အခန်း (၁၄၉-၁၅၀)

အခန်း ၁၄၉ ၁၇ ခုမြောက် ဘူတာမှ ထွက်ခွာခြင်း၊ လူများ တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ခွာကြပြီ

ကံကောင်းခြင်းဆိုသည်မှာ ဒြပ်မဲ့ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်ကွာခြားသွားရုံဖြင့် ကမ္ဘာကြီးနှစ်ခုလို ကွာခြားသွားနိုင်ပေသည်။

ဘေဘယ်လ် မျှော်စင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် နာကလော့လမ်း အမှတ် ၄၄ ရှိ ဘုရားကျောင်းအနောက်ဘက်ရှိ ဘူတာသို့ ပြန်ရောက်လာသည့်တိုင်အောင် သူ၏ လက်ထဲရှိ အမိန့် ကတ်ပြားကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန်က အနည်းငယ် လက်တွေ့မဆန်ဟု ခံစားနေရဆဲပင်။

ဒီလိုနဲ့ပဲ သူ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီလား။ ဘာအတားအဆီးမှ မရှိ၊ ဘာမတော်တဆမှုမှ မရှိဘဲ အရာအားလုံးက အရမ်းကို ချောမွေ့နေခဲ့သည်။

ဆော်လမွန် မြို့တော်တွင်တုန်းကလည်း ကျူရှင်းထူသည် အမိန့် ကတ်ပြားတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သော်လည်း ရလဒ်ကတော့ ဤသို့ လုံးဝ မဟုတ်ခဲ့ချေ။

"အစ်ကိုချီယန်... ပြန်ရောက်လာပြီလား"

"အင်း..."

ကျောက်လင်ကို ကြည့်နေသော သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေလေ၏။ သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျောက်လင်၏ ခြေကျင်းဝတ်တွင် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ပေါ်လာမှန်းမသိသော ပတ်တီးတစ်စကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။

"မင်း ဒဏ်ရာရထားတာလား"

ကျောက်လင်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"အပြန်လမ်းမှာ ကျောက်တုံးနဲ့ မတော်တဆ တိုက်မိသွားလို့ပါ။ ရပါတယ်။ ဒဏ်ရာက သိပ်မပြင်းထန်ပါဘူး"

ယင်းမှာ ရဲချီယန် စိုးရိမ်နေသောအရာ မဟုတ်ချေ။

နားလည်ထားရမည်မှာ ကျောက်လင်သည် ယခုလက်ရှိတွင် အပြည့်အဝ ကံကောင်းနေသော အခြေအနေ၌ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းနေမှတော့ သူမက ကျောက်တုံးနဲ့တိုက်မိပြီး ဘယ်လိုလုပ် ဒဏ်ရာရနိုင်မှာလဲ။

သူမ၏ ကံကောင်းခြင်းတွေက အဆုံးအစမရှိတာ မဟုတ်လို့များလား။

သူ စဉ်းစား၍ မရနိုင်တော့ချေ။ ကျောက်လင်၏ နောက်ထပ် ဘူတာတွင် အခြေအနေများ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို စောင့်ကြည့်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

အချိန်ည ၉:၀၀ နာရီ

ပျင်းရိခြင်း ကတ်ပြားကို ရရှိလိုက်သော အခိုက်အတန့်မှာပင်။

မြို့တော်အတွင်း ပျံ့နှံ့နေသော ပျင်းရိချင်စရာ သက်တောင့်သက်သာရှိမှု အငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

အချိန်တွေ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ။

ဆော်လမွန် မြို့တော်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အတိုင်း အလားတူကိစ္စမျိုး ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ညဘက်ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ရထား အရောင်းအဝယ်ဌာနတွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

လေလွင့်နေသူဖြစ်သော မုရှန်းယို့ရန်က သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ အဖြူအမည်း ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။ ထိုဓာတ်ပုံထဲတွင် ယခင်က လမ်းဘေးဈေးဆိုင်ပိုင်ရှင်၏ ပုံပါရှိနေ၏။

သူက ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ဖွာလိုက်ကာ သူ၏ အနောက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့... မင်းတို့ကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်။ သူ့ရဲ့ ကလေးတွေကို သေချာစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မမေ့ကြနဲ့နော်။ လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲမှာ ငါ နာမည်တစ်လုံးနဲ့ ရပ်တည်နိုင်ပြီဆိုရင်..."

