အခန်း (၆၉၁-၆၉၃)

အခန်း (၆၉၁) ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အနှစ်သာရနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု၏ စွမ်းပကား။ (၃)

စူးချန်ခုန်း၏ လေမိုးကြိုး မြားအတတ်မှာ အဆင့် ၁၀ တွင်သာ ရှိသေးပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ပိုင်းသို့ မရောက်သေးသော်လည်း ‘ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အနှစ်သာရ’ တစ်စက်လုံး၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားမှာ ထိုအတားအဆီးကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဂျိမ်း...”

လေပြင်းမိုးကြိုးမြားများ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့တွင် ပါဝင်သော ‘ဓားသွားဝိညာဉ်’ စွမ်းအားမှာ ဖန်ရှန့်ဝူကို အသေအချာ ပစ်မှတ်ထားလိုက်သဖြင့် သူ ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထိုအခြေအနေကို သိလိုက်ရသော ဖန်ရှန့်ဝူသည် လည်ချောင်းထဲမှ အသည်းအသန် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာသော မြားသုံးစင်းကို လက်ဝါးဖြင့် ပြန်လည်ရိုက်ပုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ဝုန်း”

မြားနှင့် လက်ဝါး ထိတွေ့သွားသည့် ခဏမှာပင် အင်အားနှစ်ရပ်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် မီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအတွင်း လျှပ်စီးများ၊ မိုးခြိမ်းသံများနှင့်အတူ ဖျက်ဆီးခြင်း အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော လေပြင်းမုန်တိုင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ထိုမုန်တိုင်းထဲမှ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်တစ်ဖက်လုံးမှာ ပေါက်ကွဲကြေမွသွားပြီး သူ၏ အကာအကွယ် မိစ္ဆာစွမ်းအားမှာလည်း အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲထွက်သွားသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းမှာ ပြတ်တောက်လွင့်စင်သွားကာ ဓားသွားဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် ခံစားရသော ဝိညာဉ်ထိခိုက်မှုမှာ သူ့ကို သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။

“ဖန်ရှန့်ဝူက ပြန်တောင် မတိုက်နိုင်တော့ဘူးလား။ ဒါ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ရဲ့ စွမ်းအားလား။” ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုသည် မြားချက်တစ်ခုကြောင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရပြီး အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးနေရသော ဖန်ရှန့်ဝူကို ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် သတိထားမိသွားသည်။

ဤသည်မှာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ သာမန်တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်မှာပင် သာမန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု အတတ်များထက် သာလွန်နေသည်။

“ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်”

မုန်တိုင်းများ မငြိမ်သက်သေးမီနှင့် ပြတ်တောက်သွားသော လက်ချောင်းများ မြေပြင်သို့ မကျသေးမီမှာပင် ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ လိမ်ရှုံ့သွားပြန်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအင် အနှစ်သာရ နောက်တစ်စက်ကို အသုံးပြုကာ ‘မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာပြင်ဖမ်းဆုပ်ခြင်း’ ကို ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ အရိုးများမှာ ထိုဖိအားကြောင့် တဂျွတ်ဂျွတ် အသံမြည်လာသည်။

ဖန်ရှန့်ဝူကို အကြောက်ဆုံး ဖြစ်သွားစေသည့် အချက်မှာ စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်မှ ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ငရဲမီးလျှံများ တောက်လောင်နေသော အပြာရောင်ဓားကြီးကို ကိုင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ဖန်ရှန့်ဝူ... သေဖို့ ပြင်ထားတော့”

စူးချန်ခုန်းသည် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေလျက်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ဝိညာဉ်မှ လာသော စွမ်းအားများမှာ ဓားပေါ်တွင် စုစည်းသွားသည်။ အေးစက်သော ဓားစွမ်းအင်နှင့် ပူပြင်းသော ငရဲမီးများ ပေါင်းစပ်ကာ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်လေတော့သည်။

ဤဓားချက်မှာလည်း ဓားချီ၏ ပံ့ပိုးမှု ပါဝင်နေသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ခွဲပစ်နိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

