အခန်း (၃၄၆-၃၄၈)

အပိုင်း (၃၄၆) - သားရဲလှိုင်းများ ချဉ်းကပ်လာခြင်းနှင့် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်ဆန်း

"ဘယ်လို အကျပ်အတည်းမျိုးလဲ"

ရွှီရှင်းသည် လက်ထဲက ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။

သူ သိထားသည်မှာ ဤဒုတိယအဆင့်သည် ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဒဏ်သက်သက်သာ မဟုတ်နိုင်သည်မှာ သေချာပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ အမြင်ထဲမှာတော့ ဆီးနှင်းတွေနဲ့ ရေခဲတွေကိုပဲ မြင်ရတာ မဟုတ်ဘူး၊ သားရဲတွေ ပေါ်လာတာကိုပါ မြင်လိုက်ရတယ်"

ကျိချောင်းယန်၏ လေသံမှာ အတော်လေး လေးလံနေသည်။

"ပြီးတော့ သာမန်သားရဲတွေတင် မကဘူး၊ ဗီဇပြောင်း သားရဲတွေပါ ပါနေတယ်"

သူ၏ စကားများက ရွှီရှင်း၏ ရင်ထဲကို စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားစေသည်။

"ဆောင်းရာသီ ရောက်လာပြီးရင် တောထဲက သားရဲတွေ အကုန်လုံး ပြန်ရောက်လာကြတော့မှာလား။ တောရိုင်း ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေပါ ပေါ်လာတော့မှာလား"

ထိုဧရာမ သားရဲကြီးများနှင့် ရွှေရောင်သေတ္တာတွေကို စောင့်ကြပ်နေသည့် မိစ္ဆာတွေကလွဲလျှင်၊ မြေပြင်ပေါ်မှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနေသည့် တောရိုင်း ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါမျိုးကို ရွှီရှင်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးပါပေ။

သွေးရောင်မျိုးနွယ် ယုန်နှင့် သွေးရောင်မျိုးနွယ် ကြောင်တို့မှာ ယဇ်ပလ္လင်မှ ဆင့်ခေါ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သွေးရောင်ငါးမှာလည်း ရေဝဲထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ သာမန်သားရဲများ မဟုတ်ကြပါပေ။

"...ဒါက ပြန်ရောက်လာရုံတင် မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ သားရဲတွေက အရေအတွက် အလွန် များလွန်းတယ်။ အဲဒါက... ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံခဲ့ရတဲ့ သားရဲလှိုင်းကြီး လိုမျိုးပဲ"

ကျိချောင်းယန်သည် စကားပြောရင်း တစ်ခုခုကို စားနေပုံရ၏။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ စိတ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည့် လိမ္မော်သီး ဖြစ်ရပေမည်။

"မင်းပြောချင်တာက ငါတို့တွေ... ဗီဇပြောင်း သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ် ဆိုတဲ့ သဘောလား"

ရွှီရှင်း ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားပြီးမှ ပြန်မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါကို ပြောတာပဲ။ သားရဲလှိုင်းကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်လာတော့မယ်။ ဒီတစ်ခါ ရန်သူတွေက အရင်တစ်ခါထက် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်ကြလိမ့်မယ်"

သားရဲလှိုင်းကြီးဆိုပါလား...။

ပြီးခဲ့သည့် သားရဲလှိုင်းကြီးသည် လူသစ် ကာကွယ်ရေးဇုန် သက်တမ်းကုန်ဆုံးပြီးနောက် ပထမဆုံးသော ဖြစ်ရပ်ဖြစ်သလို သူတို့အတွက် ပထမဆုံးသော ဘေးအန္တရာယ်လည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က နယ်မြေအားလုံး၏ ပျမ်းမျှသေဆုံးနှုန်းမှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းထက် ကျော်လွန်ခဲ့သဖြင့် အသေအပျောက် အများဆုံးဖြစ်ခဲ့သည့် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုအဖြစ် မှတ်တမ်းဝင်ခဲ့ပေသည်။

၎င်းမှာ အစပိုင်းမှာတင် ရှင်ကျန်သူအားလုံးအတွက် အလွန်ပြင်းထန်လှသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သားရဲလှိုင်းကြီးမှာ ရက်အနည်းငယ်ကြာ ငြိမ်သက်နေပြီးနောက်မှ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်မှာ ယနေ့အပါအဝင်ဆိုလျှင် ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ငြိမ်သက်နေသည်မှာ သုံးရက်ဆက်တိုက် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

အရင်တစ်ခါကလည်း အတွေ့အကြုံသစ် ကာကွယ်ရေးကာလမှာ သုံးရက်ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ဖြစ်နိုင်တာက ဒီသုံးရက်ဟာ ဒုတိယအဆင့်အတွက် ကာကွယ်ရေးကာလများလား။

ဒီသုံးရက် ကုန်ဆုံးသွားပြီးမှ ဒုတိယအဆင့်ရဲ့ တကယ့်အစ တကယ့် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးက စတင်တော့မှာလား။

အလွန် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ ရှင်ကျန်သူများမှာ လူသစ်ကာကွယ်ရေးကာလကို ကျော်ဖြတ်ကာစ ဘာမှမသိနားမလည်သူများ မဟုတ်တော့ပါပေ။

သူတို့သည် ယခုအခါ သားရဲလှိုင်းကြီးကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရဆိုလျှင် ဤသားရဲလှိုင်းကြီးသည်လည်း အရင်တစ်ခါထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်နေမည်မှာ အသေအချာပင်။

ရွှီရှင်း ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်က ရေကန်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရင်ထဲတွင် စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။

ပြီးခဲ့သည့် သားရဲလှိုင်းကြီး ဖြစ်စဉ်အတွင်းက ရေကန်ထဲမှ ဧရာမမြွေကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရာ ထိုစဉ်က သူသည် ကြောက်လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သွားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

၎င်းမှာ ဤကမ္ဘာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်နှင့် သူ၏ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့မှုပင် ဖြစ်ခဲ့၏။

အကယ်၍ ယခုတစ်ကြိမ်မှာလည်း သားရဲလှိုင်းကြီးသာ ဆိုလျှင် ရေကန်ထဲက ဧရာမမြွေကြီးက ပြန်ပေါ်လာနိုင်သည်။