သူတို့အားလုံးမှာ မုရှန်းယို့ရန်နှင့် တစ်သုတ်တည်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သော ရထားမောင်းနှင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးက အရှုံးသမားများလည်း ဖြစ်ကြ၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူတို့အားလုံးက နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားခဲ့သော ရထားဒင်္ဂါးများကို ထုတ်ယူလာခဲ့ကြလေသည်။ လူနှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်ခန့်က သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စုပေါင်းလိုက်ကြရာ ရထားဒင်္ဂါးတစ်ရာတိတိကို ခက်ခဲစွာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

မုရှန်းယို့ရန်က ရထားဒင်္ဂါးများပါသော အိတ်ကိုယူကာ အရောင်းအဝယ်ဌာနထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားပြီး စက်ခေါင်းတွဲတစ်ခုကို ဝယ်ယူလိုက်ကာ လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

ထိုကဲ့သို့ အလားတူ ကိစ္စရပ်များကလည်း မရပ်မနား ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ပျင်းရိခြင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ စွန့်စားမှုဟုခေါ်သော တောင့်တစိတ်တစ်ခုက လူအချို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့လေ၏။

သို့သော်ငြားလည်း ပိုမိုများပြားသော လူများကတော့ နေရစ်ရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ပျင်းရိခြင်းများ မရှိတော့လျှင်တောင်မှ လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်ရန် သူတို့တွင် သတ္တိ မရှိကြတော့ချေ။

ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်။

ဘေဘယ်လ် မျှော်စင်၊ အမြင့်ဆုံးအလွှာ။

တိမ်တိုက်များအထက်ရှိ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌။

ရွှေရောင်အမျိုးသားတစ်ဦးက လူတစ်စု၏ အရှေ့တွင် အေးစက်စွာ ထိုင်နေပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များက ထူထပ်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

ထိုလူစုထဲတွင် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်သာ ရှိသေးပုံရသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ နဖူးတည့်တည့်တွင် မျက်လုံးတစ်လုံးနှင့်တူသော အပြာနုရောင် ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခုကို မြှုပ်နှံထားလေ၏။

လူငယ်က သက်ပြင်းချလိုက်ကာ ထိုအမျိုးသားထံသို့ လျှောက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မစ္စတာ အမိန့်... ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ရတနာကို ခိုးသွားတဲ့ သူခိုးကို ကျွန်တော်တို့ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီလူဆီမှာ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တဲ့ ဒါမှမဟုတ် ဗေဒင်ဟောကိန်းတွေကိုတောင် အစွမ်းမပြနိုင်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ပစ္စည်း ဒါမှမဟုတ် မော်ဂျူးတစ်ခုခု ရှိနေပုံရတယ်... ဒါကြောင့်..."

"အမှိုက်ကောင်တွေ"

အမျိုးသား၏ စကားများက လူငယ်၏ အမူအရာကို ပြောင်းလဲမသွားစေခဲ့ချေ။ သို့သော် သူ၏ အနောက်ရှိ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် အသားအရေနီရဲနေသော လူကြမ်းကြီးက ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဘုန်း...။

"ထပ်ပြောစမ်းပါဦး။ မင်းကို ငါတို့က ကြောက်နေမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း... ဘာတိုစ်"

"ဒါပေမဲ့... မြို့တော်သခင်ကြီး"

မြို့တော်သခင်ဟုခေါ်သော လူငယ်က ထိုလူကြမ်းကြီးကို အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

"စစ်ဆေးရေး ဌာနချုပ်က အဲဒီလူကို ရှာမတွေ့တာ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်ပဲ။ မစ္စတာ အမိန့်ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ငါတို့က ကိစ္စတွေကို သေချာ မလုပ်ခဲ့မိတာ အမှန်ပါပဲ"

ထိုအမျိုးသား၊ သို့မဟုတ် မစ္စတာ အမိန့်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ မြင့်မားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက လူငယ်ကို မိုးမောက်နေပြီး သူ၏ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်လေ၏။

"လုကျားယွင်... မင်းတို့လူတွေက ဒီမြို့တော်တွေကို တည်ဆောက်ဖို့အတွက် ငါ့ဆီက အမိန့် ကတ်ပြားတွေကို ငှားရမ်းခဲ့တုန်းက ငါ့ရဲ့ အမိန့် ကတ်ပြားတွေ ပျောက်ဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ အာမခံခဲ့ကြတယ်။ အခုတော့ရော။ ဆော်လမွန် မြို့တော်က တစ်ခုပျောက်သွားလို့ ငါကိုယ်တိုင် သွားပြန်ယူခဲ့ရတယ်။ ဒီ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်မှာတော့ ဘယ်သူခိုးသွားလဲဆိုတာကိုတောင် မင်းတို့ ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး။ မင်းတို့ကို ငါ ထပ်မယုံတော့ဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မစ္စတာ အမိန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စိန်ပုံသဏ္ဌာန် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အစည်းအဝေးခန်းမထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော လူအနည်းငယ်မှာ စကားမပြောကြတော့ဘဲ သူတို့အားလုံး၏ အကြည့်များက အရှေ့ဆုံးတွင်ရှိနေသော ဤ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်၏ မြို့တော်သခင် လုကျားယွင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။

