် ထိုအတတ်က လုံလောက်ပါသည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်တို့က အနည်းငယ် မှောင်မှိုင်းသွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

(မဖြစ်ဘူး)

သူ ချက်ချင်းပင် ထိုအတွေးကို ပယ်ချလိုက်သည်။

ချုန်ရှန်းသည် သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

သူသည် ယခင် မိစ္ဆာဧကရာဇ်ဟောင်း ဖြစ်သည်။

အစီရင်ခံအတတ်၏ သခင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကံကြမ္မာကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါ ဆန့်ကျင်ဖူးသူလည်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော လူစားမျိုးက နည်းစနစ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ထာဝရ ထိန်းချုပ်ခံထားရလိမ့်မည်ဟု ပိုင်ကျီဟန်က တစ်စက္ကန့်မျှပင် မယုံကြည်ပေ။

(အခုလောလောဆယ်တော့... အလုပ်ဖြစ်နိုင်တယ်။ ခဏတဖြုတ်တော့ ရနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာရော။)

သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ချုန်ရှန်းသာ ပိုမိုသန်မာလာပြီး ထိုအတတ်ကို လေ့လာပြီးနောက်တွင်...

သူ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစရှာတွေ့သွားနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းက အလွန်များပြားလှသည်။

ထို့ပြင် သူက ကောင်းကင်ရွေးချယ်ခံတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြန်သေးသည်။

မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ တစ်နေ့တွင် သူ နိုးထလာပြီး 'ကောင်းကင်အမိန့်တော် ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းအတတ်' တစ်ခုလုံးကို နားလည်သွားခဲ့လျှင်...

ထိုအခါ သူသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ လက်ခုပ်ထဲမှ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်သွားပေလိမ့်မည်။

သူ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်များက အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပေလိမ့်မည်။

ပိုင်ကျီဟန်က သက်ပြင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

(ဒါဆိုရင်တော့ ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။)

အန္တရာယ်အကင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု။

ချုန်ရှန်းသည် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်မလာတော့ကြောင်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အာမခံချက်ရှိမည့် နည်းလမ်းပင်။

သူ့အကြည့်တို့က တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး ချုန်ရှန်းအပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အနည်းငယ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုသတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်— ချုန်ရှန်းက ခံစားမိသွားသည်။

သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။

ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွား၏

သူ့အကြည့်တို့က ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ ဝေ့ဝဲသွားသည်။

သူ မြင်လိုက်ရသည့် အရာက

သူ့နှလုံးသားကို နစ်မွန်းသွားစေသည်။

ထိုအကြည့်။

ထိုအကြည့်မျိုးကို သူ သိသည်။

ယခင်က မရေမတွက်နိုင်အောင် သူ မြင်ဖူးခဲ့သည်။

"...မင်း”

ချုန်ရှန်း၏ အသံက တိုးဝင်သွားသည်။

"ငါက မေးသမျှ အကုန်ဖြေခဲ့တာတောင် မင်းက ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြံနေတာလား"

ပိုင်ကျီဟန်က ငြင်းဆိုခြင်း မရှိပေ။

ဖုံးကွယ်ရန်ပင် သူ မကြိုးစားတော့ချေ။

"မင်းကို အသက်ရှင်ပေးထားဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး”သူ့အသံက တည်ငြိမ်နေသည်။

ရိုးရှင်းသောအချက်တစ်ခုကို ပြောနေသကဲ့သို့ပင်။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ မှောင်မှိုင်းသွားသည်။

"...ငါ သိသမျှ အကုန် မင်းကို ပြောပြပြီးပြီ"

သူက ဖြည်းဖြည်းချင်းနှင့် ဂရုတစိုက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါလည်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့တယ်လေ"

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်

"ဒါတောင် မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတုန်းပဲလား"

ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်နှာအမူအရာက မပြောင်းလဲပေ။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲပေါ့။ အနာဂတ်မှာ ငါ့ကို ပြန်ကိုက်မယ့် မင်းလို လူမျိုးကို ငါက ဘာလို့ အသက်ရှင်ခွင့် ပေးရမှာလဲ။ မင်းသာ ငါ့နေရာမှာဆိုရင်လည်း ဒီလိုပဲ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ချုန်ရှန်း တစ်စက္ကန့်မျှ ဆွံ့အသွားသည်။

