အခန်း (၅၂၂-၅၂၃)

အခန်း (၅၂၂) အင်မော်တယ် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းလော?

ချုန်ရှန်းထွက်ပြေးသွားသောအခါ ကြယ်ကြွေအင်ပါယာ သည်လည်း သူ့နောက်သို့ အစွမ်းကုန် လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းကြလေသည်။

"သူတို့နောက်ကို လိုက်ကြ”

စွန်းယောင်ချင်း ၏ အသံမှာ စူးရှနေပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။

ဝှူး...

သူမ၏နောက်တွင် ရံရွေတော် အစောင့်အကြပ် အယောက်ပေါင်းများစွာ လိုက်ပါလာကြပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို အစွမ်းကုန်

မြှင့်တင်ကာ လိုက်ပါလာကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မည်မျှပင် မြန်စေကာမူ အလွန်ပင် နှေးကွေးနေဆဲဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်နှင့် ချုန်ရှန်းတို့ ချန်ထားခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင် ပုံပျက်ယွင်းမှု အစအနများသည် အလွန်

လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်၌ ဂယက်ထသွားပြီးနောက် ဘာမျှမရှိတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

စွန်းယောင်ချင်း၏ မျက်ခုံးများ အကျဉ်းတန်စွာ တွန့်ချိုးသွားသည်။

"သူတို့ ဘယ်ကိုသွားကြတာလဲ?"

သူမ၏နောက်မှ အစောင့်တစ်ဦးက ခက်ခက်ခဲခဲ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသမီးလေး... သူတို့ရဲ့ အရှိန်က... ကျွန်တော်တို့ လုံးဝ ခြေရာခံလို့ မရနိုင်တော့ပါဘူး"

အခြားတစ်ယောက်ကလည်း ထပ်လောင်းပြောသည်။

"သူတို့က ဟင်းလင်းပြင်ထဲကို ထပ်ခါတလဲလဲ ခုန်ကူးသွားတာ။ သူတို့ရှိတဲ့ နေရာကို လုံးဝ ပစ်မှတ်မထားနိုင်တော့ဘူး"

ထို့အပြင် ကျန်ရှိနေသော ချီဓာတ်ကြွင်းများကို လိုက်လံရှာဖွေကြည့်သောအခါ တယ်လီပို့ အခင်းအကျင်းတစ်ခုကိုသာ တွေ့ရှိရသဖြင့် ချုန်ရှန်းကို ခြေရာခံရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ရသည်။

ယခုအခါ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သော ထိုနှစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် စွန်းယောင်ချင်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူမနောက်မှ အစောင့်များသည်လည်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။

တိတ်ဆိတ်မှုက လွှမ်းမိုးသွားသည်။

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ရင်း...

"ငါတို့ သူတို့ကို ရှာလို့မတွေ့နိုင်တော့ဘူး။ ဆက်သွားနေရင်လည်း အချိန်ကုန်တာပဲ အဖတ်တင်မယ်"

သူမ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ပြန်ကြမယ်"

သူမ၏ လေသံတွင် မကျေနပ်မှုအချို့ ပါဝင်

နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ နိုးနိုးကြားကြားတော့ ရှိနေကြ"

သူမ၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားသည်။

အစောင့်များကလည်း တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မင်းသမီးလေး”

ပိုင်ကျီဟန်သည် အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ရှုံးနိမ့်သည်ဖြစ်စေ ချွမ်မျိုးနွယ် နယ်မြေသို့ ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု စွန်းယောင်ချင်းက တွေးထားသည်။

ယခု သူတို့ကို မျက်ခြေပြတ်သွားပြီဖြစ်ရာ သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းရုံသာ ရှိတော့သည်။

အချိန်သည် တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ကောင်းကင်ယံမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက်

ဝုန်း... ဝုန်း...

