အခန်း (၁၅၉-၁၆၀)

အခန်း(၁၅၉)

မီးလျှံနန်းတော်။

နင်းကျော့၊ နင်းယုံနှင့် နင်းချန်အပါအဝင် အခြားသူများသည် အခန်း (၁) တွင် စုရုံးနေကြသည်။

"အားလုံးရဲ့ ကူညီပံ့ပိုးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နင်းကျော့က ကြိုတင်ပြီးတော့ပဲ ဂါရဝပြုလိုက်ပါတယ်" ဟုဆိုကာ ရုပ်သေးခန္ဓာကိုယ်ကြီးနှင့် နင်းကျော့သည် ပထမတံခါးရှေ့တွင်ရပ်၍ နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များအား ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"အားကျော့ရာ... ဒီလောက်ထိ ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ အရင်က မင်းကူညီပေးခဲ့လို့သာ ငါတို့တွေ တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်ခဲ့တာပေါ့"

"ပြောနေဖို့တောင် မလိုပါဘူး။ မင်းအကူအညီလိုတယ်လို့ ကြားတာနဲ့ ငါ ချက်ချင်းလာခဲ့တာပဲ"

"ငါတို့ကလည်း မသေမျိုးနန်းတော်ကို စူးစမ်းဖို့ ကြံရွယ်ထားပြီးသားပါ။ အားကျော့... လိုအပ်တာရှိရင် အချိန်မရွေးခေါ်ပါ၊ ငါ မပျက်မကွက် လာခဲ့ပါ့မယ်"

နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ အလွန်ပင် တက်ကြွနေကြသည်။

ယခင်က နင်းကျော့သည် သူ၏အဖော်များကို အပြန်အလှန် တစ်စုံတစ်ရာ မမျှော်လင့်ဘဲ ကျင့်ကြံမှု မြန်ဆန်စေရန် ကူညီပေးခဲ့ဖူးသည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်စဉ် အသက်မျှင်ကြိုးအား ထည့်သွင်းထားခြင်းမှာ အသေးအဖွဲကိစ္စမျှသာဖြစ်သဖြင့် ပြောနေရန်ပင် မလိုပေ။

အမှန်စင်စစ် နင်းမျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများ ယခုကဲ့သို့ တက်ကြွနေခြင်းမှာလည်း ကိုယ်ပိုင်အကြောင်းပြချက်များ ရှိနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု၏ ပင်မမျိုးနွယ်နှင့် မျိုးနွယ်စုခွဲများအကြားတွင် ကာလရှည်ကြာစွာ သဘောထားကွဲလွဲမှုများ ရှိခဲ့သည်။

နင်းမျိုးနွယ်စုသည် ပင်မမျိုးနွယ်ကို အင်အားတောင့်တင်းစေပြီး မျိုးနွယ်စုခွဲများကို အားနည်းအောင်ပြုလုပ်သည့် မူဝါဒကို အမြဲတစေ ကျင့်သုံးခဲ့သည်။

ပင်မမျိုးနွယ်၏ စောင့်ကြည့်ဖိနှိပ်မှုများကြောင့် မျိုးနွယ်စုခွဲများသည် မကျေနပ်မှုနှင့် နာကျည်းမှုများ စုပုံနေခဲ့ရသည်။

မျိုးနွယ်စုခွဲမှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ တိုးတက်မှုရရှိရန်အတွက် ပင်မမျိုးနွယ်၏ လက်အောက်တွင် အစေခံခဲ့ကြရပြီး အနည်းငယ်မျှသာ လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

နင်းကျော့ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ သူသည် လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်နိုင်ရုံသာမက အခြားသူများကိုလည်း ကူညီပေးခဲ့သည်။

နင်းမျိုးနွယ်စုခွဲမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်ကို မျှော်လင့်တောင့်တနေခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ပါရမီမှာ လူတိုင်းအသိပင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏မျက်စိထဲတွင် နင်းကျော့မှာ အလားအလာရှိသည့် ပါရမီထူးရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေချေပြီ။

အဆိုးအကောင်း မတော်တဆမှုများ မရှိခဲ့လျှင် သူသာ ချောချောမွေ့မွေ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သွားပါက သူတို့အားလုံး အားကိုးအားထားပြုနိုင်သည့် မဏ္ဍိုင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်ပင် နင်းမျိုးနွယ်စုခွဲမှ အဖွဲ့ဝင်အများအပြားသည် တမင်တကာသော်လည်းကောင်း၊ မရည်ရွယ်ဘဲသော်လည်းကောင်း နင်းကျော့၏အနီးတွင် စုရုံးလာကြခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း အချင်းချင်း စုစည်းကာ အင်အားတည်ဆောက်ကြခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အနာဂတ်အတွက် လောင်းကြေးထပ်ထားကြခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်၏ ဗျူဟာတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

အားနည်းသူများသည် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုနှင့် သတ်ဖြတ်မှုများကို အမြဲတစေ ငြိမ်ခံနေလေ့မရှိဘဲ မိမိတို့ ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်ကြံဆလေ့ ရှိကြသည်။

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှ မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုသည် မုန့်ခွေအား မဆန့်ကျင်နိုင်သဖြင့် သူ့စကားကို နာခံခဲ့ကြရသော်လည်း ကျူးရွှမ်းကျိ ပေါ်လာပြီး သူတို့ကို သိမ်းသွင်းလိုက်သောအခါတွင်မူ ထိုမျိုးနွယ်စု သုံးခုမှာ ချက်ချင်းပင် ကျူးရွှမ်းကျိဘက်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကျူးရွှမ်းကျိအား အကာအကွယ်ယူကာ မုန့်ခွေကို ပြန်လည်ခုခံပြီး မိမိတို့မျိုးနွယ်စုအတွက် အကျိုးအမြတ်များ ပိုမိုရရှိရန် ကြိုးပမ်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခု ကျူးရွှမ်းကျိထံသို့ စုပြုံသွားကြခြင်းမှာ နင်းမျိုးနွယ်စုခွဲမှ အဖွဲ့ဝင်များ နင်းကျော့အား ထောက်ခံအားပေးနေကြခြင်းနှင့် သဘောသဘာဝချင်း အတူတူပင် ဖြစ်ချေသည်။

နင်းကျော့သည် အခန်းထဲသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ လူတိုင်း စိတ်အားထက်သန်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်မိသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် မိမိ၏ စက်မှုပညာရပ်တွင် မည်မျှကျွမ်းကျင်ကြောင်းကို သက်သေပြရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့ ရှေ့မဆက်ခင် မင်းတို့နဲ့ ကတိတစ်ခု အရင်ပြုချင်ပါတယ်" ဟု နင်းကျော့က စကားစလိုက်သည်။