အမှန်ပင် သူလည်း ထိုသို့သာ လုပ်မိပေလိမ့်မည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ပိုင်ကျီဟန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူ လုံးဝ အပြစ်တင်၍ မရပေ။

ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖယ်ရှားခြင်းက အန္တရာယ်အကင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

"နားလည်ပါပြီ”

ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုက သူ့နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ပေါ်လာသည်။

"မင်း ပြောတာ မှန်တယ်"

သူ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ နေရာချင်းသာ ပြောင်းနေမယ်ဆိုရင်... ငါလည်း ဒါမျိုးပဲ လုပ်မှာပါ"

တိတ်ဆိတ်မှုက စိုးမိုးသွားပြန်သည်။

ပေါက်ကွဲတော့မည့် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လေထုက ပို၍ လေးလံလာသည်။

ချုန်ရှန်းက သူ့ကျောပြင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်လိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးကို ချမိမည် ဖြစ်သော်လည်း

ထိုအရာက သေခြင်းတရားကို အလွယ်တကူ လက်ခံမည်ဟု မဆိုလိုပေ။

သူ့မျက်လုံးများက စူးရှသွားသည်။

စောစောက အညံ့ခံလိုသော အမူအရာများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်း၏ အစားထိုးမှုကမူ မိစ္ဆာဧကရာဇ်ဟောင်း၏ အေးစက်ပြီး တွက်ချက်တတ်သော စိတ်အစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

"...နေဦး"

သူ့အသံက တိုးသော်လည်း ခိုင်မာလှသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းတော့ မပြုသေးပေ။

ချုန်ရှန်းက ထိုအချက်ကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်တာက ယုတ္တိရှိပါတယ်”

ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး

"ဒါပေမဲ့ မင်း ဒါကိုရော စဉ်းစားပြီးပြီလား..."

သူ့အကြည့်က ပိုင်ကျီဟန်နှင့် ဆုံသွားသည်။

"...မင်း ဘာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်ဆိုတာကိုရော" ချုန်ရှန်းက စူးရှသောအသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ချင်လင်းရှောင်... သူမက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ မင်း သိပြီးသားပဲ။ သူမက မင်း ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ"

သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

"မင်းက သူမကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲလား"

တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်

ပိုင်ကျီဟန်က ပြန်မဖြေပေ။

သို့သော် ချုန်ရှန်းက မရပ်တန့်ခဲ့ချေ

"အကယ်၍ သူမက ကောင်းကင်အင်ပါယာကို မျက်စိကျနေတယ်ဆိုရင်..."

"ဒါက မင်းရဲ့ ခွန်အားတစ်ခုတည်းနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရမယ့် ကိစ္စမဟုတ်ဘူး" နောက်ထပ် တစ်လှမ်း။

"မင်း သန်မာကောင်း သန်မာလိမ့်မယ်။ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း မိစ္ဆာတစ်ကောင်လို စွမ်းအားမျိုး ရှိကောင်းရှိလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမလို လူမျိုးနဲ့ ယှဉ်ရင်..."

သူ့မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ခွန်အားတစ်ခုတည်းက အသုံးမဝင်ဘူး"ထို့နောက် သူက အဓိက အချက်ကို ပြောလိုက်သည်။ "မင်းမှာ သူမလို လူမျိုးတွေ ဘယ်လိုတွက်ချက်သလဲဆိုတာကို နားလည်တဲ့လူ တစ်ယောက် လိုအပ်တယ်"

ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"ငါလို လူမျိုးပေါ့"

သူက ထပ်မံ၍ ဖိအားပေးလိုက်သည်။

"ငါက ထိပ်သီးနေရာမှာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးတယ်။ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရန်သူတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ်။ လှည့်ကွက်တွေ၊ သစ္စာဖောက်တွေနဲ့ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အင်အားစုတွေကိုလည်း ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးတယ်"

"ဒီလို ကစားပွဲတွေကို ဘယ်လိုကစားရမလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်"

သူ့အသံက ပို၍ အေးစက်သွားသည်။

"အခု မင်း ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်တာ မှန်ပါတယ်”

“ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမကို ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ မင်းမှာရှိတဲ့ အားသာချက်တစ်ခုကိုလည်း ဖျက်ဆီးလိုက်တာပဲ"

"...ငါ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလိုက်ပါ"

သူက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်း ချင်လင်းရှောင်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါ ကူညီပေးမယ်"

ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်၏

"မဟုတ်ရင်တော့..."