နက်ရှိုင်းပြီး လေးလံသော အသံတစ်ခု ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင် ဟိန်းထွက်လာသည်။

စွန်းယောင်ချင်း၏ မျက်လုံးများ ကောင်းကင်သို့ ချက်ချင်း ဝေ့တက်သွားသည်။

အစောင့်များလည်း ထိုနည်းတူပင် တုံ့ပြန်ကြသည်။

"ဒါ ဘာလဲ”

ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မိုက်သွားသည်။

ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များ လျင်မြန်စွာ စုရုံးလာသည်။

ထိုတိမ်တိုက်များထဲတွင် လျှပ်စီးများ စတင်လက်လာသည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအားများ တဖျတ်ဖျတ် မြည်ဟည်းနေသည်။

ဝုန်း

လေထုကိုယ်တိုင်ပင် တုန်ခါနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အသက်ရှူကျပ်လုမတတ် ဖိအားများ သက်ရောက်လာသည်။

စွန်းယောင်ချင်း၏ မျက်မှောင်များ ကျုံ့သွားသည်။

"... ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ လား?"

သူမ၏ အသံတွင် ထိတ်လန့်မှုများ သိသိသာသာ ပါဝင်နေသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က အဆင့်တက်နေတာပဲ”

"အင်မော်တယ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနေတာ”

"ဒီနေ့လိုမျိုး အချိန်မှာ ဒါကို မျက်မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မယုံနိုင်စရာပဲ”

ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အင်မော်တယ် အဆင့်

ထိုအဆင့်သည် သာမန်လူသားများနှင့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များကို ခွဲခြားပေးသော အဆင့်အတန်း ဖြစ်သည်။

ကြယ်ကြွေအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင် ထိုအဆင့်ကို တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနိုင်သူ လက်ချိုးရေတွက်ရုံသာ ရှိသည်။

စွန်းယောင်ချင်း၏ အကြည့်မှာ တည်ကြည်သွားသည်။

"ဘယ်သူ ဖြစ်မလဲ?"

"နန်းတွင်းက အကြီးအကဲ ဟွမ်လား? သူက မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီ ရှိနေတာ”

"ဒါမှမဟုတ် ပထမလှံသွားဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းချုပ် လော့လား? သူအင်မော်တယ် အဆင့် တက်လှမ်းဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်လို့ သတင်းထွက်နေတာ”

"ဝမ်မျိုးနွယ်က ဘိုးဘေးကြီးကော? သူ မပေါ်လာတာ ကြာပြီလေ..."

ခန့်မှန်းချက်များ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

နာမည်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဝုန်း

လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ကို ခွဲထွက်ကာ ဆင်းသက်လာသည်။

ဖိအားများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

စွန်းယောင်ချင်းပင် အသက်ရှူနည်းနည်း ပြင်းလာသည်။

ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ကြယ်ကြွေအင်ပါယာအတွက် နောက်ထပ် အင်မော်တယ်အဆင့် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် ရရှိလာခြင်းမှာ ကောင်းသော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

စွန်းယောင်ချင်း မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

အခြားသူများလည်း ထိုနည်းတူပင်။

ကောင်းကင်ယံမှာ မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များဖြင့် လှိုင်းထနေပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်တိုင် နိုးထလာသကဲ့သို့ မိုးခြိမ်းသံများ အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေသည်။

လူတိုင်းက ငေးကြည့်နေကြသည်။

ဝုန်း

ပထမဆုံးသော ကောင်းကင်လျှပ်စီးတန်း ကျဆင်းလာသည်။

မျက်စိကျိန်းလုမတတ် အလင်းတိုင်ကြီးသည် တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်ကာ အဝေးတစ်နေရာသို့ ထိမှန်သွားသည်။

ဘုန်း

သူတို့ရပ်နေသော နေရာမှပင် မြေပြင်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

ဒုတိယမြောက် လျှပ်စီးတန်းသည်လည်း မကြာမီပင် ကျဆင်းလာသည်။

ဝုန်း

ဂျိမ်း

နောက်ထပ် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုသည် ပထမတစ်ခုထက် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာပြန်သည်။

လေထုကိုယ်တိုင်မှာ ထိုစွမ်းအားကြောင့် ပုံပျက်ယွင်းသွားပုံရသည်။

အရာအားလုံးမှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

ပုံမှန် အင်မော်တယ်အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း ဘေးဒုက္ခတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် တတိယမြောက် လျှပ်စီးတန်း ကျဆင်းလာသည်။

ဘုန်း

ယခုအကြိမ်တွင် ထိခိုက်မှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

ဖိအားများသည် ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

"အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ် အောင်မြင်သွားပြီလား မသိဘူး?"