"နောက်လာမယ့် အဆင့်တွေမှာ ငါတို့အင်အားတွေကို စုစည်းသွားကြမယ်။ ငါက ဦးဆောင်ပြီးတော့ မင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို ထိန်းချုပ်သွားမယ်"

"ပညာရပ်တွေကို အသုံးပြုတဲ့အခါကျမှပဲ မင်းတို့ဆီက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို တောင်းခံပါ့မယ်"

နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ထူးကြသည်။

"နားလည်ပါပြီ"

"ဘာမှ ပြဿနာမရှိပါဘူး"

နင်းကျော့က တစ်ဖန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြန်သည်။ "အားလုံးရဲ့ နားလည်ပေးမှုနဲ့ ပံ့ပိုးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"ဒီ မသေမျိုးနန်းတော်ကို စူးစမ်းရှာဖွေနေတုန်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိခိုက်နစ်နာမှု ဒါမှမဟုတ် ပေးဆပ်မှုတွေ ရှိခဲ့ရင် ဒီတာဝန်ပြီးတာနဲ့ ငါကိုယ်တိုင် ထိုက်ထိုက်တန်တန် ပြန်ပြီး လျော်ကြေးပေးပါ့မယ်"

နင်းကျော့က ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်ပြီးနောက် လေးနက်သောလေသံဖြင့် ဆက်ပြောလေသည်။ "ရင်ထဲကရှိတဲ့အတိုင်း ပြောရရင် ငါတို့ မျိုးနွယ်စုခွဲရဲ့ အရည်အချင်းတွေက ပင်မမျိုးနွယ်ထက် မနိမ့်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့က အမြဲတမ်း သူတို့နောက်မှာပဲ ရှိနေရတာလဲ"

"ငါတို့ ကြိုးစားမှု အားနည်းနေလို့လား"

"တကယ်တော့ ငါတို့က သူတို့ထက်တောင် ပိုပြီး ကြိုးစားကြတာပါ"

"ဒါပေမဲ့ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ပင်မမျိုးနွယ်ကပဲ ထိန်းချုပ်ထားပြီး ပင်မမျိုးနွယ်က အဖွဲ့ဝင်တိုင်းက သိသိသာသာ မျက်နှာသာပေးခံနေရတာပါ"

"နင်းရှောင်ဟွေ့က ပါရမီရှိတာ မှန်ပေမဲ့ ငါကတော့ သူတို့ထက် နိမ့်ကျမခံနိုင်ဘူး"

"အခု မသေမျိုးနန်းတော်ကို စူးစမ်းရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ငါတို့ရဲ့ စုပေါင်းအင်အားကို အသုံးပြုပြီး ငါတို့မျိုးနွယ်စုခွဲက ဘယ်လောက်အထိ ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းတယ်ဆိုတာကို ပင်မမျိုးနွယ်ကို ပြသဖို့ပဲ"

နင်းကျော့၏ တိုက်ပွဲဝင်စကားများက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ထိမှန်သွားစေသည်။

"ဟားဟားဟား... ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားပဲ"

"မှန်တယ်၊ သိပ်မှန်တယ်"

နင်းယုံက လက်မောင်ကိုမြှောက်၍ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။ "ငါလည်း နင်းရှောင်ဟွေ့ကို မကြည်တာ ကြာပြီ။ အစ်ကိုကျော့... ငါတို့အားလုံး မင်းဦးဆောင်တဲ့နောက်ကို လိုက်မယ်"

"ကောင်းပြီ... အခု အားလုံး ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတွေကို စပြီး ဖြုတ်ကြရအောင်" ဟု နင်းကျော့က ဆိုလိုက်ပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုင်ချကာ သူ၏ ခြေထောက်အစိတ်အပိုင်းများကို စတင်ဖြုတ်လေတော့သည်။

အခြားသူများကလည်း ထိုအတိုင်းပင် လိုက်လုပ်ကြသည်။

ခေတ္တမျှအကြာတွင် သူတို့အားလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်များကို ဖြုတ်လိုက်ကြပြီး စက်မှုပစ္စည်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်ပေါင်းစပ်လိုက်ကြသည်။

နင်းကျော့သည် သူ၏ဦးခေါင်းကို ထိုစက်မှုပစ္စည်း၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ထားရှိကာ အားလုံးကို အမိန့်ပေးစေခိုင်းလေသည်။

သူသည် ဦးစွာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စတင်လှုပ်ရှားစေလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် သူတို့၏ စုပေါင်းထားသော ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားပြီး ဓာတ်ငါးပါးညှိနှိုင်းခြင်းပညာရပ်၏ တတိယအဆင့်အတိုင်း စတင်လည်ပတ်လေတော့သည်။

အခြားသူများကလည်း ထိုအခြင်းအရာကို ချက်ချင်းပင် အာရုံခံမိကြသည်။

အချို့ကလည်း ထိုနေရာမှာတင် ချီးကျူးကြလေသည်။

"အားကျော့... အံ့ဩစရာပဲ"

"ငါလည်း တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်မှာပဲ ရှိတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အားကျော့ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကျွမ်းကျင်မှုက ငါ့ထက် အများကြီး သာလွန်တာပဲ"

"ဟုတ်ပါ့... ငါတော့ တကယ်ကို လက်ဖျားခါသွားပြီ"

နင်းကျော့သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် တွန်းပို့လိုက်ပြီးနောက် ပထမတံခါးကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ကာ အခန်း (၂) အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ပင် နံရံများမှ လှံရှည်အမြောက်အမြားသည် သူ၏ထံသို့ ထိုးစစ်ဆင်လာကြသည်။

သူ၏ အထက်တွင်လည်း ကြီးမားသော တူစင်ကြီးတစ်ခုမှာ လည်ပတ်နေပြီး ချိတ်များပြုတ်ကာ ကျဆင်းလာတော့မည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

ဤသို့သော အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်တွင် နင်းကျော့မှာ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ လက်မောင်းပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုလှံရှည်များကို လက်မောင်းများဖြင့် တိကျစွာ ဖမ်းယူလိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည်ဆွဲထုတ်ကာ သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည်အသုံးပြုလိုက်သည်။

