ဒီကျမ်းစာကို အခြားဘယ်သူမှ မကြည့်ရသေးဘူးမလား

"..."

ယဲ့လန်က တိုးညှင်းစွာသက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမ၏ဘေးတွင် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာန၏ကိစ္စရပ်များကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသေးသော လူသစ်တစ်ဦးသာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။

သူမသည် သူမ၏ဖြူဖွေးလှပသော မျက်နှာလေးကို ဒူးခေါင်းပေါ်တွင်တင်ကာ ဘေးတိုက်ကြည့်ရင်း ရှားရှားပါးပါးပင်တည်ငြိမ်နေလေသည်။

"နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနဆိုတာ ရှင့်အတွက် အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပဲ။ အဲဒါကို သေချာဆုပ်ကိုင်ထား၊ဧကရာဇ်ချီတွေကို လုံလောက်အောင် စုဆောင်း၊ ပြီးတော့ နောက်ထပ် ပြဿနာတွေ ထပ်မရှာနဲ့တော့။"

"ကျွန်မ တကယ်ကို ဝန်ပိနေပြီ။"

ထိုသို့ပြောရင်း အမျိုးသမီး၏မျက်လုံးများတွင် အကူအညီမဲ့နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ အလုပ်ပြီးသွားချိန်တွင် တစ်ယောက်ယောက်က ဖြေရှင်းပေးလိမ့်မည်ဟူသော ရိုးရှင်းသည့် စကားတစ်ခွန်းက၊ တာအိုအနှစ်သာရများကို ဆွတ်ခူးပြီးသော သူများနှင့် သူမရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုလူများ၏ရှေ့တွင် သူမက အလွန် ငယ်ရွယ်နေသေးပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားရလေ၏။

"ပြောစမ်းပါဦး၊ ဒီတစ်ခါ ရှင် ဘယ်သူ့ကို သွားပြီး ရန်စခဲ့ပြန်ပြီလဲ။တိမ်ဖြူဘိုးဘေးကိုလား။ မသေမျိုးခုံရုံးရဲ့မျက်စိအောက်မှာ ဒီကိစ္စကို ရှင် ဘယ်လိုများ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တာလဲ။"

အဆင့်ခုနစ် မသေမျိုးအရာရှိတစ်ဦးကို ရန်စခြင်းသည် ထိုအရာရှိ တာဝန်ယူရသည့် အခန်းကဏ္ဍနှင့် မသေမျိုးခုံရုံးအတွင်းရှိ ၎င်းတို့၏အဆက်အသွယ် ကွန်ရက်များ ကျယ်ပြန့်မှုအပေါ် မူတည်၍ ပြဿနာ ကြီးမားနိုင်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ၊ အရှင်းလင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်းမှာ ဤသတင်းကို သေမျိုးလောကအတွင်း၌သာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်အောင် ပိတ်လှောင်ထားရန်ပင် ဖြစ်၏။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

ရှန်းယီက ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။ ထိုတိုတောင်းသောစကားနှစ်ခွန်းက ယဲ့လန်ကို ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားစေခဲ့ချေသည်။

သူမ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ စစ်သူကြီးယဲ့လန်၏ မျက်မှောင်များ အလိုအလျောက် ကျုံ့ဝင်သွားလေသည်။ ပြဿနာရှာခြင်းက ကြောက်စရာမကောင်းဘဲ၊ အကြောက်ဆုံးအရာမှာ ပြဿနာရှာပြီးနောက် ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းပင်။

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက ကြီးမားသောဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊၎င်းမှာ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနတွင် လုံးဝ ရှောင်ကြဉ်ရမည့် တားမြစ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူမ မဆူပူကြိမ်းမောင်းနိုင်ခင်မှာပင်၊ ရှန်းယီက ခေတ္တမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီး သူမဘက်သို့ လှည့်ကာ "အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ် ဘာမှမဖြစ်သေးပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

၎င်းတို့၏ အကြည့်များ ဆုံသွားကြ၏။

ယဲ့လန်သည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို စေ့ထားလိုက်လေသည်။ အဓိပ္ပာယ်တူ စကားကို နှစ်ကြိမ် ပြောခဲ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ သွယ်ဝိုက်သက်ရောက်သော အဓိပ္ပာယ်များမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေလေသည်။