"အောင်မြင်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ။ ဒါဟာ ငါတို့အင်ပါယာအတွက် အရမ်းကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲလေ"

ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု လူတိုင်း ထင်မှတ်နေကြသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် လျှပ်စီးသုံးကြိမ်သာ ရှိတတ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်၊ ဝိညာဉ်နှင့် အခြေခံ အုတ်မြစ်တို့ကို စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့လျှင် အင်မော်တယိအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တိမ်တိုက်များ စတင် ကွဲလွင့်သွားပြီး ဖိအားများ လျော့ကျသွားသင့်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ထိုအစား တိမ်တိုက်များမှာ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လာသည်။

မိုးခြိမ်းသံများ ပိုကျယ်လာသည်။

စွန်းယောင်ချင်း၏ မျက်ခုံးများ ဖြည်းဖြည်းချင်း တွန့်သွားသည်။ "... တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ"

အစောင့်များလည်း သတိထားမိသွားကြသည်။

"ဒါ... ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခက မပြီးသေးဘူးလား?"

"ဘာလို့ ဘေးဒုက္ခတွေက ထပ်ပြီး စုစည်းနေရတာလဲ?"

ထိုစဉ်

ဝုန်း.

ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကြီး ဟိန်းထွက်လာသည်။

ဖိအားမှာ နှစ်ဆ မြင့်တက်လာသည်။

စွန်းယောင်ချင်းပင် အသက်ရှူရန် ခက်ခဲလာသည်။

ထို့နောက်

ဂျိမ်း

စတုတ္ထမြောက် လျှပ်စီးတန်း ကျဆင်းလာသည်။

ဖျက်ဆီးခြင်း အလင်းတိုင်ကြီးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။

ယခင် သုံးခုထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဘုန်း

ယခုအကြိမ်တွင် မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာနေသော်လည်း ထိခိုက်မှုဒဏ်ကို သိသိသာသာ ခံစားရသည်။

တိတ်ဆိတ်ခြင်း

လူတိုင်း ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။

"... လေးကြိမ်လား?"

အစောင့်တစ်ဦးက မယုံကြည်နိုင်သော အသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

အခြားတစ်ယောက်က ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါယမ်းလိုက်သည်။

"အင်မော်တယ်အဆင့် တက်လှမ်းတာက သုံးကြိမ်ပဲ ရှိတာလေ..."

"ဒါဆို ဒါက ဘာကြီးလဲ?"

ခန့်မှန်းချက်များ ပြန့်နှံ့လာပြန်သည်။

"... ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...?"

အသက်ကြီးသော အစောင့်တစ်ဦးက တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က အင်မော်တယ်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနေတာ မဟုတ်ဘူး..."

"... အဲဒီထက် မြင့်တဲ့ အဆင့်လား?"

ထိုစကားတစ်ခွန်းကြောင့် လူတိုင်း ကျောချမ်းသွားကြသည်။

"မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် ထက် မြင့်တာလား?"

အခြားအစောင့်တစ်ဦး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"မင်း ဆိုလိုတာက အင်မော်တယ် ရွှေအမြုတေ အဆင့်လား?"

တိတ်ဆိတ်မှု

ထို့နောက် မယုံကြည်နိုင်မှုများ လှိုင်းထသွားသည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

"ငါတို့ အင်ပါယာမှာ အဲဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ?”

"မဖြစ်နိုင်တာ... ငါတို့ ဒီလို ဘေးဒုက္ခမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး..."

"ဒါဆို စတုတ္ထမြောက် လျှပ်စီးကို မင်း ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ?”

လေထုထဲရှိ ဖိအားများသည် ဆက်လက် မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်သည်။

အထက်ရှိ တိမ်တိုက်များမှာ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်တိုင်က အောက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ခွင့်မပြုလိုသည့်အလား။

စွန်းယောင်ချင်း၏ မျက်ဝန်းများ ဝေ့ယမ်းနေသည်။

သူမပင် တည်ငြိမ်စွာ မနေနိုင်တော့ပေ။

(ဒါ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်မလား?)