သူ့အကြည့်တို့က အေးစက်သွားသည်။

"မင်း ဒီနေ့တော့ အသက်ရှင်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမလက်ကနေတော့ မင်း လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အခန်း ၅၂၁ - ဘာမှမကျန်တော့သည်အထိ

ပိုင်ကျီဟန် ချက်ချင်း ပြန်မထူးခဲ့ပေ။

ချုန်ရှန်း၏ စကားလုံးများက လေထုထဲတွင် လေးလံသော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ဝဲပျံနေဆဲပင်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်တို့က အနည်းငယ် နိမ့်ဆင်းသွားသည်။

သူကြည့်နေသည်မှာ ချုန်ရှန်းကို မဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်နေရာဆီသို့ ဖြစ်သည်။

စနစ်၏ ဆုလာဘ်ကဏ္ဍ

သူ၏ မျက်လုံးများက ထိုနေရာကို ခဏတာ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။

(ခုထိ ဘာမှမရှိသေးဘူးလား?)

သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ဝင်လာသည်။

စနစ်ဆီမှ အသိအမှတ်ပြုမှု တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိရန်အတွက် သူသည် ချုန်ရှန်းကို သတ်ပစ်ရန် လိုအပ်ပုံရသည်။

သူ့မျက်လုံးများကို ပြန်ပင့်တင်လိုက်ပြီး ချုန်ရှန်းဆီသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူကတော့ စကားပြောကောင်းနေဆဲပင်။

"...အနောက်ဘက်ဒေသအကြောင်းကို တခြားသူတွေ မသိနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ ကျုပ် ခင်ဗျားကို ကူညီနားလည်ပေးနိုင်တယ်"

"...ချင်းလင်းရှောင်လို လူမျိုးတွေက အစီအစဉ်တွေ အထပ်ထပ်မရှိဘဲ ဘာမှမလုပ်တတ်ဘူး”

ပိုင်ကျီဟန်က တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်နေသည်။

သူ ငြင်းဆိုခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

ချုန်ရှန်းပြောသည်မှာ မှန်သည်။

ယခင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ဦး...။

တစ်ချိန်က နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူပေါင်းများစွာကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ဖူးသူ...

အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ထိပ်သီးနေရာတွင် ရပ်တည်ခဲ့ဖူးသူ...

အကယ်၍ ထိုဒေသများမှ အင်အားစုများကို ရင်ဆိုင်ရန် အသုံးဝင်မည့်သူ ရှိလျှင် ၎င်းမှာ ဤသူသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

(သူက အဖိုးတန်တဲ့ လက်ထောက်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ)

ပိုင်ကျီဟန်က ထိုအချက်ကို အသိအမှတ်ပြုသည်။

ငြင်းစရာမရှိပေ။

အထူးသဖြင့် ချင်းလင်းရှောင်နှင့် အနောက်ဘက်ဒေသမှ လာသူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ၏တန်ဖိုးမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှသည်

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်လုံးများက ပို၍ အေးစက်လာခဲ့သည်။

(ဒါပေမဲ့... အန္တရာယ် အရမ်းများလွန်းတယ်)

ထိုအတွေးတစ်ခုတည်းက ကျန်ရှိသော အချက်အလက်အားလုံးကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။

စနစ်သည် ယခုအချိန်အထိ သူ့အား ဆုလာဘ် တစ်စုံတစ်ရာ မပေးသေးခြင်းမှာ ချုန်ရှန်းသည် သူ့အတွက် အန္တရာယ်ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ရည်ညွှန်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ယခင်က ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် နီဖန်းကျိုးကို အနိုင်ယူစဉ်က သူ ဆုလာဘ်များ ရရှိခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က သူ ကောက်ချက်ချခဲ့သည်မှာ အကယ်၍ ပိုင်ရွှယ်ချင်းသာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါက ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သြဇာအာဏာကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း နီဖန်းကျိုးသည် သြဇာအာဏာများ ရရှိလာပြီး ပိုမိုသန်မာလာပေလိမ့်မည်။

သူ့ကို အနိုင်ယူလိုက်ခြင်းဖြင့် နောင်တွင် ဖြစ်လာနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရှင်းလင်းလိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် နီဖန်းကျိုး၏ လက်ရုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းဟု စနစ်က သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ယခု ချုန်ရှန်းထံမှ ဆုလာဘ် မရသေးခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ့အတွက် သိသိသာသာ အန္တရာယ်ကြီးမားနေဆဲဖြစ်သည်ဟု ပိုင်ကျီဟန်က နိမိတ်ဖတ်လိုက်သည်။

ထိုကောက်ချက်မှာ မှားယွင်းနေလျှင်တောင်မှ သူ အခွင့်အရေး မပေးလိုတော့ပေ။

ချုန်ရှန်း၏ အသုံးဝင်မှုသည်ပင် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော အန္တရာယ် ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ သူသာ အားနည်းနေခဲ့လျှင်...