နောက်ပိုင်းစကားက ရှန်းယီသည် လေကြီးမိုးကြီး ပြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဆင်ခြင်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနသို့ ယခုမှ ဝင်ရောက်လာသည့် အစစ်အမှန်မသေမျိုးတစ်ဦးသည် ဤကဲ့သို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး ချမှတ်ရန် အဘယ်အရာကို အသုံးပြုနိုင်ပါမည်နည်း။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအရာရှိတစ်ဦးက စီရင်စုတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အာဏာရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ကိုသာထမ်းဆောင်နိုင်ရန် သေချာပါစေဟုသာ သူမ တွေးလိုက်မိလေသည်။

ယဲ့လန်က အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်လေသည်။

"အကယ်လို့ ဒီကိစ္စမှာပြဿနာတစ်ခုခု ရှိလာမယ်ဆိုရင် ရှင့်ရဲ့ ခေါင်းပြတ်လိမ့်မယ်၊ ကျွန်မလည်း တားပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာ မရှိဘူးဆိုရင်တော့..."

နတ်ဆိုးသုတ်သင်သူအများစုက ပြဿနာများ ဖန်တီးပြီးနောက် ၎င်းတို့၏အထက်လူကြီးများကို ရှင်းလင်းပေးရန် ချန်ထားရစ်လေ့ရှိကြပေသည်။

သူတို့က မည်မျှအထိအလုပ်လုပ်သည်နှင့် အချိုးကျစွာ ဧကရာဇ်ချီများကို သုံးစွဲကြလေသည်။

သူမကဲ့သို့ အထက်လူကြီးများအတွက် မည်သည့် ပြဿနာမျှမဖန်တီးပေးသော ဤကဲ့သို့သော လက်အောက်ငယ်သားမျိုးမှာ သူမအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ကြုံတွေ့မှုဖြစ်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ယဲ့လန်က သူမ၏အင်္ကျီအတွင်းမှ စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူကာ ငုံ့၍မြေပြင်ပေါ်တွင် ချထားခဲ့ပြီး မြေစောင့်ဘုရားကျောင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်မမှာ အရေးတကြီးဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စတွေရှိနေတယ်၊ ကျန်းယန်စီရင်စုကို ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အချိန်ကျရင် ရှင့်ကို ကျွန်မ ခေါ်သွားမယ်။ ကျင်းအာပြောတာတော့ ရှင်က ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ် နှစ်ခုလုံးကို လေ့လာခဲ့တယ် ဆိုပဲ။ ရှင်က ဗောဓိဂိုဏ်းက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေရဲ့ တာအိုဟောပွဲတွေကို တော်တော်လေးစိတ်ဝင်စားမှာ သေချာတယ်။"

သူမ၏ညီမအရင်းထံမှ စာထဲတွင် ဤခရီးစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အတိုချုပ်ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ အရေးကြီးသော အချက်အလက်အချို့ကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ သိပ်ပြီး ရှင်းလင်းမှု မရှိခဲ့ချေ။

သူမ ဖော်ပြလိုသော အရာတစ်ခုသာရှိ၏။ ၎င်းမှာ သူမ ပါးစပ်မှ ပြောလေ့ရှိသော အရာရှိရှန်းက လူကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အတော်လေး အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်သဖြင့် အရမ်းကြီး မကြမ်းတမ်းရန် အကြံပြုထားခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် ယနေ့ ယဲ့လန်က ရှန်းယီကို သီးသန့် စကားပြောရန် ရှာဖွေခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။

အရာရာကို လိုက်လံဂရုစိုက်ပေးနေရပြီး နောက်ဆုံးတွင် မုန်းတီးခံရမည့် အထိန်းတော်တစ်ယောက်အဖြစ်နေရသည်ကို သူမ တကယ်ပဲ နှစ်သက်ပါသည်လော။

ကောင်းပြီလေ၊ သူမ အာဏာလွှဲပေးလိုက်ပေမည်။

တစ်ဖက်လူက အစစ်အမှန်နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်နေသည်ဆိုလျှင် ခွင့်ပြုနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ဒေသတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်နိုင်သည့် အရည်အချင်းရှိမရှိ သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြရန် လိုအပ်ပေ၏။

ယဲ့လန်က နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားလေသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

ရှန်းယီသည် ထွက်ခွာသွားသော အမျိုးသမီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေရင်း၊ သူ၏ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်းထူးဆန်းလာလေသည်။