အင်မော်တယ် ရွှေအမြုတေ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းလား?

သူမ၏ နှလုံးသား အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

အစောင့်များသည် ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရောပြွမ်းလျက် ထပ်မံ ပြောဆိုလာကြသည်။

"အကယ်၍ ငါတို့အင်ပါယာမှာ အင်မော်တယ် ရွှေအမြုတေ အဆင့် တစ်ယောက်သာ ရလာမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး”

"ကောင်းကင်အင်ပါယာတောင် ငါတို့ကို ရိုသေမှု ပြရလိမ့်မယ်”

သူတို့၏ အသံများသည် ပိုမို စိတ်အားထက်သန်လာကြသည်။

မည်သူပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ ကြယ်ကြွေအင်ပါယာမှ ဖြစ်နေသရွေ့ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် တစ်အင်ပါယာလုံးကို မတွေးဝံ့စရာ အဆင့်အတန်းတစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

အခန်း (၅၂၃) လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်

ဝုန်း

နောက်ထပ် မိုးခြိမ်းသံလှိုင်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင် ဟိန်းထွက်လာပြန်သည်။

ဖိအားများသည် တစ်ဖန် ပြန်လည်မြင့်တက်လာပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

ယခုအကြိမ်တွင်မူ လေထုကိုယ်တိုင်ပင် အက်ကွဲတော့မတတ် ခံစားရသည်။

စွန်းယောင်ချင်းသည် အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေမိသည်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ယခုအခါ လုံးဝ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီဖြစ်သည်။

"ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်..."

သူမ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီအစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ကို အမြန်ဆုံး စည်းရုံးပြီး ငါ့အင်ပါယာမှာ ရှိနေအောင် ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမယ်"

၎င်းသည် တကယ်ပဲ အင်မော်တယ် ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘေးဒုက္ခလား၊ သို့မဟုတ် ထိုထက် ပိုပြီး နက်နဲသည့်အရာလား ဆိုတာထက်— တစ်ခုတော့ သေချာသည်။

ဤဘေးဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်နေသူမှာ သာမန်

ပုဂ္ဂိုလ် မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။

စွန်းယောင်ချင်း၏ အကြည့်မှာ အဝေးမှ မုန်တိုင်းဆီသို့သာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

အကယ်၍ ထိုသူသည် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်အဆင့်သို့သာ တက်လှမ်းခြင်း ဖြစ်နေဦးတော့

ဤမျှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ခေါ်ယူနိုင်သူသည် သူမ သိသမျှ လူအားလုံးထက် သာလွန်သော ဖြစ်တည်မှု၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဘာပဲဖြစ်နေပါစေ..."

သူမ တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

"ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ ဘေးဒုက္ခကို ခေါ်နိုင်တဲ့သူကို သာမန်စံနှုန်းတွေနဲ့ တိုင်းတာလို့ မရဘူး"

သူမ၏ မျက်ဝန်းများ စူးရှသွားသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသည် အင်ပါယာက မဖြစ်မနေ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းရမည့်သူ ဖြစ်သည်။

သူမ အနောက်သို့ အနည်းငယ် လှည့်လိုက်သည်။

"မင်ကျူ “

"ရှိပါတယ် မင်းသမီးလေး”

မင်ကျူ က တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ တက်လာသည်။

"လက်ဆောင်တွေ ပြင်ဆင်တော့"

စွန်းယောင်ချင်း၏ လေသံမှာ ပြတ်သားနေသည်။

"ငါတို့ ပေးနိုင်သမျှ အဆင့်အမြင့်ဆုံး အရင်းအမြစ်တွေကို ပြင်ဆင်"

သူမ ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်ပြီးမှ...

"အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတွေ၊ ရှားပါးဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ၊ လက်နက်ကိရိယာတွေ— အကုန်လုံးပဲ"

မင်ကျူ၏ အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။

သူမ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

၎င်းသည် သာမန် ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုသက်သက် မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် နိုင်ငံတော် အကျိုးစီးပွားနှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ထံမှ မျက်နှာသာ ရရှိရန်မှာ

သေးငယ်သော ဆက်ဆံရေးလေး တစ်ခုမျှပင်

နယ်မြေဒေသ အမြောက်အမြားထက် ပို၍ တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။

"နားလည်ပါပြီ”

သူမ ခိုင်မာစွာ ဖြေကြားပြီးနောက် စီစဉ်ရန် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် စွန်းယောင်ချင်းသည် ကောင်းကင်ကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝုန်း

ပဉ္စမမြောက် လျှပ်စီးတန်း ကျဆင်းလာသည်။

ယခင်ကထက် ပိုမို ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

တိမ်တိုက်များမှာ ဒေါသထွက်နေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်နေသည်။

ထို့နောက်

ဂျိမ်း

ဆဋ္ဌမမြောက် လျှပ်စီးတန်း ကျဆင်းလာသည်။

ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံး ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ဖိအားများမှာ မတွေးဝံ့စရာ အဆင့်အထိ မြင့်တက်လာသည်။

အောက်ရှိ အစောင့်များပင် သူတို့၏ ခြေထောက်များ တုန်ရီလာသည်ကို ခံစားရသည်။

"... ခြောက်ကြိမ်..."

တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

သူ့အသံတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် အားလုံးက ထိုအခြင်းအရာကို မစဉ်းစားရသေးမီမှာပင်

တိမ်တိုက်များက ထပ်မံ စုရုံးလာပြန်သည်။

ပိုမို ထူထပ်ကာ ပိုမို လေးလံလာသည်။

နောက်ဆုံးအဆုံးသတ် တစ်ခုခုအတွက် ပြင်ဆင်နေသကဲ့သို့ပင်။

စွန်းယောင်ချင်း၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားသည်။

(သတ္တမမြောက် တစ်ကြိမ်...)

သို့သော် စွမ်းအားများမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

မိုးခြိမ်းသံများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လျှပ်စီးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းမိုးထားသော ဖိအားကြီးသည် မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင် ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တိတ်ဆိတ်ခြင်း

လူတိုင်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။

"... ရပ်သွားတာလား?"

"ဘာလို့ သတ္တမမြောက် လျှပ်စီးက မကျလာတာလဲ?"

"အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ် အောင်မြင်သွားပြီလား?"

ဘယ်သူမှ အဖြေမပေးနိုင်ကြပေ

သို့သော် စွန်းယောင်ချင်းမှာမူ တွန့်ဆုတ်မနေပေ။

သူမ၏ အကြည့်မှာ ချက်ချင်း စူးရှသွားသည်။

"ရှာကြ”

သူမ၏ အသံသည် ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ချက်ချင်း လူခွဲပြီး အဲဒီ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် ရှိနေတဲ့နေရာကို ရှာဖွေကြ"

အစောင့်များ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မင်းသမီးလေး”

သို့သော် သူမက လက်ကို အသာမြှောက်ကာ တားလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မှတ်ထားကြ—"

သူမ၏ လေသံမှာ တည်ကြည်သွားသည်။

"ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံကြ။ ဘယ်သူနဲ့ပဲ တွေ့တွေ့— လုံးဝ မစော်ကားမိစေနဲ့"

သူမ ခေတ္တမျှ ရပ်ပြီးမှ ထပ်လောင်း

ပြောသည်။

"သတင်းရတာနဲ့ ချက်ချင်း အကြောင်းကြား။ ငါကိုယ်တိုင် သွားမယ်"

ထိုစကားတစ်ခွန်းကြောင့် အစောင့်များ၏ အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။

မင်းသမီးကိုယ်တိုင် သွားတွေ့မည်ဆိုခြင်းမှာ အမြင့်ဆုံးသော ရိုသေလေးစားမှုပင် ဖြစ်သည်။

စွန်းယောင်ချင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထားသည်။

ထိုအဆင့်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို ဆင့်ခေါ်၍ မရနိုင်ပေ။

ထိုသို့လုပ်ခြင်းမှာ မရိုသေရာ ရောက်သည်။

သူမကိုယ်တိုင် သွားရောက် ရှာဖွေတွေ့ဆုံခြင်းကသာ မှန်ကန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြသရာရောက်ပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ အကြည့်သည် ဘေးဒုက္ခ ဆင်းသက်ခဲ့ရာ အဝေးဆီသို့ တစ်ဖန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