သစ်ပင်အိမ်ကိုတော့ လာမတိုက်ခိုက်ပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ။

ထိုဧရာမ သားရဲကြီးသာ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပါက အနည်းဆုံးတော့ သူကိုယ်တိုင် အန္တရာယ် မရှိနိုင်သလို အပင်နှလုံးသားကလည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် တိုက်ခိုက်ပြီး စုပ်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါနဲ့ မင်းက ရှေ့ဖြစ်အမြင်အသစ်ကို ဘယ်လို မြင်လိုက်ရတာလဲ။ မင်းက မြင်ကွင်းတစ်ခုပဲ မြင်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရွှီရှင်း အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။

"အရင်က နိမိတ်တစ်ခုက အမှန်တကယ် မဖြစ်လာသေးမချင်း နောက်ထပ် နိမိတ်တစ်ခုကို ထပ်မမြင်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

"အဲဒါက မြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်အပိုင်းအခြား ပိုရှည်သွားတာ"

ကျိချောင်းယန်က ရှင်းပြသည်။

"အရင်တစ်ခါ ချီရွှယ်ဖေးရဲ့ သစ်ပင်အိမ်မှာတုန်းကတော့ နိမိတ်က ၁၀ စက္ကန့်လောက်ပဲ ကြာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သစ်ပင်အိမ်က နိမိတ်ခန်းမ ထဲမှာဆိုရင်တော့ နိမိတ်မြင်ရတဲ့ အချိန်က အနည်းငယ် ပိုရှည်သွားတယ်"

"နိမိတ်ခန်းမ။ ကြားရတာ တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာပဲ"

ရွှီရှင်း မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်မိသည်။ ၎င်းမှာ အတော်လေး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားပုံရပေသည်။

"အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် နယ်မြေပဲ။ ငါ့ရဲ့ အလှဆင်မှုအမှတ် အများစုကို အဲဒီမှာပဲ သုံးထားတာ။ ဒီနေ့ ငါ အလှဆင်ပစ္စည်းအချို့ ထပ်လုပ်လိုက်တာကြောင့် နိမိတ်ခန်းမရဲ့ အာနိသင်က အဆင့်အသစ်တစ်ခုကို ရောက်သွားပြီး ဒီမြင်ကွင်းတွေကို မြင်နိုင်စွမ်း ရှိလာတာ"

ကျိချောင်းယန်၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့နေပုံရသည်။

"အဲဒါက တကယ်ပဲ အလှဆင်မှုအမှတ်တွေကို အကုန်အမြန်လွန်းတယ်"

သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ခန်းမကဲ့သို့ပင် မြှင့်တင်မှုအမှတ်များကို ကုန်ဆုံးစေခြင်းပင်။

ကြည့်ရသည်မှာ ထူးခြားသော စွမ်းရည်ရှိသည့် လုပ်ဆောင်ချက် နယ်မြေများမှာ အလှဆင်မှု မြှင့်တင်ရေးအမှတ်များကို အမြောက်အမြား လိုအပ်ပုံရပေသည်။

"ချီရွှယ်ဖေးရဲ့ သစ်ပင်အိမ်မှာတုန်းက ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်က ၁၀ စက္ကန့်လောက်ပဲ ခံပေမဲ့၊ နိမိတ်ခန်းမထဲမှာတော့ ငါက တစ်မိနစ်နီးပါးအထိ ကြိုတင်မြင်နိုင်တယ်" ဟု ကျိချောင်းယန်က ရှင်းပြ၏။

"အဲဒီ တစ်မိနစ်ရဲ့ နောက်ဆုံး စက္ကန့်ပိုင်းတွေမှာ၊ ဆီးနှင်းတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ သစ်ပင်တွေကြားထဲကနေ အရေအတွက် အတိုင်းအတာမရှိတဲ့ သားရဲတွေနဲ့ ဗီဇပြောင်း သားရဲတွေ ထွက်ပေါ်လာတာကို ငါ မြင်လိုက်ရတယ်။ သူတို့က အဲဒီမှာ ကြိုတင် ချောင်းမြောင်းနေခဲ့ကြသလိုပဲ။ သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို သားရဲတွေ ဝိုင်းအုံသွားတော့တာပဲ။ ပြီးတော့... ငါ မြင်တာ မှားသွားတာလား မသိဘူး..."

ကျိချောင်းယန်၏ လေသံမှာ ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားပြီး ပြောပြသင့် မပြောပြသင့် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပုံရသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"နိမိတ်ရဲ့ နောက်ဆုံးမှာ... ငါက လူသားတွေကို မြင်လိုက်ရသလိုပဲ"

လူသားတွေ..။

ရွှီရှင်း၏ ရင်ထဲတွင် စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ သားရဲလှိုင်းကြီးထဲမှာ လူသားတွေ ပါနေတယ်လို့ ပြောချင်တာလား"

"သာမန်လူသားတွေတော့ မဟုတ်ဘူး... အင်း... လူသားလို့ပဲ ပြောရမလား မသိဘူး။ ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး အမွှေးအမျှင်တွေ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေ ပါနေကြတယ်။ မတ်တတ်လမ်းလျှောက်နေပြီး လက်ထဲမှာလည်း ကိရိယာတွေ ကိုင်ထားကြတယ်... ချင်ပန်ဇီမျောက်တွေနဲ့တော့ မတူဘူး၊ ဒီကမ္ဘာရဲ့ ထူးခြားတဲ့ တိရစ္ဆာန်တစ်မျိုးများလား"

ကျိချောင်းယန်ကိုယ်တိုင်လည်း အသေအချာ မသေချာပါပေ။

"ငါ သေသေချာချာ မြင်ရအောင် နိမိတ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ကြည့်ခဲ့ပေမဲ့၊ အဲဒီမြင်ကွင်းက နိမိတ်ကုန်ခါနီးအချိန်မှာ ခဏလေးပဲ ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာတာ။ ငါ မြင်လိုက်ရတာကတော့ အဝေးကနေ မြင်ရတဲ့ ပုံရိပ်အချို့ပဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ရုပ်သွင်အပြည့်အစုံကို မြင်ရဖို့ ခက်ခဲနေတယ်"

