အခန်း (၁၄၅-၁၄၆)

အခန်း ၁၄၅ အောက်ခြေရပ်ကွက်ဆီသို့

"အင်း... ဟုတ်တယ်... ကောင်းသောနံနက်ခင်းပါ မောင်လေးရဲ။ ပြီးတော့... ညီမလေး..."

ကျူရှင်းထူက တဖြည်းဖြည်း ထလာကာ နာကျင်နေဆဲဖြစ်သော သူမ၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ရဲချီယန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော ကျောက်လင်ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။

သူမက ပါးစပ်ထဲတွင် ကျန်နေသေးသော မုန်လာဥနီကို တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ကာ သူမ၏ ရှုပ်ထွေးနေသော အကြည့်များက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပြုံးလျက် တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလေသည်။

"ကျွန်မ အိပ်ရတာ သိပ်မကြာလိုက်ဘူးထင်တယ်။ ဒီမုန်လာဥနီက အရသာတော်တော်ကောင်းတာပဲ။ မောင်လေးရဲဆီမှာ နောက်ထပ် ရှိသေးလား"

"မရှိတော့ဘူး။ ဒီတစ်ခု လိုချင်လို့လား"

ရဲချီယန်က ကျူရှင်းထူထံသို့ အသားကင်တုတ်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။

သူမက ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာအလား သဘောထားကာ ဘေးရှိ ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လျက် အငမ်းမရ စားသောက်လေတော့သည်။

သူတို့သုံးဦးစလုံး ပါရမီ အကြောင်းကို တစ်စွန်းတစ်စမျှ မဟကြချေ။

ကျောက်လင်က ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ကျူရှင်းထူကမူ ပြုံးနေကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောပေ။

ရဲချီယန် တစ်ယောက်သာ အမှန်တကယ် ဗိုက်ဆာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

အားပါးတရ စားသောက်ပြီးနောက် ကျူရှင်းထူက မတ်တတ်ရပ်ကာ သူမ၏ ရထား ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားပြီး လေထဲတွင် လက်ချောင်းဖြင့် တစ်ချက်နှိပ်လိုက်လေသည်။

ရဲချီယန်ထံသို့ မက်ဆေ့ချ်တစ်စောင် ရောက်ရှိလာ၏။

"အို... ကျွန်မ တကယ်ကို အထိနာသွားတာပဲ။ ကံကြမ္မာရဲ့ ကစားတာကို ခံရမယ့်နေ့မျိုး ရှိလာမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီညီမလေးဆီမှာ ဘယ်လို ပါရမီ မျိုးရှိတယ်ဆိုတာ မောင်လေးသိလား"

"မသိဘူး။ သူ့ဆီမှာ ဘယ်လို ပါရမီ ရှိတယ်ဆိုတာကို ကျုပ်က ဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ။ ကိုယ့်အကြောင်းကို တခြားလူကို သွားပြောပြမယ့်သူမျိုး ဘယ်သူရှိလို့လဲ"

ရဲချီယန်က ကျူရှင်းထူကို ပြုံးပြလိုက်ကာ အမှန်အတိုင်း ပြောပြရန် လုံးဝ မရည်ရွယ်ထားချေ။

"...ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် အဖွဲ့အစည်းထဲက လူသစ်တွေကတောင် အခု ကျွန်မကို ဘာလို့ မယုံကြတော့တာလဲ။ ကျွန်မက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ယုံကြည်ရခက်နေလို့လား မောင်လေးရဲ့။ အဲဒီ ကံကြမ္မာ ကတ်ပြား ကို မောင်လေးမမြင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ မယုံဘူး။ အဲဒီကတ်ပြားကို မြင်ရင် ကျွန်မ ဘာလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုလည်း မောင်လေး နားလည်သင့်တယ်။ ကံဆိုးခြင်း တစ်ဝက်ကို ခိုးယူလိုက်လို့ ကျွန်မ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတာ။ ကျန်တဲ့တစ်ဝက်ကတော့... ဟီးဟီး... ကံကြမ္မာက သူ့ဆီမှာ ကံကောင်းခြင်း တွေရှိတယ်လို့ ပြောထားတော့ ကျန်တဲ့တစ်ဝက်က သေချာပေါက် ကံကောင်းခြင်း တွေပဲဖြစ်ရမယ်"