“ခုခံ... ခုခံ”

သေရေးရှင်ရေး အခိုက်အတန့်တွင် ဖန်ရှန့်ဝူသည် သူ၏ အင်အားအားလုံးကို စုစည်းကာ ကျန်ရှိနေသော လက်မောင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားချက်ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ဗုန်း”

ဓားချက်မှာ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ သန်မာလှသော လက်မောင်းကို အရိုးများနှင့်အတူ ပိုင်းဖြတ်သွားပြီး သူ၏ မာကျောသော ဦးခေါင်းခွံထဲသို့ပင် စိုက်ဝင်သွားသည်။ မိစ္ဆာဘုရင်သွေးဖြင့် သန့်စင်ထားသော ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ်နှင့် ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အနှစ်သာရ ပေါင်းစပ်အားကို မခံနိုင်တော့ပေ။

“ဖယ်စမ်း”

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လက်ကနဲ။ ဖန်ရှန့်ဝူ အသက်ဘေးနှင့် ကြုံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ မိစ္ဆာစစ်သည် အချို့မှာ အံကြိတ်ကာ စူးချန်ခုန်းကို ဝိုင်းပတ်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။ ဤမိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များမှာ မူလနယ်ပယ် ထိပ်တန်းလူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ အမြင်တွင်မူ သူတို့မှာ ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ အားနည်းလွန်းလှသည်။

“ရွှီး...”

စူးချန်ခုန်းက ဓားကို တစ်ချက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဓားမုန်တိုင်းမှာ ထိုသိုင်းပညာရှင်များကို စက္ကူချပ်များကဲ့သို့ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ သူတို့မှာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ နေရာမှာတင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားကြတော့သည်။

“ဒီတာ့ဝူဖုန်းက... တကယ့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ယောက်လား။ ဒုခေါင်းဆောင်တောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပါလား။”

ဟေးယွီချန်နှင့် အခြားသော အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းမှ အကြီးအကဲများမှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သွားကြသည်။ သူတို့က ဖန်ရှန့်ဝူကို ကူညီချင်သော်လည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပါက သူတို့ပါ သေဆုံးသွားမည်ကို သိသဖြင့် အဝေးမှသာ ကြည့်နေရသည်။

“သေပေတော့”

နှောင့်ယှက်နေသော မိစ္ဆာစစ်သည်များကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ‘ငရဲမီးလျှံဓား’ တွင် ဓားသွားဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုစည်းကာ ဖန်ရှန့်ဝူကို အဆုံးသတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ဟုန်ကျန်းရှန့်အတွက် ကလဲ့စားချေပေးခြင်းနှင့် သူ့ကို ဤဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်စေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ဟင်”

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားချက်မှာ လမ်းခုလတ်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ အကြောင်းမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖန်ရှန့်ဝူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ရှိနေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ အရှိန်အဝါမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏ နေရာတွင် လူသားဆန်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအရှိန်အဝါမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် အလွန်ရင်းနှီးနေသည်... ၎င်းမှာ ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်း၏ သေစေနိုင်သော ဓားချက်မှာ ရပ်တန့်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။ သွေးများစိုရွှဲနေပြီး ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော ဖန်ရှန့်ဝူ၏ မျက်နှာမှာ ယခုအခါ အားနည်းမှုနှင့် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

သူသည် လေထဲတွင် ဓားကို ကိုင်လျက် ရပ်နေသော စူးချန်ခုန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စူးချန်ခုန်း၏ အရှိန်အဝါကို မှတ်မိသွားပြီး အက်ကွဲရှတသော အသံဖြင့် “စူး... ညီလေးစူးလား” ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

“တပ်မှူးဟုန်လား။”

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာထားမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယခု သူ၏ ရှေ့တွင် ရှိနေသော ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ဝိညာဉ်က ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“သတ်လိုက်... ငါ့ကို သတ်လိုက်...” ဟုန်ကျန်းရှန့်က နာကျင်စွာဖြင့် ခက်ခက်ခဲခဲ ဆိုလေ၏။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြန်လည်ရူးသွပ်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “စူးထိုက်လိုင်... မင်း ငါ့ကို သတ်ရင် ဟုန်ကျန်းရှန့်လည်း ငါနဲ့အတူ သေရမှာပဲ။”

ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ဝိညာဉ်နှင့် အသိစိတ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးဘဲ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေနှင့် ကြုံလာရသောအခါ ဖန်ရှန့်ဝူသည် စူးချန်ခုန်း မတိုက်ခိုက်နိုင်စေရန် ဟုန်ကျန့်ရှန်း၏ ဝိညာဉ်ကို တမင်တကာ လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း အခြေအနေကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ‘ဝင်စားခြင်း’ အတတ်မှာ မူလပိုင်ရှင်၏ ဝိညာဉ်ကို ဝါးမြိုရန် အချိန်ယူရသည်။ ဖန်ရှန့်ဝူမှာ ယခင်က ဝိညာဉ်ထိခိုက်ထားသူ ဖြစ်သည့်အပြင် ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ပြင်းထန်သော ခုခံမှုကြောင့် သူ့ကို လုံးဝ ဝါးမြိုရန် အချိန်ပိုလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း (၆၉၂) ရောယှက်နေသော ဝိညာဉ်များနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း နည်းလမ်း။ (၁)

ဖန်ရှန့်ဝူသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသဖြင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ဝိညာဉ်နှင့် အသိစိတ်ကို လုံးဝ ဝါးမြိုဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ သို့သော် သူသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို မည်သည့် ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်မျှ မချနိုင်လောက်အောင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ဝိညာဉ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရန်မှာ အချိန်ပိုင်းသာ လိုတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ အသက်ကို နှုတ်ယူတော့မည့် စူးချန်ခုန်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဖန်ရှန့်ဝူသည် စူးချန်ခုန်းနှင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်တို့၏ သေတူရှင်ဖက် သူငယ်ချင်းသံယောဇဉ်ကို သိရှိထားသဖြင့် စူးချန်ခုန်း တုံ့ဆိုင်းသွားစေရန် ဟုန်ကျန်းရှန့်အပေါ် ဖိနှိပ်ထားမှုကို တမင်တကာ လျှော့ချပေးလိုက်ပြီး ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်အား ခေတ္တထိန်းချုပ်ခွင့် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းသာ ပြတ်ပြတ်သားသား တိုက်ခိုက်လိုက်ပါက သူရော ဟုန်ကျန်းရှန့်ပါ နှစ်ဦးလုံး သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ဤပရိယာယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်လှသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်မှာ လုံးဝ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိနေသည်မှာ အခွံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ဝိညာဉ် မပျက်စီးသေးကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ကယ်တင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

မျှော်လင့်ချက် မရှိသော အခြေအနေမျိုးတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသော ဖန်ရှန့်ဝူကို သတ်ဖြတ်ရန် ဝန်လေးမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ စူးချန်ခုန်းသည် သူ တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

‘ငါ့ရဲ့ ဓားသွားဝိညာဉ်က ဝိညာဉ်အဆင့် ရန်သူတွေကို သတ်နိုင်တာပဲ... ဖန်ရှန့်ဝူရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုပဲ တိုက်ရိုက် သတ်လို့ မရဘူးလား...’

‘မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာပြင်ဖမ်းဆုပ်ခြင်း’ ဖြင့် ဖန်ရှန့်ဝူကို ချုပ်နှောင်ထားရင်း စူးချန်ခုန်း၏ ဦးနှောက်မှာ အလုပ်လုပ်နေသည်။ သီအိုရီအရ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ဝိညာဉ်ကိုသာ သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“ဟဲဟဲ...တာ့ဝူဖုန်း၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က အခု ဟုန်ကျန်းရှန့်ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ရောယှက်နေတာ။ မင်း ဓားသွားဝိညာဉ်ကို သုံးမယ်ဆိုရင် သူ့ကိုပါ ထိခိုက်မှာကို ရှောင်လို့မရဘူး” ဖန်ရှန့်ဝူက စူးချန်ခုန်း၏ အကြံကို သိနေသကဲ့သို့ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သူသည် စူးချန်ခုန်းက ဓားသွားဝိညာဉ်ဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်မည်ကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်သော ဓားသွားဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ဝိညာဉ်ထိခိုက်ထားသော ဖန်ရှန့်ဝူအတွက် သေစေနိုင်သော လက်နက်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤခန္ဓာကိုယ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ဝိညာဉ်လည်း ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါက သူနှင့် ဟုန်ကျန်းရှန့် နှစ်ယောက်လုံး အတူသေရမည် ဖြစ်သည်။