အမွှေးအမျှင်တွေ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေ ပါနေတယ်လား...။

ရွှီရှင်း အသက်ရှူသံ တစ်ချက် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် ချန်ယင်း တို့အဖွဲ့က ဗီဇပြောင်းဆေးရည်တွေ သုံးပြီး အတင်းအကျပ် ဗီဇပြောင်းလဲစေခဲ့သည့် ဂူထဲက ပထမဆုံးအသုတ် ရှင်ကျန်သူများကို ပြေးမြင်ယောင်မိသွားသည်။

ထိုသူတွေကလည်း အမွှေးအမျှင်တွေ ဖုံးလွှမ်းပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ သွေးရောင်အစင်းကြောင်းတွေ ပါနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သူတို့တွေက တကယ်ပဲ လူသားတွေလား။ ဗီဇပြောင်း လူသားတွေလား။

ပြီးတော့ သူတို့က ကိရိယာတွေကိုပါ သုံးနေကြတာဆိုပဲ...။

"သူတို့ ကိုင်ထားတဲ့ ကိရိယာတွေက ဘာတွေလဲ" ဟု ရွှီရှင်းက ချက်ချင်း မေးလိုက်၏။

"ပုဆိန်တွေလို့တော့ ထင်ရတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သေသေချာချာ မမြင်ရတာကြောင့် တစ်ရာရာခိုင်နှုန်းတော့ မသေချာဘူး" ဟု ကျိချောင်းယန်က ပြန်ဖြေ၏။

အခန်း ၃၄၆ ပြီး။

အခန်း (၃၄၇) - သားရဲလှိုင်းများ ချဉ်းကပ်လာခြင်းနှင့် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်ဆန်း ၂

ပုဆိန်တဲ့လား...။

ရွှီရှင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာချလိုက်မိသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ထိုအရာသည် အလွန် အစွမ်းထက်လှသော လက်နက်မျိုးတော့ မဟုတ်နိုင်ပေ။

"ငါ မြေအောက်မြို့တော်မှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ ဗီဇပြောင်းလူသားတွေရဲ့ ရုပ်သွင်က အခု မင်းပြောပြတဲ့ ပုံစံနဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူနေတယ်"

သူသည် မြေအောက်မြို့တော်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို ကျိချောင်းယန်အား အရင်က ပြောပြဖူးသဖြင့်၊ ကျိချောင်းယန်သည်လည်း ထိုနေရာ၌ ဗီဇပြောင်းလူသားများ ရှိနေကြောင်း သိရှိထားပြီး ဖြစ်၏။

ကျိချောင်းယန်ဘက်မှ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို အသေအချာ စဉ်းစားနေပုံရသည်။

ရွှီရှင်းသည်လည်း စကားမပြောဘဲ မကြာမီ ကျရောက်တော့မည့် ဘေးအန္တရာယ်ကို မည်သို့ကျော်ဖြတ်ရမည်နည်းဟုသာ အလေးအနက် တွေးတောနေမိသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျိချောင်းယန်က ပြန်လည်စကားပြောလာ၏။

"ရွှီရှင်း... ငါတို့တွေ အခု ခံစစ်တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲရတော့မယ် ထင်တယ်"

ကျိချောင်းယန်၏ လေသံမှာ ပိုမိုလေးနက်လာသည်။

"အဲဒီလို အေးစိမ့်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ အပြင်က အပူချိန်က အနည်းဆုံး အနုတ်ဆယ်ဂဏန်းလောက်အထိ ရှိနေမှာဆိုတော့၊ ရှင်ကျန်သူ အများစုက အပြင်ထွက်နိုင်စွမ်း ရှိကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍သာ အဲဒီ ဗီဇပြောင်း သတ္တဝါတွေက သစ်ပင်အိမ်တွေကို လာတိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင်၊ ရှင်ကျန်သူတွေက အထဲကနေပဲ ခုခံကာကွယ်ကြရလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်။ ငါတို့ဆီမှာတော့ အပင်နှလုံးသား ရှိနေလို့ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်စရာ မလိုပေမဲ့၊ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့..."

စူးစမ်းရှာဖွေသူ အဖွဲ့ဝင် ကိုးယောက်ထဲတွင် လေးယောက်သာ သစ်ပင်အိမ်ကို စောင့်ရှောက်ရန် အပင်နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့မှာ ရွှီရှင်း၊ ကျိချောင်းယန်၊ ဝမ်ကွေ့ရှင်း နှင့် ဝမ်လေ့ တို့ ဖြစ်ကြ၏။

အကယ်၍ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးကသာ သစ်ပင်အိမ်တွေကို တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ကျန်ရှိသော အဖွဲ့ဝင် ငါးယောက်မှာ မိမိတို့၏ သစ်ပင်အိမ်ကို မိမိဘာသာ ခုခံကာကွယ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

အခြားသော သာမန်ရှင်ကျန်သူများအတွက်ဆိုလျှင်တော့ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပါပေ။

"မင်း မြင်လိုက်ရတဲ့ နိမိတ်တွေအရဆိုရင်၊ အဲဒီ သားရဲတွေက သစ်ပင်အိမ်တွေကို တိုက်ခိုက်လာနိုင်ခြေ ဘယ်လောက်အထိ ရှိမလဲ" ဟု ရွှီရှင်းက မေးလိုက်၏။

"ဖြစ်နိုင်ချေအရမ်း မြင့်တယ်"

ကျိချောင်းယန်က ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ဆိုသည်။

"ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ အဲဒီ သားရဲတွေက ကြိုတင် စောင့်နေခဲ့ကြသလိုမျိုး၊ တစ်စက္ကန့်အတွင်း ဘာမှမရှိပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ သစ်ပင်တွေရဲ့ အနောက်ကနေ အကုန်လုံး ပြိုင်တူ ထွက်ပေါ်လာကြတာ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို အမိန့်ပေး ထိန်းချုပ်နေသလိုပဲ"

"...အဲဒီ ဗီဇပြောင်း လူသားတွေလား"

" ဖြစ်နိုင်တယ်"

"သူတို့က သစ်ပင်တွေနောက်မှာ ပုန်းနေနိုင်တယ်ဆိုရင်၊ တစ်ကောင်ချင်းစီရဲ့ အရွယ်အစားက သိပ်မကြီးလောက်ဘူး မဟုတ်လား"