အကယ်၍ သူသာ အရေးမပါသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့လျှင်...

ထိုသို့ဆိုလျှင် ပိုင်ကျီဟန် ဝေခွဲမနေတော့ပေ

သတင်းအချက်အလက် ရယူရန်အတွက် သူ့ကို အသက်ချန်ထားခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချုန်ရှန်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင် မဟုတ်ပေ။

သူသည် နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

အဆုံးသတ်တွင်မူ...

ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်သည်မှာ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှု မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ပို၍ ရိုးရှင်းသော အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အားနည်းချက်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုပင်။

မဟုတ်လျှင် ချုန်ရှန်းကို မိမိအလိုရှိသည့်အချိန်တိုင်း သတ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိပါက လင်းရွှမ်ကဲ့သို့ပင် သူ့ကို အသုံးချရန် ချန်ထားခဲ့မိမည် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်တို့ကချုန်ရှန်းပေါ်တွင် အပြည့်အဝ ကျရောက်သွားသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်”

စကားလုံးတစ်လုံးတည်း။

ချုံရှန်း တောင့်တင်းသွားသည်။

ခဏတာအတွင်း သူ၏ စိတ်အစဉ်က လုံးဝ ဗလာဖြစ်သွားရသည်။

သူ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပြောဆိုခဲ့ပြီးပြီ။

မိမိအား အသက်ရှင်လျက် ထားခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြောင်း ပိုင်ကျီဟန် သဘောပေါက်လိမ့်မည်ဟု သူ အသေအချာ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုစကားလုံးတစ်လုံးတည်းက သူ တွေးထားသမျှအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ...?"

ထိုစကားလုံးက သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ မနည်းတိုးထွက်လာသည်။

သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။

"နေ... နေဦး—"

သူ မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြချင်သေးသည်။

သူ့အား အသက်ချန်ထားခြင်းက ပညာရှိရာရောက်ကြောင်း သက်သေပြချင်သေးသည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

တွေဝေခြင်း မရှိပေ

ထိုစကားပြောပြီးနောက် ထပ်မံစဉ်းစားခြင်းလည်း မရှိ။

ဓားသွားထက်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ရွှမ်

ခဏတာအတွင်း အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသယောင် ထင်မှတ်ရသည်။

ချုန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မယုံကြည်နိုင်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဆုံးသတ်ရောက်သည့်တိုင်အောင် ဤသို့သော နိဂုံးမျိုးဖြင့် အဆုံးသတ်ရမည်ကို သူ လက်မခံနိုင်သေးသကဲ့သို့ပင်။

သူ၏ လည်ပင်းထက်တွင် ပါးလွှာသော အနီရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက်... ပြတ်တောက်သွားတော့သည်

သူ၏ ဦးခေါင်းက ပြုတ်ကျသွားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စက္ကန့်ပိုင်းမျှ ဆက်လက် မတ်တပ်ရပ်နေပြီးမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ လေးလံစွာ လဲကျသွားတော့သည်။

ဘုန်း

ယခင် "နတ်ဆိုးဧကရာဇ်"...

တစ်ချိန်က အနောက်ဘက်ဒေသ၏ အထက်ဆုံးတွင် ရပ်တည်ခဲ့သော လူသားသည် တစ်ကျော့ပြန် သေဆုံးသွားခဲ့ပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ရပ်မြဲအတိုင်း ရပ်နေဆဲသာ

သူ၏ ဓားကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်သည်။

သူ၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

ရွေးချယ်မှု နှစ်ခုစလုံးက ဆိုးရွားပါသည်—

သူ့ကို သတ်လိုက်ပြီး ချင်းလင်းရှောင်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရခြင်း သို့မဟုတ် သူ့ကို အသက်ချန်ထားပြီး တစ်နေ့တွင် သစ္စာဖောက်ခံရမည့် အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရခြင်း။

သို့သော် သူသည် နောင်တ အနည်းဆုံးဖြစ်စေမည့် လမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

လေပြေနုနုတစ်ခု ဖြတ်တိုက်သွားပြီး သွေးညှီနံ့များကို သယ်ဆောင်သွားသည်။

ထို့နောက် ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

စနစ်မျက်နှာပြင်

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ...