ကျူရှင်းထူက ရထားတံခါးကို ဖွင့်ကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ဝင်သွားလေ၏။

"အဲဒီလိုလား။ ငါတော့ မသိဘူး"

"အင်း... စိတ်မပူပါနဲ့။ မောင်လေးရဲ့ ကောင်မလေးကို ကျွန်မ နောက်တစ်ခါ ဘာမှမလုပ်တော့ပါဘူး။ ပြီးတော့ အဲဒီ ကံကြမ္မာ ကတ်ပြား ကိုလည်း ပြန်မယူတော့ပါဘူး။ တကယ်ကိုပါပဲ... တခြားလူတွေရဲ့ ကံကောင်းခြင်းတွေကို ခဏခဏ ငှားသုံးတာက အမြဲတမ်း ကိုယ့်ဆီကို ဒုက္ခပြန်ပေးတတ်တာပဲ။ ဟီးဟီး... ကျွန်မ သွားတော့မယ်။ ဒီ ကံဆိုးခြင်း ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာရဦးမယ်"

ဒီတော့ သူမက အခြားသူတွေဆီက ကံကောင်းခြင်းတွေကို ငှားသုံးတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်တာ အသေအချာပဲပေါ့။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကျောက်လင်ရဲ့ ပါရမီက ကံကောင်းခြင်း သက်သက်မဟုတ်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်မယ်။

"ခင်ဗျား ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ သူက ကျုပ်နဲ့ တစ်ချိန်တည်းဝင်လာတဲ့ ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်ပါ။ ခင်ဗျားပြောတဲ့ ကံကြမ္မာ ကတ်ပြား နဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျုပ် လုံးဝမမြင်ဖူးသလို အခု ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာကိုလည်း မသိဘူး"

"..."

သူမ ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထို ကံကြမ္မာ ကတ်ပြား ကိုတော့ သူမ ပြန်ရမည် မဟုတ်တော့ချေ။

ရထား စတင်ထွက်ခွာသွားပြီး ကျူရှင်းထူသည် သူမ၏ ဗေဒင်ဆရာမ ပလက်ဖောင်းဆီသို့ ဒရွတ်တိုက်သွားကာ ဒူးထောက်လိုက်လေ၏။

သူမရှေ့ရှိ ထူးဆန်းသော အမည်းရောင် နိမိတ်မကောင်းသည့် အငွေ့အသက်တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေသော နက္ခတ်ပြက္ခဒိန်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်နေသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"ပါရမီ တွေကို ဖယ်ရှားနိုင်တဲ့ အဲဒီပစ္စည်းက ဆော်လမွန် မြို့တော်မှာ ရှိနေတာ... တကယ့် အရှုပ်အထွေးပဲ။ ကံကြမ္မာရဲ့ အသံကို မကြားရတော့ ဗေဒင်ဆရာမကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်။ ဒါမှမဟုတ် လူတစ်ယောက်ယောက်ကို အကူအညီ တောင်းလိုက်ရမလား"

သူမ ထွက်ခွာသွားလေပြီ။

ကျူရှင်းထူ ဘယ်သွားသည်ကို ရဲချီယန် မသိပေ။

သူသိသည်မှာ ထို လူလိမ်မက ကံဆိုးခြင်း ကို ဖယ်ရှားလိုသော်လည်း ကံဆိုးခြင်း ကိုယ်တိုင်၏ ကြီးမားသော ဟန့်တားမှုကို သေချာပေါက် ကြုံတွေ့ရမည်ဆိုသည်ကိုသာ ဖြစ်၏။

သူမ အချိန်အနည်းငယ်ကြာအောင် အလုပ်ရှုပ်နေရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုချီယန်... ကျွန်မတို့လည်း သွားသင့်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

ယင်းမှာ ကျူရှင်းထူ နိုးလာပြီးကတည်းက ကျောက်လင် ပထမဆုံး ပြောလိုက်သော စကားဖြစ်လေ၏။

အောက်ခြေရပ်ကွက်

ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် လွယ်ကူလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

ယင်းကို ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်၏ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းခံရပေသည်။

အောက်ခြေရပ်ကွက် သို့ ဝင်ရောက်ရန် မှောင်ခိုလမ်းကြောင်းမှသာ ဝင်ရောက်နိုင်ကြောင်း လစ်ချ် ဖြစ်သူ အော်တိုစ်က သူ့ကို ပြောပြခဲ့ဖူး၏။