"ရထား အရောင်းအဝယ်ဌာနကို လူဘယ်လောက် သွားကြလဲ"

ဘာတိုစ်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလေသည်။

"လူအယောက် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်လောက်ပဲ ထင်ပါတယ်။ သိပ်မများပါဘူး"

"သိပ်မများဘူး ဟုတ်လား"

လုကျားယွင်က သူ၏ မျက်ခုံးကြားကို ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။

"အရင်နှစ်တွေတုန်းက ဒေသခံလူမျိုးတွေကလွဲရင် အမိန့်စနစ်ကနေ ရုန်းထွက်ပြီး လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲကို ပြန်သွားဖို့ ရွေးချယ်တဲ့သူက တစ်နှစ်ပတ်လုံးမှ ၁၀ယောက်တောင် မရှိခဲ့ဘူး။ အခု ဘယ်လောက်တောင် ကြာသေးလို့လဲ၊ လူအယောက် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်တောင် ရှိနေပြီလား။ ကြေညာလိုက်... ရထား အရောင်းအဝယ်ဌာနကို ချိတ်ပိတ်လိုက်။ နောက်ထပ် စက်ခေါင်းတွဲတွေ ရောင်းချခွင့် မပြုတော့ဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

"ဒါနဲ့... အောက်ခြေရပ်ကွက်မှာ လူဘယ်လောက် သေသွားလဲ"

"အမ်... သုံးထောင်၊ လေးထောင်လောက်လား"

"ငါ သိပြီ... သွား... မင်းတို့အလုပ် မင်းတို့သွားလုပ်ကြတော့"

လုကျားယွင်သည် သူ၏ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေကာ အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်ရင်း ဘာတွေတွေးနေမှန်း မသိချေ။ အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် အခြားသူများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော ဘာတိုစ်၏ လက်အောက်ငယ်သားများက အလျင်အမြန် လိုက်ပါလာကြသည်။ အခြားမည်သူမျှ မရှိတော့ချိန်တွင် သူက မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်လေ၏။

"သူဌေး... မြို့တော်သခင်နဲ့ တခြား မြို့တော်သခင်တွေက ရထားမောင်းနှင်သူတွေကို သူတို့ရဲ့ တွန်းအားတွေ ဆုံးရှုံးသွားအောင် နည်းလမ်းပေါင်းစုံသုံးပြီး မြို့ထဲမှာပဲ နေရစ်အောင် ဘာလို့ အတင်းလုပ်နေကြတာလဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော် တကယ် နားမလည်နိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ ရထားမောင်းနှင်သူတွေရဲ့ တန်ဖိုးကိုလည်း အမြဲတမ်း မြှင့်တင်ပေးနေတယ်။ ဒါက ဘာရည်ရွယ်ချက်ရှိလို့လဲ။ ဒါက ကျေးဇူးတင်မခံရတဲ့ အလုပ်တစ်ခုဆိုတာ သိသာနေတာကို..."

ဘာတိုစ်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူက ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ ရေရာမှုမရှိသော အဖြေတစ်ခုကို ပေးလိုက်၏။

"ဒါက စနစ်ရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချဖို့အတွက်လို့ မြို့တော်သခင်က ပြောတယ်။ အကြောင်းရင်းကိုတော့ ငါလည်း မသိဘူး"

နောက်တစ်နေ့။

ထိုစဉ်က ဆော်လမွန် မြို့တော်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဓိကရုဏ်းများနှင့်မတူဘဲ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်မှာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် အတော်လေး ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့ပေသည်။

ထိုညက ရဲချီယန်သည် ဤ ဘူတာမှ သူ၏ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို စုစည်းလိုက်လေသည်။

ကတ်ပြား အစီအစဉ် နှစ်ခု။ ကံကြမ္မာ ကတ်ပြား · မညီမျှသည့်တန်ဖိုး နှင့် အမိန့် ကတ်ပြား · ပျင်းရိခြင်း တို့ဖြစ်သည်။