စွန်းယောင်ချင်းမှာ နေရာတွင်ပင် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

သူမသည် အစောင့်များ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို တွေ့ရှိမည့်အချိန် သို့မဟုတ် ပိုင်ကျီဟန် ပြန်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

မည်သူ အရင်ရောက်လာသည်ဖြစ်စေ နှစ်ဦးစလုံးမှာ လျစ်လျူရှု၍ မရသော ကိစ္စများ ဖြစ်သည်။

အမည်မသိ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်မှာ တစ်အင်ပါယာလုံးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သလို၊ ပိုင်ကျီဟန်မှာလည်း သူမအနေဖြင့် ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဆက်ဆံ၍ မရသူဖြစ်သည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ပုဂ္ဂိုလ်၏ အကူအညီကို ရနိုင်မည် ဖြစ်လင့်ကစား သခင်လေးပိုင်ကို စော်ကားမိခြင်း သို့မဟုတ် လျစ်လျူရှုခြင်းမှာ ပညာရှိရာ မရောက်ပေ။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

တစ်မိနစ်

နှစ်မိနစ်

ငါးမိနစ်...

သို့သော် ထိုလျှို့ဝှက်ပုဂ္ဂိုလ်ထံမှ သတင်းမကြားရသလို ပိုင်ကျီဟန်မှာလည်း ပေါ်မလာသေးပေ။

ထို့နောက်

သူမ၏ အနောက်ဘက် လေထုထဲတွင် ဂယက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

စွန်းယောင်ချင်း၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း စူးရှသွားပြီး သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အစောင့်များမှာမူ တစ်လှမ်း နောက်ကျမှ တုံ့ပြန်နိုင်ကြသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်

လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပိုင်ကျီဟန်

ခေတ္တမျှ စွန်းယောင်ချင်း အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအံ့အားသင့်မှုမှာ စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ကြာလိုက်သည်။

သူမ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူမ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"သခင်လေးပိုင်။ ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်”

သူမ၏ အကြည့်မှာ အသာအယာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့နောက်တွင် မည်သူမျှ မရှိပေ

သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

ချုန်ရှန်း မရှိတော့ဘူးလား?

သူမ၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ

ချုန်ရှန်း ထွက်ပြေးသွားပြီဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ချုန်ရှန်းကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသည် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ

သို့သော် သူမ မမေးမီမှာပင် ပိုင်ကျီဟန်က စကားပြောလာသည်။

"ချုန်ရှန်း သေသွားပြီ"

သူ့လေသံမှာ အရေးမပါသော အရာတစ်ခုကို ပြောနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။

စွန်းယောင်ချင်း ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားသည်။

"သေသွားပြီလား?"

မယုံကြည်နိုင်မှု အစအနများ သူမ၏ မျက်ဝန်းတွင် လက်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"သူ့ကို ထပ်ပြီး ရှာနေဖို့ မလိုတော့ဘူး"

အပြန်လမ်းတွင် အစောင့်အချို့ကို တွေ့ခဲ့သဖြင့် အစောင့်များမှာ ချုန်ရှန်းကို ရှာနေသည်ဟု ပိုင်ကျီဟန်က ထင်မှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အင်မော်တယ် ရွှေအမြုတေအဆင့် ဖြစ်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူ မသိပေ။

စွန်းယောင်ချင်းသည် ပိုင်ကျီဟန် အထင်လွဲနေသည်ကို သိသော်လည်း ဘာမျှ မပြောခဲ့ပေ။

သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သူ့အား ရှင်းပြနေရန် မလိုပေ။

သို့သော် ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သော ထိုအစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပိုင်ကျီဟန်က စိတ်မဝင်စားပုံရသည်ကို သူမ အံ့အားသင့်မိသည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်လုံးများမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ မင်းရဲ့ ကြိုးစားမှုအတွက် ဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးဖို့ ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်မယ်"