၎င်းက တုံ့ပြန်မှု ပေးလာခဲ့ပြီ။

ပိုင်ကျီဟန် ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိသည်။

ချုန်ရှန်းကို သတ်လိုက်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်များ ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်တို့က အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားသည်။

ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။

[ထုတ်ယူခြင်းမပြုရသေးသော ဆုလာဘ်များ ရှိနေပါသည်]

ပြန်လည်ဝင်စားသူ "ချုံရှန်း" ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် - [မဟာပညာရှင်အဆင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အသိပညာ ]

ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်လုံးများက ထိုစကားလုံးများပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွား၏။

(...ဆေးဆရာ ဟုတ်လား?)

သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ယှက်သန်းသွားသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှု မဟုတ်ပေ

ကျေနပ်မှုလည်း မဟုတ်ချေ

ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

မဟာပညာရှင်

ထိုအဆင့်သည် အဆင့် ၇ နှင့် အထက်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ဆေးဖော်စပ်သူ လောက၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည်ဟု သတ်မှတ်၍ ရပြီဖြစ်သည်။

တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် ကြည့်လျှင်တောင် သူသည် နံပါတ်တစ် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသည် မည်သည့်နေရာသွားသွား အားလုံး၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး အင်အားစုပေါင်းများစွာက အသည်းအသန် လိုချင်ကြမည်မှာ အသေအချာပင်။

ပိုင်ကျီဟန်က ထိုအချက်ကို ကောင်းကောင်းနားလည်သည်။

ဆုလာဘ်က ကောင်းမွန်လှသည်မှာ ငြင်းစရာမရှိ။

သို့သော် သူ၏ အကြည့်တို့က အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားသည်။

(...ငါ လိုအပ်နေတာ ဒါမျိုးမဟုတ်ဘူး)

ပြဿနာက အဲဒါပင်။

သူ့တွင် ဆေးလုံးများ မပြတ်လပ်ပေ။ မုမျိုးနွယ်စု

သူ့မိခင်၏ မျိုးနွယ်စုက သူ့ကို အမြဲ ထောက်ပံ့ပေးနေသည်။

လက်ရှိတွင် သူတို့၌ အဆင့် ၇ ဆေးဆရာ မရှိသေးလျှင်တောင် သူ့အတွက် အရေးမကြီးပေ။

သူ့လက်ရှိအဆင့်နှင့်ဆိုလျှင် အဆင့် ၅ ဆေးလုံးများကပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

အဆင့် ၆ ဆေးလုံးများပင် သူ့တွင် အလျှံပယ် ရှိနေသည်။

ထို့ထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် ဆေးဖော်နေရန် မလိုအပ်ခြင်းပင်။

တခြားသူတွေက ဖော်ပေးနိုင်နေလျှင် သူ ဘာကြောင့် အချိန်ကုန်ခံမည်နည်း။

သူ့အတွက် အချိန်သည် တန်ဖိုးအရှိဆုံး အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်း၊ အသိတရား ရှာဖွေခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကိုယ် သန်မာအောင် လုပ်မည့်အစား ဆေးဖော်ခြင်းတွင် အချိန်ကုန်ခံရခြင်းမှာ မထိရောက်ဟု သူယူဆသည်။

နောက်ခံအင်အား မရှိသောသူများသာ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ ရရှိရန်အတွက် ဆေးဆရာ လုပ်ရန် ရွေးချယ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ဆုလာဘ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အားမလိုအားမရ ဖြစ်မှုအချို့ ပေါ်လာသည်။

"ဒါက နည်းနည်း အသုံးမဝင်သလိုပဲ"

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

အနည်းငယ် နောင်တရသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ချုန်ရှန်းကို အသက်ချန်ထားလျှင် ရနိုင်မည့် အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤဆုလာဘ်က အနည်းငယ် အားနည်းနေသယောင် ရှိသည်။

သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် ထားခဲ့လျှင် ပိုရနိုင်မည်လားဟူသော အတွေးက သဘာဝအတိုင်း ဝင်လာသည်။

