အခန်း (၁၄၃-၁၄၄)

အခန်း ၁၄၃

သူက ဘုရားကျောင်းအနောက်ဘက်ရှိ ပလက်ဖောင်းဆီသို့ ရင်းနှီးနေသော လမ်းအတိုင်း လျှောက်သွားလေ၏။

သံလမ်းများပေါ်တွင် ဥက္ကာပျံလင်းလက်နေသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် ရထားတစ်စင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နားနေပေသည်။

ယင်းမှာ ကျူရှင်းထူ၏ ရထားပင် ဖြစ်လေ၏။

ရဲချီယန်သည် ကျူရှင်းထူ၏ အမှာစာအတိုင်း ဒုတိယမြောက် ရထားတွဲပေါ်သို့ တက်သွားလေသည်။ ထိုနေရာတွင် အတွင်း၌ အလင်းစက်အနည်းငယ်ရှိနေသော ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် စက်ပစ္စည်းတစ်ခုကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။

【ကြယ်သွေးကြော စက်ပစ္စည်း (အဆင့် ၉)】

【ကိုယ်တိုင် အသက်သွင်းရန် လိုအပ်သည်။ အသက်သွင်းပြီးသည်နှင့် မည်သည့်ဧရိယာအတွင်းရှိ ရန်သူ့ပစ်မှတ်များကိုမဆို တိုက်ခိုက်ရန် ကြယ်သွေးကြော အလင်းတန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်ပေးလိမ့်မည်။】

ဤမျှ သေးငယ်သော စက်ပစ္စည်းလေးက အမှန်တကယ်တော့ အဆင့် ၉ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသားကို ဆုတ်ခွာသွားစေရန်အတွက် သူတို့အနေဖြင့် အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး၏ အကန့်အသတ်ကျော်လွန် မုဒ်ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ဒီအရာက တကယ်ရော အသုံးဝင်ပါ့မလား။

ရဲချီယန် သံသယဝင်မိသွား၏။

သို့သော် ထိုလူလိမ်မကျူရှင်းထူ ကိုယ်တိုင်က တောင်းဆိုထားခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ယင်းက အကူအညီဖြစ်မဖြစ်ကို သူ စိတ်ပူနေရန် မလိုအပ်ပေ။

သူက ယင်းအပေါ်ရှိ ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်လေသည်။

ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ပုလင်းထဲမှ အလင်းစက်လေးတစ်ခုက လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်၏ ဒုတိယအလွှာ။

ဤအချိန်တွင် ကျူရှင်းထူမှာ အလွန်အမင်း ဖရိုဖရဲဖြစ်နေလေသည်။

သူမက အသက်ပြင်းပြင်းရှူနေကာ သူမ၏ လက်မောင်းမှ သွေးများ စီးကျနေပေ၏။

မှောင်မိုက်သော ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေရသည်။

သူမ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားနေပေသည်။

"ငါ မကြားရဘူး... ငါ ဘာမှ မကြားရဘူး... ကံကြမ္မာ... နင်က ဘာလို့ တိတ်ဆိတ်နေရတာလဲ။ ကြယ်တွေလည်း မရှိဘူး... ငါ... ငါ ကြယ်တွေကို မြင်ရဖို့ လိုတယ်"

သူမ၏ မျက်လုံးများက ကြယ်များ၏ အသွင်အပြင်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

သို့သော် ပုံမှန်အားဖြင့် ပေါ်လာတတ်သော ကံကြမ္မာ၏ အသံမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေပေသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ အမျိုးသားက အောက်ဘက်ရှိ ကြီးမားလှသော အပျက်အစီး ဧရိယာကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။ အမိန့်များ ပျံ့နှံ့သွားကာ ဤနေရာတစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ အပြည့်အဝ ကျရောက်သွားတော့၏။

"မင်း ထွက်ပြေးလို့ မလွတ်နိုင်ပါဘူး"

သူက ဓားကိုမြှောက်ကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ကျူရှင်းထူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ထားလိုက်၏။

ရုတ်တရက် အာကာသထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။

"ငါ မြင်ရပြီ"

