အခန်း (၁၅၁-၁၅၂)

အခန်း (၁၅၁)- အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းကွယ်နေသူ

အချိန်ကာလတို့သည် အတိတ်သို့ ပြန်လည်ကူးပြောင်းသွားခဲ့၏။

နင်းကျော့သည် မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်းအတွင်း၌ ရှိနေဆဲပင်။

"အသက်မျှင်ကြိုး ဟုတ်လား" စွန်းလင်ထုံသည် နင်းကျော့အား ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်ဝမ်းသာသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်းပင် ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။

"ကျော့လေး... ဒါက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ။ ဒါဟာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခုပဲကွ။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ဒါက ဘိုးဘေးသုံးပါးက အထူးတလည် ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားပဲ"

"ကောင်းလိုက်လေခြင်း၊ အရမ်းကို ကောင်းတယ်"

"ပြီးတော့ မင်းက အခုမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာတောင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ အစပျိုးပုံသဏ္ဌာန်ကို အပိုင်ရနေပြီပဲ။ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားဂိုဏ်းက မျိုးဆက်ခံတပည့်တွေတောင် ဒါမျိုးဖြစ်ဖို့ ခဲယဉ်းလှတာ"

နင်းကျော့က မိမိ မည်သို့မည်ပုံ အသက်မျှင်ကြိုးကို ရရှိခဲ့ကြောင်း စွန်းလင်ထုံအား ရှင်းပြရာ စွန်းလင်ထုံသည် နင်းကျော့အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ဝမ်းမြောက်နေမိတော့သည်။

နင်းကျော့က ဆက်လက်၍ "ကျွန်တော် ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ အစပျိုးပုံသဏ္ဌာန်ကို အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးပြီ။ ရလဒ်တွေ အများကြီးလည်း ရခဲ့တယ်။ ဥပမာပြောရရင် နင်းမျိုးနွယ်စုဝင် အတော်များများကို ကျွန်တော် အသက်မျှင်ကြိုး လျှို့ဝှက်ပြီး ထည့်သွင်းထားပြီးသားပါ"

"ကျွန်တော့်စိတ်ကူးကတော့ အကိုစွန်းဆီမှာလည်း တစ်ခုလောက် ထည့်သွင်းပေးထားချင်လို့ပါ"

စွန်းလင်ထုံမှာ ကြောင်အသွားရလေသည်။

နင်းကျော့က ဆက်ပြောသည်မှာ "ကျွန်တော့်အစီအစဉ်က ဒီလိုပါ။ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော် အခု အသက်မျှင်ကြိုးကို သုံးပြီး ယွမ်တာရှန့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူပြီး တခြားစက်မှုပစ္စည်းထဲကို ပြောင်းထည့်လို့ ရနေပြီလေ"

"ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူရတာက ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူရတာထက် နည်းနည်းပိုခက်ပေမဲ့ သိပ်တော့ မကွာခြားပါဘူး"

"ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အစပျိုးနတ်ဘုရားစွမ်းအားကနေတစ်ဆင့် ခံစားသိရှိနေရတဲ့ အသိပါ"

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ပိုပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ မသေမျိုးနန်းတော်ထဲကို ရောက်သွားပြီဆိုရင် အကိုစွန်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုပါ ထုတ်ယူနိုင်မလားဆိုတာ စမ်းကြည့်ချင်တယ်။

"အကိုစွန်းရဲ့ ဝိညာဉ်သာ နန်းတော်ထဲကို ရောက်သွားရင် စမ်းသပ်မှုတွေကို ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်လို့ ရပြီပေါ့"

"ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းရဲ့ ပထမဆုံး တံခါးဝကိုသာ ဝင်နိုင်သွားရင် ချော်ရည်နန်းတော်ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ စက်မှုရုပ်သေးတစ်ရုပ်ကို ရနိုင်လိမ့်မယ်"

စွန်းလင်ထုံ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားပြီး ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကာ "မင်းပြောချင်တာက ယွမ်တာရှန့်ကို လုပ်ခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံအတိုင်း ချီပိုင်ကိုလည်း စက်မှုရုပ်သေးအဖြစ် လုပ်ပစ်ဖို့လား"

"သိပ်ကောင်းတဲ့ စိတ်ကူးပဲ"

"ချီပိုင်ကို ချော်ရည်နန်းတော်က သတ်ပစ်လိုက်တာဆိုရင် ဝိညာဉ်ဝါးဂိုဏ်းက ပြဿနာလာရှာရင်တောင် သူတို့ နန်းတော်ကိုပဲ လိုက်ရှာရလိမ့်မယ်"

"ဒီလိုဆိုရင် မုန့်ခွေကလည်း ဒါကို ဘယ်လိုမှ ခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘူး။ တမ်းတခြင်းပြည်ကလည်း ဒီသဘောထားမျိုးပဲ ရှိမှာပဲ"