စစ်သူကြီးယဲ့လန် အထင်လွဲသွားပုံရပေသည်။

လောလောဆယ် ပြဿနာမရှိဘူးဟု သူ သတိပေးခဲ့ရခြင်းမှာ တိမ်ဖြူဂူ၏ ကိစ္စကို ချင်းဟွာက ဖြေရှင်းနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနမှ အကြောင်းပြချက်မရှိ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းက အခြားပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မရှင်းပြနိုင်ခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမှ အဆင့်ခုနစ် မသေမျိုးအရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သော မြင်းများ၏ကံကြမ္မာ ရှိနေကြောင်းနှင့်၊ မည်သည့်အချိန်၊ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး ပြဿနာများ မပေါ်ပေါက်မီ ချက်ချင်းတုံ့ပြန်နိုင်သော အာဟတ်တစ်ပါးပင် ရှိနေကြောင်းကို ရှန်းယီအနေဖြင့် ရှင်းပြရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ကျန်းယန်စီရင်စုကို ဆက်မစောင့်ကြည့်ပေးနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့တဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့။

ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး မဟုတ်ဘူးလား။

ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကျန်းယန်စီရင်စုကို လူသစ်တစ်ယောက်ဆီ အပ်လိုက်တာလား။

ရှန်းယီက မည်သည့်အရာကိုမျှ သက်သေပြရန် မတွေးတောခဲ့ဖူးပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ခိုင်မာသော ကျောထောက်နောက်ခံ တစ်ခုအပေါ် ယာယီ မှီခိုလိုသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ခုတော့ သစ်ပင်ကြီးက ဖင်ခါပြီး ထွက်သွားပြီလား။

"ပြဿနာတော့ မဖြစ်လောက်ဘူး မဟုတ်လား။"

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ရှန်းယီ၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားလေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်တွင် ရှိနေသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက၊ ဖြစ်ရပ်နှစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းကပင် ရယ်စရာကောင်းနေပြီဖြစ်ရာ၊ ကိစ္စရပ်များသည် လအနည်းငယ်ခန့်တော့ ငြိမ်သက်သွားသင့်ပေသည်။

ကောင်းပါပြီ၊ မရှိတဲ့ပြဿနာကို အတင်း လိုက်ရှာမနေနဲ့တော့။

အရာရာကို အကောင်းမြင်စိတ်နဲ့ တွေးကြည့်ပါ။

စောစောက စစ်သူကြီးယဲ့လန်သည် ဗောဓိဂိုဏ်းမှ ထင်ရှားကျော်ကြားသူ တစ်ဦး၏တာအိုဟောပွဲအကြောင်းတစ်ခုခုကို ပြောသွားခဲ့လေသည်။ အကယ်၍ သူမက သူ့ကို ထိုနေရာသို့ တကယ် ခေါ်သွားမည်ဆိုပါက၊ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လမ်းစဉ်ကို အပြီးသတ်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထိုအခါတွင်၊ နတ်ဆိုးအသက်တမ်း တစ်ရာကျော်၏ပံ့ပိုးမှုအပေါ် မှီခို၍ သူက ကျားနဂါး အနှစ်သာရအဆင့်ကို တိုက်ရိုက်ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပဉ္စမအဆင့် အာဟတ်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက၊ ပြဿနာအများစုမှာပြဿနာဟုပင် သတ်မှတ်၍ ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

...

ကျန်းယန်စီရင်စု၊ လမ်းမရှည်ကြီး၏ အဆုံးဝယ်..

မွန်းတည့်ချိန်ဖြစ်ပြီး၊ လမ်းမပေါ်တွင် လူပင်လယ်ကြီးအလားဆူညံပွက်လောရိုက်နေလေသည်။ ညာဘက်ပခုံးကို ဖော်ထားသော ပုံရိပ်နှစ်ခုက ပူလောင်နေသော ကျောက်ပြားပြာများပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာကြ၏။

သူတို့၏ကောက်ရိုးဖိနပ်များမှာ စုတ်ပြတ်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပိန်လှီနွမ်းနယ်နေကာ အကျင့်သီလစောင့်ထိန်းသော ဘုန်းကြီးများကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားကြလေသည်။

သူတို့က လမ်းများနှင့် လမ်းသွယ်များတစ်လျှောက် လျှောက်သွားကြသော်လည်း အစားအစာအတွက် အလှူခံခြင်း မပြုခဲ့ကြချေ။