ကြယ်ရောင်အောက်တွင် ကံကြမ္မာ၏အသံက သူမ၏ နားထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ကြားလာရလေ၏။

"ကံကြမ္မာက ငါ့ကို ပြောနေတယ်... ဒါက လွတ်မြောက်ဖို့ လမ်းကြောင်းလား"

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြယ်များ စီးဆင်းနေပေသည်။

ဘုရားစူး ကတ်ပြား၊ ဗေဒင်ဆရာမက သူမ၏ ရှေ့တွင် လည်ပတ်နေလေ၏။

"ငါ သေမှာမဟုတ်ဘူး... အနည်းဆုံးတော့ ဒီနေ့ မဟုတ်သေးဘူး"

ဗေဒင်ဆရာမ ကတ်ပြား အောင်မြင်သွားလေသည်။

ကျူရှင်းထူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဥက္ကာပျံ သွေးကြော အလင်းတန်း ပေါ်လာသော နေရာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် တည့်တည့်ဆီသို့ ပြေးထွက်သွားတော့၏။

သူမက ကြယ်များဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကာ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အလင်းစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ဗေဒင်ဆရာမ အောင်မြင်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ခန့်မှန်းထားသော ရလဒ် မှန်ကန်စေရန်အတွက် သူမ မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ ထိုဗေဒင်ဟောကိန်း၏ ရလဒ်သာ သူမအထက်ရှိ အမျိုးသားကို သတ်ဖြတ်ရန်ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူမ ထိုသို့လည်း လုပ်ဆောင်နိုင်မည်သာ ဖြစ်၏။

"ပျောက်သွားတာလား"

ထိုအမျိုးသားက သွေးကြောကို သူ၏ ဓားဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်ကာ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ခြစ်ရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရင်ဘတ်ကိုဖိလျက် စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ထိုနေရာတွင် အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ကြောင့် ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာမှာ မပျောက်ကင်းသေးချေ။

"ကျစ်..."

နာကလော့လမ်း အမှတ် ၄၄။

ရဲချီယန်၏ အကူအညီဖြင့် ကျောက်လင်သည် သူမ၏ ရထားကို ဤနေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းလာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးရန် ရထားဆီသို့ ပြန်သွားမည်ပြုစဉ်မှာပင် ကြယ်ရောင်တစ်ချက် လင်းလက်သွားလေ၏။

ကြယ်သွေးကြော စက်ပစ္စည်း ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ယင်းထဲမှ လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြုတ်ကျလာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ကျရောက်သွားလေ၏။

"အဟွတ်... အဟွတ် အဟွတ်..."

ရဲချီယန် လျှောက်သွားကာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် သူမကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဘောစိမမ... မင်းအတွက် ဆရာဝန်တစ်ယောက်လောက် ရှာပေးရမလား"

ကျူရှင်းထူက အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလာပြီးနောက် လုံးဝ သတိလစ်သွားလေတော့၏။

"ရှာပေးဖို့ မလိုတော့တဲ့ပုံပဲ။ သူ သေတော့မသေလောက်ပါဘူးနော်"

သူက မျက်ရည်နီ နတ်ဆိုးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ကာ ကျူရှင်းထူအား ပွေ့ချီခိုင်းလိုက်ပြီး အတော်လေး သန့်ရှင်းသော မြေပြင်တစ်နေရာတွင် ချထားစေလိုက်သည်။

"ကျွတ်... ကျွတ်... သူက တကယ်ကို ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတာပဲ။ ဘယ်နှချက်တောင် အခုတ်ခံလိုက်ရတာလဲ"

အသံကြား၍ ပြေးထွက်လာသော ကျောက်လင်မှာ ကျူရှင်းထူ၏ သနားစရာကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မှင်တက်သွားလေ၏။

"ဟင်... အဲဒါ ဟိုအစ်မကြီး မဟုတ်ဘူးလား။ သူ့ကို ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ အာ... ကောင်းကင်ပေါ်က အဲဒီလူက အစ်မကြီးကို တိုက်ခိုက်နေခဲ့တာလား"

ကျောက်လင်၏ စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာပေးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရဲချီယန်က ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ သူမကို သတိပေးသင့်သည်ဟု တွေးလိုက်လေသည်။