"ထက်မြက်လိုက်လေခြင်း" စွန်းလင်ထုံက နင်းကျော့အား လက်မထောင်၍ ချီးကျူးလိုက်၏။

သူသည် နင်းကျော့အား အပြည့်အဝ ယုံကြည်လေရာ "ဒါဆိုလည်း လုပ်ကြတာပေါ့၊ ငါ့ဆီမှာလည်း အသက်မျှင်ကြိုးကို ထည့်သွင်းလိုက်တော့" ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့သည် စွန်းလင်ထုံအကြောင်းကို အသေအချာ သိရှိသူဖြစ်ရာ အသက်မျှင်ကြိုး ထည့်သွင်းသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြီးဆုံးသွားတော့သည်။

"ထည့်ပြီးသွားပြီလား။ ငါ ဘာမှမခံစားရပါလား" စွန်းလင်ထုံသည် မိမိ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ကို စမ်းသပ်ကြည့်သော်လည်း ဘာမျှ မထူးခြားချေ။

အချိန်မရှိတော့သဖြင့် နင်းကျော့သည် အများကြီး ရှင်းမပြတော့ဘဲ စွန်းလင်ထုံနှင့် အမြန်ပင် လမ်းခွဲခဲ့လိုက်သည်။

ထို့နောက် နင်းကျော့သည် မိမိမျိုးနွယ်စုဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ရာ နင်းရှောင်ဟွေ့သည် မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းသို့ အတူတကွ စူးစမ်းလေ့လာရန် သူ့အား တက်ကြွစွာ လာရောက်ခေါ်ယူလေသည်။

နင်းကျော့သည် အမှန်တကယ်တွင် အလွန်ပင် ဆန္ဒရှိနေသော်လည်း အပြင်ပန်း၌မူ တုံ့ဆိုင်းနေသည့်ဟန်၊ ဝန်လေးနေသည့်ဟန်များ ပြသကာ မလိုလားအပ်ဘဲ လိုက်ပါသွားသည့်ဟန်ဖြင့် မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

ယင်းနောက်တွင် သူသည် နင်းရှောင်ဟွေ့အား အောင်မြင်စွာ လှည့်စားနိုင်ခဲ့သလို မုန့်ချုံကိုလည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ အစပျိုးပုံသဏ္ဌာန်ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပြီးနောက် အခန်း (၁) ဆီသို့ တစ်လမ်းလုံး ပြန်လည်ဆုတ်ခွာလာခဲ့၏။

အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက်တွင်မူ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စွန်းလင်ထုံ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲခေါ်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

အောင်မြင်သွားသည့် ထိုအချိန်၌ စွန်းလင်ထုံမှာ ကြောင်အသွားရသလို နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာလည်း မိန်းမောတွေဝေသွားရချေပြီ။

၎င်း၏ နဂါးဦးခေါင်းသည် လိပ်ခွံထဲမှ ဗီဇအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာကာ လည်ပင်းမှာ ရှည်ထွက်လာပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ပြူးထွက်လာတော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ၎င်းသည် ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ငြိမ်သက်သွားရ၏။

ထိုအချိန်အတွင်း မီးလျှံကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခံရသော်လည်း နာကျင်မှုကို မခံစားရတော့သည့်အလား လှုပ်ပင်မလှုပ်တော့ချေ။

၎င်းသည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်ကို ချော်ရည်နန်းတော်၏ စမ်းသပ်မှု နယ်မြေများအတွင်းသို့ ထုတ်ယူနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ အဘယ်သဘောနည်း။

ယင်းမှာ သူသည် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြစ်သော အသက်မျှင်ကြိုးကိုပါ တတ်မြောက်ထားခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

အို...

ဒါဟာ အသက်မျှင်ကြိုးပါလား။

အသက်မျှင်ကြိုးကြီးပါလား။

ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ဘာလို့ ဒီလိုတွေ ဖြစ်နေရတာလဲ။

သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူလေးပဲ မဟုတ်လား၊ အသက်မျှင်ကြိုးရဲ့ အစပျိုးပုံသဏ္ဌာန်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တတ်မြောက်နိုင်ရတာလဲ။

ဒါဟာ နောက်ပြောင်နေတာလား။

ဒါ ဘယ်လိုလောကကြီးလဲ။

ဒီလိုမျိုးတောင် လိမ်လို့ရနေတာလား။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် လုံးဝပင် နားမလည်နိုင်တော့ချေ။

ဤလောကကြီးသည် အလွန်ပင် ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းနေပြီး မြွေပါက ကြက်ကို စီးနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရတော့သည်။

ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။

ဒီနင်းကျော့ဆိုတဲ့ လူက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် အဖြေရှာမရနိုင်တော့ပေ။

ပြင်းထန်လှသော အံ့အားသင့်မှုကြောင့် အခြေအနေကို မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည် သို့မဟုတ် မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို ခေတ္တမျှ မဝေခွဲနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရှာသည်။

၎င်းသည် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ မှင်တက်ရပ်နေမိပြီးနောက်မှ မီးလျှံကြာပွတ်၏ ဆက်တိုက်ဆိုသလို နာကျင်မှုကြောင့် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့၏။

၎င်းသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့မှ မီးလျှံအငွေ့အသက်များ မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

မယုံကြည်နိုင်မှု၊ ဒေါသထွက်မှု၊ မုန်းတီးမှုနှင့် ရွံရှာမှုတို့အပြင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ခံစားချက်ကြီးကလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာတော့သည်။