“ငါ့ကို သတ်လိုက်ပါ... ငါ့ကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးပါ...”

ဖန်ရှန့်ဝူ၏ မျက်နှာမှာ ပြန်လည်လိမ်ရှုံ့သွားပြီး ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခု ခန္ဓာကိုယ်ကို ဟုန်ကျန်းရှန့်က ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကာလအတွင်း ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် သာမန်လူတို့ စိတ်ကူး၍မရနိုင်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သော နတ်ဆိုးအမြုတေနှင့် အတင်းအဓမ္မ ပေါင်းစပ်ခံခဲ့ရပြီး သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားတွင် ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကို ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ၏ ပြင်းထန်သော ရှင်သန်လိုစိတ်ကြောင့်သာ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ အသက်ဆက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အသစ် ရှာဖွေနေသော ဖန်ရှန့်ဝူက သူ့ကို သဘောကျသွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ဝင်စားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ဝင်စားစရာ ဖြစ်လာမည်ကို လုံးဝ အလိုမရှိဘဲ အဆက်မပြတ် တိုက်ပွဲဝင် ခုခံခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် သေဆုံးခြင်းဖြင့်သာ လွတ်မြောက်မှုကို ရယူလိုခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

တကယ်ပင် ရှင်ရသည်မှာလည်း မလွယ်၊ သေရသည်မှာလည်း မရသော အခြေအနေပင်ဖြစ်သည်။ ယခု စူးချန်ခုန်း ပေါ်လာပြီး ဖန်ရှန့်ဝူကို အနိုင်ယူလိုက်သည့်တိုင်အောင် ဖန်ရှန့်ဝူက သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို ခေတ္တ ထိန်းချုပ်ခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အခြားတစ်ယောက်၏ လက်နက် ဖြစ်မသွားစေရန် စူးချန်ခုန်းကို ဖန်ရှန့်ဝူနှင့်အတူ သူ့ကိုပါ သတ်ပေးရန်သာ အသည်းအသန် တောင်းပန်နေလေတော့သည်။

“ပါးစပ်ပိတ်ထား”

သို့သော် ချက်ချင်းပင် ဖန်ရှန့်ဝူက ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ အသိစိတ်ကို ပြန်လည်နှိပ်ကွပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများဖြင့် ပြန်လည်လိမ်ရှုံ့သွားပြန်သည်။

“ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်”

စူးချန်ခုန်း၏ ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအားများမှာ ကုန်ခမ်းစပြုလာပြီး ‘မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာပြင်ဖမ်းဆုပ်ခြင်း’ မှာလည်း ပြိုကွဲတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဖန်ရှန့်ဝူ၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ရှုံ့တွနေပြီး “ငါသာ လွတ်မြောက်သွားရင်... အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးကို ရှာပြီး... ငါ...”

ဖန်ရှန့်ဝူသည် သူ တောင့်တသော အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခဲစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု လဲလှယ်လာခဲ့ရာ သူသည် လူသားမဟုတ်တော့ဘဲ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် လုံးဝ အရှုံးမပေးနိုင်ပေ။ သူသာ လွတ်မြောက်သွားပြီး ကျန်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ် ၇ ခု၏ စွမ်းအားအားလုံးကို စုပ်ယူနိုင်ပါက စူးချန်ခုန်းတွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ရှိနေစေကာမူ သူသည် အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

“ဟူး”

စူးချန်ခုန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ‘ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည်’ နောက်ထပ် တစ်စက်ကို အသုံးပြုကာ ဓားစွမ်းအင်များနှင့်အတူ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားစေသည်။