"အင်း... ငါ မြင်လိုက်ရတဲ့ အထဲမှာ အကြီးဆုံးကတော့ ကီလိုဂရမ် တစ်ရာအောက်ရှိတဲ့ နှင်းဝံပုလွေ တစ်ကောင်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါက စက္ကန့်ပိုင်းလောက်ပဲ မြင်လိုက်ရတာဆိုတော့၊ သူတို့နောက်မှာ ပိုကြီးတဲ့ သားရဲတွေ ရှိနေဦးမလားဆိုတာကိုတော့ လျှော့တွက်လို့ မရဘူး"

ဟူးးး...။

ရွှီရှင်း အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်မိသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်ကွယ်ကနေ အမိန့်ပေး ထိန်းချုပ်နေတဲ့ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးတဲ့လား။

ဒါဟာ သစ်ပင်အိမ် ခုခံကာကွယ်ရေး တိုက်ပွဲတုန်းက ပုရွက်ဆိတ် လှိုင်းလုံးကြီးကို ပြန်လည် သတိရစေပေသည်။

ဤကပ်ဘေးမှာ ကျော်ဖြတ်ရန် မလွယ်ကူလှပါပေ။

သို့သော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ သစ်ပင်အိမ် ခုခံကာကွယ်ရေးတွင် ကျွမ်းကျင်လှသော ပညာရှင်ကို သူ ယခုလေးတင်ပဲ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အဆင့်မြင့် လက်နက်တွေကိုတော့ မထုတ်လုပ်နိုင်သေးစေကာမူ၊ အစိမ်းရောင်အဆင့် မြှားပစ်အကြီး အသစ်တွေကိုတော့ အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလား။

သူတို့ဆီမှာ အစိမ်းရောင်အဆင့် သစ်သားကောင်းတွေနဲ့ သားရဲအရွတ်တွေကတော့ ပေါသောနေအောင် ရှိနေကြခြင်းပင်။

ရွှီရှင်းသည် မာဟုန်ဝေအကြောင်းနှင့် ဒူးလေးအသစ်များအကြောင်းကို ကျိချောင်းယန်အား ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်သည်။

"သစ်ပင်အိမ်သုံး ဆက်တိုက်ပစ်ဒူးလေး ဟုတ်လား"

ကျိချောင်းယန်သည် ရွှီရှင်းနှင့် ထပ်တူပင် ချက်ချင်း တွေးမိသွားသည်။

"အဲဒီ ဆက်တိုက်ပစ်ဒူးလေးမှာ ပေါက်ကွဲ မြားတွေကို တပ်လို့ ရမလား"

"ငါ မစမ်းရသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရနိုင်ခြေ ရှိပါတယ်" ဟု ရွှီရှင်းက ပြန်ဖြေ၏။

"မြန်မြန် စမ်းကြည့်လိုက်ဦး၊ အကယ်၍သာ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို အကောင်းဆုံးပဲ"

ကျိချောင်းယန်၏ တည်ငြိမ်သော လေသံထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအချို့ ပါဝင်လာသည်။

"ပေါက်ကွဲမြားတွေရဲ့ အာနိသင်က မြားရဲ့ အရှိန် ဒါမှမဟုတ် ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်းအပေါ်မှာ သိပ်ပြီး မမူတည်ဘူးလေ။ အဓိကက ထိတာနဲ့ ပေါက်ကွဲဖို့ပဲ။ အကယ်၍ ဒီဒူးလေးမှာ အဲဒီမြားတွေကို သုံးလို့ရမယ်ဆိုရင်တော့၊ အစိမ်းရောင်အဆင့် လက်နက်ဆိုရင်တောင် အကျိုးကျေးဇူးက အလွန်ကြီးမားမှာ။ ဒါနဲ့ ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ်တွေကိုကော အမြောက်အမြား ထုတ်လို့ ရမလား"

"မရသေးဘူး၊ ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ် တစ်ခုစီအတွက် အပြာရောင်အဆင့် သစ်လုံးတွေ လိုအပ်တယ်" ရွှီရှင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဒါကတော့ အတော်လေး နှမြောစရာကောင်းလှသည်။

"အဲဒါကို ကိုယ်တိုင်စိုက်မှ ရတာဆိုတော့၊ တခြားသူတွေ အဲဒီလောက်အထိ စိုက်ထားကြမယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး"

"အပြာရောင်အဆင့် သစ်လုံးလား"

ကျိချောင်းယန်က ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ဆီမှာ သုံးခု ရှိသေးတယ်။ မင်းဆီကို အခုပဲ လွှဲပေးလိုက်မယ်။ အပင်နှလုံးသား မရှိတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေအတွက် ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ်တွေကို အရင်ဦးစားပေးပြီး တပ်ဆင်ပေးလိုက်ပါ။ ငါတို့တွေကတော့ လောလောဆယ် မရှိလည်း ဖြစ်ပါတယ်"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရွှီရှင်းထံသို့ လဲလှယ်ရေး အချက်ပေးချက်တစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူတို့ လေးယောက်မှာ အပင်နှလုံးသား ရှိနေသဖြင့် အရင်တစ်ခါကလို ပုရွက်ဆိတ် ထောင်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်လျှင်တော့၊ သာမန် ဗီဇပြောင်း သတ္တဝါတွေက သစ်ပင်အိမ်ကို အန္တရာယ် ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ့ဆီမှာလည်း အများကြီး ရှိပါတယ်။ မာဟုန်ဝေ ကိုယ်တိုင်က အပြာရောင်အဆင့် သစ်လုံးတွေ အများကြီး စိုက်ထားသလို၊ ငါကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ခု စိုက်ထားတာရှိလို့၊ စူးစမ်းရှာဖွေသူ တစ်ယောက်ချင်းစီကို တစ်ခုစီ ပေးဖို့ကတော့ လုံလောက်ပါတယ်"

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။ ဒါနဲ့ ငါ တစ်ခုလောက် မေးချင်လို့" ဟု ကျိချောင်းယန်က ဆိုသည်။