ဒီနင်းကျော့ဆိုတဲ့ ကောင်က တကယ်တော့ ဘာကောင်လဲ။

နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လား။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာတင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ အစပျိုးပုံသဏ္ဌာန်ကို တတ်မြောက်ထားတယ်ဆိုတာ ဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ မျိုးဆက်ခံတပည့်တွေတောင် မလုပ်နိုင်တဲ့ အရာပဲ။

သူ့ကို တားရမယ်။

သူ့ကို လုံးဝ တားမှဖြစ်မယ်။

ဘယ်လိုနည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားရပါစေ သူ့ကို တားရမယ်။

ဒီလို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး ပရိယာယ်များလှတဲ့သူသာ ချော်ရည်နန်းတော်ရဲ့ အရှင်သခင်သစ် ဖြစ်လာရင် ငါ့ရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

လွတ်လပ်ခွင့်...

လွတ်လပ်ခွင့်။

လွတ်လပ်ခွင့်

ဘယ်သူကမှ ဒါကို မလိုချင်ဘဲ နေပါ့မလဲ။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည်လည်း ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်ရှိသည့် သက်ရှိတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

၎င်းသည် လွတ်လပ်ခွင့်ကို အလွန်အမင်းပင် တောင့်တလှ၏။

၎င်းသည် ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး နေရောင်ခြည်ကို ဘယ်တော့မှ မမြင်တွေ့ရတော့မည့် ဘဝကို မလိုချင်တော့ပေ။

နတ်ဆိုးသားရဲတွေရဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကိုလည်း ရင်မဆိုင်ချင်တော့ဘူး။ အစောင့်အရှောက်တစ်ယောက်၊ ကြည့်ရှုသူတစ်ယောက်အဖြစ် လုပ်နေရတာကိုလည်း ငြီးငွေ့လှပြီ။

ဒါတွေကို ဆက်မလုပ်ချင်တော့ဘူး။

အပြင်ကို ထွက်သွားချင်ပြီ၊ ပြန်ပြီး လွတ်လပ်ချင်ပြီ။

တစ်ချိန်က ၎င်းသည် မီးလျှံတောင်တန်းတဝိုက်မှာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ကျင်လည်ခဲ့တဲ့ မီးလျှံနဂါးတစ်ကောင် မဟုတ်လော။

ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာသောအခါ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသည် ဝိညာဉ်သေအဆင့်မှ ဝိညာဉ်ရှင်အဆင့်သို့ မြင့်တက်လာပြီး ယင်းမှတစ်ဆင့် ဉာဏ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့ရာ—

၎င်းသည် မသေမျိုးနန်းတော်ဟူသော လှောင်အိမ်ထဲမှ မည်သို့ လွတ်မြောက်ရမည်ကို စတင်စဉ်းစားနေခဲ့ချေပြီ။

၎င်းတွင် တာဝန်ဝတ္တရားများ ရှိနေသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ အဖန်ဖန် စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်းဖြင့် လစ်ဟာချက်များကို အမြဲပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထိုလစ်ဟာချက်များကို အသုံးချနိုင်ရန်လည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့၏။

၎င်းသည် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ယူဆောင်သွားနိုင်စေရန် တမင်တကာ ချန်ထားခဲ့သည်။ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးကို တိုက်ပွဲအတွင်း ပျက်စီးသွားစေရန်နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာသမားတော်ကို လမ်းပျောက်သွားစေရန် တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ စက်မှုရုပ်သေးဖြစ်သော တာအိုဆရာကိုသာ ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။

၎င်းသည် မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို အသုံးချကာ ချော်ရည်နန်းတော်၏ အစွမ်းကို လျော့ပါးသွားစေရန် တမင်တကာပင် နှေးကွေးစွာ လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

နန်းတော်၏ အစွမ်းလျော့ပါးသွားခြင်းသည် ၎င်းကို ပိတ်လှောင်ထားသည့် လှောင်အိမ်၏ အကာအကွယ်လွှာများ တစ်လွှာချင်း ပျက်စီးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှ အင်အားစုလေးခုက ချော်ရည်နန်းတော်ကို ကာကွယ်ရန် ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ကြသောအခါ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ရ၏။

နင်းကျော့က နန်းတော်ကို ဖောက်ခွဲလိုက်သောအခါ ၎င်းသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ပြီး နင်းကျော့ကိုပင် အတော်လေး သဘောကျခဲ့မိသေးသည်။

သို့သော်လည်း နင်းကျော့သည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တိုးတက်လာကာ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်နှင့် အသက်မျှင်ကြိုးတို့ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ဖော်ပြသလာသောအခါတွင်မူ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် မပျော်ရွှင်နိုင်တော့ဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရချေပြီ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ရှိအခြေအနေအရ နင်းကျော့သည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ အတောက်ပြောင်ဆုံးသော စမ်းသပ်ခံတပည့် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ သူသာ နောင်တစ်ချိန်တွင် နန်းတော်၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာပါက နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်၏ ဘဝသည် ကောင်းမွန်ပါဦးမည်လော။ လွတ်လပ်ခွင့်ကိုကော ရနိုင်ပါဦးမည်လော။