နင်းကျော့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် လည်ပတ်သွားပြီး ဘယ်ဘက်လက်ရှိ လှံများကို ညာဘက်နံရံရှိ အပေါက်များထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ကာ၊ ညာဘက်လက်ရှိ လှံများကိုမူ ဘယ်ဘက်ရှိ ထောင်ချောက်များထဲသို့ ထိုးစစ်ဆင်လိုက်သည်။

တစ်ပတ်လှည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် နင်းကျော့သည် ထောင်ချောက်များ၏ အင်အားကို အချင်းချင်း ပြန်လည်တန်ပြန်ရန် အသုံးချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် တူကြီးမှာ ဝုန်းကနဲ ကျဆင်းလာသော်လည်း နင်းကျော့က လက်မောင်းပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက် ဆန့်ထုတ်ကာ တူကြီးအား ထိန်းလိုက်ပြီး လက်မောင်းများကို လိမ်ကျစ်လိုက်သည့် အရှိန်ကိုအသုံးပြုကာ တူကြီးအား ရှေ့သို့ လွင့်ထွက်သွားစေလိုက်သည်။

သူတို့၏ ရှေ့တွင်လည်း ရောင်စုံပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုမှာ မြေပြင်မှ ကြွတက်လာကာ ထောင်ချောက်ဆင်ထားသည်။

ထိုပိုက်ကွန်မှာ ပေါ်လာရုံရှိသေးသော်လည်း တူကြီးမှာ ထိုပိုက်ကွန်ထဲသို့ အရှိန်ဖြင့် ဝင်ဆောင့်မိသွားလေသည်။

ဗုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ။

တူကြီးက ပိုက်ကွန်ပေါ်သို့ ဖိမိသွားပြီး ပိုက်ကွန်ကလည်း တူကြီး၏ အရှိန်ကို စုပ်ယူလိုက်သဖြင့် နှစ်ခုစလုံးမှာ လမ်းခုလတ်တွင်ပင် ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။

နင်းကျော့သည် သူ၏ ခြေထောက်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချ၍ ၎င်းတို့ပေါ်မှ ကျော်တက်လိုက်ကာ ကျယ်ဝန်းသော အခန်း (၂) ထဲတွင် ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ အခြားသူများက သတိဝင်လာကြသည်။

"ဟိုက်... သေစမ်း၊ သေစမ်း၊ သေစမ်း" ဤသည်မှာ နင်းယုံ၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ၊ ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ"

"ဒီလိုပဲ ငါတို့ ကျော်ဖြတ်လာတာလား။ မင်း ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ အားကျော့"

နင်းကျော့က ပြုံးလိုက်ပြီး "ညီအစ်ကိုတို့... ဒီကာလအတွင်းမှာ ငါ စက်မှုထိန်းချုပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်နေခဲ့တာပါ။ အထူးသဖြင့် စက်မှုပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ လေ့ကျင့်ခဲ့တာ၊ အခုတော့ ငါ့ရဲ့ ကြိုးစားမှုရလဒ်ကို စမ်းသပ်လိုက်တာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စကားပြောပြီးသည်နှင့် နင်းကျော့သည် သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ပြန်သည်။

အခြားသူများက ချီးကျူးစကား ဆိုကြတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ပြန်၍ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ရုပ်သေးကြီးမှာ ကြီးမားသော ခေါင်းဖြတ်လက်ကောင်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရွေ့လျားနေသည်။

သူ၏ သစ်သားခြေထောက် နှစ်ဆယ်ကျော်မှာ စနစ်တကျ လှုပ်ရှားနေပြီး လက်မောင်း နှစ်ဆယ်ကျော်မှာလည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထောက်ကန်၍လည်းကောင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကာကွယ်၍လည်းကောင်း၊ ဖမ်းယူ၍လည်းကောင်း၊ လွှတ်လိုက်၍လည်းကောင်း ဟန်ချက်ညီညီ ဆောင်ရွက်နေကြသည်။

ကြီးမားသော သစ်သားတုံးကြီးများက လွှဲရမ်းလာသည့်အခါတွင်လည်း နင်းကျော့သည် ၎င်းတို့ပေါ်မှ မြင့်မားစွာ ခုန်ကျော်လိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် လက်မောင်းများ၏ စုပေါင်းအင်အားဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ကာကွယ်လိုက်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

အချို့သော ထောင်ချောက်များမှာ အလုပ်လုပ်သွားသော်လည်း ခြေထောက်အနည်းငယ်သာ ချိတ်မိသွားပြီး ကျန်ရှိသည့် ခြေထောက်ရှည်ကြီးများမှာ ထောင်ချောက်၏ အပြင်ဘက်တွင် မြဲမြံစွာ ရပ်တည်နေနိုင်ခဲ့သည်။

နင်းကျော့သည် ထိုကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးအား ကျွမ်းကျင်စွာ စေခိုင်းပြီး အတားအဆီးမျိုးစုံနှင့် ထောင်ချောက်များကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဒုတိယတံခါးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

"ငါတို့ ကျော်သွားပြီ၊ ငါတို့ ကျော်သွားပြီ" နင်းမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများ၏ ရုပ်သေးဦးခေါင်းများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ဒုတိယအဆင့်ကို ယခုကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကို အများစုမှာ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

တစ်ခုလုံးကို ကြည့်လိုက်လျှင် မြေပြန့်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလှသော်လည်း၊ ထိုရိုးရှင်းမှု၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်မျှ ရှုပ်ထွေးခက်ခဲသည်ကို လူတိုင်းသိကြပေသည်။

"အားကျော့... မင်းကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ"

"မင်း ငါတို့ကို တကယ်ပဲ အံ့အားသင့်စေခဲ့တာ"

"ငါသာ ကိုယ်တိုင် မကြုံခဲ့ရရင် ဒါကို ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါတို့တွေ တကယ်ပဲ ဒီလောက်ထိ ဟန်ချက်ညီခဲ့ကြတာလား"

"ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ၊ ဒါတွေ အားလုံးက အားကျော့ရဲ့ ညွှန်ကြားမှုကြောင့်ပေါ့" ဟု နင်းယုံက အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

နင်းကျော့မှာမူ မာန်မာနတက်ကြွခြင်း မရှိပေ။ "ရှေ့မှာလာမယ့် တိုက်ပွဲကမှ အဓိကပါ။ စကားတွေ အများကြီး မပြောနေကြနဲ့ဦး။ ငါ့ရဲ့ ညွှန်ကြားမှုအတိုင်း လိုက်လုပ်ပြီး ဆုလာဘ်တွေကို ယူကြရအောင်၊ ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိတယ်"