ဤသို့ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသူများကို မြွေခေါင်းများဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး ၎င်းတို့က အများအားဖြင့် အောက်ခြေရပ်ကွက် မှ လေလွင့်နေသူများကို ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ၏ ပင်မမြို့တော်အတွင်းသို့ မှောင်ခိုဝင်ရောက်နိုင်ရန် ကူညီပေးကြလေသည်။

သို့သော် ဤမျှ ရှုပ်ထွေးရန် သို့မဟုတ် ဤမျှ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေရန် မလိုအပ်ဟု ရဲချီယန် ခံစားမိလေ၏။

သူက ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ၏ စစ်ဆေးရေးမှူး ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဆော်လမွန် မြို့တော် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးရုံး၏ တတိယအဆင့် တရားသူကြီးဖြစ်သည်ဟူသော သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကို အသုံးပြု၍ ရာဇဝတ်ကောင်များကို လိုက်လံဖမ်းဆီးသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် စစ်ဆေးရေးမှူးများအတွက် သီးသန့်ဖြစ်သော ရွှေ့ပြောင်းရေးစက်မှတစ်ဆင့် အောက်ခြေရပ်ကွက်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားမှာ သူထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ အသုံးဝင်နေခဲ့၏။

အောက်ခြေရပ်ကွက် ၏ လမ်းမများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ထို စစ်ဆေးရေးမှူး၏ မျက်နှာချိုသွေးကာ ဖားယားနေသောအမူအရာကို ပြန်လည်တွေးတောမိပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးရုံး၏ တတိယအဆင့် တရားသူကြီးတစ်ဦးမှာ သူတို့မျက်စိထဲတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိ အရေးပါသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှနေပုံရသည်ဟု ခံစားမိသွားလေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ငြင်းဆန်မထားခဲ့ပါက ထိုလူသည် သူ့နောက်သို့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို တိုက်ရိုက်လိုက်ပါစေပြီး လူများကို ဖမ်းဆီးရာတွင် ကူညီပေးရန်ပင် စေလွှတ်လိုက်မည် ဖြစ်၏။

အောက်ခြေရပ်ကွက် မှာ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ၏ အခြားနေရာများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။

ဤနေရာအနှံ့အပြားတွင် ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများဝတ်ဆင်ထားကာ မျက်လုံးများ၌ တက်ကြွမှုအရိပ်အယောင်မရှိဘဲ လမ်းလျှောက်နေသော လူသေကောင်များကဲ့သို့ လူအုပ်စုများကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ ယခင်က ရထားမောင်းနှင်သူ များဖြစ်ခဲ့ကြဖူး၏။ သူတို့က ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် တွင် တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ခံစားရန်အတွက် သူတို့၏ ရထားများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ ငွေကြေးပြတ်လပ်သွားခဲ့ကြပြီး ထိုနေရာရှိ ဇိမ်ခံဘဝများကို ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ချေ။ ရထားမောင်းနှင်သူ အမှတ်အသားကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသောကြောင့် ငွေကြေးမရှိတော့သည်နှင့် နေရာတိုင်းတွင် ကန့်သတ်ခံရကာ နောက်ဆုံး၌ လေလွင့်နေသူများအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံရပြီး အောက်ခြေရပ်ကွက် တွင် မိမိကိုယ်မိမိ ရပ်တည်နိုင်ရန် ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသော သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဤ အောက်ခြေရပ်ကွက် တွင် နေရာမှားရောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့၏။

များစွာသော အကြည့်များက သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာကာ ထိုအကြည့်များထဲတွင် လောဘ၊ ရမ္မက်နှင့် မသမာသောစိတ်များပင် ပါဝင်နေပေသည်။

သိသာထင်ရှားစွာပင် သူတို့က အသစ်ရောက်လာသော လေလွင့်နေသူများဟု အထင်လွဲခံနေရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အချို့လူများက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဘေးပတ်လည်တွင် စုဝေးလာကြ၏။

သူတို့နှစ်ဦးကို အဆီအနှစ်ပြည့်ဝသော သိုးပေါက်လေးနှစ်ကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည့်အလား။