ဤကမ္ဘာလောကရှိ လူများစွာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤမိန်းကလေးမှာ အတော်လေး ရိုးအလှပေသည်။

အကယ်၍ သူမသာ ကျူရှင်းထူ လိုလူမျိုးကို တကယ်ယုံကြည်လိုက်မည်ဆိုပါက အရိုးပင်မကျန်တော့အောင် အကုန်အစင် ဝါးမျိုခံရမည်သာ ဖြစ်၏။

"မကြည့်နဲ့။ သူ မသေပါဘူး။ ကိုယ့်နောက် လိုက်ခဲ့"

သူက ကျောက်လင်၏ လက်ကိုဆွဲကာ သူမ၏ ရထား တံခါးဝဆီသို့ ခေါ်သွားလေသည်။

"သွား... မင်းရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေကို ဖွင့်ကြည့်ပြီးရင် ကိုယ့်ဆီကို စခရင်ရှော့လေး တစ်ပုံလောက် ပို့ပေး"

ကျောက်လင်က နားမလည်သော်လည်း လိုက်နာရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်၏။

သူမ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များထဲမှ ပါရမီ အပိုင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်တော့ ရဲချီယန်က သူမ၏ ပါရမီကို ဘာကြောင့် ကြည့်ခိုင်းရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်မီ ကျောက်လင်မှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ မှင်တက်သွားလေတော့သည်။

【ကံကောင်းခြင်း】

【သင်၏ ကံကောင်းခြင်းများ စုဆောင်းမိလာလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ချေဖျက်ခံရကာ ကံဆိုးခြင်း နှင့် အလှည့်ကျဖြစ်သင့်သော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကံဆိုးခြင်း မှာ တစ်စုံတစ်ဦး၏ ခိုးယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။】

သန့်စင်သော ကံကောင်းခြင်းများကျန်ရစ်ခြင်း။

ကံဆိုးခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကျောက်လင်၏ ပါရမီမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။

"အစ်ကိုချီယန်... ကျွန်မရဲ့ ပါရမီ။ ခုနက ကတ်ပြားကြောင့်လား။ အဲဒီ လှပတဲ့ အစ်မကြီးကလေ...ကျွန်မကို ကံအမြဲကောင်းအောင်ကူညီခဲ့တာလား"

"အထင်မလွဲနဲ့။ သူက မင်းကို ကူညီခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး"

ရဲချီယန်က ကျောက်လင်ကို ကြားဖြတ်ပြောလိုက်လေ၏။

သူက အနီးတွင် သတိလစ်နေသော ကျူရှင်းထူကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"သူက မင်းကို တမင်တကာ လာရှာခဲ့တာ။ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မင်းရဲ့ ပါရမီပဲ။ အဲဒီကတ်ပြားကနေတစ်ဆင့် မင်းရဲ့ ပါရမီထက်ဝက်ကို ရယူဖို့လေ။ ကံဆိုးချင်တော့ မင်းရဲ့ ကံကောင်းခြင်းက အရောင်းအဝယ်ဖြစ်သွားတဲ့ ထက်ဝက်ကို ကံဆိုးခြင်း ဖြစ်သွားစေခဲ့တာပဲ"

ကျောက်လင်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားကာ ကျူရှင်းထူကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလေ၏။ အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူမက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ"

သူမက ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ 【ကံကြမ္မာ ကတ်ပြား။ ဘုရားသခင်ပေးသနားသော မညီမျှသည့်တန်ဖိုး】ကို ထုတ်ယူကာ စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးနယ်ချဲ့နေတော့၏။

ရဲချီယန်လည်း ထပ်မပြောတော့ချေ။ သူ ပြောသင့်သလောက် ပြောခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ အစမှအဆုံးတိုင် သူက ကျောက်လင်အား ဤ လူလိမ်မ ကျူရှင်းထူကို လူကောင်းတစ်ယောက်ဟု မမြင်စေချင်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းမျှသာ။

အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်း၏ ချက်ဘောက်စ်ထဲတွင်။

မွန်ရိုးဂျီနာက ၎င်းထဲသို့ စခရင်ရှော့ ဓာတ်ပုံအချို့ကို ပေးပို့လိုက်လေ၏။

ယင်းတို့ထဲမှ မြင်ကွင်းမှာ ဤအချိန် ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်၏ ဒုတိယအလွှာရှိ မြင်ကွင်းများပင် ဖြစ်ပေသည်။

【"ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်မှာ လူတစ်ယောက်က လမ်းတွေအများကြီးကို ဖြတ်ပြီး အခုတ်ခံနေရတယ်လို့ ငါကြားတယ်။ ငါ အဲဒီမှာ မရှိတာ တော်တော်လေး နှမြောဖို့ကောင်းတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းကို နောက်ထပ် တစ်ချက်လောက် ထိုးနိုင်ဦးမှာ... @ကျူရှင်းထူ"】

ဤဓာတ်ပုံများမှာ မြို့တော်အတွင်းရှိ စောင့်ကြည့်ကင်မရာများမှ ရိုက်ကူးထားပုံရလေသည်။

မွန်ရိုးဂျီနာက အစကတည်းက အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ဟု ရဲချီယန်က အပြင်းအထန် သံသယဝင်မိသွား၏။

မကြာမီမှာပင် ချက်ဘောက်စ်ထဲတွင် ဒုတိယလူတစ်ဦးက စကားပြောလာလေသည်။

ယင်းမှာ သူ၏ အခြားအသိတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှာယာ။ 【"ဟင်... အဲဒီ လူလိမ်မ ထပ်ပြီး အခုတ်ခံရပြန်ပြီလား။ နည်းတောင်နည်းသေးတယ်၊ ခံရမှာပေါ့။ သူ သေချာပေါက် ကောင်းတာတွေ ထပ်လုပ်နေတာမှ မဟုတ်တာ"】

ထိုစကားများက အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်လှပေသည်။

အကယ်၍ ကျူရှင်းထူသာ ကျောက်လင်၏ ပါရမီထက်ဝက်ကို အတင်းအဓမ္မ ရယူရန် မကြိုးစားခဲ့ပါက သူမသည် ကံဆိုးခြင်း ၏ လွှမ်းမိုးခံရမည် မဟုတ်သလို ဤမျှကြာအောင်လည်း လိုက်လံခုတ်ပိုင်းခံရမည် မဟုတ်ချေ။

ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေစဉ် ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် လျှောက်လာကာ သူ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်လေ၏။

"အစ်ကိုချီယန်... ဒီကတ်ပြားကို အစ်ကို့ကို ပေးလို့ရမလား"

【ကံကြမ္မာ ကတ်ပြား။ ဘုရားသခင်ပေးသနားသော မညီမျှသည့်တန်ဖိုး】

သူမက ဤကတ်ပြား အစီအစဉ် ကို ရဲချီယန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ဘာလို့ ကိုယ့်ကို ပေးတာလဲ။ ဒီကတ်ပြားရဲ့ ထူးခြားမှုကို မင်း မြင်ပြီးလောက်ပြီပဲ။ ဒါက သာမန်ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ တခြားလူတစ်ယောက်ရဲ့ ပါရမီထက်ဝက်ကို အတင်းအဓမ္မ ရယူနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်က တစ်ခုတည်းသော စွမ်းရည် ဖြစ်နိုင်တယ်"

သူက ယင်းကို မယူဘဲ ကျောက်လင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်... ဒါက အရမ်းတန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိတယ်။ ဒါကြောင့် ဒါကိုသုံးပြီး အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်လို့ပါ"

ထိုမိန်းကလေးက သတိလစ်နေသော ကျူရှင်းထူကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်လေသည်။

"သူက ကျွန်မရဲ့ ပါရမီကို ခိုးယူဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာဆိုတော့ ဒါမျိုးလုပ်တာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်လောက်ဘူး။ အဲဒါကြောင့် သူက ဒီကတ်ပြားကို သူ့လက်ထဲ ပြန်ရောက်လာအောင် သေချာပေါက် ထပ်ကြိုးစားမှာပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်မ ဒါကို သိမ်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအစား သယံဇာတတချို့နဲ့ လဲလှယ်ဖို့အတွက် အစ်ကို့ကို ပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ပြီးတော့..."