နင်းမျိုးနွယ်စု၏ ရုပ်သေးကြီးမှာ တံခါးဝတွင် ခေတ္တရပ်၍ ရွေးချယ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဆုလာဘ်များကို ရယူလိုက်သည်။

"အားကျော့... ရှေ့ဆက်လိုက်တော့"

"ငါတို့ရဲ့ ခြေထောက်တွေ၊ လက်မောင်းတွေ၊ ဦးခေါင်းတွေကို မင်း စိတ်ကြိုက် အသုံးချနိုင်တယ်"

"အားကျော့... တက်၊ တက်၊ တက်"

လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

နင်းကျော့က တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လိုက်သည်။

ကွန်ဖူးရုပ်သေး အမြောက်အမြားနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေစဉ်အတွင်း နင်းကျော့သည် သူ၏ အင်အားအချို့ကို ချန်လှပ်ထားကာ၊ ကွန်ဖူးရုပ်သေး အားလုံးကို အနိုင်ယူရန်အတွက် အဖော်အချို့ကို တမင်တကာ "စတေး" ခဲ့လေသည်။

"ငါတို့ နိုင်ပြီ၊ ငါတို့ နိုင်ပြီ"

"ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အောင်ပွဲပဲ"

"အားကျော့... မင်း တကယ်တော်တာပဲ။ စက်မှုပစ္စည်းတွေကို ဒီလောက်ထိ လွယ်လွယ်ကူကူ ဘယ်လို ထိန်းချုပ်လိုက်တာလဲ"

အဖြေကတော့ ရိုးရှင်းပါသည်။

အသက်မျှင်ကြိုးကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် အသေးစိတ် ညှိနှိုင်းမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ခြေထောက်နှင့် လက်မောင်းတိုင်းသည် အကောင်းဆုံး လှုပ်ရှားနိုင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပြည့်စုံလွန်းလှသဖြင့် အချင်းချင်း ထိခိုက်နှောင့်ယှက်မှုများ မရှိဘဲ စုပေါင်းအင်အားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ရာ အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နင်းကျော့က ဤအတိုင်း ဖြေမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုလူငယ်လေးမှာ တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "လူတိုင်းက ငါ့အပေါ်မှာ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွေကို အသုံးချခွင့် ပေးခဲ့လို့ပါ" ဟု ဆိုသည်။

"အချို့သော သူငယ်ချင်းတွေ စတေးခဲ့ရတာက ငါ့ရဲ့ အမှားပါ၊ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်း မပြည့်မီမှုကြောင့်ပါ။ ငါ ဆက်ပြီးတော့ ကြိုးစား လေ့ကျင့်ပါ့မယ်"

"အားလုံးကိုလည်း အနူးအညွတ် တောင်းပန်ပါတယ်"

ထိုလူငယ်လေး၏ နှိမ့်ချသော အပြုအမူကြောင့် သူ၏ အဖော်များမှာ အလွန်ပင် စိတ်ချမ်းသာသွားကြသည်။

"ဒီလို မပြောပါနဲ့"

"အားကျော့... မင်းက တကယ်တော်ပေမဲ့ အရမ်းကို နှိမ့်ချလွန်းပါတယ်"

"မင်း ဘာတွေ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လဲဆိုတာ သိရဲ့လား။ ဒါဟာ တကယ်ကို ပြောင်မြောက်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပဲ"

နင်းကျော့က တစ်ဖန် ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဟားဟား... ငါ့ကို ချီးကျူးမနေကြပါနဲ့ဦး။ ငါတို့တွေ ကျော်ဖြတ်ရမယ့် အဆင့်တွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်" ဟု ဆိုကာ အားလုံးကို ပြင်ဆင်ဆောင်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် မိမိနှင့် အခြားသူများကို မူလပုံစံအတိုင်း ပြန်လည် ဖြုတ်လိုက်လေသည်။

"ဘာလို့ ပြန်ဖြုတ်တာလဲ" ဟု အများစုက နှမြောတသသဖြင့် မေးကြသည်။

နင်းကျော့က ရှင်းပြလေသည်။

"မကြာသေးခင်က ငါ ကျင့်ကြံနေတုန်းမှာ ရခဲ့တဲ့ စိတ်ကူးသစ်တချို့ကို ဒီမှာ အကောင်အထည်ဖော်လို့ ရနိုင်မလားလို့ပါ"

"ကျေးဇူးပြုပြီး အားလုံး ငါ့ကို ယုံကြည်ပေးကြပါ"

"အားလုံးအတွက် အသုံးဝင်မယ့် စက်မှုအစိတ်အပိုင်းတချို့ကို ငါ ဖန်တီးပေးပါ့မယ်၊

ဒါဆိုရင် နောက်လာမယ့် စိန်ခေါ်မှုတွေမှာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ"

သူ၏ စကားများကို နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တိုင်းက ဝေခွဲမနေဘဲ သဘောတူလိုက်ကြသည်။

အများအပြားမှာ နင်းကျော့၏ ပြင်ဆင်မှုများကို ကြည့်ရှုချင်ကြသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် နင်းချန်က ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။

"ကဲ... ကဲ... ဖယ်ကြ၊ ဖယ်ကြ၊ ဘာလို့ ဒီမှာ လာပြီး စုနေကြတာလဲ"

"ဒါက အားကျော့ရဲ့ စက်မှုဒီဇိုင်းပဲ၊ ငါတို့တွေ မကြည့်သင့်ဘူး"

"ငါတို့သာ ခိုးကြည့်မယ်ဆိုရင် အားကျော့အပေါ်မှာ မှန်ပါ့မလား"

သူ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်းမှာ ဘာမှမပြောနိုင်တော့ဘဲ နင်းကျော့ကို ကျောခိုင်းလိုက်ကြလေတော့သည်။

အခန်း (၁၆၀)တော်ဝင်အမိန့်တော်

နင်းကျော့သည် ပြင်ဆင်ဆောင်ရှိ ကိရိယာတန်ဆာပလာများကို အသုံးပြုကာ တတောက်တောက်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေလေသည်။

သူသည် ယခင်က ရွေးချယ်ထားသော သေမင်းခေါ်သံ ကြာပွတ်နှင့် သေတ္တာပျံငယ်ကဲ့သို့သော စက်မှုအစိတ်အပိုင်းများကို လျင်မြန်စွာ ပြုပြင်မွမ်းမံနေခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