"ဒါက တကယ်ကို ပြဿနာပဲ"

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

စုဝေးလာသော လူဦးရေမှာ နှစ်ဆတိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့က တုတ်များနှင့် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး သူတို့၏ လောဘရမ္မက်ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများမှာ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ရှေ့ဆက်သွားမည့်လမ်းကြောင်း လုံးဝပိတ်ဆို့သွားသည်အထိ သူက ဆက်လျှောက်လာခဲ့လေသည်။

ရှေ့တွင်ရှိနေသော ပြုံးဖြီးဖြီးလုပ်နေသည့် လူများကိုကြည့်ရင်း သူတို့ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင်။

သေနတ်သံတစ်ချက်က တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်လေ၏။

ကောင်းကင်သိမ်းငှက် သေနတ်၏ ပြောင်းဝမှ မီးခိုးငွေ့မျှင်လေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

ခေါင်းဆောင်လုပ်သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် သွေးရောင်နီရဲနေသော ကျည်ဆန်ပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာလေတော့၏။

ရဲချီယန်က အကြောက်လွန်ကာ ကြက်သေ သေနေသော ကျန်ရှိသည့်လူများကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ထွက်သွားကြစမ်း"

လမ်းကြောင်း ပွင့်သွားလေပြီ။

အလောင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာအော်တိုစ် နှင့် သဘောတူထားသော နေရာဆီသို့ သူ ဆက်လက်ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

ခုခံမှုမရှိသလို ဒေါသထွက်မှုလည်း မရှိချေ။

အကယ်၍ သူတို့တွင် ယခင်က သတ္တိများရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ ယင်းတို့မှာ အမိန့်စနစ်၏ စွမ်းအားကြောင့် လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်လေ၏။

"ရှေ့လေးတင်ပဲလား"

သူ၏ စာတိုက်ပုံးထဲရှိ အီလက်ထရောနစ်မြေပုံတွင် မှတ်သားထားသော နေရာမှာ ရှေ့တွင်ရှိနေပေသည်။

သူက တိုက်ရိုက်သွားမည့်အစား မြင့်မားသော နေရာတစ်ခုသို့ တက်သွားကာ အမှတ်အသားပြုထားသော နေရာသို့ သူ၏ကိုယ်စား သွားရောက်ရန် ကျီးကန်း နတ်ဆိုး ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် မာနကြီးခြင်း၏ ဘုရားသခင်မျက်လုံးအမြင် နတ်ဆိုး ကတ်ပြားကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

ကိုသြဒိနိတ်များက အိမ်တစ်လုံးကို ညွှန်ပြနေ၏။

ကျီးကန်း နတ်ဆိုး က တံခါးကို ၎င်း၏ အတောင်ပံများဖြင့် တွန်းဖွင့်ကာ ခါးကိုကိုင်းလျက် ဝင်သွားလေသည်။ အတွင်းပိုင်းမှာ ရှုပ်ပွနေပြီး မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများနှင့် ပြတ်တောက်နေသော အပိုင်းအစများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။ အော်တိုစ် သည် ဤအလောင်းများကို ပေါင်းစပ်ချုပ်နှောင်ရန်အတွက် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်၏။

အပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုအသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျီးကန်း နတ်ဆိုး ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရုတ်တရက် မှင်တက်သွားတော့သည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ဤမကောင်းဆိုးဝါးကို ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင် အပျက်အစီးများ တွင် မကြာသေးမီက မြင်တွေ့ခဲ့ရကြောင်း သူ မှတ်မိသွားလေ၏။ သူက ကျီးကန်း နတ်ဆိုး ၏ အနောက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ရဲချီယန်ကို မတွေ့ရသဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကိုသူ ပုတ်လိုက်မိတော့သည်။

"အရေးပါတဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့အတိုင်း တကယ်ကို သတိထားတတ်တာပဲ"

သူက နှစ်ချက်ခန့် ရယ်မောလိုက်ကာ အနီးရှိနေရာတစ်ခုသို့ လျှောက်သွားပြီး ဘဲဥပုံစံရှိသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

ယင်းမှာ စနစ် ကို ချိတ်ဆက်ရန်အတွက် အသုံးပြုသော စက်ပစ္စည်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေ၏။