လူတစ်ဦး၏ လူမျိုးကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော သံချပ်ကာတစ်ခုအပြင် ရထားဒင်္ဂါးအချို့။

သူက ထိုစက်ကိရိယာနှစ်ခုကို ရောင်းချခဲ့သောကြောင့် ဤကာလအတွင်း သုံးစွဲမှုများကို နှုတ်ပယ်ပြီးနောက် သူ၏ ရထားဒင်္ဂါး အရေအတွက်မှာ ၉၂ ပြားအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။

လူမျိုးပြောင်းလဲပေးသော ထိုသံချပ်ကာကိုလည်း သူက မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ တင်လိုက်လေသည်။

ဤပစ္စည်း၏ တန်ဖိုးမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမို မြင့်မားနေခဲ့၏။

မှောင်ခိုဈေးကွက်က ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ရောင်းချရန် မတင်ထားဘဲ နောက်နှစ်ရက်အကြာတွင် မှောင်ခိုဈေးကွက် လေလံပွဲ၌ တင်နိုင်ကြောင်း သူ့ကို အသိပေးလာလေသည်။ အာမခံထားသော အနိမ့်ဆုံး ဈေးနှုန်းမှာ ရထားဒင်္ဂါး ၈၀ ဖြစ်ပေသည်။

ငွေပိုရနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ရဲချီယန် အနေဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအရာများအားလုံးကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ကျောက်လင်နှင့်အတူ မြို့တော်အတွင်းရှိ အခြေခံ သယံဇာတများကို ဖြည့်တင်းကာ သူ၏လက်ထဲရှိ ကြယ်တစ်ထောင် =ဒင်္ဂါးများအားလုံးကို သုံးစွဲလိုက်ပြီးချိန်တွင် ထွက်ခွာရန် အချိန်ကျရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက သိုလှောင်မှု =မေးထရစ်ထဲမှ ရထားကို သံလမ်းများပေါ်သို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။

ကျောက်လင်က ဤမြင်ကွင်းကို အားကျစွာဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

"အစ်ကိုချီယန်... အစ်ကို့ဆီမှာ မော်ဂျူးတွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေတာလဲ"

"သိပ်မများပါဘူး။ မင်းဆီမှာ ပိုက်ဆံရှိလာရင် မင်းလည်း ရလာမှာပါ။ အိုး... ဟုတ်သားပဲ... ဒါက မင်းအတွက်"

သူက ရထားကို အဆင့် ၅သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သော အထူးပစ္စည်းဖြစ်သည့် တွက်ချက်မှု ယူနစ်ကို သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ထုတ်ယူကာ ကျောက်လင်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဝိုး... ကြီးလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းကြီး။ ရထားကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ ဘာလို့ ဒီလိုရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ ပစ္စည်းတွေ လိုအပ်လဲဆိုတာ ကျွန်မ တကယ် နားမလည်နိုင်ဘူး။ ဒါတွေကို အသုံးပြုပြီးတာတောင် ရထားက ဘာမှပြောင်းလဲသွားပုံ မပေါ်ဘူး"

"ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ဒါတွေကို ဘာလို့ အများကြီး တွေးနေတော့မှာလဲ။ သွားကြရအောင်"

ရထားပေါ်သို့ ပြန်တက်ကာ သူက ယင်းကို စတင်မောင်းနှင်လိုက်လေသည်။ သူ၏ အရှေ့တွင် လေဟာနယ် ပေါ်လာတော့၏။

ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်... ဘူတာမှ ထွက်ခွာခြင်း။

အခန်း ၁၅၀ သရဲကိုသွားလိမ်၊ သရဲတောင် ယုံမှာမဟုတ်ဘူး

"အပူချိန်က... ကျဆင်းသွားတာလား"

လွင်တီးခေါင်ပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင်တော့။

ရဲချီယန်၏ အကြည့်များက ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားလေ၏။

မနေ့က အဆုံးအစမရှိသော လွင်တီးခေါင်ပြင် တစ်လျှောက် သောင်းကျန်းနေခဲ့သည့် မီးမုန်တိုင်းကြီးများမှာ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။ လွင်တီးခေါင်ပြင်သည် ယခင်လွင်တီးခေါင်ပြင်အတိုင်းပင်ဖြစ်ကာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့်အလား ရှိနေပေသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးများက ရထားနောက်သို့ လိုက်နေကြဆဲပင်။

မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းက အဆုံးအစမရှိအောင် ဆန့်တန်းနေလေ၏။