သေမင်းခေါ်သံ ကြာပွတ်ကို ပိုးအိမ်ဖွဲ့ သေမင်းခေါ်သံ ကြာပွတ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ထိုပစ္စည်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်၍ တစ်ခုခုနှင့် ထိတွေ့မိပါက မရေမတွက်နိုင်သော ကြိုးမျှင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပစ်မှတ်ကို အထပ်ထပ်အခဲအခဲ ရစ်ပတ်ကာ မျက်နှာကြက်တွင် ပိုးအိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဆွဲချိတ်ထားနိုင်ပေသည်။

သေတ္တာပျံငယ်ကိုမူ ပျံလွှားဒိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်၏။ ထိုဒိုင်းသည် ရုပ်သေး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေပြီး ရန်သူ့ပညာရပ်အမျိုးမျိုးကို အလိုအလျောက် ကာကွယ်ခုခံကာ စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ပညာရပ်စွမ်းအား သိုလှောင်မှု အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ထိုသေတ္တာပျံငယ်ဒိုင်းသည် မိမိကိုယ်တိုင် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်ပြီး ထိုပေါက်ကွဲမှုမှာလည်း အတော်ပင် ပြင်းထန်လှချေသည်။

နင်းကျော့က ထိုဒိုင်းကို "လူရိုး" ဟု အမည်ပေးထားသည်။

နင်းကျော့သည် ပြုပြင်ထားသော စက်မှုအစိတ်အပိုင်းများကို စီမံပြီးနောက် အခြားသူများအား ခွဲဝေပေးလိုက်၏။

ခဏအတွင်းမှာပင် ပြင်ဆင်ဆောင်ရှိ လူတိုင်းသည် ထိုပစ္စည်းများကို စမ်းသပ်ကြည့်ကြပြီး နင်းကျော့၏ လက်ရာကို ချီးကျူးမဆုံး ဖြစ်နေကြတော့သည်။

အခြားသူများ လေ့ကျင့်မှုတွင် အာရုံစိုက်နေသည့် အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ နင်းကျော့သည် ငါးမျက်နှာပါ ကျောက်စာတိုင်များ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် နဂါးလိပ် မီးလျှံဝိညာဉ်၏ အထင်သေးသော အကြည့်များအောက်တွင် စမ်းသပ်ခံတပည့်အမှတ်အသားကို "စမ်းတဝါးဝါး" နှင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလေသည်။

"ဒီမှာကြည့်ကြဦး၊ ကျွန်တော် ဘာတွေ့ထားလဲဆိုတာ" ဟု နင်းကျော့က အော်ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်း စုရုံးရောက်ရှိလာကြ၏။

နင်းကျော့သည် သူ "ခုလေးတင်" ရရှိထားသော စမ်းသပ်ခံတပည့်အမှတ်အသားကို ပြသလိုက်သည်။

လူတိုင်း အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားကြတော့သည်။

"ဒီတွေ့ရှိချက်က သိပ်ကို အရေးကြီးတာပဲ" ဟု လူအများက ပြောကြသည်။

"ဒါဟာ နောင်မှာ မသေမျိုးနန်းတော်ကို စူးစမ်းလေ့လာတဲ့အခါ အများကြီး အထောက်အကူပြုမှာပဲ။"

"ကျော့လေး... မင်းရဲ့ ဒီစွမ်းဆောင်မှုအတွက် မင်းကို ကျောက်စိမ်းနှင်းရည် ပေးသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။"

"ကျောက်စိမ်းနှင်းရည် ဟုတ်လား" နင်းကျော့၏ မျက်နှာမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ဝင်းပသွားပြီး "ကျွန်တော် ငယ်ငယ်ကတည်းက အဲဒါအကြောင်း ကြားဖူးနေတာ၊ တကယ် မြည်းစမ်းကြည့်ချင်တာ" ဟု ဆိုသည်။

"ဘယ်သူကမှ မမြည်းစမ်းချင်ဘဲ နေမလဲ" လူတိုင်းက ဟားတိုက်ရယ်မောကြပြီး စိတ်ဓာတ်များ အလွန်အမင်း တက်ကြွလာကြသည်။

ထိုသို့ဖြင့် နင်းကျော့သည် ပြုပြင်ထားသော စက်မှုအစိတ်အပိုင်းများနှင့် သူ၏ ထူးကဲလှသော ထိန်းချုပ်မှုပညာရပ်ကို အားပြုကာ စမ်းသပ်မှုများကို ဆက်တိုက် အောင်မြင်ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရာ ရှစ်ခုမြောက် စမ်းသပ်မှုအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည်။

ယွမ်တာရှန့်က သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာ၏။

"ဒီစက်မှုမျောက်က နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်လာပြီပဲ။"

"ကျော့လေး... ငါတို့ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ဒီမှာတင် ရပ်ရတော့မယ် ထင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒီစွမ်းဆောင်ရည်ကတင် အတော်လေး အံ့ဩစရာ ကောင်းနေပါပြီ။ ငါတို့ အရင်စံချိန်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုကို ပြန်ရောက်ရင် ကျော့လေး မင်း အကြီးအကျယ် ဆုချီးမြှင့်ခံရမှာ သေချာတယ်။"

"ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်တောင် ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဟားဟား"

ဤနေရာအထိ ရောက်လာချိန်တွင် နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ စွမ်းအားကုန်သလောက် ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ နင်းကျော့၏ ကြိုတင်စီစဉ်မှုပင် ဖြစ်ချေသည်။

ယခင်စမ်းသပ်မှုများတွင် သူသည် သူ၏အဖော်အချို့ကို တဖြည်းဖြည်းနှင့် "စတေး" ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွမ်တာရှန့် ပေါ်လာချိန်တွင် သူ၏ ဧရာမရုပ်သေးကြီးမှာ အတော်ပင် ကျုံ့သွားခဲ့ပြီး အဖော်ငါးဦးသာ ကျန်တော့သည်။

နင်းကျော့၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်မှာ လျော့ပါးမသွားဘဲ "မကြိုးစားကြည့်ဘဲနဲ့ အရှုံးပေးလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။ ငါတို့အားလုံး လက်တွဲပြီး ဒီစက်မှုမျောက်ကို တိုက်ထုတ်ကြရအောင်" ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် လူတိုင်းက တညီတညွတ်တည်း ဟစ်ကြွေးကာ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း ယွမ်တာရှန့်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် "ကြီးမား" လှသဖြင့် ဧရာမရုပ်သေးကြီးပေါ်ရှိ ဦးခေါင်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