ဤအိမ်ကြီးက သူ၏ အခြေခံ စက်ခေါင်းတွဲ ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

အခန်း ၁၄၆ အရင်ဆုံး စတင်ခဲ့တာ မင်းပဲလေ

【"သူဌေး... ဆင့်ခေါ်ထားတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ကို ဘာလို့ လွှတ်လိုက်ရတာလဲ"】

သီးသန့် ချက်ဘောက်စ်။

【"သူ့ကို ပစ္စည်းပေးလိုက်။ ပြီးရင် ငါ မင်းရဲ့ ရထား အခွင့်အာဏာကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ပေးမယ်"】

ဦးထုပ်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အော်တိုစ် ၏ မျက်လုံးများက ဟိုဟိုဒီဒီ ကစားနေလေ၏။ သူက ကျီးကန်း နတ်ဆိုး ကို ကျောခိုင်းထားရင်း အံဆွဲထဲမှ သေတ္တာငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

【"သူဌေး လုပ်မယ့်ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းကို သူဌေးကိုယ်တိုင် လာယူတာက အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်ကို သူဌေး မယုံကြည်သလိုပဲ ကျွန်တော် ဒီပစ္စည်းကို ပေးလိုက်ရင် သူဌေးက ကျွန်တော့် စနစ် ကို ဖွင့်ပေးမယ်ဆိုတာကိုလည်း သေချာမသိနိုင်ဘူးလေ။ ကျွန်တော်တို့ လူချင်းတွေ့မှဖြစ်မယ်"】

သူပြောသည်မှာ မမှားပေ။

သို့သော် ဤအိမ်ကြီး၏ အောက်ဘက်နေရာတွင် အလောင်းများဖြင့် ပေါင်းစပ်ချုပ်နှောင်ထားသော မကောင်းဆိုးဝါး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသာ ပြည့်နှက်မနေခဲ့ပါက ပို၍ ယုံကြည်လက်ခံနိုင်စရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

ဒီကောင်က တကယ်ကို တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ။

【"ဒါဆိုရင်တော့ ပြောစရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး"】

【"ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလိုဖြစ်ရမှာလဲ။ သူဌေး လာမယ်ဆိုရင် ပစ္စည်းကို သေချာပေါက် ပေးမှာပါ။ ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပါ။ ဒီပစ္စည်းရဲ့ တန်ဖိုးက ရထားဒင်္ဂါး ၁၅၀ ထက်ကို သေချာပေါက် ပိုများပါတယ်"】

အော်တိုစ် သည် ရဲချီယန်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာစေချင်နေဆဲပင်။

အိမ်အောက်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးများမှာလည်း ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

【"နောက်ဆုံးအကြိမ် ထပ်ပြောမယ်။ သူ့ကို ပစ္စည်းပေးလိုက်ပြီး ရထား ကို ဖွင့်ပေးဖို့ လုပ်ပါ။ မဟုတ်ရင် ဒီအရောင်းအဝယ်က ဒီမှာတင် ပြီးပြီ"】

【"..."】

အော်တိုစ် က ခေါင်းငုံ့ကာ အတွေးထဲ နစ်မြောသွားလေ၏။

သီးသန့် ချက်ဘောက်စ် မှာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေတော့သည်။ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် အော်တိုစ် က ခေါင်းမော့လာကာ သေတ္တာကို ကျီးကန်း နတ်ဆိုး ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။

【"ဟဲဟဲ... ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် ပစ္စည်းကို အရင်ပေးလိုက်ပါမယ်"】

【"ကျွန်တော့်ရဲ့ ရထား အခွင့်အာဏာကို ဖွင့်ပေးဖို့ မမေ့ပါနဲ့ဦး"】

သူ အရှုံးပေးလိုက်ပြီလား။

ရဲချီယန်က အော်တိုစ် ၏ ရှေ့တွင် သေတ္တာကိုဖွင့်ရန် ကျီးကန်း နတ်ဆိုးကို ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။

ယင်းထဲတွင် မြင့်မားသော မျှော်စင်ပုံစံတစ်ခုပါရှိသည့် အဖြူရောင်ကတ်ပြားတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ကတ်ပြား အစီအစဉ် လား။ မဟုတ်လောက်ဘူး။