“ဗုန်း... ဗုန်း... ဗုန်း... ဗုန်း”

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖန်ရှန့်ဝူသည် အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှာ ဓားပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ မွှေနှောက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အရေပြားများ ပေါက်ပြဲကာ အကြောများ ပြတ်တောက်လျက် အရိုးများ ကြေမွကုန်သည်။ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး လေလျှော့လိုက်သော ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ မူလအရွယ်အစားသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

“ဒုန်း”

စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် အကြောများနှင့် အရိုးများ ကြေမွပျက်စီးသွားသဖြင့် မသေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်ရှိသော်လည်း ထိုဒဏ်ရာများမှာ ပြန်လည်မကောင်းနိုင်တော့ပေ။ ဖန်ရှန့်ဝူမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သတိလစ်သွားတော့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဖန်ရှန့်ဝူကို အသေမသတ်ခဲ့ပေ။ သူ့ကို သတ်ခြင်းမှာ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကိုပါ သတ်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ဖန်ရှန့်ဝူကို အရင်ဆုံး ချုပ်နှောင်ထားပြီးမှ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ကူညီမည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ ဤသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ်ဖြစ်သော်လည်း သူ မဖြစ်မနေ ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ ဟုန်ကျန်းရှန့်အပေါ် တင်ရှိနေသော ကျေးဇူးကြွေးပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က စူးချန်ခုန်းသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦး၏ လက်ထဲမှ ကူညီပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုစဉ်က သူသည် ထိုမိစ္ဆာများကို သတ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိ၍ ဝင်ရောက်ကူညီခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချီနဂါးနန်းတော် တွင်မူ ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် သူကိုယ်တိုင် ‘ဖုန်းရိယွဲ့’ ကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သိလျက်နှင့် စူးချန်ခုန်းကို ကူညီရန်အတွက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း (၆၉၃) ရောယှက်နေသော ဝိညာဉ်များနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း နည်းလမ်း။ (၂)

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ကို ကူညီရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရပေမည်။

"အဖွဲ့ရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်ကြီး... ရှုံးသွားပြီ..."

"သွားစို့... မြန်မြန် ပြေးကြစို့..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များသည် လဲကျသွားသော ဖန်ရှန့်ဝူကို ကြည့်ရင်း ဤတိုက်ပွဲမှာ အရှုံးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းမှ အကြီးအကဲများအပါအဝင် အားလုံးမှာ ဘေးလွတ်ရာသို့ ငှက်ကလေးများပမာ ပျံ့လွင့်ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

ဤမျှများပြားလှသော မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များကို တစ်ယောက်မကျန် လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အချို့မှာ တိုက်ပွဲအခြေအနေ မကောင်းသည်ကို မြင်ကတည်းက ကြိုတင်ထွက်ပြေးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းအနေဖြင့် ဤအမှုကို ကျူးလွန်သူမှာ 'တာ့ဝူဖုန်း' ဖြစ်ကြောင်း သိသွားလျှင်ပင် စူးချန်ခုန်းအတွက် ပြဿနာမရှိပေ။

စူးချန်ခုန်း ဤနေရာသို့ လာရခြင်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ၎င်းပင်ဖြစ်သည်။ ခို့ပါမင်၏ သေဆုံးမှုတွင် 'ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း' ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ကို အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းမှ မရိပ်မိစေရန် ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ သူ၏ သောင်းကျန်းမှုကြောင့် အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းသည် ခို့ပါမင်မှာ သူတို့၏ ရန်သူတော် တာ့ဝူဖုန်းနှင့် မတော်တဆ တိုးမိ၍ သေဆုံးသွားရခြင်းဖြစ်သည်ဟုသာ ထင်မှတ်သွားပေလိမ့်မည်။

အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အခြေစိုက်စခန်းမှာ ယခုအခါ ပျက်စီးယိုယွင်းပြီး ရှုပ်ထွေးပွေလီနေပြီ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေသော ဖန်ရှန့်ဝူကို ကြည့်ရင်း အတွေးနက်နေမိသည်။ ခေတ္တကြာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် "ထွက်လာခဲ့တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ထက်မှ တိမ်တိုက်မည်းများကြားတွင် ရုပ်သွင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဝန်းရံလျက် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော်လည်း စူးချန်ခုန်းအနားသို့ တိုးမလာပေ။ စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဖန်ရှန့်ဝူကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာကို အနိုင်ယူလိုက်သည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် အလွန်သတိထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းက သူ့ကိုပါ တိုက်ခိုက်မည်ကို သူ စိုးရိမ်နေသည်။

"မိတ်ဆွေလေးတာ့... မင်းရဲ့ အစွမ်းက တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ ကောင်းတာပဲ။ ဒီအဖိုးကြီး တကယ်ပဲ လေးစားမိပါတယ်။" ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးက အဝေးမှနေ၍ အားရပါးရ ချီးကျူးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ မြှောက်ပင့်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော လေးစားမှုပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမြင်တွင် ရှေ့မှောက်ရှိ လူငယ်မှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ဦး၏ ဝင်စားခြင်း ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်နှင့် ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်နေခြင်းမှာ နောင်တစ်ချိန်တွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူ ဖြစ်သဖြင့် အဖိုးကြီးမှာ အားလဲကျသလို မနာလိုလည်းဖြစ်နေမိသည်။

စူးချန်ခုန်းက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖိုးကြီးကို "ဒီနေရာကို ရှာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကြားက အငြိုးအတေးတွေ အားလုံးကိုလည်း ကျေအေးပေးလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့... တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ခင်ဗျားကို လာအကူအညီတောင်းရင်တော့ သေချာစဉ်းစားဖို့ မျှော်လင့်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ စူးချန်ခုန်းက ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးကို သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအဖိုးကြီးမှာ ခြေရာခံရာတွင် အလွန်ထူးချွန်သူ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ လိပ်အသက်ရှူအတတ်မှာ အဆင့် ၁၁ သို့ ရောက်ရှိပြီး အရှိန်အဝါကို လုံးဝ ဖျောက်ထားနိုင်သော်လည်း ဤအဖိုးကြီးမှာ အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့် ခြေရာခံနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဖန်ရှန့်ဝူ… အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းက ဖန်ရှန့်ဝူကို ခေါ်သွားပါက အဖိုးကြီးသည် ဖန်ရှန့်ဝူ၏ အရှိန်အဝါကို ခြေရာခံခြင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်း ရှိရာနေရာကို သိနိုင်ပေသည်။ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း အဖိုးကြီး၏ ခြေရာခံနည်းမှာ အရှိန်အဝါပေါ်တွင် မမူတည်ဘဲ အခြား 'နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု' တစ်ခုခု ဖြစ်နေနိုင်သဖြင့် သူ သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။

အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးကို သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ဤအန္တရာယ်ကို အမြစ်ပြတ်ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်သော်လည်း ပထမအချက်မှာ ထိုအဖိုးကြီးသည် လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းကို ရိုးသားစွာ ကူညီပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် သူ့အပေါ် ကျေးဇူးရှိသူကို မသတ်ရက်ပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ ဖန်ရှန့်ဝူနှင့် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် စူးချန်ခုန်း၏ ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည် ၅ စက်အနက် ၄ စက်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု သူ၌ ၁ စက်သာ ကျန်ရှိတော့သဖြင့် ခန့်မှန်းရခက်သော ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးကြီးကို အနိုင်ပိုင်းနိုင်ရန် မသေချာပေ။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် အဖိုးကြီးကို သတိပေးရုံသာ ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က စူးချန်ခုန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် အဖိုးကြီးထံ အကူအညီတောင်းခံလာပါက သူ့အနေဖြင့် သေချာစဉ်းစားသင့်ကြောင်း မဟုတ်ပါက နောက်ဆက်တွဲရလဒ်ကို တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီတာ့ဝူဖုန်းက တကယ်ကို ရက်စက်ပြီး အငြိုးကြီးတဲ့သူပဲ။ ဆွလို့ကောင်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ သူနဲ့ ရန်သူမဖြစ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။" အဖိုးကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်မှ သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် သတိလစ်နေသော ဖန်ရှန့်ဝူကို ကြည့်ရင်း ကိုယ့်ဘာကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ ရန်သူဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းသို့ တိုက်ရိုက်လာရောက်ကာ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ကိုပါ အရှင်ဖမ်းဆီးသွားခြင်းက အဖိုးကြီးကို တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့သွားစေသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က စူးချန်ခုန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် အကူအညီတောင်းလာပါက သူ ငြင်းပယ်ရန် နည်းလမ်းရှာရပေမည်။