နင်းကျော့ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည့် အချိန်တွင် ယွမ်တာရှန့်က ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ "သခင်... နိမ့်ပါးတဲ့ ဒီစစ်သူကြီးဟာ သခင့်ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မိတဲ့ အပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နင်းကျော့သည် သခင်တစ်ယောက်အဖြစ် ပီပြင်စေရန် ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်သည်။ သူသည် ယုံကြည်မှုရရှိရန်အတွက် ဤသည်မှာ ပရိယာယ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဦးစွာပြောဆိုပြီးနောက် ယွမ်တာရှန့်အား ကောင်းမှုကုသိုလ်ပြု၍ အပြစ်ကို ဆေးကြောရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

နင်းကျော့သည် ကိရိယာတန်ဆာပလာများကို ရွေးချယ်ပြီး ယွမ်တာရှန့်အား လမ်းဖွင့်ခိုင်းကာ ကိုးခုမြောက် စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ကူးပြောင်းရေးခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

သူသည် ပထမဆုံး ဗုဒ္ဓဘာသာတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ စမ်းသပ်မှုသုံးခုကို ဆက်တိုက် အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဆုလာဘ်ရွေးချယ်သည့်အပိုင်းတွင် အာရုံမှားကြာပန်းစေ့ မရှိသဖြင့် သူသည် စက်မှုပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အာရုံခံနိုင်စွမ်း မြင့်မားစေမည့် ပညာရပ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူသည် ဒုတိယမြောက် ကူးပြောင်းရေးခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး မှန်ဝိညာဉ် ဆက်သွယ်ခြင်းပညာရပ်၏ ဆဌမအဆင့် အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ဒုတိယမြောက် ဗုဒ္ဓဘာသာတံခါးကို အောင်မြင်စွာ တွန်းဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်။

"စမ်းသပ်မှုအသစ်ဆီ ငါလာပြီ" ဟု ဆိုကာ သူ ခြေလှမ်းလှမ်းဝင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ အရေးနိမ့်ကာ ပြန်လည်ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာတံခါးအလွန် ပထမဆုံးစမ်းသပ်မှုတွင် သူသည် အနည်းငယ်သာ လိုတော့သော်လည်း မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူ ပြန်လည်နိုးထလာချိန်တွင် မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုစကားများကို ကြားရပြီး နင်းရှောင်ရန် ကိုယ်တိုင် ဝမ်းသာအားရ ရောက်ရှိလာကာ သူ့အား အကြံပေးတိုက်တွန်းလေသည်။

နင်းကျော့၏ ယခုတစ်ခေါက် စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပေသည်။

နင်းကျော့က ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ "ဦးလေးရှောင်ရန်... ဒီစွမ်းဆောင်မှုအတွက် ကျွန်တော့်ကို ကျောက်စိမ်းနှင်းရည် ပေးနိုင်မလား" ဟု တောင်းဆိုလိုက်သည်။

နင်းရှောင်ရန်၏ မျက်တောင်များ ခဏမျှ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နှင့် နင်းကျော့၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ "ကောင်းပြီလေ၊ ငါ မင်းအတွက် ရအောင် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်" ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။

...

တမ်းတခြင်းပြည်၏ မြို့တော်တွင် ဖြစ်သည်။

ရွှေပွဲတော်ခန်းမအတွင်း၌ ဖြစ်ချေသည်။

တမ်းတခြင်းပြည်၏ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် သူ၏ရှေ့ရှိ အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ရင်း မျက်မှောင်ကို အတော်ပင် ကြုတ်ထားမိသည်။

ဤအစီရင်ခံစာကို မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်၏ မြို့စားမင်းနှင့် နတ်ဘုရားမုဆိုးရုံးမှ ကျူးရွှမ်းကျိတို့က ပူးတွဲတင်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"မီးလျှံတောင်တန်းမှာ တကယ်ပဲ ပြဿနာတွေ ရှိနေပုံရတယ်"

"စစ်ကူတွေ လွှတ်ရမယ်..."

တမ်းတခြင်းပြည် ဘုရင်မင်းမြတ်သည် အတော်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။

ဤလောကကြီးတွင် တမ်းတခြင်းပြည် တစ်ခုတည်း ရှိနေသည်မဟုတ်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိသော အမွေအနှစ်တစ်ခု၏ သတင်းမှာ မလွဲမသွေပင် လောဘသားတို့၏ မျက်လုံးများကို ဆွဲဆောင်ပါလိမ့်မည်။

အင်အားကြီးနိုင်ငံများ အားလုံးကလည်း လက်လှမ်းလာကြပေလိမ့်မည်။

တမ်းတခြင်းပြည်အနေဖြင့် အင်အားကြီးမားသော စစ်တပ်တစ်ခုကို မချထားပါက မီးလျှံတောင်တန်းကို ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းနိုင်ငံများအကြားတွင် ရာစုနှစ်တစ်ခုနီးပါး လက်နက်ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ပြင်းထန်နေခဲ့သည်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

အင်အားကြီးနိုင်ငံအချို့တွင် အင်အားအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း တမ်းတခြင်းပြည်ကဲ့သို့ အလယ်အလတ်နိုင်ငံများမှာမူ အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံငယ်လေးများမှာမူ လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့ကြချေပြီ။

တမ်းတခြင်းပြည်၏ အဓိကနေရာများနှင့် နယ်စပ်ဒေသများတွင် အင်အားကြီးမားသော တပ်မတော်များနှင့် စစ်သူကြီးများကို ချထားရပြီး အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများ၊ အင်အားစုများနှင့် အခြေအနေကို ထိန်းညှိနေရသည်။

အကယ်၍ အင်အားကြီးမားသော တပ်များကို နေရာရွှေ့ပြောင်းမည်ဆိုပါက ထိုအင်အားစုများကို ထုတ်နုတ်ရမည်ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသော ကိစ္စရပ် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် အပိုစစ်အင်အား ရှိနေသေးသည်မှာ တမ်းတခြင်းပြည်၏ အင်အားအကြီးဆုံး တပ်မတော်ဖြစ်သော တော်ဝင်သက်တော်စောင့်တပ်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုတပ်မတော်သည် မြို့တော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ရှိရာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသဖြင့် လွယ်လွယ်နှင့် မရွှေ့ပြောင်းနိုင်ပေ။

မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်တွင် ပြဿနာတက်ရုံနှင့် တော်ဝင်သက်တော်စောင့်တပ်ကို စေလွှတ်၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ပြင် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှာ တမ်းတခြင်းပြည်တွင် အသစ်တည်ထောင်ထားသော မြို့တစ်မြို့သာ ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်နှင့် လူဦးရေမှာလည်း အတော်ပင် နည်းပါးလှသည်။