ကျီးကန်း နတ်ဆိုး ၏ အထိအတွေ့မှတစ်ဆင့် ကတ်ပြားကို သူက အဝေးမှနေ၍ တိုက်ရိုက် အကဲဖြတ်လိုက်လေ၏။

【ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်။ ဘေဘယ်လ် မျှော်စင်။ ဗဟိုတံခါး ဖွင့်ခွင့်အာဏာ】

"ဟင်"

ဒါက ဘာလဲ။

ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် တွင် ဘေဘယ်လ် မျှော်စင် ဟုခေါ်သော နေရာတစ်ခု ရှိနေသလား။

တံခါးဖွင့်ခွင့်အာဏာ ကတ်ပြားတစ်ခုက ရထားဒင်္ဂါး ၁၅၀ ထက် ပို၍တန်ဖိုးရှိနေမည်လား။

【"ဘေဘယ်လ် မျှော်စင်။ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် မှာ ဒီနေရာမျိုးရှိတယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး"】

【"ဟဲဟဲ... အဲဒါက ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအလွှာမှာရှိတဲ့ မျှော်စင်မြင့်ကြီးတစ်ခုပါ။ အဲဒီထဲမှာ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် ရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး ရတနာတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောကြပေမယ့် ကျွန်တော်လည်း အဲဒီအပေါ်ကို မရောက်ဖူးပါဘူး။ ဒီကတ်ပြားက ကျွန်တော် တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ ရခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက ရထားဒင်္ဂါး ၁၅၀ ထက် သေချာပေါက် ပိုများပါတယ်"】

အမှန်တကယ်တော့ အော်တိုစ် ကိုယ်တိုင်လည်း ဘေဘယ်လ် မျှော်စင် ဆိုသည်မှာ ဘာမှန်း မသိချေ။

သူက ဤကတ်ပြားကို ဘူတာရုံတစ်ခုတွင် ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်မှ စစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ဦးကို နောက်ကျောမှ ဓားဖြင့်ထိုးကာ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော် မှ လူများ သိရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် ယင်းကို အောက်ခြေရပ်ကွက် ၏ နေရာတစ်ခုတွင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့၏။ သို့သော် သူက နောက်ဘူတာရုံတွင် ချက်ချင်းပင် ဝဋ်လည်ကာ နောက်ကျောမှ ဓားဖြင့်ထိုးခံရပြီး ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင် အပျက်အစီးများတွင် နေထိုင်ရန် ဖိအားပေးခံခဲ့ရလေသည်။

ကျီးကန်း နတ်ဆိုး က ထိုအခွင့်အာဏာ ကတ်ပြားကို ၎င်း၏ အမွေးအတောင်များကြားတွင် ညှပ်လိုက်ကာ ရဲချီယန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားလေ၏။

အော်တိုစ်က ထိုနတ်ဆိုး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း သူ၏ သံချပ်ကာမှ အင်းဆက်ငယ်အချို့ ပြုတ်ကျလာကာ ၎င်းနောက်သို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

မြေအောက်ရှိ ပေါင်းစပ်ချုပ်နှောင်ထားသော မကောင်းဆိုးဝါးများ သည်လည်း သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ကြိုတင်တူးထားသော မြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်းများမှတစ်ဆင့် လိုက်ပါသွားကြလေ၏။

သူက အလွန် သိုသိုသိပ်သိပ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်နေပေသည်။

သို့သော် ရဲချီယန်က အရာအားလုံးကို မြင်နေရသည်ဆိုသည်ကိုတော့ သူ မသိခဲ့ချေ။

"ဒီကတ်ပြားက နည်းနည်းတော့ တန်ဖိုးရှိပုံရတယ်"

အော်တိုစ်သည် သဘောတူညီချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရထားစနစ် ကို ရဲချီယန်က အပြည့်အဝ မဖွင့်ပေးမီအထိ သူသည် ရထားမောင်းနှင်သူ အမှတ်အသားကို အပြည့်အဝ မရရှိသေးသောကြောင့်ပင်။

ရထားစနစ်က သူ့ကို ရထား ကမ္ဘာ၏ ဒေသခံလူတစ်ဝက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားဆဲ ဖြစ်လေ၏။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် သူ အမှတ်အသားကို ပြန်မရမချင်း စနစ်၏ ကန့်သတ်ချက်များက သူ့အပေါ်တွင် ဆက်လက်တည်ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