"မင်းဘက်ကနေ နယ်မြေ ၁၈၇ က လူဦးရေကို ကြည့်လို့ ရမလား။ လတ်တလော သူတို့ရဲ့ လူဦးရေက မြန်မြန် လျော့နေတာမျိုး ရှိလား"

နယ်မြေ ၁၈၇ က လူဦးရေ နည်းနေတာလား။

ကြည့်ရတာ အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

လုဖေးအာ ပြောပြချက်အရဆိုလျှင် နယ်မြေ ၁၈၇ က လူဦးရေမှာ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းနေသဖြင့် လူတိုင်း ထိတ်လန့်နေကြရကြောင်း ထို့ကြောင့် ခေါင်းဆောင် ကျန်းတောက်ကွမ်က အမှန်တရားကို အသိပေးကာ အချင်းချင်း မသတ်ကြရန် သတိပေးခဲ့ရကြောင်း သိရသည် မဟုတ်ပါလား။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလို ဖြစ်နေပုံရတယ်။ မင်း တစ်ခုခု ရှာတွေ့ထားလို့လား"

"လီဝမ်ရှီး အိမ်ရဲ့ အရှေ့ဘက်က သစ်ပင်အိမ်မှာနေတဲ့ ရှင်ကျန်သူက မနေ့ညက သေသွားပြီ။ ဘယ်လို သေတာလဲဆိုတာတော့ မသိရဘူး။ ငါ ဒီနေ့ အဲဒီကို သွားကြည့်တဲ့အခါမှာတော့ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေတဲ့ သစ်ပင်အိမ် ပျက်ကြီးတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်"

သေသွားပြီလား။

"ငါတို့လူတွေ သတ်လိုက်တာလား"

ရွှီရှင်း အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။

နယ်မြေ ၁၈၇ ကလူတွေကို သတ်နိုင်မည့်သူမှာ နယ်မြေ ၁၈၈ ကလူတွေသာ ဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ အဲဒီလို မထင်ဘူး"

ကျိချောင်းယန်က ထိုအတွေးကို ပယ်ချလိုက်သည်။

"အကယ်၍ အသတ်ခံရတာဆိုရင်၊ သစ်ပင်အိမ်ကို ဘာလို့ တူးမသွားရတာလဲ"

"...အမှောင်ထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှင်ကျန်သူတွေကို အမဲလိုက်နေတာမျိုးကို မင်း စိုးရိမ်နေတာလား"

ရွှီရှင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"အဲဒီလိုသာဆိုရင် ငါတို့နယ်မြေကလူတွေကျတော့ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ၊ နယ်မြေ ၁၈၇ ကလူတွေပဲ ဘာလို့ သေနေရတာလဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက သူက ဘေးကင်းဇုံ အပြင်ဘက်ကို ထွက်သွားရင်း မြေအောက်သတ္တဝါတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်တာကို ခံလိုက်ရတာလား"

"ဒါကလည်း ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့..."

ကျိချောင်းယန်၏ လေသံတွင် သံသယများ ပါဝင်နေသည်။

"တစ်ထပ် သစ်ပင်အိမ်အသေးလေးပဲ ရှိတဲ့လူက မြေအောက်မြို့တော်ရဲ့ အဝင်ဝကို ရှာတွေ့ရင်တောင် အထဲဝင်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောက်အေးနေတဲ့ ရာသီဥတုမှာ အဲဒီလိုလူမျိုးက ဘေးကင်းဇုံရဲ့ အပြင်ဘက် ၆ ကီလိုမီတာလောက်အထိ ထွက်သွားရဲပါ့မလား"

"ဒါကတော့..."

ရွှီရှင်း သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်ရင်း "အအေးဒဏ်ကြောင့် အေးခဲသေဆုံးတာများလား။ ဖြစ်နိုင်တယ် မဟုတ်လား။ သူတို့ကို မီးလင်းဖိုတွေ ဘယ်သူမှ ထောက်ပံ့ပေးမှာ မဟုတ်သလို၊ ငါတို့တွေကသာ မီးလင်းဖိုတွေ လုပ်ဖို့နဲ့ ထင်းတွေကို ကြိုတင်စုဆောင်းဖို့ အကြံပေးထားခဲ့တာလေ"

မီးလင်းဖိုတစ်ခုအတွက် အစိမ်းရောင်အဆင့် ကျောက်တုံး ၁၀၀ လိုအပ်ရာ လူအများစုအတွက် ထိုပမာဏကို အလျင်အမြန် စုဆောင်းရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

"ဒါလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ကျိချောင်းယန် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်၏။

ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောသည်။

"ငါက စူးစမ်းရှာဖွေသူတွေအပြင် တခြား အဆင့်မြင့်တဲ့ ရှင်ကျန်သူ အချို့နဲ့လည်း ဆက်သွယ်ထားတာရှိတယ်။ သူတို့အထဲက အချို့က ပြောပြတာကတော့၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်ကစပြီး အနီးနား နယ်မြေတွေကလူတွေဟာ ထူးထူးဆန်းဆန်း သေဆုံးနေကြတယ်တဲ့။ သူတို့ အဲဒီကို ရောက်သွားတဲ့အခါ သစ်ပင်အိမ်တွေကတော့ ဘာမှမထိခိုက်ဘဲ ရှိနေပေမဲ့ သေလုမျောပါး အခြေအနေကိုပဲ ရောက်နေကြတာတဲ့။"

"ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကိုတော့ အခုထိ မသိရသေးဘူး။ ငါတို့ နယ်မြေ ၁၈၈ မှာတော့ ဘာမှမဖြစ်သေးပေမဲ့၊ သတိထားတာကတော့ အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါကတော့ နယ်မြေအပြင်ကလူတွေနဲ့ ဆက်သွယ်မှု မရှိဘူးဆိုတော့ မင်းဘက်ကနေပဲ စုံစမ်းကြည့်ပေးပါဦး"

"ကောင်းပြီလေ၊ ငါ နားလည်ပါပြီ"

ဖုန်းချပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် မာဟုန်ဝေကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်၏။

လုဖေးအာသည်လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သဖြင့် ရွှီရှင်းက သူမအား ကူညီရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