"ကျွန်မအတွက်တော့ ကံကောင်းခြင်းကလွဲပြီး တခြား ပါရမီတွေ လိုအပ်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး"

အခန်း ၁၄၄ ကံကောင်းပါစေ

တခြား ပါရမီတွေ မလိုအပ်ဘူးလား။

ထိုစကားမှာ... လုံးဝကြီး မှားယွင်းနေခြင်းတော့ မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍သာ ကျောက်လင်၏ ကံကောင်းခြင်းများက အဆုံးအစမရှိ တည်တံ့နေနိုင်မည်ဆိုပါက...

သို့သော် ယင်းက တကယ်ရော ဖြစ်နိုင်ပါမည်လား။ ရဲချီယန် သံသယဝင်မိသွား၏။

သူမ၏ ပါရမီသည် ထက်ဝက်ကွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မူလက သူမ၏ ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကံဆိုးခြင်းမှာ ပမာဏတူညီစွာရှိနေပြီး အပြန်အလှန် အားဖြည့်ပေးကာ ဝက်အူရစ်ပုံစံဖြင့် မြင့်တက်လာတတ်ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုအခါတွင်တော့ ကံကောင်းခြင်းသာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။ ဤကံကောင်းခြင်းများသည် ထာဝရတည်တံ့နေနိုင်သလို တဖြည်းဖြည်းနှင့် သုံးစွဲကုန်ခမ်းသွားကာ လျော့ပါးသွားနိုင်ချေလည်း ရှိလေသည်။

သေချာပေါက် အခြားဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုလည်း ရှိသေး၏။ ယင်းမှာ ကျောက်လင်၏ ကံကောင်းခြင်းနှင့် အခိုးခံလိုက်ရသော ကံဆိုးခြင်းတို့သည် အပြန်အလှန် ညီမျှမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲဖြစ်ခြင်းပင်။ သူမ၏ ကံကောင်းလေလေ ကျူရှင်းထူ၏ ကံဆိုးခြင်းများက ပို၍ဆိုးရွားလာလေလေ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

မည်သည့်အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်နည်း။

ရဲချီယန်က မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေသော ကျူရှင်းထူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေ၏။

သူက ကျောက်လင် ကမ်းပေးလာသော 【ကံကြမ္မာ ကတ်ပြား။ ဘုရားသခင်ပေးသနားသော မညီမျှသည့်တန်ဖိုး】ကို ယူလိုက်လေသည်။

သယံဇာတများနှင့် ကတ်ပြား အစီအစဉ် တစ်ခုကို လဲလှယ်ရခြင်းမှာ မည်သို့ပင်ကြည့်စေကာမူ အမြတ်အစွန်းထွက်သော အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

"မင်း ဘာနဲ့ လဲချင်တာလဲ"

"အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ပစ္စည်းတစ်ခုခု... အဆင့်ငါးရောက်ဖို့ တစ်ခုခုဆိုရင် ရပါပြီ"

ကတ်ပြား အစီအစဉ် တစ်ခု၏ တန်ဖိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤစျေးနှုန်းမှာ ဘာမျှမဟုတ်ချေ။ အထူးသဖြင့် အခြားသူတစ်ဦး၏ ပါရမီကို ရယူနိုင်သော ကံကြမ္မာ ကတ်ပြား တစ်ခုအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

ထို့အပြင် ထိုလူလိမ်မသည် ကံဆိုးခြင်းကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် သေချာပေါက် နည်းလမ်းရှာဖွေမည်သာ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ သူကိုယ်တိုင် ဤကတ်ပြားကို အသုံးမပြုလျှင်တောင်မှ ယင်းကို အလွန်မြင့်မားသော စျေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချနိုင်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သေချာသည်ကတော့ ပါရမီအသစ်တစ်ခုကို ရရှိရန်သာ သူ ပို၍ သဘောကျမိပေသည်။