【"သူဌေး... ပစ္စည်းကို ယူပြီးပြီပဲ။ အခွင့်အာဏာကို ဖွင့်ပေးသင့်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား"】

ကျီးကန်း နတ်ဆိုး က ရဲချီယန်ထံသို့ ပျံသန်းလာကာ ရရှိခဲ့သော ကတ်ပြားကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ထည့်ပေးလိုက်လေ၏။

【"သဘောတူညီချက်အရဆိုရင်တော့ ဟုတ်ပါတယ်"】

ဘုရားသခင်၏ အမြင်မှတစ်ဆင့် ရဲချီယန်သည် မြေအောက်ရှိ ပေါင်းစပ်ချုပ်နှောင်ထားသော မကောင်းဆိုးဝါးများ က သူ့ကိုနှင့် ကျောက်လင်ကို ဝန်းရံထားပြီးဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

"နေဦး... သိပ်အဝေးကြီး မပြေးနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်မ အစ်ကိုချီယန်စကားကို နားထောင်ပါ့မယ်"

ကျောက်လင်သည် မည်သည့်အရာဖြစ်လာမည်ကို မသိသော်လည်း သူမက လိမ္မာစွာဖြင့် ရဲချီယန်၏ အနီးသို့ အနည်းငယ် တိုးကပ်လာခဲ့လေသည်။

"ဒီလောက်ထိ ကပ်နေစရာ မလိုပါဘူး... ထားလိုက်ပါတော့... မင်း သဘောပါပဲ"

မှောင်ခိုဈေးကွက်၏ ချိတ်ပိတ်မှုများကို အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားလိုက်လေ၏။

ရဲချီယန်က သူ၏ ကတိကိုဖျက်ရန် လုံးဝ မရည်ရွယ်ထားချေ။

အော်တိုစ်က ရထားမောင်းနှင်သူ အခွင့်အာဏာကို အပြည့်အဝ ရရှိသွားလေပြီ။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ့အပေါ်ထားရှိသော စနစ်၏ ကန့်သတ်ချက်များမှာလည်း ပယ်ဖျက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အိမ်ထဲတွင် သူက ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော အသံကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်လေ၏။

သူက သံချပ်ကာကို ပုတ်လိုက်သည်။

မြေအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ပေါင်းစပ်ချုပ်နှောင်ထားသည့် မကောင်းဆိုးဝါးများ အားလုံးက တွားသွားထွက်လာကြကာ ရဲချီယန်ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြတော့၏။

"ဒီလောက်တောင် လောနေတာလား"

ရဲချီယန် ပြုံးလိုက်ကာ သန့်စင်သော သန့်စင်ခြင်း ကျောက်တုံး ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ နူးညံ့သောအလင်းရောင်များက အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ပေါင်းစပ်ချုပ်နှောင်ထားသော မကောင်းဆိုးဝါးများ အားလုံးက နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေသော သူတို့၏ မျက်လုံးများကို လက်များဖြင့် ဖုံးကွယ်လိုက်ကြသော်လည်း သူတို့က သာမန် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ကြချေ။

အော်တိုစ်သည် အိမ်ထဲမှ ပြေးထွက်လာကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။

"မင်းက မင်းကိုယ်မင်း တကယ်ပဲ စောက်ဆရာကြီးလို့ ထင်နေတာလား ကောင်လေး။ ပေါင်းစပ်ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ... ငါ့အတွက် အဲဒီကတ်ပြားကို ပြန်ယူခဲ့စမ်း။ ငါက တွင်းတစ်ခုတည်းကို နှစ်ခါမကျဘူးကွ။ မင်းဆီမှာ အဲဒီအလင်းရောင် ထပ်ရှိနေရင်တောင် အလကားပဲ... ဟားဟားဟားဟား"

သန့်စင်သော သန့်စင်ခြင်း ကျောက်တုံး မှာ အစွမ်းမပြနိုင်ခြင်းသည် ရဲချီယန်၏ ခန့်မှန်းမှုတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကောင်က လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကတည်းက သူ ပထမဆုံးလုပ်မည့်အရာမှာ သန့်စင်ခြင်း ကျောက်တုံး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"မင်း ပိုပြီး လည်လာသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာကတော့ အလကားပါပဲ"