စဉ်းစားပင် မစဉ်းစားရဲစရာပင်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်၏ အမြင်တွင်မူ အကောင်းဆုံး အရှင်သခင်မှာ မုန့်ချုံသာ ဖြစ်သည်။

တစ်ချက်မှာ သူသည် ရိုးအလှ၏၊ အလွန်ကို ရိုးအလှ၏။ နင်းကျော့ကို လှည့်စားခြင်းနှင့် မုန့်ချုံကို လှည့်စားခြင်းသည် အခက်အခဲချင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။

နောက်တစ်ချက်မှာ မုန့်ချုံ၏ မုန့်မျိုးနွယ်စုသည် အင်အားတောင့်တင်းလှသည်။ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် နန်းတော်မှ ထွက်ခွာ၍ လွတ်လပ်စွာ ကျင်လည်သွားသောအခါ မုန့်မျိုးနွယ်စုသည် နန်းတော်ကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် မီးလျှံတောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို ထိန်းသိမ်းရန် လုံလောက်သော အင်အားရှိပေသည်။

ဝူး...

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် ပူပန်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

၎င်းသည် ဦးခေါင်းကို မော့ကာ ပြင်းထန်တောက်ပလှသော မီးလျှံတိုင်ကြီးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ရူးသွပ်မှုအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

ချော်ရည်နန်းတော်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြန်ရာ အဆုံးမရှိသော ချော်ရည်များမှာ ဘေးဘီသို့ စဉ်ထွက်ကုန်ပြီး ပေတစ်ဆယ်ခန့် မြင့်သော ချော်ရည်လှိုင်းများပင် ထလာခဲ့သည်။

ရတနာအလင်းတန်းများမှာ ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးတက်သွားပြီး ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဗဟိုပြုကာ မမြင်နိုင်သော လေလှိုင်းများမှာ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ပတ်ချာလည် တိုက်ခတ်နေတော့သည်။

မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲ ရာပေါင်းများစွာမှာ လွင့်စဉ်သွားကြပြီး တိမ်တိုက်နှင့် မီးခိုးများမှာလည်း တလိမ့်လိမ့် တက်လာခဲ့၏။

"မကောင်းတော့ဘူး၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ..." မုန့်ခွေသည် သက်ပြင်းချရင်း မသေမျိုးမြို့တော် အစီအရင်ကြီးကို အသက်သွင်းကာ နန်းတော်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

သို့သော် ယခုအကြိမ်မှာ မတူညီတော့ချေ။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေမိရာ ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။၎င်းသည် အဓိကခန်းမအတွင်း၌ ခုန်ပေါက်နေပြီး ကျောက်စာတိုင်များကို နင်းကျော့ဟု မှတ်ယူကာ အတင်းဝင်တိုက်နေတော့သည်။

အချည်းနှီးပင်၊ ၎င်းသည် နင်းကျော့အား ဘာမျှ မထိခိုက်စေနိုင်ချေ။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မုန့်ခွေအား ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်း၏ အတွေးမှာ ရိုးရှင်းလှ၏— ငါ့ကို ရိုက်စမ်းပါ။

မုန့်ခွေ... ငါ့ကို ရိုက်စမ်းပါ။

မင်းသာ ငါ့ကို ရိုက်လိုက်ရင် ငါက ခုခံမှု ကျရှုံးသွားပြီလို့ အကြောင်းပြပြီး မင်းကို ဒီနေရာမှာ နန်းတင်လို့ ရပြီလေ။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းက ဒီရာဇပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်၊ ငါက လွတ်လပ်ခွင့်ရ၊ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အဆင်ပြေတာပေါ့။

သို့သော်လည်း မုန့်ခွေ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ— "နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီလား" ဟူ၍သာ။

ချော်ရည်နန်းတော် ဖောက်ခွဲခံရပြီးကတည်းက မုန့်ခွေ ကိုယ်တိုင်လာရောက် စောင့်ရှောက်နေခဲ့သည်မှာ အကြိမ်ပေါင်း မနည်းတော့ချေ။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်၏ ဒေါသတကြီး သောင်းကျန်းမှုကြောင့် ချော်ရည်နန်းတော် ဆူပူလှုပ်ရှားမှုများကို သူ အကြိမ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ။

ထိုအချိန်တိုင်းတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် ပင်ပင်ပန်းပန်းနှင့် နန်းတော်ကို နှိမ်နင်းပေးခဲ့ရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ နန်းတော်၏ လှုပ်ရှားမှုက ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် မုန့်ခွေသည် အခြေအနေ အပြည့်အဝ စိတ်ချရစေရန် မသေမျိုးမြို့တော် အစီအရင်ကြီးကိုပါ အသုံးပြုခဲ့ရသေးသည်။

"ဒီနဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်က တစ်ခါ ရူးပြန်ပြီလား" မုန့်ခွေသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ မျက်နှာပျက်သွား၏။

ဤအကြိမ် နန်းတော်၏ ဆူပူလှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှပေသည်။

"စောစောက ဘေးဆောင်ခန်းမ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရလို့ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်က စိတ်ပျက်သွားလို့လား" မုန့်ခွေ သက်ပြင်းချမိသည်။