မနေ့က ကမ္ဘာပျက်မတတ် မြင်ကွင်းကြီးမှာ တစ်ခဏတာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ယင်းက အိပ်မက်မဟုတ်ဘဲ အလွန်တကယ့်ကို လက်တွေ့ကျသော ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ယနေ့ ရာသီဥတု သာယာသည်။

လေမတိုက် တိမ်ကင်းစင်၏။

ဆိုလိုသည်မှာ နောက်ထပ် ဘူတာအတွင်းရှိ ရာသီဥတုသည် လွင်တီးခေါင်ပြင်၏ သက်ရောက်မှုကို ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

အများသုံး ချက်ဘောက်စ်ထဲတွင်။

ဇုန်များ ပေါင်းစည်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက် လူတစ်သောင်း ပြန်လည်ပြည့်သွားခဲ့သောဇုန်မှာ ယခုအခါ လူငါးထောင်ပင် မပြည့်တော့ချေ။

မနေ့ကပင် ထိုအရေအတွက်မှာ ခုနစ်ထောင်ခန့် ရှိနေသေးကြောင်း ရဲချီယန် မှတ်မိနေသေး၏။

ဆိုးရွားသော ရာသီဥတု တစ်ရက်တည်းနှင့်ပင် ပလက်ဖောင်း များနှင့် အတော်လေး အတွေ့အကြုံရှိနေပြီဖြစ်သော ရထားမောင်းနှင်သူများ၏ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးကို အသက်ဆုံးရှုံးစေခဲ့ပေသည်။ နောင်အနာဂတ်တွင် ဤကဲ့သို့သော ရာသီဥတုမျိုး ဘယ်လောက်တောင် ရှိလာဦးမည်နည်း။

"ဒါကြောင့်လည်း... သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် ရထားမောင်းနှင်သူ သန်း ၁၈၀ ဝင်လာရင်တောင် နောက်ဆုံးမှာ ရထားမောင်းနှင်သူ စုစုပေါင်းအရေအတွက်က သိပ်ပြီး တိုးမလာတာကိုး"

မြို့တော်ဆိုသည်မှာ လူအများအပြားအတွက် ကံကြမ္မာက သတ်မှတ်ပေးထားသော နောက်ဆုံးပန်းတိုင် အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နေကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"ဟင်"

တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏ ဘောင်းဘီစကို ဆွဲနေလေ၏။

သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

မကြာသေးမီကမှ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် တယိမ်းတယိုင်ဖြစ်နေခဲ့သော သိမ်းငှက်ငယ်လေးမှာ မွေးမြူရေးရထားတွဲ ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် အမွေးအတောင်များပင် စုံလင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လက်ဝါးအရွယ်အစားမှ သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦးခန့်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့လေပြီ။

"မင်း ကြီးလာတာ တော်တော်မြန်တာပဲ"

သူက သိမ်းငှက်ငယ်လေးကို ကောက်ချီလိုက်ကာ ထိတွေ့ရန် လက်လှမ်းလိုက်လေ၏။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအား များ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ပစ္စည်းတစ်ခုသည် နောက်ထပ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ကို ခံယူနိုင်စွမ်း ရှိမရှိဆိုသည်ကို သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းက ပို၍ပို၍ ရှင်းလင်းလာခဲ့ပေသည်။

"မင်းရဲ့ အလားအလာတွေ တိုးလာပြီပဲ။ မင်းကို နောက်တစ်ကြိမ်လောက် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်ပေးရမလား"

သိမ်းငှက်ငယ်လေးက သဘောတူသည့်အလား သူ၏ ပခုံးကို ချစ်စနိုးဖြင့် ဆိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုလည်း စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"

သိမ်းငှက်၏ အမွေးအတောင်များကို ပွတ်သပ်ရင်း ရဲချီယန်က တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း"

ကိုယ်ခံစွမ်းအား နှင့် စိတ်စွမ်းအား တို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်ပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက သိမ်းငှက်ငယ်လေးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့၏။

၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာလေသည်။ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားချိန်တွင် သိမ်းငှက်က စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ ၎င်း၏ တောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ အမွေးအတောင်များကြားတွင် ရွှေရောင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ ကခုန်နေတော့သည်။

【ကိုယ်ခံစွမ်းအား။ ၁၄၀ မှ ၁၂၀】 【စိတ်စွမ်းအား။ ၁၅၀ မှ ၁၃၀】

【လျှို့ဝှက်ပညာ · မိုးကြိုး သိမ်းငှက် (ကြီးထွားဆဲ)】

【သိမ်းငှက် တော်ဝင်သွေးကြော၏ မိုးကြိုးစွမ်းအင်ကို နိုးကြားစေပြီး အမွေဆက်ခံထားသော လျှို့ဝှက်ပညာအချို့ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။】