ငွေကြေးဆိုသည်မှာ အချိန်မရွေး ရှာဖွေနိုင်သောအရာဖြစ်၏။

သို့သော် ပါရမီတစ်ခုသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဆိုလျှင်တော့ တကယ်ကို ပျောက်ကွယ်သွားပြီပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤစျေးနှုန်းက တကယ်ပဲ လက်ခံနိုင်စရာဖြစ်ပါမည်လား။

"သေချာစဉ်းစားပါဦး။ ဒီကတ်ပြားရဲ့ တန်ဖိုးက အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ ယှဉ်နိုင်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ မင်း တကယ်လိုချင်တာက အဆင့် ၅ ကိုရောက်ဖို့ ပစ္စည်းတစ်ခုလေးပဲလား"

အရောင်းအဝယ်ဆိုသည်မှာ တရားမျှတရပေမည်။ အကယ်၍ စျေးနှုန်းကွာဟချက် အရမ်းကြီးမားနေပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် တနုံ့နုံ့တွေးတောစရာများကို မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

ကျောက်လင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးခြားသော အလင်းရောင်တစ်ခု တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားလေသည်။

သူမက ရဲချီယန်ကိုကြည့်ကာ အလွန် ရိုးသားပွင့်လင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလာ၏။

"အစ်ကို ကျွန်မကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တယ်။ ကျွန်မ လုပ်ပေးနိုင်တာက အရေးမပါတဲ့ ကံကောင်းခြင်းလေး နည်းနည်း ပေးတာပါပဲ။ အဲဒါကို အထူး အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ သုံးရတာက... ကျွန်မရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ အဲဒါက အရမ်းကို မြင့်မားတဲ့ စျေးနှုန်းတစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ"

ဒီတော့ သူမက ဒီလိုတွေးထားတာပေါ့။

အရေးမပါတဲ့ ကံကောင်းခြင်းတဲ့လား။

ရဲချီယန်က တိုးတိတ်စွာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။

"ကံကောင်းခြင်းဆိုတာ ကံကောင်းခြင်းပါပဲ။ အဲဒီမှာ အရေးမပါဘူးဆိုတာ မရှိဘူး။ ကောင်းပြီလေ... ငါတို့ ဒီဘူတာကနေ ထွက်သွားပြီးတဲ့အခါ မင်းကို အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ပစ္စည်း ပေးမယ်။ ဒီကတ်ပြားကိုတော့ ငါ့ဆီမှာပဲ ခဏထားထားလိုက်မယ်"

အလကားနီးပါး ရလိုက်သလိုဖြစ်သွားသော ဤကဲ့သို့ မျှော်လင့်မထားသည့် လာဘ်လာဘမျိုးက တကယ်ကို စိတ်ကြည်နူးစေလှပေသည်။

"အင်း"

ကျောက်လင်က သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေရင်း သူမဘာသာတွေးကာ ခေါင်းကို တဖြည်းဖြည်း ငုံ့သွားလေတော့၏။

"အဲဒီတုန်းက သူ့ကို တွေ့ခွင့်ရခဲ့တာကလည်း ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းတွေ အလုပ်လုပ်သွားလို့များလား"

သေချာစဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် အကယ်၍သာ သူမ ရဲချီယန်နှင့် မတွေ့ခဲ့ရပါက ကံကောင်းခြင်းများ သူမဘက်တွင် ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူမသည် တစ်နေရာရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်မည် မဟုတ်ပါလား။

ထို အများသုံး ကုန်သွယ်ရေး ဘူတာ တွင် ဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။

ရဲချီယန်၏ သတိပေးချက်သာ မရှိခဲ့လျှင် သူမသည် ထိုဘူတာထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် သူရဲဘောကြောင်စွာ ရွေးချယ်မိကာ ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်ရန် ကြိုးစားခဲ့မိမည် ဖြစ်၏။

သူမ၏ အကြီးမားဆုံးသော ကံကောင်းမှုမှာ ရဲချီယန်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"အစ်ကိုချီယန်"

"ဘာလဲ"

ဘာအကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ နာမည်ခေါ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ချက်ဘောက်စ်ထဲတွင် အော်တိုစ် ထံမှ မက်ဆေ့ချ်များကို ကြည့်နေသော ရဲချီယန်က မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဟင်"