သို့သော် ထိုအတွေးက ချက်ချင်းပင် ပြန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန် မျက်လုံးများကို ခဏတာ မှိတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

တွေးနေလို့လည်း အပိုပင်

ဖြစ်ပြီးသားကိစ္စကို နောင်တရနေ၍ မထူးတော့ပေ။

သူသည် ဆုလာဘ်ကို လက်ခံရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ လက်ခံလိုက်သည့် တစ်ခဏချင်းမှာပင် အချက်အလက်များစွာက သူ့ဦးနှောက်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။

ဆေးနည်းများ။

ဆေးဖော်စပ်သည့် အဆင့်ဆင့်သော လုပ်ငန်းစဉ်များ။

မီးထိန်းချုပ်မှု နည်းစနစ်များ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ရမည့် ဆေးပညာ အသိပညာရပ်များက စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သူ့စိတ်ထဲသို့ စုပြုံဝင်ရောက်လာသည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ငြိမ်သက်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်၌မူ သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘာမှမသိသောသူမှသည် ကျွမ်းကျင်သူအဖြစ်သို့။

ဘေးမှ ကြည့်နေသူမှသည် မဟာပညာရှင်အဖြစ်သို့။

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အကြာတွင် အချက်အလက် စီးဝင်မှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေ၏။

သူ့အကြည့်များက ဝေးလံနေသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားသည်။

စနစ်က "မဟာပညာရှင်" ဟု သတ်မှတ်ထားသော အသိပညာကို သူ အထင်သေးခဲ့မိသည်။

၎င်းမှာ အဆင့် ၇ မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည့် အဆင့် ၈ ဖြစ်နေသည်။

အနောက်ဘက်ဒေသမှာတောင် ထိုသို့သော ဆေးဆရာမျိုးကို အထူးတလည် တန်ဖိုးထား လေးစားကြလိမ့်မည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ ဆေးဖော်သည့် အတတ်ပညာသာ ဖြစ်နေသေးသဖြင့် ပိုင်ကျီဟန်က ထိုက်တန်သလောက် တန်ဖိုးမထားသေးပေ။

(လုံးဝ အသုံးမဝင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး)

သူကိုယ်တိုင် ဆေးမဖော်ဖြစ်လျှင်တောင် ဤအသိပညာက တန်ဖိုးရှိသည်။

သူရရှိထားသော ဆေးနည်းများဖြင့် မုမျိုးနွယ်စုကို အင်ပါယာ၏ ဆေးဈေးကွက်တစ်ခုလုံး သိမ်းပိုက်နိုင်အောင် အလွယ်တကူ ကူညီပေးနိုင်သည်။

ထို့အပြင်

"မီးထိန်းချုပ်မှု။"

မဟာပညာရှင် ဆေးဆရာတစ်ဦး၏ အသိပညာ ရရှိလာကတည်းက သူ၏ မီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဤစွမ်းရည်သည် ဆေးဖော်ရန်သာမက တိုက်ခိုက်ရေးတွင်လည်း အသုံးဝင်သည်။

သို့သော် သူ့တွင် ကျင့်ကြံသူ ချီမှ ထွက်သော မီးမှလွဲ၍ အခြား ထူးခြားသော မီးတောက် မရှိပေ။

ထိုမီးကို ဆေးဖော်ရာတွင် သုံးနိုင်သော်လည်း အရည်အသွေးမြင့် မီးတောက်များ သုံးစွဲသူလောက် အရည်အသွေး မကောင်းနိုင်ပေ။

အကယ်၍ အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးများကို အရည်အသွေးကောင်းကောင်းဖြင့် ဖော်စပ်လိုပါက "မီးတောက်ကောင်း" တစ်ခု ရရှိရန် လိုအပ်သည်။

စနစ်၏ အရောင်းဆိုင်တွင် ထိုမီးတောက်များ ရှိသော်လည်း ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

သာမန်မီးထက် တစ်ဆင့်မြင့်သော ဝိညာဉ်မီးတောက်ပင်လျှင် စနစ်အမှတ်၂၅,၀၀၀ ရှိသည်။

ထို့ထက်မြင့်သော သားရဲမီးတောက်နှင့် မြေကမ္ဘာမီးတောက်များမှာ အမှတ် ၇၀,၀၀၀ ကျော်အထိ ရှိသည်။