သူမသည်လည်း ရွှီရှင်း၏ အမိန့်ကို မလွန်ဆန်ဝံ့ဘဲ ထိုနေရာမှာပင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် လုဖေးအာအား နယ်မြေ ၁၈၇ ၏ လက်ရှိလူဦးရေကို အတည်ပြုရန် ခိုင်းစေလိုက်၏။

ရလဒ်ကတော့ အံ့သြစရာပင် နယ်မြေ ၁၈၇ မှာ လူပေါင်း ၇၀၁ ယောက်သာ ကျန်တော့သည်။

လူပေါင်း တစ်ရာကျော် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီပေါ့။

ဒါက...။

ထို့နောက် ရွှီရှင်း နယ်မြေ ၁၈၈ ၏ ချန်နယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လူဦးရေမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေပြီး လတ်တလော သေဆုံးသူ မရှိပါပေ။

မာဟုန်ဝေကို ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ် ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သောကြောင့် လူဦးရေမှာ တစ်ယောက်ပင် တိုးလာခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလား။

"အဲဒီကလူတွေ ဘယ်လိုသေတာလဲဆိုတာ နင် သိလား။ မီးလင်းဖို မလုပ်နိုင်ကြလို့ အေးခဲသေတာလား" ဟု ရွှီရှင်းက မေးလိုက်၏။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ နယ်မြေ ၁၈၇ မှာ ကျန်နေတဲ့ ၈၀၀ ကျော်ဆိုတာ ကျန်းတောက်ကွမ်က လူပေါင်း တစ်သောင်းထဲကနေ အသေအချာ ရွေးချယ်ထားတဲ့ ထိပ်သီးတွေလေ။ သူတို့က အစိမ်းရောင်အဆင့် ကျောက်တုံး ၁၀၀ တောင် မစုနိုင်ဘဲ နေပါ့မလား"

လုဖေးအာက ချက်ချင်းပင် ငြင်းလိုက်သည်။

"နယ်မြေ ၁၈၇ က ငါတို့ထက် အားနည်းနိုင်ပေမဲ့ အဲဒီလောက်အထိတော့ မဆိုးပါဘူး။ ဘယ်လိုသေတာလဲဆိုတာကိုတော့ ကျန်းတောက်ကွမ်ကိုယ်တိုင်လည်း စုံစမ်းခိုင်းထားပေမဲ့ အခုထိတော့ ဘာမှ မသိရသေးဘူး"

မှန်ပေသည်။ နယ်မြေ ၁၈၈ ကလူတွေကို မီးလင်းဖိုလုပ်ခိုင်းသည့်နေ့က ပစ္စည်းမစုံလို့ အကူအညီတောင်းသူမှာ လူတစ်ရာပင် မပြည့်ပါပေ။

နယ်မြေ ၁၈၇ က ရွေးချယ်ထားသည့် ထိပ်သီး ၈၀၀ ကျော်ထဲကမှ လူတစ်ရာကျော်လောက်က ပစ္စည်းမစုနိုင်ဘဲ အေးခဲသေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ယူဆရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ အသတ်ခံရတာဆိုရင်ရော ဘာလို့ သစ်ပင်အိမ်တွေကို မထိဘဲ ထားခဲ့တာလဲ။

တကယ့်ကို ထူးဆန်းလှပေ၏...။

ကျိချောင်းယန် ပြောသလိုပဲ အမှောင်ထဲက တစ်စုံတစ်ခုက ရှင်ကျန်သူတွေရဲ့ အသက်ကို လိုက်လံ နှုတ်ယူနေတာများလား။

ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ နယ်မြေ ၁၈၈ ကျတော့ ဘာမှမဖြစ်ရတာလဲ။

အခန်း ၃၄၇ ပြီး။

အခန်း ၃၄၈ - အန္တရာယ်မလာခင် ပြင်ဆင်ခြင်း

အဲဒီကိစ္စကို လောလောဆယ် ခေါင်းထဲမထည့်ဘဲ ထားလိုက်ပါတော့။

အနည်းဆုံးတော့ ဒီထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်က သူတို့ရဲ့ နယ်မြေ ၁၈၈ က ရှင်ကျန်သူတွေဆီမှာတော့ မဖြစ်သေးဘူး မဟုတ်လား။

"ရွှီရှင်း... နင် သိလား။ နယ်မြေ ၁၈၇ ရဲ့ ချန်နယ်ထဲမှာ မာဟုန်ဝေရဲ့ နာမည် မှိန်သွားတာကို ကျန်းတောက်ကွမ်က ရှာတွေ့သွားပြီလေ။ အခုတော့ သူက ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေတာ။ ငါတို့ ထိပ်သီး ၁၀ ယောက်ဆီကိုတောင် ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို တရားခံကို ရှာပေးရမယ်လို့ သီးသန့်မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့ပြီး ခိုင်းနေသေးတယ်။ တကယ့်ကို ရယ်ရတယ်၊ တရားခံကို တရားခံ ရှာခိုင်းနေတာပဲ ဟားဟား"

"...ငါကတော့ မင်းတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကြောင့် အရူးလုပ်ခံလိုက်ရတာပဲ..."

မာဟုန်ဝေ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့ပြီး နာကျည်းနေသည့် အရိပ်အယောင် ပါဝင်နေပေသည်။

"...ငါတို့ရဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အခြေအနေကို ပေါက်ကြားမသွားအောင်ပဲ ဂရုစိုက်လိုက်ပါ"

ရွှီရှင်း ခပ်ယဲ့ယဲ့လေး ပြုံးလိုက်၏။

သူသည် ဤကျန်းတောက်ကွမ်ဆိုသည့် လူအပေါ် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ အဖမ်းခံရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မာဟုန်ဝေ... ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ်တွေ နောက်ထပ် လုပ်ထားလိုက်ဦး"

ရွှီရှင်း မာဟုန်ဝေကို မှာကြားလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ အစိမ်းရောင်အဆင့် ဒူးလေး အခု ၅၀ ကနေ အရင်စလုပ်ထားပါ။ မင်းဆီမှာ ကုန်ကြမ်းတွေ လောက်ရဲ့လား"

ပြောရင်းဆိုရင်း ရွှီရှင်းသည် အစိမ်းရောင်အဆင့် သစ်သားများနှင့် သားရဲအရွတ်များကို မာဟုန်ဝေထံသို့ လွှဲပေးလိုက်၏။

"လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုပါတယ်"

မာဟုန်ဝေ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ငါ လုပ်ပြီးတာနဲ့ မင်းဆီကို လွှဲပေးလိုက်ပါ့မယ်"

ဖုန်းချပြီးနောက် ရွှီရှင်း ခေတ္တစဉ်းစားကာ ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ်တစ်ခုကို သစ်ပင်အိမ်ထဲက မျက်နှာပြင် ရဲ့ ဘေးနားမှာ တပ်ဆင်လိုက်သည်။

ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ်က အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးကို မြင်ကွင်းပြ ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းကို ပြတင်းပေါက်နားတွင် တပ်ဆင်ထားမည်ဆိုပါက ကိုင်တွယ်နေစဉ်အတွင်း တိုက်ခိုက်ခံရရန် လွယ်ကူနိုင်သဖြင့် အတွင်းဘက်သို့ အနည်းငယ်ရောက်သော နေရာ၌ ထားရှိခြင်းက ပို ကောင်းပေလိမ့်မည်။

သူ ခလုတ်ကို ပွတ်လိုက်သောအခါ သူ၏ သစ်ပင်အိမ် ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်းမှာ အပေါ်စီးကနေ ဒရုန်းဖြင့် ရိုက်ကူးထားသကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

သစ်ပင်အိမ်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော မြားပစ်စက်ကြီးများကို ယခုအခါ ဤခလုတ်မှတစ်ဆင့် ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အနောက်ဘက်နံရံရှိ မြားပစ်စက်မှာတော့ ပျောက်ကွယ်နေပေသည်။

အကြောင်းမှာ သူ၏ မြှားပစ်စက်မှာ ပထမထပ်တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး အသစ်စိုက်ထားသော ညောင်ပင်ကြီး၏ အမိုးမှာ အနောက်ဘက်တွင် လွှမ်းခြုံလျက် နေရာအသစ်တစ်ခုအဖြစ် ချဲ့ထွင်လိုက်သဖြင့် မူလမြှားပစ်စက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားရခြင်း ဖြစ်၏။

ရွှီရှင်းသည် မြားတစ်စင်းကို ထိန်းချုပ်ကာ မီတာ တစ်ရာခန့် အကွာက သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ပစ်မှတ်ထား၍ စမ်းသပ်ပစ်ခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သစ်ပင်အိမ် အပြင်ဘက်မှ မြား ပစ်လိုက်သည့် စက်ယန္တရားအသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် ကျယ်လောင်သော ကရက် ဆိုသည့် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သူ ပစ်မှတ်ထားလိုက်သော သစ်ပင်ကို တည့်တည့်ထိမှန်သွားကာ ကျိုးပဲ့သွားတော့သည်။

"အီး"

ဆိုဖာပေါ်က ခဲခဲလေးမှာ အပြင်က ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကြောင့် လန့်နိုးသွားကာ ဆိုဖာပေါ်မှ ခုန်ထလိုက်ရှာသည်။

ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် မီမီတို့သည်လည်း သတိကြီးစွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြ၏။

အာဖုကတော့ ခေါင်းကို လှည့်ကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်တွင် ဆက်လက် တွဲလောင်းနားနေဆဲပင်။

ရွှီရှင်း သူတို့ကို စိတ်အေးအောင် ချော့မော့လိုက်ပြီးနောက် ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ်ကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ဒီအရာက တကယ်ပဲ အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ"

ရွှီရှင်း ချီးကျူးလိုက်မိ၏။

ချီရွှယ်ဖေးဆီမှာ ဤသို့ ကိုင်တွယ်ပုံမျိုးကို သူ မြင်ဖူးသော်လည်း ယခု သူကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ရသည့်အခါတွင်မူ အလွန်ပင် ချောမွေ့နေသဖြင့် တကယ့်ကို ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သော ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။

ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်နိုင်သည့် အကွာအဝေးမှာ ခလုတ်အပေါ်တွင် မူတည်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ မြားပစ်စက်များအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

သူ၏ သစ်ပင်အိမ်ပေါ်တွင် အဆင့်အမျိုးမျိုးရှိသော မြားပစ်စက်များကို တပ်ဆင်ထားသည်။

အစိမ်းရောင် သို့မဟုတ် အပြာရောင်အဆင့် မြားပစ်စက်ကို နှိပ်လိုက်သည့်အခါ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပစ်ခတ်နိုင်သော အကွာအဝေးကို ဖော်ပြသည့် မှိန်ပျပျ အနီရောင် စက်ဝိုင်းလေး ပေါ်လာခဲ့၏။

အပြာရောင်အဆင့် မြားပစ်စက်၏ ပစ်ခတ်နိုင်စွမ်းမှာ အစိမ်းရောင်အဆင့်ထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုဝေးကွာသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ပေါက်ကွဲ မြားတွေကို သုံးမယ်ဆိုရင်တောင် အပြာရောင်အဆင့် မြားပစ်စက်က ပိုပြီး ဝေးဝေးပစ်နိုင်တာကြောင့် အစိမ်းရောင်အဆင့်ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်မှာ အသေအချာပင်။

အပြာရောင်အဆင့် မြားပစ်စက်များနှင့် ပတ်သက်၍ မာဟုန်ဝေမှာ လောလောဆယ်တွင် သစ်သားဒူးလေးများကိုသာ ဖန်တီးနိုင်သေးပြီး ယင်းအတွက် အပြာရောင်အဆင့် သစ်သားများ လိုအပ်ပေသည်။

ထိုသစ်သား အမျိုးအစားမှာ ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးရန် လိုအပ်သော်လည်း မျိုးစေ့တွေ အများကြီးရှိနေစေကာမူ လူအများစုက အပြာရောင်အဆင့် မြေဆီလွှာကို သုံးပြီး ထင်းရှူးပင်တွေ စိုက်ပျိုးလေ့မရှိကြသဖြင့် အပြာရောင်အဆင့် သစ်သားများမှာ အလွန် ရှားပါးနေခြင်းပင်။

ဒါပေမဲ့ သူသာ အပြာရောင်အဆင့် သံထည် သို့မဟုတ် သံမဏိဒူးလေးတွေကို သုတေသနလုပ်နိုင်သွားပြီဆိုရင်တော့ အခြေအနေတွေက ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