【လက်ရှိ ကုတ်ဖဲ့ခြင်း၊ စူးရှစွာအော်ဟစ်ခြင်း၊ နတ်ဘုရားငှက် တိုက်ခိုက်မှု၊ ကြမ်းကြုတ်သော မိုးကြိုး】

အစွမ်းအစ နှစ်ခု ထပ်မံရရှိခဲ့ပြီး အရွယ်အစားလည်း သိသိသာသာ ကြီးထွားလာခဲ့သော်လည်း အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်သည့်အဆင့်သို့ မရောက်သေးချေ။

လျှို့ဝှက်ပညာတွင် ယခုအခါ စွမ်းရည်အသစ်နှစ်ခု ပါဝင်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခင်က ကုတ်ဖဲ့ခြင်း နှင့် စူးရှစွာအော်ဟစ်ခြင်း တို့ကို ဖယ်ထားလိုက်လျှင် ၎င်းတို့၏ အမည်များကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤအသစ်နှစ်ခုမှာ အတော်လေး အားပြင်းသင့်ပေသည်။

ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ ရဲချီယန်၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် နားနေသော သိမ်းငှက်သည် အပြင်သို့ ပျံသန်းသွားလေ၏။

၎င်းက ရထားနောက်သို့ လိုက်နေသော မကောင်းဆိုးဝါး များအပေါ် ၎င်း၏ စွမ်းရည်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အသုံးပြုလေတော့သည်။

ပထမတစ်ခုက သိမ်းငှက်အား ရွှေရောင် မိုးကြိုးမီးတောက်များ ရစ်ပတ်နေသော နတ်ဘုရားငှက်၏ ပုံရိပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသော အားမှာ လျှပ်စီးလှံရှည် ၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်နှင့် အကြမ်းဖျင်း ညီမျှပေသည်။

ဒုတိယတစ်ခုမှာမူ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အား လျှပ်စစ်စီးကြောင်းအလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားခြင်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိပုံရချေ။

ရဲချီယန်က အကဲဖြတ်စနစ်ကို ဖွင့်ကာ စနစ် ၏ ဖော်ပြချက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်လေသည်။

【ကြမ်းကြုတ်သော မိုးကြိုး】

【သခင်ဖြစ်သူ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရချိန် သို့မဟုတ် အသုံးပြုသူ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိချိန်တွင် ဤအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်မည်။ စွမ်းရည်အားလုံး သုံးဆ မြင့်တက်လာမည်။ ဤအခြေအနေ ပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင် မိုးကြိုးချိုးကာ အသစ်တစ်ဖန်ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဖြစ်စဉ်ကို ဖြတ်သန်းရနိုင်ခြေ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိသည်။】

နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သော ဝှက်ဖဲ တစ်ခုဖြစ်ပြီး နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် အသစ်တစ်ဖန်ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုတစ်ခု ဖုံးကွယ်ပါရှိနေသေးသည်။ လုံးဝ မဆိုးလှချေ။

ရထားတွဲများကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေသော ဝေါလီ သည် ထိုအချိန်တွင် ပြန်ရောက်လာလေ၏။ ယခုအခါ အလွန်ကြီးမားနေပြီဖြစ်သော သိမ်းငှက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ၎င်းက မသိစိတ်ကပင် ၎င်း၏ မော်နီတာမျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။

"မမှတ်မိဘူးလား။ အဲဒီအကောင်ပေါက်လေး ကြီးလာတာလေ"

ရဲချီယန်က သိမ်းငှက်ကို ပစ်ပေးလိုက်ရာ ၎င်းက ပျံသန်းသွားပြီး ဝေါလီ ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် သွားနားလေတော့သည်။

ဤသည်မှာ ၎င်း မကြီးထွားမီက အကြိုက်ဆုံး နေရာပင် ဖြစ်ခဲ့လေ၏။

ဆက်လက်ကြီးထွားလာစေရန်အတွက် သိမ်းငှက်ကို မွေးမြူရေးရထားတွဲ ထဲသို့ ပြန်ပို့ပေးရန် သူက ဝေါလီ ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

၎င်း အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်လာချိန်ရောက်မှ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ထပ်လုပ်မည်ဆိုလျှင် သူ့အတွက် သာယာကြည်နူးဖွယ် အံ့သြစရာများစွာကို သေချာပေါက် ဆောင်ကြဉ်းလာပေးလိမ့်မည်ဟု ရဲချီယန် ခံစားမိလေ၏။