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်၏ မြို့စားမင်း လုပ်ရသည်မှာ ဤမျှ ပင်ပန်းလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် မိမိ၏ မြေးဖြစ်သူ မုန့်ချုံ၏ ဆက်တိုက်ဆိုသလို တိုးတက်မှုများနှင့် ယခုတစ်ခေါက် မသေမျိုးနန်းတော် စူးစမ်းလေ့လာမှုအတွင်း အောင်မြင်မှုများကို တွေးတောမိသောအခါ သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ဆင်းရဲပင်ပန်းမှုများမှာ ထိုက်တန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မုန့်ခွေသည် မသေမျိုးမြို့တော် အစီအရင်ကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းကာ ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြန်သည်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာမူ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် စိတ်ထဲမှသာ ဟိန်းဟောက်၍ အော်ဟစ်နေမိတော့သည်။

"ငါ့ကို ရိုက်စမ်းပါ၊ ငါ့ကို ရိုက်စမ်းပါ မုန့်ခွေရဲ့။ မင်းက အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူပဲ၊ ကြောက်မနေစမ်းပါနဲ့။ မင်းက မုန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေ၊ တိုက်ခိုက်စမ်းပါ"

မုန့်ခွေမှာမူ ချော်ရည်နန်းတော်ကို အစွမ်းကုန် ဖိနှိပ်ရင်း တွေးနေမိသည်မှာ— "ငါက အစွမ်းထက်တဲ့ မုန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဗျူဟာမှူး၊ မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်တဲ့ တောင်တန်းကြီးလို ဝန်ကြီးချုပ်ပဲ။ ချော်ရည်နန်းတော်ဆိုတာ သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး၊ ဒါဟာ မီးလျှံတောင်တန်းကို ဖိနှိပ်ထားဖို့ အဓိကသော့ချက်ပဲ၊ ဒါကို အကောင်းအတိုင်း ထိန်းသိမ်းထားရမယ်"

သူသည် မုန့်ချုံအား နန်းတော်အရှင်သခင် ရာထူးကို ရစေချင်သူဖြစ်ရာ—

သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ချော်ရည်နန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်ပါ့မလဲ။

ချော်ရည်နန်းတော်သည် ဘိုးဘေးသုံးပါး၏ စံအိမ်ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုပင် အသာလေး သတ်ပစ်နိုင်သည့် အစွမ်းထက်လှသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေနိုင်ပေသည်။

ဘိုးဘေးသုံးပါးသည် တမ်းတခြင်းပြည်နှင့် နီးကပ်သော ဆက်ဆံရေးရှိကြ၏။ တမ်းတခြင်းပြည်၏ အမတ်တစ်ဦးဖြစ်သော သူသည်လည်း သူတို့နှင့် တစ်ဖွဲ့တည်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဖြိုဖျက်နိုင်လျှင်ပင် မုန့်ခွေသည် ယင်းကို ထိန်းသိမ်းရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းမှာ မုန့်မျိုးနွယ်စုအတွက် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းချနိုင်ရန် အကောင်းဆုံးသော လှေကားထစ်နှင့် အကြောင်းပြချက် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

အကြိမ်ကြိမ်၊ အကြိမ်ကြိမ်ပင် ဆူပူလှုပ်ရှားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မုန့်ခွေသည် နန်းတော်ကို လုံးဝ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ချေ။

သူသည် ဖိနှိပ်ရုံသာ ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ် သောင်းကျန်းတိုင်းမှာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု၊ သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်— ငါ့ကို တိုက်စမ်းပါ မုန့်ခွေ၊ ငါ့ကို တိုက်စမ်းပါ။

သို့သော် အကြိမ်တိုင်းတွင် မုန့်ခွေသည် ဆူပူလှုပ်ရှားမှုကိုသာ ဖိနှိပ်ခဲ့ပြီး လုံးဝ ပြန်မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ။

သူသည် မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေမိပြီး မုန့်ခွေ၏ နားထဲသို့ အတင်းအော်ပြောချင်နေမိတော့သည်— "မင်းသာ ဘာမှမလုပ်ရင် နင်းကျော့က နန်းတော်အရှင်သခင် ရာထူးကို လုယူသွားတော့မှာကွ"

"သူက အသက်မျှင်ကြိုးဆိုတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ အစပျိုးပုံသဏ္ဌာန်ကို တတ်မြောက်ထားတာ ထင်ရှားနေပြီ။ အကယ်၍ သူသာ နောင်ကျရင် ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်ရနိုင်တော့မှာလဲ"

"အန္တရာယ်ရှိတယ်မုန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေအနေက အလွန်အန္တရာယ်ရှိနေပြီ"

"ဒီမှာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ရှိနေတယ်"

သူက အလွန်ကို နက်ရှိုင်းစွာ၊ အလွန်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းကွယ်နေသူဖြစ်ချေသည်။

အခန်း (၁၅၂) - စက်မှုရုပ်သေး - ချီပိုင်

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသချောင်းချောင်းထွက်နေပြီး အဓိကခန်းမအတွင်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ မီးများမှုတ်ထုတ်ကာ တစ်ချိန်လုံး ဟိန်းဟောက်နေလေသည်။