အင်အားကြီးမားသော စစ်တပ်ကို စေလွှတ်ခြင်းမှာ ပညာရှိရာမရောက်ဟု ယူဆပါက စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်အချို့ကို စေလွှတ်လျှင်ကော မည်သို့နည်း။

ဘုရင်မင်းမြတ်သည် ရွေးချယ်စရာများကို အမြန်စဉ်းစားလိုက်ရာ မျက်မှောင်မှာ ပို၍ပင် ကြုတ်သွားတော့သည်။

တမ်းတခြင်းပြည် တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မှူးမတ်ဟောင်းများ၏ ဩဇာမှာ နန်းတွင်းတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အမြစ်တွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အချင်းချင်း လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်း၊ မဟာမိတ်ပြုခြင်းများဖြင့် အကျိုးစီးပွားချင်း ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ထားကြသည်။

မုန့်မျိုးနွယ်စုဝင်များ သို့မဟုတ် သူတို့နှင့် နီးစပ်သူများကို ရွေးချယ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့ဆိုလျှင် အခြားသူများကို ရွေးချယ်နိုင်ပါသလား။

မုန့်မျိုးနွယ်စုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော ဆူးမျိုးနွယ်စုကဲ့သို့သော အင်အားစုများ ရှိနေသည်။

ဆူးမျိုးနွယ်စုမှ တစ်ဦးဦးကို ရွေးချယ်လိုက်ပါက သူတို့အား ချော်ရည်နန်းတော်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့် ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပေမည်။

ထိုမှူးမတ်ဟောင်း အင်အားစုများနှင့် မပတ်သက်သော ကိုယ်စားလှယ်များ ရှိပါသလား။

ရှိတော့ ရှိပါသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များကို အခြားအင်အားစုများက ပစ်မှတ်ထားခြင်း သို့မဟုတ် စည်းရုံးခြင်း မပြုဘဲ နေပါမည်လော။

အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့သော အဖြစ်အပျက်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသည်။

ကျူးမျိုးနွယ်စုသည် တမ်းတခြင်းပြည်၏ ထီးနန်းကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ရန် အမြဲတမ်း ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ အခြေခံအားဖြင့် အင်ပါယာတည်ထောင်သူတွင် ဧကရာဇ်တို့၏ ကံကြမ္မာ ပါရမီ မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေရာ ဘိုးဘေးကြီး သုံးဦး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကိုသာ အားကိုးခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ ကျူးမျိုးနွယ်စုသည် တတိယမြောက် မျိုးဆက်သို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း ဧကရာဇ်တို့၏ ကံကြမ္မာ ပါရမီ မရှိသေးသလို ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ဆက်ခံမည့် မျိုးဆက်လည်း မရှိပေ။

"ကျူးမျိုးနွယ်စုတောင် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်နိုင်ရင် ငါတို့မျိုးနွယ်စုကော ဘာလို့ မရရမှာလဲ" ဟု မုန့်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဆူးမျိုးနွယ်စုကဲ့သို့သော အင်အားကြီး ကျင့်ကြံသူ မျိုးနွယ်စုများက အမြဲတစေ တွေးတောနေကြသည်။

ဘုရင်မင်းမြတ်သည် အထီးကျန်ခြင်းနှင့် အထက်တန်းလွှာတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် တော်ဝင်မိသားစုဝင်များသာလျှင် ယုံကြည်စိတ်ချရပေသည်။

သို့သော်လည်း တမ်းတခြင်းပြည် တော်ဝင်မိသားစုတွင် ပါရမီရှင်များ ရှားပါးလာနေပြီး ကျူးရွှမ်းကျိမှာ အထူးချွန်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်များထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်နေသည်။

ဤသို့သာ မဟုတ်ပါက ဘုရင်မင်းမြတ်အနေဖြင့် ကျူးရွှမ်းကျိအား မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်သို့ အထူးစေလွှတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ အရှင်သခင်ပီပီ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် အထပ်ထပ်အခါခါ တွေးတောသော်လည်း စစ်ကူအဖြစ် စေလွှတ်ရန် နန်းတွင်းရှိ စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိများထဲတွင် သင့်တော်သူ တစ်ဦးမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

ယခုအခါ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်တွင် အခြေအနေများ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဘက်ပေါင်းစုံမှ ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိနေရာ မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရပါမည်နည်း။

ခက်ခဲလှသော ပြဿနာမှာ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

တမ်းတခြင်းပြည် မြို့တော်မှ လာသော တော်ဝင်စေတမန်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲရင်း အသံရှည်ဆွဲကာ ဖတ်ကြားလိုက်သည်မှာ "ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အမိန့်အရ မီးလျှံမြို့စားမင်းသည် အမိန့်တော်ကို နာခံစေ။"

"မင်းကြီး၏ နာမတော်ဖြင့် ကြေညာသည်မှာ... ချော်ရည်နန်းတော်သည် ဘိုးဘေးကြီး သုံးဦး ပိုင်ဆိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံပိုင် မဟုတ်ပေ။ ဘိုးဘေးကြီး သုံးဦးသည် ပြည်သူများအပေါ် သနားကြင်နာသော စိတ်ထားဖြင့် မီးလျှံတောင်တန်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖိနှိပ်ထားရန် သူတို့၏ နန်းတော်ကို ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။"

"တမ်းတခြင်းပြည်သည် ဤအခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် အစီအရင်ကြီးကို တည်ဆောက်ကာ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဘိုးဘေးကြီး သုံးဦး၏ ကျေးဇူးတရားများကို မေ့ပျောက်၍ မရပေ။"

"ယခုအခါ မသေမျိုးနန်းတော် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဆက်ခံသူကို ရှာဖွေနေချေပြီ။ တမ်းတခြင်းပြည်သည် ဘိုးဘေးကြီးများ၏ သနားကြင်နာမှုကို လေးစားသဖြင့် ဤကိစ္စကို အဟန့်အတားမရှိ ထောက်ခံပေးသွားမည်။"

"သို့သော်လည်း ချော်ရည်နန်းတော်သည် မီးတောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားရာ မြို့သူမြို့သား သောင်းနှင့်ချီသော လူတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးနှင့် သက်ဆိုင်သဖြင့် နေရာရွှေ့ပြောင်း၍ မရပေ။ ဤသည်မှာလည်း ဘိုးဘေးကြီး သုံးဦး၏ မူလရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။"