ကျီးကန်း နတ်ဆိုး က လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကာ ၎င်း၏ တောင်ပံခတ်မှုနှင့်အတူ အမည်းရောင် အမွေးအတောင်မုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာလေ၏။

ပေါင်းစပ်ချုပ်နှောင်ထားသော မကောင်းဆိုးဝါးများ မှာ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရလေတော့သည်။

ကျီးကန်း နတ်ဆိုး က ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားမည်ဟု အော်တိုစ် လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။ ပေါင်းစပ်ချုပ်နှောင်ထားသော မကောင်းဆိုးဝါးများ အားလုံး တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူက အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားကာ အိမ်ထဲသို့ ပြန်ပြေးဝင်သွားပြီး ထိန်းချုပ်မှုစနစ်ပေါ်ရှိ ထွက်ခွာမည့် ရွေးချယ်စရာကို နှိပ်လိုက်ကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

အိမ်ကြီးက ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဘီးများပေါ်လာကာ ဤစက်ခေါင်းတွဲကို ပင့်တင်ပေးလိုက်လေသည်။ သံလမ်းများက ရှေ့သို့ ရှည်ထွက်သွားကာ အရှေ့ဘက်တွင် လွင်တီးခေါင်ပြင် ၏ လွတ်ဟာနယ်တစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

အကယ်၍ သူသာ လွင်တီးခေါင်ပြင် ထဲသို့ လွတ်မြောက်သွားမည်ဆိုပါက။

မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးမားသော ရထားမောင်းနှင်သူ ဖြစ်ပါစေ သူ့ကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ရဲချီယန်က သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့် ပေးမည်လား။

အဖြေမှာတော့ မပေးနိုင်ဟူ၍ပင်။

"မျက်ရည်နီ... ခုတ်ပိုင်းလိုက်"

မျက်ရည်နီ နတ်ဆိုးက မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်းမသိဘဲ အော်တိုစ် ၏ အိမ်ရထားနောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာလေ၏။

မျက်ရည်-ထွင်းထု ဓား ကို ဓားအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ခုတ်ပိုင်းမှုတစ်ချက်။

အိမ်စက်ခေါင်းတွဲမှာ နီရဲသော ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားလေတော့၏။

အတွင်းတွင် ပိတ်မိနေသော အော်တိုစ်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ ရူးသွပ်စွာဖြင့် ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုနှင့်အတူ သူ၏ လက်တစ်ဖက် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရလေသည်။

လေဟာနယ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထွက်ခွာခြင်းမှာ ကျရှုံးသွားတော့၏။

စက်ခေါင်းတွဲမှာ ပျက်စီးသွားပြီး စနစ်မှာလည်း ဖယ်ရှားခံလိုက်ရလေသည်။

မော်ဂျူး မရှိသော ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ဦးသည် စနစ် ချိတ်ဆက်ထားမှုအရ ၎င်းတို့၏ စက်ခေါင်းတွဲ ပျက်စီးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုအမှတ်အသားကို ဆုံးရှုံးသွားရလေသည်။

အော်တိုစ် ထွက်ပြေး၍ မလွတ်နိုင်တော့ချေ။

"ဟင့်အင်း... မလုပ်ပါနဲ့။ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလုပ်ရဲရတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ ရထားကြီး။ ခွေးမသား... ငါ မင်းကို ပစ္စည်းပေးလိုက်ပြီလေ။ ငါ့ကို ဘာလို့ မလွှတ်ပေးရတာလဲ"

သူက အရူးတစ်ယောက်အလား ဟိန်းဟောက်နေလေ၏။

အမြင့်တွင် ရပ်နေသော ရဲချီယန်က အင်းဆက်ပိုးမွှားအချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖိခြေလိုက်သည်။ သူက မာနကြီးခြင်း နတ်ဆိုး ကတ်ပြားကို အသုံးမပြုလျှင်တောင်မှ ဆပ်ကပ်ထဲမှ လူရွှင်တော်တစ်ဦးကို ကြည့်နေသည့်အလား တစ်ဖက်လူအား ငုံ့ကြည့်လိုက်လေ၏။

"အထင်မလွဲနဲ့"

"အရင်ဆုံး စတိုက်ခဲ့တဲ့သူက"

"မင်းပဲလေ"