မုန့်ခွေမှာ ထိုဝိညာဉ်အား ဖိနှိပ်ရန် အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးပမ်းနေရပြီး စည်းဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းပင် မလှမ်းရဲရှာပေ။

မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများသည်လည်း ဆုတ်ခွာသွားခြင်းမရှိဘဲ လှိုင်းတံပိုးများသဖွယ် မသေမျိုးနန်းတော်အား အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် တောင်ထိပ်ပေါ်မှ တိုက်ပွဲမှာ ရှုပ်ထွေးပွေလီလာသဖြင့် မုန့်ခွေအဖို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ပိုမိုခက်ခဲလာပြီး အလူးအလဲ ခံစားနေရတော့သည်။

သို့သော်လည်း ရွေးချယ်စရာကား မရှိပေ။

အကြောင်းမှာ သူသည် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်၏ လက်ရှိမြို့စားမင်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ချော်ရည်နန်းတော်အား ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်မှာ သူ၏ တာဝန်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အံကြိတ်ကာ တောင့်ခံနေရလေသည်။

သို့သော် စမ်းသပ်ဆောင်များအတွင်း၌မူ အရာအားလုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။

နင်းကျော့သည် စွန်းလင်ထုံ၏ ဝိညာဉ်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ သစ်သားဦးခေါင်းကို စောင်းရင်း "ဒါက အောင်မြင်သွားတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ကြည့်မည်ဆိုလျှင် စွန်းလင်ထုံ၏ ဝိညာဉ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆွဲသွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အောင်မြင်သည်ဟု မဆိုနိုင်ပြန်ပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် စမ်းသပ်ခံတပည့်တစ်ဦးသည် အခန်း (၁) သို့ ပထမဆုံးဝင်ရောက်လာပါက သူတို့၏ ဝိညာဉ်မှာ အစပျိုး စက်မှုကိုယ်ထည်အတွင်း ကိန်းအောင်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ အခြားသော စက်မှုအစိတ်အပိုင်းများကို ဆွဲဆောင်စုစည်းရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း စွန်းလင်ထုံ၏ ဝိညာဉ်မှာမူ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး မည်သည့် စက်မှုအစိတ်အပိုင်းကမျှ သူ့အား တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။

စွန်းလင်ထုံ၏ ဝိညာဉ်ကို နီရဲသော ဝိညာဉ်မီးလျှံတစ်ခုက ဝန်းရံထားသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကုသရန်အတွက် မကြာသေးမီက စားသုံးခဲ့သော ဖီးနစ်ဝိညာဉ် သွေးရနံ့ဆေးလုံးမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုနီရဲသော ဝိညာဉ်မီးသည် ဖီးနစ်ငှက်၏ အမြီးမွှေးများကဲ့သို့ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး တစ်ဖန်ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း၏ နက်ရှိုင်းလှသော အဓိပ္ပာယ်များကို ဆောင်ကြဉ်းနေလေသည်။

"အကိုစွန်းက အစပျိုး စက်မှုအစိတ်အပိုင်းတွေကို မရရှိခဲ့တော့ ကျွန်တော်ပဲ စီစဉ်ပေးကြည့်ပါ့မယ်" နင်းကျော့က စတင်ဦးဆောင်ကာ စွန်းလင်ထုံအတွက် စက်မှုကိုယ်ထည်နှင့် ခြေလက်များကို ရွေးချယ်ပေးလိုက်သည်။

သူသည် စွန်းလင်ထုံ၏ ဝိညာဉ်ကို စက်မှုကိုယ်ထည်အတွင်း အရင်ဆုံး ကိန်းအောင်းစေပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်ကို တပ်ဆင်နိုင်ရန် လမ်းညွှန်ကူညီပေးလေသည်။

"စက်မှုရုပ်သေးတစ်ရုပ် ဖြစ်ရတာက ဒီလို ခံစားချက်မျိုးလား၊ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ" စွန်းလင်ထုံသည် သူ၏ ရုပ်သေးလက်များကို ကြည့်ကာ ခြေစောင့်ကြည့်လိုက်၊ အကြိမ်အနည်းငယ် ခုန်ကြည့်လိုက်နှင့် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေတော့သည်။

"သွားကြစို့၊ အခန်း (၁) ထဲမှာ နေတာက မလုံခြုံဘူး၊ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်က ဒီမသေမျိုးနန်းတော်ထဲကို စူးစမ်းဖို့ အချိန်မရွေး ရောက်လာနိုင်တယ်" ဟု နင်းကျော့က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

စွန်းလင်ထုံက အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

အခြေအနေ၏ အရေးကြီးပုံကို သိရှိသဖြင့် သူသည် ပထမဆုံး တံဆိပ်တုံးဆီသို့ ခြေလှမ်းအစိတ်ခန့် အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူသည် တံဆိပ်တုံးကို ထိလိုက်သော်လည်း မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ မရရှိခဲ့သည့်အပြင် ဆုလာဘ်သုံးခုကိုလည်း မမြင်ရပေ။

နင်းကျော့၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လေးလံသွားရသည်။ စွန်းလင်ထုံမှာ လှည့်စားကာ ဝင်ရောက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်၏။

သူသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဖြစ်နေပြီး ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်ကိုလည်း မကျင့်ကြံထားသဖြင့် စမ်းသပ်ဆောင်၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို မခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အသုံးပြုကြည့်ရမလား။

နောက်တစ်ခဏတွင် နင်းကျော့သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုလိုက်ရာ စွန်းလင်ထုံမှာ သတင်းအချက်အလက်ကို ချက်ချင်းပင် လက်ခံရရှိသွားလေသည်။

"ဆုလာဘ်သုံးခုထဲက ဘယ်ဟာကို ရွေးရမလဲဆိုတော့... အာ" စွန်းလင်ထုံ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် ဆုလာဘ်သုံးခုမှာ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ရွေးချယ်၍ မရတော့ပေ။

နင်းကျော့က နှစ်သိမ့်လိုက်သည် "စိတ်မပူပါနဲ့ အကိုစွန်း၊ ကျွန်တော် အသက်မျှင်ကြိုး ပညာရပ်ကို ရပ်လိုက်ရုံပါ"

ဤသည်မှာ လိမ်ညာပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်။

လက်တွေ့တွင်မူ နင်းကျော့သည် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့ လိမ်ညာလိုက်ရခြင်းအပေါ် နင်းကျော့အနေဖြင့် အပြစ်ရှိသလို မခံစားရပေ။

အကြောင်းမှာ နင်းကျော့ အသက် နှစ်နှစ် သုံးနှစ်သားအရွယ်ကပင် စွန်းလင်ထုံက သူ့အား ရှင်းလင်းစွာ ပြောခဲ့ဖူးသည်မှာ "လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိတတ်ကြတယ်၊ တခြားလူတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လေးတွေကို လေးစားပေးရမယ်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

စွန်းလင်ထုံသည် နင်းကျော့ကို ကောင်းစွာ နားလည်သူဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည် "ဟုတ်တယ်၊ ဒီနည်းလမ်းကို ငါတို့ စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ လိုတယ်"

စမ်းသပ်မှုအရ နင်းကျော့သည် အချိန်တိုင်းတွင် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပြီး အသက်မျှင်ကြိုးနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ဆက်သွယ်မှုကို ခိုင်မာစေခြင်းဖြင့် စွန်းလင်ထုံ၏ တရားမဝင်မှုပြဿနာကို ယာယီဖြေရှင်းနိုင်ကာ ချော်ရည်နန်းတော်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူပြီး ဆုလာဘ်များ ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါ တကယ် အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ" နင်းကျော့က ချီးကျူးလိုက်သည် "ဒီနည်းလမ်းနဲ့ဆိုရင် အကိုစွန်းအနေနဲ့ စမ်းသပ်မှုတိုးတက်မှုစာရင်းမှာ နာမည်ပါဖို့တောင် မလိုတော့ဘူး"

သူသည် ရုပ်သေးရုပ်ဖြစ်နေသော စွန်းလင်ထုံကို စမ်းသပ်မှုများမှတစ်ဆင့် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရာ ပြင်ဆင်ဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် စာရင်းတွင် "စံနှုန်းသတ်မှတ်ချက်" နှင့် "မုန့်ချုံ" တို့သာ ရှိနေသည်။

စွန်းလင်ထုံသည် "စံနှုန်းသတ်မှတ်ချက်" ဟူသော နာမည်ကို ကြည့်ပြီး နင်းကျော့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည် "တော်တယ် ငါ့ညီလေး၊ မင်းမှာ အစွမ်းအစတွေ အများကြီးရှိတာပဲ"

နင်းကျော့သည် ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် - တာရှန့်နှင့် ပူးပေါင်းကာ စွန်းလင်ထုံကို ခရီးဆုံးအထိ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ပထမဆုံး ဗုဒ္ဓဘာသာ စမ်းသပ်မှုသို့ ရောက်ရှိသည်အထိ ဆက်လက် ရှေ့တိုးလာခဲ့ကြသည်။

စွန်းလင်ထုံမှာ အခေါင်းခန်းမအတွင်း ရောက်ရှိနေစဉ် နင်းကျော့သည် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အပြည့်အဝ အာရုံခံလိုက်ပြီး အသက်မျှင်ကြိုး ပညာရပ်ကို နှိုးဆော်လိုက်သည်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ ဦးခေါင်းကို မော့ကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေလေသည်။ သို့သော်လည်း တာဝန်အရ ထိုသတင်းအချက်အလက်ကို ပေးပို့ရပေမည်။

အပြင်ဘက်တွင်မူ မုန့်ခွေမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း မသေမျိုးနန်းတော်ကို အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်နေရသည်။

စွန်းလင်ထုံက အော်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါ သတင်းအချက်အလက်ကို ရပြီ"

နင်းကျော့ ယခင်က လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် အဆင့်များအတိုင်း စွန်းလင်ထုံကလည်း စတင်လုပ်ဆောင်တော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူ၏ ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲသွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ လူသားခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်းတွင် သူသည် ယခင်က ထုတ်ယူထားသော စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် အနှစ်သာရသွေးများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