လူနေအိမ်လမ်းသွယ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်အထိပင်။

အဆောက်အအုံတစ်ခန်း၏အပြင်ဘက်တွင် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက အဘွားအိုတစ်ဦးအား စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖြောင်းဖျနေလေသည်။ သူ စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ ကြမ်းတမ်းသော လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်က သူ၏ပခုံးများကို လာရောက် ပုတ်လိုက်၏။

ထိုဘုန်ကြီးက နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက်ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် လင်းလက်သွားလေသည်။

"နောင်တော်ကျစ်မင်၊ နောင်တော်ကျစ်ချင်း၊ ကိုယ်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ရောက်လာတာလဲ။"

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရွှေရောင်လိပ်စာမူကို လိုက်လံ သိမ်းဆည်းနေဆဲဖြစ်သော ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"လာပါ။"

သူတို့နှစ်ဦးက အပြန်အလှန်ပြုံးပြလိုက်ကြပြီး၊ ခေါင်းကို ညင်သာစွာခါရမ်းကာ လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းသွယ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ၎င်းတို့နောက် လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြလိုက်ကြလေသည်။

"ကိုယ်တော်က အရမ်းရိုးအလွန်းပြီး ဝိညာဉ်အလင်းရဲ့လှည့်စားမှုကို ခံရမှာကို အကြီးအကဲတစ်ယောက်က စိုးရိမ်နေတာ။ ကြီးမြတ်သောကျားနဂါးကျမ်းစာကိစ္စက အရမ်း အရေးကြီးတယ်လေ၊ ဒါကြောင့် ကိုယ်တော်ကို ကူညီပေးဖို့နဲ့ ဂိုဏ်းကို အတူတူ ပြန်ယူသွားဖို့ ငါတို့ နှစ်ယောက်ကို ဒီကို လွှတ်လိုက်တာပဲ။"

ဆရာတော်ကျစ်ချင်းက သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို တည်ငြိမ်စွာ ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်၏။

ဤသို့ ပြောဆိုနေစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့သည် ကျစ်ခုန်း၏တုံ့ပြန်မှုများကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြလေသည်။

"အကြီးအကဲက အလကား သက်သက်စိုးရိမ်နေတာပါ။ ကျုပ်က ကြီးမြတ်သောကျားနဂါးကျမ်းစာကို နောင်တော်ဝိညာဉ်အလင်းဆီကနေ ပြန်ရပြီးပြီလေ။ ဒီက ကိစ္စတွေ ရှင်းလင်းပြီးသွားရင်၊ ဂိုဏ်းကို ချက်ချင်း ပြန်ပို့ပေးမှာပါ။"

ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းက မည်သည့် သံသယအရိပ်အယောင်မျှမရှိဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး၊ ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြုံးရွှင်စွာ ပြောပြလေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဗောဓိဂိုဏ်းမှ တပည့်သစ် နှစ်ဦးမှာ သိသိသာသာ စိတ်အေးသွားကြပြီး၊အချင်းချင်း အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်ကြ၏။ နောက်ဆုံးတွင် ကျစ်ချင်းက စကားစလိုက်လေသည်။

"ကိုယ်တော်လည်း ပင်ပန်းသွားပြီပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကြီးမြတ်သောကျားနဂါးကျမ်းစာက အရမ်း အရေးကြီးပြီး ကိုယ်တော်လည်း ပြန်ရပြီဆိုတော့၊ ငါတို့ စိတ်အေးသွားအောင် အဲဒါကို ခဏလောက် ကြည့်ခွင့်ရမလား။"

"ရတာပေါ့။"

ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းက သူ၏ဟောင်းနွမ်းနေသော ရဟန်းဝတ်ရုံထဲမှ ရွှေရောင်စာမျက်နှာ စာအုပ်ငယ်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူကာ ၎င်းတို့ထံ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

ကြီးမြတ်သောကျားနဂါးကျမ်းစာကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဆရာတော်ကျစ်မင်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အလျင်အမြန် လှမ်းယူလိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ပြင်းပြသော ဆန္ဒများဖြင့် ဂရုတစိုက် ပွတ်သပ်စစ်ဆေးနေလေသည်။

အတန်ကြာမှသာ တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လာပြီး "ကိုယ်တော် အဲဒါကို မဖတ်ရသေးဘူး မဟုတ်လား။"

သူတို့ စကားပြောနေစဉ် ၎င်းတို့၏မျက်လုံးများမှ လောင်ကျွမ်းနေသော ပြင်းပြသည့် ဆန္ဒများကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ဆရာတော်ကျစ်ခုန်း၏ တုံ့ပြန်မှုက ၎င်းတို့အပေါ် ရေအေးဖြင့် ပက်ဖျန်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေခဲ့လေ၏။