"ဒီအဖိုးကြီး နားလည်ပါပြီ... မိတ်ဆွေလေးတာ့ကို ထပ်ပြီး မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။ အခုပဲ နှုတ်ဆက်ပါတယ်" ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖိုးအိုသည် အတင်းအပြုံးတစ်ခု လုပ်လိုက်ပြီးနောက် မဆိုင်းမတွပင် မီးခိုးရောင်မြူခိုးများဖြင့် ကွယ်ပျောက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

အဖိုးကြီး ထွက်သွားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဘာတွေ ရဦးမလဲ ကြည့်ရအောင်" စူးချန်ခုန်းသည် အချိန်မဆွဲဘဲ ပျက်စီးနေသော အသက်ခြွေ အဖွဲ့အစည်း၏ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်း ရှာဖွေမှုများ စတင်လိုက်သည်။

"အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းအောက်မှာ ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခု ရှိနေတာပဲ။ ရွှယ်အန်းဂိုဏ်း ထက်တောင် ပိုအားကောင်းသေးတယ်။ မူလချီ အနည်းဆုံး ရာဂဏန်းလောက်တော့ ရနိုင်မယ်" ဝိညာဉ်ကြောမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ၎င်းကို အကုန်အစင် စုပ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မူလချီစွမ်းအင် အလုံအလောက်ရှိလျှင် သူသည် ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည်များကို ပြန်လည်သန့်စင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စူးချန်ခုန်းသည် လူပုံစံ ၇ ခုကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို ၇ ယောက်မှာ ရုပ်ရည်အမျိုးမျိုးရှိကြပြီး မိုင်အနည်းငယ်အကွာရှိ တောင်ကုန်းလေးတစ်ခုအောက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေကြသည်။ ထူးခြားချက်မှာ သူတို့အားလုံးတွင် အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အကြီးအကဲများထက်ပင် သန်မာသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေသော်လည်း လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ဝိညာဉ်မဲ့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

"ဒါတွေက... ဖန်ရှန့်ဝူရဲ့ အရင်က ခန္ဓာကိုယ်ဟောင်းတွေလား" စူးချန်ခုန်း တွေးမိသွားသည်။ ယခင်က ဖန်ရှန့်ဝူသည် ဟေးယွီချန်ကို ထိုလူများကို ဘေးကင်းရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းရန် ခိုင်းစေခဲ့သည်ကို သူ သတိရလိုက်သည်။ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ မိစ္ဆာပညာမှာ အခြားသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဤခန္ဓာကိုယ်များမှာ သူ ယခင်က အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော ခန္ဓာကိုယ်များ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"ဒါတွေကိုလည်း ငါနဲ့အတူ ယူသွားမယ်" စူးချန်ခုန်းသည် ထိုမိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်များကို ဖျက်ဆီးမပစ်ဘဲ သိမ်းဆည်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအားမှာ ဤခန္ဓာကိုယ် ၇ ခုရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအားများနှင့် ဆက်နွှယ်နေသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။ ဖန်ရှန့်ဝူ အချိန်တိုအတွင်း ဤမျှ တိုးတက်လာခြင်းမှာလည်း ယခင် ခန္ဓာကိုယ်များမှ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ ဝိညာဉ်ကြောကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မူလချီစွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသန့်စင်ပြီး စာပေရနံ့အိတ် အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်လေတော့သည်။