အခြားသူတွေအတွက် အပြာရောင်အဆင့် သံသတ္တုတွင်းတွေနဲ့ သံမဏိတုံးတွေကို ရဖို့က အပြာရောင်အဆင့် သစ်သားထက် ပိုခက်ခဲနိုင်ပေမဲ့ သူတို့အတွက်ကတော့ ထိုအရင်းအမြစ်တွေက ပေါများလွန်းလှသည်။

လီဝမ်ရှီးနှင့် သူရှိနေသရွေ့တော့ ထိုကုန်ကြမ်းတွေက အလျှံပယ်ပင်။

လောလောဆယ်တော့ မာဟုန်ဝေကို အစိမ်းရောင်အဆင့် ဒူးလေးတွေပဲ ဖန်တီးခိုင်းထားလိုက်မည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ် နှစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးရာ ရွှီရှင်းသည် ကျိချောင်းယန်နှင့် လီဝမ်ရှီးတို့ထံသို့ တစ်ခုစီ အရင်ဆုံး လွှဲပေးလိုက်၏။

ကျိချောင်းယန်က ချက်ချင်းပင် လဲလှယ်မှုကို လက်ခံလိုက်သည်။

လီဝမ်ရှီးကတော့ အပြင်မှာ ရောက်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် တိုက်ရိုက် လဲလှယ်၍ မရသေးသော်လည်း ရွှီရှင်းထံသို့ အသံမက်ဆေ့ခ်ျ ချက်ချင်း ပို့လာခဲ့သည်။

"ထိန်းချုပ်ရေးခလုတ်တွေကို အခု အများကြီး ထုတ်လို့ ရနေပြီလား"

လီဝမ်ရှီးက အံ့သြတကြီး မေးလိုက်၏။

သူမ၏ အသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသဖြင့် သူမသည် သတ္တုတွင်းတစ်ခုထဲတွင် ရောက်နေကြောင်း သိသာလှပေသည်။

အကယ်၍ တွင်းထဲမှာ မဟုတ်ပါက သူမသည် အသံမက်ဆေ့ခ်ျအစား ဗီဒီယိုနှင့် ဆက်သွယ်လာပေလိမ့်မည်။

ရွှီရှင်းက မရသေးကြောင်းနှင့် လောလောဆယ်တွင် စူးစမ်းရှာဖွေသူများအတွက်သာ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သေးကြောင်း ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

"သစ်သားလား ကျောက်ရှောင်ချွမ်းဆီမှာ စိုက်ပျိုးရေးအိမ် ရှိတယ်လေ၊ သူ့ကို အပြာရောင်အဆင့် သစ်သားတွေ စိုက်ခိုင်းလိုက်ရင် မရဘူးလား" ဟု လီဝမ်ရှီးက အကြံပြုသည်။

"မရဘူး၊ ထင်းရှူးပင်တွေက ဆယ်မီတာနီးပါး မြင့်တာဆိုတော့ အိမ်ထဲမှာ စိုက်လို့ မရဘူး၊ အပြင်မှာပဲ စိုက်လို့ ရတာ။ စိုက်ပျိုးရေးအိမ်က အသုံးမဝင်ဘူး" ရွှီရှင်း ခေါင်းခါလိုက်၏။

လီဝမ်ရှီးမှာ စိုက်ပျိုးရေးအိမ် မရှိဘဲ အသီးအရွက်အချို့ကိုသာ အလွယ်တကူ စိုက်ထားတတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် ဒါကို သတိမထားမိခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။

"ဪ... ဟုတ်သားပဲ။ ဒါဆိုရင်တော့ ဒီထိန်းချုပ်ရေးခလုတ်ကို လောလောဆယ် အဆင့်မြင့်လက်နက်တစ်ခုအနေနဲ့ပဲ သဘောထားရမှာပေါ့"

"ဒါနဲ့... ဒီနေ့ ယမ်းစိမ်းတွေ ပိုပြီး ထုတ်ထားပေးနိုင်မလား။ ငါတို့တွေ ပေါက်ကွဲ မြားတွေကို အများကြီးထုတ်လုပ်ဖို့ လိုအပ်နေပြီ။ မင်းဆီမှာ ယမ်းစိမ်း တွေ လုံလောက်ရဲ့လား"

"ယမ်းစိမ်း တွေအတွက် စိုးရိမ်နေတာလား။ စိတ်ချပါ၊ အများကြီး ရှိပါတယ်။ တစ်နယ်မြေလုံးကိုတောင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ်"

လီဝမ်ရှီးက အာမခံလိုက်သည်။

"တစ်နယ်မြေလုံးကို ထောက်ပံ့မလို့လား။ မင်း ပင်ပန်းပြီး သေသွားဦးမယ်"

ရွှီရှင်းက စနောက်လိုက်၏။

"ဟင် ရှင်က တကယ်ကြီး တစ်နယ်မြေလုံးကို ထောက်ပံ့ဖို့ ကြံနေတာလား..."

လီဝမ်ရှီး၏ လေသံမှာ ချက်ချင်းပင် လျော့ကျသွားသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့၊ အဲဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်မ တကယ် ပင်ပန်းသွားလိမ့်မယ်..."

"ကဲပါ... ဒီနေ့တော့ မင်း တတ်နိုင်သလောက်ပဲ ထုတ်ထားလိုက်ပါ။ ဒီနေ့ နေ့လယ်ပိုင်းကျရင် မင်းဆီကို လူအင်အား အချို့ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်၊ လုဖေးအာကိုလည်း မင်းကို ကူခိုင်းလိုက်မယ်လေ"

ရွှီရှင်း ဆိုလိုသည်မှာ သဘာဝကျကျပင် လဲ့ယိုဖန်း ဖြစ်ပေသည်။

လဲ့ယိုဖန်းမှာ ထူးခြားသော စွမ်းရည်မရှိဟု ယူဆရသဖြင့် ရွှီရှင်းအနေဖြင့် သူ၏ သစ်ပင်အိမ်ကို ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

သူ့ကို လီဝမ်ရှီးဆီ လွှတ်ပြီး သတ္တုတူးခိုင်းလိုက်ခြင်းကသာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခန်း ၃၄၈ ပြီး။