"နောင်တော်တို့က ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ အကြီးအကဲက ကျုပ်ကို ကျမ်းစာ ပြန်ယူလာဖို့ တာဝန်ပေးထားတာလေ။ ဂိုဏ်းရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ကျုပ်က ဘယ်လိုလုပ် ဖတ်နိုင်မှာလဲ။"

သူတို့နှစ်ဦးက လက်သီးများကို တိတ်တဆိတ် ဆုပ်ထားလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏အမူအရာတွင် အတန်ငယ် စိတ်ပျက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

အခြားသူများကိုဆိုလျှင် ၎င်းတို့က လှည့်စားခံနေရသည်ဟု ထင်မြင်ပြီး ဖတ်ရှုခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်ဟုတွေးမိမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤသူမှာ ကျစ်ခုန်း... အရူးကြီးလေ။

အကယ်၍ သူသာ တစ်ကြိမ် စစ်ဆေးခဲ့ဖူးပါက၊ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ထပ်မံစစ်ဆေးရန် အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုနိုင်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ။

ကျစ်ချင်းသည် အတင်းပြုံးလိုက်ပြီး "ကိုယ်တော် မဖတ်ရသေးတာ ကောင်းတာပေါ့။ ငါတို့က မလိုအပ်ဘဲ စကားလွန်သွားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တော်မှာ လုပ်စရာ တခြားကိစ္စတွေ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတော့၊ ငါတို့ပဲ ကျမ်းစာကို ဂိုဏ်းဆီ ပြန်ယူသွားပေးရမလား။ အဲဒီလိုဆိုရင် ဘာမှ မမျှော်လင့်ထားတဲ့..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် စာအုပ်ငယ်သည် ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းထံမှ ရုတ်တရက် အလုခံလိုက်ရလေ၏။

"တောင်းပန်ပါတယ် နောင်တော်တို့။ ကျုပ် မထွက်လာခင်တုန်းက၊ အကြီးအကဲက ကျုပ်ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပို့ဆောင်ရမယ်လို့ မှာကြားလိုက်တယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျုပ် သတိထားပါ့မယ်။"

ကျစ်မင်သည် သူ၏ဗလာဖြစ်နေသော လက်ဖဝါးများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားလေသည်။

သူသည် မနေနိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းကို မော့ကာ ညည်းတွားလိုက်လေ၏။

"စောစောက ကိုယ်တော်ပြောတာကို နားထောင်ကြည့်ရတာ၊ ကိုယ်တော်က ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက တာအိုဆရာတစ်ယောက်နဲ့ မသေမျိုးမိတ်ဆွေရှန်းဆိုတဲ့ သူတွေကိုတောင် ပတ်သက်ခွင့် ပြုထားသေးတာပဲ။ ကိုယ်တော်က အပြင်လူတွေကိုကျ ယုံကြည်ပြီးတော့ ဂိုဏ်းထဲက ကိုယ်တော်ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကိုကျ မယုံဘူးပေါ့လေ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆရာတော်ကျစ်ခုန်း၏ မျက်နှာမှာ သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အပြစ်ရှိသကဲ့သို့သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"နောင်တော် အထင်လွဲနေပြီ။ ကျစ်ခုန်းက အဲဒီလို သဘောမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။"

ထက်မြက်သော ကျစ်ချင်းက ဤအသေးစိတ်အချက်ကို ဖမ်းဆီးရမိသွားပြီး ရုတ်တရက်ကြားဖြတ် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကိုယ်တော်၊ ကြီးမြတ်သောကျားနဂါးကျမ်းစာကို တခြားဘယ်သူမှ မမြင်ဖူးတာ သေချာတယ် မဟုတ်လား။"

ပုံမှန်ဖြစ်ဟန်တူသော ဤမေးခွန်းက ဆရာတော်ကျစ်ခုန်းအား တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့၏။

သူသည်အကြည့်များကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်ပြီး သူ၏ဖိနပ်ထိပ်များကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

သူ၏လည်ချောင်းမှာ အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားလေ၏။

ခဏအကြာတွင် ကျစ်ခုန်းက နောက်ဆုံး၌ သူ၏ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ၊ မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘယ်သူမှ မမြင်ဖူးပါဘူး။"