"ထို့ကြောင့် ယခုအခါ တော်ဝင်အမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်ကာ မည်သည့်နောက်ခံရှိသည်ဖြစ်စေ ပါရမီရှင်များကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ အမွေအနှစ်ကို ယှဉ်ပြိုင်ရယူရန် မသေမျိုးနန်းတော်သို့ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုမည်ဖြစ်ပြီး ပြင်ပမှ တားဆီးပိတ်ပင်မှုများ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။"

"မသေမျိုးနန်းတော်၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံရရှိသူသည် နန်းတွင်းတွင် စတုတ္ထအဆင့်အထိ အရာရှိအဖြစ် ဝင်ရောက် အမှုထမ်းနိုင်မည်။ အကယ်၍ အမှုမထမ်းလိုပါက တော်ဝင်အမိန့်တော်အရ နန်းတော်အရှင်သခင် ရာထူးကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး တမ်းတခြင်းပြည်မှ ထိုက်တန်သော လျော်ကြေးများကို ပေးအပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။"

"တော်ဝင်အမိန့်တော်တွင် လက်မှတ်မရေးထိုးဘဲ မြို့အတွင်းသို့ သို့မဟုတ် နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သူ မည်သူမဆို တမ်းတခြင်းပြည်၏ ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ကွပ်မျက်ခြင်း ခံရမည်။ ထိုသို့ ဆောင်ရွက်နိုင်သူများကို မြို့တော်မှ ထိုက်တန်သော ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်သွားမည်..."

တော်ဝင်စေတမန်၏ စကားသံမှာ စည်တော်ကြီး တစ်လုံးကဲ့သို့ပင် အသံတိုင်းမှာ ပြတ်သားနေပြီး မီးလျှံတောင်တန်း တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မြို့သူမြို့သားတို့သည် မော့ကြည့်ကာ ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေကြသည်။

နားထောင်ပြီးနောက်တွင် တိတ်ဆိတ်နေသော မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှာ ဟုန်းဟုန်းတောက် တက်ကြွသွားခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူတို့က ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ကာ သတင်းများကို ဖြန့်ဝေကြတော့သည်။

"မင်း ကြားလိုက်လား"

"ဘိုးဘေးကြီး သုံးဦးဆိုတာ ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ စွမ်းအားရှင်တွေပဲ။"

"သူဟာ တကယ်ပဲ မြင့်မြတ်တာပဲ။

မီးလျှံတောင်တန်းရဲ့ အကြီးကျယ်ဆုံးသူရဲကောင်းဟာ သူပဲဆိုတာ အခုမှ ငါသိတော့တယ်။"

"သူက နန်းတော်ကို ထားခဲ့ပြီး အခု ချော်ရည်နန်းတော်က ဆက်ခံသူကို ရှာနေတာလား။"

"သိပ်ကောင်းတာပဲ။ ဒါဟာ တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။"

"ငါဟာ မသေမျိုးနန်းတော်ရဲ့ နောင်လာမယ့် သခင်ဖြစ်လာမယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။ ငါ့ဘဝရဲ့ အချိုးအကွေ့က ဒီမှာပဲ"

မုန့်ခွေသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပျံဝဲနေသော တော်ဝင်အမိန့်တော်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တွေးတောနေသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ယခုကဲ့သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပုံမှာ မုန့်ခွေကို အတော်ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ချော်ရည်နန်းတော် ပေါ်ထွက်လာသည့် သတင်းကို ဖြန့်လိုက်သူမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

အကြောင်းမှာ မုန့်ခွေအနေဖြင့် ကျူးရွှမ်းကျိကို ဆက်လက်တားဆီးထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခု၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေးများနှင့်အတူ မသေမျိုးနန်းတော်သို့ ခဏခဏ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် လုပ်နေခဲ့သည်။

မုန့်ခွေ ရှိနေခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နန်းတော်အတွင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ပြဿနာများကို နှိမ်နင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူ ဆက်လက်ရှိနေခြင်းမှာ အမှန်စင်စစ် ကျူးရွှမ်းကျိအတွက် မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုကို ဆွဲဆောင်ရန် အကောင်းဆုံး အကြောင်းပြချက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မုန့်ခွေသည် ကျူးရွှမ်းကျိဘက်မှ တိုးတက်မှုများ ရရှိသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မသေမျိုးနန်းတော်ကို ဆက်ခံသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ကျူးရွှမ်းကျိက ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် နီးစပ်သော စက်မှုသားရဲ သုံးကောင်ကို အလှူအတန်းအဖြစ် ချော်ရည်နန်းတော်သို့ ပေးအပ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက်တွင် ဖြစ်သည်။

ဤကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုက ကျူးရွှမ်းကျိမှာ အတော်ပင် ပြင်ဆင်ထားကြောင်း ပြသနေသည်။ ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် တမ်းတခြင်းပြည် တော်ဝင်မိသားစုက ကျူးရွှမ်းကျိကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မုန့်ချုံအနေဖြင့် စက်မှုမျောက်နှင့် စက်မှုရုပ်သေးများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့နေရသဖြင့် မုန့်ခွေသည် မကြာမီကာလအတွင်း တိုးတက်မှုများ ရရှိလိမ့်မည်ဟု မမြင်မိပေ။

ထိုအချက်များကြောင့် မုန့်ခွေက သတင်းအချက်အလက်များကို ဖြန့်ဝေရန် တွန်းအားပေးခဲ့ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် အင်အားကြီးမားသော မဟာမိတ်များနှင့် အင်အားစုများကို ဖိတ်ခေါ်ကာ တော်ဝင်မိသားစုကို တုံ့ပြန်ရန် ဖိအားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တမ်းတခြင်းပြည်၏ အတွင်းရေး အခြေအနေများကို မုန့်မျိုးနွယ်စုက ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ဘုရင်မင်းမြတ်အနေဖြင့် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်သို့ အင်အားကြီးမားသော စစ်တပ်ကို စေလွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု မုန့်ခွေက ကောက်ချက်ချထားသည်။

ထို့ကြောင့် စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်များကိုသာ စစ်ကူအဖြစ် စေလွှတ်လိမ့်မည်။

ထိုစွမ်းအားရှင်များသည် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံး အခြေအနေဟု မုန့်ခွေက ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထိုကိုယ်စားလှယ်ကို သတ်မှတ်ပြီးပါက မုန့်မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် သူတို့ကို စည်းရုံးရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမည်ဟု သူ၏ မျိုးနွယ်စုအား အကြောင်းကြားထားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တော်ဝင်စေတမန်သည် တော်ဝင်အမိန့်တော်ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ချေပြီ။