"ဟီး... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ ဒီတိုင်း ပြောလိုက်တာပါ။ အမ်... ကျွန်မတို့ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။ အစ်ကိုချီယန် မြို့ထဲလာတာက အနားယူဖို့ သက်သက်တော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

"သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ငါက အကြွေးလာတောင်းတာ။ အာ... နေဦး"

သူ ဆက်ပြောတော့မည်ပြုစဉ်မှာပင် အီးမေးလ်တစ်စောင်က သူပြောမည့်စကားကို အနှောင့်အယှက်ပေးလာလေ၏။

အီးမေးလ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ပေးပို့သူမှာ မှောင်ခိုဈေးကွက် ဝန်ဆောင်မှုဌာန ဖြစ်ပေသည်။

"ရောင်းရသွားပြီလား"

ရထားဒင်္ဂါး ၅၅ ပြားမှာ ယင်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေလေ၏။

ဂေါ်ဘလင် ချန်ပီယံနှင့် ဂေါ်ဘလင် တပ်ရင်းမှူးတို့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော စက်ကိရိယာနှစ်ခုမှာ အမှန်တကယ်ပင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောင်းထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းက သူ၏ ရထားဒင်္ဂါး စုဆောင်းမှုများကို အတော်လေး ဖြည့်တင်းပေးလိုက်လေ၏။

"မရောင်းရတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာ။ မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး။ အိုး... ငါ ဘယ်နားရောက်သွားပြီလဲ"

"ဒီမြို့ကို အကြွေးလာတောင်းတာလို့ အစ်ကို ပြောနေတာလေ"

"အင်း... ဟုတ်တယ်။ အကြွေးတောင်းတာ။ လူတစ်ယောက်က ငါ့ကို ရထားဒင်္ဂါး ၁၅၀ တန်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးဖို့ အကြွေးတင်နေလို့လေ။ အဲဒါကြောင့် ငါ ဒီမြို့ကို လာခဲ့တာ"

"ရထားဒင်္ဂါး ၁၅၀ တန်တဲ့ ပစ္စည်း ဟုတ်လား"

ကျောက်လင်က သူမ၏ ပါးကိုသူမ ပြန်လိမ်ဆွဲလိုက်လေ၏။

"ဘယ်လိုပစ္စည်းမျိုးကများ အဲဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးကြီးနေရတာလဲ။ အစ်ကိုချီယန် လိမ်ခံလိုက်ရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ရဲချီယန်က ပခုံးတွန့်လိုက်ကာ နောက်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲဒါကြောင့်ပဲ မင်းကို ဒီခေါ်လာတာလေ။ ငါ အလိမ်မခံရဖို့အတွက် ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါဦး"

သူက နောက်ပြောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ကျောက်လင်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ သူ၏ ညာလက်ကို သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လျက် အလွန် တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ပြောလာလေ၏။

"အစ်ကို ကံကောင်းပါစေ"

"..."

ဒီတော့ သူက... ကောင်းချီးပေးခံလိုက်ရတာလား။

သူ ဘာမျှ တကူးတက ခံစားမနေရသလို သူ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များတွင်လည်း အထူးသက်ရောက်မှုများ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ သို့သော်... မဆိုးလှချေ။

ရဲချီယန်က သူ၏လက်ကို ရုတ်လိုက်ကာ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ထို လူလိမ်မထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလေတော့သည်။

"သူ နိုးလာတာနဲ့ ငါတို့ ထွက်ကြမယ်"

"သူ သေမှာမဟုတ်ပါဘူးနော်။ သူ့ဒဏ်ရာတွေက တကယ်ကို ဆိုးရွားနေတဲ့ပုံပဲ..."

"မသေလောက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ..."