နင်းကျော့နှင့် သဘောတူညီထားသည့်အတိုင်း စွန်းလင်ထုံသည် ငရဲဘုံ သရဲတံဆိပ်၊ ဝိညာဉ်တုန်ခါစေသော စည်တော်နှင့် ပျက်စီးနေသော ရွှေမျှင်ဝတ်ရုံတို့ကိုလည်း ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ တန်တျန်များအတွင်းသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

သရဲတံခါး ရှောင်တိမ်းမြက်ပင်ကိုပင် စွန်းလင်ထုံက သုံးရွက်ခူးယူကာ အနှစ်သာရပင်လယ်အောက်ရှိ အောက်ပိုင်းတန်တျန်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

ဤအဆင့် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် စွန်းလင်ထုံသည် နင်းကျော့ သူ့ကို ပြန်လည်ဆွဲယူမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် နင်းကျော့က သူ၏ ဝိညာဉ်ကို နန်းတော်အတွင်းသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် ထုတ်ယူလိုက်ရာ စွန်းလင်ထုံမှာ ယခင် ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်နှင့်အတူ နေရာပြောင်းအစီအရင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ချီပိုင်ကို အပြင်သို့ ထုတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

"အောင်မြင်သွားပြီ"

"ငါတို့ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ"

နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ဝါးချင်း ရိုက်လိုက်ကြသည်။

"ချော်ရည်နန်းတော်၊ ဒါကို စက်မှုပစ္စည်းတွေ ဖန်တီးဖို့ ငါ သုံးမယ်" ရွှေသွေးတိုက်ပွဲဝင်မျောက် - တာရှန့်သည် ချီပိုင်ကို တံခါးပေါက်တစ်ခုဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး စွန်းလင်ထုံက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသော နင်းကျော့မှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ထောက်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် နင်းကျော့သည် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုကာ အသက်မျှင်ကြိုး ပညာရပ်ကိုလည်း အစွမ်းကုန် နှိုးဆော်လိုက်တော့သည်။

"ဝူး..." နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ဟောင်လိုက်လေသည်။

မုန့်ခွေမှာ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ထိုဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

ထိုစဉ်က နင်းကျော့ အသုံးပြုခဲ့သော ယွမ်တာရှန့်မှာ မသေမျိုး ပါရမီထူးရှိသော်လည်း အနှစ်သာရအားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သာရှိသော ချော်ရည်နတ်ဆိုးမျောက် အိုကြီးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မတူညီတော့ပေ။

ချီပိုင်သည် မှော်လက်နက်နှစ်ခုနှင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင် အရွက်သုံးရွက်ကို ဆောင်ထားသော စစ်မှန်သည့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်း၌ ကြေးဝါ၊ သံ၊ ငွေ နှင့် ရွှေဆေးဖို ဟူ၍ ဆေးဖိုလေးဆင့် ရှိလေသည်။

မသေမျိုး ပါရမီထူးရှိသော ပစ္စည်းများကို သန့်စင်ရန်အတွက် ရွှေဆေးဖို လိုအပ်သည်။

မသေမျိုး ပစ္စည်းများကို သန့်စင်ပြီးပါက ထိုရွှေဆေးဖိုမှာလည်း တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြု၍ ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ချီပိုင်၏ ပါရမီမှာ ရွှေဆေးဖို အသုံးပြုနိုင်လောက်သည်အထိ မမြင့်မားသော်လည်း သူ၏ အထက်တန်းစား ပါရမီအရ ငွေဆေးဖိုကို အသုံးပြုနိုင်မည်မှာ သေချာပါသည်။

အဓိကအချက်မှာ ငွေဆေးဖိုတစ်လုံးတည်းနှင့် မလုံလောက်ခြင်းပင်။

ချီပိုင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပစ္စည်းများစွာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် မတတ်သာသည့်အဆုံး နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံတို့အတွက် အစွမ်းကုန် အားထုတ်ကာ သန့်စင်ပေးရတော့သည်။

ဤသည်မှာလည်း သူသည် ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်း နေထိုင်ရခြင်းကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် လွတ်လပ်ခွင့် မရှိပေ။

မည်မျှပင် မလိုလားသော်လည်း သူသည် နာခံရပေမည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...

ငွေဆေးဖိုများမှာ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဝန်ကို မခံနိုင်ဘဲ ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။

စုစုပေါင်း ငွေဆေးဖို နှစ်ဆယ့်တစ်လုံး ပျက်စီးသွားပြီးနောက်တွင်မူ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် စက်မှုရုပ်သေးတစ်ရုပ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်အတွင်း မုန့်ခွေမှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်ခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် သန့်စင်ခြင်းအပေါ်တွင်သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေရသဖြင့် ဆူပူသောင်းကျန်းရန် အားအင်နည်းသွားသောကြောင့် ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်း အနှောင့်အယှက်များ နည်းပါးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် စက်မှုရုပ်သေးမှာ ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်သည် အလွန်အမင်း မလိုလားသော်လည်း ထိုစက်မှုရုပ်သေးကို စွန်းလင်ထုံ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေသည်။

ငရဲဘုံစေတမန် - ချီပိုင်။