ပိုင်ကျီဟန်က ဆိုသည်။

သူမက ချုန်ရှန်းအကြောင်းကို အချိန်မီ အကြောင်းကြားပေးခဲ့သဖြင့် အန္တရာယ်တစ်ခုကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သောကြောင့်သာမက—

နောင်တွင်လည်း သူမ၏ အကူအညီ လိုအပ်ဦးမည် ဖြစ်သောကြောင့် (အထူးသဖြင့် သူ့ကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးစမ်းခဲ့သော လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းကို ရှာဖွေရာတွင်) သူမအား ဆုလာဘ်ပေးခြင်းဖြင့် ပိုမို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်လာစေရန် တွန်းအားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

"သခင်လေးပိုင်... မလိုပါဘူး။ ကျွန်မ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာကို လုပ်တာပါ။ အဲဒီ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့လို့ ကျွန်မကပဲ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ"

စွန်းယောင်ချင်းက ရိုးသားစွာ ပြန်ပြောသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က စကားအများကြီး မပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ငါ သွားတော့မယ်"

စွန်းယောင်ချင်း အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

သူမ နှုတ်ခမ်းဖျားသို့ စကားလုံးများ ရောက်လာသည်

ရက်အနည်းငယ်လောက် နေသွားရန် သူမ ပြောမလို ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအတွေးမှာ ခဏသာ ကြာလိုက်သည်။

သူမ၏ အကြည့်မှာ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ ဆင်းသက်ခဲ့ရာ အဝေးက ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ဝေ့တက်သွားသည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ပုဂ္ဂိုလ်..

ပိုင်ကျီဟန်ကို ဧည့်ခံနေခြင်းထက် ထိုသူကို ရှာဖွေရန်သာ သူမ အာရုံစိုက်ရပေလိမ့်မည်။

သူမ အတွေးများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ သခင်လေးပိုင်။ ရှင် သွားရမယ့်လမ်းကို ကျွန်မ မနှောင့်နှေးစေတော့ပါဘူး"

ပိုင်ကျီဟန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြန်လည် ပိတ်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန် ထွက်သွားသည်နှင့် စွန်းယောင်ချင်း၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

တည်ငြိမ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြတ်သားသော အဆုံးအဖြတ်များဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

သူမ ချက်ချင်းပင် အစောင့်များဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"သေချာ နားထောင်ကြ”သူမ၏ အသံမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အစောင့်အားလုံး ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မင်းသမီးလေး”

စွန်းယောင်ချင်း၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်ပြီး အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။

"ရှာဖွေရေးအဖွဲ့တွေကို တိုးချဲ့လိုက်။ ဘေးဒုက္ခဖြစ်တဲ့နေရာရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်တစ်ရာအတွင်းကို ရှာဖွေရေးနယ်မြေ တိုးချဲ့လိုက်ကြ"

သူမ၏ လေသံမှာ ပို၍ တည်ကြည်လာသည်။

"တောင်တိုင်း၊ ချိုင့်ဝှမ်းတိုင်း၊ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ဂူတိုင်းကို ရှာကြ။ ဘယ်နေရာကိုမှ ချန်မထားနဲ့"

သူမ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ထပ်တိုးလိုက်သည်။

"အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကို တွေ့တဲ့သူကို—"

သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

"ကြီးလေးတဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ပေးမယ်”

အစောင့်များကြားတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ မြင့်တက်သွားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မင်းသမီးလေး”

သူတို့ ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ထူးကြသည်။

ချက်ချင်းပင် လူရိပ်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ခွဲထွက်သွားကြသည်။

အကြီးအကျယ် ရှာဖွေမှုကြီး စတင်လေပြီ။

စွန်းယောင်ချင်းသည် အဝေးက ကောင်းကင်ယံဆီသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

သူမ၏ အမူအရာမှာ ခိုင်မာနေသည်။

(ငါတို့ သူတို့ကို ရှာတွေ့မှ ဖြစ်မယ်...)

ဘယ်လောက်ပဲ ကုန်ကျပါစေ—

ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားရပါစေ—

သူမ ထိုလျှို့ဝှက်ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရှာဖွေရမည်

ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ကြယ်ကြွေအင်ပါယာ တစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သူ ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိနေသောကြောင့်တည်း။