၎င်းတို့မှာ တိုက်ခိုက်ရေးတွင်ပါ အသုံးဝင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်သည် လက်ရှိရှိသော အမှတ် ၅၀,၀၀၀ ထဲမှ အကုန်အကျ မခံလိုသေးပေ။

ထို့အပြင် သူ၏ စွမ်းအင်ထိန်းချုပ်မှုလည်း ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်ကို ခံစားရသည်။

ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အတွင်းပိုင်းနှင့် ပြင်ပ စွမ်းအင်များကို တိတိကျကျ ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မတိုးတက်နိုင်ဟု သူ ထင်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သက်ရောက်မှု ရှိနေပါသည်။

စွမ်းအင်ကို ပိုမိုကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းဖြင့် မလိုအပ်ဘဲ စွမ်းအင်များ ဖြုန်းတီးခြင်းမရှိဘဲ ပိုမိုထိရောက်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရင်း စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်နေမိသည်။

သူ့အတွင်းစိတ်မှ အစောပိုင်းက အားမလိုအားမရ ဖြစ်မှုများမှာ စတင် ပျောက်ကွယ်လာခဲ့ပြီ။

(ငါထင်သလောက်တော့ အသုံးမဝင်တာ မဟုတ်ဘူးပဲ)

ပိုင်ကျီဟန် အကြည့်ကို အသာအယာ မော့လိုက်သည်။

မနီးမဝေးတွင် လဲလျောင်းနေသော အလောင်းဆီသို့ အကြည့်က ရောက်သွားသည်။

ချုန်ရှန်း

ခေါင်းနှင့် ကိုယ် တခြားစီ။

သွေးများမှာလည်း သူ့အောက်တွင် အိုင်ထွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန် ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ထို့နောက် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် စွမ်းအင် အချို့ စုစည်းလိုက်သည်။

မီးတောက်အသေးစားလေးတစ်ခု စတင် တောက်လောင်လာသည်။

၎င်းမှာ ထူးခြားသော မီးတောက်မဟုတ်ပေ

စွမ်းအင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သာမန်မီးတောက်သာ ဖြစ်သည်။

တွေဝေမနေဘဲ ပိုင်ကျီဟန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မီးတောက်က အရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး ချုန်ရှန်း၏ အလောင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။

ဝှူး

မီးများက ချက်ချင်း ကူးစက်သွားသည်။

အဝတ်အစားများ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အသားများ မည်းတူးသွားသည်။

အရိုးများမှာလည်း အပူရှိန်အောက်တွင် တဖြောက်ဖြောက် မြည်ဟည်းနေသည်။

ပိုင်ကျီဟန် အကြည့်လွှဲမသွားပေ။

လောင်ကျွမ်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။

စနစ်က ချုန်ရှန်းသေဆုံးကြောင်း အတည်ပြုပြီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း

သူသည် စနစ်ကို လုံးဝကြီး မယုံကြည်ပေ။

အထူးသဖြင့် ချုံရှန်းကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ဖြစ်သည်။

(ပြန်လည်ဝင်စားသူ တစ်ယောက်...)

သေမင်းကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါ အံတုဖူးသူ။

နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူ ပြောနိုင်မှာလဲ။

ပိုင်ကျီဟန်သည် အနည်းငယ်သော ဖြစ်နိုင်ခြေကိုပင် ချန်မထားလိုပေ။

မီးတောက်များက ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

သူ၏ တိကျသော ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထိုမီးများက အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုလိုက်သည်။

အချိန်များ တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မီးတောက်သံများမှလွဲ၍ အခြားဘာအသံမှ မရှိပေ။

တဖြည်းဖြည်းချင်း

ခန္ဓာကိုယ်က ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အသားများမှာ ပြာဖြစ်သွားပြီး အရိုးများမှာလည်း ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ

ဘာမှမကျန်တော့ပေ။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော မီးခိုးရောင်ပြာပုံလေးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ချုံရှန်း၏ ဘာအကြွင်းအကျန်မှ မရှိတော့ကြောင်း အသေအချာ အတည်ပြုရန်အတွက် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံစောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ အပြည့်အဝ စိတ်ချရပြီ ဆိုမှသာ သူ၏ စွမ်းအင်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

မီးတောက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လေပြေနုနုတစ်ခု ဖြတ်တိုက်သွားပြီး ပြာအချို့ကို ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

ချုန်ရှန်းဆိုသော လူသားတစ်ယောက် ဤကမ္ဘာတွင် ဘယ်တုန်းကမှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။