ရဲချီယန်က ခေါင်းခါလိုက်ကာ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ရေဆေးထားသော မုန်လာဥနီတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျူရှင်းထူ၏ ပါးစပ်ကိုဟလျက် တိုက်ရိုက် သွတ်သွင်းလိုက်လေ၏။

"ဟင်"

ကျောက်လင်သည် မသိစိတ်ကပင် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိကာ ရဲချီယန်ကို ကာမရူးသွပ်သူတစ်ဦးအလား ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မင်းက ငါ့ကို ဘာလို့ အဲဒီလိုကြည့်နေတာလဲ။ ဒါက ကုသဖို့အတွက်လေ။ မင်း ဘာသိလို့လဲ"

"မုန်လာဥနီက ကုသနိုင်တယ် ဟုတ်လား"

ရဲချီယန်က ယင်းမှာ အလွန်သဘာဝကျသောအရာတစ်ခုအလား ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ခရမ်းချဉ်သီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

"ခရမ်းချဉ်သီးလည်း ရတယ်။ တစ်လုံးလောက် စားမလား"

သူ လိမ်ပြောနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ အတွင်းရှိ အပင်များသည် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းထားသော 【ပြုပြင်ရေး·အပင် အားဆေးရည်】ဖြင့် ရေလောင်းပြီးနောက်တွင် အားလုံးသည် ကုသနိုင်စွမ်းများနှင့် ကိုယ်ခံစွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်လာကြပေသည်။

အကယ်၍သာ ယင်းက ဗိုက်စင်သီး ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကုသနိုင်စွမ်းမှာ ပို၍ပင် ကောင်းမွန်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။

ကျူရှင်းထူမှာ နိုးမလာသေးချေ။

ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် သို့ ဝင်ရောက်လာပြီးကတည်းက ယခုမှ မွန်းလွဲ ၂ နာရီသာ ရှိသေးလေသည်။

ရဲချီယန်က ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်း မှ တစ်ခါသုံး အသားကင်စင်တစ်ခု၊ လတ်ဆတ်သော အမဲသားနှင့် သိုးသားအချို့အပြင် ရေခဲအေး ဘီယာပုလင်းအနည်းငယ်ကို ဝယ်ယူလိုက်ကာ နေ့ခင်းဘက် သရေစာအဖြစ် စားသုံးရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေ၏။

ကျောက်လင်က သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေပြီးနောက် အနီးနားရှိ ဘူတာ ပလက်ဖောင်း ပေါ်တွင် လွတ်နေသေးသော သံလမ်းအလွတ်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုချီယန်... အစ်ကို့ရဲ့ ရထားက ဘယ်မှာလဲ။ ဘာလို့ ဒီကို မရွှေ့လာတာလဲ"

"ငါ သိမ်းထားလိုက်ပြီ။ အပြင်ထုတ်ဖို့ မလောပါဘူး"

"သိမ်းထားတယ် ဟုတ်လား။ မော်ဂျူး တစ်ခုခုလား"

"နောက်မှ မင်း သိလာမှာပါ"

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ကျူရှင်းထူသည် သူမ၏ ပါးစပ်ထဲရှိ စိမ်းကားနေသလိုခံစားလိုက်ရပြီး အားပြင်းပြင်းဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ဝါးလိုက်လေ၏။ သူမ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပျောက်ကင်းစပြုနေပြီဖြစ်ကာ ရဲချီယန်၏ မုန်လာဥနီက သူမ၏ ပြန်လည်ကုသမှုကို အနည်းငယ်ပို၍ အရှိန်မြှင့်ပေးလိုက်လေသည်။

လေထုထဲတွင် မီးတောက်ပေါ်၌ ကင်နေသော လတ်ဆတ်သည့် အမဲသားနှင့် သိုးသားတို့၏ ရနံ့က သူမကို မသိစိတ်ကပင် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အနံ့ခံမိစေလေ၏။

သူမ တဖြည်းဖြည်း ထိုင်လိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးထဲရှိ ကြယ်များက အကြိမ်အနည်းငယ် တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်သွားသော်လည်း မူလအခြေအနေသို့ အမြန်ပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

အနောက်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရဲချီယန် လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။ ကျူရှင်းထူ နိုးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူက အသားကင်တုတ်ကို ဝှေ့ယမ်းပြကာ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြောလိုက်လေတော့၏။

"ဟေး... ဘောစိမမ... နည်းနည်းလောက် စားမလား"