ယနေ့အတွက် လုပ်စရာ သိပ်မရှိလှချေ။

နောက်ထပ် ဘူတာသို့ ရောက်ရှိရန် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ရဲချီယန်သည် ချေမှုန်းရေး အသေခံဗုံးခွဲသူများ ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်း မှ ကုန်ကြမ်းအချို့ကို ဝယ်ယူလိုက်လေသည်။

သူ သုံးဆယ်သာ ပြုလုပ်ခဲ့၏။ သူ ပိုမလုပ်ချင်၍တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် တစ်ခါသုံး သာမိုက်ဘက်ထရီများကို ဗုံးများပြုလုပ်ရန်အတွက် လူအများက တွင်ကျယ်စွာ အသုံးပြုနေကြလေပြီ။ ဘက်ထရီတစ်လုံးလျှင် ကြယ်တစ်ထောင် ဒင်္ဂါး ၃၀၀ ကုန်ကျပြီး ယင်းမှာ ၀.၃ ရထားဒင်္ဂါး နှင့် ညီမျှပေသည်။ ချေမှုန်းရေး အသေခံဗုံးခွဲသူ တစ်ခုအတွက် ဘက်ထရီ သုံးလုံး လိုအပ်လေ၏။

သို့ဖြစ်၍ ၀.၉ ရထားဒင်္ဂါး ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။ အခုသုံးဆယ်အတွက်ဆိုလျှင် ရထားဒင်္ဂါး ၂၇ ပြားတိတိ ကုန်ကျမည် ဖြစ်လေသည်။

၎င်း၏ တစ်ခုချင်းစီ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ မကြီးမားလှချေ။ ချေမှုန်းရေး အသေခံဗုံးခွဲသူ တစ်ခုတည်းက လျှပ်စီးလှံရှည် ၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဒရုန်းအုပ်စု အဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ချေမှုန်းရေး အသေခံဗုံးခွဲသူ များက အချင်းချင်း ကွင်းဆက်တုံ့ပြန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ၎င်းတို့၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်လေ၏။

အကယ်၍ အခုတစ်ရာ့ငါးဆယ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲစေနိုင်မည်ဆိုပါက ထွက်ပေါ်လာမည့် ပေါက်ကွဲမှုမှာ တကယ်ကို ခမ်းနားကြီးကျယ်နေမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဟူး... နေရာတိုင်းမှာ ရထားဒင်္ဂါး တွေ လိုနေတာပဲ"

ရထား၏ အရှေ့ဘက်သို့ လျှောက်သွားကာ ယနေ့ နဂါးကတ်ပြား မှ ပေးသော ငါးပြားကို သူ သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။

ရဲချီယန်က အချိန်ကို စစ်ဆေးရန် သူ၏ အိတ်ဆောင်နာရီကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

【၁၂း၁၆း၃၃】

ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွ ပေါ်လာရန်အတွက် ဆယ့်ငါးမိနစ်ပင် မလိုတော့ချေ။

တစ်ဆယ့်ရှစ်ခုမြောက် ဘူတာမှာ လက်တစ်ကမ်းတွင်သာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဒင်... ဒင်...။

စနစ် ၏ အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်လာလေ၏။ မိတ်ဆွေစာရင်းမှ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ထံသို့ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပို့လာခြင်း ဖြစ်သည်။

အိတ်ဆောင်နာရီမှ အလင်းမျက်နှာပြင် ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ကာ ဤအချိန်ကြီးတွင် မည်သူဖြစ်နိုင်မည်ကို သူ တွေးတောလိုက်လေ၏။

ရှာယာ။ 【"ဒီရက်ပိုင်း အရမ်းသတိထားပါ။ အပြင်လူတွေရှေ့မှာ မင်းက အင်ပါယာ အမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်း နဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာကို ထုတ်မပြနဲ့။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကတ်ပြား အစီအစဉ်ကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မမြင်စေနဲ့"】

ရှာယာပင် ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ သတိပေးချက် မပါလျှင်ပင် သူက အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ကြောင်း လူတွေကို လိုက်ပြောနေမည်တော့ မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပေ၏။

သို့သော် ရှာယာ က ရုတ်တရက်ကြီး ဤသို့ပြောလာရခြင်းမှာ... တစ်ခုခုများ ဖြစ်ခဲ့လို့လား။

【"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ အစ်မရှာယာ။ ဒါပေမဲ့... အကြောင်းရင်းကို ပြောပြလို့ ရမလား"】

ဘုရားကျောင်းတစ်ခုထဲတွင် ကောင်းကင်တမန်အချို့ ဝန်းရံလျက် ဆုတောင်းနေသော ရှာယာသည် ရဲချီယန်၏ မေးခွန်းကို မြင်လိုက်ရလေ၏။ အလွန်ရယ်စရာကောင်းသောအရာတစ်ခုကို သတိရသွားသည့်အလား သူမက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

【"ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်မှာ လူလိမ်မ တစ်ယောက်က အမိန့် ကတ်ပြား တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ခိုးသွားတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဆော်လမွန် မြို့တော်က ကိစ္စနဲ့ပါ ပေါင်းလိုက်တော့ မြို့တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့တာပေါ့။ သူတို့က အင်ပါယာ အမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ကြီးမားတဲ့ ဆုငွေထုတ်ထားကြတယ်။ ဆုကြေးက အရမ်းများလွန်းလို့ ငါတောင် သွေးဆောင်ခံနေရပြီ။ အဲဒီ လူလိမ်မကို ပိုက်ဆံနဲ့ တကယ်ပဲ ရောင်းစားပစ်ချင်နေတာ"】

ဟင်...။

အမိန့် ကတ်ပြား ကို ခိုးသွားတာ သူ မဟုတ်ဘူးလား။

ဒီမမြင်ရတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျူရှင်းထူ အပေါ် ရောက်သွားရတာလဲ။

သေချာမေးမြန်းရန် လိုအပ်သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

【"စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်မရှာယာ။ ကျွန်တော်က အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်ပါလို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါဘူး။ ဒါပေမဲ့... ဘာလို့ အဲဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ"】

ရှာယာ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညည်းတွားလိုက်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲလျက် ဆက်လက်ပြန်စာပို့လေ၏။

【"ဘယ်သူသိမှာလဲ။ အဲဒီလူက အမြဲတမ်း ကံကြမ္မာအကြောင်းပဲ ပြောနေတာလေ။ မနေ့က ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်မှာ တိတိကျကျ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကို သူ့ကိုမေးတော့ သူက မပြောဘူးလေ။ ဟွန့်... သနားစရာကောင်းတဲ့ပုံ ဖမ်းနေသေးတယ်။ အဲဒီ အမိန့် ကတ်ပြားကို လုသွားတာ သူ မဟုတ်ဘူးတဲ့။ လုသွားတဲ့သူက တခြားတစ်ယောက်ပါဆိုပြီး ပြောနေသေးတယ်"】

【"သူ့ပါးစပ်ကနေ အဲဒီစကားထွက်လာတာကို ကြားတော့... သရဲကိုသွားလိမ်၊ သရဲတောင် အဲဒီအလိမ်အညာကို ယုံမှာမဟုတ်ဘူး။ ကံကြမ္မာရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ သူမဟုတ်ရင် ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်က ကတ်ပြားကို ဘယ်သူမှ သတိမထားမိဘဲ ဘယ်သူကများ ယူသွားနိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်က လူတွေကလည်း အရူးတွေမှ မဟုတ်တာ။ သူ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်ကို သွားခဲ့တာကို သူတို့ သိသွားလို့ပဲ အဖွဲ့အစည်းအပေါ် ဆုငွေအသစ်တွေ ထုတ်လိုက်တာပေါ့။ ဟွန့်... အဲဒီ လူလိမ်မ က ကတ်ပြား အစီအစဉ်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ရူးမတတ် ဖြစ်နေပြီ"】

"..."

ရဲချီယန်က ထိုအမိန့်ကတ်ပြား ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူကာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေ၏။ ကျူရှင်းထူက အမှန်အတိုင်း ပြောနေသော်လည်း မည်သူကမျှ မယုံကြည်ဘဲ လုံးဝ အရှုံးပေးထားရသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာတော့သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက တွန့်ကွေးသွားကာ အပေါ်သို့ ကွေးတက်လုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။ ရယ်ချင်စိတ်ကို အတင်းအောင့်ထားရင်း အလင်းမျက်နှာပြင် ပေါ်တွင် စာတစ်ကြောင်း ရိုက်ထည့်လိုက်လေသည်။

【"တကယ်ပါပဲ... သူကလွဲရင် တခြားဘယ်သူမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ ကံကောင်းပြီး အဲဒီ အမိန့် ကတ်ပြား ကို တိုက်ဆိုင်ပြီး သွားတွေ့တာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်လေ"】